OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Buhez ar Sent/1894/Kador sant Per e Rom

| ◄ Anton, Abad | Kador sant Per e Rom | Sant Kanut  ► |
Hor Zalver Jezuz-Krist en doa choazet sant Per evit ar Mean-diazez pe ar Mean-fount euz he Iliz. Roet en doa d’ezhan Alc’houeziou rouantelez ann Env ; goulennet en doa evithan ar c’hras ne deuje ket he feiz da vankout; hag hen lakeat en devoa da bastor var he zanvadezed kerkouls ha var he oaned, da lavaret eo, var ann eskibien kerkouls ha var ar veleien hag ann oll dud fidel. Enn eur ger, Jezuz-Krist en doa choazet sant Per evit delc’her he blas var ann douar goude ma vije distroet he-unan varzu he Dad.
Mes da be leac’h e tlie sant Per mont da jom gant eur garg hag eur c’halloud ker braz? Mont a reaz da genta da Antioch, hag ac’hano e c’houarnaz ann Iliz epad seiz vloaz. Antioch oa brudeta kear a ioa neuze e kostez ar Zao-Heol ; mes e kostez ar C’huz-Heol ez oa eunn all hag a ioa brudetoc’h c’hoaz. Ar gear all-ma oa Rom, deuet da veza, dre he armou, mestrez euz ann holl broiou a ioa anavezet enn amzer-ze.
Hogen, di eo e felle da Zoue ez aje sant Per da jom. Rom oa ar Penn hag ar Galoun euz ar bed paian, ha Doue a felle d’ezhan ober anezhi ar Penn hag ar Galoun euz ar bed kristen.
E Rom edo tron ann diaoul, tad ar gaou, ha Doue a felle d’ezhan e vije savet eno tron vikel Jezuz-Krist, doktor ar virionez.
Rom oa kear ann impalaered a rene var ann holl boblou a ioa anavezet enn amzer-ze, ha Doue a felle d’ezhan e teuje da veza kear ar pabed, a dlie ren var ann holl dud fidel betek fin ar bed.
Sant Per eta, goude beza bet seiz vloaz o chom e kear Antioch, a oue poulzet gant Spered Doue da vont da Rom, hag ar gouel hirio a reer e memor euz ann deiz m’ac’h erruaz eno. Evelse e teuaz sant Per, ar pab kenta euz ann Iliz, da veza kenta eskop Rom, hag Iliz Rom da veza Mamm ha Mestrez ann holl Ilizou. Abaoue, ar garg a eskop Rom hag ar garg a bap ne c’hellont ket beza distaget ann eil dioc’h eben.
Ar gouel-ma a zo hanvet gouel Kador sant Per, abalamour sant Per, evel m’eo bet ato ar c’hiz en lliz, a azeze var eur gador evit kelenn ann dud fidel hag ober ar pez a ioa enn he garg evel pab hag eskop Rom. Mes ar c’homzou-ze a zinifi hag a verk d’eomp, ouspenn, ar garg memes hag ar c’halloud a ioa bet roet gant hor Zalver da Brins ann Ebestel. Ar gouel hirio eta a vez great dreist peb tra evit henori ar garg hag ar c’halloud-se. — Miret a reer c’hoaz e Rom ar gador goad a zerviche da dron da zant Per.
Hon Tad santel ar Pab en deuz hirio enn Iliz ar memes renk, ar memes karg hag ar memes galloud en devoa sant Per guech all.
# Buhez ar Sent/1837/Ubald

| ◄ Isidor | Ubald | Pascal Belon  ► |
Sant Ubald, guinidic eus ar Guær a Eugubio en Italy, goude beza en em rentet habil bras, ha reüset meur a fortun gaër er bed, a guemeras an Urzou Sacr. E Escop o velet e vuez devot ac exemplus, er greas Priol eus a Ilis Sant Marien.
Ar Servich Divin a oa casi dileset ha græt dre hast en Ilis-se ; ha darn eus ar Chaloniet a neglige en em gaout evit an Ofiç. Un dra quen trist a ree d’ar Sant-ma hirvoudi, dre ma ouye e oa diæz remedia ous un drouc peini a oa tremenet e custum, mæs ne gollas quet couraich : goulen a ree hep-cess digant Doue evit e Vreudeur ar speret eus o Etat, hac e commanças d’o c’helen dre e exempl, oc’h en em acquita e-unan eus e zever. Gounit a reas da guenta tri eus ar Choloniet, pere a zeuas da chom er memes ty gantàn, hac a gundue ur vuez fervant dious e exempl.
O veza clevet coms eus ur gommunaute a Chaloniet Regulier, nevez instituet gant ur servicher bras da Zoue hanvet Pêr Homestis, e carter Raveen, ez eas dy, evit disqui e pe fæçoun e vevent. Goude beza tremenet eno tri miz, e tistroas d’ar guær hac e tigassas gantàn ar Reglamant a oa observer er Gommunaute santel-ze. Heulia a reas a boent-da-boent ar Rleglen-ze gant an tri Chaloni a chome gantâ. Doue a venigas o ferseveranç, nar da benn nebeut amser ar Chaloniet-oll a recevas ar memes Reglen : evelse e teuas ar Chabistr-ze da veza ur Gommunaute a Chaloniet Regulier devot ha fervant meurbet. Goude maro an Escop a Eugubio, e oue choaset Sant Ubald en e blaç, en despet d’e humilite, pehini a reas dezàn ober e oll effort evit miret.
An Escop santel-mâ, o velet e labour cresquet, a grescas ive e austeriteou : beilla a ree hep-cess var an eneou a oa en e garg, en ur rei da bep-unan avisou mad ha carantezus : instrui a ree e bobl, ha prezeg a ree dre e exempl. O veza un devez reprenet ur mansoner eus ur faut a goumete, an den diræsoun-ze er bruntas hac en taulas etouez ar pry. An Escop ne reas quên nemet sevel hac en em retira d’e dy heb lavaret guer ebet : mæs ar re o devoa guelet an taul ne ouent quet quer moderet ; goulen a resont ma vize punisset un outraich quer bras. Non pas, eme ar Sant, me en em venjo mad va-unan ; hac, o veza cacet da guerc’hat an den-ze, er briatas gant carantez, en ur lavaret : pidi a ràn Doue d’ho pardouni. Un exempl quer caër a batiantet hac a zouçder, na gontribuas quet nebeut da rei dezàn ur gallout hac un autorite vras var speret ha calon e bobl.
Erfin, goude beza reglet an Ofiç divin dre e oll Escopti, ha græt e zelebri gant ar respet hac ar vajeste requis ; goude beza lamet ar goal guizou ancien ; goude beza inspiret d’an oll an devotion hac ar fervor, ez eas da jouissa eus a c’hloar ar re eürus ; er bloas 1160, oaget a c’huezec vloas ha tri-uguent.
Pep-unan a vouelas dezâ evel d’e dad, na regretet e oue gant ar Veleyen ha gant an oll bobl.
Ne faut nemet un den santel en ur Gommunaute hac en un tieguez evit convertissa dre e exempl ar re indevota ; mæs ret e dezàn evit quemense caout cals a zouçder ha cals a batiantet.
# Buhez ar Sent/1912/Servez

| ◄ Brieg | Servez | Pakom  ► |
Ober a rêr hirie ive gouel sant Servez.
Servez a oe ganet er Beljik, war a greder, war-dro ar bla 300.
Betek ma oe hanvet eskob, ne anevezer ket nemeur e vue. Adalek, avat, m’eman etre e zaouarn eskopti Tongr, e teu e hano da vezan brudet dre ar bed-holl.
Gwelet a rêr anezan o stourm eneb an Arianed, o tiskuilh o fals-kredennou en tri gonsil : hini Sardik (344), hini Kologn (346), ha hini Rumini (359).
War-dro ar blavez 380, e tiruilh war ar vro bagadou gouezidi, an Huned o hano, renet gant Attila, eur roue draster. Ar re-man a lak en tân hag en gwad ar broiou dre ma tremenont.
Servez a bed Doue da espern, da vihanan, e eskopti, hag a ya da Rom da bedi evit e zenved, e-tal beziou an Ebestel.
Mes sant Per a zisklerias d’ezan e vije flastret kêr Tongr gant an Huned : « C’houi, emezan, dizroet da Dongr ; laket urz en hoc’h aferou hag êt goude da Vaestrik da c’hortoz ar maro. »
Servez a zistroas da Dongr hag a zisklerias d’ar bobl glac’haret ar pez a oa gourc’hemennet d’ezan gant ar Mestr. Prest goude ma oe digouezet en Maestrik, e kouezas klanv hag a varvas, an 13 a viz mae 384.
War e ve e c’hoarvezas eun dra souezus : epad ar goanv, pa vije erc’h el lec’hiou-all, a droatajou, be sant Servez a vije espernet.
Ar burzud-ze a lakas eskob Maestrik, sant Monulphus, da zevel eun iliz kaer dispar elec’h ma oe digaset relegou ar zant.
Eleiz a viraklou a c’hoarvezas eno.
Eur zoudard, skoet gant ar maro trum, a zavas a varo da veo, hag a gontas e oa o vont da vezan stlejet d’an ifern, pa deuas sant Servez da c’houlen seiz vla bue c’hoaz evitan. Bevan a reas, en gwirione, seiz vla ouspen.
Mes ar c’haeran burzud a reas sant Servez evit an Iliz hag evit ar vro, oe rei an trec’h da Charlez-Martel war ar Sarazined en emgann bras Poitiers.
Sant Servez an eus chapeliou en Breiz-Izel abaoue an amzeriou pellan. Diou en deus, dreist-oll, unan en Leon, hag unan-all eu Kerne-Izel. Houman, gwechall « trêv» ouz Duod ha hirie eur gaer a iliz-parouz, eo ar vrudetan.
Eur pardon bras a ve grêt eno bep bla, hag a oa brudet gwechall kement hag ar re gaeran a Vreiz, kouls ha Bulat, Landreger ha Gwengamp. A Dreger, a Gerne dôn, ha zoken a Wened, e vije gwelet eno pelerined dre vil, deut da bedi ar zant da ziwall o zrevajou diouz ar reo hag ar skorn.
# Buhez ar Sent/1912/Simon ha Jud

