# ἄρχων
## ἄρχων (Altgriechisch)
### Substantiv, m

| | Singular | Plural |
| Nominativ | ὁ ἄρχων | οἱ ἄρχοντες |
| Genitiv | τοῦ ἄρχοντος | τῶν ἀρχόντων |
| Dativ | τῷ ἄρχοντι | τοῖς ἄρχουσι(ν) |
| Akkusativ | τὸν ἄρχοντα | τοὺς ἄρχοντας |
| Vokativ | (ὦ) ἄρχων | (ὦ) ἄρχοντες |
Worttrennung:
    ἄρ·χων, Plural: ἄρ·χον·τες
Umschrift:
    DIN 31634: archōn
Aussprache:
    IPA: [ˈar.kʰɔːn], Plural: [ˈar.kʰon.tes]
    Hörbeispiele: —, Plural: —
Bedeutungen:
    [1] Person, die Macht innehat: Herrscher, Gebieter, Fürst, Oberster, Anführer
    [2] Athen: [1] als politisches Amt: Archon, Archont
    [3] oberster Beamter in anderen Städten: Ephore in Sparta
    [4] Verwaltung: Statthalter, Satrap
Herkunft:
    Partizip Präsens Aktiv des Verbs ἄρχω (archō$^☆$) $^{→grc}$
Beispiele:
    [1] „Περιιόντος Μεγαβάτεω τὰς ἐπὶ τῶν νεῶν φυλακὰς ἐπὶ νεὸς Μυνδίης ἔτυχε οὐδεὶς φυλάσσων· ὁ δὲ δεινόν τι ποιησάμενος ἐκέλευσε τοὺς δορυφόρους ἐξευρόντας τὸν ἄρχοντα ταύτης τῆς νεός, τῷ οὔνομα ἦν Σκύλαξ, τοῦτον δῆσαι διὰ θαλαμίης διέλκοντας τῆς νεὸς κατὰ τοῦτο, ἔξω μὲν <τὴν> κεφαλὴν ποιεῦντας, ἔσω δὲ τὸ σῶμα.“
    [1] „ἄρχοντί τ᾽ ἄρχων καὶ κασιγνήτῳ κάσις, ἐχθρὸς σὺν ἐχθρῷ στήσομαι. φέρ᾽ ὡς τάχος κνημῖδας, αἰχμῆς καὶ πέτρων προβλήματα.“
    [1] „πολυάνδρου δ’ Ἀσίας θούριος ἄρχων ἐπὶ πᾶσαν χθόνα ποιμανόριον θεῖον ἐλαύνει διχόθεν, πεζονόμοις ἔκ τε θαλάσσας ἐχυροῖσι πεποιθὼς στυφελοῖς ἐφέταις, χρυσονόμου γενεᾶς ἰσόθεος φώς“
    [1] „ἄρχοντές εἰσιν, ὥσθ’ ὑπεικτέον.“
    [1] „περὶ δὲ κρίσεως, ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται.“
    [2] „χρόνου δὲ ἐγγιγνομένου οἱ Ἀθηναῖοι τρυχόμενοι τῇ προσεδρίᾳ ἀπῆλθον οἱ πολλοί, ἐπιτρέψαντες τοῖς ἐννέα ἄρχουσι τήν τε φυλακὴν καὶ τὸ πᾶν αὐτοκράτορσι διαθεῖναι ᾗ ἂν ἄριστα διαγιγνώσκωσιν· τότε δὲ τὰ πολλὰ τῶν πολιτικῶν οἱ ἐννέα ἄρχοντες ἔπρασσον.“
    [3] „Τότε δὲ πεμφθεὶς ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ὁ Φιλιππίδης οὗτος, ὅτε πέρ οἱ ἔφη καὶ τὸν Πᾶνα φανῆναι, δευτεραῖος ἐκ τοῦ Ἀθηναίων ἄστεος ἦν ἐν Σπάρτῃ, ἀπικόμενος δὲ ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας ἔλεγε·“
    [4] „μετὰ δὲ ταῦτα τῆς θερείας ἐπιγενομένης οἱ κατασταθέντες ἄρχοντες Γνάιος Σερουίλιος καὶ Γάιος Σεμπρώνιος ἀνέπλευσαν παντὶ τῷ στόλῳ καὶ διάραντες εἰς τὴν Σικελίαν ἀφώρμησαν ἐντεῦθεν εἰς τὴν Λιβύην.“

#### Übersetzungen

* Für [1] siehe Übersetzungen zu Herrscher$^1$ m,
* zu Gebieter m,
* zu Fürst$^2$ m,
* zu Oberster m,
* zu Anführer$^1$ m
* Für [2] siehe Übersetzungen zu Archon m,
* zu Archont m
* Für [3] siehe Übersetzungen zu Ephor m
* Für [4] siehe Übersetzungen zu Statthalter m,
* zu Satrap m
    [1, 2] Wilhelm Pape, bearbeitet von Max Sengebusch: Handwörterbuch der griechischen Sprache. Griechisch-deutsches Handwörterbuch. Band 1: Α–Κ, Band 2: Λ–Ω. 3. Auflage, 6. Abdruck, Vieweg & Sohn, Braunschweig 1914. Stichwort „ἄρχων“.
    [1–4] Henry George Liddell, Robert Scott, revised and augmented throughout by Sir Henry Stuart Jones with assistance of Roderick McKenzie: A Greek-English Lexicon. Clarendon Press, Oxford 1940. Stichwort „ἄρχων“.
    [1–4] Wilhelm Gemoll: Griechisch-deutsches Schul- und Handwörterbuch. Von W. Gemoll und K. Vretska. 10. Auflage. Oldenbourg, München 2006, ISBN 978-3-637-00234-0 , Seite 136
Quellen:
* ↑ Wilhelm Pape, bearbeitet von Max Sengebusch: Handwörterbuch der griechischen Sprache. Griechisch-deutsches Handwörterbuch. Band 1: Α–Κ, Band 2: Λ–Ω. 3. Auflage, 6. Abdruck, Vieweg & Sohn, Braunschweig 1914. Stichwort „ἄρχων“.
* ↑ Henry George Liddell, Robert Scott, revised and augmented throughout by Sir Henry Stuart Jones with assistance of Roderick McKenzie: A Greek-English Lexicon. Clarendon Press, Oxford 1940. Stichwort „ἄρχων“.
* ↑ Herodot, Historiae, 5,33
* ↑ Aeschylos, Septem contra Thebas, 674–676
* ↑ Aeschylos, Persae, 73–80
* ↑ Sophocles, Ajax, 668
* ↑ Evangelium secundum Ioannem, 16,11
* ↑ Thucydides, Historiae, 1,126
* ↑ Herodot, Historiae, 6,106
* ↑ Polybios, Historiae, 1,39,1