# cráigh
## Irish
### Alternative forms

* crádh, cráidh (superseded)

### Etymology

From Middle Irish cráidid, from Old Irish *cráidid (whence do·accrádi (“to provoke, exasperate”)). A denominative verb derived from its verbal noun (Modern Irish crá). Cognate with Scottish Gaelic cràidh.

### Pronunciation

* (Munster) IPA: /kɾˠaːɟ/
* (Ulster) IPA: /kɾˠaːj/

### Verb

cráigh (present analytic cránn, future analytic cráfaidh, verbal noun crá, past participle cráite)
* (transitive) agonize, torment, annoy; trouble, distress, grieve
    Synonyms: céas, ciap
    Ná bí do mo chrá. ― Don’t annoy me.
    an bhean a chráigh mo chroí ― the woman who has troubled my heart; the woman who broke my heart

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | cráim | cránn tú; cráir$^†$ | cránn sé, sí | cráimid | cránn sibh | cránn siad; cráid$^†$ | a chránn; a chrás / a gcránn* | cráitear |
| indicative | past | chráigh mé; chrás | chráigh tú; chráis | chráigh sé, sí | chrámar; chráigh muid | chráigh sibh; chrábhair | chráigh siad; chrádar | a chráigh / ar chráigh* | crádh |
| indicative | past habitual | chráinn / gcráinn‡‡ | chráiteá / gcráiteá‡‡ | chrádh sé, sí / gcrádh sé, sí‡‡ | chráimis; chrádh muid / gcráimis‡‡; gcrádh muid‡‡ | chrádh sibh / gcrádh sibh‡‡ | chráidís; chrádh siad / gcráidís‡‡; gcrádh siad‡‡ | a chrádh / a gcrádh* | chráití / gcráití‡‡ |
| future | future | cráfaidh mé; cráfad | cráfaidh tú; cráfair$^†$ | cráfaidh sé, sí | cráfaimid; cráfaidh muid | cráfaidh sibh | cráfaidh siad; cráfaid$^†$ | a chráfaidh; a chráfas / a gcráfaidh* | cráfar |
| conditional | conditional | chráfainn / gcráfainn‡‡ | chráfá / gcráfá‡‡ | chráfadh sé, sí / gcráfadh sé, sí‡‡ | chráfaimis; chráfadh muid / gcráfaimis‡‡; gcráfadh muid‡‡ | chráfadh sibh / gcráfadh sibh‡‡ | chráfaidís; chráfadh siad / gcráfaidís‡‡; gcráfadh siad‡‡ | a chráfadh / a gcráfadh* | chráfaí / gcráfaí‡‡ |
| subjunctive | present | go gcrá mé; go gcrád$^†$ | go gcrá tú; go gcráir$^†$ | go gcrá sé, sí | go gcráimid; go gcrá muid | go gcrá sibh | go gcrá siad; go gcráid$^†$ | — | go gcráitear |
| subjunctive | past | dá gcráinn | dá gcráiteá | dá gcrádh sé, sí | dá gcráimis; dá gcrádh muid | dá gcrádh sibh | dá gcráidís; dá gcrádh siad | — | dá gcráití |
| imperative | imperative | cráim | cráigh | crádh sé, sí | cráimis | cráigí; cráidh$^†$ | cráidís | — | cráitear |
| verbal noun | verbal noun | crá | crá | crá | crá | crá | crá | crá | crá |
| past participle | past participle | cráite | cráite | cráite | cráite | cráite | cráite | cráite | cráite |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### References

* ↑ Quiggin, E. C. (1906) A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, § 145, page 57

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “cráigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* Dinneen, Patrick S. (1904) “cráḋaim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 187
* de Bhaldraithe, Tomás (1959) “cráigh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
* “cráigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013-2024