# Rondayes de Mallorca (1895)/Eu Frarêt

Axó era y no era bon viatje fassa la cadernera, per tú un aumut y per mi una barcella. Axó era un fraret que sen anava per un cami y va troba una favêta. Mes envant va trobá una caseta y s'hi acostá y digué: —Ave Maria Purisima. ¿Me voldriau guardá aquesta favêta? —Si, dexaulê demunt la pastera. Eu frarêt dexá la favêta demunt la pastera y sen aná. A n'aquella casa tenian un gallêt. Eu gallêt botant, botant pujá demunt la pastera y se menjá la favêta. L'ondemá hey torná eu frarêt. —Ave Maria Purisima. ¿Me voldriau doná la favêta? —Oh frarêt! eu gallêt la s'ha menjada. —Ydó, digué, eu frarêt, ó la faveta ó eu gallêt. —Preniu eu gallêt, que s'ha menjada la favêta. Es frarêt sen dugué es gallêt y camina, caminarás senti tocá una missa. Entrá dins una caseta y digué: —Ave Maria Purisima. ¿Me voldriau guardá aquest gallêt, que tench d'aná á n'aquesta missêta? —Si, dexauló dins eu corral. Á n'aquella casa tenian un porquêt, y eu porquêt grufant, grufant se menja eu gallêt. L'ondemâ hey torná eu frarêt. —Ave Maria Purisima, digué, ¿Me voldriau doná eu gallêt? —Oh frarêt! tenim un porquét y el s'ha menját. —Ydó, eu porquêt ó eu gallêt. —Preniu eu porquêt que s'ha menjat eu gallêt. Eu frarêt sen dugué eu porquêt y camina, caminarás sentí tocá una altre missa. S'aturá á una caseta y digué: —Ave Maria Purisima. ¿Me voldriau guarda aquest porquêt, que tench d'aná á n'aquesta misseta? —Si, dexauló dins la pahisa. A n'aquella casa tenian una muleta, y la muleta pegá una cossa y matá eu porquêt. L'ondemá hey torná eu frarêt. —Ave Maria Purisima. ¿Me voldriau doná eu porquêt? —Oh frarêt! tenim una muleta у ab una cossa l'ha mort. —Ydó, eu porquêt ó la muleta. —Preniu la muleta qu'ha mort eu porquêt. Eu frarêt sen dugué la muleta y camina, caminarás senti tocá una altre missa. S'aturá á una caseta y digué: —Ave Maria Purisima. ¿Me voldriau guardá aquesta muleta que tench d'aná á n'aquesta missêta? —Si, dexaulê dins la pahissa. A n'aquesta casa tenian una nina que nomia Catalineta. Mumare, digué, ¿voleu que vaja á abeurá la muleta? —No, que te fogiria y l'hauriam de pagá. —No, mumareta, no me fogirá. —Ydó, veshí. —Na Catalineta sen aná á abeurá la muleta y la muleta li fogí. L'ondemá hey torná eu frarêt y digué: —Ave Maria Purisima. ¿Me voldriau doná la muleta? —Oh frarêt! na Catalineta l'ha anada á abeurá y li ha fuyta. Ydó, la muleta ó na Catalineta. Preniu na Catalineta, qu'ha perduda la muleta. Eu frarêt posá na Catalineta dins les auforges y camina, caminarás sentí toca una altre missa. S'aturá á una casêta y digué: —Ave Maria Purisima. ¿Me voldriau guardá aquestes auforges, que tench d'aná á n'aquesta missêta? —Si, penjaulês á n'aquesta estaca. Eu frarêt dexá les auforges, y quant no hey va essê, la madona de la casa senti que na Catalineta plorava dins les auforges, y li va obrí y va veure qu'era una nina molt guapa. Ella no'n tenia cap y li digué: —Mira; no digues rês, estarás ab noltros y posarem un cá rabiós, fermat á dins les auforges. Axi heu va fé aquella dona y l'ondemá hey torná eu frarêt. —Ave Maria Purisima. ¿Me voldriau doná les auforges? —Si, preniulês. Eu frerêt prengué les auforges y quant va essê molt fora vila se posá á di.
D'una faveta un gallêt, d'un gallêt un porquêt, d'un porquêt una muleta у d'una muleta una Catalineta. Catalineta surt y doném una besadeta. Obri les auforges y sortí eu cá y li va menjá eu nas. —Catalineta, digué, quina rabiada m'has feta pendre! Are ja no tench nassêt. Vat aqui sa rondaya d'eu frarêt. Ja está dita menjalêt frita, y si no t'agrada tiralê dalt la teulada.