# cáiligh
## Irish
### Etymology

From cáil +‎ -igh.

### Verb

cáiligh (present analytic cáilíonn, future analytic cáileoidh, verbal noun cáiliú, past participle cáilithe)
* (transitive, intransitive) qualify

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | cáilím | cáilíonn tú; cáilír$^†$ | cáilíonn sé, sí | cáilímid; cáilíonn muid | cáilíonn sibh | cáilíonn siad; cáilíd$^†$ | a cháilíonn; a cháilíos / a gcáilíonn* | cáilítear |
| indicative | past | cháiligh mé; cháilíos | cháiligh tú; cháilís | cháiligh sé, sí | cháilíomar; cháiligh muid | cháiligh sibh; cháilíobhair | cháiligh siad; cháilíodar | a cháiligh / ar cháiligh* | cáilíodh |
| indicative | past habitual | cháilínn / gcáilínn‡‡ | cháilíteá / gcáilíteá‡‡ | cháilíodh sé, sí / gcáilíodh sé, sí‡‡ | cháilímis; cháilíodh muid / gcáilímis‡‡; gcáilíodh muid‡‡ | cháilíodh sibh / gcáilíodh sibh‡‡ | cháilídís; cháilíodh siad / gcáilídís‡‡; gcáilíodh siad‡‡ | a cháilíodh / a gcáilíodh* | cháilítí / gcáilítí‡‡ |
| future | future | cáileoidh mé; cáileod; cáileochaidh mé$^†$ | cáileoidh tú; cáileoir$^†$; cáileochaidh tú$^†$ | cáileoidh sé, sí; cáileochaidh sé, sí$^†$ | cáileoimid; cáileoidh muid; cáileochaimid$^†$; cáileochaidh muid$^†$ | cáileoidh sibh; cáileochaidh sibh$^†$ | cáileoidh siad; cáileoid$^†$; cáileochaidh siad$^†$ | a cháileoidh; a cháileos; a cháileochaidh$^†$; a cháileochas$^†$ / a gcáileoidh*; a gcáileochaidh*$^†$ | cáileofar; cáileochar$^†$ |
| conditional | conditional | cháileoinn; cháileochainn$^†$ / gcáileoinn‡‡; gcáileochainn$^†$‡‡ | cháileofá; cháileochthá$^†$ / gcáileofá‡‡; gcáileochthá$^†$‡‡ | cháileodh sé, sí; cháileochadh sé, sí$^†$ / gcáileodh sé, sí‡‡; gcáileochadh sé, sí$^†$‡‡ | cháileoimis; cháileodh muid; cháileochaimis$^†$; cháileochadh muid$^†$ / gcáileoimis‡‡; gcáileodh muid‡‡; gcáileochaimis$^†$‡‡; gcáileochadh muid$^†$‡‡ | cháileodh sibh; cháileochadh sibh$^†$ / gcáileodh sibh‡‡; gcáileochadh sibh$^†$‡‡ | cháileoidís; cháileodh siad; cháileochadh siad$^†$ / gcáileoidís‡‡; gcáileodh siad‡‡; gcáileochadh siad$^†$‡‡ | a cháileodh; a cháileochadh$^†$ / a gcáileodh*; a gcáileochadh*$^†$ | cháileofaí; cháileochthaí$^†$ / gcáileofaí‡‡; gcáileochthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go gcáilí mé; go gcáilíod$^†$ | go gcáilí tú; go gcáilír$^†$ | go gcáilí sé, sí | go gcáilímid; go gcáilí muid | go gcáilí sibh | go gcáilí siad; go gcáilíd$^†$ | — | go gcáilítear |
| subjunctive | past | dá gcáilínn | dá gcáilíteá | dá gcáilíodh sé, sí | dá gcáilímis; dá gcáilíodh muid | dá gcáilíodh sibh | dá gcáilídís; dá gcáilíodh siad | — | dá gcáilítí |
| imperative | imperative | cáilím | cáiligh | cáilíodh sé, sí | cáilímis | cáilígí; cáilídh$^†$ | cáilídís | — | cáilítear |
| verbal noun | verbal noun | cáiliú | cáiliú | cáiliú | cáiliú | cáiliú | cáiliú | cáiliú | cáiliú |
| past participle | past participle | cáilithe | cáilithe | cáilithe | cáilithe | cáilithe | cáilithe | cáilithe | cáilithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

#### Derived terms

* cáilíocht
* cáilitheach
* cáilitheoir

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “cáiligh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* de Bhaldraithe, Tomás (1959) “cáiligh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
* “cáiligh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013-2024