# թուրծ
## Armenian
### Etymology

From Old Armenian թուրծ (tʻurc).

### Pronunciation

* (Eastern Armenian) IPA: /tʰuɾt͡s/, [tʰuɾt͡s]
* (Western Armenian) IPA: /tuɾd͡z/, [tʰuɾd͡z]

### Noun

թուրծ • (tʻurc)
* the act of burning bricks or pots of clay in order to harden them

#### Declension

i-type, inanimate (Eastern Armenian) :
| | singular | plural |
| nominative | թուրծ (tʻurc) | թուրծեր (tʻurcer) |
| dative | թուրծի (tʻurci) | թուրծերի (tʻurceri) |
| ablative | թուրծից (tʻurcicʻ) | թուրծերից (tʻurcericʻ) |
| instrumental | թուրծով (tʻurcov) | թուրծերով (tʻurcerov) |
| locative | թուրծում (tʻurcum) | թուրծերում (tʻurcerum) |
| | definite forms | definite forms |
| nominative | թուրծը/թուրծն (tʻurcə/tʻurcn) | թուրծերը/թուրծերն (tʻurcerə/tʻurcern) |
| dative | թուրծին (tʻurcin) | թուրծերին (tʻurcerin) |
| | 1st person possessive forms (my) | 1st person possessive forms (my) |
| nominative | թուրծս (tʻurcs) | թուրծերս (tʻurcers) |
| dative | թուրծիս (tʻurcis) | թուրծերիս (tʻurceris) |
| ablative | թուրծիցս (tʻurcicʻs) | թուրծերիցս (tʻurcericʻs) |
| instrumental | թուրծովս (tʻurcovs) | թուրծերովս (tʻurcerovs) |
| locative | թուրծումս (tʻurcums) | թուրծերումս (tʻurcerums) |
| | 2nd person possessive forms (your) | 2nd person possessive forms (your) |
| nominative | թուրծդ (tʻurcd) | թուրծերդ (tʻurcerd) |
| dative | թուրծիդ (tʻurcid) | թուրծերիդ (tʻurcerid) |
| ablative | թուրծիցդ (tʻurcicʻd) | թուրծերիցդ (tʻurcericʻd) |
| instrumental | թուրծովդ (tʻurcovd) | թուրծերովդ (tʻurcerovd) |
| locative | թուրծումդ (tʻurcumd) | թուրծերումդ (tʻurcerumd) |

### Adjective

թուրծ • (tʻurc) (superlative ամենաթուրծ)
* hardened (in fire)

#### Declension

nominalized, i-type (Eastern Armenian) :
| | singular | plural |
| nominative | թուրծ (tʻurc) | թուրծեր (tʻurcer) |
| dative | թուրծի (tʻurci) | թուրծերի (tʻurceri) |
| ablative | թուրծից (tʻurcicʻ) | թուրծերից (tʻurcericʻ) |
| instrumental | թուրծով (tʻurcov) | թուրծերով (tʻurcerov) |
| locative | թուրծում (tʻurcum) | թուրծերում (tʻurcerum) |
| | definite forms | definite forms |
| nominative | թուրծը/թուրծն (tʻurcə/tʻurcn) | թուրծերը/թուրծերն (tʻurcerə/tʻurcern) |
| dative | թուրծին (tʻurcin) | թուրծերին (tʻurcerin) |
| | 1st person possessive forms (my) | 1st person possessive forms (my) |
| nominative | թուրծս (tʻurcs) | թուրծերս (tʻurcers) |
| dative | թուրծիս (tʻurcis) | թուրծերիս (tʻurceris) |
| ablative | թուրծիցս (tʻurcicʻs) | թուրծերիցս (tʻurcericʻs) |
| instrumental | թուրծովս (tʻurcovs) | թուրծերովս (tʻurcerovs) |
| locative | թուրծումս (tʻurcums) | թուրծերումս (tʻurcerums) |
| | 2nd person possessive forms (your) | 2nd person possessive forms (your) |
| nominative | թուրծդ (tʻurcd) | թուրծերդ (tʻurcerd) |
| dative | թուրծիդ (tʻurcid) | թուրծերիդ (tʻurcerid) |
| ablative | թուրծիցդ (tʻurcicʻd) | թուրծերիցդ (tʻurcericʻd) |
| instrumental | թուրծովդ (tʻurcovd) | թուրծերովդ (tʻurcerovd) |
| locative | թուրծումդ (tʻurcumd) | թուրծերումդ (tʻurcerumd) |

## Old Armenian
### Etymology 1

Probably from Proto-Indo-European *turH-ǵ- and cognate with թուշ (tʻuš), թուռ (tʻuṙ), Latin turgeo.

#### Noun

թուրծ • (tʻurc)
* cheek

##### Declension
### Etymology 2

Deverbal from թրծեմ (tʻrcem).

#### Alternative forms

* թուրջ (tʻurǰ) — misspelling

#### Adjective

թուրծ • (tʻurc)
* hardened (in fire)

#### Noun

թուրծ • (tʻurc)
* (post-Classical) the act of burning bricks or pots of clay in order to harden them

##### Descendants

* Armenian: թուրծ (tʻurc)

### References

* Petrosean, Matatʻeay (1879) “թուրծ”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
* Awetikʻean, G., Siwrmēlean, X., Awgerean, M. (1836–1837) “թուրծ”, in Nor baṙgirkʻ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
* Ačaṙean, Hračʻeay (1971–1979) “թուրծ”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, Yerevan: University Press
* Martirosyan, Hrach (2010) Etymological Dictionary of the Armenian Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 8), Leiden and Boston: Brill, page 298