# coirigh
## Irish
### Etymology 1

From Old Irish cairigidir. By surface analysis, coir +‎ -igh.

#### Verb

coirigh (present analytic coiríonn, future analytic coireoidh, verbal noun coiriú, past participle coirithe)
* (literary) to accuse
    Synonyms: cuir i leith, cuir síos do, cúisigh

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | coirím | coiríonn tú; coirír$^†$ | coiríonn sé, sí | coirímid; coiríonn muid | coiríonn sibh | coiríonn siad; coiríd$^†$ | a choiríonn; a choiríos / a gcoiríonn* | coirítear |
| indicative | past | choirigh mé; choiríos | choirigh tú; choirís | choirigh sé, sí | choiríomar; choirigh muid | choirigh sibh; choiríobhair | choirigh siad; choiríodar | a choirigh / ar choirigh* | coiríodh |
| indicative | past habitual | choirínn / gcoirínn‡‡ | choiríteá / gcoiríteá‡‡ | choiríodh sé, sí / gcoiríodh sé, sí‡‡ | choirímis; choiríodh muid / gcoirímis‡‡; gcoiríodh muid‡‡ | choiríodh sibh / gcoiríodh sibh‡‡ | choirídís; choiríodh siad / gcoirídís‡‡; gcoiríodh siad‡‡ | a choiríodh / a gcoiríodh* | choirítí / gcoirítí‡‡ |
| future | future | coireoidh mé; coireod; coireochaidh mé$^†$ | coireoidh tú; coireoir$^†$; coireochaidh tú$^†$ | coireoidh sé, sí; coireochaidh sé, sí$^†$ | coireoimid; coireoidh muid; coireochaimid$^†$; coireochaidh muid$^†$ | coireoidh sibh; coireochaidh sibh$^†$ | coireoidh siad; coireoid$^†$; coireochaidh siad$^†$ | a choireoidh; a choireos; a choireochaidh$^†$; a choireochas$^†$ / a gcoireoidh*; a gcoireochaidh*$^†$ | coireofar; coireochar$^†$ |
| conditional | conditional | choireoinn; choireochainn$^†$ / gcoireoinn‡‡; gcoireochainn$^†$‡‡ | choireofá; choireochthá$^†$ / gcoireofá‡‡; gcoireochthá$^†$‡‡ | choireodh sé, sí; choireochadh sé, sí$^†$ / gcoireodh sé, sí‡‡; gcoireochadh sé, sí$^†$‡‡ | choireoimis; choireodh muid; choireochaimis$^†$; choireochadh muid$^†$ / gcoireoimis‡‡; gcoireodh muid‡‡; gcoireochaimis$^†$‡‡; gcoireochadh muid$^†$‡‡ | choireodh sibh; choireochadh sibh$^†$ / gcoireodh sibh‡‡; gcoireochadh sibh$^†$‡‡ | choireoidís; choireodh siad; choireochadh siad$^†$ / gcoireoidís‡‡; gcoireodh siad‡‡; gcoireochadh siad$^†$‡‡ | a choireodh; a choireochadh$^†$ / a gcoireodh*; a gcoireochadh*$^†$ | choireofaí; choireochthaí$^†$ / gcoireofaí‡‡; gcoireochthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go gcoirí mé; go gcoiríod$^†$ | go gcoirí tú; go gcoirír$^†$ | go gcoirí sé, sí | go gcoirímid; go gcoirí muid | go gcoirí sibh | go gcoirí siad; go gcoiríd$^†$ | — | go gcoirítear |
| subjunctive | past | dá gcoirínn | dá gcoiríteá | dá gcoiríodh sé, sí | dá gcoirímis; dá gcoiríodh muid | dá gcoiríodh sibh | dá gcoirídís; dá gcoiríodh siad | — | dá gcoirítí |
| imperative | imperative | coirím | coirigh | coiríodh sé, sí | coirímis | coirígí; coirídh$^†$ | coirídís | — | coirítear |
| verbal noun | verbal noun | coiriú | coiriú | coiriú | coiriú | coiriú | coiriú | coiriú | coiriú |
| past participle | past participle | coirithe | coirithe | coirithe | coirithe | coirithe | coirithe | coirithe | coirithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

#### Further reading

* Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “cairigid(ir)”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
* Dinneen, Patrick S. (1904) “coiriġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 167
* Ó Dónaill, Niall (1977) “coirigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN

### Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Adjective

coirigh
* inflection of coireach:
** masculine vocative/genitive singular
** (archaic, dialectal) feminine dative singular

#### Noun

coirigh
* inflection of coireach:
** vocative/genitive singular
** nominative/dative plural