# προηγούμενος
## Ancient Greek
### Etymology

present participle of προηγέομαι (proēgéomai) / προηγοῦμαι (proēgoûmai, “to go first, lead”). See προ- (pro-) +‎ ἡγούμενος (hēgoúmenos).

### Pronunciation

* IPA: /pro.ɛː.ɡǔː.me.nos/ → /pro.iˈɣu.me.nos/ → /pro.iˈɣu.me.nos/
* (5th BCE Attic) IPA: /pro.ɛː.ɡǔː.me.nos/
* (1st CE Egyptian) IPA: /pro.e̝ˈɡu.me.nos/
* (4th CE Koine) IPA: /pro.iˈɣu.me.nos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /pro.iˈɣu.me.nos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /pro.iˈɣu.me.nos/

### Participle

προηγούμενος • (proēgoúmenos) m (feminine προηγουμένη, neuter προηγούμενον); first/second declension
* preceding, going first, leading the way
* (expression) κατά (katá) προηγούμενον λόγον (lógon): according to a guiding principle
* (in neuter plural): τά προηγούμενα
** premises, initial data
** (mathematics) forward points (at the same side of a radius vector
** (astronomy) τὰ προηγούμενα ζῴδια: the leading signs in the daily movement of the heavens

#### Antonyms

* ἑπόμενος (hepómenos)

#### Derived terms

* (adverb): προηγουμένως (proēgouménōs)

#### Descendants

* Greek: προηγούμενος (proïgoúmenos)

### Further reading

* “προηγούμενος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press

## Greek
### Etymology

Present participle of προηγούμαι (proïgoúmai), a verb without active forms. Also substantivised. From Ancient Greek προηγούμενος (proēgoúmenos), present participle of προηγέομαι / προηγοῦμαι (proēgoûmai).

### Pronunciation

* IPA: /pɾo.iˈɣu.me.nos/
* Hyphenation: προ‧η‧γού‧με‧νος

### Noun

προηγούμενος • (proïgoúmenos) m (plural προηγούμενοι)
* the preceding, the previous one
    Ο προηγούμενος είπε ότι οι ερωτήσεις της προφορικής εξέτασης ήταν δύσκολες.O proïgoúmenos eípe óti oi erotíseis tis proforikís exétasis ítan dýskoles.The previous one [student] said that the questions of the oral test were difficult.

#### Declension

Compare to declension of the masculine participle προηγούμενος.
| | singular | plural |
| nominative | προηγούμενος • | προηγούμενοι • |
| genitive | προηγουμένου • | προηγουμένων • |
| accusative | προηγούμενο • | προηγουμένους • |
| vocative | προηγούμενε • | προηγούμενοι • |

#### Antonyms

* επόμενος m (epómenos)

### Participle

προηγούμενος • (proïgoúmenos) m (feminine προηγούμενη, neuter προηγούμενο)
* preceding, previous

#### Usage notes

(formal) learned forms of the participle, functioning mostly as nouns, are inflected in the fashion of Ancient Greek προηγούμενος (proēgoúmenos).
* (masculine and neuter genitive): του προηγουμένου (tou proïgouménou) (singular)), των προηγουμένων (ton proïgouménon) (plural)
* (masculine accustive plural): τους προηγουμένους (tous proïgouménous)
* (feminine singular) η προηγουμένη (i proïgouméni) (nominative), της προηγουμένης (tis proïgouménis) (genitive)
The following substantivized forms have special meanings:
* (feminine) η προηγουμένη (i proïgouméni): The previous [day].
* (neuter singular) το προηγούμενο (to proïgoúmeno): preceding event with repercussions, a precedent
* (neuter plural) τα προηγούμενα (ta proïgoúmena)

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | προηγούμενος • | προηγούμενη • | προηγούμενο • | προηγούμενοι • | προηγούμενες • | προηγούμενα • |
| genitive | προηγούμενου • | προηγούμενης • | προηγούμενου • | προηγούμενων • | προηγούμενων • | προηγούμενων • |
| accusative | προηγούμενο • | προηγούμενη • | προηγούμενο • | προηγούμενους • | προηγούμενες • | προηγούμενα • |
| vocative | προηγούμενε • | προηγούμενη • | προηγούμενο • | προηγούμενοι • | προηγούμενες • | προηγούμενα • |

#### Synonyms

* προγενέστερος (progenésteros)
* πρωτύτερος (protýteros)
* and πρότερος (próteros), προηγηθείς (proïgitheís)

#### Antonyms

* επόμενος (epómenos)
* ακόλουθος (akólouthos)
* and ύστερος (ýsteros), προσεχής (prosechís), κατοπινός (katopinós), ερχόμενος (erchómenos)

### See also

* άνευ προηγουμένου (ánef proïgouménou)
* προηγούμενα (proïgoúmena, adverb and as noun, plural)
* προηγουμένη (proïgouméni) (as participle and as noun)
* προηγούμενο (proïgoúmeno) (as participle and as noun)
* προηγουμένως (proïgouménos, adverb) (learned)

### References

* ↑ προηγούμενος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language