# géill
## Irish
### Etymology 1

From Old Irish gíallaid (“gives hostages, obeys, submits; serves, is in base clientship; obeys, serves”), from gíall m (“a human pledge, a hostage”) (compare modern giall).

#### Verb

géill (present analytic géilleann, future analytic géillfidh, verbal noun géilleadh, past participle géillte)
* (transitive, intransitive, with do) yield, submit (to)
** render obedience to
** defer to
** surrender to
** comply with
** give oneself to
** give credence to
** give way to
** concede
** respond to

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | géillim | géilleann tú; géillir$^†$ | géilleann sé, sí | géillimid | géilleann sibh | géilleann siad; géillid$^†$ | a ghéilleann; a ghéilleas / a ngéilleann* | géilltear |
| indicative | past | ghéill mé; ghéilleas | ghéill tú; ghéillis | ghéill sé, sí | ghéilleamar; ghéill muid | ghéill sibh; ghéilleabhair | ghéill siad; ghéilleadar | a ghéill / ar ghéill* | géilleadh |
| indicative | past habitual | ghéillinn / ngéillinn‡‡ | ghéillteá / ngéillteá‡‡ | ghéilleadh sé, sí / ngéilleadh sé, sí‡‡ | ghéillimis; ghéilleadh muid / ngéillimis‡‡; ngéilleadh muid‡‡ | ghéilleadh sibh / ngéilleadh sibh‡‡ | ghéillidís; ghéilleadh siad / ngéillidís‡‡; ngéilleadh siad‡‡ | a ghéilleadh / a ngéilleadh* | ghéilltí / ngéilltí‡‡ |
| future | future | géillfidh mé; géillfead | géillfidh tú; géillfir$^†$ | géillfidh sé, sí | géillfimid; géillfidh muid | géillfidh sibh | géillfidh siad; géillfid$^†$ | a ghéillfidh; a ghéillfeas / a ngéillfidh* | géillfear |
| conditional | conditional | ghéillfinn / ngéillfinn‡‡ | ghéillfeá / ngéillfeá‡‡ | ghéillfeadh sé, sí / ngéillfeadh sé, sí‡‡ | ghéillfimis; ghéillfeadh muid / ngéillfimis‡‡; ngéillfeadh muid‡‡ | ghéillfeadh sibh / ngéillfeadh sibh‡‡ | ghéillfidís; ghéillfeadh siad / ngéillfidís‡‡; ngéillfeadh siad‡‡ | a ghéillfeadh / a ngéillfeadh* | ghéillfí / ngéillfí‡‡ |
| subjunctive | present | go ngéille mé; go ngéillead$^†$ | go ngéille tú; go ngéillir$^†$ | go ngéille sé, sí | go ngéillimid; go ngéille muid | go ngéille sibh | go ngéille siad; go ngéillid$^†$ | — | go ngéilltear |
| subjunctive | past | dá ngéillinn | dá ngéillteá | dá ngéilleadh sé, sí | dá ngéillimis; dá ngéilleadh muid | dá ngéilleadh sibh | dá ngéillidís; dá ngéilleadh siad | — | dá ngéilltí |
| imperative | imperative | géillim | géill | géilleadh sé, sí | géillimis | géilligí; géillidh$^†$ | géillidís | — | géilltear |
| verbal noun | verbal noun | géilleadh | géilleadh | géilleadh | géilleadh | géilleadh | géilleadh | géilleadh | géilleadh |
| past participle | past participle | géillte | géillte | géillte | géillte | géillte | géillte | géillte | géillte |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

##### Derived terms

* géill slí (“yield right of way”)

### Etymology 2
#### Noun

géill m
* genitive singular of giall (“hostage, (human) pledge”)
* alternative nominative plural of giall

### Etymology 3
#### Noun

géill m
* genitive singular of giall (“jaw, (lower) cheek; cheek, jamb of door, etc.; corner of gable-end”)

### References

* Ó Dónaill, Niall (1977) “géill”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “gíallaid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language