OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Boked a c’hlanded

| ◄ Fransoazig ha Pierig | Boked a c’hlanded | Ar Velinerez ► |
D’eur pastor mad.
* Ma c’halon gant dudi a dride ’barz ma c’hreiz
* O welet, ken dinam, ken seder ha ken reiz
* Bugaligou vihan, ken koant evel ele,
* Stouet, ar wech kentan, ouz tôl zakr o Doue.
* Na kaer eo o gweled, juntet o dornigou !
* War o zal skler e sked glanded o ineou ;
* Heb mar, euz an ôter, Jezus, o gwir vignon,
* En eus prez da zisken ’touez lili o c’halon.
* Eun tad hag eur vam vad gant fianz virvidik
* A zaoulina ive e-kichen peb êlig ;
* Neuze ar pastor mad, evuruz e ine,
* A ro d’e zenved ker ar bara a vuhe !
* Diwar he zron skedus Rouanez an Ele
* A zell, gant madelez, ouz ar bleuniou koant-se ;
* Gant eur mousc’hoarz tener, eur mousc’hoarz dudius,
* E seblant skleraet he drem drugarezus.
* — O Mari, o Mam vad, er miz-man, ken dispar,
* Galvet, e gwirione, levenez an douar,
* Kristenien ar bed oll a zaoulin evurus
* D’ho meuli, da c’houlen ho skoazell galloudus.
* An ôteriou, ken stank, gwestlet dac’h, o Mari,
* A c’holoer gant fe a roz hag a lili,
* Rak bleuniou fresk ha skler, gant c’houez-vad ha glanded,
* Eo an dra muian din da ginnig d’ho Kwerc’hded.
* Hogen, pelec’h kavet bleuniou dereatoc’h,
* Pelec’h kavet boked dudius ha glannoc’h
* ’Vit ar bleun buhezeg, ’vit an êledigou,
* O deus bet gant Jezus c’houez melus an Nenvou ?
* Mari, setu aze boked leun a c’hliz
* A ro d’ac’h hon farrouz, ar bla-man, ’vit ho miz ;
* Plijet hen degemer ; gret ma karfomp bepred
* ’Pez a ra e gaerder : an douster, ar glanded !
* Bonen, ar 4 a viz Mae 1911.
# Bloavez mat (F. Kadored)

* ’Vel eur gouabren drouk-livet
* Dirak an heol beure,
* Ar bloaz koz a zo tec’het
* Dirak ar bloaz nevez.
* E noz tenval an amzer
* O kouean ’vit biken,
* Eus hon buhegez dister
* Pep bloaz ’zo eur skeuden.
* ’Veltan e ruilhomp bemde
* ’Trezek hon be digor,
* An eil war-lerc’h egile,
* ’Vel gwagennou ar mor…
* Mes, perak ’ta e ledan
* Eur voren koumoulus
* War drem ar bloaz yaouank-man
* Ken sart ha ken lintrus ?
* Ne ginnig ’met donezon,
* Bleun e-leis ha dudi ;
* Strinka ’ra war bep kalon
* Eur c’hlizen leun a spi.
* Greomp eta gouel d’ezan :
* C’hoarzin a ra ouzomp ;
* Goullomp eur-vad digantan
* ’Vit ar re a garomp.
* — O Bloaz neve ken karet,
* Laret d’in goustadik
* Pesort bleuniou a viret
* D’am bro ger Arvorik
* Gant eur zell a garante,
* Tôlet d’ei, me ho ped,
* Bleuniou leun a drugare,
* Bleun an Evurusted !
* Mes, dreist-oll, dalc’het da ren
* Ha miret gwerc’h ’n hon c’hreiz
* Bod lili ar Feiz gristen,
* A-viskoaz splann en Breiz.
* Koulmig Arvor.
# Bokedik glaz ha Sidanik

Bokedik glaz koant ha laouen,
Perak, lavar, en em guzez ?
Perak e stou izel da benn
A-zindan eur bodik kelvez ?
Me c’hoar perak : eno ar gliz
Enn hanv war-n-oud gouez stank enn noz ;
Eno, epad ma c’hor ann deiz.
Te a zell doun er Baradoz ;
Eno, easoc’h d’id dispaka
Da liou evel liou ann envou ;
Eno, da Zoue c’hellez strinka
Da c’houez-vad ha da bedennou ;
Ac’hano e klev da galoun,
Pell dioc’h ann trouz a zo er bed,
Hiboud ann dour ia d’ar mor doun
Ha mouez pep tra lavar karet.
Eno, oud lakeat da zevel
Gant Doue ra evit ar gwella ;
Sevel a ri da veza huel,
Te, bokedik, ann izella.
Evel-d-oud-te ne deuz e-leiz ;
Te a zo mad, karantezuz,
Gwirion ha leal evel ar feiz,
Da unanik ha truezuz.
Choumet oud e Breiz, mignounik,
War-lerc’h ann hanv da rei chouez-vad ;
Hevel ouz-id, ar sidanik
Doaniet a gan, a huanad.
Kana a ra leiz he ene
Kement tra zo mad da garet :
Sent Breiz, hon tadou zo en Ee,
Ar re ama zo glac’haret.
Huanadi, o pedi Doue
Da rei d’ar re glanv ar iec’hed,
D’ann emzivad, evel-d-oud-te,
Eur galoun d’he domma bepred.
’Vel he galoun, enn da gichen
Nijal a garfe ar sidan ;
He askel a-zindan da benn
A rofe d’id nerz ha dizoan.
D’id e kanfe, bokedik glaz,
Toniou biskoaz n’es peus klevet,
Toniou a lakfe ar mor braz
Betek ar stered da lammet.
Toniou int ha kaer ha santel,
Desket d’ezhan a-vihanik,
Pa voa en he neiz gant eunn el
Ha gant he vamm, barz sidanik.
Toniou int a ve ken nerzuz
En ho raok ma rankfe tec’het
Pep poan, mignoun karantezuz,
Gant da c’houez-vad ma vent mesket.
Kan sidanik, c’houez vad boked,
’Vel diouaskel gwir garantez,
Staget gant eur zeizen eured,
Dreist koabr ar bed nijfe bemdez.
He-unan, ar sidanik keaz
Ne c’hell, siouaz ! nemet kana ;
Huanadi, bokedik glaz,
Oc’h da c’hervel heb ehana.
Sao, sao da benn diwar ann douar,
Oc’h Doue, boked, tro da galoun ;
Diouz-id es ai poan ha glac’har
Mar ho rannez gant gwir vignoun.
Gra out-han eur zel a druez,
Digas da c’houez vad d’he ene,
Hag e skleraio he vuez
Dre garantez deut eus ann Ee.
# Bluennig a genganv

D’ar barz “Penn-Breton”
* Taoliou klemmus ar c’hlaz a-dreuz saonen ha roz
* A deue betek d’in war ezen ar zerr-noz,
* Diou wech, en pemzek de, falc’h digar an « Ankou »
* En ho ti, mignon ker, a digase kanvou.
* N’eus ket pell e kleven ho telen ankeniet
* O ouela truezus war ve ho tad karet,
* Me ’ginnig d’ec’h, hirie, en koun eus ho klac’har,
* Eur berlezen dister ’vit kurunen ho c’hoar.
* Ar maro hep ar fe, ken spontus ha ken yen,
* ’Zo eur mignon poanius da galon ar c’hristen ;
* Pep tra a goue d’e goulz ’vit bleunia a-neve :
* Ar Maro er bed-man eo lezen ar Vuhe !
* Hen goût a ret, mignon, hag, ho sellou d’an nec’h,
* E-kreiz ho poan-galon e valeet dinec’h ;
* Disparti a zo skanv pa deu gant ali mad,
* « Kenavo an Nenvou » da zistan ar c’himiad.
* Ho tad, Breizad kristen, ’n ho kalon a vugel,
* A c’haranas daou c’her : « DOUE ha BREIZ-IZEL » ;
* Hen ho henchas, hep mar, da gutuilh war ar gliz
* Bleun ar mennozioù kaer evit ho kenvroïz.
* O c’hutuilhet ho peus ha douster o c’houez-vad
* A lak spi ha kennerz e kalon ar Breizad ;
* Hon c’halon a zo frank hag ar c’haera komjou
* Hep diaze kristen a zo enk ha goullou.
* O selaou ’n hon « C’hroazig », ho mouez karantezus,
* Meur a wej ho tud ker a dridas evurus ;
* Em hano hi ho ped da zigemer hirie,
* Gant gliz eur bedennig, eur vleuen ’vit o be.
* Koulmig Arvor
# Bonhommik

| ◄ Gwal vuez eun tiegez | Bonhommik | Var bont an Naon̄ed  ► |
* 1
* Ne oan ’med pemzek vloa, ha pa oan dimezed,
* ha pa oan dimezed,
* Da ’r c’hoz bonhommik koz ha me ne garen ket,
* Da ’r c’hoz bonhommik koz ha me ne garen ket.
* 2
* Bonhommik fell ket d’haon, na ieffer da vid dour :
* Iaon pren’ eur poudik pri ha teue d’am zikour.
* 3
* Bonhommik fell ket d’haon na ieffer d’ar foariaou,
* Ha pe jome ba ’n gear, setu n’hi jome ’n daou.
* 4
* Bonhommik fell ket d’haon na ieffer d’ar festaou,
* Ha pe jome ba ’n gear, setu n’hi jome ’n daou.
* 5
* Maro ar bonhommik, maro hag interet,
* Lakeet eo ba’n douar da zibi, gant prenved.
* 6
* A-benn disul penn-zun e ma servich eiz-te,
* Me ’bedo ’r zonnerien da zonn̄i var he ve.
* 7
* Sounet ’ta, sonnerien, sonnet ha sonnet kaon,
* Maro eo bonhommik na neuz ket keunz bet d’haon.
* 8
* Gant ’n argant bonhommik, me mo eun den yaouank,
* A ialo d’ar foariaou, d’ar festaou pa mo c’hoant.
* 9
* A ialo d’ar foariaou, d’ar festaou pa mo c’hoant,
* Kalon daou zen yaouank ’zo joaïus ha brillant.
* 10
* Kalon daou zen yaouank ’zo joaïus ha brillant,
* Kalon ar bonhomm kouz ’zo karget a dourmant.
Notes. — Nous laissons au lecteur le soin de tirer une conclusion. Il y a une autre version au 8$^e$ couplet :
Gant Kroc’hen bonhommik etc… Avec la peau du bonhomme, j’aurai etc…
* ↑ ’Med pour nemed.
* ↑ Haon pour hen, han = lui.
* ↑ Ba ’n gear mis pour barz ar gear = à la maison. Cette forme est très usitée dans la campagne des environs de Concarneau, ainsi que du pays de Fouesnant.
* ↑ Da zibi pour da zribi ou zrebi = manger.
# Bloaves mad

| ◄ Respount da Hirvoudou ar Barz | Bloaves mad | Kanaouen an Alc’hueder ► |
Koz ha yaouank, kuitibunan,
Bloavez mad deoc’h a reketan.
Dillad didoul var ho tiskoaz,
Labour didor, iod silet poaz,
Kerc’h ha guiniz leiz an irc’hier
Kaol ha panez e’r parkeier,
Krampoez lardet a gorfajou,
Kig ha farz a grabanajou ;
Aman melen leiz ar ribot.
Da gousket bep a vele blod ;
Eul loum guin ardant d’ar goazet
Eun tassad kafe d’ar merc’hed,
Hed ar vuez kaloun laouen
Hag e’n Env, bep a gurunen.
# Guirionéeu ag er Religion/Chapistr 16

| ◄ Er péhèd e hra anquin ha disinour de Zoué. | Er haz en dès Doué doh er péhèd. | Punition er péhèd.  ► |
1° N’en dès meit er péhèd hag e vérit caz en Eutru Doué : en ihuern memb n’en dé quet casseit guet Doué, rac Doué n’en dès chet caz doh er péh e houlen é justice ; hag é justice e houlen ma vou un ihuern. Caz en Eutru Doué doh er péhèd e zou quer bras èl mé ma é garanté eit-hou é hunan, hag a pe hellehé bout hemb caz doh er péhèd, é vehé gronce énep dehou ean-memb, é gùirioné Doué. Rac mé ma en ol vad, ne hel bout meit contrel d’er péhèd, péhani zou droug ; rac mé ma er reihtæt parfætant, er santeleah ihuellan, ne hel bout meit contrel d’er péhèd, péhani zou un diréglemant hag un disordr forh contrél d’é santeleah. Doué ne hellou jamæs cârein er péhèd, ha Doué ne hellou jamæs en devout caz doh-t-hou é hunan ; raccé er haz en dès Doué doh er péhèd e zou ur haz necessær, ur haz éternel, ur haz drest en ol caz.
2° Er huirioné-zé e hra d’ein comprenein é telian cassat er péhèd a me ol nerh, ha ne talhuou d’ein de nitra hum hlorifiein a vout de Zoué hag én é hræce, mar dé er péhèd marhuel ém halon. Er péhèd ne hel quet tostat de drôn en Eutru Doué, na cavouèt léh én nean ; ér guis-cé ehué Doué ne hel quet chom dré é garanté én ur galon é péhani é ma er péhèd. Gùir-é enta penaus é on anemis de Zoué, ha casseit guet Doué, mar mès er maleur de vout ér péhèd.
Hà ni e gompren péh quer blaouahus-é er stad-cé ? Gùélet e zou bet tud a galité é verhuel guet chagrin, rac m’ou doé collet græce vad ou frince. Allas ! petra e zougeamb-ni ar en doar, ma ne zougeamb quet mal-hræce un Doué ? Bout casseit guet Doué e zou un droug e zeliamb dougein mui eid en ihuern memb ; rac n’en dès nitra calettoh én ihuern eit n’en dé bout casseit guet Doué, ha ne vehé quet mui un ihuern a pe vehé caranté Doué inou.
Ne vou nitra ér bed e hrei quement a gaz t’ein èl er pèhèd. Ha bamdé me houlennou guet Doué ma pligeou guet-hou cresquein én-an er haz-cé quer requis. Men Doué, reit-t’ein er græce de vout perpet prest de souffrein tout ér vuhé-men nameit er péhèd.
# Guirionéeu ag er Religion/Chapistr 18

| ◄ Punition er péhèd. | Er gueu e hra mab-dén doh-t-hou é hunan dré er péhèd marhuel. | Col e hrér en inean dré er péhèd marhuel.  ► |
Quement hanni e hra er péhèd marhuel e zou un dal. Ne gompren quet nag er péh e hra nag er péh e gol.
Ean e gol græce Doué, e gol é inean, e gol é Zoué ean-memb.
1° É col græce Doué, ean e gol un donæzon mil gùéh préciussoh eid en ol trezolieu ag en doar. Guet græce Doué, en dén peuran e zou eurus, hag hemb d’hi en dén pinhuiquan e zou miserabl, rac græce Doué e laca mab-dén de vout é ami, hag e hra dehou méritein en nean ; mab-dén a p’en dès collet er græce er santefi, e zou enta anemis de Zoué ha forbannet ag é ranteleah. Bout anemis de Zoué ! Er chonge-cé e hra hirrissein. Oh ! mar dougèr col græce vad ur roué ag en doar, penaus é hellér bout tranquil é vihuein é malgræce un Doué ?
2° N’en dé quet erhoalh ma collér græce Doué dré er péhèd marhuel, col e hrér hoah er mériteu gouniet dré en œvreu mad a ziaguênt. Col e hrér nombr a vlaïeu a gombat hag a victoërieu, ér batiantæt hag ér vertuyeu aral, en doé coustet t’oh poéniou ha gouniet t’oh un trezol a vériteu eid en nean. Ya, mar d’oh maleurus erhoalh eit couéh én ur péhèd marhuel, ol er poénieu hag er mériteu-cé e zou collet, ur hol bras aveit péhani é teliet hou pout muyoh a anquin eit pe gollehoh en ol ranteleaheu ag er bed. Hui e ouil a pe hoès collet un nebedig argand péhani n’en dé calz a dra, e lar Sant Augustin, ouilet quêntoh a pe hoès collet er mérit ag hou ç’œvreu mad, rac doh ou hol, hui e gol tout.
3° A pe gollér græce Doué, ne gollér quet hemb quin er mérit ag en œvreu mad a ziaguênt, mæs open ne vér quet mui ér stad d’hobér œvr méritabl erbet. Er péh e gonsol un inean fidel ér stad a hræce Doué e zou rac hé ol œvreu a p’ou offr de Zoué, e zou aveit-hi un trezol a vérit. Mæs nag é hrehoh-hui œvreu mad en ol sænt, mar dint groeit ér stad a béhèd marhuel, é mant collet aveid en nean.
Ne gredet quet eit quement-cé ne tal nitra gobér œvreu mad ér stad maleurus-cé ; pêl doh inou, hui e zeli gobér œvreu mad ha gobér er muihan ma hellehet ; rac, deustou m’en dé en œvreu-cé groeit ér stad a behèd marhuel hemb mérit eid en nean, avantajus ind ha memb requis eid hou laquat de changein a vuhé ha d’hum gonvertissein. Red-é d’oh ou gobér eit donnèt hoah é græce Doué, ha goudé hou pout-hi cavet ha receuet, hui e vou ér stad de zastum un trezol avérit eid en nean.
Me sellou enta erhat ér péhèd marhuel er gueu bras en dês groeit doh-ein. Ean eu dès lamet guet-n-ein er græce péhani em ranté ami de Zoué, dismantet er mériteu em boé gouniet eid en nean, me laqueit ér stad trist é péhani n’hellen gobér nitra mad eid ur recompance én nean. Men Doué, péh quer peur ha quen distér on-mé dirac oh ! Ah ! golhet-mé é goaid me Salvér, groeit ma cavein er mériteu e mès collet ha ma tastumein ré nehué.
# Guirionéeu ag er Religion/Chapistr 19

| ◄ Er gueu e hra mab-dén doh-t-hou é hunan dré er péhèd marhuel. | Col e hrér en inean dré er péhèd marhuel. | Dré er péhèd marhuel é collér Doué.  ► |
Er péhèd marhuel e zisinour en inean, hi difæçon, e ra er marhue dehi.
1° Ya, er péhour, dré é vuhé diréglet, hum zisinour beta donnèt de vout haval doh el lonnèd brutal, e lar er Spered-Santel. N’en dé quet mui,eit larèt mad, un dén, mæs deit-é de vout haval doh ul lon hemb ræson, emé sant Paul, rac ma héli èl un dal inclinationeu el lonnèd. Er péhèd en dès groeit ag un æl un diaul, hag er péhèd e change mab-dén hag el laqua é rang el lonnèd brutal. En diaul en dès péhet é clasq donnèt de vout haval doh Doué ; ha mab-dèn, crouéet doh limage en Eutru Doué, é péhein, e za de vout haval doh el lonnèd ; rac ean hum stag doh pligeadurieu er horv, èl el lonnèd péré n’ou dès eurustèd erbet aral. Inean crechén, hag hanàuet e hoès-hui petra oh ? É péh stad en hum laquet-hui ? O men Doué ! e zeliehoh-hui larèt guet muyoh a véh eit David, penaus é credein-mé monnèt dirac oh, a pe mès, dré er péhèd, hum laqueit é rang el lonnèd hemb ræson ?
2° En inean e zou enta disinouret dré er péhèd marhuel ; ha dré-zé memb é ma quen difæconnet, e lar sant Augustin, m’en dès Doué mui a zongér doh-t-hi eit n’en dès en dud melzinan doh er breinadur hag er fal vlas e za ag er béieu. Ne vennet quet comprepein er huirioné-cé bermen, mæs hui hi homprenou marcé rai zehuéhat. A p’en dé dispartiet un inean doh er horv, mar hi dès er maleur de vout ér stad a béhèd marhuel, gùélèt hé stad vil ha couciet e hrehé dehi ur boén quer bras, m’hum daulehé hi-memb én ihuern quêntoh eid hum ziscoein én nean ha tostat dedal santeleah un Doué.
3° Er péhèd marhuel e gouci en inean hag e ra er marhue dehi. En inean en devou péhet e varhuou, e larer Spered-Santel. Hé féhedeu, e lar er Scritur, e zou el lionnèd a héré en dent luêm e ra er marhue dehi. Gùir-é, en hi dès perpet hé buhé naturel, rac ne hel quet bout distruget ; mæs n’en dé quet quer bihan marhue dirac Doué, rac n’hi dès chet mui er vuhé a hræce Doué. Hui e ziscoa bout bihue dirac deulegad en dud ; mæs hemb græce Doué ne hoès chet muyoh a vuhé eit n’en dès er ré dannet.
Hou prassan maleur e vehé hum huélèt én ur stad quer miserabl hemb bout anquinet. Sant Jerôm e scùillas dareu ar faut bras un dén é carg, hanhuet Sabinien, péhani en devoé corrompet ur verh youanq. Ean e scrihuas dehou er honzeu-men : « Maleurus, é léh ma teliehoh ouilein er vrastèd ag hou torfæt, ne huélan quet memb en e hoès méh ! Chetui-mé é ouilein rac ne ouilet quet hui, rac ne santet quet é oh marhue. O péhour ! digueoret hou teulegad ar hou misér. Hà hui e vou perpet anemis d’oh hou ç’hunan ? Hou péèt anfin truhé doh hou ç’inean. »
M’hum humiliou é huélèt er stad trist é péhani en e mès laqueit me inean dré me féhedeu marhuel. Me boéniou eit rantein dehi er vràuité hi dès collet. Er sacremanteu, er beden, er bénigen, en œvreu mad, en apertiss d’em devérieu, chetui er moyandeu e guemérein eid hi rantein caër dirac Doué. — Groeit. ô men Doué ! ma nettein aquêrh me inean ag en ol gouciadur en dès er péhèd laqueit én-hi, ha ma véritou hoah chervige de zameurance d’oh.
# Buhez ar Sent/1912/Jerom

| ◄ Mikêl arc’hêl | Jerom | Lourd  ► |
Jerom, ar gouiziekan eus Tadou an Iliz, a oa ganet en Stridon, en Dalmasi, war-dro ar bla 331. E dad, den a beadra, a gasas anezan da Rom d’ober e studi.
A-bouez lenn ar skridou gwellan savet en gregach hag en latin, e teuas a benn da c’houzout mat an daou yez-ze.
Er mare kentan m’oa deut da Rom, ec’h ee bep sul d’ober eun dro d’ar c’hatakombou, da bedi war beziou ar verzerien ; mes a damm da damm, e teuas da zilezel an hent mat.
Da ugent vla, e oe badezet gant ar pab e-unan, hag e tec’has diouz eur gêr a roë re a digare d’ezan da gouezan er pec’hed. Gwelet a reas Trev hag Akuile. Ac’hane e skoas etrezek ar zav-heol, gant eun nebeut tud yaouank (372). Gwelet a reas menec’h ar broiou-ze hag e c’hoantaas kemer skouer warneze : mont a reas da chom da ouelec’h Kalcis. Eno e tremenas e amzer o pedi, o labourat a gorf, oc’h ober pinijen, hag o studian ar Skritur-Zakr. Da ziskuizan, e lenne skridou Plaut, Ciceron, Virgil hag Homer.
Daoust ma ne veze pennad ebet dibreder, froudennou direiz a gave c’hoaz an tu da dreuzi a-wechou e spered. Evit danvât e natur, hag evit bezan barrekoc’h da gompren ar Skritur-Zakr, en em lakas neuze da zeski an hebreeg, eur yez diês da zeski, mar zo unan. En eul lizer a skrivas er mare-ze d’e vignon Rustikus, e lavar : « Kaout a rê d’in n’am bije biken gallet dont a benn da c’houzout yez ar Judevien ; n’oun ket ped gwech, goude bezan stlapet ma levriou, on dizroet warneze a neve, kement a c’hoant am boa da zeski.
» Mil bennoz a lavaran hirie da Zoue, rak war-lerc’h ar studi-ze e kutuilhan breman frouez, hag a zo seul c’houekoc’h m’eo bet c’houervoc’h an had. »
Er bla 379, e savas freuz en Iliz Antioch, hag e skrivas d’ar pab Damas : « Stag on ouz Kador sant Per ; hen eo penn an Iliz ; neb a zebr an oan er-mêz eus an ti-ze a zo eun diaveziad ; nep piou bennak n’eman ket en arc’h Noe, a varvo dre an dour-beuz..... Nep piou bennak ne zastum ket ganec’h, ne ra nemet dismantr, da lavaret eo, an neb n’eman ket gant Jezuz-Krist a zo d’an Antekrist. »
Prest goude e oe beleget, hag e teuas da Rom ; ar pab Damas hen dalc’has en e gichen evit e zikour da c’houarn an Iliz.
Da varo e vadoberour (385), en em dennas en Bethleem, en kichen kraou ar Mabig Jezuz, hag eno, en eul lochen bras awalc’h da rei digemer d’ezan ha d’e levriou, e c’hortozas ar maro.
Den ebet ne labouras muioc’h eget sant Jerom : bepred e veze e-touez e levriou ; pa ne veze ket o lenn, e veze o skrivan ; ar Skritur-Zakr, troet gantan eus ar gregach hag eus an hebreeg en latin, eo a lak an Iliz etre daouarn he bugale.
Sevel a reas eleiz a levriou-all, bueziou tud vrudet ha bueziou zent, hag eur bern lizeriou leun a genteliou dispar.
Mervel a reas d’an 30 a viz gwengolo 420. Sebeliet e oe en kreiz dismantrou e vanati, en Bethleem. E relegou a oe digaset da Rom, hag eno e virer aneze en iliz-veur Santez-Mari.
Eur c’hristen n’eo kristen ebet ma ne rêr ket a vrezel d’ezan. Gwasan brezel a oufed d’ober d’imp eo lezel ac’hanomp didrous. N’eus netra hag a rafe kement a c’haou evel ar peuc’h, pa bad re bell. En kreiz an avel-stourm eo e ve an den war evez hag e lak e boan da zovetât e lestr.
Sant Jerom.
# Buhez ar Sent/1912/Jezus-Krist hon Dasprener

| ◄ Hedwij | Jezus-Krist hon Dasprener | Raphaël  ► |
Doue ne ra netra hep digare. Pep den o tont er bed a zo digaset evit eun dra bennak, ha dishenvel eo galvedigez an eil diouz hini egile. Evel pep den, Jezuz-Krist, o tont er bed, en devoa e hini, ha pa varvas war ar groaz, ec’h embannas dirak an nenv hag an douar en devoa peurc’hrêt al labour a oa bet fiziet ennan : Consummatum est. Miret en devoa ervat lezen e Dad ; laket en devoa da zont da wir kement tra oa bet skrivet diwar e benn ; genel ha bevan en devoa grêt, ha mervel a rê evel ma oa bet merket er Skritur ; en kreiz poaniou e dremenvan, en devoa, da vihanan, al levenez da c’hallout lavaret en devoa grêt e gefridi, o labourat hag o c’houzanv evel ma c’hoantae e Dad e labourje hag e c’houzanvje.
Peurc’hrêt eo pep tra. Consummatun est. Ar Juzevien ne gavont poan na dismegans ebet ken d’ober d’ezan. Dre garante evit bugale Adam, Mab Doue, an eil Adam, an eus roët e amzer, e spered, e galon, e frankiz, e enor, e vue, pep tra ; n’halle ket rei muioc’h ; evet en deus kalur ar boan betek ar berad divezan.
Peurc’hrêt eo pep tra, Consummatum est. Dasprenet eo an den ; diframmet eo eus adre skilfou an drouk-spered ; ar pec’hed a zo gwalc’het en gwad an Oan ; ar maro a zo trec’het ; an Otrou Doue a zo digollet ; dorojou ar baradoz a zo dibrennet ; gliz an nenv a goue war an douar ; an heol aour a c’hoarz drek ar wabren ; rouantelez an droug a zo torret he galloud ; rouantelez ar vad a zo krouet ; an Iliz a zo diazezet ; ar velegiach a zo ganet ; ar zakramanchou a zo savet.
Dasprener ar bed, Jezuz-Krist, an eus peurc’hrêt al labour a oa roët d’ezan d’ober gant Doue e Dad.
Pa deuio heur hon maro, daoust ha lavaret a c’hallfomp-ni ive : « Peurc’hrêt eo pep tra ? » Impliet mat hon deus an danve ar yec’hed, ar galon, ar grasou hag an amzer roët d’imp ? Stourmet hon deus kalonek ; miret hon deus hon fe ; sentet hon deus ouz an Iliz, ha mervel a reomp war he barlen. Miret hon deus lezen Doue ; douget ha karet hon deus hon c’hroaziou ; fazian hon deus grêt, gwir eo, hag ouspen eur wech, mes gwalc’het hon deus hon fec’hejou en gwad an Oan ; grêt hon deus oberou a drugare, ha fiziout a reomp war ar pardon.
— Pa deuio heur hon maro, daoust ha lavaret a c’hallfomp-ni ive : « Peurc’hrêt eo pep tra ? »
Gwelet hon deus rouantelez an droug o klask en em astenn ; mes elec’h kroazian hon divrec’h ha lavaret : « Ne dalv ket ar boan gouren ; koll omp, » hon deus enebet hep paouez, herve hon galloud, o c’houzout ervat n’eo ket awalc’h d’imp kemer preder gant hon zilvidigez hon unan, e tleomp tôl evez, ouspen, gant silvidigez hon breudeur ha hini hon bugale.
# Buhez ar Sent/1912/Jezus-Krist war Mene Thabor

| ◄ Itron-Varia an Erc’h | Jezus-Krist war Mene Thabor | Gaëtan  ► |
An Ebestel, goude bezan klevet hano gant Hon Zalver eus an doare ma tlee mervel, a oa poaniet oll. Karet a rênt o mestr, ha ne welent ket penôs e c’halljent diazezan e rouantelez war an douar, ma tigouezje d’ezan kaout eur maro ken trist hag an hini ma komze anezan.
Jezuz-Krist a welas en devoa ezom da drec’hi an dristidigez a venne o diskar, ha setu perak e kemeras an tri aneze a oa gwelet ar gwellan, hag a veze selaouet ar muian gant ar re-all, Per, Jakez ha Yan, hag e kasas aneze war eur mene uhel ha distro.
En em lakat a reas da bedi, hag epad ma pede, e benn a deuas lugernus evel an heol, e zilhad gwenn ha skedus evel an erc’h.
Ha setu daou zen, Moyzez hag Elias, o tont da gomz gantan eus ar maro a dlee gouzanv en Jeruzalem.
Koulskoude, Per hag ar re a oa gantan o devoa c’hoant kousket. Pa zihunjont, e weljont e c’hloar hag an daou zen a oa gantan en o zav.
Ha pac’h eas ar re-man kuit, Per a lavaras da Jezuz : « Otrou, aman eo brao bezan, mar keret greomp aman tri delt, unan evidoc’h, unan evit Moyzez, hag unan evit Elias. »
Oa ket e c’her peurlavaret, pa deuas eur wabren lugernus da c’holo aneze, hag an diskibien a oe spontet ouz o gwelet o vont er wabren.
Hag eur vouez a deuas anezi hag a lavare : « Heman eo ma Mab muian-karet am eus laket ennan ma dudi, selaouet anezan. »
O klevet ar vouez-ze, an diskibien a gouezas war o fenn d’an douar.
Jezuz a dostaas oute, hag a grogas enne d’ober d’eze sevel, en eur lavaret : « Savet, ha n’ho pezet aon ebet. »
O vezan savet o daoulagad da zellet endro d’eze, ne weljont den ebet ken nemet Jezuz.
En eur ziskenn diwar ar mene, an Otrou a roas d’eze an urz-man : « Na leveret netra da zen eus ar pez ho peus gwelet, betek ma savo mab an den eus a douez ar re varo. »
Tevel a rejont, hag an deveziou-ze ne leverjont netra da zen eus ar pez o devoa gwelet.
Mar doc’h eürus, leveret ne bado ket pell, ha mar d’oc’h reuzeudik, leveret ne bado ket dalc’h-mat