NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Van Mieu

Văn Miếu, ordagrant Litteraturens tempel, är det vietnamesiska namnet på konfuciustempel. Det mest berömda ligger i Hanoi och byggdes redan 1070. År 1076 anlades ett universitet inom det templet och examinering pågick ända fram till 1779. Kung Lê Thánh Tông beslöt att man skulle rista in namn, födelsedatum och meriter på de som avlade doktorsexamen på stentavlor som placerades på sköldpaddor i sten som symboliserar evigt liv. 82 av de dessa finns kvar än idag. Anläggningen är 350 gånger 70 meter och vid ingången finns en liten sjö som är en del av templet men ligger utanför tempelmuren. Totalt finns det fem stycken gårdsplaner i templet. Efter att ha passerat huvudingången går man under the great portico och kommer till den första gården, entrance to the way. Det finns tre vägar, den i mitten var reserverad för kungen, den på ena sidan för militära mandariner och på den andra för administrativa mandariner. På varje sida finns en damm. Nästa port heter Dai Trung Mon (Great middle gate). Den omges av två mindre portar som är uppkallade efter de dygder som krävs för att passera från den första till den andra gården: Thanh Duc (Great Success) och Dat Tai (Attained talent). Den andra gården heter The great middle courtyard. För att komma till tredje gården passeras porten Khue Van Cac (Constellation of literature pavillion). Porten är en symbol för Hanoi, och för att passera här skulle studenterna ha uppnått skicklighet i att uttrycka sig skriftligt. Den tredje domineras av dammen Thien Quang Tinh (Well of heavenly clarity). Vid dammens kanter finns stentavlor med namnen på de som har avlagt examen. Sköldpaddorna som de står på symboliserar långt liv och syftar på att ge respekt för kunskap (att kunskapen är evig) och de som har avlagt examen. Varje stentavla har gamla kinesiska inskriptioner som hyllar kungen och motiverar varför det är viktigt att avlägga examen. Porten Dai Thanh Mon (Gate of the great synthesis) symboliserar hur olika element från konfucianism förs samman för att ge studenterna kunskap. Den leder fram till den fjärde gården. I Great house of ceremonies finns ett altare för Konfucius. I huset bakom finns en staty av honom omgiven av statyer av hans fyra närmaste lärjungar. Den femte och sista gården, Quoc Tu Giam (School for the sons of the nation), var platsen för klassrum och sovsalar fram tills att universitet flyttades 1802. Fransmännen förstörde de ursprungliga byggnaderna 1947. I Byggnaden finns på första våningen en staty av Chu Văn An, på andra våningen statyer av tre kungar som har bidragit mycket till templet, Lý Thánh Tông, Lý Nhân Tông och Lê Thánh Tông.
Hanoi railway station

Hanoi central station or simply Hanoi station (Vietnamese: Ga Hà Nội) is one of the main stations of Vietnam Railways, serving as the terminus of five of seven active routes in the national network, including the North–South railway (Reunification Express), the Hanoi–Lào Cai railway, the Hanoi–Haiphong Railway, the Hanoi–Đồng Đăng Railway, and the Hanoi–Quán Triều Railway. The station serves the capital city of Hanoi. The station is located at 120 Lê Duẩn Street, Cua Nam Ward, Hoan Kiem District in central Hanoi. History In 1895, the Government of French Indochina choose the Hang Co Market area to build the main station of Hanoi. The old name of this station is Hang Co railway station. Hanoi railway station was built by France and opened in 1902. That time, Hanoi station had a Western-style design and It was design by Henri Vildieu. Hanoi railway station is also one of the largest station in South East Asia at that time. The building was damaged in the Vietnam War 1972 and in 1976 the central hall was rebuilt in modern style, preserving the historic side wings (only the middle was bombed). Services Passenger services departing from Hanoi Main station: The train to Dong Dang is metre gauge and cannot continue on the Chinese railway network. Passengers destined for China must connect to a Chinese train at Pingxiang. Standard gauge tracks have been laid to Gia Lâm Railway Station, about 6 kilometres (3.7 mi) across the river from the main Hanoi Railway Station. Through trains to China depart from Gia Lâm rather than the main Hanoi Railway Station. Trains to Hai Phong reach Hanoi Station on weekends and holidays only. The train to Nanning departs from Hanoi's Gia Lam station, along with two more trains to Haiphong. Gallery References
Gare de Hanoï

La gare de Hanoï (vietnamien: Ga Hà Nội) est une gare ferroviaire vietnamienne située dans la ville de Hanoï. Situation ferroviaire La gare de Hanoï est notamment l'une des têtes de ligne du chemin de fer Nord-Sud du Viêt Nam, qui traverse le pays jusqu'à la gare de Saigon et du chemin de fer Hanoï-Haïphong. Architecture La gare de Hanoi a ouvert ses portes en 1902 sous le nom de gare Hàng Co. Le bâtiment est endommagé en 1972 lors de la guerre du Viêt Nam et en 1976 le hall central sera reconstruit dans un style moderne, en préservant les ailes latérales historiques car seul le milieu a été bombardé. Service des voyageurs Accueil Desserte Ligne Nord-Sud Ligne Hanoi–Lào Cai (en) Ligne Hanoi–Haiphong (en) Chemin de fer Hanoi-Dong Dang Ligne Hanoi–Quán Triều (en) Intermodalité Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste de gares au Vietnam Transport ferroviaire au Việt Nam Liens externes La gare de Hanoi, un témoin de l'histoire Portail du chemin de fer Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Hanoï
Stazione di Hanoi

La stazione di Hanoi (in vietnamita Ga Hà Nội) è la stazione principale di Hanoi, capitale del Vietnam e la principale stazione ferroviaria del paese. Servita dalle Ferrovie del Vietnam, è il capolinea di cinque delle sette tratte ferroviarie del Vietnam, in particolare la ferrovia nord-sud (Espresso della Riunificazione), la Hanoi-Lao Cai, la Hanoi-Haiphong, la Hanoi-Đồng Đăng e la Hanoi-Quán Triều. La stazione si trova al numero 120 di via Lê Duẩn, nel distretto di Hoan Kiem, nel centro della città. La stazione è stata inaugurata nel 1902, durante il periodo coloniale francese, con l'apertura della linea ferroviaria per Haiphong. A questa si aggiunsero la Hanoi-Lao Cai nel 1905 e la ferrovia nord-sud nel 1936. Danneggiata nel 1972 durante la guerra del Vietnam, è stata parzialmente ricostruita in stile moderno, mentre le ali esterne della struttura sono state mantenute nello stato originale. La stazione è servita da binari a scartamento metrico, utilizzato nella maggior parte delle ferrovie vietnamite. I treni diretti per Nanning e Pechino in Cina partono infatti dalla stazione di Gia Lâm, nella zona nord est di Hanoi, capolinea della linea a scartamento standard per il confine cinese. I treni provenienti dalla stazione di Hanoi terminano invece al confine, dove i passeggeri devono trasferirsi su un convoglio cinese. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stazione di Hanoi Collegamenti esterni (VI) Sito ufficiale, su gahanoi.com.vn.
Station Hanoi

Station Hanoi of Station Hàng Cỏ is een spoorwegstation dat in 1902 door de Franse kolonisten werd gebouwd in Hanoi, de hoofdstad van Vietnam. Station Hanoi ligt aan de Noord-zuid spoorweg en via deze spoorlijn is Hanoi per trein verbonden met Ho Chi Minhstad, alwaar het Station Sài Gòn staat. Dit is het eindpunt van deze spoorlijn. Het station staat vlak bij de Rode Rivier, alwaar de Long Biênbrug overheen gaat. Deze brug werd gebouwd door Gustave Eiffel in dezelfde periode als het station. In 1903 werd het station aangesloten op de Spoorlijn Hà Nội - Hải Phòng. Hải Phòng is een district ten oosten van de stad Hanoi. In 1905 volgde de Spoorlijn Hà Nội - Lào Cai.
Al-Noor Mosque (Hanoi)

The Al-Noor Mosque (Vietnamese: Thánh đường Hồi giáo Al-Noor) is a mosque in Hoàn Kiếm ward, Hanoi, Vietnam. It is the only mosque in Hanoi and northern Vietnam. History In the early 19th century, merchants from India and Middle Eastern countries came to northern Vietnam to trade fabrics and exchange currencies. In Hanoi, they lived in the Hang Dao area (present-day Hoàn Kiếm). To meet religious needs, in 1885, a group of Indians from Bombay (now Mumbai, India) raised money to build the Al-Noor Mosque. The mosque has an area of about 700m2, officially operating in 1890. In the years 1964 – 1973, the mosque had to close due to the war. However, it was not destroyed by bombs, and reopened in 1990. In the early 1990s, Hanoi had no openly active local Muslim community. The number of Muslims was insignificant, mainly diplomats and staff of the embassies of Indonesia, Pakistan, Iran, and Egypt. Khalid – a Malaysian working in Hanoi as a manager of Malaysia Airlines – is credited with helping to reopen the mosque. As the then–Malaysian Ambassador was a non-Muslim, and Khalid was only a businessman, he could not convince the government to reopen the Mosque. Later, thanks to the Iranian Ambassador signing an agreement, the mosque was reopened. Architecture Al-Noor Mosque is located in the west to face Mecca, with Indian architecture through details such as domes, arches, and minarets. The main prayer hall has high and wide arched windows and the entire building is painted white. See also Islam in Vietnam List of mosques in Vietnam References External links Official website
Nationalpark Côn Đảo

Der Nationalpark Côn Đảo (vietnamesisch Vườn quốc gia Côn Đảo) ist ein Naturwaldreservat auf Côn Đảo, Provinz Bà Rịa-Vũng Tàu, Vietnam. Der Park liegt östlich des Südzipfels Vietnams in der Nordzone des Südchinesischen Meeres. Er schließt einen Teil der Insel sowie des umgebenden Meeres ein. Nachdem die Inselwelt bereits 1983 unter öffentlichen Schutz gestellt wurde, erweiterte man zehn Jahre später den Schutz und widmete den Park in einen Nationalpark um. Der Park wird durch ein einzigartiges Ökosystem gekennzeichnet. Über 200 Korallenarten und ebenso viele Korallenfischarten sowie Seeschildkröten und auch die seltenen Dugongs finden hier ein Zuhause. Rare Vogelarten wie die Zweifarben-Fruchttaube oder der Rotschnabel-Tropikvogel nisten in der Inselwelt. 2006 erklärte eine Delegation der UNESCO, dass dieser Park geeignet sei, UNESCO-Welterbe zu werden. Seither bemüht sich der vietnamesische Staat um diese Auszeichnung. Einzelnachweise
Côn Đảo National Park

Côn Đảo National Park (Vietnamese: Vườn quốc gia Côn Đảo) is a natural reserve area on Côn Đảo Island, in Bà Rịa–Vũng Tàu province in coastal southeastern Vietnam. The park includes a part of the island and the surrounding sea. The national park is characterized by a diverse ecosystem. Many species of corals as well as sea turtles, dolphins, and endangered dugongs are found here. In 2006, a delegation of UNESCO Vietnam representatives surveyed the area and concluded that the park is eligible to be a natural-cultural mixture World Heritage. The Vietnamese government is preparing necessary documents to submit to UNESCO soon. A controversial paved road project had been proposed by the local government but was finally rejected by the national government following protests from environmental activists. In 2017 work on the road began and it is still under construction (02/2018). See also Protected areas of Vietnam References
Parque nacional de Côn Đảo

El parque nacional de Con Dao es un área natural de la reserva en las islas de Côn Đảo, Provincia de Ba Ria-Vung Tau, Vietnam. El parque incluye una parte de la isla y del mar circundante. El parque nacional se caracteriza por un ecosistema diverso. Muchas especies de corales y de tortuga del mar se encuentran aquí. En 2006, una delegación de los representantes de la Unesco Vietnam estudió la zona y concluyó que este parque podría ser considerado una herencia natural-cultural del mundo.
Parc national de Con Dao

Le parc national de Côn Dao est une réserve naturelle située dans l'archipel de Côn Đảo (vietnamien : Côn Đảo ; ou Poulo Condore du temps de l'Indochine française), province de Bà Rịa-Vũng Tàu, Sud Viêt Nam. Le parc inclut une partie de l'île et de la mer environnante. Biodiversité Il est caractérisé par un écosystème diversifié. On y trouve de nombreuses espèces de coraux et surtout de tortues marines. Histoire Le parc a été créé en 1993. En 2006, une délégation de représentants de l'UNESCO au Viêt Nam est venue examiner les lieux et en a conclu que ce parc méritait l'inscription au patrimoine naturel et culturel du monde. Le gouvernement vietnamien prépare les documents nécessaires pour les soumettre prochainement à l'UNESCO[réf. nécessaire]. Un projet controversé de route pavée a été proposé par le gouvernement local, mais a été finalement rejeté par le gouvernement à la suite des vives protestation des activistes pour l'environnement[réf. nécessaire]. Le parc est désigné site Ramsar depuis le 18 juin 2013. Articles connexes Parcs nationaux du Viêt Nam Liens externes Ressources relatives à la géographie : Service d'information sur les Sites Ramsar World Database on Protected Areas (en)Site officiel Notes et références Portail de la conservation de la nature Portail du Vietnam
Parco nazionale di Con Dao

Il parco nazionale di Côn Đảo (in vietnamita: Vườn quốc gia Côn Đảo) è un'area naturale protetta dell'arcipelago di Côn Đảo, nella provincia vietnamita di Bà Rịa-Vũng Tàu. Il parco include una parte dell'isola e del mare circostante. La superficie totale protetta ammonta a 29400,00 ha, di cui 23000,00 a mare. Il parco nazionale è caratterizzato da un ecosistema vario: vi si trovano molte specie di coralli e di tartarughe marine. Nel 2006 una delegazione dei rappresentanti dell'UNESCO ha messo sotto osservazione il parco ed ha concluso che questo parco è eleggibile per entrare a far parte dei Patrimoni dell'umanità per la sua importanza naturale e culturale del mondo. Il governo vietnamita sta redigendo i documenti necessari da presentare all'Unesco. Attività Oltre all'osservazione della nascita delle tartarughe, nel parco è possibile fare birdwatching, scuba diving e snorkeling. Note Voci correlate Aree naturali protette del Vietnam Collegamenti esterni Il parco nazionale sul sito Active Travel Vietnam, su activetravelvietnam.com. URL consultato il 17 dicembre 2009 (archiviato dall'url originale il 4 gennaio 2010). Il parco nazionale di Con Dao su www.vietnamnationalparks.org, su vietnamnationalparks.org (archiviato dall'url originale il 18 dicembre 2009).
Parque nacional de Con Dao

e o Vasco da gama caracterizado por um ecosistema de considerável biodiversidade. Muitas espécies de corais e especialmente a tartaruga marinha são encontradas aqui. ntes da UNESCO Vietnam fez uma supervisão do parque e concliu que este parque é elegível a ser um Patrimônio Mundial misto, natural-cultural. O governo Vietnamita está preparando os documentos necessários para submetê-los em breve a UNESCO. Um controverso projeto de construção de uma rodovia foi proposto pelo governo local, mas foi rejeitado pelo governo devido às critícas por parte de ambientalistas.time é k jshshsjdhdjej
Con Dao nationalpark

Con Dao är en nationalpark på Con Dao-öarna i provinsen Ba Ria-Vung Tau i Vietnam. Parken omfattar en del av huvudön Con Son och det omgivande havet med en del mindre öar. Nationalparken kännetecknas av ett unikt ekosystem. Många arter av koraller och särskilt havssköldpaddan finns här. 2006 gjorde en delegation från Unesco i Vietnam en undersökning och utnämnde denna park till kandidat för att bli ett kombinerat naturligt-kulturellt världsarv. Den vietnamesiska regeringen förbereder nödvändiga dokument för att sända till UNESCO snart. En omstridd asfalterad väg har tidigare föreslagits av de lokala myndigheterna men detta avslogs av regeringen efter protester från miljöaktivister.
Hanoi Beer

Hanoi Beer (в'єт. Bia Hà Nội) — бренд пива, що виробляється в Ханої, В'єтнам. Бренд належить компанії Habeco, яка частково належить Carlsberg. Вперше був представлений у 1890 році Посилання Офіційний сайт Примітки
Mũi Né

Mũi Né is a coastal fishing ward in the Lâm Đồng Province of Vietnam. The ward has approximately 25,000 residents. Mui Ne and the other wards of Phan Thiet stretch along the coast for approximately 50 kilometers and have been transformed into a resort destination since the mid-1990s, when many visited the area to view the solar eclipse of October 24, 1995. Mũi Né ward has two beaches; Ganh Beach and Suoi Nuoc Beach, both with a number of resorts and a few shops and restaurants. But the most highly developed area is Rang Beach in Ham Tien ward (often erroneously called "Mui Ne Beach" by foreigners), which extends west of Mui Ne. The tourist season is from December to April. The average temperature is 27 °C, and the climate is hot and dry much of the year. Geography Mũi Né ward is geographically located as follows: - To the east and south, it borders the South China Sea. - To the west, it borders Hàm Tiến ward and Thiện Nghiệp commune. - To the north, it borders Thiện Nghiệp commune and Bắc Bình district. The ward covers an area of 35.41 km², with a population of 24,275 as of 1999, resulting in a population density of 686 people per km². History During the Republic of Vietnam era, Mũi Né was the district capital of Hải Long district, Bình Thuận province. After 1975, Hải Long district merged with Hàm Thuận and Thiện Giáo districts to form Hàm Thuận district, Thuận Hải province. At that time, Mũi Né was part of Hàm Dũng commune, Hàm Thuận district. On March 13, 1979, the Government Council issued Decision 104-CP. According to this decision, Hàm Dũng commune was dissolved to establish Mũi Né town as the district capital of Hàm Thuận district. On December 30, 1982, the Council of Ministers issued Decision 204-HĐBT. According to this decision, Hàm Thuận district was divided into two new districts: Hàm Thuận Bắc and Hàm Thuận Nam. At the same time, Mũi Né town was placed under the administration of Phan Thiết town and was renamed Mũi Né ward. Cuisine Mui Ne is famous for seafood. Sand dunes are inhabited by the butterfly lizard, called nhông cát in Vietnamese. Local people cook lizard in seven ways: grilled, steamed, fried, roasted, raw, served in porridge, iguana pie, and served alongside vegetables. Therefore, the local people call this the seven dishes from iguana. Beaches Mui Ne Beach: The main stretch of coastline. Ham Tien Beach: A quieter beach with beachfront resorts. Hon Rom Beach: A secluded beach. Tourist attraction Mũi Né is a coastal destination in Bình Thuận Province known for outdoor activities. Major attractions include the Red and White Sand Dunes, Fairy Stream, Mũi Né Beach. And Mũi Né Fishing Village, Mũi Né Market offer local culture and daily life. Gallery References External links Mui Ne travel guide from Wikivoyage
Mũi Né

Mũi Né (Cap de Né) est une station balnéaire du Viet Nam situé dans la province de Lâm Đồng, à environ 1 500 kilomètres au sud de Hanoï et 183 km au nord-est de Hô Chi Minh-Ville. Mũi Né a de nombreuses stations balnéaires sur les plages, ainsi que des restaurants, des bars et des cafés. Mũi Né est une destination populaire pour les touristes russes et chinois. Note Portail du Vietnam Portail du tourisme Références
Mũi Né

Mũi Né is een kustplaats en phường in de Vietnamese provincie Bình Thuận van in de regio Đông Nam Bộ, gelegen aan een baai van de Zuid-Chinese Zee. Mui Ne ligt niet ver van Phan Thiet. Het voormalige vissersdorp veranderde in een badplaats nadat veel toeristen er de zonsverduistering van 24 oktober 1995 waren komen bekijken. Er zijn tegenwoordig veel hotels, restaurants en cafés, die allemaal aan één lange weg liggen, de hotels aan de zeezijde en de restaurants aan de landkant. Het strand is in trek bij kitesurfers en windsurfers vanwege de krachtige zeebries. Door de zandduinen naast de zee ontstaat er elke dag een thermische wind, die van de zee naar het land blaast en in de loop van de dag toeneemt, vooral op zonnige dagen. Er zijn verschillende kite-spots. De meeste spots bestaan uit golven met branding. Het toeristenseizoen duurt van december tot mei. De gemiddelde temperatuur is 27 graden. Meestal is het er warm en droog. Zie ook Lijst van administratieve eenheden in Bình Thuận
Mũi Né

Mũi Né – okręg miasta Phan Thiết w południowo-wschodnim Wietnamie, nad Morzem Południowochińskim, w prowincji Bình Thuận, zwane turystyczną stolicą Wietnamu (Thủ đô resort của Việt Nam). Półwysep, na którym leży ten okręg, nosi tę samą nazwę. Czesto mylone jest z okręgiem Hàm Tiến, gdzie rzeczywiście koncentruje się życie turystyczne Phan Thiết. Położenie i charakter Okręg miasta Phan Thiết znajduje się 22 km od centralnych okręgów Phan Thiết, oficjalnie jest jednym z 11 okregów i 4 gmin tego miasta (. Centrum miasta łączą z tym okregiem drogi nr 706 i nowo wybudowana 706B. W wyniku rozwoju turystyki mała wioska rybacka stała się znanym ośrodkiem wypoczynkowym. W ośrodku znajduje się kilka resortów, restauracji i kawiarni. Jest popularnym celem wycieczek rosyjskich turystów, chociaż całe życie turystyczne koncentruje się w okręgu Hàm Tiến, z którym sasiaduje. Wiele hoteli, pensjonatów i restauracji należy do Rosjan. Sezon turystyczny trwa od grudnia do maja. Średnia temperatura to 27 °C, a klimat przez większą część roku jest gorący i suchy. Plaża Mũi Né jest popularną plażą o tropikalnym charakterze. Ze względu na silny wiatr jest popularnym celem dla osób uprawiających kitesurfing i windsurfing. Historia Wioska miała przez wieki lokalny charakter rybacki. Należała do państwa Czampa. Pozostałości świątyń Czampa noszą nazwę Po Sah Inu i są ciekawą atrakcją turystyczną. Turystyczny rozwój miejscowości rozpoczął się w 1995 roku, gdy wąski pas całkowitego zaćmienia Słońca (24 października 1995 roku) przechodził dokładnie tędy. Toponimia Są dwie teorie dotyczące pochodzenia nazwy wioski i półwyspu: oznacza ona „Przylądek schronienia” i związana jest z faktem, że rybacy, szukając schronienia przed szalejącymi tu tajfunami, przybijali do tutejszego portu w zatoce chronionej przez półwysep. Wzdłuż wybrzeża w pobliżu wioski przebiegała m.in. trasa tajfunu Haiyan w listopadzie 2013 roku; nazwa pochodzi od imienia księżniczki, najmłodszej, zmarłej w wieku 16 lat córki jednego z królów państwa Czamów. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Strona turystyczna Mũi Né Zdjęcia Mũi Né
Муйне

Муйне (вьет. Mũi Né, тьы-ном 㙁) — один из 16 городских кварталов города Фантхьета, расположенный на одноимённом береговом мысе. Находится в провинции Биньтхуан на юго-востоке Вьетнама, неподалёку от основных кварталов Фантхьета. Популярный вьетнамский курорт, «туристическая столица страны». Туризм Нежданная популярность пришла к Муйне, когда учёные объявили Фантхьет лучшим местом для наблюдения солнечного затмения 24 октября 1995 года, и нахлынувшие туристы обнаружили большой туристический потенциал этого места. Благодаря сильному ветру, побережье в Муйне популярно у кайт- и виндсёрферов. На курорте развита туристическая инфраструктура, он особенно популярен среди россиян; обслуживающий персонал местных заведений зачастую знает русский язык. Разработан перспективный план развития, предполагающий, что Муйне в 2030 году примет 2,5 млн туристов, а количество рабочих мест в туристической отрасли к этому моменту увеличится на 45000. Галерея См. также Туризм во Вьетнаме Ссылки Путеводитель «Муйне» в Викигиде Рыбный дух: что можно найти на пляже в Муйне (рус.). iz.ru. Известия (20 марта 2020). Дата обращения: 4 мая 2020. Архивировано 20 марта 2020 года. Примечания
Муйне

Муйне (в'єт. Mũi Né, досл. «мис Уникнення») — прибережне рибальське містечко в південно-центральній провінції Біньтхуан, В'єтнам. Місто, у якому проживає близько 25 000 жителів, є передмістям міста Фантх'єт. Муйне та інші передмістя Фантх'єта простягаються уздовж узбережжя приблизно на 50 кілометрів і були перетворені на курортне місце з середини 1990-х, коли багато хто відвідував цю місцевість, щоб побачити сонячне затемнення 24 жовтня 1995 року. Туризм розвинувся в районі від центру міста Фантх'єт до Муйне, де є понад сотня пляжних курортів, а також ресторани, бари, магазини та кафе.