# cześć
## cześć (Polnisch)
### Substantiv, f

| | Singular 1 | Singular 2 | Plural |
| Nominativ | cześć | cześć | — |
| Genitiv | czci | cześci | — |
| Dativ | czci | cześci | — |
| Akkusativ | cześć | cześć | — |
| Instrumental | czcią | cześcią | — |
| Lokativ | czci | cześci | — |
| Vokativ | czci | cześci | — |
Anmerkung zur Flexion:
    Der Singular 2 gilt heute als veraltet.
Worttrennung:
    cześć, kein Plural
Aussprache:
    IPA: [t͡ʃɛɕt͡ɕ]
    Hörbeispiele: cześć
    Reime: -ɛɕt͡ɕ
Bedeutungen:
    [1] Hochachtung, Verehrung, Wertschätzung, Ehre
    [2] Ehre, guter Ruf, guter Namen
    [3] Religion: Ehrerbietung, Verehrung
Herkunft:
    seit dem 14. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *čьstь (aus *čьttь) ‚Verehrung, Achtung; Beweis der Verehrung/Anerkennung; Ehre, guter Name, Würde‘, das ein Verbalabstraktum zu *čisti ‚achten, ehren, verehren‘ (vergleiche mit czytać $^{→pl}$) ist; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit obersorbisch česć $^{→hsb}$, niedersorbisch cesć $^{→dsb}$,tschechisch čest $^{→cs}$, slowakisch česť $^{→sk}$, russisch честь (čestʹ$^☆$) $^{→ru}$, altkirchenslawisch чесьть (česьtь) $^{→cu}$, ukrainisch честь (čestʹ$^☆$) $^{→uk}$, weißrussisch чесць (čescʹ$^☆$) $^{→be}$, slowenisch čast $^{→sl}$, serbisch част (čast$^☆$) $^{→sr}$ und bulgarisch чест (čest$^☆$) $^{→bg}$; vergleiche mit dem gleich gebildeten sanskritischrn चित्ति (citti-) $^{→sa}$ ‚Denken, Anerkennung, Verständnis‘ und avestischen cisti- ‚Denken, Meinung, Verständnis‘
Sinnverwandte Wörter:
    [1] poszanowanie, poważanie, szacunek, uznanie
    [2] godność, honor
    [3] kult, uwielbienie
Beispiele:
    [1] Miał go w wielkiej czci.
       Er hielt ihn in großen Ehren.
    [2] Przysięgała na swoją cześć, że to była prawda.
       Sie schwor bei ihrer Ehre, dass es die Wahrheit war.
    [3] Pocałowała obrazek Matki Boskiej z czcią.
       Sie küsste das Bild der Mutter Gottes mit Ehrerbietung.
    [3] Otaczali świętego wielką czcią.
       Sie brachten dem Heiligen große Verehrung entgegen.
Redewendungen:
    [1] na cześć kogoś/na cześć czegoś; ku czci kogoś/ku czci czegoś – zu Ehren von jemandem/etwas
    [2] odsądzać kogoś od czci i wiary
Charakteristische Wortkombinationen:
    [1] okazywać komuś cześć, otaczać kogoś czcią, żywić dla kogoś cześć
    [2] bronić czyjejś czci

#### Übersetzungen

    [1, 2] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „cześć“
    [1–3] Słownik Języka Polskiego – PWN: „cześć“
    [1–3] Lidia Drabik, Elżbieta Sobol: Słownik poprawnej polszczyzny. 6. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, ISBN 978-83-01-14203-2 , Seite 114.
    [1–3] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „cześć“
    [1–3] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „cześć“
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „cze%B6%E6“
Quellen:
* ↑ Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „cześć“
* ↑ Wiesław Boryś: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1 , Seite 97–98.
* ↑ Max Vasmer: Russisches etymologisches Wörterbuch. Этимологический словарь русского языка, Перевод с немецкого и дополнения члена-корреспондента АН СССР О. Н. Трубачева. Под редакцией и с предисловием проф. Б. А. Ларина. 2. Auflage. 4 Т–Ящур, Прогресс, Moskau 1987 , Seite 35.

### Grußformel

Worttrennung:
    cześć
Aussprache:
    IPA: [t͡ʃɛɕt͡ɕ]
    Hörbeispiele: —
    Reime: -ɛɕt͡ɕ
Bedeutungen:
    [1] umgangssprachlich: Begrüßung in inoffiziellen Situationen; hallo
    [2] umgangssprachlich: Abschiedsgruß in inoffiziellen Situationen; tschüs, tschüss, ciao
Synonyme:
    [1] czołem, witaj/witajcie
    [2] bądź zdrów
Beispiele:
    [1] Cześć, jak się masz?
       Hallo, wie geht es dir?
    [2] Cześć wam wszytkim i do następnego razu!
       Tschüss euch allen und bis zum nächsten Mal!
Redewendungen:
    [1] cześć pracy

#### Übersetzungen

    [1, 2] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „cześć“
    [1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „cześć“
    [1, 2] Lidia Drabik, Elżbieta Sobol: Słownik poprawnej polszczyzny. 6. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, ISBN 978-83-01-14203-2 , Seite 114.
    [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „cześć“
    [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „cześć“
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „cze%B6%E6“