# aischuir
## Irish
### Pronunciation

* IPA: /ˈaʃˌxɪrʲ/

### Etymology 1

From ais- (“re-, back”) +‎ cuir (“put”, verb).

#### Verb

aischuir (present analytic aischuireann, future analytic aischuirfidh, verbal noun aischur, past participle aischurtha)
* (transitive) put back, restore, return

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | aschuirim | aschuireann tú; aschuirir$^†$ | aschuireann sé, sí | aschuirimid | aschuireann sibh | aschuireann siad; aschuirid$^†$ | a aschuireann; a aschuireas / a n-aschuireann* | aschuirtear |
| indicative | past | d'aschuir mé; d'aschuireas / aschuir mé‡; aschuireas‡ | d'aschuir tú; d'aschuiris / aschuir tú; aschuiris‡ | d'aschuir sé, sí / aschuir sé, sí‡ | d'aschuireamar; d'aschuir muid / aschuireamar; aschuir muid‡ | d'aschuir sibh; d'aschuireabhair / aschuir sibh; aschuireabhair‡ | d'aschuir siad; d'aschuireadar / aschuir siad; aschuireadar‡ | a d'aschuir / ar aschuir* | aschuireadh; haschuireadh$^†$ |
| indicative | past habitual | d'aschuirinn / aschuirinn‡; n-aschuirinn‡‡ | d'aschuirteá / aschuirteá‡; n-aschuirteá‡‡ | d'aschuireadh sé, sí / aschuireadh sé, sí‡; n-aschuireadh sé, sí‡‡ | d'aschuirimis; d'aschuireadh muid / aschuirimis; aschuireadh muid‡; n-aschuirimis‡‡; n-aschuireadh muid‡‡ | d'aschuireadh sibh / aschuireadh sibh‡; n-aschuireadh sibh‡‡ | d'aschuiridís; d'aschuireadh siad / aschuiridís; aschuireadh siad‡; n-aschuiridís‡‡; n-aschuireadh siad‡‡ | a d'aschuireadh / a n-aschuireadh* | d'aschuirtí / aschuirtí‡; n-aschuirtí‡‡ |
| future | future | aschuirfidh mé; aschuirfead | aschuirfidh tú; aschuirfir$^†$ | aschuirfidh sé, sí | aschuirfimid; aschuirfidh muid | aschuirfidh sibh | aschuirfidh siad; aschuirfid$^†$ | a aschuirfidh; a aschuirfeas / a n-aschuirfidh* | aschuirfear |
| conditional | conditional | d'aschuirfinn / aschuirfinn‡; n-aschuirfinn‡‡ | d'aschuirfeá / aschuirfeá‡; n-aschuirfeá‡‡ | d'aschuirfeadh sé, sí / aschuirfeadh sé, sí‡; n-aschuirfeadh sé, sí‡‡ | d'aschuirfimis; d'aschuirfeadh muid / aschuirfimis‡; aschuirfeadh muid‡; n-aschuirfimis‡‡; n-aschuirfeadh muid‡‡ | d'aschuirfeadh sibh / aschuirfeadh sibh‡; n-aschuirfeadh sibh‡‡ | d'aschuirfidís; d'aschuirfeadh siad / aschuirfidís‡; aschuirfeadh siad‡; n-aschuirfidís‡‡; n-aschuirfeadh siad‡‡ | a d'aschuirfeadh / a n-aschuirfeadh* | d'aschuirfí / aschuirfí‡; n-aschuirfí‡‡ |
| subjunctive | present | go n-aschuire mé; go n-aschuiread$^†$ | go n-aschuire tú; go n-aschuirir$^†$ | go n-aschuire sé, sí | go n-aschuirimid; go n-aschuire muid | go n-aschuire sibh | go n-aschuire siad; go n-aschuirid$^†$ | — | go n-aschuirtear |
| subjunctive | past | dá n-aschuirinn | dá n-aschuirteá | dá n-aschuireadh sé, sí | dá n-aschuirimis; dá n-aschuireadh muid | dá n-aschuireadh sibh | dá n-aschuiridís; dá n-aschuireadh siad | — | dá n-aschuirtí |
| imperative | imperative | aschuirim | aschuir | aschuireadh sé, sí | aschuirimis | aschuirigí; aschuiridh$^†$ | aschuiridís | — | aschuirtear |
| verbal noun | verbal noun | aischur | aischur | aischur | aischur | aischur | aischur | aischur | aischur |
| past participle | past participle | aischurtha | aischurtha | aischurtha | aischurtha | aischurtha | aischurtha | aischurtha | aischurtha |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡ dependent form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis (except an)

### Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Noun

aischuir m
* inflection of aischur:
** vocative/genitive singular
** nominative/dative plural

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “aischuir”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN