# aisghair
## Irish
### Etymology

From ais- (“re-, back”) +‎ gair (“call”, verb).

### Verb

aisghair (present analytic aisghaireann, future analytic aisghairfidh, verbal noun aisghairm, past participle aisghairthe)
* (transitive) abrogate; repeal

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | aisghairim | aisghaireann tú; aisghairir$^†$ | aisghaireann sé, sí | aisghairimid | aisghaireann sibh | aisghaireann siad; aisghairid$^†$ | a aisghaireann; a aisghaireas / a n-aisghaireann* | aisghairtear |
| indicative | past | d'aisghair mé; d'aisghaireas / aisghair mé‡; aisghaireas‡ | d'aisghair tú; d'aisghairis / aisghair tú; aisghairis‡ | d'aisghair sé, sí / aisghair sé, sí‡ | d'aisghaireamar; d'aisghair muid / aisghaireamar; aisghair muid‡ | d'aisghair sibh; d'aisghaireabhair / aisghair sibh; aisghaireabhair‡ | d'aisghair siad; d'aisghaireadar / aisghair siad; aisghaireadar‡ | a d'aisghair / ar aisghair* | aisghaireadh; haisghaireadh$^†$ |
| indicative | past habitual | d'aisghairinn / aisghairinn‡; n-aisghairinn‡‡ | d'aisghairteá / aisghairteá‡; n-aisghairteá‡‡ | d'aisghaireadh sé, sí / aisghaireadh sé, sí‡; n-aisghaireadh sé, sí‡‡ | d'aisghairimis; d'aisghaireadh muid / aisghairimis; aisghaireadh muid‡; n-aisghairimis‡‡; n-aisghaireadh muid‡‡ | d'aisghaireadh sibh / aisghaireadh sibh‡; n-aisghaireadh sibh‡‡ | d'aisghairidís; d'aisghaireadh siad / aisghairidís; aisghaireadh siad‡; n-aisghairidís‡‡; n-aisghaireadh siad‡‡ | a d'aisghaireadh / a n-aisghaireadh* | d'aisghairtí / aisghairtí‡; n-aisghairtí‡‡ |
| future | future | aisghairfidh mé; aisghairfead | aisghairfidh tú; aisghairfir$^†$ | aisghairfidh sé, sí | aisghairfimid; aisghairfidh muid | aisghairfidh sibh | aisghairfidh siad; aisghairfid$^†$ | a aisghairfidh; a aisghairfeas / a n-aisghairfidh* | aisghairfear |
| conditional | conditional | d'aisghairfinn / aisghairfinn‡; n-aisghairfinn‡‡ | d'aisghairfeá / aisghairfeá‡; n-aisghairfeá‡‡ | d'aisghairfeadh sé, sí / aisghairfeadh sé, sí‡; n-aisghairfeadh sé, sí‡‡ | d'aisghairfimis; d'aisghairfeadh muid / aisghairfimis‡; aisghairfeadh muid‡; n-aisghairfimis‡‡; n-aisghairfeadh muid‡‡ | d'aisghairfeadh sibh / aisghairfeadh sibh‡; n-aisghairfeadh sibh‡‡ | d'aisghairfidís; d'aisghairfeadh siad / aisghairfidís‡; aisghairfeadh siad‡; n-aisghairfidís‡‡; n-aisghairfeadh siad‡‡ | a d'aisghairfeadh / a n-aisghairfeadh* | d'aisghairfí / aisghairfí‡; n-aisghairfí‡‡ |
| subjunctive | present | go n-aisghaire mé; go n-aisghairead$^†$ | go n-aisghaire tú; go n-aisghairir$^†$ | go n-aisghaire sé, sí | go n-aisghairimid; go n-aisghaire muid | go n-aisghaire sibh | go n-aisghaire siad; go n-aisghairid$^†$ | — | go n-aisghairtear |
| subjunctive | past | dá n-aisghairinn | dá n-aisghairteá | dá n-aisghaireadh sé, sí | dá n-aisghairimis; dá n-aisghaireadh muid | dá n-aisghaireadh sibh | dá n-aisghairidís; dá n-aisghaireadh siad | — | dá n-aisghairtí |
| imperative | imperative | aisghairim | aisghair | aisghaireadh sé, sí | aisghairimis | aisghairigí; aisghairidh$^†$ | aisghairidís | — | aisghairtear |
| verbal noun | verbal noun | aisghairm | aisghairm | aisghairm | aisghairm | aisghairm | aisghairm | aisghairm | aisghairm |
| past participle | past participle | aisghairthe | aisghairthe | aisghairthe | aisghairthe | aisghairthe | aisghairthe | aisghairthe | aisghairthe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡ dependent form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis (except an)

### References

* Ó Dónaill, Niall (1977) “aisghair”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN