# oiriúnaigh
## Irish
### Etymology 1

From oiriúint +‎ -igh.

#### Alternative forms

* oireamhnaigh, oireamhnuigh (superseded)

#### Verb

oiriúnaigh (present analytic oirúnaíonn, future analytic oiriúnóidh, verbal noun oiriúnú, past participle oiriúnaithe) (transitive)
* to fit (conform to in size and shape)
* to suit (be suitable, appropriate or apt for)
* to adapt, suit (make proper or suitable)

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | oiriúnaím | oiriúnaíonn tú; oiriúnaír$^†$ | oiriúnaíonn sé, sí | oiriúnaímid; oiriúnaíonn muid | oiriúnaíonn sibh | oiriúnaíonn siad; oiriúnaíd$^†$ | a oiriúnaíonn; a oiriúnaíos / a n-oiriúnaíonn* | oiriúnaítear |
| indicative | past | d'oiriúnaigh mé; d'oiriúnaíos / oiriúnaigh mé‡; oiriúnaíos‡ | d'oiriúnaigh tú; d'oiriúnaís / oiriúnaigh tú‡; oiriúnaís‡ | d'oiriúnaigh sé, sí / oiriúnaigh sé, sí‡ | d'oiriúnaíomar; d'oiriúnaigh muid / oiriúnaíomar‡; oiriúnaigh muid‡ | d'oiriúnaigh sibh; d'oiriúnaíobhair / oiriúnaigh sibh‡; oiriúnaíobhair‡ | d'oiriúnaigh siad; d'oiriúnaíodar / oiriúnaigh siad‡; oiriúnaíodar‡ | a d'oiriúnaigh / ar oiriúnaigh* | oiriúnaíodh; hoiriúnaíodh$^†$ |
| indicative | past habitual | d'oiriúnaínn / oiriúnaínn‡; n-oiriúnaínn‡‡ | d'oiriúnaíteá / oiriúnaíteá‡; n-oiriúnaíteá‡‡ | d'oiriúnaíodh sé, sí / oiriúnaíodh sé, sí‡; n-oiriúnaíodh sé, sí‡‡ | d'oiriúnaímis; d'oiriúnaíodh muid / oiriúnaímis‡; oiriúnaíodh muid‡; n-oiriúnaímis‡‡; n-oiriúnaíodh muid‡‡ | d'oiriúnaíodh sibh / oiriúnaíodh sibh‡; n-oiriúnaíodh sibh‡‡ | d'oiriúnaídís; d'oiriúnaíodh siad / oiriúnaídís; oiriúnaíodh siad‡; n-oiriúnaídís‡‡; n-oiriúnaíodh siad‡‡ | a d'oiriúnaíodh / a n-oiriúnaíodh* | d'oiriúnaítí / oiriúnaítí‡; n-oiriúnaítí‡‡ |
| future | future | oiriúnóidh mé; oiriúnód; oiriúnóchaidh mé$^†$ | oiriúnóidh tú; oiriúnóir$^†$; oiriúnóchaidh tú$^†$ | oiriúnóidh sé, sí; oiriúnóchaidh sé, sí$^†$ | oiriúnóimid; oiriúnóidh muid; oiriúnóchaimid$^†$; oiriúnóchaidh muid$^†$ | oiriúnóidh sibh; oiriúnóchaidh sibh$^†$ | oiriúnóidh siad; oiriúnóid$^†$; oiriúnóchaidh siad$^†$ | a oiriúnóidh; a oiriúnós; a oiriúnóchaidh$^†$; a oiriúnóchas$^†$ / a n-oiriúnóidh*; a n-oiriúnóchaidh*$^†$ | oiriúnófar; oiriúnóchar$^†$ |
| conditional | conditional | d'oiriúnóinn; d'oiriúnóchainn$^†$ / oiriúnóinn‡; oiriúnóchainn$^†$‡; n-oiriúnóinn‡‡; n-oiriúnóchainn$^†$‡‡ | d'oiriúnófá; d'oiriúnóchthá$^†$ / oiriúnófá‡; oiriúnóchthá$^†$‡; n-oiriúnófá‡‡; n-oiriúnóchthá$^†$‡‡ | d'oiriúnódh sé, sí; d'oiriúnóchadh sé, sí$^†$ / oiriúnódh sé, sí‡; oiriúnóchadh sé, sí$^†$‡; n-oiriúnódh sé, sí‡‡; n-oiriúnóchadh sé, sí$^†$‡‡ | d'oiriúnóimis; d'oiriúnódh muid; d'oiriúnóchaimis$^†$; d'oiriúnóchadh muid$^†$ / oiriúnóimis‡; oiriúnódh muid‡; oiriúnóchaimis$^†$‡; oiriúnóchadh muid$^†$‡; n-oiriúnóimis‡‡; n-oiriúnódh muid‡‡; n-oiriúnóchaimis$^†$‡‡; n-oiriúnóchadh muid$^†$‡‡ | d'oiriúnódh sibh; d'oiriúnóchadh sibh$^†$ / oiriúnódh sibh‡; oiriúnóchadh sibh$^†$‡; n-oiriúnódh sibh‡‡; n-oiriúnóchadh sibh$^†$‡‡ | d'oiriúnóidís; d'oiriúnódh siad; d'oiriúnóchadh siad$^†$ / oiriúnóidís‡; oiriúnódh siad‡; oiriúnóchadh siad$^†$‡; n-oiriúnóidís‡‡; n-oiriúnódh siad‡‡; n-oiriúnóchadh siad$^†$‡‡ | a d'oiriúnódh; a d'oiriúnóchadh$^†$ / a n-oiriúnódh*; a n-oiriúnóchadh*$^†$ | d'oiriúnófaí; d'oiriúnóchthaí$^†$ / oiriúnófaí‡; oiriúnóchthaí$^†$‡; n-oiriúnófaí‡‡; n-oiriúnóchthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go n-oiriúnaí mé; go n-oiriúnaíod$^†$ | go n-oiriúnaí tú; go n-oiriúnaír$^†$ | go n-oiriúnaí sé, sí | go n-oiriúnaímid; go n-oiriúnaí muid | go n-oiriúnaí sibh | go n-oiriúnaí siad; go n-oiriúnaíd$^†$ | — | go n-oiriúnaítear |
| subjunctive | past | dá n-oiriúnaínn | dá n-oiriúnaíteá | dá n-oiriúnaíodh sé, sí | dá n-oiriúnaímis; dá n-oiriúnaíodh muid | dá n-oiriúnaíodh sibh | dá n-oiriúnaídís; dá n-oiriúnaíodh siad | — | dá n-oiriúnaítí |
| imperative | imperative | oiriúnaím | oiriúnaigh | oiriúnaíodh sé, sí | oiriúnaímis | oiriúnaígí; oiriúnaídh$^†$ | oiriúnaídís | — | oiriúnaítear |
| verbal noun | verbal noun | oiriúnú | oiriúnú | oiriúnú | oiriúnú | oiriúnú | oiriúnú | oiriúnú | oiriúnú |
| past participle | past participle | oiriúnaithe | oiriúnaithe | oiriúnaithe | oiriúnaithe | oiriúnaithe | oiriúnaithe | oiriúnaithe | oiriúnaithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡ dependent form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis (except an)

##### Derived terms

* aeroiriúnaigh
* mí-oiriúnaigh

#### Further reading

* Dinneen, Patrick S. (1904) “oireaṁnuiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 530
* Ó Dónaill, Niall (1977) “oiriúnaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN

### Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Alternative forms

* oireamhnaigh (superseded)

#### Adjective

oiriúnaigh
* inflection of oiriúnach:
** masculine genitive singular
** (archaic, dialectal) feminine dative singular

### References

* ↑ “oiriúnaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy