# The Poetical Works of Thomas Parnell/Poem 9

THE VIGIL OF VENUS.
WRITTEN IN THE TIME OF JULIUS CÆSAR, AND BY SOME ASCRIBED TO CATULLUS.
* ↑ PERVIGILIUM VENERIS. Cras amet, qui numquam amavit; quique amavit, eras amet. Ver novum, ver jam canorum: vere natus orbis est, Vere concordant amores, vere nubent alites, Et nemus comam resolvit de maritis imbribus. Cras amorum copulatrix inter umbras arborum Implicat gazas virentes de flagello myrteo.
* ↑ Cras Dione dicit, jura fulta sublimi throno. Cras amet, qui numquam amavit; quique amavit, cras amet. Tunc liquore de superno, spumeo ponti e globo, Cærulas inter catervas, inter et bipedes equos, Fecit undantem Dionen de maritis imbribus. Cras amet, qui numquam amavit; quique amavit, cras amet. Ipsa gemmis purpurantem pingit annum floribus, Ipsa surgentes papillas de Favoni spiritu
* ↑ Urguet in toros tepentes, ipsa roris lucidi, Noctis aura quem relinquit, spargit humentes aquas, Et micant lacrymæ trementes decidivo pondere; Gutta præceps orbe parvo sustinet casus suos; In pudorem florulentæ prodiderunt purpuræ. Humor ille, quem serenis astra rorant noctibus, Mane virgines papillas solvit humenti peplo. Ipsa jussit mane ut udæ virgines nubant rosæ, Fusæ prius de cruore deque Amoris osculis, Deque gemmis, deque flammis, deque solis purpuris.
* ↑ Cras ruborem qui latebat veste tectus ignea, Unico marita nodo non pudebit solvere. Cras amet, qui numquam amavit; quique amavit, cras amet. Ipsa nimfas diva luco jussit ire myrteo: Et puer comes puellis. Nec tamen credi potest Esse Amorem feriatum, si sagittas vexerit. Ite Nimfæ: posuit arma, feriatus est amor: Jussus est inermis ire, nudus ire jussus est: Neu quid arcu, neu sagitta, neu quid igne læderet.
* ↑ Sed tamen nimfæ cavete, quod Cupido pulcher est: Totus est inermis idem, quando nudus est Amor. Cras amet, qui numquam amavit; quique amavit, cras amet. Compari Venus pudore mittit ad te virgines: Una res est quam rogamus: cede virgo Delia; Ut nemus sit incruentum de ferinis stragibus. Ipsa vellet ut venires, si deceret virginem: Jam tribus choros videres feriatos noctibus, Congreges inter catervas, ire per saltus tuos,
* ↑ Floreas inter coronas, myrteas inter casas. Nec Ceres, nec Bacchus absunt, nec poetarum Deus; Decinent, et tota nox est pervigila cantibus. Regnet in silvis Dione: tu recede Delia. Cras amet, qui numquam amavit; quique amavit, cras amet. Jussit Hyblæis tribunal stare diva floribus; Præsens ipsa jura dicit, adsederunt Gratiæ. Hybla totos funde flores, quidquid annus adtulit, Hybla florum rumpe vestem, quantus Ænnæ campus est
* ↑ Ruris hic erunt puellæ, vel puellæ montium, Quæque silvas, quæque lucos, quæque montes incolunt. Jussit omnis adsidere pueri mater alitis, Jussit et nudo puellas nil Amori credere. Cras amet, qui numquam amavit; quique amavit, cras amet. Et recentibus virentes ducat umbras floribus: Cras erit qui primus æther copulavit nuptias Ut pater roris crearet vernis annum nubibus,
* ↑ In sinum maritus imber fluxit almæ conjugis, Ut fœtus immixtus omnis aleret magno corpore. Ipsa venas atque mentem permeante spiritu Intus occultis gubernat procreatrix viribus, Perque cœlum, perque terras, perque pontum subditum, Pervium sui tenorem seminali tramite Imbuit, jussitque mundum nosse nascendi vias. Cras amet, qui numquam amavit; quique amavit, cras amet. Ipsa Trojanos nepotes in Latino transtulit; Ipsa Laurentem puellam conjugem nato dedit;
* ↑ Moxque Marti de sacello dat pudicam virginem; Romuleas ipsa fecit cum Sabinis nuptias; Unde Ramnes et Quirites, proque prole posterum Romuli matrem crearet et nepotem Cæsarem. Cras amet, qui numquam amavit; quique amavit, cras amet. Rura fœcundat voluptas: rura Venerem sentiunt. Ipse Amor puer Dionæ rure natus dicitur. Hunc ager, cum parturiret ipsa, suscepit sinu;
* ↑ Ipsa florum delicatis educavit osculis. Cras amet, qui numquam amavit; quique amavit, cras amet. Ecce, jam super genistas explicant tauri latus! Quisque tuus quo tenetur conjugali fœdere. Subter umbras cum maritis ecce balantum greges: Et canoras non tacere diva jussit alites. Jam loquaces ore rauco stagna cygni perstrepunt: Adsonat Terei puella subter umbram populi; Ut putas motus amoris ore dici musico, Et neges queri sororem de marito barbaro.
* ↑ Ilia cantat: nos tacemus. Quando ver venit meum? Quando faciam ut celidon, ut tacere desinam? Perdidi musam tacendo, nec me Phœbus respicit. Sic Amyclas, cum tacerent, perdidit silentium.  Cras amet, qui numquam amavit; quique     amavit, cras amet.