NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Нукутеатеа

Нукутеатеа (фр. Nukuteatea) — небольшой барьерный остров на севере лагуны острова Увеа (Уоллис) в Тихом океане. Входит в район Хикифо заморской общины Франции Уоллис и Футуна. Остров Нукутатеа занимает важное место в уоллисской мифологии и поверьях. География Остров Нукутеатеа находится на внешнем кольце атолла островов Уоллис. Ближайшие острова — Нукулоа на севере и Нукутапу на юге. Главный остров и самый большой остров архипелага Увеа находится в 2,4 км к юго-западу. Нукутеатеа немного изогнут и вытянут с северо-запада на юго-восток. На северо-западном конце есть узкая песчаная коса, простирающаяся примерно на 180 м. Нукутеатеа довольно ровный и поросший растительностью. В северо-западной части есть небольшое возвышение. Вокруг острова есть песчаный пляж. Использование Остров фактически необитаем, но на нём сооружено несколько домов и хижин, которые не заселены постоянно. На юго-востоке есть часовня Нукутеатеа, которую также можно увидеть с воздуха благодаря синей крыше. См. также Фугалеи Луанива Примечания Ссылки Nukuteatea, Wallis and Futuna (WF) (англ.). virtualglobetrotting.com. Дата обращения: 1 ноября 2020. Архивировано 7 ноября 2020 года. Chapelle de Nukuteatea de Île Nukuteatea (англ.). aloeus. Дата обращения: 1 ноября 2020. Архивировано 7 ноября 2020 года.
Alo

Alo, també conegut (no oficialment) com Tu'a i Regne de Futuna és un dels 3 regnes oficials del territori d'ultramar francès de Wallis i Futuna, i ocupa dos terços de l'est de Futuna, uns 53 kilòmetres quadrats, i la major part d'illa deshabitada d'Alofi (32 kilòmetres quadrats); el total és de 85 km². Igual que els altres regnes nadius de l'illa, Alo signà un tractat amb França, pel qual esdevingué un protectorat i posteriorment, un territori dependent de Nova Caledònia, abans de ser un territori independent d'ultramar. Geografia El territori consta de 9 poblacions, amb una població segons el cens de 22 de juliol de 2003 de 2.892 habitants. El 97,3% de la població són polinesis de parla futuniana i religió catòlica. La capital és Mala'e, amb una població de 238 persones. El nucli amb més habitants és Ono, amb 738 habitants. El rei porta el títol de Tuigaifo, i actualment el deté Lino Leleivai, coronat el 29 de novembre del 2018. Té un aeroport a Vele. Població Llista de reis d'Alo Fakavelikele Pili Mala'evaoa Nimo o le Tano'a Veliteki Fonati Niuliki Filipo Meitala Alia Segi Soane Malia Musulamu Soane Moefana Tuiseka Usanio Pipisega Paloto Aika Savelio Meitala Kamilo Katea Maleselino Maituku Kolio Maituku Papilio Tala'e Lelipo Pipisega Alesio Feta'u Petelo Savo Meitala Soane Va Pipisega Silisio Katea Petelo Tala'e Vito Tuiseka Petelo Maituku Setefano Tuikalepa Kamaliele Moefana Pio Tagatamanogi Mikaele Fanene Seteone Pipisega Mikaele Katea Patita Savea Kalepo Nau Nopeleto Tuikalepa Petelo Lemo Lomano Musulamu Esipio Takasi Sagato Alofi Soane Patita Maituku Petelo Vikena Política i Institucions El Tuiagaifo d'Alo disposa de cinc ministres en qualitat de portaveus als consells, però tenen una autoritat limitada directament sobre els caps de les 9 viles designats per les famílies principesques, que poden deposar el rei amb facilitat. Endemés, el rei d'Alo té un cap de cerimònies i un cap de policia. Història Fa 5000 anys (3000 aC) els habitants de la costa de la Xina meridional, conreadors de mill i arròs, començaren a travessar l'estret per instal·lar-se a Taiwan. Cap al 2000 aC té lloc la migració de Taiwan a les Filipines. Noves migracions es van produir de les Filipines a les Cèlebes i l'illa de Timor, i d'allí a altres illes de l'arxipèlag d'Indonèsia. Al voltant de 1500 aC. es produí un altre moviment de les Filipines a Nova Guinea, i d'allí a les illes del Pacífic. Els austronesis són probablement els primers navegants en la història de la humanitat. Els primers visitants europeus de Futuna reconeguts per la història, va ser Willem Schouten i Jacob Le Maire, que van desembarcar a l'illa el 22 de maig de 1616. Pilotaven l'Eendracht, navili de 350 tones procedent dels Països Baixos. Batejaren les illes descobertes com a Illes Horn i hi van romandre uns vuit dies abans de sortir cap a Nova Guinea i les Moluques. El regne d'Alo a est de Futuna va signar un tractat de protectorat amb França abans de convertir-se en un territori d'ultramar (TOM) el 1961 després d'un referèndum. Enllaços externs Població de les VilesArxivat 2011-08-24 a Wayback Machine. Extensió Mapa: Lonely Planet Mapa: Everyculture Bandera Viccionari
Alo (Wallis and Futuna)

Alo (also known unofficially as Tu`a or the Kingdom of Futuna) is one of three official chiefdoms of the French territory of Wallis and Futuna, in Oceania, in the South Pacific Ocean. (The other two chiefdoms are Uvea and Sigave.) Geography Overview The chiefdom known as Alo encompasses the eastern two thirds of Futuna Island - 53 square kilometres (20 sq mi) out of 83 square kilometres (32 sq mi)) - and all of Alofi Island (32 square kilometres (12 sq mi) (which is virtually uninhabited). Alofi Island lies 2 kilometres (1.2 mi) to the southeast of Futuna Island. The total area of the chiefdom is 85 square kilometres (33 sq mi). It comprises nine villages, which together have a population is 1,950 (as of the 2018 census). The capital and largest village of Alo is Ono, which has about 738 residents. The current Tu`i Agaifo or king of the Kingdom of Alo is Lino Leleivai, who has served in this position since his coronation on 29 November 2018 (after the previous king, Filipo Katoa, abdicated because of health concerns). The island bird is a hawk. Administrative division The chiefdom is coextensive with the district of the same name. Alo’s nine villages (or municipalities) are as follows: History See also Hoorn Islands List of kings of Alo Pointe Vele Airport Customary kingdoms of Wallis and Futuna References External links Village populations Area figures Map: Lonely Planet Map: Everyculture Flag of Alo at Flags of the World
Alo

Alo, también conocido (no oficialmente) como Tu'a y Reino de Futuna,​ es uno de los 3 reinos oficiales del territorio de ultramar francés de Wallis y Futuna, y ocupa dos tercios del este de Futuna, unos 53 kilómetros cuadrados, y la mayor parte de la inhabitada isla Alofi (32 kilómetros cuadrados); el total es de 85 km². Al igual que los otros reinos indígenas de la isla, Alo firmó un tratado con Francia, por el cual pasó a ser un protectorado y posteriormente, un territorio dependiente de la Nueva Caledonia francesa, antes de ser un territorio independiente de ultramar. El territorio consta de 9 poblaciones, con un censo el 22 de julio de 2003 de 2993 personas. La capital es Mala'e, con una población de 238 personas. El mayor pueblo es Ono, con 738 personas. El rey lleva el título de Tuigaifo, siendo el actual Lino Leleivai, coronado el 29 de noviembre de 2018. Cuenta con un aeropuerto en el pueblo de Vele. Referencias
Alo (Wallis e Futuna)

