# akredytować
## akredytować (Polnisch)
### Verb

Aspekt :
| imperfektiv | imperfektiv | perfektiv |
| akredytować | akredytować | akredytować |
| Zeitform | Person | Wortform |
| Präsens | ja | akredytuję |
| Präsens | ty | akredytujesz |
| Präsens | on, ona, ono | akredytuje |
| Imperativ | Singular | akredytuj |
| Präteritum | on | akredytował |
| Präteritum | ona | akredytowała |
| Präteritum | oni | akredytowali |
| Adverbialpartizip | Partizip Aktiv | Partizip Passiv |
| akredytując | akredytujący | akredytowany |
| Alle weiteren Formen: Flexion:akredytować |||
Worttrennung:
    a·kre·dy·to·wać
Aussprache:
    IPA: [akrɛdɨˈtɔvat͡ɕ]
    Hörbeispiele: akredytować
Bedeutungen:
    [1] veraltet, transitiv, Wirtschaft: akkreditieren
    [2] transitiv, Diplomatie, Journalismus: jemandem die Erlaubnis erteilen, bei einer fremden Regierung oder einer internationalen Organisation tätig zu sein; akkreditieren
    [3] transitiv, Journalismus: jemandem die Erlaubnis erteilen, bei einem öffentlichen Festakt oder Treffen als Korrespondent tätig zu sein; akkreditieren
    [4] veraltet, übertragen: etwas bestätigen, für etwas bürgen
Herkunft:
    Entlehnung aus dem französischen accréditer $^{→fr}$
Synonyme:
    [2] uwierzytelniać (uwierzytelnić)
    [4] poręczać, potwierdzać
Beispiele:
    [1]
Charakteristische Wortkombinationen:
    [3] dziennikarz akredytowany przy festiwalu

#### Übersetzungen

    [2] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „akredytować“
    [*] Słownik Języka Polskiego – PWN: „akredytować“
    [2, 3] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 36.
    [2, 3] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 29.
    [2, 3] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7 , Seite 14.
    [2–4] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 158.
    [2] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 22.
    [2, 4] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „akredytować“
    [2, 4] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „akredytować“
    [1, 2] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 18.
    [1, 2] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , Seite 11.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „akredytować“
Quellen:
* ↑ Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 29.