OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Trede levr - XXIV

| ◄ War beder zra zo hag a zigas eur peoc’h braz enn ene | Trede levr - XXIV | War ar pez a zigas ar gwir beoc’h enn hor c’haloun hag a ra e gwirionez d’ar mad kreski enn hon ene  ► |
1. — Jezuz-Krist. — Va map, na glaskit ket gouzout pep tra, n’en em roit ket d’ann traou goullo. Petra ra se d’e-hoc’h ann dra-man pe ann dra-hont ? Deut d’am heul. Pe vern d’e-hoc’h gouzout petra eo he-man, petra eo hen-hont ? Pe vern d’e-hoc’h petra a lavar he-man, petra a ra hen-hont ? Ne d-oc’h ket lekeat da gred evit ar re all, evid-hoc’h hoc’h-unan hep-ken ho pezo ho tigarez da gaout. Perak eta en em likit-hu e poan ?
Anaout a rann ann holl dud, gwelet a rann kemend a zo war ann douar, gouzout a rann « pe stad ema peb-unan, petra a zo enn he spered, petra a zo enn he galoun, ha war-zu petra e tenn sonjezonou pep-hini anezho. Etre va daouarn-me eta eo e tleer en em lakaat e pep tra. Evid-hoc’h-hu, bevit er gwir beoc’h ; list da ober, keit ha ma karo, neb a klask gouzout pep tra. Eat war he ziskoaz kemend a raio hag a lavaro, rak ne d-eo ket evit va lakaat da fazia.
2. — N’en em likit ket e poan da veza brudet kaer ; brud ne d-eo nemet moged. N’en em likit ket e poan da veza darempredet gant kalz a dud, na ken-nebeut da veza karet gant-ho, rak ann traou-ze a zigas dievezded er spered ha kalz a devalijen er galoun.
Laouen e lakafenn ho kaloun oc’h va c’hlevet o komz ouz-hoc’h, laouen e tizolofenn d’e-hoc’h ar pez ne oar den ne-med-oun, ma ho pe aket da deurel evez pe da vare e teuann daved-hoc’h, mar karfac’h digeri d’in dor ho kaloun. Sonjit en amzer da zont, bezit bepred war evez, pedit Doue ha bezit izel a galoun e pep tra.
Perak hoc’h euz-hu gwarisi o welet ar pez a ra ar re all ? Digant piou hoc’h euz-hu bet karg da furcha enn ho c’haloun, da boueza ho oberiou. List gant Doue ar pez a zell oc’h Doue, sonjit da gaout ho tigarez hoc’h-unan. En em fazia a reomp peurliesa enn eur varn ar re all ; hag oc’h ober evel-se e savomp enn hon enep hon-unan eur varnedigez strisoc’h, dre ma’z eomp enn tu all d’ar gwir, dre ma tamallomp e gaou hon nesa omp dalc’het da garet. Ar garantez a zo mad, ne zonj ket e nep drouk. Kredit bepred n’euz netra fall e-bed er re all, distaolit diwar-n-ezho ho gwall-oberiou evit ma vezo distaolet diwar-n-ho ho re d’ho tro ; na varnit ket ar re all, evit na viot ket barnet.
# Trede levr - XXIX

| ◄ A-enep ar re a zrouk-prezek ar re all | Trede levr - XXIX | Red eo goulenn nerz digant Doue ha kaout fisians e teuio a nevez he c’hras d’e-omp  ► |
1. — Ann ene mad. — Ra vezo binniget hoc’h hano da viken, va Doue, pa’z eo falvezet d’e-hoc’h e vijenn temptet hag enkrezet. Ne d-ounn ket evit tec’het rak ann demptasion, ha dre-ze ez eo red d’in en em deurel etre ho tivreac’h, evit ma plijo gan-e-hoc’h rei skoaz d’in ha trei va enkrez evit va brasa mad. Emoun breman enn enkrez, o va Doue, ha va c’haloun n’ema ket e stad vad ; va gwall-ioulou a wask ac’hanoun dreist-penn.
Breman, Tad trugarezuz, na petra livirinn-me d’e-hoc’h ? Beac’h zo war-n-oun e-kreiz ar poaniou, saveteit ac’hanoun er mare-man. Siouaz, setu ema deuet ar mare war-n-oun, evit ma vezo brasoc’h ho kloar, dre ziboania ac’hanoun, goude ma vezinn bet izeleet gan-e-hoc’h.
Plijet gan-e-hoc’h, Aotrou Doue, rei skoaz d’in, rak petra a oufenn-me da ober, paour evel ma’z ounn ? Da be leac’h ez afenn-me hep-z-hoc’h ? Enn dro-man c’hoaz, Aotrou, grit ma c’houzanvinn hep klemm ; skoazit ac’hanoun, ha n’em bezo aonn e-bed, peger braz-bennag ec’h hellfe beza va enkrez.
2. — Breman, va Doue, na petra livirinn-me d’e hoc’h e-kreiz va foaniou ? Ra vezo great, Aotrou, ar pez a fell d’e-hoc’h. Gant gwir abek eo ez ounn-me bet enkrezet ha kastizet ; red eo eta e c’houzanvfenn va foaniou. Plijet gant Doue e c’houzanvfenn anezho heb en em glemm, ken na vezo tremenet ar barr-amzer ha ma vezo deuet ann amzer gaer.
Ho tourn holl-c’halloudek a hell kas ann demptasion-man diouz-in, pe dihana terri ann nerz anezhi, evit na vezinn ket trec’het a-grenn gant-hi. Er c’hiz-ze eo hoc’h euz great ken aliez gweach em c’henver-me, va Doue ; c’houi zo va zrugarez. Ann dra-ze a zo ken diez d’in da ober ha ma’z eo eaz d’e-hoc’h-hu, Doue Uc’hel-meurbed, lakaat ann drouk da veza mad evid-oun.
Kenta tra a dle da ober ann ene, pa vez enkrezet gant ann temptasionou, eo en em izelaat hag anaout ne hell netra anezhan he-unan. Goude rak-tal e tle goulenn, gant eur gwir feiz, skoaz digant ann hini a zo he holl nerz. Aotrou, va Doue, saveteit ac’hanoun, rak mont a rann da goll. Doue, mall gant-han, a roio aluzen d’ann ene paour-ze, astenn a rai war-n-ezhan he zourn holl-c’halloudek. Gourc’hemenn a rai d’ar mor ha d’ann avel tevel, ha rak-tal e vezo sioul-meurbed ann amzer.
Hag ar galoun, petra a raio-hi pa vezo gwasket gant ann anken ha gant ann enkrez ? En em deurel etre daouarn ann Aotrou Doue, Tad hon Aotrou Jezuz-Krist, Tad trugarezuz-meurbed, Doue a zic’hlac’har ac’hanomp enn hor poaniou. Rak e-chiz ma hresk gloasiou Jezuz-Krist enn-omp, evel-se ivez e kresk hor frealzidigez dre Jezuz-Krist. Neuze, mar bez hon ene, evel ene Jezuz-Krist, glac’haret bete mervel, mar leveromp evel-d’han ; Va Zad, ra’z ai ar c’halir-man pell diouz-in, neuze ivez e livirimp evel-d-han : Na vezo ket great evel a fell d’in, ra vezo great evel a fell d’e-hoc’h.
# Levr Quenta - Chap. XXIV.

| ◄ Trugarezou an Autrou-Doue. | Eus an anaoudegues vad a dleomp da zesques da Zoue evit e vadoberou. | Eus ar bisitou hac ar bourmenadennou. ► |
Doue infinimant mad, pehini oc’h eus accordet din qement a c’hraçou temporel ha spirituel abaoue ma zon var an douar, me a offr deoc’h, evit ho trugarecaat, an oll santimanchou a anaoudegues vad e devoue Mari evit ho madoberou, hed he bues, mæs particulieramant pa antreas e ty Zachari hac Elisabeth.
Elisabeth a roe da Vari ar meuleudiou ar muya meritet. Mæs Mari a falle dezi ec’h ancounac’haje Elisabeth an hini ne devoa recevet madoberou Doue nemet evit sonjal en he madoberour.
Mari e divige deziret clevet an oil draou crouet oc’h o trugarecaat, va Doue, evithi hac assambles ganthi, evit an donæsonou ho poa great dezi.
N’en em estime eurus nemet abalamour an Oll-c’halloudec en devoa priget izellaat e zaoulagad vare servicheres qen dister evit disques peguement eo bras, peguement eo trugarezus.
Alias ! Autrou, pell meurbet dioc’h guelet ennon er santimanchou-se, goude qement a vercou oc’h eus roet din eus ho carantes, ne velit ennon nemet un ingrat.
Me a receo diganeoc’h madou hac a drugareca an dud. Va afferiou o deves issu mad, hac e credan eo qement-se an effet eus va finessa ha va gouiziegues, eleac’h beza anaoudec eus ho madoberou. i
Mæs ispicial, petra e zon-me ac’hanon va-unan, petra a ellan-me dreizon va-unan, pa ves qestion eus ar silvidigues ? A ne sonjan qet d’ho trugarecaat, va Salver, eus ar sicourou a roit din evit caout issu mad en affer vras-se !
M’ar deus ennon un dra bennac agreabl d’ho taoulagad, n’em beus anezan nemet diganeoc’h, hac ebdoc’h ne allan er c’honservi.
Gant liberte, evit guir, en em sicouran gant ho craç ; mæs о consenti da inspirationou ho craç memes, e tlean c’hoas ho trugarecaat, abalamour n’em beus ar volontes da ober ar vad, n’er gran en effet nemet dre ho sicour.
O miser ha sempladures eus va ene ! Ma c’habandon ac’hanon ho craç, petra e teuin da veza hac e pebes faziabl ne vezim me qet treinet dre va inclinationou miserabl ?
Ne velan a zurete evidon nemet en anaoudegues eus va fragilite hac en actionou a c’hraç pere a dlean deoc’h, va Doue, evit ar sicourou spirituel dre bere ho trugares am zouten.
O va Doue ! na bermettit qet e teufe va infidelite d’am renta indign eus ho madoberou, na va ingrateri da ober din ho ancounac’hât.
An inclination ar vrassa eus ho calon, ô Autrou ! a so da ober vad : mæs ives an ingrateri a so eus an oll viçou an hini a arret ar muia an effet eus ho trugarezou.
Meritet em beus cant guech beza privet hivisiqen eus ho craçou : mæs c’hui a so falvezet deoc’h gounit va c’halon dre ho madoberou.
O Doue ! ar vadeles memes, na rezistan mui. Me vezo hivisiqen tout deoc’h. Evel ne vevan nemet dreizoc’h, ne fell din ive beza nemet evidoc’h.
Mæs grit, ô va Doue ! (dre bedennou va mam ar Verc’hes ; e credan er goulen,) grit, ô va Doue ! dre ho craç, evel ma zeo continuel va ezomou hac ho madoberou, ma passein ive va bues oc’h implori ho craçou hac oc’h o trugarecaat anezo.
# Levr Quenta - Chap. XXVII.

| ◄ Eus ar c'honversationou. | Eus ar guir vignoniach. | Ar fizianç e Doue. En em abandoni d’e Brovidanç. ► |
Eur mignon fidel a so un tensor brav, а lavar ar scritur. Ar re o deves doujanç Doue en disoloyo hac er c’havo.
An èn a reas deoc’h er c’havout, o Mari ! an tensor precius-se e personnach Elisabeth, hac er roas ive da Elisabeth, o rei ac’hanoc’h dezi evit mignones.
Hac an eil hac eben ec’h offrit deomp an exempl eus ar barfæta mignoniach, eus eur vignoniach santel, pur ha neat dioc’h qement a gustum corrompi mignoniachou an dud.
Un henveledigues eürus a zantimanchou, mæs a zantimanchou christen, oc’h unisse an eil gant eben. Ar c’hraç hac ar vertus a estimac’h e Elisabeth, hac a estime houma ive enoc’hui, о Guerc’hes !
Beza ho poa assambles cals antretienou. Fiziout a reac’h ho secrejou an eil d’eben. Rei a reac’h avizou a servich mad an eil d’eben.
Mæs an oll mercou a garantes a rene entrezoc’h, a yoa atao cunduet d’ar memes fin, da c’hloar an Autrou-Doue.
Elisabeth a dlie ervad santout penaus he c’halon, abaoue ma voa unisset da galon Mari, a gonceve santimanchou c’hoas crenvoc’h a garantes evit Doue.
A c’hui, о Guerc’hes santel ! a avance qement er santeles e ty ho qiniterv, evel pa vigeac’h chomet en ho solitud a Nazareth.
Contant ho tiou en hoc’h union vad, en em zispartijoc’h eb discontinui d’en em garet. Ar vertus pehini a uniss diou galon, ne voar qet beza variant.
Va mab, na esperit qet tanva an douçderiou santel eus ar vignoniach, nemet ho c'hlasq a rafac'h en eur vignoniach vertusus ha christen.
Tromplet e vezer bemdes er choas eus ar vignonet.
Arabat eo rei ho fizianç nemet d'ar re a bere e c'hanavezit ar fidelite ha var religion pere e c'haller compta.
Caout a reot aoualc'h eus ar vignonet-se commun hac ordinal, pere, a zianveas, a royo deoc'h mercou a garantes ; mæs na c'hortozit qen digantho.
Ho mignonet e vezint pa ellint tenna profit eus ho tanves. Mar teuit da veza paour, na vezint mui ho mignonet.
Clasq a raint ho corrija eus ar viçou a bere an dishenor a elfe coueza varnezo o-unan. Evit ar viçou condaonet gant ar religion gristen, mæs favoriset gant ar bed, e vezint ar re guenta ous hoc’h excita dezo.
Gouezit petra eo eur guir vignon. Sicour a ra en ezom, consoli er poaniou, sclerigenna en douetançou.
Cundui a ra ac’hanomp en afferiou, lavaret dre besort hent qerzet, difazia pa vanqer.
Rei a ra courach, dreist peb tra, dre e gomsou ha dre e exemplou, da ober an dever e pep tra.
Mæs ral eo caout un hevelep mignon, abalamour pa choaser eur mignon, eo ral e clasqfet un den a religion vad, un den vertuzus.
Carit ar vad, ar religion ; ho pet doujanç Doue, pehini a rayo deoc’h caout eur mignon dign ac’hanoc’h hac henvel ouzoc’h.
Cals a vignoniachou a seblant da guenta sincer hac ardant, hac a finiss souden, abalamour n’ho devoa unisset nemet viçou.
Grit, qement a ma c’hellot, eus ho mignoniach, eur c’hommerç a exemplou mad, pere a root hac a recevot.
Ho pet evit ho mignonet an oll gomplæsanç a bermetto deoc’h ho coustianç, mæs jamæs en tu-all.
Na exigit netra diganto na ve mad ha jst, ha dreist peb tra, na glasqit jamæs рlijout dezо dre voyenou indign, dre veuleudiou faus.
# Ur flam quer pur

| ◄ O Jesus, ô men Doué | Ur flam quer pur | Me fartaj vou en nean ► |
* Ur flam quer pur
* E santan dré hou cræç :
* M’inean gredus e hum zoug, e hum bress,
* Men douç Jesus, d’hou cârein hemb mesur ;
* Mæs, ô men Doué, quer bras-é me misér,
* Ma tougean hoah ne vouguehé imbèr
* Ur flam quer pur.
