# onóraigh
## Irish
### Etymology 1

From Middle Irish onóraigid (“honours, reverences”, verb). By surface analysis, onóir (“honour”) +‎ -igh.

#### Verb

onóraigh (present analytic onóraíonn, future analytic onóróidh, verbal noun onórú, past participle onóraithe)
* (transitive) honour
    Synonym: tabhair onóir do

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | onóraím | onóraíonn tú; onóraír$^†$ | onóraíonn sé, sí | onóraímid; onóraíonn muid | onóraíonn sibh | onóraíonn siad; onóraíd$^†$ | a onóraíonn; a onóraíos / a n-onóraíonn* | onóraítear |
| indicative | past | d'onóraigh mé; d'onóraíos / onóraigh mé‡; onóraíos‡ | d'onóraigh tú; d'onóraís / onóraigh tú‡; onóraís‡ | d'onóraigh sé, sí / onóraigh sé, sí‡ | d'onóraíomar; d'onóraigh muid / onóraíomar‡; onóraigh muid‡ | d'onóraigh sibh; d'onóraíobhair / onóraigh sibh‡; onóraíobhair‡ | d'onóraigh siad; d'onóraíodar / onóraigh siad‡; onóraíodar‡ | a d'onóraigh / ar onóraigh* | onóraíodh; honóraíodh$^†$ |
| indicative | past habitual | d'onóraínn / onóraínn‡; n-onóraínn‡‡ | d'onóraíteá / onóraíteá‡; n-onóraíteá‡‡ | d'onóraíodh sé, sí / onóraíodh sé, sí‡; n-onóraíodh sé, sí‡‡ | d'onóraímis; d'onóraíodh muid / onóraímis‡; onóraíodh muid‡; n-onóraímis‡‡; n-onóraíodh muid‡‡ | d'onóraíodh sibh / onóraíodh sibh‡; n-onóraíodh sibh‡‡ | d'onóraídís; d'onóraíodh siad / onóraídís; onóraíodh siad‡; n-onóraídís‡‡; n-onóraíodh siad‡‡ | a d'onóraíodh / a n-onóraíodh* | d'onóraítí / onóraítí‡; n-onóraítí‡‡ |
| future | future | onóróidh mé; onóród; onóróchaidh mé$^†$ | onóróidh tú; onóróir$^†$; onóróchaidh tú$^†$ | onóróidh sé, sí; onóróchaidh sé, sí$^†$ | onóróimid; onóróidh muid; onóróchaimid$^†$; onóróchaidh muid$^†$ | onóróidh sibh; onóróchaidh sibh$^†$ | onóróidh siad; onóróid$^†$; onóróchaidh siad$^†$ | a onóróidh; a onórós; a onóróchaidh$^†$; a onóróchas$^†$ / a n-onóróidh*; a n-onóróchaidh*$^†$ | onórófar; onóróchar$^†$ |
| conditional | conditional | d'onóróinn; d'onóróchainn$^†$ / onóróinn‡; onóróchainn$^†$‡; n-onóróinn‡‡; n-onóróchainn$^†$‡‡ | d'onórófá; d'onóróchthá$^†$ / onórófá‡; onóróchthá$^†$‡; n-onórófá‡‡; n-onóróchthá$^†$‡‡ | d'onóródh sé, sí; d'onóróchadh sé, sí$^†$ / onóródh sé, sí‡; onóróchadh sé, sí$^†$‡; n-onóródh sé, sí‡‡; n-onóróchadh sé, sí$^†$‡‡ | d'onóróimis; d'onóródh muid; d'onóróchaimis$^†$; d'onóróchadh muid$^†$ / onóróimis‡; onóródh muid‡; onóróchaimis$^†$‡; onóróchadh muid$^†$‡; n-onóróimis‡‡; n-onóródh muid‡‡; n-onóróchaimis$^†$‡‡; n-onóróchadh muid$^†$‡‡ | d'onóródh sibh; d'onóróchadh sibh$^†$ / onóródh sibh‡; onóróchadh sibh$^†$‡; n-onóródh sibh‡‡; n-onóróchadh sibh$^†$‡‡ | d'onóróidís; d'onóródh siad; d'onóróchadh siad$^†$ / onóróidís‡; onóródh siad‡; onóróchadh siad$^†$‡; n-onóróidís‡‡; n-onóródh siad‡‡; n-onóróchadh siad$^†$‡‡ | a d'onóródh; a d'onóróchadh$^†$ / a n-onóródh*; a n-onóróchadh*$^†$ | d'onórófaí; d'onóróchthaí$^†$ / onórófaí‡; onóróchthaí$^†$‡; n-onórófaí‡‡; n-onóróchthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go n-onóraí mé; go n-onóraíod$^†$ | go n-onóraí tú; go n-onóraír$^†$ | go n-onóraí sé, sí | go n-onóraímid; go n-onóraí muid | go n-onóraí sibh | go n-onóraí siad; go n-onóraíd$^†$ | — | go n-onóraítear |
| subjunctive | past | dá n-onóraínn | dá n-onóraíteá | dá n-onóraíodh sé, sí | dá n-onóraímis; dá n-onóraíodh muid | dá n-onóraíodh sibh | dá n-onóraídís; dá n-onóraíodh siad | — | dá n-onóraítí |
| imperative | imperative | onóraím | onóraigh | onóraíodh sé, sí | onóraímis | onóraígí; onóraídh$^†$ | onóraídís | — | onóraítear |
| verbal noun | verbal noun | onórú | onórú | onórú | onórú | onórú | onórú | onórú | onórú |
| past participle | past participle | onóraithe | onóraithe | onóraithe | onóraithe | onóraithe | onóraithe | onóraithe | onóraithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡ dependent form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis (except an)

##### Alternative forms

* onóir (verb)

### Etymology 2
#### Adjective

onóraigh m sg
* vocative/genitive singular masculine of onórach (“honourable, upright; honoured, esteemed; honorary”)

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “onóraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “onóraigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
* “onóraigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013-2024