# kochać
## kochać (Polnisch)
### Verb

Aspekt :
| imperfektiv | imperfektiv | perfektiv |
| kochać | kochać | — |
| Zeitform | Person | Wortform |
| Präsens | ja | kocham |
| Präsens | ty | kochasz |
| Präsens | on, ona, ono | kocha |
| Imperativ | Singular | kochaj |
| Präteritum | on | kochał |
| Präteritum | ona | kochała |
| Präteritum | oni | kochali |
| Adverbialpartizip | Partizip Aktiv | Partizip Passiv |
| kochając | kochający | kochany |
| Alle weiteren Formen: Flexion:kochać |||
Worttrennung:
    ko·chać
Aussprache:
    IPA: [ˈkɔxat͡ɕ]
    Hörbeispiele: kochać
Bedeutungen:
* transitiv:
    [1] jemanden/etwas sehr mögen; lieben, lieb haben
    [2] für jemanden Liebe und Begehren empfinden; lieben
Herkunft:
    seit dem 14. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem altpolnischen kochać/chochać, das seinerseits auf das urslawische (dialektale) *kochati zurückgeht, welches wahrscheinlich eine Ableitung zu dem Verb *kosati, *kosnǫti (siehe polnisch podkasać $^{→pl}$) ‚berühren, bewegen‘ mit dem expressiven Infix -ch-; die semantische Entwicklung ließe sich folgendermaßen erklären: ursprünglich ‚leicht berühren, streicheln‘, danach ‚liebkosen; es jemandem gut gehen lassen‘, später ‚pflegen, züchten, Wachstum bewirken‘ und schließlich ‚jemandem eine Freude bereiten, jemanden erfreuen, lieb haben‘; siehe auch rozkosz $^{→pl}$; nordslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit tschechisch kochat $^{→cs}$, russisch кохать (kochatʹ$^☆$) $^{→ru}$, ukrainisch кохати (kochaty$^☆$) $^{→uk}$ und weißrussisch кохаць (kochacʹ$^☆$) $^{→be}$, wobei es sich bei den letzten drei um Entlehnungen aus dem Polnischen in die ostlawischen Sprache handeln könnte
Synonyme:
    [1] miłować
Gegenwörter:
    [1] nienawidzieć
    [2] nienawidzieć
Beispiele:
    [1] Zawsze kochali babcię i dziadka całym sercem.
       Sie liebten ihre Oma und ihren Opa immer aus ganzem Herzen.
    [1] Brat kocha teatr.
       Mein Bruder liebt das Theater.
    [2] Kocham cię.
       Ich liebe dich.
    [2] Kochała go mocno.
       Sie liebte ihn heftig.
Redewendungen:
    [1] kochać kogoś nad życie – jemanden über alles lieben
    [1] kochać kogoś jak psy dziada w ciasnej ulicy, kochać kogoś jak psy dziada – jemanden verabscheuen
    [1] jak Boga kocham, jak mamę kocham, jak babcię kocham – so wahr ich hier stehe
Charakteristische Wortkombinationen:
    [1] kochać syna, kochać matkę, kochać muzykę, kochać naród, kochać ojczyznę, kochać pieniądze
    [2] kochać męża, kochać żonę
    [2] kochać kogoś bałwochwalczo, kochać kogoś bez granic, kochać kogoś, bez pamięci, kochać kogoś całą duszą, kochać kogoś gorąco, kochać kogoś mocno, kochać kogoś namiętnie
Wortbildungen:
    kochany; pokochać, rozkochać, ukochać, zakochać się

#### Übersetzungen

    [1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „kochać“
    [1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „kochać“
    [1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „kochać“
    [1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „kochać“
    [1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 2 H–M, Warszawa 1902 (Digitalisat) , Seite 385.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „kocha%E6“
Quellen:
* ↑ Wiesław Boryś: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1 , Seite 241.
* ↑ Vasmer’s Etymological Dictionary: „кохать“

### Verb, reflexiv

Aspekt :
| imperfektiv | imperfektiv | perfektiv |
| kochać się | kochać się | — |
| Zeitform | Person | Wortform |
| Präsens | ja | kocham się |
| Präsens | ty | kochasz się |
| Präsens | on, ona, ono | kocha się |
| Imperativ | Singular | kochaj się |
| Präteritum | on | kochał się |
| Präteritum | ona | kochała się |
| Präteritum | oni | kochali się |
| Adverbialpartizip | Partizip Aktiv | Partizip Passiv |
| kochając się | kochający się | — |
| Alle weiteren Formen: Flexion:kochać |||
Worttrennung:
    ko·chać się
Aussprache:
    IPA: [ˈkɔxat͡ɕ‿ɕɛ(w̃)]
    Hörbeispiele: —
Bedeutungen:
    [1] reflexiv: sich lieben
    [2] reflexiv, mit w + Lokativ: in jemanden verliebt sein, in jemanden verknallt sein
    [3] reflexiv, mit w + Lokativ: etwas sehr gerne mögen; lieben, an etwas Gefallen finden, etwas genießen
    [4] reflexiv: sich lieben, Geschlechtsverkehr haben
    [5] archaisch, reflexiv, mit na + Lokativ, Botanik: einen Ort lieben; gedeihen
    [6] archaisch, reflexiv, mit z + Genitiv: sich über jemanden/etwas freuen, über etwas jemanden/entzückt sein
Synonyme:
    [3] lubować się, uwielbiać
    [4] spać, współżyć
    [6] cieszyć się, radować się, weselić się
Beispiele:
    [1] Na ławce siedzie kochająca się para.
       Auf der Bank sitzt ein sich liebendes Paar.
    [2] Córka kocha się nieszczęśliwie w koledze klasy.
       Meine Tochter ist unglücklich in ihren Klassenkameraden verliebt.
    [3] Dobry przyjaciel kocha się w starych obrazach.
       Ein guter Freund liebt alte Gemälde.
    [4] Kochali się czule.
       Sie liebten sich zärtlich.
    [5] Niektóre rośliny kochają się na miejscach piaszczystych.
       Manche Pflanzen lieben sandige Orte. / Manche Pflanzen gedeihen an sandigen Orten.
Redewendungen:
    [1] kochać się jak pies z kotem
    [1] mówi się trudno i kocha się dalej
Sprichwörter:
    [1] Kochajmy się jak bracia, liczmy się jak Żydzi, veraltet: Kochajmy się jak bracia, rachujmy się jak Żydzi
Charakteristische Wortkombinationen:
    [2] kochać się w kimś nieszczęśliwie, kochać się w kimś platonicznie
    [2] kochać się w aktorze, kochać się piosenkarce
    [3] kochać się w kwiatach, kochać się w strojach, kochać się w nauce
    [4] kochać się czule, kochać się delikatnie

#### Übersetzungen

    [1, 2, 4] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „kochać“
    [1–4] Słownik Języka Polskiego – PWN: „kochać“
    [1–3] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „kochać“
    [1–3] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „kochać“
    [1–3, 5, 6] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 385.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „kocha%E6“