# gáir
## Irish
### Pronunciation

* (Munster, Connacht) IPA: /ɡɑːɾʲ/
* (Ulster) IPA: /ɡæːɾʲ/

### Etymology 1

From Old Irish gáir, from Proto-Celtic *gāri (compare Middle Welsh gawr, Gaulish personal name Garo-marus), from Proto-Indo-European *ǵeh₂r-. See gair for more.
The verb is from Old Irish gáirid, from the noun.

#### Noun

gáir f (genitive singular gáir, nominative plural gártha)
* cry, shout
* report; fame, notoriety
* Alternative form of gáire (“laugh”)

##### Declension

Second declension

#### Verb

gáir (present analytic gáireann, future analytic gáirfidh, verbal noun gáireadh, past participle gáirthe)
* (transitive, intransitive) shout
* (intransitive, chiefly as verbal noun) laugh

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | gáirim | gáireann tú; gáirir$^†$ | gáireann sé, sí | gáirimid | gáireann sibh | gáireann siad; gáirid$^†$ | a gháireann; a gháireas / a ngáireann* | gáirtear |
| indicative | past | gháir mé; gháireas | gháir tú; gháiris | gháir sé, sí | gháireamar; gháir muid | gháir sibh; gháireabhair | gháir siad; gháireadar | a gháir / ar gháir* | gáireadh |
| indicative | past habitual | gháirinn / ngáirinn‡‡ | gháirteá / ngáirteá‡‡ | gháireadh sé, sí / ngáireadh sé, sí‡‡ | gháirimis; gháireadh muid / ngáirimis‡‡; ngáireadh muid‡‡ | gháireadh sibh / ngáireadh sibh‡‡ | gháiridís; gháireadh siad / ngáiridís‡‡; ngáireadh siad‡‡ | a gháireadh / a ngáireadh* | gháirtí / ngáirtí‡‡ |
| future | future | gáirfidh mé; gáirfead | gáirfidh tú; gáirfir$^†$ | gáirfidh sé, sí | gáirfimid; gáirfidh muid | gáirfidh sibh | gáirfidh siad; gáirfid$^†$ | a gháirfidh; a gháirfeas / a ngáirfidh* | gáirfear |
| conditional | conditional | gháirfinn / ngáirfinn‡‡ | gháirfeá / ngáirfeá‡‡ | gháirfeadh sé, sí / ngáirfeadh sé, sí‡‡ | gháirfimis; gháirfeadh muid / ngáirfimis‡‡; ngáirfeadh muid‡‡ | gháirfeadh sibh / ngáirfeadh sibh‡‡ | gháirfidís; gháirfeadh siad / ngáirfidís‡‡; ngáirfeadh siad‡‡ | a gháirfeadh / a ngáirfeadh* | gháirfí / ngáirfí‡‡ |
| subjunctive | present | go ngáire mé; go ngáiread$^†$ | go ngáire tú; go ngáirir$^†$ | go ngáire sé, sí | go ngáirimid; go ngáire muid | go ngáire sibh | go ngáire siad; go ngáirid$^†$ | — | go ngáirtear |
| subjunctive | past | dá ngáirinn | dá ngáirteá | dá ngáireadh sé, sí | dá ngáirimis; dá ngáireadh muid | dá ngáireadh sibh | dá ngáiridís; dá ngáireadh siad | — | dá ngáirtí |
| imperative | imperative | gáirim | gáir | gáireadh sé, sí | gáirimis | gáirigí; gáiridh$^†$ | gáiridís | — | gáirtear |
| verbal noun | verbal noun | gáire | gáire | gáire | gáire | gáire | gáire | gáire | gáire |
| past participle | past participle | gáirthe | gáirthe | gáirthe | gáirthe | gáirthe | gáirthe | gáirthe | gáirthe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis
* Alternative verbal noun: gáirí (Munster)

### Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Noun

gáir m
* inflection of gár (“gaur”):
** vocative/genitive singular
** nominative/dative plural

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “gáir”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* de Bhaldraithe, Tomás (1959) “gáir”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
* “gáir”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013-2024