| ◄ Milio | Simon ha Jud | Deuetmat Bojani  ► |
Simon, lezhanvet ar C’hananean, ne ouier netra diwar e benn, mat awalc’h, nemet e oe unan eus an daouzek abostol a zibabas an Otrou d’astenn e rouantelez war an douar, hag e skuilhas e wad evit ar fe.
Jud a oa unan eus kendirvi Hon Zalver. Breur oa da zant Jakob ha da zant Simeon.
Er goan divezan, Jezuz a lavare en em ziskouezje d’ar re hen c’harje. Jud a c’houlennas outan kerkent : « Otrou, perak en em ziskouezet hoc’h unan d’imp ha n’en em ziskouezet ket d’ar bed ? »
Jezuz a respontas hag a lavaras d’ezan : « An neb a gar ac’hanon a viro ma c’homzou, ha ma Zad a garo anezan, hag e teufomp etrezek ennan hag e chomfomp ennan.
» An neb ne gar ket ac’hanon ne vir ket ma c’homzou. Hag ar c’homzou hoc’h eus klevet ganin, n’eo ket ma c’homzou int, mes komzou ma Zad, an hini en deus ma digaset davedoc’h. »
Goude m’oa pignet hon Zalver en nenv, Jud a roas an dorn d’an Ebestel all da ziframman ar bed eus adre galloud an drouk-spered.
Eul lizer skrivet gantan da ilizou ar zav-heol, ha dreist-oll d’ar Judevien gonezet d’ar fe, a zo deut betek ennomp ; drezan e c’hoantae lakat ar gristenien da deurel evez ouz an heretiked hag ouz ar schismatiked a oa o tanzen ’n em diskouez. Setu aman pennadou eus e skrid :
« Jud, servijer Jezuz-Krist ha breur Jakob, d’ar re a zo dibabet gant Doue an Tad, hag a zo miret gant Jezuz-Krist goude bezan o galvet ;
» Ra gresko ennoc’h an drugare, ar peuc’h hag ar garante.
» C’hoant am boa da skrivan d’ec’h evit ho pedi da stourm evit ar fe...
» Rak en em zilet an eus en ho touez tud fallakr... hag a nac’h Jezuz-Krist, hon Mestr hag hon Otrou...
» Drouk-prezeg a reont eus ar pez n’ouzont ket ; hag en em vastari a reont en kement a anavezont, evel loened mut.
» Evidoc’h-c’houi, breudeur ker, en em harpet war ho fe hag en em viret en karante Doue. »
Evel sant Simon, sant Jud, an abostol kalonek, a varvas ive dre ar verzerenti.
An heretiked eo an dud ne fell ket d’eze bezan kelennet gant an Iliz.
Ar schismatiked eo an dud ne fell ket d’eze bezan gouarnet gant an Iliz.
An nac’herien o fe eo an dud a dro kein da Zoue o badeziant.
Ar ouenn aneze oe ganet, en de ma c’hanas an Iliz he-unan, ha padout a raio betek fin ar bed.
Petra ra d’an dud-ze, da vihanan, tec’hel evelse diwar barlen hon Mamm Zantel ?
Daoust ha re galet e kavont ar gwirioneziou zo da gredi ?
Nan, n’eo ket ar gador-zarmon eo a ra d’eze tec’hel eus an Iliz, ar gador-govez an hini eo ; n’eo ket abalamour m’eo re galet ar gwirioneziou da gredi eo e nac’hont o fe, mes abalamour ma kavont re striz ar gourc’hemennou zo da heuilh, hag e lavaront neuze en o c’halon : « N’eus Doue ebet ! Non est Deus ! » En o c’halon eo e lavaront an dra-ze, n’eo ket en o spered, rak gant o spered, pa zigoront anezan an disteran, n’hallont ket chom hep gwelet ar skleur, da vihanan, eus Doue ; mes techou fall o c’halon, savet uheloc’h eget o fenn, o deus o dallet, hag abalamour da ze, ne welont mui Doue. Evit gwelet Doue, kalon an den a renk bezan sioul, ha reiz an treo enni.
Bezomp glan a galon hag e chomfomp war barlen hon Mamm Zantel an Iliz ; bezomp glan a galon hag e welfomp Doue.
# Annaïc

Oberennoù damheñvel pe handelvoù all zo ivez, gwelout Annaig (Duhamel).
| ◄ Bal | Annaïc | Zon ar iar ► |
— Leret-hu d’in, Annaïc, pe-lec’h ez oc’h-hu bet ?  Wirlan ! — pe-lec’h ez oc’h-hu bet ?
— Nac en ti ar guiader, hac o steui ma neud,  Wirlan ! — hac o steui ma neud.
— Leret-hu d’in, Annaïc, ped gwalen ’c’h eus steuet ?  Wirlan ! — ped gwalen ’c’h eus steuet ?
— Ha na vanc nemet trizec da vont da bevarzec,  Wirlan ! — da vont da bevarzec.
— Leret-hu d’in, Annaïc, petra a vezo gret,  Wirlan ! — petra vezo gret
Gant ar picolen gwiad, pa vezo dispennet,  Wirlan ! — pa vezo dispennet ?
— Nac eun inviz d’an ozac’h, hac eur roched d’ar wreg,  Wirlan ! — hac eur roched d’ar wreg,
Hac eun tammic bezgolc’had, mar mân tammic a-bed,  Wirlan ! — mar mân tammic a-bed.
— Leret-hu d’in Annaïc, ha n’oc’h eus ket a geûn  Wirlan ! — ha n’oc’h eus ket a geûn,
O welet ho tiou gavric o peuri deuz ar c’hleûn,  Wirlan ! — o peuri deuz ar c’hleun ?
O welet ho tiou gavric, ho tiou danvadez-lès,  Wirlan ! — ho tiou danvadez-lès ?
En ti ho tad, Annaïc, a zo tric’huec’h buc’h-lès,  Wirlan ! — a zo tric’huec’h buc’h-lès !
— Me am eus pot ha pillic, neubeud a darbodou,  Wirlan ! — neubeud a darbodou,
Hac eur c’hantelour mélen, da zerc’hel ar goulou,  Wirlan ! — da zerc’hel ar goulou !
Mari-Anna Noan. Duault.
# Annaïg Kozig

Oberennoù damheñvel pe handelvoù all zo ivez, gwelout Annaig Kozhig.
| ◄ Marc’harit Loranz | Annaïg Kozig | An Otro ar Gerwen hag ar vatez vihan ► |
* Kriz vije ’r galon ne ouelje,
* ’R gêr a Roaon neb a vije,
* O welet Marc’harit Kozig
* O vont d’ar prizon etre tri
TRADUCTION. — Dur eut été le Cœur [de celui] qui n'eût pleuré, — S’il avait été en la ville de Rennes — En voyant Marguerite Cosic — Allant en prison entre trois.
Chanté par Maryvonne Nicol, Plouguiel.
# Annaïg ar Bailh

Oberennoù damheñvel pe handelvoù all zo ivez, gwelout Annaig Ar Bail.
| ◄ Perinaïg ar Mignon | Annaïg ar Bailh | Mari Derrienig ► |
* Annaïg ar Bailh a Zant Norve
* Braoa merc’h yaouank a vale ;
* Bea e ﬂeuren an holl verc’hed,
* Ha mizilour an dimezelled.
TRADUCTION. — Annette le Bail, de Saint-Norvez, — [Est] la plus belle jeunefille qui se promène (qui soit); — C’est la fleur de toutes les filles — Et le miroir des demoiselles.
Chanté par Maryvonne le Flem. Port-Blanc.
* Annaïg ar Bailh, a Zant Herve,
* Bravan paizantez a vale ;
* Bravan païzantez a vale,
* Hag he c’hamaradez zo ive.
TRADUCTION. — Annette le Bail, de Saint-Hervé, — [Est] la plus belle paysanne qui se promène (bis), — Et son amie est [belle] aussi.
Chanté par Marie-Louise Méhauté, Trégonneau. Phono Y. le Moal.
# Annonciation er Uériès

| ◄ Sul-Vasq | Annonciation er Uériès | Prehecion S. Marc hac er Rogationeu  ► |
HAnhuét-è er Gouïl-ze Annonciation, rac en dé-ce é tas en Arh-Æl Gabrièl de gavouét er Uériès-Vari, eid annoncein dehi é hoai choægét guet Doué eit bout Mam d’é Vab uniq. Er salud caër e ras en Æl dehi, hé laquas souhét, hac en eun a goll hé furtæt, hé laquas ambarassét. Mæs quentéh èl m’en doai assurét tehi n’hi doai nitra de zougein, hi e ras hé housantemant, hac ér memb momand en hum accomplissas itré hé digosté er Mistèr ag en Incarnation, de larèt-è, Mab Doué, en eil-Person ag en Drindèd, e zas de vout dén aveid-omb én ur guemér ur horv hac un inean haval doh hur ré-ni. (Leinet er Figur V ag en Testamand nehué).
Er Mistèr-ze e laq en Nean hac en doar souhét. Ur Ueriès deit de vout Mam hemb cessein a vout Gùériès : pèh marveil ! Un Doué deit de vout dén ; en hani-zou a ol viscoah, e gommance boud ur hroaidur ; contein e rér en déieu ag é vuhé : pèh puissance ! Roué er Roanné, er Mæstr drès quemènt tra-zou, e bariss ar en doar é quis ur sclav hac ur péhour : pèh humilité ! Un Doué adorét én Nean, e za de vout disprisét, outragét, goal-drætét guet en dud eit ou salvein : pèh caranté ! Adoret enta Jesus-Chrouist ér hettan momand ag é Incarnation ; hum gonsacret tout dehou èl m’en dès hum sacrifiét tout eid-oh ; deziret a greis hou calon ma vou hanàuét, carét ha chervigét guet en ol dud. Contamplet bonheur er Uériès Vari : mæs considéret hoah davantage mèn en hé havas en Æl ér momant-hont, ha désquet guet-t’hi carein er silance, en oræzon, er vuhé dissorb. Nezè é tiscoas peguemènd é carai er burtæt, en humilité hac en aboeissance : er burtæt, rac ma ras d’antand é hoai gùel guet-t’hi chom hemb bout Mam de Zoué, eit manquein d’er rô a uerhtæt hi doai groeit. En humilité, rac ma laras : me zou matéh de Zoué... ér momant ma hoai choægét eit bout Mam dehou. En aboeissance, rac ma rescondas : re-vou groeit deign èl ma hoès larét. Conceuet a hanah hou ç’hunan er santimant humplan e vou possibl deoh, en ur gonsidérein é ma eit gùellad d’hou ç’orgueil é ma disquênnét Mab Doué quen izel.
# Annales de Bretagne

    Meur a embannadur zo eus Annales de Bretagne er Wikimammenn.
* Gallica : 1886 - 1937.
* Persée : 1902 - 2000.
** H. Pérennès
*** Les Hymnes de la Fête des Morts en Basse-Bretagne. Tome 36, Nnn 1, 1924. pp. 31-69.
*** Guinnanées et Noëls populaires bretons. 1928. pp. 31-95
*** Poésies et chansons populaires bretonnes sur les affaires politiques et religieuses de la révolution (1790-1794). 1934-1936
*** Chansons populaires de la Basse-Bretagne. 1938-1939
# Ansaigneu hur Roué

| ◄ Cleuet, Crouéour carantéus | Ansaigneu hur Roué | Ælèd en nean, deit ar en doar ► |
* Ansaigneu hur Roué zou arvéz,
* Splannein e hra mistér er groéz,
* Doh péhani en des marhuet
* Jesus aveit prenein er bed.
* Guet bêg ul lanç ar er groéz-cé
* É ma bet toullet é gosté,
* Hag en dès scùillet deur ha goaid,
* Aveid hur golhein a béhéd.
* Arrihue-é en termén merchet
* Dré Zavid en doe laret :
* É vehé deit er Roué a beah
* Dré er groéz én é ranteleah,
* O gùéen caër ha liguernus,
* Rûet guet é hoaid précius !
* Sàuet-oh bet d’ur rang ihuel
* Pe douchet mampreu quer santel.
* O croéz eurus en dès douguet,
* Ar hou tivréh rançon er bed,
* Dré-z-oh en dès feahet Jesus
* Er marw hag en ihuern eahus.
* Croéz, ni hon salud a galon
* Én amzér ag er Bassion,
* Reit d’er ré vat mui a hræceu,
* D’er ré fal græce eid ou fauteu.
* O Drindèd, mamen a vuhé,
* Guet en ol beah mêlet bamdé ;
* Dré er groéz reit-t’emb er victoër,
* Hag ér fin ul lod én hou cloër.
* J. G.
# Annaïg Lukaz

Oberennoù damheñvel pe handelvoù all zo ivez, gwelout Annaig Lukas.
| ◄ Kloarek ar Glaouiar | Annaïg Lukaz | Anna ar Gardien ► |
* Annaïg Lukaz a lavare
* D’an otro ar Glazon, eun de ’oe,
* D’an otro ar Glazon, eun de ’oe.
TRADUCTION. — Annette Lucas disait — Au seigneur le Glazon, un jour (bis).
Chanté par Marie-Jeanne le Bail, Port-Blanc.
* Mar be linadeg er vereri,
* Otro ’r Glazon me yelo d’ei,
* Otro ’r Glazon me yelo d’ei.
TRADUCTION. — S’il y a linerie à la métairie, — Seigneur le Glazon, j’y irai (bis).
Chanté par Maryvonne le Flem, Port-Blanc.
# An Daou Gaz hag ar marmouz

| ◄ Ar C’haz, ar gaerel hag ar c’honifl bihan | An Daou Vreutaer bihan  ► |
AN DAOU GAZ HAG AR MARM0UZ
Daou gaz o doa tapet eur fourmach, ha neuze N’hellent ket em glewet d’hen rannañ entreze ; Eno oa bec’h, avat, war al laeron lipous ! Ma tivizjont goulen ali gant eur marmous.
Hennes oe laouen bras eus an enor d’o barn. Penn-abeg ar breujou ’n eus troc’het en diou zarn, Hag o laket en pep skudel eus eur balans A blantas sonn a-blom gant kals a goustïans.
— Gwelomp ! ’mezañ… Oc’ho ! hemañ zo re bonner ! — Hag heñ dantañ ebars, ha lonkañ eun tam kaer Da gonpeza ’r poueziou ; ’met, sellet ar chans fall ! En em gavas kenkent ponneroc’h an tu all.
Pesort ’raje, nemet krigi, barner gwirion, En eil darn ? Ar c’hejer a nec’has, ha gant aon E c’harmjont : — Paouezet ! roet d’imp peb a dam, Ha ni a yei kontant d’hen dibri heb estlam.
— Mar doc’h kontant, eme ’r marmouz, ar Reiz n’eo ket ; ’Vez ket eur seurt kuden ken prim-ze diluiet : Pa vez tennet emaes Balans al Lezennou, N’aje ket ’rauk, nemet even mat e boueziou. —
Hag heñ derc’hel d’ober eun tu pe du dantad, Ken a yae an diou zarn bepret war vihanad ; Hag heñ derc’hel d’ober dantad eun tu pe du, Ken a zeue ’n diou zarn da voanat mu-ous-mu.
Ar c’hejer keis, spontet evit mat, hen pedas Da rei d’e, hep kemer ken poan, pez ’vane c’hoas. — Goustadik, mignoned ! ma gwir, na petra ta, A renkañ kaout kenkouls ha c’houi, da vihana :
An dilerc’h-se a zo gopr ma c’harg enorus. — Ha tapout en diou zarn, hag o floupañ fonnus ; Ha pa oa deut ingal balans-meur al lezen, E troas didrous kaer e lost d’ar vreutaerien.
# An Daou Vaout

| ◄ Lez-Ober | An Daou Vaout | An Diou Voundrask ► |
» Maout, dalc’h mad, eme ar Gall, « Maout ar Gô a ya da fall. » « Maout, dalc’h mad », eme ar Gô, Maout ar Gall d’it en em ro. » Hag an eil ouz egile An daou zot en em ganne.
« Va maout, a lavar ar Gall, A lakaï da vaout-te dall. » « Va maou, a lavar ar Gô, Da vaout d’id-te a dougno. » Hag an daou loanig kornek A laka ar goad da redek.
« Alô ! maout, eme ar Gall, Darc’ho din eun taolig all. » « Va maout, a lavare ar Gô, D’in eun taolig all, darc’ho. » Ag an daou geas penn-oc’h-penn A-daoliou korn en em zispenn.
Dao ! pilet eo maout ar Gall. « Sao, adarre, koz tra fall. » Dao ! diskaret maout ar Gô. « Sao, pe me da doulgovo. » Ag an daou baour, adarre, En em bistig a neve.
D’ar fin oll, maout ar Gallik A guez d’an traon, maro-mik. Ar Gall dilammet a fo A dorr gouzoug maout ar Gô. Ha setu ’r brezelourien Ho daou var an douar ien !
« Brema, avad, » eme ar Gô, Eur c’hoari all a vezo. « Sarr da veg, eme ar Gall, « Pe me rai d’it kemend all. » Hag eterz-o ho-daou ractal An taoliou dorn da nijal.
« Pak hema, ’ lavar ar Gô : « Daoust ha c’hoas, maout te grougo ? » « Pak hema, ’ lavar ar Gall, « guel ha me c’hoari da fall. » Hag evel var eun anne Va daou zen a bigose.
« Dal a-zaou, eme ar Gô, « Va maout d’id, ker a gousto ! » « Dal a-zaou », eme ar Gall, « Paea ’rin va dle d’eun all. » Hag evel gant morzoliou En em vlounsont a daoliou.
Dao ! torret daou zant d’ar Gô, Ar goad a red tro var dro. Dao ! flastret e fri d’ar Gall, Ar goad a red kemend-all. Kerik mad eo bet koustet An daou c’hloanek paour lazet.
Jobig ar Rouz, diwezet Hen deus dezho lavaret : « Potred ! chomit didrabaz » Pe me ia da c’hoari ’r vaz. » Greomp friko gant ho maouted » Ha bezomp oll mignoned. »
# An Daoulagad hag ar Fri

