# abecedariusz
## abecedariusz (Polnisch)
### Substantiv, m

| | Singular | Plural |
| Nominativ | abecedariusz | abecedariusze |
| Genitiv | abecedariusza | abecedariuszy |
| Dativ | abecedariuszowi | abecedariuszom |
| Akkusativ | abecedariusz | abecedariusze |
| Instrumental | abecedariuszem | abecedariuszami |
| Lokativ | abecedariuszu | abecedariuszach |
| Vokativ | abecedariuszu | abecedariusze |
Worttrennung:
    a·be·ce·da·riusz, Plural: a·be·ce·da·riu·sze
Aussprache:
    IPA: [abɛt͡sɛˈdarjuʃ], Plural: [abɛt͡sɛdarˈjuʃɛ]
    Hörbeispiele: abecedariusz, Plural: —
Bedeutungen:
    [1] Literatur: Abecedarius, Abcdarius
    [2] veraltet: alphabetisches Verzeichnis
Herkunft:
    seit dem 17. Jahrhundert bezeugte Entlehnung aus dem spätlateinischen abecedarius $^{→la}$ ‚alphabetisch‘
Oberbegriffe:
    [1] utwór
Beispiele:
    [1]
Charakteristische Wortkombinationen:
    [1] abecadło, litera, strofa, wers

#### Übersetzungen

* Englisch:
* Französisch:
    [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „abecedariusz“
    [1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „abecedariusz“
    [1] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 1.
    [1] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 6.
    [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „abecedariusz“
    [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „abecedariusz“
    [2] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , „abecedarjusz“ Seite 4.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „abecedariusz“
Quellen:
* ↑ Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 1.
* ↑ Izabela Malmor: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. ParkEdukacja – Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa – Bielsko-Biała 2009, ISBN 978-83-262-0146-2 , Seite 32.
* ↑ Krystyna Długosz-Kurczabowa: Słownik etymologiczny języka polskiego. 2. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, ISBN 83-01-14361-4 , Seite 14.

### Substantiv, m

| | Singular | Plural |
| Nominativ | abecedariusz | abecedariusze |
| Genitiv | abecedariusza | abecedariuszy |
| Dativ | abecedariuszowi | abecedariuszom |
| Akkusativ | abecedariusza | abecedariuszy |
| Instrumental | abecedariuszem | abecedariuszami |
| Lokativ | abecedariuszu | abecedariuszach |
| Vokativ | abecedariuszu | abecedariusze |
Nebenformen:
    abiecadlarz, abecadlarz
Worttrennung:
    a·be·ce·da·riusz, Plural: a·be·ce·da·riu·sze
Aussprache:
    IPA: [abɛt͡sɛˈdarjuʃ], Plural: [abɛt͡sɛdarˈjuʃɛ]
    Hörbeispiele: abecedariusz, Plural: —
Bedeutungen:
    [1] veraltet: Abecedarier, Abcdarier, Abecedarius, Abcdarius, Abc-Schütze
    [2] veraltet, übertragen, auch Handwerk: Neuling, Novize, Anfänger
Beispiele:
    [1]
    [1, 2] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 2.
    [2] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , „abecedarjusz“ Seite 4.
    [1] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807 , „abecedaryusz“, Seite 2.