# coirtigh
## Irish
### Etymology 1

From Old Irish coirtigid, coirtid (“tans; cures”, verb), from coirt (“bark”). By surface analysis, coirt (“bark”) +‎ -igh (verbal suffix).

#### Verb

coirtigh (present analytic coirtíonn, future analytic coirteoidh, verbal noun coirtiú, past participle coirtithe) (transitive)
* to decorticate
* to tan
* to coat, encrust

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | coirtím | coirtíonn tú; coirtír$^†$ | coirtíonn sé, sí | coirtímid; coirtíonn muid | coirtíonn sibh | coirtíonn siad; coirtíd$^†$ | a choirtíonn; a choirtíos / a gcoirtíonn* | coirtítear |
| indicative | past | choirtigh mé; choirtíos | choirtigh tú; choirtís | choirtigh sé, sí | choirtíomar; choirtigh muid | choirtigh sibh; choirtíobhair | choirtigh siad; choirtíodar | a choirtigh / ar choirtigh* | coirtíodh |
| indicative | past habitual | choirtínn / gcoirtínn‡‡ | choirtíteá / gcoirtíteá‡‡ | choirtíodh sé, sí / gcoirtíodh sé, sí‡‡ | choirtímis; choirtíodh muid / gcoirtímis‡‡; gcoirtíodh muid‡‡ | choirtíodh sibh / gcoirtíodh sibh‡‡ | choirtídís; choirtíodh siad / gcoirtídís‡‡; gcoirtíodh siad‡‡ | a choirtíodh / a gcoirtíodh* | choirtítí / gcoirtítí‡‡ |
| future | future | coirteoidh mé; coirteod; coirteochaidh mé$^†$ | coirteoidh tú; coirteoir$^†$; coirteochaidh tú$^†$ | coirteoidh sé, sí; coirteochaidh sé, sí$^†$ | coirteoimid; coirteoidh muid; coirteochaimid$^†$; coirteochaidh muid$^†$ | coirteoidh sibh; coirteochaidh sibh$^†$ | coirteoidh siad; coirteoid$^†$; coirteochaidh siad$^†$ | a choirteoidh; a choirteos; a choirteochaidh$^†$; a choirteochas$^†$ / a gcoirteoidh*; a gcoirteochaidh*$^†$ | coirteofar; coirteochar$^†$ |
| conditional | conditional | choirteoinn; choirteochainn$^†$ / gcoirteoinn‡‡; gcoirteochainn$^†$‡‡ | choirteofá; choirteochthá$^†$ / gcoirteofá‡‡; gcoirteochthá$^†$‡‡ | choirteodh sé, sí; choirteochadh sé, sí$^†$ / gcoirteodh sé, sí‡‡; gcoirteochadh sé, sí$^†$‡‡ | choirteoimis; choirteodh muid; choirteochaimis$^†$; choirteochadh muid$^†$ / gcoirteoimis‡‡; gcoirteodh muid‡‡; gcoirteochaimis$^†$‡‡; gcoirteochadh muid$^†$‡‡ | choirteodh sibh; choirteochadh sibh$^†$ / gcoirteodh sibh‡‡; gcoirteochadh sibh$^†$‡‡ | choirteoidís; choirteodh siad; choirteochadh siad$^†$ / gcoirteoidís‡‡; gcoirteodh siad‡‡; gcoirteochadh siad$^†$‡‡ | a choirteodh; a choirteochadh$^†$ / a gcoirteodh*; a gcoirteochadh*$^†$ | choirteofaí; choirteochthaí$^†$ / gcoirteofaí‡‡; gcoirteochthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go gcoirtí mé; go gcoirtíod$^†$ | go gcoirtí tú; go gcoirtír$^†$ | go gcoirtí sé, sí | go gcoirtímid; go gcoirtí muid | go gcoirtí sibh | go gcoirtí siad; go gcoirtíd$^†$ | — | go gcoirtítear |
| subjunctive | past | dá gcoirtínn | dá gcoirtíteá | dá gcoirtíodh sé, sí | dá gcoirtímis; dá gcoirtíodh muid | dá gcoirtíodh sibh | dá gcoirtídís; dá gcoirtíodh siad | — | dá gcoirtítí |
| imperative | imperative | coirtím | coirtigh | coirtíodh sé, sí | coirtímis | coirtígí; coirtídh$^†$ | coirtídís | — | coirtítear |
| verbal noun | verbal noun | coirtiú | coirtiú | coirtiú | coirtiú | coirtiú | coirtiú | coirtiú | coirtiú |
| past participle | past participle | coirtithe | coirtithe | coirtithe | coirtithe | coirtithe | coirtithe | coirtithe | coirtithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

##### Alternative forms

* cairt, coirt

### Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Adjective

coirtigh
* inflection of coirteach (“barky, cortical; encrusted, coated; furred, scaled”):
** vocative/genitive singular masculine
** (archaic) dative singular feminine

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “coirtigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “coirt(ig)id”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language