# blandair
## Irish
### Verb

blandair (present analytic blandraíonn, future analytic blandróidh, verbal noun blandar, past participle blandartha)
* (transitive, intransitive) Alternative form of bladair (“cajole; adulate, flatter”)

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | blandraím | blandraíonn tú; blandraír$^†$ | blandraíonn sé, sí | blandraímid; blandraíonn muid | blandraíonn sibh | blandraíonn siad; blandraíd$^†$ | a bhlandraíonn; a bhlandraíos / a mblandraíonn* | blandraítear |
| indicative | past | bhlandair mé; bhlandraíos | bhlandair tú; bhlandraís | bhlandair sé, sí | bhlandraíomar; bhlandair muid | bhlandair sibh; bhlandraíobhair | bhlandair siad; bhlandraíodar | a bhlandair / ar bhlandair* | blandraíodh |
| indicative | past habitual | bhlandraínn / mblandraínn‡‡ | bhlandraíteá / mblandraíteá‡‡ | bhlandraíodh sé, sí / mblandraíodh sé, sí‡‡ | bhlandraímis; bhlandraíodh muid / mblandraímis‡‡; mblandraíodh muid‡‡ | bhlandraíodh sibh / mblandraíodh sibh‡‡ | bhlandraídís; bhlandraíodh siad / mblandraídís‡‡; mblandraíodh siad‡‡ | a bhlandraíodh / a mblandraíodh* | bhlandraítí / mblandraítí‡‡ |
| future | future | blandróidh mé; blandród; blandróchaidh mé$^†$ | blandróidh tú; blandróir$^†$; blandróchaidh tú$^†$ | blandróidh sé, sí; blandróchaidh sé, sí$^†$ | blandróimid; blandróidh muid; blandróchaimid$^†$; blandróchaidh muid$^†$ | blandróidh sibh; blandróchaidh sibh$^†$ | blandróidh siad; blandróid$^†$; blandróchaidh siad$^†$ | a bhlandróidh; a bhlandrós; a bhlandróchaidh$^†$; a bhlandróchas$^†$ / a mblandróidh*; a mblandróchaidh*$^†$ | blandrófar; blandróchar$^†$ |
| conditional | conditional | bhlandróinn; bhlandróchainn$^†$ / mblandróinn‡‡; mblandróchainn$^†$‡‡ | bhlandrófá; bhlandróchthá$^†$ / mblandrófá‡‡; mblandróchthá$^†$‡‡ | bhlandródh sé, sí; bhlandróchadh sé, sí$^†$ / mblandródh sé, sí‡‡; mblandróchadh sé, sí$^†$‡‡ | bhlandróimis; bhlandródh muid; bhlandróchaimis$^†$; bhlandróchadh muid$^†$ / mblandróimis‡‡; mblandródh muid‡‡; mblandróchaimis$^†$‡‡; mblandróchadh muid$^†$‡‡ | bhlandródh sibh; bhlandróchadh sibh$^†$ / mblandródh sibh‡‡; mblandróchadh sibh$^†$‡‡ | bhlandróidís; bhlandródh siad; bhlandróchadh siad$^†$ / mblandróidís‡‡; mblandródh siad‡‡; mblandróchadh siad$^†$‡‡ | a bhlandródh; a bhlandróchadh$^†$ / a mblandródh*; a mblandróchadh*$^†$ | bhlandrófaí; bhlandróchthaí$^†$ / mblandrófaí‡‡; mblandróchthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go mblandraí mé; go mblandraíod$^†$ | go mblandraí tú; go mblandraír$^†$ | go mblandraí sé, sí | go mblandraímid; go mblandraí muid | go mblandraí sibh | go mblandraí siad; go mblandraíd$^†$ | — | go mblandraítear |
| subjunctive | past | dá mblandraínn | dá mblandraíteá | dá mblandraíodh sé, sí | dá mblandraímis; dá mblandraíodh muid | dá mblandraíodh sibh | dá mblandraídís; dá mblandraíodh siad | — | dá mblandraítí |
| imperative | imperative | blandraím | blandair | blandraíodh sé, sí | blandraímis | blandraígí; blandraídh$^†$ | blandraídís | — | blandraítear |
| verbal noun | verbal noun | blandar | blandar | blandar | blandar | blandar | blandar | blandar | blandar |
| past participle | past participle | blandartha | blandartha | blandartha | blandartha | blandartha | blandartha | blandartha | blandartha |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### Noun

blandair m
* genitive singular of blandar (“cajolery; flattery”)

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “blandair”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN