# tarchuir
## Irish
### Etymology 1

From tar- (“trans-”) +‎ cuir (“put”).

#### Verb

tarchuir (present analytic tarchuireann, future analytic tarchuirfidh, verbal noun tarchur, past participle tarchurtha)
* (law, transitive) remit, refer
* (electronics, transitive) transmit

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | tarchuirim | tarchuireann tú; tarchuirir$^†$ | tarchuireann sé, sí | tarchuirimid | tarchuireann sibh | tarchuireann siad; tarchuirid$^†$ | a tharchuireann; a tharchuireas / a dtarchuireann* | tarchuirtear |
| indicative | past | tharchuir mé; tharchuireas | tharchuir tú; tharchuiris | tharchuir sé, sí | tharchuireamar; tharchuir muid | tharchuir sibh; tharchuireabhair | tharchuir siad; tharchuireadar | a tharchuir / ar tharchuir* | tarchuireadh |
| indicative | past habitual | tharchuirinn / dtarchuirinn‡‡ | tharchuirteá / dtarchuirteá‡‡ | tharchuireadh sé, sí / dtarchuireadh sé, sí‡‡ | tharchuirimis; tharchuireadh muid / dtarchuirimis‡‡; dtarchuireadh muid‡‡ | tharchuireadh sibh / dtarchuireadh sibh‡‡ | tharchuiridís; tharchuireadh siad / dtarchuiridís‡‡; dtarchuireadh siad‡‡ | a tharchuireadh / a dtarchuireadh* | tharchuirtí / dtarchuirtí‡‡ |
| future | future | tarchuirfidh mé; tarchuirfead | tarchuirfidh tú; tarchuirfir$^†$ | tarchuirfidh sé, sí | tarchuirfimid; tarchuirfidh muid | tarchuirfidh sibh | tarchuirfidh siad; tarchuirfid$^†$ | a tharchuirfidh; a tharchuirfeas / a dtarchuirfidh* | tarchuirfear |
| conditional | conditional | tharchuirfinn / dtarchuirfinn‡‡ | tharchuirfeá / dtarchuirfeá‡‡ | tharchuirfeadh sé, sí / dtarchuirfeadh sé, sí‡‡ | tharchuirfimis; tharchuirfeadh muid / dtarchuirfimis‡‡; dtarchuirfeadh muid‡‡ | tharchuirfeadh sibh / dtarchuirfeadh sibh‡‡ | tharchuirfidís; tharchuirfeadh siad / dtarchuirfidís‡‡; dtarchuirfeadh siad‡‡ | a tharchuirfeadh / a dtarchuirfeadh* | tharchuirfí / dtarchuirfí‡‡ |
| subjunctive | present | go dtarchuire mé; go dtarchuiread$^†$ | go dtarchuire tú; go dtarchuirir$^†$ | go dtarchuire sé, sí | go dtarchuirimid; go dtarchuire muid | go dtarchuire sibh | go dtarchuire siad; go dtarchuirid$^†$ | — | go dtarchuirtear |
| subjunctive | past | dá dtarchuirinn | dá dtarchuirteá | dá dtarchuireadh sé, sí | dá dtarchuirimis; dá dtarchuireadh muid | dá dtarchuireadh sibh | dá dtarchuiridís; dá dtarchuireadh siad | — | dá dtarchuirtí |
| imperative | imperative | tarchuirim | tarchuir | tarchuireadh sé, sí | tarchuirimis | tarchuirigí; tarchuiridh$^†$ | tarchuiridís | — | tarchuirtear |
| verbal noun | verbal noun | tarchur | tarchur | tarchur | tarchur | tarchur | tarchur | tarchur | tarchur |
| past participle | past participle | tarchurtha | tarchurtha | tarchurtha | tarchurtha | tarchurtha | tarchurtha | tarchurtha | tarchurtha |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

##### Derived terms

* tarchuradóir

### Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Noun

tarchuir m
* vocative/genitive singular of tarchur

### References

* Ó Dónaill, Niall (1977) “tarchuir”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* de Bhaldraithe, Tomás (1959) “tarchuir”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
* “tarchuir”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013-2024