# akrobata
## akrobata (Polnisch)
### Substantiv, m

| | Singular | Plural |
| Nominativ | akrobata | akrobaci |
| Genitiv | akrobaty | akrobatów |
| Dativ | akrobacie | akrobatom |
| Akkusativ | akrobatę | akrobatów |
| Instrumental | akrobatą | akrobatami |
| Lokativ | akrobacie | akrobatach |
| Vokativ | akrobato | akrobaci |
Worttrennung:
    a·k·ro·ba·ta, Plural: a·k·ro·ba·ci
Aussprache:
    IPA: [akrɔˈbata], Plural: [akrɔˈbat͡ɕi]
    Hörbeispiele: akrobata
Bedeutungen:
    [1] Sport, Zirkus: Akrobat
Herkunft:
    Entlehnung aus dem französischen acrobate $^{→fr}$
Weibliche Wortformen:
    [1] akrobatka
Oberbegriffe:
    [1] cyrkowiec, artysta
    [1] gimnastyk
Unterbegriffe:
    [1] ekwilibrysta, kaskader, linoskoczek, rekista, woltyżer
Beispiele:
    [1]

#### Übersetzungen

    [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „akrobata“
    [1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „akrobata“
    [1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „akrobata“
    [1] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0 , Seite 37.
    [1] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 29.
    [1] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7 , Seite 14.
    [1] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5 , Seite 159.
    [1] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.) , Seite 22.
    [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „akrobata“
    [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „akrobata“
    [1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 18.
    [1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat) , Seite 11.
    [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „akrobata“
Quellen:
* ↑ Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5 , Seite 29.

## akrobata (Tschechisch)
### Deklinierte Form

Worttrennung:
    ak·ro·ba·ta
Aussprache:
    IPA: [ˈakrɔbata]
    Hörbeispiele: —
Grammatische Merkmale:
* Genitiv Singular des Substantivs akrobat
* Akkusativ Singular des Substantivs akrobat
    akrobatka, akrobatyka, akrobacja