# foir
## Irish
### Verb

foir (present analytic foireann, future analytic foirfidh, verbal noun foiriúint, past participle foirthe)
* Ulster form of oir (“suit, fit, become”)

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | foirim | foireann tú; foirir$^†$ | foireann sé, sí | foirimid | foireann sibh | foireann siad; foirid$^†$ | a fhoireann; a fhoireas / a bhfoireann* | foirtear |
| indicative | past | d'fhoir mé; d'fhoireas / fhoir mé‡; fhoireas‡ | d'fhoir tú; d'fhoiris / fhoir tú; fhoiris‡ | d'fhoir sé, sí / fhoir sé, sí‡ | d'fhoireamar; d'fhoir muid / fhoireamar; fhoir muid‡ | d'fhoir sibh; d'fhoireabhair / fhoir sibh; fhoireabhair‡ | d'fhoir siad; d'fhoireadar / fhoir siad; fhoireadar‡ | a d'fhoir / ar fhoir* | foireadh |
| indicative | past habitual | d'fhoirinn / fhoirinn‡; bhfoirinn‡‡ | d'fhoirteá / fhoirteá‡; bhfoirteá‡‡ | d'fhoireadh sé, sí / fhoireadh sé, sí‡; bhfoireadh sé, sí‡‡ | d'fhoirimis; d'fhoireadh muid / fhoirimis; fhoireadh muid‡; bhfoirimis‡‡; bhfoireadh muid‡‡ | d'fhoireadh sibh / fhoireadh sibh‡; bhfoireadh sibh‡‡ | d'fhoiridís; d'fhoireadh siad / fhoiridís; fhoireadh siad‡; bhfoiridís‡‡; bhfoireadh siad‡‡ | a d'fhoireadh / a bhfoireadh* | d'fhoirtí / fhoirtí‡; bhfoirtí‡‡ |
| future | future | foirfidh mé; foirfead | foirfidh tú; foirfir$^†$ | foirfidh sé, sí | foirfimid; foirfidh muid | foirfidh sibh | foirfidh siad; foirfid$^†$ | a fhoirfidh; a fhoirfeas / a bhfoirfidh* | foirfear |
| conditional | conditional | d'fhoirfinn / fhoirfinn‡; bhfoirfinn‡‡ | d'fhoirfeá / fhoirfeá‡; bhfoirfeá‡‡ | d'fhoirfeadh sé, sí / fhoirfeadh sé, sí‡; bhfoirfeadh sé, sí‡‡ | d'fhoirfimis; d'fhoirfeadh muid / fhoirfimis‡; fhoirfeadh muid‡; bhfoirfimis‡‡; bhfoirfeadh muid‡‡ | d'fhoirfeadh sibh / fhoirfeadh sibh‡; bhfoirfeadh sibh‡‡ | d'fhoirfidís; d'fhoirfeadh siad / fhoirfidís‡; fhoirfeadh siad‡; bhfoirfidís‡‡; bhfoirfeadh siad‡‡ | a d'fhoirfeadh / a bhfoirfeadh* | d'fhoirfí / fhoirfí‡; bhfoirfí‡‡ |
| subjunctive | present | go bhfoire mé; go bhfoiread$^†$ | go bhfoire tú; go bhfoirir$^†$ | go bhfoire sé, sí | go bhfoirimid; go bhfoire muid | go bhfoire sibh | go bhfoire siad; go bhfoirid$^†$ | — | go bhfoirtear |
| subjunctive | past | dá bhfoirinn | dá bhfoirteá | dá bhfoireadh sé, sí | dá bhfoirimis; dá bhfoireadh muid | dá bhfoireadh sibh | dá bhfoiridís; dá bhfoireadh siad | — | dá bhfoirtí |
| imperative | imperative | foirim | foir | foireadh sé, sí | foirimis | foirigí; foiridh$^†$ | foiridís | — | foirtear |
| verbal noun | verbal noun | foiriúint | foiriúint | foiriúint | foiriúint | foiriúint | foiriúint | foiriúint | foiriúint |
| past participle | past participle | foirthe | foirthe | foirthe | foirthe | foirthe | foirthe | foirthe | foirthe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡ dependent form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### References

* Ó Dónaill, Niall (1977) “foir”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN

## Old French
### Etymology 1

From Latin fodiō.

#### Alternative forms

* fouir, foïr

#### Verb

foir
* (transitive) to dig

##### Conjugation

This verb conjugates as a third-group or second-group verb (ending in -ir, without or with an -iss- infix). This verb has a stressed present stem fue distinct from the unstressed stem fo, as well as other irregularities. Old French conjugation varies significantly by date and by region. The following conjugation should be treated as a guide.

##### Descendants

* French: fouir

### Etymology 2

see fuir

#### Verb

foir
* Alternative form of fuïr

##### Conjugation

This verb conjugates as a third-group verb. This verb ends in a palatal stem, so there is an extra i before the e of some endings. This verb has irregularities in its conjugation. Old French conjugation varies significantly by date and by region. The following conjugation should be treated as a guide.

## Old Irish
### Alternative forms

* fair

### Pronunciation

* IPA: [ɸorʲ]

### Pronoun

foir (emphatic foirsom or foirsem)
* third-person singular masculine/neuter accusative of for