* Creinein e hran,
* Guet eun ha guet dougeanç
* Ne zehen hoah jamæs d’hobér offanç
* D’un Doué quer mat, de Jesus e gâran :
* Reit-t’ein perpet er secour a hou cræç,
* Rac fragil-on ha tantet-on hemb cess,
* Creinein e hran,
* A ziffeah-caër,
* A vremen me renonç ;
* D’er bed, d’en diaul ha d’er hicg : me lar gronç
* N’em feaheint mui na dré vil na dré gaër ;
* Ind e houni guet ou doustér cruel ;
* Mæs dehai ol brézel continuel
* A ziffeah-caër.
* Adieu, péhèd,
* D’em guir me vou dalhabl ;
* Ne chongein mui ém buhé miserabl,
* Meit eid ouilein me fauteu hèd ha hèd ;
* Té, me halon, te zou bet criminel,
* Mæs lar bermen : me zou de Zoué fidel.
* Adieu, péhèd.
* O caranté !
* O Jesus, ô joé douç !
* O me ol vad ! ur grèd quer bras em pouss,
* Ma ta men dar de ridêc nos ha dé !
* Cârein Jesus, ô douç aboeissanç !
* O me halon zou d’oh dré bréféranç ;
* O caranté !
* Câramb Jesus,
* Ha bihuamb quer fidel,
* Ma hellehemb én achimant merhuel
* É caranté Jesus carantéus ;
* Er vuhé vat e ya d’er marw santel,
* Hag er marw mat d’er vuhé eternel.
* Câramb Jesus.
* Rec. Pourchasse.
# Ur galand trompet

| ◄ Er vatèh Perrinig | Ur galand trompet é choéj ur vestréz | Er handerw fal  ► |
* 1. Ketan boé choéjet me hani,
* Oé ér filaj é Keralbri.
* 2. E Keralbri, é ti Cosmant,
* Un noz em boé choéjet me hoant.
* 3. M’hi guélas inou é néein,
* Ha kentéh hi e blijas d’ein.
* 4. Mé oueit ha goulennet guet-hi :
* « Plahig, ha diméet oh-hui ?
* 5. — « Penaus vehen mé diméet ?
* « Ne mès cavet galand erbet.
* 6. — « Ha hoah é on iouankik flam,
* « Ha marw é me zad ha me mam.
* 7. — « Marw é me mam, marw é me zad,
* « Me zou minouréz idan gouard ;
* 8. — « Minouréz é terhel tachen ;
* « Gued men gouard querhet t’em goulen.
* 9. — « Mœz neoah dehou quent tostat,
* « Gorteit ma vou én imur vat.
* 10. — « En ti men, bonjour e laran,
* « Kérclouz d’er houh ha d’er iouank
* 11. — « Kerclouz d’er houh ha d’er iouank.
* « Ha d’er boulom é korn en tan.
* 12. — « Boulomig kouh é korn en tan,
* « Hou minouréz e houlennan.
* 13. — « Mar dé ’r vinouréz e glasket,
* « E ma hoah en hé hambr cousket.
* 14. — « Ha hi e lar ne saüou quet
* « Ke ne sonou cloh en Drindet ;
* 15. — « Ke ne sonou cloh en Drindet
* « En eil son d’en overen bred.
* 16. — « Ma vou en heaul é lein er gué,
* « Ma huélou gobér hé gulé.
* 17. — « Beta bedig er gospereu,
* « Ma tei en heaul ar en trezeu.
* 18. « Ma tei en heaul ar en trezeu,
* « Ma huélou bloukein hé boteu ;
* 19. « Ma huélou bloukein hé boteu,
* « Ha displég ol hé seienneu.
* 20. « Ha displég ol hé seienneu,
* « ha frizen hé dentillenneu ;
* 21. « Ha frizen hé dentillenneu,
* « De honet d’en han d’er festeu ;
* 22. « De honet d’en han d’er festeu,
* « Ha d’er gouian d’er filajeu.
* 23. « Boulom e zou é korn en tan,
* « Kenavo d’oh hui e laran.
* 24. « Gouarnet gued-n-oh hou minouréz ;
* « Vou quet hi e vou me mestréz.
* 25. « Mar keméran mé ur vestréz,
* « Sur n’hum bou quet ur gouskerez,
* 26. « Mœz ur plah a gondition vat,
* « Hag e vou duèh de labourat,
* 27. « Hag e vou duèh de labourat,
* « E saüou bamdé mitin mat ;
* 28. « E hrei suben, e hrei crampoah,
* « Hag e houiou derhel tigueah. »
# Ur Gentel Vat

    Ur bajenn disheñvelout eo homañ, da lavarout eo ur roll testennoù hag a zo damheñvel o anv. Bremañ e c'hallit dibab ennañ an destenn emaoc'h o klask.
Er Barzhaz Breizh, gant Kervarker :
* Eur gentel vad (1867)
* Eur gentel vad (1883)
# Ur Gir araok

| Ur Gir araok | Amzeriou brudet ► |
Al levrig-man a zo grêt ewidoc’h : lennet anezhan, eta, ha na golfet ket hoc’h amzer, ha n’ho pezo goude tamm keuz, a gredan. Kavoud a refet en-han meur a dra vad da c’houzoud diwar-benn ho labouriou, ho iec’het hag hini ho loened ; hag iwe diwar-benn ar brezel diweza, hag ho kwiriou (droits) hag ho dleio (devoirs) en kever ho pro hag he lezenno. Kement-se holl na ouzoc’h ket, peurvuia, dre ma zo un niver braz ac’hanoc’h ha na ouzont ket lenn, hag iwe dre ma na eûz ket awalc’h a levrio mad etre daou dorn ar re ac’hanoc’h a oar lenn. Met diskit lenn da genta, hag al levrio mad a deuio iwe d’ho c’houlz, ni hen lavar d’ehoc’h.
Mar gwefec’h ar blijadur hag ann holl dreo a dalvoudêges a gav el levrio ann hini a oar lenn !
Met, evurusamant, mar zo kalz ac’hanoc’h ha na ouzont ket lenn, ho pugale a oufeo holl lenn, hep dale, rag ar Republik a deveuz grêt lezenno nevez war gement-se : ann holl vugale a c’hallo mont d’ar skol bremaïg, ha na gousto netra d’ar re baour.
En kalz a diez lec’h na oar lenn nag ann tad, nag ar vamm, ar vugale, me oar vad, hec’h a d’ar skol, hag a ouzont lenn un neubeudig bennag ; pe c’hoaz, a dra sur, un amezek bennag hoc’h eûz hag a oar lenn ; ac’hanta, grêt lenn ann Almanach gant ho pugale, pe hoc’h amezek, ha selaouet mad ar pez a zo lâret en-han.
Mar roomp d’ehoc’h ann ali da ziski holl lenn ha skriva en Gallek, na eo ket dre m’hon eûz c’hoant d’ho kwelet hoc’h ankoùat ar Brezonek : oh ! nann a-vad ! Dalc’het-mad bepred da iez koz ho tado ; hogen disket iwe ar Gallek, abalamour ma kavfet muioc’h a levrio mad war bep-tra en Gallek eget en Brezonek, hag iwe dre ma ’z eo mad gouzoud ouspenn ur iez : ur Breton hag a oufeo he iez hag hini re C’hall, a vezo gwiziekoc’h eget ur Gall ha na oufeo nemet he iez.
Un almanak a zo ul levr hag a rinker da gaout en pep ti : mar hoc’h eûz c’hoant da c’hoûd en pe deiz euz ar miz ez hoc’h, pe-goulz eman ann deiz kenta ar miz da zont ; da be heur a sav hag a kuz bemdez ann heol hag al loar ; pe-goulz eman ur gouel bennag, evel Pask, sul ar Sakramant ; pe c’hoaz pegoulz a zo foar pe varc’had el lec’h-ma-lec’h ; pe-goulz ema pardon ur sant bennag ; — digorret ann Almanak, hag e kavfet ebars kement-se holl.
Prenit eta Almanak Breiz-Izel, hag hen lennit ewidoc’h hag ewit ar re na ouzont ket lenn. Neubeud a dra e koust ; ewit eiz gwennek ho pezo en-han ur c’huzuiller hag ur mignon pehini a chommo ganheoc’h epad ar bloaz, hag a disko d’heoc’h, ha da re ho ti, meur a dra vad. Ann eiz gwennek-se n’ho pezo keuz d’ezhe bikenn : n’eo ket evel ann arc’hant a roët, siouas re alies, en hostalerio.
Ah ! mar galfemp ho lakaad da rei un tammig arc’hant bep-bloaz da brena ul levr mad bennag, el lec’h hen kas d’ann hostaleriou, d’ar gwerzerienn gwinn ha sitr, ha gwinn-ardant fall, evach ann Ifern !
# Unnecved Cantic. E pehini e c’hallier a nevez ar bec’heurien da zistrei ouc’h Doue

{Heñvel|O va Doue, c’hui a so mad}}
| ◄ Decved Cantic. Santimanchou Santes Theresa e quêver ar vuez presant hac an ini da zont | Unnecved Cantic. E pehini e c’hallier a nevez ar bec’heurien da zistrei ouc’h Doue | Daouzecvet Cantic. Conversion ar Pec’heur ouc’h Doue ► |
* O va Doue, c’hui a zo mad !
* Ne ell den e ignori ;
* Pep tra er bed-mâ en ê stad,
* E lavar da bep hini ;
* Ha couscoude an den dives
* Ne sonch quet è quemen-se ;
* Pe guen dign eff’en à drues,
* Queit a ma chom er stad-se.
* An eê, ar mor, hac an douar ;
* Va Doue, oc’h eus croüet :
* Evit an den, an oll er goar,
* Eo oc’h eus y furmet.
* An den gouscoude, tra estoun !
* Eo a deu d’oc’h offanci ;
* Hac en zo mounstr quen dirèzoun
* Ountâ da gomparachi ?
* Va daoulagat squillit daëlou,
* C’hui va c’halon, hirvoudit,
* O consideri dizurziou
* Ar grouadurien divrid,
* Pere a zuch d’o fassion,
* Goas eguet anevalet,
* O vouga moües ar rèzon,
* Evel pa vent egaret.
* Ne zonges quet fur, pec’heur paour,
* E teues da goll da ene,
* N’eus couscoude arc’hant nac aour
* Da rapari ar c’holl-ze.
* Ma songes er stad ma veves,
* Da galon a ve rannet,
* Ha da gundui ur vues neves
* Souden e vez rezolvet.
* Ma songes piou a offances,
* Te a ve digonsolabl ;
* Ha netra er bed ne gaffes
* Eveldod quer mizerabl:
* Lavaret a raes, me zo sur,
* En zo bras va c’hrueldet,
* Da veza, buguel dinatur,
* Ous Doue en em revoltet.
* Sell en dro dit, hac e veli
* Mad-oberou da Groüer ;
* Ne ouffes quet o niveri
* Hac ez pe c’hoant d’e ober.
* Penaos eta, va mignon quer,
* E c’helles-te hep scrija,
* Outragi un tad quen tener,
* A ra evidot pep tra ?
* Ar grouadurien hep rèzon,
* M’ar o deffe ar parlant,
* A c’houlenfe punicion,
* Enep da gomportamant.
* Consider-ta da zallentes,
* Antre ennot da-unan,
* Ha me c’hassur, e guiriones,
* E cvhoulenfès chench buan.
* Heul ar feiz ac’heus recevet,
* Selaou moüez ar rèzoun ;
* Hac hep mare vezo touchet
* Ha mantret oll da galoun.
* Lavaret a ri, an ifern
* Am’eus mil gueich miritet,
* Ha Doue a zeu d’am espern ;
* Red eo dign-tâ e garet.
* Ma pe tanveet an douçder
* A zo e servich Doue,
* Te lavarre e peb amzer,
* E petra e songen-me ?
* Ar bed am’eus, siouas ! caret,
* Ha n’em’eus cavet ennâ
* Nemet poan gorf ha poan speret,
* En anzao a ran bremâ.
* C’hui ebquen, va Doue, zo mad,
* Ha capabl d’hor c’hontanti ;
* Hep d’oc’h ne gaver e peb stad,
* Nemet nec’h ha melcony.
* Dirac an oll er presegan,
* Dre m’’eus en aproüet ;
* Ra vezo ar joa à satan,
* Gant pep unan saouret.
# An excellanç eus an hano a gristen

| An excellanç eus an hano a gristen | Doctrin Jesus-Christ ► |
Pa c’houlenner diguenac’h ha c’hui a so christen, e respontet en ur drugarecat Doue, penaus oc’h-eus an avantaich-se. Ræson oc’h-eus, ma bugale baour ; rac un Doue, non obstant e oll c’hallout, na ell quet rei dac’h un hano muy precius. Christen a sinifi discipl, aprantif, scolaër da Jesus-Christ. Christen a sinifi buguel da Jesus-Christ. Caëra hano ! pa zeo guir penaus hep an hano-se na elfomp birviquen antren er gloar eternel ; rac evit antren en env eo ret bezàn christen, da lavaret eo, bezàn badezet, credi ha praticàn doctrin J. G., ar pes a hanver bezàn christen. Examinet, eme an Abostol, an hano a douguet ; mæs na ancoueet quet an deverio a c’houlen eus o peurs. Ar c’hristenaich, eme S. Cyprien, eo maro ar c’hrimo ha buez ar vertuyo. Songet oc’h-eus-u en quement-se ? Respectet oc’h-eus-u hac enoret dre ho obero, an hano peini a douguet ?
An histoar a lavar dimp penaus ur servigerez hanvet Blandina, goude bezàn bet persecutet ha tourmantet adalec ar beure bete an nos, a voe lequeet er prison evit quemeret un neubeud repos ; tennet ac’hane, et voe crouguet ous ur voëen, exposet d’ar loenet brutal, pere na touchont quet outi. Obliget a voe ar vourevien d’è lacat c’hoas en prison evit souffr tourmancho nevez. En deiz varlerc’h e voe tennet eus ar prison, dispennet a daulio fouet, taulet en tàn, daspignet en ur roëd gant ur c’hole-taro furius ; mæs evel na verve quét, e voent obliget da drouc’ha he goug gant un taul sabren. En he oll dourmancho, ar servigeres santel-màn a levere san-cess : Me so christianes ; ha quen lies gueich ma prononce an hano-se e quemere un ners nevez. Un diacr hanvet sanctus, eus ur memes quær, Vienne en Franç, ebars er memes persecution, a grie en creis an tourmancho penaus e voa christen. Goulennet a voe digantàn : Eus a be-bro ezoc’h-u ? Me so christen, emezàn. Pe stad eo oc’h hini ? Me so christen, eme ar sant. Azeet e voe en ur gador houarn ru ; appliquet e voe lamneïo ruyet voar e vempro, quen na voe rostet e elvoac’h ; souffr a ra tout ep memes huanadi, mæs ous en em repeti sancess penaus e voa christen. Chetu a-se penaus o deus enoret ar sænt an hano a gristen peini a voe roet d’ar bobl fidel er guær a Antioch er bloas 43. Quent evit an amzer-se e voant hanvet tud an hent, disciplet Jesus, nazarianet, abalamour ma voa Jesus-Christ eus ar guær a Nazareth. O christenien, eme S. Leon, hanaveet an dignite, an excellanç eus an hano a douguet ; respectet-àn, na ruyet quet da avoui partout Jesus Christ ; rac piou-benac n’en anzavo quet dirac ar bed, na vezo quet anzavet gantàn dirac e Dad eternel.