# duilligh
## Irish
### Etymology 1

From duille (“leaf”) +‎ -igh (verbal suffix).

#### Verb

duilligh (present analytic duillíonn, future analytic duilleoidh, verbal noun duilliú, past participle duillithe)
* (transitive, intransitive) foliate

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | duillím | duillíonn tú; duillír$^†$ | duillíonn sé, sí | duillímid; duillíonn muid | duillíonn sibh | duillíonn siad; duillíd$^†$ | a dhuillíonn; a dhuillíos / a nduillíonn* | duillítear |
| indicative | past | dhuilligh mé; dhuillíos | dhuilligh tú; dhuillís | dhuilligh sé, sí | dhuillíomar; dhuilligh muid | dhuilligh sibh; dhuillíobhair | dhuilligh siad; dhuillíodar | a dhuilligh / ar dhuilligh* | duillíodh |
| indicative | past habitual | dhuillínn / nduillínn‡‡ | dhuillíteá / nduillíteá‡‡ | dhuillíodh sé, sí / nduillíodh sé, sí‡‡ | dhuillímis; dhuillíodh muid / nduillímis‡‡; nduillíodh muid‡‡ | dhuillíodh sibh / nduillíodh sibh‡‡ | dhuillídís; dhuillíodh siad / nduillídís‡‡; nduillíodh siad‡‡ | a dhuillíodh / a nduillíodh* | dhuillítí / nduillítí‡‡ |
| future | future | duilleoidh mé; duilleod; duilleochaidh mé$^†$ | duilleoidh tú; duilleoir$^†$; duilleochaidh tú$^†$ | duilleoidh sé, sí; duilleochaidh sé, sí$^†$ | duilleoimid; duilleoidh muid; duilleochaimid$^†$; duilleochaidh muid$^†$ | duilleoidh sibh; duilleochaidh sibh$^†$ | duilleoidh siad; duilleoid$^†$; duilleochaidh siad$^†$ | a dhuilleoidh; a dhuilleos; a dhuilleochaidh$^†$; a dhuilleochas$^†$ / a nduilleoidh*; a nduilleochaidh*$^†$ | duilleofar; duilleochar$^†$ |
| conditional | conditional | dhuilleoinn; dhuilleochainn$^†$ / nduilleoinn‡‡; nduilleochainn$^†$‡‡ | dhuilleofá; dhuilleochthá$^†$ / nduilleofá‡‡; nduilleochthá$^†$‡‡ | dhuilleodh sé, sí; dhuilleochadh sé, sí$^†$ / nduilleodh sé, sí‡‡; nduilleochadh sé, sí$^†$‡‡ | dhuilleoimis; dhuilleodh muid; dhuilleochaimis$^†$; dhuilleochadh muid$^†$ / nduilleoimis‡‡; nduilleodh muid‡‡; nduilleochaimis$^†$‡‡; nduilleochadh muid$^†$‡‡ | dhuilleodh sibh; dhuilleochadh sibh$^†$ / nduilleodh sibh‡‡; nduilleochadh sibh$^†$‡‡ | dhuilleoidís; dhuilleodh siad; dhuilleochadh siad$^†$ / nduilleoidís‡‡; nduilleodh siad‡‡; nduilleochadh siad$^†$‡‡ | a dhuilleodh; a dhuilleochadh$^†$ / a nduilleodh*; a nduilleochadh*$^†$ | dhuilleofaí; dhuilleochthaí$^†$ / nduilleofaí‡‡; nduilleochthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go nduillí mé; go nduillíod$^†$ | go nduillí tú; go nduillír$^†$ | go nduillí sé, sí | go nduillímid; go nduillí muid | go nduillí sibh | go nduillí siad; go nduillíd$^†$ | — | go nduillítear |
| subjunctive | past | dá nduillínn | dá nduillíteá | dá nduillíodh sé, sí | dá nduillímis; dá nduillíodh muid | dá nduillíodh sibh | dá nduillídís; dá nduillíodh siad | — | dá nduillítí |
| imperative | imperative | duillím | duilligh | duillíodh sé, sí | duillímis | duillígí; duillídh$^†$ | duillídís | — | duillítear |
| verbal noun | verbal noun | duilliú | duilliú | duilliú | duilliú | duilliú | duilliú | duilliú | duilliú |
| past participle | past participle | duillithe | duillithe | duillithe | duillithe | duillithe | duillithe | duillithe | duillithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### Etymology 2
#### Adjective

duilligh
* vocative/genitive singular masculine of duilleach

### References

* Ó Dónaill, Niall (1977) “duilligh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN