# pocałować
## pocałować (Polnisch)
### Verb

Aspekt :
| imperfektiv | imperfektiv | perfektiv |
| całować | całować | pocałować |
| Zeitform | Person | Wortform |
| Futur | ja | pocałuję |
| Futur | ty | pocałujesz |
| Futur | on, ona, ono | pocałuje |
| Imperativ | Singular | pocałuj |
| Präteritum | on | pocałował |
| Präteritum | ona | pocałowała |
| Präteritum | oni | pocałowali |
| Adverbialpartizip | Adverbialpartizip | Partizip Passiv |
| pocałowawszy | pocałowawszy | pocałowany |
| Alle weiteren Formen: Flexion:pocałować |||
Worttrennung:
    po·ca·ło·wać
Aussprache:
    IPA: [pɔt͡saˈwɔvat͡ɕ]
    Hörbeispiele: pocałować
Bedeutungen:
    [1] transitiv: jemanden, seltener etwas, mit seinen Lippen berühren; küssen
Herkunft:
    Ableitung zu dem Verb całować $^{→pl}$ mit dem Präfix po- $^{→pl}$
Synonyme:
    [1] ucałować
Beispiele:
    „ Nie tylko wziął jej rękę, ale dość czule ją pocałował.“
       Er nahm nicht nur ihre Hand, sondern küsste sie ziemlich gefühlvoll.
    [1] Pocawołał ją w rękę.
       Er küsste sie auf die Hand.
    [1] Pocałowała go w usta.
       Sie küsste ihn auf den Mund.
Redewendungen:
    [1] pocałuj psa w nos, pocałuj mnie w nos, pocałuj mnie gdzieś, pocałuj mnie w dupę
Charakteristische Wortkombinationen:
    [1] pocałować kogoś czule, pocałować kogoś delikatnie, pocałować kogoś gorąco, pocałować kogoś namiętnie
Wortbildungen:
    [1] pocałunek

#### Übersetzungen

    [1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „pocałować“
    [1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „pocałować“
    [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „pocałować“
    [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „pocałować“
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „pocałować“
Quellen:
* ↑ Eliza Orzeszkowa: Nad Niemnem. Gebethner i Wolff, Warszawa 1938 (Wikisource) , Seite 41.

### Verb, reflexiv

Aspekt :
| imperfektiv | imperfektiv | perfektiv |
| całować się | całować się | pocałować się |
| Zeitform | Person | Wortform |
| Futur | ja | pocałuję się |
| Futur | ty | pocałujesz się |
| Futur | on, ona, ono | pocałuje się |
| Imperativ | Singular | pocałuj się |
| Präteritum | on | pocałował się |
| Präteritum | ona | pocałowała się |
| Präteritum | oni | pocałowali się |
| Adverbialpartizip | Adverbialpartizip | Partizip Passiv |
| pocałowawszy się | pocałowawszy się | — |
| Alle weiteren Formen: Flexion:pocałować |||
Worttrennung:
    po·ca·ło·wać się
Aussprache:
    IPA: [pɔt͡saˈwɔvat͡ɕ‿ɕɛ], [pɔt͡saˈwɔvat͡ɕ‿ɕɛw̃]
    Hörbeispiele: —
Bedeutungen:
    [1] reziprok: sich gegenseitig einen Kuss geben; sich küssen
    [2] reflexiv, nur nach Verben des Erlaubens und Befehlens: geküsst werden
Beispiele:
    [1] Pocałowali się przy powitaniu.
       Sie küssten sich bei der Begrüßung.
    [2] Nie pozwoliła się pocałować.
       Sie ließ sich nicht küssen.
Charakteristische Wortkombinationen:
    [1] pocałować się na pożegnanie
    [2] kazać się pocałować

#### Übersetzungen

    [1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „pocałować“
    [1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „pocałować“
    [1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „pocałować“
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „pocałować“
Ähnliche Wörter (Polnisch):
    ähnlich geschrieben und/oder ausgesprochen: pocerować