# aksjoma
## aksjoma (Polnisch)
### Substantiv, n

| | Singular 1 | Singular 2 | Plural 1 | Plural 2 |
| Nominativ | aksjoma | aksjoma | aksjoma | aksjomaty |
| Genitiv | aksjoma | aksjomatu | aksjoma | aksjomatów |
| Dativ | aksjoma | aksjomatowi | aksjoma | aksjomatom |
| Akkusativ | aksjoma | aksjoma | aksjoma | aksjomaty |
| Instrumental | aksjoma | aksjomatem | aksjoma | aksjomatami |
| Lokativ | aksjoma | aksjomacie | aksjoma | aksjomatach |
| Vokativ | aksjoma | aksjomacie | aksjoma | aksjomaty |
Anmerkung zur Flexion:
    Das Substantiv aksjoma wird überwiegend als ein indeklinables Neutrum (Singular 1 und Plural 1) geführt, jedoch wird in einigen älteren Wörterbüchern eine Flexion angegeben (Singular 2 und Plural 2).
Nicht mehr gültige Schreibweisen:
    archaisch: axyoma
Nebenformen:
    aksjomat
Worttrennung:
    ak·sjo·ma, Plural 1: ak·sjo·ma, Plural 2: ak·sjo·ma·ty
Aussprache:
    IPA: [akˈsjɔma]
    Hörbeispiele: —
Bedeutungen:
    [1] veraltet, Mathematik, Logik: Axiom
    [2] veraltet: als selbstverständlich angesehene Ansicht, Schlussfolgerung; Axiom
Herkunft:
    seit 1583 bezeugte Entlehnung aus dem altgriechischen ἀξίωμα (axiōma$^☆$) $^{→grc}$
Beispiele:
    [1]
    [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „aksjoma“
    [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „aksjoma“
    [1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 19.
    [1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , Seite 12.
    [1] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807 , „axyoma“, Seite 35.
    [1] Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat) , „aksyjoma“ Seite 96.
Quellen:
* ↑ Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „aksjoma“
* ↑ Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 19.
* ↑ Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807 , „axyoma“, Seite 35.
* ↑ Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , Seite 12.
* ↑ Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat) , „aksyjoma“ Seite 96.