OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Trente mélodies populaires de Basse-Bretagne (1931)/Ar Boutaouer

Oberennoù damheñvel pe handelvoù all zo ivez, gwelout Er sabotier.
| ◄ Kaonv d’ar yaouankis | Ar Boutaouer | Silvestrik ► |
| Traduction française en vers de FR.COPPÉE | Musique de L. A. BOURGAULT-DUCOUDRAY |
* I
* Selaouit kana, me ho ped
* (Diskan) Tranlardireno
* Eur zonig nevez-kompozet
* (Diskan)
* Tranlardira lan la
* Tranlardireno
* II
* Savet eo d’eur boutaouer-koad
* En deuz eul lochen ’ kreiz ar c’hoad
* III
* Eul lochennig a zo toet
* Gant gwiad-kivnid ha moget
* IV
* Erru Marjân da gass meren :
* — E p’lec’h ema ar vinojen ?
* V
* — It doun er c’hoad, va berjelen,
* Ha c’hui glevo trouz an esken.
* VI
* Ha c’hui glevo gant plijadur
* Ar parer hag an daladur
* VII
* Deut’ta, Marjan, rag me meuz naoun
* Gant va dekved botez emaoun
* VIII
* Deut’ta, Marjan, sec’hed emeuz ;
* Guel ha pemp litrad chist e peuz
* IX
* Ar boutaouer var e labour
* N’eo ket e poan da lounka dour
* X
* Disul pa zaïmp d’an ofern-bred
* Gant gwin ni dorro hon sec’hed
* XI
* Gant bep seurt gwin ha ruz ha guen
* Karget beteg bord ar veren
* XII
* Ha da bardaez o tont d’ar gêr
* Ni gano sôn ar boutaouer.
Cette chanson de danse, qui est dans le mode majeur, présente une construction rythmique dont on trouve de fréquents exemples dans l’antiquité. Des cinq membres de deux mesures qui la composent, le premier et le second, en s’appariant, répondent symétriquement au quatrième et au cinquième, également appariés ; tandis que le troisième membre, dépourvu de pendant, n’en trouve aucun auquel il puisse s’unir.
Ce membre « célibataire » s’appelait chez les anciens mesodicon, et la strophe qui le renfermait portait le nom de période mésodique.
# Trente mélodies populaires de Basse-Bretagne (1931)/Ar vrozig ruz

Oberennoù damheñvel pe handelvoù all zo ivez, gwelout Er vrohék ru.
| ◄ Kloareq Tremelo | Ar vrozig ruz | Me voa deut beteg aman ► |
| Traduction française en vers de FR.COPPÉE | Musique de L. A. BOURGAULT-DUCOUDRAY |
I
Me meus choazet eur vestrez
Eur plac’hig a zanvez Gê
Me meus choazet eur vestrez
Eur plac’hig a zanvez
Tarik tarik lan la
P’oun êt d’he vizita ho !
Tarik tarik lan la
Ar plac’hig ’doa netra.
II
Nemet eur vioc’h biskorn Ha kam ha treut ha born, gê
$\left\$
bis
Ha c’hoaz al loen kornek
A voa d’eun amezeg !
III
Hag eun tamig brozig ru Diskolpet a bep tu, gé,
$\left\$
bis
Staget ouz eur berchen
Ha karget oll a c’huen ! :
Cette mélodie est un spécimen des chansons de danse des Côtes-du-Nord. Elle est dans le mode mineur et parfaitement carrée.
# Trente mélodies populaires de Basse-Bretagne (1931)/Gourc’hemennou doue

Oberennoù damheñvel pe handelvoù all zo ivez, gwelout Gourc’hemennoù Doue.
| ◄ An Anjelus | Gourc’hemennou doue | Kanaouen evit dansal ► |
| Traduction française en vers de FR.COPPÉE | Musique de L. A. BOURGAULT-DUCOUDRAY |
* I
* Eun Doue ebken a adori
* Ha dreist peb-tra oll a gari
* E vên en hano na douï ket
* Nag ive netra all ebet.
* II
* Ar zuliou santel a viri
* E servich Doue, ouz e veuli
* Da dad, da vam a henori
* Evit pell amzer ma vevi.
Cette chanson religieuse nous offre un exemple de la première destination de la poésie chantée chez les peuples primitifs. C’est pour mieux graver dans la mémoire des Bretons les commandements de Dieu que les missionnaires eurent l’idée d’y adapter une mélodie. Celle-ci par la simplicité et la netteté de son contour, convenait admirablement à cette destination. Tout le monde la chante en Bretagne.
Au point de vue de la construction rythmique, elle se compose d’une phrase de trois mesures qui se répète deux fois, d’une phrase de quatre mesures et du retour de la phrase initiale de trois mesures.
# Abrege eus an Aviel/Chapistr 24

| ◄ Evit Guener ar Groas | Evit ar sul Fasq | Evit ar Lun Fasq  ► |
MAri-Madalen, Mari Mam da Sant Jacques, ha Salome en em rentas voar be Jesus-Christ da sao Heaul. Guelet a rezont eno un Æl dindan furm un den yaouanc gouisquet e guenn, pehini a lavaras dezo : Clasq a rit Jesus a Nazaret, pehini a so bet crucifiet : ressuscitet eo, n’ema quet amâ : iit da lavaret da Bêr ha d’e Zisquibien, penaus e vezo arauzoc’h e Galilee : eno eo er guelot, hervez ma en deus-èn prometét deoc’h.
Considerit gloar Jesus-Christ er moment ma ressuscitas. Ret ve compren ar souffrançou hac an humiliationou en devoa anduret en amser eus e Bassion, evit compren ar gloar eus e driomf. Sortial a reas eus ar be caëroc’h ha brillantoc’h infinimant evit an Heaul.
An Ælez oll a zeuas d’e adori evel o Roue hac o mæstr souveren ; hac an eneou pere en devoa delivret eus al Limbou ne heanent oc’h e veuli hac o renta dezàn actionou a c’hras.
Apparissa a reas d’e Vam biniguet, d’e Ebestel ha da gals a eneou devot. Comprenit, mar deo possibl, ar joa e devoe e Vam eürus ous e velet er stad-ze a c’hloar. Considerit ar joa o devoe e zisquibien pa voelsont o Mæstr adorabl pehini a oa o oll esperans ; comprenit ar gonsolation, an dousder, ar ravissamant a santzont en o c’halon.
Beza hon eus oll ar memes raeson hac ind-y d’en em rejouissa, pa zeo ive Resurrection hor Salver an erres eus hor Resurrection da zont, hac ar font eus hon oll esperansou. En em rejouissomp eta en deiz santel-mâ o contempli Mister ar Resurrection pehini a so ur sujet quer bras a fizians hac a gonsolation evidomp.
Petra so capaploc’h d’hor c’honsoli en hor poaniou hac afflictionou en draouen-mâ a zaëlou, eguet consideri penaus ar vuez boanius-mâ ha leun a viseriou a vezo cenchet en ur vuez leun a c’hloar, leun a gontantamant hac a eürusdet.
An esperans-ze da ressuscita un deiz a so bet consolation ar Sænt epad ma o deus bevet voar an douar. An esperans-ze e deus grêt dezo disprijout ar vuez-mâ, hac e deus o c’houraget da bratica pep sort vertuziou. Deportomp eveldo ur resurrection glorius, ha labouromp ive d’e meritout dre hon œuvrou mad ha dre ur vuez santel.
Ya, va Salver ha va Doue, me a gred ez oc’h ressuscitet, hac esper am eus penaus, mar perseveràn en ho servich hac en ho carantez, em ressuscitôt ive evit beva eternellamant gueneoc’h.
Redoublit ho tevotion hac ho ferveur en deiz-mâ pehini a so ar brassa hac ar solenna eus ar bloaz. Mar deus un devez ar bloaz hac a dle beza consacret antieramant da Zoue, eo certenamant an deiz santel-mâ pehini a so dre excellanç devez an Autrou-Doue. Roit-èn oll dezàn, heb rei netra d’ar bed, na d’ho plijadurezou, na d’och afferiou. Ar beden, al lecturiou a zevotion, frecantation ar Sacramanchou, bisitou an Ilisou, an œuvrou a garantez ; cetu aze ar pez a dle occupi hirio pep christen.
# Abrege eus an Aviel/Chapistr 25

| ◄ Evit ar sul Fasq | Evit ar Lun Fasq | Evit ar Meurs Fasq  ► |
COnsiderit penaus ar pez a zesir an Ilis digant he bugale er goueliou-mâ, eo o guelet o commanç ur vuez neve, hac o ressuscita spirituelamant d’ar c’hras, ec’his ma eo ressuscitet Jesus-Christ da ur vuez glorius. Racse ive e ordren dezo purifia o eneou dre ar Sacramant a binigen, ha receo ar gouir bara a vuez.
Mæs considerit penaus evit ressuscita e gouirione, penaus evit ober ur Pasq mad, ne deo quet avoalc’h cofes ha sacramanti, rêt eo c’hoas mervel d’ar pec’het, rêt ê renons d’ar pez a so bet caus deoc’h da bec’hi, rêt eo labourat da drec’hi ho coal-inclinationou, rêt eo cundui ur vuez buroc’h ha santeloc’h.
Petra servich deoc’h accusi ho pec’hejou, gouela, hirvoudi, en em humilia dre ar binigen, ma ne zenchit a vuez ?
Peguement a dud a dosta ous ar Sacramanchou en amser santel-mâ, hac a seblant beza ressuscitet ; mæs peguen neubet a zeu e guirione da ressuscita ! Cals a goevionou a voeler da Basq : hac èn a voeler cals a gonversionou ?
Mar hoc’h eus grêt deja ho Pasq, examinit ha c’hui hoc’h eus-èn grêt gant an dispositionou requis. Quemeret hoc’h eus-hu ur resolution ferm da bellaat diouz an occasionou dangerus evit ho silvidiguez ?
Resolvet mat oc’h-hu da resista ouz ho coal-inclinationou ? Cenchet hoc’h eus-hu buez ?
Ma ne doc’h quet en em acquitet c’hoas eus ho tever pascal, liquit evez n’en em bresantac’h evit e ober, heb caout en ho calon an dispositionou.
2 P. Considerit penaus ne d’en quet c’hoas avoalc’h beza ressuscitet da ur vuez neve dre ar c’hras, ha beza grêt resolutionou mad, rêt eo ive quemer an oll moyenou evit conservi ar vue neve-ze.
Beillit eta bepret voar ho calon, bezit atau voar evez, ne ancoaït morse penaus emaouc’h etouez adversourien ho silvidiguez, ha voar un mor leun a zangerou. Disfiziet eus ac’hanoc’h hoc’h-unan : taustaït alies ouz ar Sacramanchou gant dispositionou santel : ho pet un devotion special evit an Itron Varia hac evit hoc’h Æl-mad : pedit-o da obteni evidoc’h digant Doue ar c’hras da berseveri bete’r fin en e garantez.
Songit peguement a dâl ar c’hras : beza ez eo ar pris eus a oll goad Jesus-Christ : pebes maleur ve evidoc’h coll ur c’hraç quer precius ! Un tensor eo, conservit-èn gant sourci, ha sacrifiet pep tra quent evit coll ar c’hras.
Na vanquit devez ebet da c’houlen gant ferveur ar c’hras caër eus ar berseverans : un donæson eo a Zoue, pehini a renquer da c’houlen bemdez.
O va Doue, grit din ar c’hras da berseveri en ho servich, en ho tougeans hac en ho carantez.
# Abrege eus an Aviel/Chapistr 3

| ◄ Evit an eil sul eus an Azvent | Evit an drede sul eus an Azvent | Evit ar bevare sul eus an Azvent  ► |
Sant Yan-Vadezour interroget gant ar Farisianet hac èn a oa Elii, pe ur Profet, a respontas ne oa nac an eil nac eguile. Piou oc’h-hu eta, emind-y, ha petra a livirit-hu ac’hanoc’h hoc’h-unan ? Neuse e lavaras : Ne doun nemet ur Voues digacet gant Doue evit avertissa ar bed d’en em brepari da receo ar Messii, da behini ne doun quet dign da zilassa e voutou.
Considerit humilite Sant Yan. Respont a elle d’ar re pere en interroge, penaus e voa Profet ha Precursor ar Messii ; cousgoude e humilite a reas dezàn lavaret ne oa quet Profet, penaus ne oa quet dign da zilassa e voutou d’ar Messii.
Ar brassa Sænt a so bet ar re humpla en o amser : cuzet a reent muya ma ellent o vértuziou, hac ar pez o devoa a vras hac a excellant : ne zesirent ha ne glasquent nemet beza reputet evit netra, ha beza dispriget gant ar bed. Beza o devoa santimanchou isel aneze o-unan, ha n’en em gonsiderent nemert evel ar re distera eus an oll, hac evel ar brassa pec’herien.
Ha me ma-unan, pehini ne doùn nemet ur pec’her, pe seurt santimant am eus ac’hanon-me ? N’en em breferàn-me quet d’ar re-all ?
Eleac’h desirout beza reputet evit netra ha beza dispriset gant ar bed, ne glascàn-me quet beza estimet ha meulet ?
Mar em eus ur mad pe un avantaich benac dreist ar re-all, n’en em c’hlorifiàn me quet e guemense, ha n’er publiàn-me quet elec’h e ouach, pe da viana tevel, ha raporti an oll gloar da Zoue ?
Ha caret a ràn-me an disprisanç hac an injuriou, pe da viana hac aoalc’h a humilite am eus-me evit o souffr gant patiantet hac eb en em glem ?
Ne doun-me quet quen arrogant ha quen ourgouillus na allàn quet soufr an distera disprigeanç, pe ar biana humiliation ? Febes differanç etre santimanchou ar Sænt ha va re-me ! Peguen humbl oant-ii, ha peguen ourgouillus oùn-me !
Cousgoude ma ne doùn humbl, ne antreïn birviquen e Rouantelez Doue. Ar superbite e deus collet an drouc-Ælez, o chasseet eus an Eê hac o frecipitet en Ifern. Doue a resist ous ar re superb, hac a ro e c’hraçou d’ar re humbl. An nep en em iselaï, eme hor Salver, a vezo hueleet, hac an nep en em huelaï, a vezo iseleet.
Va ene, en em gonsider da-unan, consider da fragilite, da bec’hejou ha da neant, hac e quivi pe-a-dra d’en em humilia.
O va Doue, ne gavàn enoùn nemet re a sujet d’en em humilia ; mæs ne allàn quet beza humbl nemet dre ho misericord ; accordit din eta, me ho suppli, ar c’hraç d’en em zisabusi dious ar santimanchou vaen a istim am eus bet ac’hanon bete vremâ : roït din ar c’hraç d’en em zisprijout va unan : roït din ar c’hraç da suporti ha da garet an disprigeanç hac an humiliationou hervez an exempl hoc’h eus roet din, quen dreizoc’h hoc’h-unan, quen dre ho Sænt.
# Abrege eus an Aviel/Chapistr 28

| ◄ Evit sul ar C’hasimodo | Evit an eil sul goude Pasq | Evit an drede sul goude Pasq  ► |
JEsus a lavaras d’ar Farisiantet : me eo ar Pastor mad. Ur Pastor mad a expos e vuez evit e zênvet. Anaout a ràn va dêvet, ha va dêvet em anaf, ha rei a ràn va buez evit-o. Beza em eus c’hoas dênvet-all pere ne dint quet ac’hann. Me o digasso hac o lacaï oll assambles. Chelaou a raïnt va mouez : ne raïnt muy nemet ur vandenn, ha ne vezo nemet ur Pastor.
1. P. Jesus a so hor Pastor mad, leun a vadelez hac a garantez evidomp.
2. P. Ha beza ez-omp ni dênvet mad ha fidel dezàn ? Ur Pastor mad a gar e zênvet, o c’hundui a ra d’ar guella peuri ; querzet a ra arauzo evit o zenna voar e lerc’h ; o difen a ra ouz ar bleizi ; guervel ha clasq a ra ar re dianquet, hac exposi e vuez evito. Un hevelep Pastor en em acquit ervad eus e zever hac a verit beza meulet.
