# Eil levr - Chap. XXIX.

| ◄ Ar vertus a ell mont assembles gant certen custumou convenabl. | Peguement eo douç clevet ar voues a Jesus ha peguement a bres a dleer da gaout da chelaou e instructionou. | Ne dleer qet clasq gloar ar bed-ma nac istim ar bed. ► |
Mari he devoa jouisset eus a bresanç Jesus hac eus a zouçder e antretienou epad an tregont vloas ma e devoa chomet assambles gantan e Nazareth.
Seblantout a rea ne devoa mui da ober nemet medita, er silanç eus ar retræt hac er solitud, ar c’hentelliou he devoa recevet digantan, eb e vige necesser dezi heuilla Jesus e meur a andred epad ma presegas an aviel.
S. Yan a lavar deomp gouscoude penaus Stes Mari a chomas un deves benac gant Jesus e Capharnaüm, nen deus mar, evit profita eus e instructionou.
An aviellerien-all a lavar deomp penaus, en un occasion-all, o velet na elle qet tostaat ous Jesus, abalamour d’ar foul a dud a yoa en dro dezan, ha pere a felle dezo chelaou e zoctrin, Stes Mari a c’houlennas er guelet ha parlant ountan.
Den-all ebet ne anaveze guelloc’h eguethi ar pris eus e guentelliou divin, ha ne danvea gant mui a c’hout ar chalmou eus e gonversatiou.
Peguen douç eo, en effet, evit an hini a voar distingui moues Jesus dioc’h hini an dud, peguen douç eo clevet ar c’homsou a vues pere a sorti eus e c’hinou !
Un ene pehini e deus qemeret gout e Jesus, ne eil mui beva eb Jesus.
Dija, e mill occasion, he deus clêvet e voues, ha mill gueich c’hoas e deves c’hoant d’e c’hlêvet.
Pep demeuranç ha pep lec’h a zisplich dezi ma na gav eno e muia caret.
Pep moues a so un dra importun evithi ma n’en deo mui Jesus eo a barlant outhi.
Oh ! peguement e tisplich d’an ene devot discoursiou ha causiou an dud ! Caout a ra dezi ne antretenont anezi nemet a draou vean ha disaour ; ar c’homsou ebqen a Jesus a so evithi speret ha bues.
A zalec ma clêo Jesus e parlant, el levriou devot, er sermoniou, er c’hatekis, pe dre inspirationou ha sclerigennou secret, e chasse pep sonch-all, evit rei he oll attention d’e voues divin, abalamour ma plich dezi mui, infinimant mui eguet ar pes a alfe da glevet a gaera possubl var an douar.
N’en deus netra a guement a glêfe gant mui a joa, a guement a zalc’hfe gant mui a fidelite, a guement a veditfe gant mui a application eguet an aviel hac, e general, comsou Jesus ; mæs netra ive ne brodu mui a froues en ene-se guir gristenes.
Рa ves cousqet, e tiun dre an disterra trous a ra moues he phried divin. Ah ! emezi, clevet a ran moues va muia caret ; cetu en erru ; ha n’en em drompl qet var e voues.
Pa ne garer nemet Jesus, e c’hanaveser dioch-tu eо Jesus a barlant.
Ar bed, ar vanite, ar plijadurezou о deus eul langach pehini ne glêver neuse nemet en despet deomp, ha pehini ne anaveser nemet evit caout horrol ountan.
Daoulagad Santes Mari-Madalen ne anaveschont qet dioc’h-tu Jesus, pa er gueljont goude ma oa ressuscitet ; mæs aveach en devoa Jesus digoret e c’hinou da barlant outhi, ma santas he c’halon e voue Jesus eo e zoa.
O Jesus va Salver ! pellait diouzin an oll moueziou estranjour eus ar bed, pere a glasq qen alies va distrei dioc’h ho coms divin. Ne fell din mui chelaou nemedoch.
Divertissamanchou vean, traou inutil, dangerus, criminel ; pere oc’h eus qen alies va ampechet da glêvet moues Jesus, n’oc’h anavezan mui, adieu ; lêzit ac’hanon va-unan gant Jesus !
Evit caout ar bonheur d’ho clêvet, me ho c’heuillo, mæstr divin, partout elec’h ma zeot.
Ma na glêvan mui parlant ac’hanoc’h en ty en em gavan, e quitain evit monet e lec’h ma ho clêvin.
Beveich ma vezin en occasion a bec’het en eur gompagnunes, e tec’hin, m’ar bes possubl, pe ma n’er guellan qet, e serrin va diouscouarnoc’h ar bed hac e langaich, evit chelaou ar pes a lavarot, ô va Jesus ! d’am c’halon e secret.
A hent-all e pe andret benac e venn, e c’hallan tanva ar bonbeur a glascan.
Parlantit, ô va Autrou ! parlantit continuellamant ous va c’halon. Me a chelaouo gant attantion ar pes a lavaro an Autrou-Doue din e fond va c’halon.
Eurus an hini a blich ganeoc’h da instrui ha da formi en anoudêgues eus ho lezen ! caout a rayo pe a dra da zouçaat e boaniou e amser ar chagrin hac an affliction.
Ho Peleyen a barlant din alies eus ho pers, hac e c’hallan profita meurbet eus ho c’homsou.
Cals a levriou mad a lennan, a glêvan lenn gant plijadur, hac a barlant din ac’hanoc’h ; mæs ma na glevan, er memes amser, ho moues, pe seurt impression a rayo an traou-se oll varnon, pe seurt froues a dennin anezo ?
Ar pes a leveront din a so excellant, ha guir, ha touchant ; mæs, ma n’en em uniss ho craç d’o c’homsou, d’o instructionou, ar viriones n’en em imprim qet mad er speret, ar galon ne ves qet gounezet mad.
Roit din eta da entend ho moues, ô Jesus ! pried celestiel eus va ene, evit ma roin deoc’h da entent va moues. Parlantit oc’h va c’halon, evit ma parlanto ousoc’h-ini.
Ho moues-c’hui, ô Jesus ! a zesq muioc’h en eur moment eguet na zesqer e meur a vloaves e scôl an dud savant eus ar bed.
Dre an anaoudeguez santel ho devoa qemeret en ho calon, ho deus meur a bersonnach simpl hac ignorant, erves ar bed, desqet parlant en eur feçon ravissant eus ar garantes a Zoue, parlant memes gant cals a speret eus ho prassa mysteriou.
* ↑ Joan. 2. 12.
* ↑ Mat. 12. 46.
* ↑ Marc. 3. 31.
* ↑ Ps. 118. 86.
* ↑ Joan. 6. 64.
* ↑ Cant, 2, 8.
* ↑ Mat. 8. 19.
* ↑ Ps. 8. 48.
* ↑ Ps. 93. 12.
* ↑ Cant. 2. 14.