# adwokat
## adwokat (Polnisch)
### Substantiv, m

| | Singular | Plural |
| Nominativ | adwokat | adwokaci |
| Genitiv | adwokata | adwokatów |
| Dativ | adwokatowi | adwokatom |
| Akkusativ | adwokata | adwokatów |
| Instrumental | adwokatem | adwokatami |
| Lokativ | adwokacie | adwokatach |
| Vokativ | adwokacie | adwokaci |
Worttrennung:
    ad·wo·kat, Plural: ad·wo·ka·ci
Aussprache:
    IPA: [adˈvɔkat], Plural: [advɔˈkat͡ɕi]
    Hörbeispiele: adwokat, Plural: —
Bedeutungen:
    [1] Justiz: Person, die bemächtigt ist Rechtsbeistand zu leisten; Rechtsanwalt, Anwalt, Advokat, Verteidiger
    [2] übertragen: Person, die jemanden vertritt/verteidigt; Anwalt, Advokat, Verteidiger, Fürsprecher
    [3] archaisch, historisch: Vogt
Herkunft:
    seit dem 16. Jahrhundert bezeugte Entlehnung aus dem lateinischen advocatus $^{→la}$, im jüngeren Sprachgebrauch unter dem Einfluss des deutschen Advokat und französischen avocat $^{→fr}$
Synonyme:
    [1] obrona, obrońca, obrońca sądowy, patron, rzecznik; meist als Anrede: mecenas; abwertend: adwokacina, kauzyperda
    [2] obrońca
    [3] wójt
Gegenwörter:
    [1] prokurator
Weibliche Wortformen:
    [1, 2] adwokatka
Verkleinerungsformen:
    [1] adwokacik
Oberbegriffe:
    [1] prawnik
Unterbegriffe:
    [1] adwokat z urzędu
Beispiele:
    [1] „Był dawniéj adwokatem Pan Rejent Bolesta, / Zwano go kaznodzieją, że zbyt lubił gesta.“
    [2]
Redewendungen:
    [1] adwokat diabła - Advocatus Diaboli
Charakteristische Wortkombinationen:
    [1] wziąć adwokata, wzięty adwokat
Wortbildungen:
    [1, 2] adwokacki, adwokatować
    [1] adwokatowa, adwokatura

#### Übersetzungen

    [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „adwokat“
    [1, 2] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „adwokat“
    [1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „adwokat“
    [1, 2] Bogusław Dunaj: Nowy słownik języka polskiego. 1. Auflage. Wilga, Warszawa 2005, ISBN 83-7375-343-5 , Seite 3.
    [1, 2] Lidia Drabik, Elżbieta Sobol: Słownik poprawnej polszczyzny. 6. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, ISBN 978-83-01-14203-2 , Seite 6.
    [1, 2] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 18.
    [1, 2] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7 , Seite 8.
    [1, 2] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 71–72.
    [1, 2] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 10.
    [1, 2] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1. Auflage. Tom pierwszy A–K, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978 , Seite 11.
    [1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „adwokat“
    [1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. 1. Auflage. Tom pierwszy A–Ć, Państwowe Wydawnictwo – Wiedza Powszechna, Warszawa 1958 , Seite 31.
    [1–3] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 10.
    [1, 3] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , Seite 7.
    [1] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807 , „adwokat“, Seite 6.
    [1–3] Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat) , Seite 88.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „adwokat“
Quellen:
* ↑ Andrzej Bańkowski: Etymologiczny słownik języka polskiego. 1. Auflage. 1. Band A – K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-13016-4 , Seite 5.
* ↑ Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 40.