# Ann alc’houeder hag ann alc’houedered bihan

| ◄ Ar raz, ar goulm, ar vaot hag ann heizez | Ar verc’h  ► |
HAG HE ALC’HOUEDERED BIHAN
Ann alc’houeder a ra he neiz  War dro miz mae e-touez ann ed,  Er mare-ze al laboused, Ha kement a zo beo, tommet gant heol ann deiz, A verv enn ho c’haloun glaouen ar garantez,  Zo c’houezet gant mestr ar vuez.  Unan euz ann alc’houedered Enn eur vont da gana : « ne bec’hinn mui sant Per ! »  Betek ann heol hag ar stered, En doa ankounac’heat e voa, war dro ’nn hanter,  Eat enn dro ann nevez amzer, Hep rei d’he galounik dudi ar garantez. Neuze e lavaraz : « Daoust ma’z eo divezad, » ’Vel ar re all a rinn ; bez’ am bezo torrad. »
Dioc’h-tu e ra he neiz, e tof, e c’hor he viou,  Hag e tigloz labousigou.  Dioc’h he iez, gwella ma c’hellaz,  Noz ha mintin e labouraz. Siouaz ! enn dro d’ann neiz ann ed a voa dare, Hag ar re vihan c’hoaz ne voant ’vit nijal pell  Diwar boez ho diou-askel. Ann alc’houeder a voa nec’het gant ann dra-ze. Klask boed zo red d’ezhan : alia ra he dorrad Oc’h kement a vije da deurel evez mad. — « Mar teu mestr ar park-man, ha m’oar-vad e teuio  » Hirio, » Selaouit anezhan, ha dioc’h a lavaro, » Da vont kuit euz he neiz pep hini ra skrabo ! » Ne voa pell ac’hano nijet ann alc’houeder, M’en em gav mestr ar park, gant-han he vap kouer. — « Ann ed-man zo dare : da gaout hor mignouned, » Ke, va map, eme z-han, d’ho fedi, pa ’z eo red, » Da zont gant peb a falz da c’houlou-deiz, warc’hoaz,  » Da rei d’e-omp eun tammik skoaz. » Ann alc’houeder distro a gav ar spount enn neiz. Ar re vihan lavar : — « Warc’hoaz, da c’houlou-deiz, » Eo red, eme ar mestr, teufe hor mignouned. » — « N’en deuz lavaret ken ? N’ho pezet nec’h ebed, » Eme ann alc’houeder, n’ema ket ar mare
» Da ziboucha er meaz. Warc’hoaz ’vad adarre » Selaouit, ’vel hirio, ha n’ho pezet ket aoun. » Sada boed da zibri ; debrit, torrit ho naoun ! » Leun ho c’hof e kouskont, ann neiziad hag ar vamm. Sevel a ra ann heol, ne deu mignoun e-bed. Ann alc’houeder a nij, ha mestr ar parkad ed A zistro eunn eil gweach : ne d-eo ket laouen tamm. — « Ann ed-man, emez-han, dlefe beza medet » Hag endramet zo-ken ; fisiout e mignouned, » N’eo ket ar boan da zen ! Bez’ ez int didalvez  » Ha diek da ober vad. » Va map, ke alese da gaout hor c’herent-nez  » D’ho fedi da zont d’ann drevad. » Ar spount a zo enn neiz gwasoc’h eget biscoaz. — « Mamm, d’he gerent en deuz lavaret dont warc’hoaz !  » Ha n’eo ket mall bale ? »  — « Amzer ! va bugale, » Arabad tec’het kuit ken a lavarinn d’hoc’h.  » Souchit aze, kouskit e peoc’h ! » Ne lavaraz ket gaou : ne deuaz ket eunn unan. Evit ann trede gweach ar perc’hen a zistroaz, Hag out-han teo he benn : — « Hon dallentez zo braz » Choum da c’hortoz re all, a-walc’h omp hon-unan ; » Ni a zo hor mignoun hag hor c’har-nez tosta.  » Paotr, dalc’h mad d’ann dra-ma !
» Ha gouzout a rez-te petra zo da ober ?  » Warc’hoaz kenta, gant hor filsier, » Dont ni ha tud hon ti : setu ar berra tra  » Hag ar gwella ;  » Hon ed a vedimp, a zournimp  » Hon-unan, gwella ma c’hellimp. »  Dioc’h-tu ma klevaz ’nn alc’houeder  Petra voa mennoz Iann gouer,  E lavaraz : — « Va bugale,  » Enn taol-ma ’vad eo d’hoc’h bale ! »  Hag ar re vihan d’heul ho mamm  Ann eil war egile a lamm.  Da c’houlou-deiz,  E voa goullo ha ien ho neiz.
Brema me a lavar d’ar pinvidik, d’ar paour : Mar d-eo mad d’hoc’h hirio ober eur pez labour, Stagit gant-han dioc’h-tu, ha pa vec’h hoc’h-unan, Bemdez kalounek oc’h ho poan, Gan-hoc’h ez ai buanoc’h da benn Evit choum da zellet, o c’hortoz ann estren. Ann amzer ia enn dro, n’ema gant den ebed ; Evel d-han kerent zo ha kalz a vignouned.