NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Park Narodowy Juan Crisóstomo Falcón

Park Narodowy Juan Crisóstomo Falcón, również Park Narodowy Sierra de San Luis (hiszp. Parque nacional Juan Crisóstomo Falcón) – park narodowy w północnej części Wenezueli położony w stanie Falcón. Został utworzony 6 maja 1987 roku i zajmuje obszar 200 km². W 2005 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Na północ od niego znajduje się Park Narodowy Médanos de Coro, a na południowy zachód Park Narodowy Cerro Saroche. Opis Park obejmuje część pasma górskiego Sierra de San Luis (system górski Corian), na wysokościach od 1000 do 1500 m n.p.m. Najwyższym szczytem jest Cerro Galicia położony w zachodniej części parku. Mają tu źródła takie rzeki jak np.: Ricoa, Coro, Mitare, Acarigua i Hueque. Znajduje się dużo wodospadów (np.: Hueque), jezior i jaskiń, w tym położone w jaskini jezioro La Fosa de San Luis uważane za największy podziemny zbiornik wody w Ameryce Łacińskiej. Niżej położone obszary parku pokrywa wilgotny las równikowy. Wyżej występują lasy mgliste i sawanna (powyżej 1000 m n.p.m.). Średnia roczna temperatura w parku wynosi +20 °C, a roczne opady wahają się od 1000 mm do 1600 mm. Flora W lasach rosną m.in.: Randia aculeata, Urera caracasana, Capparis verrucosa, Acacia glomerosa, Protium tovarense, Ladenbergia moritziana, Carica microcarpa, jadłoszyn baziowaty, Cercidium praecox, Opuntia wentiana, Opuntia caribaea, Croton choristolepis, Didymopanax morototoni, Cochlospermum vitifolium, Protium tovarense, Trophis racemosa, a także kilka gatunków palm takich jak np.: Geonoma undata, Chamaedorea pinnatifrons i Wettinia praemorsa. Fauna Fauna w parku nie została dokładnie zbadana. Ssaki tu występujące to m.in.: ocelot wielki, aguti złocisty, koendu brazylijski, puma płowa, paka nizinna i tamandua południowa. W parku odnotowano 176 gatunków ptaków. Są to zagrożony wyginięciem (EN) czyż czerwony, a także m.in.: drobik łuskowany, złocik krótkosterny, fiołkowik, liściowiec wenezuelski, złocik wenezuelski, owocojad wenezuelski, piona koralodzioba, pieprzojad zmienny, dzwonnik brodaty, czakalaka rdzaworzytna i tłuszczak. Gady i płazy występujące w parku to m.in.: boa dusiciel, Bothrops colombiensis, legwan zielony, Dendropsophus luteoocellatus, Scinax rostratus, Anadia steyeri i Mabuya falconensis. Przypisy
General Juan Pablo Peñaloza National Park

The General Juan Pablo Peñaloza National Park (Spanish: Parque nacional General Juan Pablo Peñaloza), also Páramos Batallón y La Negra National Park, is a national park of Venezuela that is formed by several páramos. Among them Batallón and La Negra, which are an important source of water supply. It is located between the states Mérida and Táchira, northwest of the Táchira Depression in the Páramos de El Batallón and La Negra in Venezuela. The rivers Uribante, Escalante, La Grita, Mocotíes, El Molino, Torbes, Orope, Umuquena, Bobo, Pereña and Quebrada Grande and the waters that feed the Uribante-Caparo hydroelectric complex are born here. It is a set of mountain ranges with elevations ranging from 1,800 to 3,942 m (5,906 to 12,933 ft) AMSL at the summit of its peak El Pulpito, the highest in the Táchira state, in addition to more than 130 periglacial lagoons of various sizes. The park has a very rugged relief, with steep slopes where in some sectors the glaciers are observed. Among its largest lagoons are the lagoon of Bobo river or Babu, the Grande, Verde, Negra, large hole, Piedra, etc. among many others without officially cataloging. Gallery See also List of national parks of Venezuela Canaima National Park References
Parque nacional General Juan Pablo Peñaloza

El Parque nacional General Juan Pablo Peñaloza es un parque nacional de Venezuela que está formado por varios páramos: Entre ellos Batallón, La Negra, El Zumbador, