# triomaigh
## Irish
### Pronunciation

* (Ulster) IPA: /ˈtʲɾʲɨ̞mˠi/

### Etymology 1

By metathesis from earlier tiormaigh, from tirim +‎ -igh.

#### Alternative forms

* tiormaigh
* tiormuigh, triomuigh (superseded)

#### Verb

triomaigh (present analytic triomaíonn, future analytic triomóidh, verbal noun triomú, past participle triomaithe)
* (transitive, intransitive) to dry (become dry; make dry), run dry
* (transitive) to desiccate (remove moisture from)
* (transitive) to drain (dry out a wet place)
    Synonym: taosc
* (transitive) to constipate
    Synonym: iaigh
* (transitive, intransitive) to beach (run aground on a beach)
* (transitive, intransitive) to land (arrive on land from a body of water; bring to land)

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | triomaím | triomaíonn tú; triomaír$^†$ | triomaíonn sé, sí | triomaímid; triomaíonn muid | triomaíonn sibh | triomaíonn siad; triomaíd$^†$ | a thriomaíonn; a thriomaíos / a dtriomaíonn* | triomaítear |
| indicative | past | thriomaigh mé; thriomaíos | thriomaigh tú; thriomaís | thriomaigh sé, sí | thriomaíomar; thriomaigh muid | thriomaigh sibh; thriomaíobhair | thriomaigh siad; thriomaíodar | a thriomaigh / ar thriomaigh* | triomaíodh |
| indicative | past habitual | thriomaínn / dtriomaínn‡‡ | thriomaíteá / dtriomaíteá‡‡ | thriomaíodh sé, sí / dtriomaíodh sé, sí‡‡ | thriomaímis; thriomaíodh muid / dtriomaímis‡‡; dtriomaíodh muid‡‡ | thriomaíodh sibh / dtriomaíodh sibh‡‡ | thriomaídís; thriomaíodh siad / dtriomaídís‡‡; dtriomaíodh siad‡‡ | a thriomaíodh / a dtriomaíodh* | thriomaítí / dtriomaítí‡‡ |
| future | future | triomóidh mé; triomód; triomóchaidh mé$^†$ | triomóidh tú; triomóir$^†$; triomóchaidh tú$^†$ | triomóidh sé, sí; triomóchaidh sé, sí$^†$ | triomóimid; triomóidh muid; triomóchaimid$^†$; triomóchaidh muid$^†$ | triomóidh sibh; triomóchaidh sibh$^†$ | triomóidh siad; triomóid$^†$; triomóchaidh siad$^†$ | a thriomóidh; a thriomós; a thriomóchaidh$^†$; a thriomóchas$^†$ / a dtriomóidh*; a dtriomóchaidh*$^†$ | triomófar; triomóchar$^†$ |
| conditional | conditional | thriomóinn; thriomóchainn$^†$ / dtriomóinn‡‡; dtriomóchainn$^†$‡‡ | thriomófá; thriomóchthá$^†$ / dtriomófá‡‡; dtriomóchthá$^†$‡‡ | thriomódh sé, sí; thriomóchadh sé, sí$^†$ / dtriomódh sé, sí‡‡; dtriomóchadh sé, sí$^†$‡‡ | thriomóimis; thriomódh muid; thriomóchaimis$^†$; thriomóchadh muid$^†$ / dtriomóimis‡‡; dtriomódh muid‡‡; dtriomóchaimis$^†$‡‡; dtriomóchadh muid$^†$‡‡ | thriomódh sibh; thriomóchadh sibh$^†$ / dtriomódh sibh‡‡; dtriomóchadh sibh$^†$‡‡ | thriomóidís; thriomódh siad; thriomóchadh siad$^†$ / dtriomóidís‡‡; dtriomódh siad‡‡; dtriomóchadh siad$^†$‡‡ | a thriomódh; a thriomóchadh$^†$ / a dtriomódh*; a dtriomóchadh*$^†$ | thriomófaí; thriomóchthaí$^†$ / dtriomófaí‡‡; dtriomóchthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go dtriomaí mé; go dtriomaíod$^†$ | go dtriomaí tú; go dtriomaír$^†$ | go dtriomaí sé, sí | go dtriomaímid; go dtriomaí muid | go dtriomaí sibh | go dtriomaí siad; go dtriomaíd$^†$ | — | go dtriomaítear |
| subjunctive | past | dá dtriomaínn | dá dtriomaíteá | dá dtriomaíodh sé, sí | dá dtriomaímis; dá dtriomaíodh muid | dá dtriomaíodh sibh | dá dtriomaídís; dá dtriomaíodh siad | — | dá dtriomaítí |
| imperative | imperative | triomaím | triomaigh | triomaíodh sé, sí | triomaímis | triomaígí; triomaídh$^†$ | triomaídís | — | triomaítear |
| verbal noun | verbal noun | triomú | triomú | triomú | triomú | triomú | triomú | triomú | triomú |
| past participle | past participle | triomaithe | triomaithe | triomaithe | triomaithe | triomaithe | triomaithe | triomaithe | triomaithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

#### Further reading

* Dinneen, Patrick S. (1904) “tiormuiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 736
* Ó Dónaill, Niall (1977) “triomaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN

### Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Alternative forms

* tiormaigh

#### Adjective

triomaigh
* inflection of triomach:
** masculine vocative/genitive singular
** (archaic, dialectal) feminine dative singular

### References

* ↑ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “tírmaigid, tirmaigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
* ↑ “triomaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy