# γραμματικός
## Ancient Greek
### Etymology

From γρᾰ́μμᾰ (grámma) +‎ -ῐκός (-ikós).

### Pronunciation

* IPA: /ɡram.ma.ti.kós/ → /ɣram.ma.tiˈkos/ → /ɣra.ma.tiˈkos/
* (5th BCE Attic) IPA: /ɡram.ma.ti.kós/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ɡram.ma.tiˈkos/
* (4th CE Koine) IPA: /ɣram.ma.tiˈkos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ɣram.ma.tiˈkos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ɣra.ma.tiˈkos/

### Adjective

γρᾰμμᾰτῐκός • (grammatikós) m (feminine γρᾰμμᾰτῐκή, neuter γρᾰμμᾰτῐκόν); first/second declension
* knowing one’s letters, of a good scholar
* (in the phrase γραμματικὸν ἔκπωμα) a cup engraved with the alphabet or an inscription
* concerned with textual criticism
* (in the phrase γραμματικὴ τέχνη) the grammatical art or craft, grammar

#### Antonyms

* (antonym(s) of “knowing one’s letters, of a good scholar”): ἀγράμματος (agrámmatos)

#### Derived terms

* Γρᾰμμᾰτῐκά (Grammatiká)
* γρᾰμμᾰτῐκή (grammatikḗ)
* γρᾰμμᾰτῐκόν (grammatikón)

#### Descendants

* Greek: γραμματικός (grammatikós)

### Noun

γρᾰμμᾰτῐκός • (grammatikós) m (genitive γρᾰμμᾰτῐκοῦ); second declension
* teacher of the rudiments
* one who occupies himself with literary texts, grammarian, critic

#### Descendants

* Greek: γραμματικός (grammatikós)

### References

* “γραμματικός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “γραμματικός”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* γραμματικός in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* γραμματικός in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2024)
* γραμματικός in Trapp, Erich, et al. (1994–2007) Lexikon zur byzantinischen Gräzität besonders des 9.-12. Jahrhunderts [the Lexicon of Byzantine Hellenism, Particularly the 9th–12th Centuries], Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften
* Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited. grammarian idem, page 369.

## Greek
### Etymology

From Ancient Greek γραμματικός (grammatikós, “literate, relating to grammar”).

### Adjective

γραμματικός • (grammatikós) m (feminine γραμματική, neuter γραμματικό)
* (grammar) grammatical (relating to grammar)
* (grammar) grammatical (using correct grammar)

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | γραμματικός • | γραμματική • | γραμματικό • | γραμματικοί • | γραμματικές • | γραμματικά • |
| genitive | γραμματικού • | γραμματικής • | γραμματικού • | γραμματικών • | γραμματικών • | γραμματικών • |
| accusative | γραμματικό • | γραμματική • | γραμματικό • | γραμματικούς • | γραμματικές • | γραμματικά • |
| vocative | γραμματικέ • | γραμματική • | γραμματικό • | γραμματικοί • | γραμματικές • | γραμματικά • |

#### Synonyms

* γραμμ. m (gramm.) (abbreviation)

#### Antonyms

* αντιγραμματικός (antigrammatikós)

### Noun

γραμματικός • (grammatikós) m (plural γραμματικοί)
* grammarian
* scribe, secretary

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | γραμματικός • | γραμματικοί • |
| genitive | γραμματικού • | γραμματικών • |
| accusative | γραμματικό • | γραμματικούς • |
| vocative | γραμματικέ • | γραμματικοί • |

#### Synonyms

* (grammar): γραμμ. m (gramm.) (abbreviation)
* (secretary): γραμματέας m or f (grammatéas)