# Los col·loquis de la insigne ciutat de Tortosa/De Nobilitate et claris virtutibus Christofori Despodii

DE NOBILITATE ET CLARIS VIRTUTIBUS CHRISTOFORI DESPODII Autore Jacobo Vitale.
Epigramma
Musa cano numeris insignia gesta latinis. Antiqua et clarum nobilitate virum. Pieriduin regina Clio Cythereia Princeps Atque Patris summni nata Jovisque decus Tu celebrare potes magnorum gesta virorum Atque triumphantis premia digna manus Item mataque heroum Martis quoque fortia bella Insigne, et toto quicquid in Orbe fuit. His igitur coeptis, tenues illapsa per auras, Aspira, mentis gloria magna meae. Gratior huc venias sacros perfusa liquores Et placida auratis tempora cincta comis. Dulcia Meonio recitabis carmina lembo Plectraque pegaseum reddere docta melos. His aptata modis numeros fecisse suaves Dissertae poterunt in bene tanta fides. Praeclaras igitur cupio quas dicere laudes Cantibus altisonis temperet apta manus.
Quid non Despodio generoso debet uterque Quem nosti illustrem magnanimumque virum? Hectoreo superat qui heroas pectore priscos Aleidem cuius facta sequnta vides. Tempore si nostro numquam superatus Achilles, Degeret in fatis; si superesset ad huc Saerta genitus turmis praefectus Achivis . . . . . . . . . . . . . . . . Viribus et pollens andaxque fer oxque Camillus Hostes qui mira vicerat arte suos, Si tandem Fabii fortissima pectora Patris Arma licet quorum Roma refracta gerit: Esse putas quenquam vellet qui, Mura, negare Hanc quae est Despodio debita palma meo? Despodium generis collustrat gloria clari Amplaque magnificae signa paterna domus Nobile cui insignes mandarunt stemma parentes Ut preciosa auro tessera sculpta docet. Addit ipse suae virtutis premia celsae Magna sub aeternum commemoranda decus Quidquid enim referunt cordati sensa Catonis. Et samii Condit Musa verenda senis Dogmataquae antiquis celebrantur clara figuris Del phica vel quidquid littera graeca jubet Possumus exemplis abste praediscere vivis, Quae his Romanorum tu munumenta refers. Tu caput et regimen, Patriae tu gloria nostrae, Dignaque perpetui præaemia honoris habes. Ordinis ipse refers insignia primus equestris Civilis pariter laurea prima tua est. Et merito liceat jam nunc scio quoque dicere verum Verbaque certi loquis ex posuisse modis, Publica de rebus si consultatio magnis Cogiturant sapiens aut grave comitium Pondere majori cujus sententia grata Quam tua quæ ex magno pectore sensa ferat Bellica signa canunt siquando horrentia in arma Venisse hostiles moenia ad alta duces
Caesareo properas animo dirasque cohortes Adque manus senas in sera bella trahis, Sonipedumque levi digressas agmine turmas Dabit compositas ordine dextra tua Pluraque commemorem quorsum hic insignia facta Quid refero numeris gesta cavenda meis? Afficienda quidem majoris laude Poetae; Ad nobis favit candida musa tamen. Accipias igitur, Moecenas carmina nostra Quae quamvis multa rusticitate sonent, Condita nobilium nunquam natura negavit Munera: praecelsa dicere mente placent. Munera quae veniunt animo perlata sereno Quantumvis humili munera missa manu Hoc restabat adhuc longos, ut deprecer annos Magna tibi, ut cupio vivere fata sinant. Mittere quod tantum Coelestia numina possunt Riddere, quaeque valent irrita vota mihi. Si Deus hoc faciet cum jam fortuna secunda Incipiet rebus prospere adesse meis, Eternis facient eadem monumenata libellis Gesta tua ut volitent cuncta per ora virūm
Quam sis magnanimus videant, quo sanguine natus, Quam gentilicūs gloria magna tuis. In tamen ista aliud refero venientia tempus Deponenda quidem sed meliore modo, Interim valeas generosa et clara propago, Ipse domus vestrae semper alumnus ero.
CHRISTOPHORI DE PODIO PETRUS CERDANUS, Juris, Utriusque, Doctor. Ut col-loquia sua in lucem emittat.
Te Plebs, cujus eques, respublica nostra precatur In lucem, ut premas, teque requirit, opus: Rumpe moras irae generose remedia, Podi;
Jam nomen laudat Gallus uterque tuum.
Jamque tuam celebrat felix Cathalonia famam
Eja, age, tota pias fundit Arago preces.
Te rogat idque humili petit alma Valentia mente
Sat lavit nitidum spongia aquosa librum
Profuit antiquae Fabii cum ratio Romae,
Sic erit Hispanis utilis ista mora.
Qui cupit Hesperiae primordia noscere gentis
Huc adsit: clara Podiüs, arte docet.
His Dertosei pandit miro ordine priscas
Historias, nostri, quas siluere diu.
His veterum rerum docuit freta longa meare
Et scopulos timidi posse fugare maris.
Abdita priscorum puro sermone resolvit
Gesta graves nodos fortiaque arma ducum.
Sed tu es consilii mentisque capacior altae;
Te Dertosa viget vindice, teque colit
Cum loqueris, cum gesta virum regumque recenses
Castalius suavi defluit ore liquor.
Patria quas grates tanto Dertosa labore
Dignas, quaeve dabit munera digna tibi?
Quantum restituis magni de more Camilli!
Nestoreos igitur vive, Patrone, dies.
FINIS.