# gęśl
## gęśl (Polnisch)
### Substantiv, f

| | Singular | Plural |
| Nominativ | gęśl | gęśle gęśli |
| Genitiv | gęśli | gęśli |
| Dativ | gęśli | gęślom |
| Akkusativ | gęśl | gęśle gęśli |
| Instrumental | gęślą | gęślami |
| Lokativ | gęśli | gęślach |
| Vokativ | gęśli | gęśle gęśli |
Nebenformen:
    veraltet: gęśla
Worttrennung:
    gęśl, Plural: gę·śle
Aussprache:
    IPA: [ɡɛw̃ɕl], [ɡɛj̃ɕl], Plural: [ˈɡɛw̃ɕlɛ], [ˈɡɛj̃ɕlɛ]
    Hörbeispiele: gęśl, Plural: —
Bedeutungen:
    [1] meist im Plural, Musik: primitives Zupfinstrument mit drei Saiten, das einer Zither ähnelt
    [2] meist im Plural, Musik: schmale Geige, die von den Goralen im Karpatenvorland gefertigt wird
    [3] veraltet, Musik: lyrisches Gedicht, das ursprünglich zum Spiel von [1] gesungen wurde
Herkunft:
    seit dem 14. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *gǫslь, das seinerseits eine Ableitung zu dem Stamm des urslawischen Verbs *gǫsti (polnisch archaisch gąść $^{→pl}$) ist; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbisch gusle $^{→dsb}$, obersorbisch husle $^{→hsb}$, tschechisch housle $^{→cs}$, slowakisch husle $^{→sk}$, russisch гусли (gusli$^☆$) $^{→ru}$, ukrainisch гусль (huslʹ$^☆$) $^{→uk}$, slowenisch gosli $^{→sl}$, serbisch гусле (gusle$^☆$) $^{→sr}$ und bulgarisch гъсла (găsla$^☆$) $^{→bg}$
Synonyme:
    [1] gędźba
Verkleinerungsformen:
    [1] gęśliki
Oberbegriffe:
    [1] skrzypki, instrument
    [2] skrzypce, instrument
    [3] pieśń
Beispiele:
    [1]
Wortbildungen:
    [1] gęślić

#### Übersetzungen

* Englisch:
* Französisch:
* Englisch:
* Französisch:
    [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „gęśle“
    [1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „gęśle“
    [1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „gęśle“
    [1–3] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „gęśl“
    [1–3] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „gęśl“
    [1, 3] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 2 (Volumen II) G–L, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1808 , „GĘSL“, Seite 696.
    [1, 3] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 819.
    [1, 3] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , Seite 343.
    [1] Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom VII: F–Gończy, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1973 (Digitalisat) , Seite 337–338.
    [1] Polska Akademia Nauk (Herausgeber): Słownik staropolski. Tom II, Zeszyt 6 (12): Gdyż–Górny, Wrocław/Kraków/Warszawa 1958 (Digitalisat) , „gęśle, gęśli“ Seite 411–412.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „gęśle“
Quellen:
* ↑ Wiesław Boryś: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1 , „gęsle“ Seite 159.
* ↑ О. Н. Трубачева (Herausgeber): Этимологический словарь славянских языков. Праславянский лексический фонд. Band 7 (*golvačъ–*gryžati), Издельство « Наука », Москва 1980 (PDF) , „“ Seite 84.
* ↑ Max Vasmer: Russisches etymologisches Wörterbuch. Этимологический словарь русского языка, Перевод с немецкого и дополнения члена-корреспондента АН СССР О. Н. Трубачева. Под редакцией и с предисловием проф. Б. А. Ларина. 2. Auflage. 1 А-Д, Прогресс, Moskau 1986 , „гусли“ Seite 477.