# cinntigh
## Irish
### Etymology 1

From cinnte +‎ -igh.

#### Verb

cinntigh (present analytic cinntíonn, future analytic cinnteoidh, verbal noun cinntiú, past participle cinntithe)
* (intransitive) make certain
* (transitive) confirm, assure

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | cinntím | cinntíonn tú; cinntír$^†$ | cinntíonn sé, sí | cinntímid; cinntíonn muid | cinntíonn sibh | cinntíonn siad; cinntíd$^†$ | a chinntíonn; a chinntíos / a gcinntíonn* | cinntítear |
| indicative | past | chinntigh mé; chinntíos | chinntigh tú; chinntís | chinntigh sé, sí | chinntíomar; chinntigh muid | chinntigh sibh; chinntíobhair | chinntigh siad; chinntíodar | a chinntigh / ar chinntigh* | cinntíodh |
| indicative | past habitual | chinntínn / gcinntínn‡‡ | chinntíteá / gcinntíteá‡‡ | chinntíodh sé, sí / gcinntíodh sé, sí‡‡ | chinntímis; chinntíodh muid / gcinntímis‡‡; gcinntíodh muid‡‡ | chinntíodh sibh / gcinntíodh sibh‡‡ | chinntídís; chinntíodh siad / gcinntídís‡‡; gcinntíodh siad‡‡ | a chinntíodh / a gcinntíodh* | chinntítí / gcinntítí‡‡ |
| future | future | cinnteoidh mé; cinnteod; cinnteochaidh mé$^†$ | cinnteoidh tú; cinnteoir$^†$; cinnteochaidh tú$^†$ | cinnteoidh sé, sí; cinnteochaidh sé, sí$^†$ | cinnteoimid; cinnteoidh muid; cinnteochaimid$^†$; cinnteochaidh muid$^†$ | cinnteoidh sibh; cinnteochaidh sibh$^†$ | cinnteoidh siad; cinnteoid$^†$; cinnteochaidh siad$^†$ | a chinnteoidh; a chinnteos; a chinnteochaidh$^†$; a chinnteochas$^†$ / a gcinnteoidh*; a gcinnteochaidh*$^†$ | cinnteofar; cinnteochar$^†$ |
| conditional | conditional | chinnteoinn; chinnteochainn$^†$ / gcinnteoinn‡‡; gcinnteochainn$^†$‡‡ | chinnteofá; chinnteochthá$^†$ / gcinnteofá‡‡; gcinnteochthá$^†$‡‡ | chinnteodh sé, sí; chinnteochadh sé, sí$^†$ / gcinnteodh sé, sí‡‡; gcinnteochadh sé, sí$^†$‡‡ | chinnteoimis; chinnteodh muid; chinnteochaimis$^†$; chinnteochadh muid$^†$ / gcinnteoimis‡‡; gcinnteodh muid‡‡; gcinnteochaimis$^†$‡‡; gcinnteochadh muid$^†$‡‡ | chinnteodh sibh; chinnteochadh sibh$^†$ / gcinnteodh sibh‡‡; gcinnteochadh sibh$^†$‡‡ | chinnteoidís; chinnteodh siad; chinnteochadh siad$^†$ / gcinnteoidís‡‡; gcinnteodh siad‡‡; gcinnteochadh siad$^†$‡‡ | a chinnteodh; a chinnteochadh$^†$ / a gcinnteodh*; a gcinnteochadh*$^†$ | chinnteofaí; chinnteochthaí$^†$ / gcinnteofaí‡‡; gcinnteochthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go gcinntí mé; go gcinntíod$^†$ | go gcinntí tú; go gcinntír$^†$ | go gcinntí sé, sí | go gcinntímid; go gcinntí muid | go gcinntí sibh | go gcinntí siad; go gcinntíd$^†$ | — | go gcinntítear |
| subjunctive | past | dá gcinntínn | dá gcinntíteá | dá gcinntíodh sé, sí | dá gcinntímis; dá gcinntíodh muid | dá gcinntíodh sibh | dá gcinntídís; dá gcinntíodh siad | — | dá gcinntítí |
| imperative | imperative | cinntím | cinntigh | cinntíodh sé, sí | cinntímis | cinntígí; cinntídh$^†$ | cinntídís | — | cinntítear |
| verbal noun | verbal noun | cinntiú | cinntiú | cinntiú | cinntiú | cinntiú | cinntiú | cinntiú | cinntiú |
| past participle | past participle | cinntithe | cinntithe | cinntithe | cinntithe | cinntithe | cinntithe | cinntithe | cinntithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Adjective

cinntigh
* inflection of cinnteach:
** vocative/genitive singular masculine
** (archaic) dative singular feminine

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “cinntigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* de Bhaldraithe, Tomás (1959) “cinntigh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
* “cinntigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013-2024