# fíneáil
## Irish
### Etymology

From Middle English fyn, fyne, from Old French fin, from Medieval Latin finis (“a payment in settlement or tax”) + -áil.

### Noun

fíneáil f (genitive singular fíneála, nominative plural fíneálacha)
* fine (payment for breaking the law)
    Synonym: cáin
* verbal noun of fíneáil

#### Declension

Third declension

### Verb

fíneáil (present analytic fíneálann, future analytic fíneálfaidh, verbal noun fíneáil, past participle fíneáilte)
* to fine (issue a fine as punishment)

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | fíneálaim | fíneálann tú; fíneálair$^†$ | fíneálann sé, sí | fíneálaimid | fíneálann sibh | fíneálann siad; fíneálaid$^†$ | a fhíneálann; a fhíneálas / a bhfíneálann* | fíneáiltear |
| indicative | past | d'fhíneáil mé; d'fhíneálas / fhíneáil mé‡; fhíneálas‡ | d'fhíneáil tú; d'fhíneálais / fhíneáil tú‡; fhíneálais‡ | d'fhíneáil sé, sí / fhíneáil sé, sí‡ | d'fhíneálamar; d'fhíneáil muid / fhíneálamar‡; fhíneáil muid‡ | d'fhíneáil sibh; d'fhíneálabhair / fhíneáil sibh‡; fhíneálabhair‡ | d'fhíneáil siad; d'fhíneáladar / fhíneáil siad; fhíneáladar‡ | a d'fhíneáil / ar fhíneáil* | fíneáladh |
| indicative | past habitual | d'fhíneálainn / fhíneálainn‡; bhfíneálainn‡‡ | d'fhíneáilteá / fhíneáilteá‡; bhfíneáilteá‡‡ | d'fhíneáladh sé, sí / fhíneáladh sé, sí‡; bhfíneáladh sé, sí‡‡ | d'fhíneálaimis; d'fhíneáladh muid / fhíneálaimis‡; fhíneáladh muid‡; bhfíneálaimis‡‡; bhfíneáladh muid‡‡ | d'fhíneáladh sibh / fhíneáladh sibh‡; bhfíneáladh sibh‡‡ | d'fhíneálaidís; d'fhíneáladh siad / fhíneálaidís‡; fhíneáladh siad‡; bhfíneálaidís‡‡; bhfíneáladh siad‡‡ | a d'fhíneáladh / a bhfíneáladh* | d'fhíneáiltí / fhíneáiltí‡; bhfíneáiltí‡‡ |
| future | future | fíneálfaidh mé; fíneálfad | fíneálfaidh tú; fíneálfair$^†$ | fíneálfaidh sé, sí | fíneálfaimid; fíneálfaidh muid | fíneálfaidh sibh | fíneálfaidh siad; fíneálfaid$^†$ | a fhíneálfaidh; a fhíneálfas / a bhfíneálfaidh* | fíneálfar |
| conditional | conditional | d'fhíneálfainn / fhíneálfainn‡; bhfíneálfainn‡‡ | d'fhíneálfá / fhíneálfá‡; bhfíneálfá‡‡ | d'fhíneálfadh sé, sí / fhíneálfadh sé, sí‡; bhfíneálfadh sé, sí‡‡ | d'fhíneálfaimis; d'fhíneálfadh muid / fhíneálfaimis‡; fhíneálfadh muid‡; bhfíneálfaimis‡‡; bhfíneálfadh muid‡‡ | d'fhíneálfadh sibh / fhíneálfadh sibh‡; bhfíneálfadh sibh‡‡ | d'fhíneálfaidís; d'fhíneálfadh siad / fhíneálfaidís‡; fhíneálfadh siad‡; bhfíneálfaidís‡‡; bhfíneálfadh siad‡‡ | a d'fhíneálfadh / a bhfíneálfadh* | d'fhíneálfaí / fhíneálfaí‡; bhfíneálfaí‡‡ |
| subjunctive | present | go bhfíneála mé; go bhfíneálad$^†$ | go bhfíneála tú; go bhfíneálair$^†$ | go bhfíneála sé, sí | go bhfíneálaimid; go bhfíneála muid | go bhfíneála sibh | go bhfíneála siad; go bhfíneálaid$^†$ | — | go bhfíneáiltear |
| subjunctive | past | dá bhfíneálainn | dá bhfíneáilteá | dá bhfíneáladh sé, sí | dá bhfíneálaimis; dá bhfíneáladh muid | dá bhfíneáladh sibh | dá bhfíneálaidís; dá bhfíneáladh siad | — | dá bhfíneáiltí |
| imperative | imperative | fíneálaim | fíneáil | fíneáladh sé, sí | fíneálaimis | fíneálaigí; fíneálaidh$^†$ | fíneálaidís | — | fíneáiltear |
| verbal noun | verbal noun | fíneáil | fíneáil | fíneáil | fíneáil | fíneáil | fíneáil | fíneáil | fíneáil |
| past participle | past participle | fíneáilte | fíneáilte | fíneáilte | fíneáilte | fíneáilte | fíneáilte | fíneáilte | fíneáilte |
*indirect relative † archaic or dialect form ‡ dependent form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “fíneáil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN