# akompaniator
## akompaniator (Polnisch)
### Substantiv, m

| | Singular | Plural |
| Nominativ | akompaniator | akompaniatorzy |
| Genitiv | akompaniatora | akompaniatorów |
| Dativ | akompaniatorowi | akompaniatorom |
| Akkusativ | akompaniatora | akompaniatorów |
| Instrumental | akompaniatorem | akompaniatorami |
| Lokativ | akompaniatorze | akompaniatorach |
| Vokativ | akompaniatorze | akompaniatorzy |
Worttrennung:
    a·kom·pa·nia·tor, Plural: a·kom·pa·nia·to·rzy
Aussprache:
    IPA: [akɔmpaˈɲatɔr], Plural: [akɔmpaɲaˈtɔʒɨ]
    Hörbeispiele: akompaniator
Bedeutungen:
    [1] Musik: Akkompagnist, Begleiter
Herkunft:
    seit dem 19. Jahrhundert bezeugte Entlehnung aus dem italienischen accompagnatore $^{→it}$
Weibliche Wortformen:
    [1] akompaniatorka
Oberbegriffe:
    [1] instrumentalista, muzyk
Beispiele:
    [1]

#### Übersetzungen

    [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „akompaniator“
    [1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „akompaniator“
    [1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „akompaniator“
    [1] Maria Borejszo: Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2007, ISBN 978-83-232176-5-7, ISSN 0554-8179 , Seite 100.
    [1] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 35.
    [1] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 29.
    [1] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7 , Seite 13.
    [1] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 154.
    [1] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 21.
    [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „akompaniator“
    [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „akompaniator“
    [1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , „akompanjator“ Seite 18.
    [1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , „akompanjator“ Seite 11.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „akompaniator“
Quellen:
* ↑ Maria Borejszo: Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2007, ISBN 978-83-232176-5-7, ISSN 0554-8179 , Seite 24.
* ↑ Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 29.