# cealaigh
## Irish
### Verb

cealaigh (present analytic cealaíonn, future analytic cealóidh, verbal noun cealú, past participle cealaithe)
* to cancel (invalidate, annul)

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | cealaím | cealaíonn tú; cealaír$^†$ | cealaíonn sé, sí | cealaímid; cealaíonn muid | cealaíonn sibh | cealaíonn siad; cealaíd$^†$ | a chealaíonn; a chealaíos / a gcealaíonn* | cealaítear |
| indicative | past | chealaigh mé; chealaíos | chealaigh tú; chealaís | chealaigh sé, sí | chealaíomar; chealaigh muid | chealaigh sibh; chealaíobhair | chealaigh siad; chealaíodar | a chealaigh / ar chealaigh* | cealaíodh |
| indicative | past habitual | chealaínn / gcealaínn‡‡ | chealaíteá / gcealaíteá‡‡ | chealaíodh sé, sí / gcealaíodh sé, sí‡‡ | chealaímis; chealaíodh muid / gcealaímis‡‡; gcealaíodh muid‡‡ | chealaíodh sibh / gcealaíodh sibh‡‡ | chealaídís; chealaíodh siad / gcealaídís‡‡; gcealaíodh siad‡‡ | a chealaíodh / a gcealaíodh* | chealaítí / gcealaítí‡‡ |
| future | future | cealóidh mé; cealód; cealóchaidh mé$^†$ | cealóidh tú; cealóir$^†$; cealóchaidh tú$^†$ | cealóidh sé, sí; cealóchaidh sé, sí$^†$ | cealóimid; cealóidh muid; cealóchaimid$^†$; cealóchaidh muid$^†$ | cealóidh sibh; cealóchaidh sibh$^†$ | cealóidh siad; cealóid$^†$; cealóchaidh siad$^†$ | a chealóidh; a chealós; a chealóchaidh$^†$; a chealóchas$^†$ / a gcealóidh*; a gcealóchaidh*$^†$ | cealófar; cealóchar$^†$ |
| conditional | conditional | chealóinn; chealóchainn$^†$ / gcealóinn‡‡; gcealóchainn$^†$‡‡ | chealófá; chealóchthá$^†$ / gcealófá‡‡; gcealóchthá$^†$‡‡ | chealódh sé, sí; chealóchadh sé, sí$^†$ / gcealódh sé, sí‡‡; gcealóchadh sé, sí$^†$‡‡ | chealóimis; chealódh muid; chealóchaimis$^†$; chealóchadh muid$^†$ / gcealóimis‡‡; gcealódh muid‡‡; gcealóchaimis$^†$‡‡; gcealóchadh muid$^†$‡‡ | chealódh sibh; chealóchadh sibh$^†$ / gcealódh sibh‡‡; gcealóchadh sibh$^†$‡‡ | chealóidís; chealódh siad; chealóchadh siad$^†$ / gcealóidís‡‡; gcealódh siad‡‡; gcealóchadh siad$^†$‡‡ | a chealódh; a chealóchadh$^†$ / a gcealódh*; a gcealóchadh*$^†$ | chealófaí; chealóchthaí$^†$ / gcealófaí‡‡; gcealóchthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go gcealaí mé; go gcealaíod$^†$ | go gcealaí tú; go gcealaír$^†$ | go gcealaí sé, sí | go gcealaímid; go gcealaí muid | go gcealaí sibh | go gcealaí siad; go gcealaíd$^†$ | — | go gcealaítear |
| subjunctive | past | dá gcealaínn | dá gcealaíteá | dá gcealaíodh sé, sí | dá gcealaímis; dá gcealaíodh muid | dá gcealaíodh sibh | dá gcealaídís; dá gcealaíodh siad | — | dá gcealaítí |
| imperative | imperative | cealaím | cealaigh | cealaíodh sé, sí | cealaímis | cealaígí; cealaídh$^†$ | cealaídís | — | cealaítear |
| verbal noun | verbal noun | cealú | cealú | cealú | cealú | cealú | cealú | cealú | cealú |
| past participle | past participle | cealaithe | cealaithe | cealaithe | cealaithe | cealaithe | cealaithe | cealaithe | cealaithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “cealaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN