# abrakadabra
## abrakadabra (Polnisch)
### Substantiv, f

| | Singular | Plural |
| Nominativ | abrakadabra | abrakadabry |
| Genitiv | abrakadabry | abrakadabr |
| Dativ | abrakadabrze | abrakadabrom |
| Akkusativ | abrakadabrę | abrakadabry |
| Instrumental | abrakadabrą | abrakadabrami |
| Lokativ | abrakadabrze | abrakadabrach |
| Vokativ | abrakadabro | abrakadabry |
Worttrennung:
    a·b·ra·ka·da·b·ra, Plural: a·b·ra·ka·da·b·ry
Aussprache:
    IPA: [abrakaˈdabra], Plural: [abrakaˈdabrɨ]
    Hörbeispiele: abrakadabra, Plural: —
    Reime: -abra
Bedeutungen:
    [1] ohne Plural: Abrakadabra
    [2] umgangssprachlich, übertragen: etwas Unverständliches/Kompliziertes; Hexerei, ein Buch mit sieben Siegeln
Herkunft:
    seit den 1560er Jahren bezeugt
Synonyme:
    [2] chińszczyzna, czarna magia, metafizyka
Beispiele:
    [1] „Daliśmy mu z wypadku przezwisko Abracadabra… Był bowiem czas, że chodził na medycynę, i gdy o febrach przepuszczających była mowa, a profesor szeroko nam historyę pojęć téj choroby wykładał, sposób leczenia jéj w dziełach najdawniejszych medyków, przed odkryciem specyfiku chiny, czytając mnóstwo formuł średniowiecznych, nasz Iwon, wysłuchawszy go z wielką uwagą i seryo, odezwał się w końcu, że pan profesor opuścił jeszcze jeden bardzo ważny sposób kurowania feber za pomocą papierka, na którym wypisywano mistyczny wyraz Abracadabra, dając go zażywać choremu, co najupartsze febry leczyć miało.“
    [2] Jego tekst jest dla mnie abrakadabrą.
       Sein Text ist für mich ein Buch mit sieben Siegeln.
    [2] „W dziwnie posępny świat wyobrażeń odciągała go zawsze od pracy w literaturze ta abrakadabra szyfrowej korespondencji jakobinów paryskich.“
Redewendungen:
    [1] veraltet, scherzhaft: abrakadabra z krokodylowymi kroplami – starker Wodka

#### Übersetzungen

    [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „abrakadabra“
    [1, 2] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „abrakadabra“
    [1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „abrakadabra“
    [1, 2] Bogusław Dunaj: Nowy słownik języka polskiego. 1. Auflage. Wilga, Warszawa 2005, ISBN 83-7375-343-5 , Seite 1.
    [1, 2] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 3–4.
    [1, 2] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 5.
    [1, 2] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7 , Seite 2–3.
    [1, 2] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 16.
    [1, 2] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 3.
    [1, 2] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1. Auflage. Tom pierwszy A–K, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978 , Seite 3.
    [1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „abrakadabra“
    [1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. 1. Auflage. Tom pierwszy A–Ć, Państwowe Wydawnictwo – Wiedza Powszechna, Warszawa 1958 , Seite 10.
    [1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 3.
    [1] Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat) , Seite 43.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „abrakadabra“
Quellen:
* ↑ Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat) , Seite 43.
* ↑ Józef Ignacy Kraszewski: Abracadabra. In: Nowele, Obrazki i Fantazye. S. Lewenthal, Warszawa 1908 (Wikisource) , Seite 321.
* ↑ Wacław Berent: Diogenes w kontuszu. Gebethner i Wolff, Warszawa 1937 (Digitalisat) , Seite 207.