# ceiliúir
## Irish
### Etymology

Old Irish celebraid, from Latin celebrō.

### Verb

ceiliúir (present analytic ceiliúrann, future analytic ceiliúrfaidh, verbal noun ceiliúradh, past participle ceiliúrtha)
* warble, sing
* celebrate
* bid farewell
* fade, vanish

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | ceiliúraim | ceiliúrann tú; ceiliúrair$^†$ | ceiliúrann sé, sí | ceiliúraimid | ceiliúrann sibh | ceiliúrann siad; ceiliúraid$^†$ | a cheiliúrann; a cheiliúras / a gceiliúrann* | ceiliúrtar |
| indicative | past | cheiliúir mé; cheiliúras | cheiliúir tú; cheiliúrais | cheiliúir sé, sí | cheiliúramar; cheiliúir muid | cheiliúir sibh; cheiliúrabhair | cheiliúir siad; cheiliúradar | a cheiliúir / ar cheiliúir* | ceiliúradh |
| indicative | past habitual | cheiliúrainn / gceiliúrainn‡‡ | cheiliúrtá / gceiliúrtá‡‡ | cheiliúradh sé, sí / gceiliúradh sé, sí‡‡ | cheiliúraimis; cheiliúradh muid / gceiliúraimis‡‡; gceiliúradh muid‡‡ | cheiliúradh sibh / gceiliúradh sibh‡‡ | cheiliúraidís; cheiliúradh siad / gceiliúraidís‡‡; gceiliúradh siad‡‡ | a cheiliúradh / a gceiliúradh* | cheiliúrtaí / gceiliúrtaí‡‡ |
| future | future | ceiliúrfaidh mé; ceiliúrfad | ceiliúrfaidh tú; ceiliúrfair$^†$ | ceiliúrfaidh sé, sí | ceiliúrfaimid; ceiliúrfaidh muid | ceiliúrfaidh sibh | ceiliúrfaidh siad; ceiliúrfaid$^†$ | a cheiliúrfaidh; a cheiliúrfas / a gceiliúrfaidh* | ceiliúrfar |
| conditional | conditional | cheiliúrfainn / gceiliúrfainn‡‡ | cheiliúrfá / gceiliúrfá‡‡ | cheiliúrfadh sé, sí / gceiliúrfadh sé, sí‡‡ | cheiliúrfaimis; cheiliúrfadh muid / gceiliúrfaimis‡‡; gceiliúrfadh muid‡‡ | cheiliúrfadh sibh / gceiliúrfadh sibh‡‡ | cheiliúrfaidís; cheiliúrfadh siad / gceiliúrfaidís‡‡; gceiliúrfadh siad‡‡ | a cheiliúrfadh / a gceiliúrfadh* | cheiliúrfaí / gceiliúrfaí‡‡ |
| subjunctive | present | go gceiliúra mé; go gceiliúrad$^†$ | go gceiliúra tú; go gceiliúrair$^†$ | go gceiliúra sé, sí | go gceiliúraimid; go gceiliúra muid | go gceiliúra sibh | go gceiliúra siad; go gceiliúraid$^†$ | — | go gceiliúrtar |
| subjunctive | past | dá gceiliúrainn | dá gceiliúrtá | dá gceiliúradh sé, sí | dá gceiliúraimis; dá gceiliúradh muid | dá gceiliúradh sibh | dá gceiliúraidís; dá gceiliúradh siad | — | dá gceiliúrtaí |
| imperative | imperative | ceiliúraim | ceiliúir | ceiliúradh sé, sí | ceiliúraimis | ceiliúraigí; ceiliúraidh$^†$ | ceiliúraidís | — | ceiliúrtar |
| verbal noun | verbal noun | ceiliúradh | ceiliúradh | ceiliúradh | ceiliúradh | ceiliúradh | ceiliúradh | ceiliúradh | ceiliúradh |
| past participle | past participle | ceiliúrtha | ceiliúrtha | ceiliúrtha | ceiliúrtha | ceiliúrtha | ceiliúrtha | ceiliúrtha | ceiliúrtha |
*indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

#### Related terms

* ceiliúr
* ceiliúradh

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “ceiliúir”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “celebraid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language