# επαρκής
## Greek
### Etymology

From Koine Greek ἐπαρκής (eparkḗs), from Ancient Greek ἐπαρκέω (eparkéō), from ἐπ' (ep', “on, onto”) +‎ ἀρκέω (arkéō, “to be enough”).

### Pronunciation

* IPA: /epaɾˈcis/
* Hyphenation: ε‧παρ‧κής
* Homophone: επαρκείς (eparkeís)

### Adjective

επαρκής • (eparkís) m (feminine επαρκής, neuter επαρκές)
* sufficient, adequate, enough (as much as meets requirements)
    Δεν έχω επαρκείς γνώσεις να διδάξω σ’ αυτό το θέμα.Den écho eparkeís gnóseis na didáxo s’ aftó to théma.I don't have enough knowledge to teach this subject.
* competent, able, fit (as good as necessary)
    Ο τάδε είναι επαρκής ως δάσκαλος.O táde eínai eparkís os dáskalos.So-and-so is competent as a teacher.

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | επαρκής • | επαρκής • | επαρκές • | επαρκείς • | επαρκείς • | επαρκή • |
| genitive | επαρκούς • / επαρκή • | επαρκούς • | επαρκούς • | επαρκών • | επαρκών • | επαρκών • |
| accusative | επαρκή • | επαρκή • | επαρκές • | επαρκείς • | επαρκείς • | επαρκή • |
| vocative | επαρκή • / επαρκής • | επαρκής • | επαρκές • | επαρκείς • | επαρκείς • | επαρκή • |
| derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο επαρκής, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο επαρκής, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο επαρκής, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο επαρκής, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο επαρκής, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο επαρκής, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο επαρκής, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο επαρκής, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο επαρκής, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο επαρκής, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο επαρκής, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο επαρκής, etc.) |
| comparative | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| comparative | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | επαρκέστερος • | επαρκέστερη • | επαρκέστερο • | επαρκέστεροι • | επαρκέστερες • | επαρκέστερα • |
| genitive | επαρκέστερου • | επαρκέστερης • | επαρκέστερου • | επαρκέστερων • | επαρκέστερων • | επαρκέστερων • |
| accusative | επαρκέστερο • | επαρκέστερη • | επαρκέστερο • | επαρκέστερους • | επαρκέστερες • | επαρκέστερα • |
| vocative | επαρκέστερε • | επαρκέστερη • | επαρκέστερο • | επαρκέστεροι • | επαρκέστερες • | επαρκέστερα • |
| derivations | relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο επαρκέστερος", etc) | relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο επαρκέστερος", etc) | relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο επαρκέστερος", etc) | relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο επαρκέστερος", etc) | relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο επαρκέστερος", etc) | relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο επαρκέστερος", etc) |
| Absolute superlative | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| Absolute superlative | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | επαρκέστατος • | επαρκέστατη • | επαρκέστατο • | επαρκέστατοι • | επαρκέστατες • | επαρκέστατα • |
| genitive | επαρκέστατου • | επαρκέστατης • | επαρκέστατου • | επαρκέστατων • | επαρκέστατων • | επαρκέστατων • |
| accusative | επαρκέστατο • | επαρκέστατη • | επαρκέστατο • | επαρκέστατους • | επαρκέστατες • | επαρκέστατα • |
| vocative | επαρκέστατε • | επαρκέστατη • | επαρκέστατο • | επαρκέστατοι • | επαρκέστατες • | επαρκέστατα • |

#### Synonyms

* (enough, sufficient): αρκετός (arketós), κάμποσος (kámposos), μπόλικος (bólikos)
* (competent, able): ικανός (ikanós), αρμόδιος (armódios)

#### Antonyms

* (antonym(s) of “enough, sufficient”): ανεπαρκής (aneparkís, “insufficient”), λιγοστός (ligostós, “little, meager”)
* (antonym(s) of “competent, able”): ανίκανος (aníkanos, “incompetent, unfit, unable”), αναρμόδιος (anarmódios, “incompetent, unfit”)

#### Related terms

* επαρκώ (eparkó, “to be sufficient”)
* επαρκώς (eparkós, “sufficiently”)
* επάρκεια f (epárkeia, “sufficiency, competence”)