# aktuariusz
## aktuariusz (Polnisch)
### Substantiv, m

| | Singular | Plural |
| Nominativ | aktuariusz | aktuariusze |
| Genitiv | aktuariusza | aktuariuszy aktuariuszów |
| Dativ | aktuariuszowi | aktuariuszom |
| Akkusativ | aktuariusza | aktuariuszy aktuariuszów |
| Instrumental | aktuariuszem | aktuariuszami |
| Lokativ | aktuariuszu | aktuariuszach |
| Vokativ | aktuariuszu | aktuariusze |
Nicht mehr gültige Schreibweisen:
    aktuarjusz
Worttrennung:
    ak·tu·a·riusz, Plural: ak·tu·a·riu·sze
Aussprache:
    IPA: [aktuˈarɨjuʃ], Plural: [aktuarɨˈjuʃɛ]
    Hörbeispiele: aktuariusz
Bedeutungen:
    [1] veraltet, Recht: Aktuarius, Aktuar, Gerichtsschreiber
    [2] Versicherungswesen: Aktuar
Herkunft:
    seit 1594 bezeugte Entlehnung aus dem lateinischen actuarius $^{→la}$, wobei die Bedeutung im Versicherungswesen eine Lehnbedeutung aus dem englischen actuary $^{→en}$ ist
Synonyme:
    [1] pisarz sądowy
Weibliche Wortformen:
    [2] aktuariuszka
Oberbegriffe:
    [1] pracownik
Beispiele:
    [1]
Wortbildungen:
    [2] aktuariuszka

#### Übersetzungen

    [2] Polnischer Wikipedia-Artikel „aktuariusz“
    [2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „aktuariusz“
    [2] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 40.
    [2] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 32.
    [1, 2] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 173.
    [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „aktuariusz“
    [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „aktuariusz“
    [1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , „aktuarjusz“ Seite 20.
    [1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , „aktuarjusz“ Seite 12.
    [1] Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat) , „aktuaryjusz“ Seite 98.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „aktuariusz“
Quellen:
* ↑ Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat) , „aktuaryjusz“ Seite 98.
* ↑ Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 173.
* ↑ Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 32.