# przylubić
## Old Polish
### Etymology

From przy- +‎ lubić. First attested in 1395.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /pr̝ilʲubit͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /pr̝ilʲubit͡ɕ/

### Verb

przylubić pf
* (attested in Greater Poland) to agree, to make arrangements with someone
** 1960 [1395], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty pyzdrskie, volume II, number 7, Pyzdry:Staszek przilubil s Paulem, isz mal przeth prauem stacz[Staszek przylubił s Pawłem, iż miał przed prawem stać]
* (attested in Greater Poland) to condone, to accept, to consent
** 1960 [1400], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty pyzdrskie, volume II, number 130, Pyzdry:Iaco Helska przi tem bila swim (leg. z swym) sinem, kedi kopce suthi, i to przilubila[Jako Helżka przy tem była z swym synem, kiedy kopce suty, i to przylubiła]
* to reconcile, to atone
** Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎, page 267:Przylyvby rychlo nyeprzyaczyelovy svemv (esto consentiens adversario tuo cito Mat 5, 25), kyedys na drodze[Przylubi rychło nieprzyjacielowi twemu (esto consentiens adversario tuo cito Mat 5, 25), kiedyś <z nim> na drodze]
* to submit oneself
** Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎, page 23:Tegodlya, namylscha dzywko, masch przylyvbycz naszą kazny y bycze (leg. być je) poslvschna (nobis consentire debes et mandatis nostris libenter oboedire)[Tegodla, namilsza dziwko, masz przylubić naszę kaźń i być <j>e posłuszna (nobis consentire debes et mandatis nostris libenter oboedire)]
* (attested in Greater Poland, Masovia) to adopt, to accept
** 1885-2024 [c. 1428], Jan Baudouina de Courtenay, Jan Karłowicz, Antoni Adam Kryńskiego, Malinowski Lucjan, editors, Prace Filologiczne‎, volume I, Międzyrzecz, Warsaw, page 493:Przylubycz adoptare[Przylubić adoptare]

### Further reading

* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “przylubić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish przylubić. By surface analysis, przy- +‎ lubić.

### Pronunciation

* IPA: /pʂɘˈlubit͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: (16th c.) /pr̝ɨˈlubit͡ɕ/, (17th–18th c.) /pʂɨˈlubit͡ɕ/
* Rhymes: -ubit͡ɕ
* Syllabification: przy‧lu‧bić

### Verb

przylubić pf (imperfective przylubować)
* (reflexive with się, Middle Polish) to accept
** 1544, Sprawa chędoga o męce Pana Chrystusowej i Ewangelia Nikodema, S. Vrtel-Wierczyński, published 1933, page 61:A bedziemli czinycz podlug tey radi, pewnye, czego ssukamy, tho otrzimamy. gegos wsisczi radą przilubyly ssie, chwalacz gi wewssithkiey radzie[A bedziemli czynić podług tej rady, pewnie, czego szukamy, to otrzymamy. Jegoż wszyscy radą przylubyli się, chwalać ji we wszstkiej radzie]
* (reflexive with się, obsolete) to ingratiate oneself

### Further reading

* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “przylubić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “przylubić”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “przylubić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “przylubić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 316
* M. Arcta Słownik Staropolski/Przylubić on the Polish Wikisource.Wikisource $^{pl}$
* Bańkowski, Andrzej (2000) “przylubić”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)