# stroighnigh
## Irish
### Etymology

From stroighin (“cement”, noun) +‎ -igh (verbal suffix).

### Verb

stroighnigh (present analytic stroighníonn, future analytic stroighneoidh, verbal noun stroighniú, past participle stroighnithe)
* (transitive) cement

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | stroighním | stroighníonn tú; stroighnír$^†$ | stroighníonn sé, sí | stroighnímid; stroighníonn muid | stroighníonn sibh | stroighníonn siad; stroighníd$^†$ | a stroighníonn; a stroighníos | stroighnítear |
| indicative | past | stroighnigh mé; stroighníos | stroighnigh tú; stroighnís | stroighnigh sé, sí | stroighníomar; stroighnigh muid | stroighnigh sibh; stroighníobhair | stroighnigh siad; stroighníodar | a stroighnigh / ar stroighnigh* | stroighníodh |
| indicative | past habitual | stroighnínn | stroighníteá | stroighníodh sé, sí | stroighnímis; stroighníodh muid | stroighníodh sibh | stroighnídís; stroighníodh siad | a stroighníodh / a stroighníodh* | stroighnítí |
| future | future | stroighneoidh mé; stroighneod; stroighneochaidh mé$^†$ | stroighneoidh tú; stroighneoir$^†$; stroighneochaidh tú$^†$ | stroighneoidh sé, sí; stroighneochaidh sé, sí$^†$ | stroighneoimid; stroighneoidh muid; stroighneochaimid$^†$; stroighneochaidh muid$^†$ | stroighneoidh sibh; stroighneochaidh sibh$^†$ | stroighneoidh siad; stroighneoid$^†$; stroighneochaidh siad$^†$ | a stroighneoidh; a stroighneos; a stroighneochaidh$^†$; a stroighneochas$^†$ | stroighneofar; stroighneochar$^†$ |
| conditional | conditional | stroighneoinn; stroighneochainn$^†$ | stroighneofá; stroighneochthá$^†$ | stroighneodh sé, sí; stroighneochadh sé, sí$^†$ | stroighneoimis; stroighneodh muid; stroighneochaimis$^†$; stroighneochadh muid$^†$ | stroighneodh sibh; stroighneochadh sibh$^†$ | stroighneoidís; stroighneodh siad; stroighneochadh siad$^†$ | a stroighneodh; a stroighneochadh$^†$ / a stroighneodh*; a stroighneochadh*$^†$ | stroighneofaí; stroighneochthaí$^†$ |
| subjunctive | present | go stroighní mé; go stroighníod$^†$ | go stroighní tú; go stroighnír$^†$ | go stroighní sé, sí | go stroighnímid; go stroighní muid | go stroighní sibh | go stroighní siad; go stroighníd$^†$ | — | go stroighnítear |
| subjunctive | past | dá stroighnínn | dá stroighníteá | dá stroighníodh sé, sí | dá stroighnímis; dá stroighníodh muid | dá stroighníodh sibh | dá stroighnídís; dá stroighníodh siad | — | dá stroighnítí |
| imperative | imperative | stroighním | stroighnigh | stroighníodh sé, sí | stroighnímis | stroighnígí; stroighnídh$^†$ | stroighnídís | — | stroighnítear |
| verbal noun | verbal noun | stroighniú | stroighniú | stroighniú | stroighniú | stroighniú | stroighniú | stroighniú | stroighniú |
| past participle | past participle | stroighnithe | stroighnithe | stroighnithe | stroighnithe | stroighnithe | stroighnithe | stroighnithe | stroighnithe |
* indirect relative † archaic or dialect form

#### Synonyms

* suimintigh
* táthaigh

### References

* Ó Dónaill, Niall (1977) “stroighnigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN