# bryka
## bryka (Polnisch)
### Substantiv, f

| | Singular | Plural |
| Nominativ | bryka | bryki |
| Genitiv | bryki | bryk |
| Dativ | bryce | brykom |
| Akkusativ | brykę | bryki |
| Instrumental | bryką | brykami |
| Lokativ | bryce | brykach |
| Vokativ | bryko | bryki |
Worttrennung:
    bry·ka, Plural: bry·ki
Aussprache:
    IPA: [ˈbrɨka], Plural: [ˈbrɨci]
    Hörbeispiele: bryka, Plural: —
    Reime: -ɨka
Bedeutungen:
    [1] meist gedeckter, zunächst nicht gefederter größerer Pferdewagen (sechs bis acht Pferde) zum Transportieren von Personen und Waren; Fuhrwerk, Lastwagen
    [2] große, schwere Britschka
    [3] umgangssprachlich: meist sportlicher Personenkraftwagen; Auto, Schlitten, Wagen, Karre
Herkunft:
    seit dem 18. Jahrhundert bezeugt, der altpolnische Personenname Bryka $^{→pl}$ deutet jedoch auf ein früheren Zeitraum hin; wahrscheinlich Entlehnung aus dem deutschen Brücke in der Bedeutung ‚Plattform auf Rädern‘
Synonyme:
    [3] bryczka, samochód
Verkleinerungsformen:
    [1] bryczka
Beispiele:
    [1]
    „Właśnie dwókonną bryką wjechał młody panek / I obiegłszy dziedziniec zawrócił przed ganek, / Wysiadł s powozu; konie porzucone same, / Szczypać trawę ciągnęły powoli pod bramę.“
Wortbildungen:
    [1] półbrycze

#### Übersetzungen

    [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „bryka“
    [1, 3] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „bryka“
    [*] Słownik Języka Polskiego – PWN: „bryka“
    [3] Maciej Czeszewski: Słownik polszczyzny potocznej. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, ISBN 978-83-01-14631-3 , Seite 39.
    [1, 2] Marek Łaziński: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9 , Seite 39.
    [1, 2] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 194.
    [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „bryka“
    [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „bryka“
    [2] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 214.
    [1] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807 , „bryka“, Seite 176.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „bryka“
Quellen:
* ↑ Andrzej Bańkowski: Etymologiczny słownik języka polskiego. 1. Auflage. 1. Band A – K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-13016-4 , Seite 82.
* ↑ Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 9.

### Deklinierte Form

Worttrennung:
    bry·ka
Aussprache:
    IPA: [ˈbrɨka]
    Hörbeispiele: bryka
    Reime: -ɨka
Grammatische Merkmale:
* Genitiv Singular des Substantivs bryk

### Konjugierte Form

Worttrennung:
    bry·ka
Aussprache:
    IPA: [ˈbrɨka]
    Hörbeispiele: bryka
    Reime: -ɨka
Grammatische Merkmale:
* 3. Person Singular Indikativ Präsens Aktiv des Verbs brykać