# adherent
## adherent (Polnisch)
### Substantiv, m

| | Singular | Plural |
| Nominativ | adherent | adherenci |
| Genitiv | adherenta | adherentów |
| Dativ | adherentowi | adherentom |
| Akkusativ | adherenta | adherentów |
| Instrumental | adherentem | adherentami |
| Lokativ | adherencie | adherentach |
| Vokativ | adherencie | adherenci |
Worttrennung:
    ad·he·rent, Plural: ad·he·ren·ci
Aussprache:
    IPA: [atˈxɛrɛnt], Plural: [atxɛˈrɛnt͡ɕi]
    Hörbeispiele: adherent, Plural: —
Bedeutungen:
    [1] Person, die sich für jemanden/eine Idee einsetzt; Anhänger, Befürworter, Verfechter
Herkunft:
    Entlehnung aus dem lateinischen adhaerens $^{→la}$ (Genitiv: adhaerentis)
Synonyme:
    [1] poplecznik, stronnik, zwolennik
Gegenwörter:
    [1] adwersarz, antagonista, przeciwnik
Weibliche Wortformen:
    [1] adherentka
Oberbegriffe:
    [1] osoba
Beispiele:
    [1]

#### Übersetzungen

    [1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „adherent“
    [1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „adherent“
    [1] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 10.
    [1] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 13.
    [1] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7 , Seite 6.
    [1] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 48.
    [1] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 8.
    [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „adherent“
    [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „adherent“
    [1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 7.
    [1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , Seite 6.
    [1] Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat) , Seite 86.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „adherent“
Quellen:
* ↑ Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 10.