# argóin
## Irish
### Etymology 1

Back-formation from argóint (“argument”).

#### Verb

argóin (present analytic argónann, future analytic argónfaidh, verbal noun argóint, past participle argóinte)
* (transitive, intransitive) argue

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | argónaim | argónann tú; argónair$^†$ | argónann sé, sí | argónaimid | argónann sibh | argónann siad; argónaid$^†$ | a argónann; a argónas / a n-argónann* | argóintear |
| indicative | past | d'argóin mé; d'argónas / argóin mé‡; argónas‡ | d'argóin tú; d'argónais / argóin tú‡; argónais‡ | d'argóin sé, sí / argóin sé, sí‡ | d'argónamar; d'argóin muid / argónamar‡; argóin muid‡ | d'argóin sibh; d'argónabhair / argóin sibh‡; argónabhair‡ | d'argóin siad; d'argónadar / argóin siad; argónadar‡ | a d'argóin / ar argóin* | argónadh; hargónadh$^†$ |
| indicative | past habitual | d'argónainn / argónainn‡; n-argónainn‡‡ | d'argóinteá / argóinteá‡; n-argóinteá‡‡ | d'argónadh sé, sí / argónadh sé, sí‡; n-argónadh sé, sí‡‡ | d'argónaimis; d'argónadh muid / argónaimis‡; argónadh muid‡; n-argónaimis‡‡; n-argónadh muid‡‡ | d'argónadh sibh / argónadh sibh‡; n-argónadh sibh‡‡ | d'argónaidís; d'argónadh siad / argónaidís‡; argónadh siad‡; n-argónaidís‡‡; n-argónadh siad‡‡ | a d'argónadh / a n-argónadh* | d'argóintí / argóintí‡; n-argóintí‡‡ |
| future | future | argónfaidh mé; argónfad | argónfaidh tú; argónfair$^†$ | argónfaidh sé, sí | argónfaimid; argónfaidh muid | argónfaidh sibh | argónfaidh siad; argónfaid$^†$ | a argónfaidh; a argónfas / a n-argónfaidh* | argónfar |
| conditional | conditional | d'argónfainn / argónfainn‡; n-argónfainn‡‡ | d'argónfá / argónfá‡; n-argónfá‡‡ | d'argónfadh sé, sí / argónfadh sé, sí‡; n-argónfadh sé, sí‡‡ | d'argónfaimis; d'argónfadh muid / argónfaimis‡; argónfadh muid‡; n-argónfaimis‡‡; n-argónfadh muid‡‡ | d'argónfadh sibh / argónfadh sibh‡; n-argónfadh sibh‡‡ | d'argónfaidís; d'argónfadh siad / argónfaidís‡; argónfadh siad‡; n-argónfaidís‡‡; n-argónfadh siad‡‡ | a d'argónfadh / a n-argónfadh* | d'argónfaí / argónfaí‡; n-argónfaí‡‡ |
| subjunctive | present | go n-argóna mé; go n-argónad$^†$ | go n-argóna tú; go n-argónair$^†$ | go n-argóna sé, sí | go n-argónaimid; go n-argóna muid | go n-argóna sibh | go n-argóna siad; go n-argónaid$^†$ | — | go n-argóintear |
| subjunctive | past | dá n-argónainn | dá n-argóinteá | dá n-argónadh sé, sí | dá n-argónaimis; dá n-argónadh muid | dá n-argónadh sibh | dá n-argónaidís; dá n-argónadh siad | — | dá n-argóintí |
| imperative | imperative | argónaim | argóin | argónadh sé, sí | argónaimis | argónaigí; argónaidh$^†$ | argónaidís | — | argóintear |
| verbal noun | verbal noun | argóint | argóint | argóint | argóint | argóint | argóint | argóint | argóint |
| past participle | past participle | argóinte | argóinte | argóinte | argóinte | argóinte | argóinte | argóinte | argóinte |
*indirect relative † archaic or dialect form ‡ dependent form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis (except an)

##### Derived terms

* argónaí m (“arguer”)

### Etymology 2
#### Noun

argóin m sg
* vocative/genitive singular of argón (“argon”)

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “argóin”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “argam(a)int”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
* “argóin”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013-2024