# coilltigh
## Irish
### Etymology 1

From coill +‎ -tigh.

#### Verb

coilltigh (present analytic coilltíonn, future analytic coillteoidh, verbal noun coilltiú, past participle coilltithe)
* (transitive) forest, afforest
    Synonym: foraoisigh

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | coilltím | coilltíonn tú; coilltír$^†$ | coilltíonn sé, sí | coilltímid; coilltíonn muid | coilltíonn sibh | coilltíonn siad; coilltíd$^†$ | a choilltíonn; a choilltíos / a gcoilltíonn* | coilltítear |
| indicative | past | choilltigh mé; choilltíos | choilltigh tú; choilltís | choilltigh sé, sí | choilltíomar; choilltigh muid | choilltigh sibh; choilltíobhair | choilltigh siad; choilltíodar | a choilltigh / ar choilltigh* | coilltíodh |
| indicative | past habitual | choilltínn / gcoilltínn‡‡ | choilltíteá / gcoilltíteá‡‡ | choilltíodh sé, sí / gcoilltíodh sé, sí‡‡ | choilltímis; choilltíodh muid / gcoilltímis‡‡; gcoilltíodh muid‡‡ | choilltíodh sibh / gcoilltíodh sibh‡‡ | choilltídís; choilltíodh siad / gcoilltídís‡‡; gcoilltíodh siad‡‡ | a choilltíodh / a gcoilltíodh* | choilltítí / gcoilltítí‡‡ |
| future | future | coillteoidh mé; coillteod; coillteochaidh mé$^†$ | coillteoidh tú; coillteoir$^†$; coillteochaidh tú$^†$ | coillteoidh sé, sí; coillteochaidh sé, sí$^†$ | coillteoimid; coillteoidh muid; coillteochaimid$^†$; coillteochaidh muid$^†$ | coillteoidh sibh; coillteochaidh sibh$^†$ | coillteoidh siad; coillteoid$^†$; coillteochaidh siad$^†$ | a choillteoidh; a choillteos; a choillteochaidh$^†$; a choillteochas$^†$ / a gcoillteoidh*; a gcoillteochaidh*$^†$ | coillteofar; coillteochar$^†$ |
| conditional | conditional | choillteoinn; choillteochainn$^†$ / gcoillteoinn‡‡; gcoillteochainn$^†$‡‡ | choillteofá; choillteochthá$^†$ / gcoillteofá‡‡; gcoillteochthá$^†$‡‡ | choillteodh sé, sí; choillteochadh sé, sí$^†$ / gcoillteodh sé, sí‡‡; gcoillteochadh sé, sí$^†$‡‡ | choillteoimis; choillteodh muid; choillteochaimis$^†$; choillteochadh muid$^†$ / gcoillteoimis‡‡; gcoillteodh muid‡‡; gcoillteochaimis$^†$‡‡; gcoillteochadh muid$^†$‡‡ | choillteodh sibh; choillteochadh sibh$^†$ / gcoillteodh sibh‡‡; gcoillteochadh sibh$^†$‡‡ | choillteoidís; choillteodh siad; choillteochadh siad$^†$ / gcoillteoidís‡‡; gcoillteodh siad‡‡; gcoillteochadh siad$^†$‡‡ | a choillteodh; a choillteochadh$^†$ / a gcoillteodh*; a gcoillteochadh*$^†$ | choillteofaí; choillteochthaí$^†$ / gcoillteofaí‡‡; gcoillteochthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go gcoilltí mé; go gcoilltíod$^†$ | go gcoilltí tú; go gcoilltír$^†$ | go gcoilltí sé, sí | go gcoilltímid; go gcoilltí muid | go gcoilltí sibh | go gcoilltí siad; go gcoilltíd$^†$ | — | go gcoilltítear |
| subjunctive | past | dá gcoilltínn | dá gcoilltíteá | dá gcoilltíodh sé, sí | dá gcoilltímis; dá gcoilltíodh muid | dá gcoilltíodh sibh | dá gcoilltídís; dá gcoilltíodh siad | — | dá gcoilltítí |
| imperative | imperative | coilltím | coilltigh | coilltíodh sé, sí | coilltímis | coilltígí; coilltídh$^†$ | coilltídís | — | coilltítear |
| verbal noun | verbal noun | coilltiú | coilltiú | coilltiú | coilltiú | coilltiú | coilltiú | coilltiú | coilltiú |
| past participle | past participle | coilltithe | coilltithe | coilltithe | coilltithe | coilltithe | coilltithe | coilltithe | coilltithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Adjective

coilltigh
* inflection of coillteach (“wooded, sylvan”):
** genitive/vocative singular masculine
** (archaic) dative singular feminine

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “coilltigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* “coilltigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013-2024