Mæs considerit penaus Jesus-Christ, pehini eo ar Pastor fidel, ar Pastor mad dre excellans, a ra evidomp muy infinimant evit quemense. Hor c’haret a ra, hac hor c’haret en deus a bep eternite ; pourvei a ra d’hon oll ezomou quen spirituel quen temporel, hor maga a ra gant e Gorf sacr hac e Voad precius ; disquez a ra deomp an hent eon eus an Eê dre e exempl ha dre e zoctrin divin comprenet en Aviel ; querzet a ra arauzomp gant e Groas ; hon difen a ra ouz an drouc-speret, hor c’hlasq a ra pa vezomp faziet voar an hent mad, hor guervel a ra dre e inspirationou hac e Graçou da zistrei davetàn, ha roet en deus e vuez evit miret na vijemp collet.
O Pastor carantezus, peguer bras eo ar sourci a guemerit ac’hanomp ! Piou a ouffe compren ho madelez hac ho carante ? Pebes actionou a c’hras na dleomp-ni quet da renta deoc’h ?
2 P. Un dânvad mad a cheleo mouez e Bastor, dont a ra davetàn querquent ha ma er galf, en em blijout a ra en e guichen, hac en heulia a ra e peb lec’h.
Consider, va ene, dre ar mercou-ze ha te a so un danvad mad ha fidel da Jesus-Christ. En em blijout a res-de en e gompaignunez ? Ha joa a c’heus-de o songeal ennàn, oc’h en em antrenteni gantàn en oræson ?
Chelaou a res-de e vouez pa barlant ouzoud interieuramant, ha pa zeu d’as quervel dre ar Bredicatoret ha dre ar re o deus ar garg ac’hanoud ?
Heulia a res-de Jesus-Christ ? Heulia a res-de ar reglennou santel en deus roet did en e Aviel ?
Na heulias-de quet reglennou ha quisou fall ar bed ?
O va Salver, va oll sclerigen ha va oll souten, va oll esperans ha va oll gonsolation, ne doùn en assurans nemet etre ho tivrec’h. Mar pellaàn diouzoc’h, emaoùn en danger da veza devoret, evel un dânvad pelleet diouz e Bastor.
Pa hoc’h eus ar vadelez da veilla continuelamant voarnòn, grit dre ho cras ma ho considerin ha ma ho carin bepret evel ma Fastor carantezus ; grit na chelaouin nemet ho mouez ; grit din querzet gant joa en hent eus ho Courc’hemennou, douguen va c’hroas voar ho lerc’h, hac hoc’h heulia partout elec’h ma plijo gueneoc’h.
# Bioc’hic Doue

| ◄ Pater noster dibidoup | Bioc’hic Doue | Ar Bichic ► |
Bioc’hic Doue, tolt ho goad, Pe me ho tolo dreist ar c’hoad, Da glasc ho mamm hac ho tad : Maint duhont, costez ar bod, Ho daouarn gant-ho en ho god, Prest da vervel gant ann anoued ; E-maint duhont, costez al lenn, Ha gant-ho peb a walic wenn.
Loudenn penn gwenn, Du, du, dual, O tont euz a goat Moial. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Ar c’hleïer o sono, Ho rochedo o c’hoado, Ho c’hlezeier torret, Ho rochedo goadet. Eiz eujenn ha million, Oc’h arad war ann andon ; Seiz de ha seiz loar, Seiz tol-troad digant he c’hoar ; Peder igolenn, Ter gentifarinn (?) Diou rodenn ar vilinn. Cân, cân, cân, rân, Ar gaera a daouzec rân A gement oufenn breman.
Canet gant Herri Olier, en Kerdonnarz Scaër, miz duf. 1868.
# Bilzig hag e vennoziou

| ◄ Bilzig ac’h a d’an ti-nean | Bilzig hag e vennoziou | Bilzig atao o pichota tra pe dra evit an tiegez ► |
Keit ha ma pade ar goanv, Bilzig, en ti-nean, gant ar merc’hed, ar wazed, a ziske ar pez o devoa o-unan disket gant o zadou koz. Skol vat, ar gwella skol. A-nebeudou evel-se e sile en e evor, en e spered, nerz ha furnez, holl c’hened e vamm-bro ; arabad eo ankounac’haat he zechou, he siou, he youlou mat pe fall.
Evel-se ive ar Vretoned yaouank, o c’halon hag o ene moulet war re o zadou koz, a reno o bue, sklerijennet gant ar skoueriou a deu d’ê eus fin fons goueled ar blavejou, pa oa o gouenn skignet war douarou ar Sav-heol, a-rôk ma teuas o zud koz en enez Breiz.
Ha Bilzig, pôtr abret, lemm ha prim, a zune, a zene ar c’hôjou, al lavariou, ar zoniou, ha dindan e evor digor-frank e tastume anê. Ha pa ’c’h ê, eur wech an amzer, da vesa saoud ha denved e amezegez war an torrod yeotek, e-unanik, dirag an dremwel, ar c’hôjou, al lavariou, ar zoniou a deue da nij dirak daoulagad e goun. Alïes, dirag ar mor, e chome sounnet da heuilh war ar wagenn hent eur vag pe hini eul lestr, pe a-dreuz an oabl nij ar gwennilied, nij ar brini-mor. Na karet an nije bet mont gante ! Pelec’h, n’eus forz pelec’h, gant ma vije bet aet. Mont da vale, da redek bro evel « Pôtr e vaz-houarn », evit savetei prinsezed ; evel « Tignasennig » hen ac’h aio ive en karroz alaouret, hag evel « Iann hep aon » netra ne vo kât d’hen sponta. Hag e kane, ar pôtrig emzivad, reuzeudik, dirag ar mor, war an torrod :
* Mari-Morgan, turlutud,
* Deus davidon d’ar Palud,
* Hag ac’hane d’an Trêz-gwenn
* Hag ac’hane d’ar Velevenn !
Kaer an nije kana, Mari-Morgan ne deue ket da gerc’hat anean.
A-wechou all, dirag ar mor dirollet, war e spered en em skigne eul lijenn, eur vrumenn a velkoni, ha neuze, goustadik, e fredone eur zonig bennak klevet gantan en ti-nean, hag homan dreist ar re all :
* Doue da rei d’ar weennig
* Avel dous ha glizenn dener,
* ’Vit ma vleuio ar rozennig,
* Pell diouti ar gwall-amzer !
* Abret a-walac’h e c’houezo
* Avel gwalarn war ar rozenn
* Abret a-walc’h e sklabeo
* E deliou war hent an anken !
Ha, daoust d’e baour kêz devejou da vea kelc’het gant an ezommou, daoust d’an dienez da bega war e groc’hen ha war e galon, abeg e kave ar pôtr evelkent en nerz e yaouankiz, da leuskel e vennoziou da nijal, gwennilied dibreder, a-dreuz oabl koumoulek an huvreiou.
Hag a-greiz an nebeuta a-wechou, keit ha ma vije o zonjal evel-se en e stad, alïes en netra :
— « Bilzig ! Bilzig ! a grie warnan Madelen pe Yannig, Bilzig, ar vioc’h a zo o laerez !… » pe « Poent eo d’emp mont d’ar gêr… Selaou : an danvad bihan a vee war-lerc’h e vamm » :
* Mammig koz, deus « d’an der »
— Gwir eo ! eme Bilzig. Met selaouit breman petra ’respont ar vamm-danvadez : « P’am mo debret, tamm ac’han, tamm alese, me a yelo ! »
# Bimbaon, carric an aon

Oberennoù damheñvel pe handelvoù all zo ivez, gwelout Gavrig an hanv.
| ◄ Couskit prount va bugelic | Bimbaon, carric an aon |
* I
* Bimbaon, carric an aon,
* Pelec’h out bet epad ar goaon ?
* En eun toullic en douar,
* O c’hedal an amser glouar.
* II
* Bimbaon, bimbellen,
* Cleierigou Lesneven ;
* Dirinon ha Daoulas
* Cleierigou Sant Thomas.
* III
* Marc’h Hamonic a ia da Vrest,
* Dishouarn ha digabest ;
* Dreist an drein ha dreist ad vein,
* Hag Hamonic var he gein.
abbé J.-M. Abgrall.
# Biron ha d’Estin

Biron en deuz c’hoant dansal
Da rei da z’Estin ar bal.
« Pa gerrot, ’mezan, mignon ;
» Ho klask rann pell zo heb aon ;
» P’am beuz ho kavet,
» E raimp eur menuet.
Biron laouen hag ampart
A blant c’houez enn he vombard,
Ha d’Estin, gant he viniou,
Zispleg he jarritellou,
Ha dioc’h ar muzik
A lamm ’vel eur bik.
D’Estin gant he zifoc’hel
A sko ’r Biron endra c’hell
« Ac’hanta, ’mezhan, Biron,
» A gil ez it, va mignon ;
» Grit ar reverans
» D’echui ar gadans. »
« Kuit ez ann, eme Viron,
» Torret eo penn va askorn ;
» N’euz diaoul enn dour benniget
» Gwaz ’get ar c’hont konnaret ;
» Mervel a rafenn
» ’pad ann abaden. »
Biron trubuillet ha skuiz
Da zench roched a red tiz ;
Da Zant Kristof ez a buen
Da glemm euz ann abaden.
Biken, emezhan,
Gant-han ne zansann.
Biron, klaskit el leac’h all !
’r c’hont d’Estin zo eur potr fall :
War ar mor ha war ann douar
D’Estin ne gav ket he bar
Paea reot ouc’h-penn
Mizou ar zonerien.
# Barzhaz Breizh/1867/Ann ifern

Oberennoù damheñvel pe handelvoù all zo ivez, gwelout An Ifern.
| ◄ Kanaouen ann anaon | Ann ifern | Ar Baradoz ► |
Diskennomp holl, kristenien, enn ifern da welet Ar wanerez estlammuz euz ann eneou daonet Pe re zo dre wir Doue dalc’het e-barz ann tan, O veza gret gwallzispign euz he c’hraz er bed-man.
Ann ifern zo eunn toull don leun a devalijen, Elec’h na weler morse bihana sklerijen, Ann noriou zo bet sarret ha prennet gand Doue, Ha n’ho digoro biken ; kollet eo ann alc’houe !
Eur forn c’horet er bed-ma ne d-eo nemed moged, E-kever tan ann ifern, tan eneou daonet, Gwell e ve devi enn hi ac’han da fin ar bed Eget beza enn ifern e-pad eunn heur gwanet.
Iudal reont aboez penn, evel chas kounnaret ; Ne ouzont pelec’h tec’het, peb-lec’h ez-int losket ; Ann tan zo war ho gorre, ann tan zo dindan ho, Ann tan zo a bep kostez hag ho devo ato.
Ar mab a lamm gand he dad, hag ar verc’h gand he mamm, D’ho stleja, gand mil malloz, dre ho bleo, kreiz ar flamm. — Malloz d’hoc’h, greg diaket, hag hoc’h euz hon ganet ; Malloz d’hoc’h, tad didalvez, kiriok oc’h omp daonet ! —
Ho magadurez a vo da viken gand Satan Kaezour ann dragoned, etouez ar gwaziou tan ;
Hag ho evach ho daelou, hag a vezo mesket Gand mil ha mil seurt viltanz ha goad ann touseged.
Ha kignet vo ho c’hroc’hen, hag ho c’hig difreuzet, Gand beg ann aered-wiber, ha gand dent ann diaouled, Hag enn tan e vo ruillet ho c’hig hag ho eskern, Evit ma tevo kreoc’h forn vraz euz ann ifern.
Goude ma vezint losket eur boutadig enn tan, E vint tolet enn eul lenn leun a skorn gand Satan, Ha deuz al lenn barz ann tan adarre vint tolet Ha deuz ann tan barz ann dour, ’vel al loc'h-houarn goeliet.
