# ablegier
## ablegier (Polnisch)
### Substantiv, m

| | Singular | Plural |
| Nominativ | ablegier | ablegry |
| Genitiv | ablegra | ablegrów |
| Dativ | ablegrowi | ablegrom |
| Akkusativ | ablegier | ablegry |
| Instrumental | ablegrem | ablegrami |
| Lokativ | ablegrze | ablegrach |
| Vokativ | ablegrze | ablegry |
Nebenformen:
    veraltet: aplegier
Worttrennung:
    ab·le·gier, Plural: ab·leg·ry
Aussprache:
    IPA: [abˈlɛɟɛr], Plural: [abˈlɛɡrɨ]
    Hörbeispiele: ablegier, Plural: —
Bedeutungen:
    [1] Gartenbau: Ableger
    [2] veraltet, übertragen: Nachkomme, Spross
    [3] veraltet, landschaftlich, umgangssprachlich: blauer Fleck, Wunde
Herkunft:
    Entlehnung aus dem deutschen Ableger
Synonyme:
    [1] odkład
Sinnverwandte Wörter:
    [2] potomek
    [3] rana, siniak
Verkleinerungsformen:
    [1, 2] ablegierek
Oberbegriffe:
    [1] sadzonka
Beispiele:
    [1]
    [2] „A ciekawa była, jak wszystkie kolejarskie ablegry, i, naturalnie, codziennie wyglądała okienkiem na osobowe.“
Charakteristische Wortkombinationen:
    [1] abliegier wierzby, ablegier winorośli
    [3] dać komuś ablegra
Wortbildungen:
    [1] ablegrować

#### Übersetzungen

    [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „ablegier“
    [1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „ablegier“
    [1] Marek Łaziński: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9 , Seite 23.
    [1] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 3.
    [1] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 4.
    [1] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 11.
    [1] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 2.
    [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „ablegier“
    [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „ablegier“.
    [1–3] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 2.
    [1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , „ablegry“ Seite 4.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „ablegier“
Quellen:
* ↑ Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 3
* ↑ Marek Łaziński: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9 , Seite 23.
* ↑ Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 2.
* ↑ Władysław Stanisław Reymont: Marzyciel. Szkic powieściowy. Wydawnictwo Tygodnika Illustrowanego, Warszawa 1932 (Wikisource) , Seite 128.