# Ar Marc’hadour bonedo koton

| ◄ Fanch Kouér | Ar C’hoziad hag an tri den yaouank  ► |
AR MARC’HADOUR BONEDO KOTON
Eur marc’hadour yaouank a ye dre ’n Amerik,  War e gein eur valisennik  Leun-tenn a vonedo koton ; En e zorn eur vaz tenv, hag ekreis e galon  Eun tammig lorc’h, gant eur joa don,  O sonjal ’teufe da vea Eun de, war bouez labour hag amzer, pinvik-mor : Rak labour hag amzer ne reint, na petra ’ta ?  ’Met kriski-kriski an tenzor  A zant, pellik zo, bep ma ha,
’Chech ponneroc’h war e ziskoa ; Hag en devo ’n dudi neuze, hag an enor  Da zouten, d’e dro, e gerent  O deus ’vitañ poaniet kement…
 Pa n’oa sonj d’añ nemet da vad,  ’Stase, oc’h heul seder e hent.
An noz hen zoupren ’bars eur c’hoad. Goude ober eun tam peden, Skwis-divi, etal eur ween War ar yeod ’n eih led da gousket Hep golc’hed na matalasen : Pa ne oa ket, ’renke tremen ; Hep matalasen na golc’het, ’Wit dilhad-noz, ne larañ ket : Dious e bakad en deus tennet  Eur bonet Ha laket ’nañ klok ha kempen  War e ben.
 ’Vel eur bugel,  ’Zo chouchet ez  En e gavel  ’Lec’h hen luskel  Zioul, gant evez  Glin e vam gez,
A c’hoerz, p’ em wel  Pintet uhel  War brec’h eun el,  Setu ’n den paour  Douget pell, pell  ’Bars eur vro well,  War diwaskell  Eun hunvre aour.
Pa zihun, d’antronoz-beure,  Da leoiata arre E krog ’n e valisen. O pegen skanv eo deut,  Ha pegen treut !…  Ma Doue ! Hi zo goullo ! eul laer bennak A zo et gantañ e zanve
P’edo e hun, laouen, war al letonen wak !  Kenavo d’e holl levene ;  D’ar gweledigezio euruz A ziskouee d’eañ eur bed ken dudiuz ! Heñ ’zav e zaoulagad tristik, d’em glem d’an ne…  Petra ’wel tro-war-dro, er gwe ? Toud e vonedo kes war ben peb a varmous ! Hag i ober tailho, jestro hanval d’e re ;  Krizañ o fri taltous,  Ha dougen, ’veltañ, kroec’h  Daoulagad ha divrec’h ; C’hoarzet ’n ije aoalc’h, paneved e oall-nec’h !
 Komz a ra d’e gant eur vouez dous : — Arri so de, ’peus ken ezom bonedo noz, Rentet ’ne d’iñ eta, mar plich ! — ’N eur yez babous Ec’h eilgeriont d’eañ gant mil ha mil chabous
O satouilhat, dious o giz koz, Treo a c’hragouilh, drouilh-drast, aleiz o bego zauz.
 Neuze, ’vat, ’teu da valañ groz ;  Ha warne, gant eun ton grignous,  ’Mañ foultradi naouspet malloz : — ’Chan ta, chakerien trousk ! paouezet drailhañ plous,  Ha taulet ma bonedo traou !… Ne c’houlet ket ? Arraou, treo didalve, arraou ! Arraou ! Mibien an diaoul ! Et gantañ, loened lous ! —  Krosmoladeg ’n eus ’vit respont.  Pa zonj eo goab dioutañ ’reont  Gant o gront,  ’Sav e zorn sarret, d’o gourdrous.
I ra d’eañ, dioustu, kemendall, heb nep spont.  Kemer ’ra mein a vozado Hag o zaul d’e ; hogen al laeron divergont  ’Stlap outañ, diwar o branko,  Kraou koko ; Eur grizilhad a strakl hag a ra goall-vlonso :  Ponner ha kalet e ’r frouez-hont,  Ha kals tenvoc’h ’wit kraou hon bro.  Muioc’h a zroug ’n ije bet c’hoas,  Paneved an ijin  ’N oc da drei ar vilin  ’Us d’e ben gant e vas  O vont, o tont mibin,  Ha skei a glei, a zeo.
Ar c’haouad-ze oe rust ha berr ; Mes arri oa hon den, warlerc’h e fineseo, Yannig didra ’vel ’rauk ; ’wele mann ken d’ober.  Setu heñ ’ta, en dizesper,  A ya da ziframmañ e vleo.  Neket, ’vat, eur guchennad kreo ’Zo deut gantañ ’n e zorn ; e voned koton eo.  E drubuilh  Ra d’añ skuilh  Daero puilh  A c’hlac’har  Hag a ruilh,  Gliz klouar,  War hemañ,  ’N diweañ !
Neuze ’lar  O skrijañ  En eur bar  Ar goasañ : — ’Sort ’rafen deus unan ? Tapet ’nañ c’hoas, bremañ, Kos skraperien daonet, hag et gant ar gonnar ! —  Ha flapañ ’r boned d’an douar.
 Burzud ! O joa dispar !  ’N oll varmouzien a ra ’veltañ ;  Ma tisken koton dious pep bar. Biskoas n’oa bet gwelet, dious ma kont an histoar,  Hevelep koueadeg  Bonedo klupenneg :  ’Vel eur vanden evned gwenn-kann A ruz eur pennadig, luskellet en er splann.
Hag a zeu, ’wit kemer ehan,  Da blafa ’n eun havreg ; ’Velse ’ha ’r bonedo lausket diwar bep brank Goude troidellañ eun tam, war ’n ezen c’houeg,  Da bladañ, stank,  En-dro d’ar pautr yaouank.
 — Trugare, autrone losteg, ’Meañ, o serriñ prest e dreo, a lakas klenk En e zac’h ; trugare ! birviken n’ankoueïñ  Ar gentel oc’h ’paoues rei d’iñ, Hag a zisplegiñ d’ac’h ’n em yez, ’rauk kimiadiñ :  ’Wid ober berz, me renk  ’N em drei ha ’n em zistrei  Bep tu, a zeo, a glei ;
Ha da zestum skiant  A dal mui ’wid arc’hant, Sellet pis doareo treo, ha loened ha tud ’M e da bleal gante… Pa gaviñ-me pelloc’h  Devrezerien ’veldoc’h, ’Viñ ket sot ’vel oñ bet, pa ouveañ an trud ! —