Neuze teuint da oela, da oela gand enkrez : — Ho pet ouz omp, ma Doue, ho pet ouz omp truez ! — Hogen enn aner oelint ; rag ’tra bado Doue E pado ho ankeniou hag ho enkrez ive.
Ken ter a vezo ann tan ho lesko enn ifern, Ma teui ar mel da virvi, penn-da-benn d’ ho eskern, Seul-vui c’houlennint true, seul-vui e vint gwanet ; Kaer ho devezo iudal, lesket e vint bepret.
Ann tan-ze a zo c’houezet dre vuanegez Doue, Ha n’helfe ked hen laza zoken pa her c’harfe ;
Biken na dolo moged, ha biken na devo, Heb ehana d’ho leski biken n’ho distrujo.
# Barzhaz Breizh/1867/Ann eostik

Oberennoù damheñvel pe handelvoù all zo ivez, gwelout An Eostig.
| ◄ Greg ar c’hoazour | Ann eostik | Ar plac’h dimezet gand Satan ► |
Greg iaouang a Zant-Malo, deac’h, D’he frenestr a oele, d’ann neac’h :
— Sioaz ! Sioaz ! me zo tizet ! Va eostik paour a zo lazet !
— Livirit d’in va greg nevez, Perak ’ta savit kelliez,
Kelliez diouz va c’hostez-me, E kreiz ann noz, diouz ho kwele,
Diskabel-kaer ha diarc’henn, Perak ’ta savit evelhenn ?
— Mar zavann, den ker, evelse, E kreiz ann noz, diouz va gwele,
Da eo gan-in, setu, gwelet Al listri braz mont ha donet.
— Ne d-eo ket, vad, evid eul lestr, Az it kelliez d’ar prenestr ;
Ne d-eo ked evid al listri, Nag evid daou nag evit tri ;
Ne d-eo ked evid ho gwelet, Ken-nebeud al loar, ar stered.
Va itron, d’i-me livirit, Da berak bep noz e savit !
— Sevel a rann da vont da zell Ouz va bugel enn he gavel.
— Ne d-eo ket ken evit sellet, Sellet ouz eur bugel kousket ;
Ne d-eo ket gevier a fell d’e. Da berak savit evelse ?
— Va denik koz, ma na derez, Me lavaro ar wirionez :
Eunn eostig a glevann bep noz, Er jardin war eur bodik-roz ;
Eunn eostik bep noz a glevann ; Ken ge e kan, ken dous e kan !
Ken dous e kan, ker kaer, ken flor, Bep noz, bep noz, pa zioul ar mor ! —
Ann aotrou koz dal’m’ he c’hlevaz, Enn he galoun a brederiaz ;
Ann aotrou koz dalm’ he c’hlevaz, Enn he galoun a lavaraz :
— Pe mar ma gwir, pe ma ne ket, Ann eostig a vezo paket ! —
Antronoz-beure, pa zavaz, Da gaout ar jardinour ez eaz.
— Jardinour mad, sentit ouz-in ; Eunn dra zo a ra glac’har d’in :
E’r c’harz a zo eunn eostik-noz Ne ra nemet kana enn noz ;
Hed ann noz ne ra met kana, Ken e ma ounn dihunet gant-ha.
Mar ’ma paket fenoz gan-id, Eur gwenneg aour a roinn-me d’id.
Ar jardinour pa’n deuz klevet ; Eunn ulmenig en deuz stegnet,
Hag ann eostig en deuz paket, Ma d’he aotrou neuz hen kaset.
Hag ann aotrou, pa hen dalc’haz, Awalc’h he galoun a c’hoarzaz,
Hag he vougaz, hag he daolaz, War barlen wenn ann itron geaz.
— Dalit, dalit, va greg iaouank ; Setu aman hoc’h eostik koant :
Me ’m euz hen paket evid hoc’h ; Me chans, va dous, e plijo d’e-hoc’h. —
He den iaouank d’al’ ma klevaz, Gand glac’har vraz a lavaraz :
— Setu ma dous ha me tizet ; Ne hallfomp mui en em welet,
Da sklerder loar, d’ar prenester, ’Vel ma oamp boazet da ober. —