National Museum Cardiff

National Museum Cardiff (pol. Muzeum Narodowe w Cardiff) – muzeum i galeria sztuki poświęcone historii Walii. Jest położone w centrum Cardiff w Cathays Park. Budynek, w którym mieszczą się zbiory muzealne, został oficjalnie otwarty w 1927 roku. W zbiorach muzeum znajdują się eksponaty z dziedziny archeologii, geologii i historii naturalnej Walii oraz kolekcja dzieł sztuki. Zbiory Kolekcja sztuki Kolekcja sztuki Muzeum Narodowego w Cardiff obejmuje 500 lat historii malarstwa rysunku, rzeźby i rzemiosła artystycznego Walii i świata, w tym jedną z najbogatszych w Europie kolekcji dzieł impresjonistów, zebranych w dziale: Impresjonizm i modernizm. Do powstania tych zbiorów przyczyniła się pasja kolekcjonerska sióstr Davies, Gwendoline (1882–1951) i Margaret (1884–1963), które w 1908 roku rozpoczęły gromadzenie dzieł sztuki, tworząc z czasem jedną z największych XX-wiecznych kolekcji sztuki w Wielkiej Brytanii. W latach 1951 i 1963 podarowały one Muzeum Narodowemu łącznie 260 dzieł. Na ich kolekcję (The Davies Sisters collection) składają się obrazy takich artystów jak: William Turner, Jean Baptiste Camille Corot, Jean-François Millet, Honoré Daumier, Eugène Carrière, Édouard Manet, Claude Monet, Camille Pissarro, Pierre Puvis de Chavannes, Paul Signac, Paul Cézanne i Vincent van Gogh, rzeźby Auguste’a Rodina oraz prace artystów walijskich: Mosesa Griffitha (1749–1819) i Richarda Wilsona. Oprócz prac impresjonistów i postimpresjonistów w zbiorach sióstr Davies znalazły się dwa obrazy z pracowni Sandro Botticellego, obraz Obnażanie Chrystusa z szat El Greca a także eksponaty sztuki współczesnej (prace takich artystów jak Augustus John, Josef Herman, Oskar Kokoschka, Stanley Spencer, Wyndham Lewis, Frank Brangwyn). Zbiory sztuki w Muzeum Narodowym uzupełniają ponadto kolekcje: Dereka Williamsa (The Derek Williams Trust Collection) – na którą składają się m.in. prace brytyjskich artystów neoromantycznych i współczesnych (Ceri Richards, Keith Vaughan, Henry Moore); Williamsa-Wynna (The Williams-Wynn collection) – założona w XVIII w. przez walijskiego polityka i patrona artystów, sir Watkina Williams-Wynna, 4. Baroneta (1749–1789). Na jego zbiory składają się m.in. obrazy brytyjskich malarzy (Paul Sandby, Joshua Reynolds, Richard Wilson); Kolekcja europejskiej porcelany Wilfreda De Wintona (The De Winton collection of European porcelain) – donator pochodzący z rodziny bankierskiej Wilfred De Winton (1856–1929) był jednym z największych darczyńców Muzeum Narodowego. W latach 1917 i 1929 przekazał na rzecz muzeum ponad 2000 eksponatów XVIII- i XIX-wiecznej europejskiej porcelany. Jego kolekcja jest dziś jedną z największych, jakie znajdują się w brytyjskich muzeach; Kolekcja walijskiej ceramiki i porcelany Mortona Nance'a – The Morton Nance Collection of Welsh Pottery and Porcelain, podarowana muzeum w 1952, po śmierci jej właściciela. Obejmuje ok. 1500 eksponatów ceramiki i porcelany walijskiej, w tym egzemplarze wyprodukowane w zakładach w Swansea, Nantgarw i Llanelli. Malarstwo renesansu Malarstwo baroku Impresjonizm Postimpresjonizm Malarstwo walijskie Kolekcja porcelany Ewolucja w Walii Wystawa obrazująca przebieg ewolucji na terenie Walii (Evolution of Wales) obejmuje przedział czasowy ok. 4,6 miliarda lat. Przegląd chronologiczny wystawy rozpoczyna się od Big Bangu i prowadzi do formowania się Ziemi ukazując kolejne stadia tego procesu (zmiany klimatyczne i środowiskowe, ewolucję życia). Wśród eksponatów tego działu znajdują się m.in.: meteoryty, z których jeden spadł, według relacji świadków, w północnej Walii w 1949, skała księżycowa przywieziona z Księżyca na Ziemię w 1969 przez astronautów uczestniczących w wyprawie Apollo 11 oraz szczątki dinozaurów i mamutów. Historia naturalna w Walii Kolekcja zbiorów przyrodniczych to przegląd historii naturalnej na terenie Walii, począwszy od wybrzeża morskiego aż po lasy w głębi kraju. Imponujące walijskie klify są miejscem kolonii ptaków morskich. Specjalne miejsce zajmuje tu zwłaszcza wyspa Scomer (hrabstwo Pembrokeshire) u wybrzeży południowo-zachodniej Walii, na której znajduje się jedna z największych kolonii ptaków morskich w Europie Północno-Zachodniej. Walijskie lasy, porośnięte drzewami, których wiek dochodzi to 200 lat, to z kolei miejsce życia dzikiej zwierzyny i ptactwa. Do głównych atrakcji tego działu należą: ogromny, zawieszony pod stropem długoszpar, mierzący 7,5 m i ważący 4 tony (największa ryba spotykana u wybrzeży Walii), szkielet młodego, 9-metrowego humbaka wyłowionego w październiku 1982 u wybrzeży Barry, okaz żółwia skórzastego znalezionego we wrześniu 1988 na plaży w pobliżu zamku w Harlech, umieszczonego w galerii specjalnie jemu poświęconej; Okaz ten znalazł się z powodu swych wymiarów (waga: 916 kg, długość: ok. 3 m i 2,5 m rozpiętości płetw) w księdze rekordów Guinnessa; jest to największy egzemplarz tego gatunku, jaki kiedykolwiek odnotowano. Dział archeologiczny W tej galerii eksponowane są m.in. szczątki neandertalczyków, pochodzące sprzed ok. 230 000 lat, oraz wykopaliska z okresu podboju wysp brytyjskich przez Rzymian. Eksponaty w galerii obejmują okres chronologiczny od paleolitu poprzez mezolit, neolit, epokę brązu, epokę żelaza, starożytny Rzym po średniowiecze. Z epoki brązu na uwagę zasługuje pochodzący z ok. 2000 roku p.n.e. złoty naszyjnik w kształcie półksiężyca, tzw. Llanllyfni lunula (półksiężyc z Llanllyfni). Z epoki żelaza wyróżnia się odlew przedstawiający mitologiczną bestię. Okres podbojów rzymskich z kolei reprezentuje tzw. Abergavenny Leopard Cup (puchar z lampartem z Abergavenny), prawdopodobnie najpiękniejsze rzymskie naczynie znalezione na terenie Walii. Okres wczesnego średniowiecza reprezentują inskrypcje kamienne i rzeźby, a późnego – źródła pisane i przedmioty kultu religijnego. Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna National Museum Cardiff. museumwales.ac.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-02)]. (wal. • ang.)