Alo, anche detta, non ufficialmente, Tu`a o Regno di Futuna, è uno dei tre domini del territorio francese di Wallis e Futuna, che comprende i due terzi orientali di Futuna, e la praticamente inabitata Alofi. La superficie totale del regno è di 85 km², con una popolazione di 2.993 abitanti, divisi in nove villaggi, secondo il censimento del 22 luglio 2003. La capitale è il villaggio di Mala'e. L'attuale Tuigaifo, o Re, del Regno di Alo è Petelo Sea, incoronato il 17 gennaio 2014 nel piccolo villaggio di Alo. Villaggi Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Alo Collegamenti esterni Popolazione dei villaggi, su xist.org. URL consultato il 17 marzo 2009 (archiviato dall'url originale il 24 agosto 2011). bevoelkerungsstatistik.de, http://bevoelkerungsstatistik.de/wg.php?x=&men=gadm&lng=de&dat=32&geo=-233&srt=npan&col=aohdq. Mappa: Lonely Planet, su lonelyplanet.com. Mappa: Everyculture, su everyculture.com. Bandiera, su crwflags.com.
Alo

Alo (ook wel Tu`a) is een chiefdom (Frans: royaume coutumier) op de Hoornse Eilanden die samen met het eiland Wallis (Uvea) en een twintigtal kleine eilandjes het in het zuiden van de Grote Oceaan gelegen Franse overzeese gebied Wallis en Futuna vormen. Geografie Alo omvat het eiland Alofi en het oostelijke deel van het eiland Futuna, waarop het aan Sigave grenst. Alofi heeft een grootte van 32 km² en telde in 2013 officieel slechts een inwoner, die in Alofitai woont. Het ligt 1,7 kilometer van Futuna vandaan. Er zijn wel enkele Futunezen die een tuin hebben op het eiland en er geregeld naar toe gaan om die te verzorgen. Alo heeft een grootte van 85 km², met als hoogste punt Mont Kolofau (417 m). Geschiedenis Alo werd samen met Sigave door de Nederlandse zeevaarders Willem Schouten en Jacob le Maire ontdekt. Dit deden zij op 28 april 1616. Met de Eendraght arriveerden zij op Futuna. De baai waar ze aanmeerden, wordt de Eendrachtsbaai genoemd. De twee werden uitgerust door Isaac le Maire, de vader van Jacob, voor de Australische Compagnie. Deze compagnie had het doel om het octrooi van de VOC te omzeilen door een andere route te vinden naar Indonesië. Dit lukte Schouten en Le Maire door om Vuurland heen te varen, in plaats van door de Straat Magellaan. Ondanks deze ontdekking was het geen succesvolle reis. Ze mogen dan wel Kaap Hoorn hebben ontdekt, maar hun schip werd met lading in beslag genomen in Batavia. Dat gebeurt op last van de Heren XVII, omdat zij 'niet in haren dienst zijn uitgevaren'. De Nederlanders hebben de eilandengroep echter links laten liggen. In 1768 herontdekte de Franse zeevaarder Louis Antoine de Bougainville Sigave en Alo. Hij noemde ze het verloren kind in de Stille Oceaan. De Fransen hebben sinds 1842 de regie in handen op de Hoornse Eilanden. In 1961 werden Alo en Sigave na een referendum bestuurlijk samengevoegd met de Walliseilanden. Deze combinatie van eilanden werd (semi)autonoom binnen het Franse overzeese gebied. Het gebied werd in het vervolg "Wallis en Futuna" genoemd. Demografie Op Alo is het katholicisme de belangrijkste religie. De belangrijkste talen zijn Frans en Futuniaans, een aan het Samoaans en het Wallisiaans verwante Austronesische taal die vooral aan de oostkust nog gesproken wordt. De grootste plaats is Ono; de hoofdstad is Mala'e. De huidige koning, Futunees Tuigaifo, van Alo is Filipo Katoa, die de troon op 7 juni 2016 besteeg als opvolger van Petelo Sea, die enkele weken tevoren afgezet werd.
Alo

Alo (zwane również nieoficjalnie Tuʻa) – jeden z trzech okręgów administracyjnych (tradycyjnie zwanych „królestwami”) wchodzących w skład francuskiego terytorium zależnego Wallis i Futuna. Okręg zajmuje wschodnią część wyspy Futuna oraz niemal bezludną wyspę Alofi wchodzące w skład Wysp Hoorn. Jego powierzchnia wynosi 85 km², a zamieszkany jest przez 3017 osób (2007). Stolicą okręgu jest Malaʻe, w którym mieszka 238 osób (2003), a pozostałymi miejscowościami są: Alofitai (na wyspie Alofi – 2 mieszkańców), Ava, Fakaki, Fikavi, Kapau, Kolia (432), Kolopelu, Muli, Olu, Ono (738), Poi (294), Tamana (226), Taoa (717), Tuatafa (43), Tufuʻone, Vele (303).
Ало (округ)

Ало (неофициальное название — Туа; фр. Alo) — один из 3-х административных округов заморской общины Франции территории островов Уоллис и Футуна. Традиционно называется Королевство Ало. В состав округа Ало входит восточная часть острова Футуна и практически безлюдный остров Алофи из группы островов Хорн. Общая площадь округа — 85 км². Население — 2156 чел. (2013). Административный центр округа Малае, в котором проживает 192 человек (2013). Остальные населенные пункты округа: Оно (537 чел.), Таоа (531), Колиа (309), Веле (211), Пои (190), Тамана (183), Туатафа (2), Ава, Факаки, Фикави, Капау, Колопелу, Мули, Олу, Туфуоне. Алофитаи — 1 человек. См. также Сигав Королевство Ало Примечания Ссылки Wallis und Futuna: Verwaltungsgliederung (Bevölkerung und Fläche) (нем.) Карта Уоллис и Футуна (англ.) Символика (англ.)
Alo

Alo, eller Tu`a, (franska: Royaume coutumiers de Alo) är ett av de tre kungadömena (Royaume coutumiers) i Wallis- och Futunaöarna i Stilla havet. Geografi Alo ligger på ön Futunas östra del, cirka 250 km sydväst om Uvea. Området har en yta på cirka 53 km² och cirka 3 000 invånare: Huvudorten är Mala'e med cirka 250 invånare. Till kungadömet hör även Alofiön. Övriga orter är Kolia, Ono, Poi, Tamana, Taoa, Tuatafa och Vele. Högsta höjden är den utslocknade vulkanen Mont Singavi eller Puke med en höjd på cirka 765 meter över havet. Historia Futunaön beboddes troligen av polynesier redan på 700-talet f.Kr. och var del i det Tonganska imperiet. Kungadömet Tu`a grundades ca 1565 och monarken kallas Tu`i Agaifo (kung). Åren 1839 - 1841 ockuperade Tu`a även grannriket Sigave. Den franske katolske prästen Pierre Chanel mördades i Poi den 28 april 1841 och helgonförklarades senare vilket gör honom till det enda helgonet från Polynesien. På platsen står nu Chatedrale de Poi. Den 16 februari 1888 blev hela Futuna ett franskt protektorat efter att kungarna över Sigave och Tu`a undertecknade avtalet. Monarkerna kvarstår som lokala ledare än idag. Den 5 mars 1888 skapades protektoratet Wallis et Futuna. Referenser Externa länkar Karta över Alo/Tu`a Bilder från Alo/Tu`a om Tu`a
Ало (округ)

Ало (неофіційна назва - Tu'a) (фр. Alo) — один з 3-х адміністративних округів заморської громади Франції території островів Волліс і Футуна. Традиційно називається Королівство Ало. До складу округу Ало входить східна частина острова Футуна і практично безлюдний острів Алофі з групи островів Футуна (Горн). Загальна площа округу - 85 км². Населення - 2156 чол. (2013) . Адміністративний центр округу Малае, в якому проживає 192 осіб (2013) . Інші населені пункти округу : Оно (537 чел.), Таоа (531), Коліа (309), Веле (211), Пої (190), Тамана (183), Туатафа (2), Ава, Факакі, Фікаві, Капау, Колопелу, Мулі, Олу, Туфуоне. на острові Алофі: Алофітаї — 1 людина. Примітки
Cathédrale Notre-Dame-de-l’Assomption de Mata-Utu

Die Cathédrale Notre-Dame-de-l’Assomption de Mata-Utu ist eine römisch-katholische Kathedrale und ein nationales Denkmal Frankreichs. Sie befindet sich in der Stadt Mata Utu auf der Insel Ueva in Wallis und Futuna. Geschichte Eine erste Kirche wurde in Mata Utu 1857/58 erbaut, 1859 bis 1869 erneuert und erweitert und 1935 zur Kathedrale erhoben. Aufgrund einer Initiative der Maristenpatres wurde zwischen 1952 und 1959 ein Neubau geschaffen. Dort befinden sich unter anderem die Gräber der Könige von Uvea. Bauwerk Die Abmessungen der neu erbauten Kathedrale betragen: Breite × Höhe × Länge = 20 × 20 × 60 Meter. Sie ist überwiegend aus lokal gewonnenen, behauenen Vulkangesteinen errichtete. Die Kathedrale ist ein Sakralbauwerk mit zwei rechteckigen Türmen, zwischen denen sich ein blaues Malteserkreuz befindet. Das Malteserkreuz ist auch im Wappen des Königreichs Uvea enthalten. Auf dem neben dem Eingang linken Turm befindet sich ein Buntglasfenster, das die Taufe Christi durch Johannes den Täufer zeigt. In den rechten Turm ist eine Uhr eingelassen. Auf der Spitze der Kathedrale steht eine Statue, die die Jungfrau Maria darstellt. Bilder Weblinks Cathédrale Notre-Dame de l’Assomption, GCatholic.org Einzelnachweise
Cathedral of Our Lady of the Assumption, Mata-Utu

Cathedral of Our Lady of the Assumption (French: Cathédrale Notre-Dame-de-l'Assomption de Matâ'Utu), also known as Matâ'Utu Cathedral, is a Roman Catholic cathedral, and a national monument of France, located in the town of Mata Utu on Uvea, in Wallis and Futuna. It is a dominant edifice in downtown Mata-Utu town, capital of Wallis Island. It bears the royal insignia of Wallis, a Maltese cross between its towers. The cathedral is also known as the "Our Lady of Good Hope Cathedral". It is the seat of Bishop Susitino Sionepoe. Geography The cathedral overlooks the Wallis lagoon from Mata-Utu, which is the largest town and capital of Wallis Island and the territory as a whole. The Palace of the King of Uvéa, which features two-storey verandas, adjoins the cathedral. On the opposite side of the wharf is a platform known as Fale Fono which was used by Chief of the local tribes to address people. Several restaurants, markets, hotels and the post office are near the cathedral. Features The massive stone cathedral was built by the Marists, a French Roman Catholic religious order. The imposing cathedral is built with blue volcanic stones, chiseled and trimmed by hand. It has two prominent towers, rectangular in shape, dominating the landscape near the wharf. Between the two towers, a blue Maltese cross has been affixed, which also appears on the flag of Wallis. The massive cathedral structure represents a distinctive "bulwark of Gaulish Catholicism". In 1951, construction of a coral block cathedral began. References External links Cathedral of Our Lady of the Assumption, Matâ'Utu at Structurae Location of the cathedral
Catedral de Nuestra Señora de la Asunción (Mata-Utu)

La Catedral de Nuestra Señora de la Asunción​ o simplemente Catedral de Mata-Utu​ (en francés: Cathédrale Notre-Dame-de-l’Assomption) es una catedral católica, y un monumento nacional de Francia, situada en la población de Mata-Utu​ en la isla Uvea, en Wallis y Futuna​ en Oceanía. Es un edificio dominante en el centro de la ciudad Mata-Utu, capital de la isla de Wallis. Lleva la insignia real de Wallis, una cruz de Malta entre sus torres. La catedral también es conocida como la "Catedral de Virgen del Buena Esperanza". Es la sede del obispo Ghislain Marie Raoul Suzanne de Rasilly. Es la catedral de la diócesis de Wallis y Futuna. La catedral tiene vistas a la laguna de Wallis dese Mata-Utu, que es la ciudad más grande y capital de la isla de Wallis y el territorio en su conjunto. El palacio del Rey de Ouvéa, que cuenta con una terraza de dos plantas, está junto a la catedral. En el lado opuesto del muelle hay una plataforma conocida como Fale Fono que fue utilizada por el jefe de las tribus locales para estar frente a la gente. Varios restaurantes, mercados, hoteles y la oficina de correos están cerca de la catedral. Véase también Iglesia católica Catedral de Nuestra Señora de la Asunción Referencias
Cathédrale Notre-Dame-de-l'Assomption de Mata Utu

La cathédrale Notre-Dame-de-l'Assomption de Mata Utu est une cathédrale catholique romaine, située à Mata-Utu, à Wallis-et-Futuna. Il s'agit du siège du diocèse de Wallis-et-Futuna. Une première église est construite en 1857-58, puis une nouvelle construction est réalisée de 1859 à 1869. Érigée en cathédrale en 1935, elle est reconstruite de 1952 à 1959. Elle abrite notamment la sépulture des rois coutumiers de Uvea. Localisation La cathédrale s'élève près de la côte orientale de l'île de Wallis, sur le territoire d'outre-mer français de Wallis-et-Futuna, dans la localité de Mata-Utu. Le palais royal d'Uvea, construit en 1876, est situé à proximité. Description Le monument est construit en pierres taillées et mesure 60 mètres de long sur 20 mètres de large avec une flèche de 20 mètres de haut. Une partie des pierres volcaniques ont été extraites des falaises qui entourent le lac Lalolalo. Historique Construction et travaux successifs Une première église en pierre est construite de 1857 à 1858 sous l'impulsion de la reine Amelia Tokagahahau Aliki convertie au catholicisme. En 1859 débute la construction d'un nouvel édifice religieux qui s'achève dix ans plus tard en 1869. Les missionnaires ont fait appel à des maçons étrangers. Elle symbolise le triomphe des pères maristes à Wallis. En juillet 1862, le navire britannique HMS Fawn (en) est de passage sur l'île de Wallis ; on trouve trace de l'église dans les carnets de bord de deux de ses passagers : Thomas H. Hood qui la décrit ainsi que ses fidèles, et le médecin de bord William Fasken qui la dessine. L'église est érigée en cathédrale en 1935, lorsque Wallis-et-Futuna devient un vicariat apostolique (avant d'être érigé en diocèse en 1966). Elle est reconstruite à partir du 28 janvier 1952, sous la direction du révérend père Petelo Hamale qui fait ajouter deux nefs latérales. La bénédiction solennelle de fin de travaux, le 13 août 1959, est présidée par Alexandre Poncet, le vicaire apostolique de Wallis-et-Futuna, qui repose dans la cathédrale depuis sa mort en 1973. Elle est consacrée solennellement par son successeur Michel Darmancier le 12 août 1962. En 1971, la réfection de sa toiture mobilise la population dans un chantier collectif. Sépultures des rois coutumiers La cathédrale de Mata-Utu a accueilli dès sa construction la sépulture des Lavelua, les rois coutumiers wallisiens. En 1858, Soane Patita Vaimu'a y est enterré, puis plusieurs de ses successeurs. La cathédrale a donc remplacé le lieu traditionnel où étaient inhumés les Lavelua, comme Niuvalu, même si ce lieu a gardé une importance historique et symbolique forte. Notes et références Voir aussi Articles connexes Diocèse de Wallis-et-Futuna Liste des cathédrales catholiques de France Liste des églises de Wallis-et-Futuna Liens externes Ressources relatives à la religion : Clochers de France GCatholic.org Ressource relative à l'architecture : Structurae Diocèse de Wallis-Futuna Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de Wallis-et-Futuna
Cattedrale di Nostra Signora dell'Assunzione (Matāʻutu)

La cattedrale di Nostra Signora dell'Assunzione (in francese: Cathédrale Notre-Dame-de-l'Assomption) è la cattedrale cattolica di Matāʻutu, nell'isola di Wallis, Territorio di Wallis e Futuna. La cattedrale è sede del vescovo della diocesi di Wallis e Futuna. L'imponente cattedrale si trova nei pressi del Palazzo Reale di Uvea ed è stata costruita nel 1951, in sostituzione di una precedente cattedrale. L'edificio è stato realizzato con pietre vulcaniche blu, cesellate e rifinite a mano. Ha due torri prominenti, di forma rettangolare, che dominano il paesaggio. Tra le due torri è posta una croce blu di Malta, che appare anche sulla bandiera di Wallis. La cattedrale è monumento nazionale francese. Note Voci correlate Diocesi di Wallis e Futuna Cattedrali nel mondo Chiesa cattolica in Francia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di Nostra Signora dell'Assunzione Collegamenti esterni (EN) Cattedrale di Nostra Signora dell'Assunzione, in GCatholic.org. (EN) Cattedrale di Nostra Signora dell'Assunzione, su Structurae.
Собор Успения Пресвятой Богородицы (Мата-Уту)

Собор Успения Пресвятой Богородицы (фр. Cathédrale Notre-Dame-de-l'Assomption de Matâ'Utu), также Собор Богоматери Доброй Надежды или просто Собор Мата-Уту (фр. Cathédrale de Matâ'Utu), — римско-католический кафедральный собор, национальный памятник Франции, расположенный в городе Мата-Уту, на острове Увеа, Уоллис и Футуна. Между башен Собора расположена уоллисская королевская эмблема, Мальтийский крест. Собор также служит резиденцией епископа Уоллиса и Футуны Суситино Сионепое. Местоположение Собор находится на берегу лагуны близ столицы Увеа и крупнейшего города Уоллис и Футуна, города Мата-Уту. К собору примыкает Королевский дворец Увеа с двухэтажными верандами. На противоположной стороне пристани находится платформа Фале-Фоно, с которой вожди местных племен обращались к людям. Рядом с собором находятся несколько ресторанов, рынков, отелей, а также почтовое отделение. Описание и история Старый каменный кафедральный собор был заложен французским римско-католическим религиозным орденом, Обществом маристов. Он был построен из голубых вулканических камней, высеченных и отделанных вручную. В 1951 году началось строительство нового собора из коралловых блоков. У собора также есть две башни, посередине прикреплён Мальтийский крест, расположенный также на гербе страны. Ссылки Cathedral of the Assumption of Mary на Structurae Примечания
Église du Sacré-Cœur de Tepa

L'église du Sacré-Cœur (Mafu Tapu en wallisien) est une église catholique française, située à Tepa (Wallis-et-Futuna) dans le diocèse éponyme. Historique et architecture Bâtie en 1991, l'église se caractérise par son architecture originale car elle reproduit la forme d'un phare. Notes et références Portail de l’architecture chrétienne Portail de Wallis-et-Futuna Portail du catholicisme
Église Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Vaitupu

L'église Saint-Pierre-et-Saint-Paul est une église catholique française, située à Vaitupu (Wallis-et-Futuna) dans le diocèse éponyme. Elle est construite au bord du lagon. Notes et références Portail de l’architecture chrétienne Portail de Wallis-et-Futuna Portail du catholicisme