# agrafa
## agrafa (Polnisch)
### Substantiv, f

| | Singular | Plural |
| Nominativ | agrafa | agrafy |
| Genitiv | agrafy | agraf |
| Dativ | agrafie | agrafom |
| Akkusativ | agrafę | agrafy |
| Instrumental | agrafą | agrafami |
| Lokativ | agrafie | agrafach |
| Vokativ | agrafo | agrafy |
Worttrennung:
    a·g·ra·fa, Plural: a·g·ra·fy
Aussprache:
    IPA: [aˈɡrafa], Plural: [aˈɡrafɨ]
    Hörbeispiele: agrafa, Plural: —
Bedeutungen:
    [1] veraltend, Schmuck: Agraffe, Schmuckspange
    [2] Schmuck: große Sicherheitsnadel
    [3] Architektur: Agraffe
Herkunft:
    Entlehnung aus dem französischen agrafe $^{→fr}$
Verkleinerungsformen:
    [1] agrafka
Oberbegriffe:
    [1] brosza, zapinka
    [3] zwornik
Beispiele:
    [1]

#### Übersetzungen

* Deutsch: Agraffe f, Schmuckspange f
* Englisch:
    [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „agrafa“
    [2] Polnischer Wikipedia-Artikel „agrafa (architektura)“
    [1–3] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „agrafa“
    [1–3] Słownik Języka Polskiego – PWN: „agrafa“
    [1–3] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 26.
    [1–3] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , „agrafa I“ Seite 21.
    [1, 2] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7 , Seite 10.
    [1–3] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , „agrafa₁“ Seite 117–118.
    [1–3] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 16.
    [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „agrafa“
    [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „agrafa“
    [1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 14.
    [1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , Seite 9.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „agrafa“
Quellen:
* ↑ Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 21.

### Substantiv, f

| | Singular | Plural |
| Nominativ | agrafa | agrafy |
| Genitiv | agrafy | agraf |
| Dativ | agrafie | agrafom |
| Akkusativ | agrafę | agrafy |
| Instrumental | agrafą | agrafami |
| Lokativ | agrafie | agrafach |
| Vokativ | agrafo | agrafy |
| | Singular | Plural |
| Nominativ | — | agrafa |
| Genitiv | — | agrafów |
| Dativ | — | agrafom |
| Akkusativ | — | agrafa |
| Instrumental | — | agrafami |
| Lokativ | — | agrafach |
| Vokativ | — | agrafa |
Anmerkung zur Flexion:
    Das Substantiv agrafa wird zum einen als feminines Singular (obere Tabelle) aufgefasst und zum anderen als Pluraletantum (untere Tabelle). Nur als Singular kann agrafon als Nebenform verwendet werden.
Nebenformen:
    agrafon
Worttrennung:
    a·gra·fa, Plural: a·gra·fy
Aussprache:
    IPA: [aˈɡrafa]
    Hörbeispiele: —
Bedeutungen:
    [1] Religion, speziell Christentum: Agraphon; Agrapha
Beispiele:
    [1]

#### Übersetzungen

    [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „agrafa (chrześcijaństwo)“
    [1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „agrafa“
    [1] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , „agrafa II“ Seite 21.
    [1] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , „agrafa₂“ Seite 118.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „agrafa“
Quellen:
* ↑ Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , „agrafa II“ Seite 21.
* ↑ Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , „agrafa₂“ Seite 118.
Ähnliche Wörter (Polnisch):
    ähnlich geschrieben und/oder ausgesprochen: agrafia, agrafka