# deargaigh
## Irish
### Etymology 1

From dearg +‎ -igh

#### Verb

deargaigh (present analytic deargaíonn, future analytic deargóidh, verbal noun deargú, past participle deargaithe)
* Alternative form of dearg (“to redden”)

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | deargaím | deargaíonn tú; deargaír$^†$ | deargaíonn sé, sí | deargaímid; deargaíonn muid | deargaíonn sibh | deargaíonn siad; deargaíd$^†$ | a dheargaíonn; a dheargaíos / a ndeargaíonn* | deargaítear |
| indicative | past | dheargaigh mé; dheargaíos | dheargaigh tú; dheargaís | dheargaigh sé, sí | dheargaíomar; dheargaigh muid | dheargaigh sibh; dheargaíobhair | dheargaigh siad; dheargaíodar | a dheargaigh / ar dheargaigh* | deargaíodh |
| indicative | past habitual | dheargaínn / ndeargaínn‡‡ | dheargaíteá / ndeargaíteá‡‡ | dheargaíodh sé, sí / ndeargaíodh sé, sí‡‡ | dheargaímis; dheargaíodh muid / ndeargaímis‡‡; ndeargaíodh muid‡‡ | dheargaíodh sibh / ndeargaíodh sibh‡‡ | dheargaídís; dheargaíodh siad / ndeargaídís‡‡; ndeargaíodh siad‡‡ | a dheargaíodh / a ndeargaíodh* | dheargaítí / ndeargaítí‡‡ |
| future | future | deargóidh mé; deargód; deargóchaidh mé$^†$ | deargóidh tú; deargóir$^†$; deargóchaidh tú$^†$ | deargóidh sé, sí; deargóchaidh sé, sí$^†$ | deargóimid; deargóidh muid; deargóchaimid$^†$; deargóchaidh muid$^†$ | deargóidh sibh; deargóchaidh sibh$^†$ | deargóidh siad; deargóid$^†$; deargóchaidh siad$^†$ | a dheargóidh; a dheargós; a dheargóchaidh$^†$; a dheargóchas$^†$ / a ndeargóidh*; a ndeargóchaidh*$^†$ | deargófar; deargóchar$^†$ |
| conditional | conditional | dheargóinn; dheargóchainn$^†$ / ndeargóinn‡‡; ndeargóchainn$^†$‡‡ | dheargófá; dheargóchthá$^†$ / ndeargófá‡‡; ndeargóchthá$^†$‡‡ | dheargódh sé, sí; dheargóchadh sé, sí$^†$ / ndeargódh sé, sí‡‡; ndeargóchadh sé, sí$^†$‡‡ | dheargóimis; dheargódh muid; dheargóchaimis$^†$; dheargóchadh muid$^†$ / ndeargóimis‡‡; ndeargódh muid‡‡; ndeargóchaimis$^†$‡‡; ndeargóchadh muid$^†$‡‡ | dheargódh sibh; dheargóchadh sibh$^†$ / ndeargódh sibh‡‡; ndeargóchadh sibh$^†$‡‡ | dheargóidís; dheargódh siad; dheargóchadh siad$^†$ / ndeargóidís‡‡; ndeargódh siad‡‡; ndeargóchadh siad$^†$‡‡ | a dheargódh; a dheargóchadh$^†$ / a ndeargódh*; a ndeargóchadh*$^†$ | dheargófaí; dheargóchthaí$^†$ / ndeargófaí‡‡; ndeargóchthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go ndeargaí mé; go ndeargaíod$^†$ | go ndeargaí tú; go ndeargaír$^†$ | go ndeargaí sé, sí | go ndeargaímid; go ndeargaí muid | go ndeargaí sibh | go ndeargaí siad; go ndeargaíd$^†$ | — | go ndeargaítear |
| subjunctive | past | dá ndeargaínn | dá ndeargaíteá | dá ndeargaíodh sé, sí | dá ndeargaímis; dá ndeargaíodh muid | dá ndeargaíodh sibh | dá ndeargaídís; dá ndeargaíodh siad | — | dá ndeargaítí |
| imperative | imperative | deargaím | deargaigh | deargaíodh sé, sí | deargaímis | deargaígí; deargaídh$^†$ | deargaídís | — | deargaítear |
| verbal noun | verbal noun | deargú | deargú | deargú | deargú | deargú | deargú | deargú | deargú |
| past participle | past participle | deargaithe | deargaithe | deargaithe | deargaithe | deargaithe | deargaithe | deargaithe | deargaithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Noun

deargaigh
* inflection of deargach:
** vocative/genitive singular
** nominative/dative plural