# Islam, Turkey, and Armenia, and How They Happened

ISLAM,
TURKEY,
AND ARMENIA,
AND
HOW THEY HAPPENED.
By SADIK SHAHID BEY
COPYRIGHT APRIL 1898,
PRESS OF C.B. WOODWARD COMPANY, ST. LOUIS
DEDICATION.
This book is gratefully dedicated to my precious mother in far-away Armenia, who possesses my devoted filial love and efforts.
PREFACE.
The frequent requests of many friends, and also realization of the need of a fuller account of the Turkish and Armenian question, have led to the publication of this book.
The object is to understand the life of Mohamet, "The Prophet;" the Koran and its teachings; Islam and its power over Church and State; the Sultan and the Palace; the school and home life of the Turks; also the origin and life of the Armenians, and the causes of the repeated massacres and their results.
The facts given in this book are of the interior of the Empire. Many of the books about Turkey and Armenia are written by men who have made short visits to or lived in the sea-coast cities, writing of what they saw there, which is far from the real Turkish life and practice. The typical Turkish life can not be seen in the sea-coast cities—as Constantinople, Smyrna, Beyrout, Jaffa, etc.—which have slowly lost their originalities through constant contact with Europeans and Americans, who are always present as missionaries and merchants, and visitors in great numbers.
Very few travelers undertake to enter the interior of the Empire. Such parties pass rapidly, and as a rule are guided by Turkish Zabteyahs and are led to the most favorable cities, where the Turkish authorities are prepared to give them a favorable impression. Thus these travelers can know but little about the real situation.
Names of persons and places of events are withheld, lest they cause greater suffering and death to innocent ones.
The attitude of this book toward the Turk is as charitable as the facts could possibly permit.
The Author.
EIGHT COMMANDMENTS OF THE KORAN CONCERNING CHRISTIANS
(THE ARABIC INSCRIPTION ON THE NEXT PAGE.)
(1.) "They are surely infidels, who say, Verily God is Christ the son of Mary." (Koran, Chap. V.)
(2.) "O true believers, take not the Jews or Christians for your friends: they are friends the one to the other; but whose among you taketh them for his friends, he is surely one of them." (Chap. V.)
(3.) "War is enjoined you against the infidels; but this is hateful unto you; yet perchance ye hate a thing which is better for you, and perchance you love a thing which is worse for you; but God knoweth, and ye know not." (Chap. II.)
(4.) "Fight therefore against them, until there be no temptation to idolatry, and the religion be God's." (Chap. II.)
(5.) "Fight against the friends of Satan, for the stratagem of Satan is weak." (Chap. IV.)
(6.) "And when the months wherein ye are not allowed to attack them shall be past, kill the idolaters wheresoever ye shall find them, and take them prisoners, and besiege them, and lay wait for them in every convenient place." (Chap. IX.)
(7.) "When ye encounter the unbelievers, strike off their heads, until ye have made a great slaughter among them." (Chap. XLVII.)
(8.) "Ye are also forbidden to take to wife free women who are married, except those women whom your right hand shall possess as slaves. This is ordained you from God." (Chap. IV.)
THE ARABIC FORMULA OF THE MOHAMETAN CREED.
"There is no Deity but Allah and Mohamet is the apostle of Allah."
لَا اِلَهَ الَّا ٱللَّهِ مُحَمَّدْ اَلرَّسُولْ ٱللَّهِ‎
EIGHT COMMANDMENTS OF THE KORAN CONCERNING THE CHRISTIANS. (IN ARABIC.)
لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۞ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۞ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ وَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَعَسَىٰ أَن تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ۞ وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ ۞ فَقَاتِلُوا أَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفً ۞ فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ۞ فَإِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّىٰ إِذَا أَثْخَنتُمُوهُمْ ۞ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلَّا مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ كِتَابَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ ۞‎
For the translation see the reverse page.
​The diagram of six great massacres of Christians which took place in Turkey within less than seventy-five years. Every one of these massacres was planned and ordered by the Turkish Government.
SEVENTY-NINTH PSALM IN ARMENIAN.
(An Armenian mother, writing to her son in the United States, requested him to read the seventy-ninth Psalm in order to know of the situation in Armenia.)
Սաղմոս Ասափայ։ :
| 1 | Ո՛վ Աստուած՝ հեթանոսները քու ժառանգութեանդ մէջը մտան․ քու սուրբ տաճարդ պղծեցին․ Երուսաղէմը աւերակներու դարձուցին։ |
| 2 | Քու ծառաներուդ դիերը երկինքի թռչուններուն կերակուր տուին․ քու սուրբերուդ մարմինը երկրի գազաններուն։ |
| 3 | Անոնց արիւնը ջուրի պէս թափեցին Երուսաղեմին բոլորտիքը, ու մէկը չկար որ զանոնց թաղէր։ |
| 4 | Մեր դրացիներուն նախատինք եղանք, ծաղր ու կատակ՝ մեր բոլորտիքը եղողներուն։ |
| 5 | Մինչև ե՞րբ՝ ո՜վ Տէր․ միշտ պիտի բարկանա՞ս ․ քու նախանձդ կրակի պէս պիտի բորբոքի՞։ |
| 6 | Թափէ՛ քու բարկութիւնդ ան ազգերուն վրայ՝ որ քեզ չեն ճանչնար, ու ան թագաւորութիւններուն վրայ՝ որ քու անունդ չեն կանչեր։ |
| 7 | Ինչու որ Յակոբը կերան, ու անոր բնակութիւնը աւերակ դարձուցին։ |
| 8 | Մի յիշեր մեզի դէմ առջի անօրէնութիւնները․ թող շուտով հասնի մեզի քու ողորմութիւններդ, ինչու որ խիստ թշուառացանք։ |
| 9 | Քու անուանդ փառքին համար օգնէ մեզի՝ ով մեր փրկութեան Աստուածը․ և քու անուանդ համար փրկէ՛ մեզ, ու մեր մեղքերը քաւէ՛։ |
| 10 | Ինչո՞ւ ըսեն հեթանոսները, թէ Ո՞ւր է անոնց Աստուածը․ թող յայտնուի՛ հեթանոսաց մէջ մեր աչքերուն առջևը քու ծառաներուդ թափուած արիւնին վրէժը։ |
| 11 | Կապուածին հառաչանքը քու առջի՛դ թող ելլէ․ քու զօրութեանդ մեծութիւնովը մահուան մատնուածները ապրեցո՛ւր։ |
| 12 | Ու եօթնապատիկ հատուցո՛ւմ ըրէ մեր դրացիներուն իրենց ծոցին մէջը՝ ան իրենց նախատինքին փոխարէնը, որով քեզ անարգեցին՝ ո՛վ Տէր։ |
| 13 | Բայց մենք քու ժողովուրդդ ու քու արօտիդ ոչխարները՝ յաւիտեան քեզ պիտի գովենք, ու քու փառքդ պիտի պատմենք ազգէ մինչև ազգ։ |
See also page 222.
INDEX.
Chapter II.
Chapter III.
Chapter IV.
Chapter V.
Chapter VI.
Chapter VII.
Chapter VIII.
Chapter IX.
Chapter X.
Chapter XI.
Chapter XII.
Chapter XIII.
Chapter XIV.
Chapter XVI.
Chapter XVII.
Chapter XVIII.
Chapter XIX.
Chapter XX.
Chapter XXI.
Chapter XXII.
Chapter XXIII.
Chapter XXIV.
Chapter XXV.
Chapter XXVI.
Chapter XXVII.
Chapter XXVIII.
Chapter XXIX.