| ◄ Ar C’hantonier hag he Garrigel | An Daoulagad hag ar Fri | Ar Barier, ar Fagoder an hag Azen ► |
Doue en deus laket var drem pep den daou brenest a c’halvomp daoulagad, hag e creiz etrezho ho daou, eun tamik torgen hag a hanvomp fri. N’en deus ket roet avad d’an oll daoulagad ker sclear ha ker sclear, hag ar friou ive a zo aliez cals kem etre ho ment.
Evelse eur c’hanfard ha n’em eus ket izom da henvel en doa bet digant Doue eur re zaoulagad dister avoualc’h. Bervel oa ; hag e zaou brenest, bihan an digor anezho, a zourenne dalc’h mad, en hevelep doare ma ne vele avechou couls lavaret berad. En eskem en doa bet eur fri ha ne voa souc’h ebet er c’harter hag a vije goest da veza laket e kem ganthan ; unan euz ar friou-ze a hanver mouger-goulou, hag a c’hell disc’hlavi, dizheoli ha goudouri ar re en em gaf en ho c’hichen.
Perc’hen ar fri, evel ma voa fallig avoalc’h he velet, a gemeraz abred lunedou, hag ho lakeaz a c’haoliad var an dorgen etre an daou brenest. Ar fri avad, fouge evel a ioa enhan gant he vent, dre ma crede ervad e voa sell an oll varnezhan hag e tlie beza guelet ar c’henta e pep leac’h, a ieas counnar enhan, hag a lavaras :
— Petra, me eo mevel an daoulagad ? me vezo red din beza bass evit dougen sam an traou picouzet-ze ? Ma n’int ket evit ober ho zreuz ho unan, mar o deuz izom sicour, kemeret mar keront, ha lakaent-hen eleac’h ma carint, evidon me ne vezin ket ho zervicher, ha braz avoalc’h a gaf din oun evit ober va stal va unan.
Var gementse ar fri a ra eun hejaden, hag a string al lunedou d’an douar.
Hogen an den keaz en em gavas neuze nec’het avoalc’h ; evel ma voa fall he velet, ne vouie nemeur peleac’h e zea. Kenta guech ma zeas da vale, ez eaz eün da steki he benn oc’h ar voger, hag evel ar fri a lakea ato he veg araog, ar fri a voue tognet. Eun derveziou bennak goude en devoue eur stocad all c’hoas goassoc’h ; en dro-ma e voue gouliet a zoare ; en hevelep doare ma voue tost d’ar c’hrign-beo cregi enhan.
Abaoue eo eat al lorc’h anezhan, ha zoken en deus pedet he berc’hen da gemeret lunedou adarre, hag en em gargo d’ho dougen keit ha ma caro.
Er bed-ma, evel a velomp, o deus dalc’h mad izom an eil euz egile, hag an traou otuz ha faeüz a vez discaret peurliesa hag a zigouez gantho aliez caout keus re zivezad.
# An Daerou

| ◄ Plijadur an ine | An Daerou | Trugarez Doue ► |
"Lez-Breiz"
* 2.
* Meritout a rez euz he goler
* Az vrasa kastiz hag ar rustler.
* El leac’h ze e ro d’id eur Zalver.
* 3.
* Da c’hervel ra euz an esklavach
* A ro ar bed d’id vit da bartach.
* Hag e kinnig d’id eun heritach.
* 4.
* danved paour, ni a oa kollet.
* Mes Jesus zo deud d’hon c’hemeret.
* Ra vezo he hano ’ta meulet!