# conspóid
## Irish
### Etymology

Borrowed from Latin *con(di)sputātiō, from con- + disputātiō (“arguing, reasoning, discussing, debating; argument, debate, dispute”).

### Noun

conspóid f (genitive singular conspóide, nominative plural conspóidí)
* argument, dispute; contention, controversy

#### Declension

Second declension

#### Related terms

* conspóideach (“argumentative; contentious, controversial”)

### Verb

conspóid (present analytic conspóideann, future analytic conspóidfidh, verbal noun conspóideadh, past participle conspóidte)
* argue, dispute; contest

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | conspóidim | conspóideann tú; conspóidir$^†$ | conspóideann sé, sí | conspóidimid | conspóideann sibh | conspóideann siad; conspóidid$^†$ | a chonspóideann; a chonspóideas / a gconspóideann* | conspóidtear |
| indicative | past | chonspóid mé; chonspóideas | chonspóid tú; chonspóidis | chonspóid sé, sí | chonspóideamar; chonspóid muid | chonspóid sibh; chonspóideabhair | chonspóid siad; chonspóideadar | a chonspóid / ar chonspóid* | conspóideadh |
| indicative | past habitual | chonspóidinn / gconspóidinn‡‡ | chonspóidteá / gconspóidteá‡‡ | chonspóideadh sé, sí / gconspóideadh sé, sí‡‡ | chonspóidimis; chonspóideadh muid / gconspóidimis‡‡; gconspóideadh muid‡‡ | chonspóideadh sibh / gconspóideadh sibh‡‡ | chonspóididís; chonspóideadh siad / gconspóididís‡‡; gconspóideadh siad‡‡ | a chonspóideadh / a gconspóideadh* | chonspóidtí / gconspóidtí‡‡ |
| future | future | conspóidfidh mé; conspóidfead | conspóidfidh tú; conspóidfir$^†$ | conspóidfidh sé, sí | conspóidfimid; conspóidfidh muid | conspóidfidh sibh | conspóidfidh siad; conspóidfid$^†$ | a chonspóidfidh; a chonspóidfeas / a gconspóidfidh* | conspóidfear |
| conditional | conditional | chonspóidfinn / gconspóidfinn‡‡ | chonspóidfeá / gconspóidfeá‡‡ | chonspóidfeadh sé, sí / gconspóidfeadh sé, sí‡‡ | chonspóidfimis; chonspóidfeadh muid / gconspóidfimis‡‡; gconspóidfeadh muid‡‡ | chonspóidfeadh sibh / gconspóidfeadh sibh‡‡ | chonspóidfidís; chonspóidfeadh siad / gconspóidfidís‡‡; gconspóidfeadh siad‡‡ | a chonspóidfeadh / a gconspóidfeadh* | chonspóidfí / gconspóidfí‡‡ |
| subjunctive | present | go gconspóide mé; go gconspóidead$^†$ | go gconspóide tú; go gconspóidir$^†$ | go gconspóide sé, sí | go gconspóidimid; go gconspóide muid | go gconspóide sibh | go gconspóide siad; go gconspóidid$^†$ | — | go gconspóidtear |
| subjunctive | past | dá gconspóidinn | dá gconspóidteá | dá gconspóideadh sé, sí | dá gconspóidimis; dá gconspóideadh muid | dá gconspóideadh sibh | dá gconspóididís; dá gconspóideadh siad | — | dá gconspóidtí |
| imperative | imperative | conspóidim | conspóid | conspóideadh sé, sí | conspóidimis | conspóidigí; conspóididh$^†$ | conspóididís | — | conspóidtear |
| verbal noun | verbal noun | conspóideadh | conspóideadh | conspóideadh | conspóideadh | conspóideadh | conspóideadh | conspóideadh | conspóideadh |
| past participle | past participle | conspóidte | conspóidte | conspóidte | conspóidte | conspóidte | conspóidte | conspóidte | conspóidte |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### References

* Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “conspóid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language