# comhaontaigh
## Irish
### Etymology

comh- (“co-, together”) +‎ aontaigh (“unite; assent, agree”)

### Verb

comhaontaigh (present analytic comhaontaíonn, future analytic comhaontóidh, verbal noun comhaontú, past participle comhaontaithe)
* unite, unify
* agree, assent (le (“to”))
* (literary) cohabit

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | comhaontaím | comhaontaíonn tú; comhaontaír$^†$ | comhaontaíonn sé, sí | comhaontaímid; comhaontaíonn muid | comhaontaíonn sibh | comhaontaíonn siad; comhaontaíd$^†$ | a chomhaontaíonn; a chomhaontaíos / a gcomhaontaíonn* | comhaontaítear |
| indicative | past | chomhaontaigh mé; chomhaontaíos | chomhaontaigh tú; chomhaontaís | chomhaontaigh sé, sí | chomhaontaíomar; chomhaontaigh muid | chomhaontaigh sibh; chomhaontaíobhair | chomhaontaigh siad; chomhaontaíodar | a chomhaontaigh / ar chomhaontaigh* | comhaontaíodh |
| indicative | past habitual | chomhaontaínn / gcomhaontaínn‡‡ | chomhaontaíteá / gcomhaontaíteá‡‡ | chomhaontaíodh sé, sí / gcomhaontaíodh sé, sí‡‡ | chomhaontaímis; chomhaontaíodh muid / gcomhaontaímis‡‡; gcomhaontaíodh muid‡‡ | chomhaontaíodh sibh / gcomhaontaíodh sibh‡‡ | chomhaontaídís; chomhaontaíodh siad / gcomhaontaídís‡‡; gcomhaontaíodh siad‡‡ | a chomhaontaíodh / a gcomhaontaíodh* | chomhaontaítí / gcomhaontaítí‡‡ |
| future | future | comhaontóidh mé; comhaontód; comhaontóchaidh mé$^†$ | comhaontóidh tú; comhaontóir$^†$; comhaontóchaidh tú$^†$ | comhaontóidh sé, sí; comhaontóchaidh sé, sí$^†$ | comhaontóimid; comhaontóidh muid; comhaontóchaimid$^†$; comhaontóchaidh muid$^†$ | comhaontóidh sibh; comhaontóchaidh sibh$^†$ | comhaontóidh siad; comhaontóid$^†$; comhaontóchaidh siad$^†$ | a chomhaontóidh; a chomhaontós; a chomhaontóchaidh$^†$; a chomhaontóchas$^†$ / a gcomhaontóidh*; a gcomhaontóchaidh*$^†$ | comhaontófar; comhaontóchar$^†$ |
| conditional | conditional | chomhaontóinn; chomhaontóchainn$^†$ / gcomhaontóinn‡‡; gcomhaontóchainn$^†$‡‡ | chomhaontófá; chomhaontóchthá$^†$ / gcomhaontófá‡‡; gcomhaontóchthá$^†$‡‡ | chomhaontódh sé, sí; chomhaontóchadh sé, sí$^†$ / gcomhaontódh sé, sí‡‡; gcomhaontóchadh sé, sí$^†$‡‡ | chomhaontóimis; chomhaontódh muid; chomhaontóchaimis$^†$; chomhaontóchadh muid$^†$ / gcomhaontóimis‡‡; gcomhaontódh muid‡‡; gcomhaontóchaimis$^†$‡‡; gcomhaontóchadh muid$^†$‡‡ | chomhaontódh sibh; chomhaontóchadh sibh$^†$ / gcomhaontódh sibh‡‡; gcomhaontóchadh sibh$^†$‡‡ | chomhaontóidís; chomhaontódh siad; chomhaontóchadh siad$^†$ / gcomhaontóidís‡‡; gcomhaontódh siad‡‡; gcomhaontóchadh siad$^†$‡‡ | a chomhaontódh; a chomhaontóchadh$^†$ / a gcomhaontódh*; a gcomhaontóchadh*$^†$ | chomhaontófaí; chomhaontóchthaí$^†$ / gcomhaontófaí‡‡; gcomhaontóchthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go gcomhaontaí mé; go gcomhaontaíod$^†$ | go gcomhaontaí tú; go gcomhaontaír$^†$ | go gcomhaontaí sé, sí | go gcomhaontaímid; go gcomhaontaí muid | go gcomhaontaí sibh | go gcomhaontaí siad; go gcomhaontaíd$^†$ | — | go gcomhaontaítear |
| subjunctive | past | dá gcomhaontaínn | dá gcomhaontaíteá | dá gcomhaontaíodh sé, sí | dá gcomhaontaímis; dá gcomhaontaíodh muid | dá gcomhaontaíodh sibh | dá gcomhaontaídís; dá gcomhaontaíodh siad | — | dá gcomhaontaítí |
| imperative | imperative | comhaontaím | comhaontaigh | comhaontaíodh sé, sí | comhaontaímis | comhaontaígí; comhaontaídh$^†$ | comhaontaídís | — | comhaontaítear |
| verbal noun | verbal noun | comhaontú | comhaontú | comhaontú | comhaontú | comhaontú | comhaontú | comhaontú | comhaontú |
| past participle | past participle | comhaontaithe | comhaontaithe | comhaontaithe | comhaontaithe | comhaontaithe | comhaontaithe | comhaontaithe | comhaontaithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### References

* Ó Dónaill, Niall (1977) “comhaontaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN