# Barzhaz Breizh/1846/Kanaouen ar belek forbannet

Oberennoù damheñvel pe handelvoù all zo ivez, gwelout Ar Beleg Forbannet.
| ◄ Al labourerien | Kanaouen ar belek forbannet | Ar re c’hlaz ► |
Cheleuet ur person a eskopti Gwenned, Pell doc’h er roanteleah eit er fe forbannet : Pell eu a gorf doh hoc’h, mez he impinion A zou perpet gen-hoc’h kerklous ’el he galon.
A oude enn amzer kri ha diskonfortuz Ma on pellet doh hoc’h dre urzeu truehuz, Dirak men deu-leged perpet holl hon kwelann, Hag ar hou poenieu de ha noz e wilann.
O de lan a c’hlac’har, o de lan a driste ! En dez me distaget doh hoc’h, me bugale ; O kimiad glac’haruz ! Keit ha me veveinn M’em bou sonj ann e-oud ; biken ned ankoueinn !
Aval doh Jeremi pe doh er geh Juived, Er ger a Vabilon pel amzer sklavehet, Pamde, enn ur zonjal e holl hou poenieu, Get houlenneu er mor e kaijan men dareu.
Ar ur roc’h azeet, me unon, tal enn od, E ouilan get glac’har, ha gluban men deu-chod, Ha gluban men deu-chod, siouah, get men dareu, Enn ur zonj anehoc’h em oc’h trez er morieu.
O tud vad benniget ! men ema oet arze Enn amzer euruz hont ha me c’havec’h bamde, Eit kleuet konz Doue, ha diskarg hou kalon, Hag eit hou konfortein dre er gomunion !
Ha mem bugale geh ! e pe stad e hoc’h-hui ?
Hui em goulen bamde ha n’em c’havet ket mui ; M’ hou koulan a me zu ; mez, o peh hun drue ! Ne c’houez ket mui a dad, na me a vugale !
O keh devedigeu ! petra vou a ann e-hoc’h ? Piue hou konforto, piue rei sikour d’hoc’h ? O Jezus ! bugul mad, hou pet sonj anehe, Hag astennet ho torn e bep amzer d’e-he.
Isprideu euruz, o sent ha sentezed, Ha hui rouanez enn nean, chomet get he berpet ! Reit hu d’ehe sikour enn hou oberieu, Ha reit konfort d’ehe e holl hou zrebileu.
O deuar a Vreih-izel, o va bro glac’haret ! E pe mor a gloe e oud-de bet tolet ? Gwech-arall e ouez brao, joeuz, ha leuen ; Breman e ez mantret, siouah ! ged enn anken !
Ur vanden treitourien hemp fe hag hemp lezen, E dez de zorblet ha laket peb-eil-benn ; Lammet hou dez gen-id holl joieu de galon ; Forbannet eskobed, menec’h ha beleion.
Eskobed, beleion ha menec’h, forbannet ; Ged el leanezed er vro holl dilezet ; Tamm oferen bet mui, na tamm sakramanteu, Hag enn drein e kreskein ebarh hun ilizieu !
Licherieu enn oter, kroez ha kaliz sotret, Ha get-he ar c’hlehier e pep parrez leret ; Enn iliz e begin, a he madeu forhet ; Hag enn armel santel keh Jezuz forbannet ;
Sotret e enn iliz ; leket d’ur marchosi, Kouls hag enn oter-vraz de ur dol a zibri ; Er gwir krechenion, enn dud vad e welein, Hag ar re fall bep le, bep le oc’h ho goanein !
O men Doue, fachet oc’h a-c’hoz d’hun pec’hedeu !
Ni unan zou kiriek de holl hun poenieu ;
Pa vemp fidel d’e-hoc’h, e vec’h fidel d’e-omp,
Pelleit omp-ni doh hoc’h, ha hui bella doh omp,
Enn hou gourdrouz, neoah, leun oc’h a vadeleah,
Hag e-kreih hon anken hui genik d’imp er peah.
True ! men Doue ! true ! ni zou hou pugale,
Deuz enn droug hun ez groet distolet d’imp arze !
D’er roanteleah holl, d’enn iliz glaharet,
Dakoret, men Doue, hou madeleah, abred.
Hou pet true doh omp, o Doue a garante,
Dakoret d’imp er peah, dakoret d’imp er fe.
Pe gourz e vehemp-ni, bugulion ha deved, Eit hou melein, men Doue, el a-gent, dastumet ? Pe gourz e tei enn de sehein hun dareu, Ha de ganein gloer d’hoc’h enn hun ilizieu ?
O de a eurusted ! o de lan a zouzter ! Me sonj a zou gen-id peb heur ha peb amzer. O Doue a vadeleah hastet enn termen-ze, Eit ma hellin-me hoah gwelet mem bugale !
Ke, kanen hirvouduz, konfort a me spired, Ke, ha lar de me fobl, holl me glac’har kalet. Douget-hi, eled mad, ha leret mad d’e-he, E ma ha de ha noz holl me sonjeu get-he.
Turhunel, estik-noz, ged enn amzer neue, E iehet de ganein doh dor mem bugale ; Ha perak ne hallan neinjal eue gen-hoc’h, Eit monet, dreist er mor, bed hon bro, avel hoc’h ?
Ah ! groeit aoel em lec’h, kanet a bouiz hou penn : — Dalc’het mad doh er Fe, dalc’het doh hou lezen ! Ha groeit d’ehe reskont : — Ni zalc’ho doh er Fe ! Kentoc’h meruel mil gwech eid ankoueat hun Doue ! —