# atriail
## Irish
### Etymology

ath- (“re-”) +‎ triail (“try; trial”)

### Verb

atriail (present analytic atriaileann, future analytic atriailfidh, verbal noun atriail, past participle atriailte)
* (law) retry

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | atriailim | atriaileann tú; atriailir$^†$ | atriaileann sé, sí | atriailimid | atriaileann sibh | atriaileann siad; atriailid$^†$ | a atriaileann; a atriaileas / a n-atriaileann* | atriailtear |
| indicative | past | d'atriail mé; d'atriaileas / atriail mé‡; atriaileas‡ | d'atriail tú; d'atriailis / atriail tú; atriailis‡ | d'atriail sé, sí / atriail sé, sí‡ | d'atriaileamar; d'atriail muid / atriaileamar; atriail muid‡ | d'atriail sibh; d'atriaileabhair / atriail sibh; atriaileabhair‡ | d'atriail siad; d'atriaileadar / atriail siad; atriaileadar‡ | a d'atriail / ar atriail* | atriaileadh; hatriaileadh$^†$ |
| indicative | past habitual | d'atriailinn / atriailinn‡; n-atriailinn‡‡ | d'atriailteá / atriailteá‡; n-atriailteá‡‡ | d'atriaileadh sé, sí / atriaileadh sé, sí‡; n-atriaileadh sé, sí‡‡ | d'atriailimis; d'atriaileadh muid / atriailimis; atriaileadh muid‡; n-atriailimis‡‡; n-atriaileadh muid‡‡ | d'atriaileadh sibh / atriaileadh sibh‡; n-atriaileadh sibh‡‡ | d'atriailidís; d'atriaileadh siad / atriailidís; atriaileadh siad‡; n-atriailidís‡‡; n-atriaileadh siad‡‡ | a d'atriaileadh / a n-atriaileadh* | d'atriailtí / atriailtí‡; n-atriailtí‡‡ |
| future | future | atriailfidh mé; atriailfead | atriailfidh tú; atriailfir$^†$ | atriailfidh sé, sí | atriailfimid; atriailfidh muid | atriailfidh sibh | atriailfidh siad; atriailfid$^†$ | a atriailfidh; a atriailfeas / a n-atriailfidh* | atriailfear |
| conditional | conditional | d'atriailfinn / atriailfinn‡; n-atriailfinn‡‡ | d'atriailfeá / atriailfeá‡; n-atriailfeá‡‡ | d'atriailfeadh sé, sí / atriailfeadh sé, sí‡; n-atriailfeadh sé, sí‡‡ | d'atriailfimis; d'atriailfeadh muid / atriailfimis‡; atriailfeadh muid‡; n-atriailfimis‡‡; n-atriailfeadh muid‡‡ | d'atriailfeadh sibh / atriailfeadh sibh‡; n-atriailfeadh sibh‡‡ | d'atriailfidís; d'atriailfeadh siad / atriailfidís‡; atriailfeadh siad‡; n-atriailfidís‡‡; n-atriailfeadh siad‡‡ | a d'atriailfeadh / a n-atriailfeadh* | d'atriailfí / atriailfí‡; n-atriailfí‡‡ |
| subjunctive | present | go n-atriaile mé; go n-atriailead$^†$ | go n-atriaile tú; go n-atriailir$^†$ | go n-atriaile sé, sí | go n-atriailimid; go n-atriaile muid | go n-atriaile sibh | go n-atriaile siad; go n-atriailid$^†$ | — | go n-atriailtear |
| subjunctive | past | dá n-atriailinn | dá n-atriailteá | dá n-atriaileadh sé, sí | dá n-atriailimis; dá n-atriaileadh muid | dá n-atriaileadh sibh | dá n-atriailidís; dá n-atriaileadh siad | — | dá n-atriailtí |
| imperative | imperative | atriailim | atriail | atriaileadh sé, sí | atriailimis | atriailigí; atriailidh$^†$ | atriailidís | — | atriailtear |
| verbal noun | verbal noun | atriail | atriail | atriail | atriail | atriail | atriail | atriail | atriail |
| past participle | past participle | atriailte | atriailte | atriailte | atriailte | atriailte | atriailte | atriailte | atriailte |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡ dependent form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis (except an)

### Noun

atriail f (genitive as substantive atrialach, genitive as verbal noun atriailte, plural atrialacha)
* verbal noun of atriail
* (law) retrial
* (statistics) repeated trials

#### Declension
##### As substantive

Fifth declension

##### As verbal noun

Third declension

### References

* Ó Dónaill, Niall (1977) “atriail”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN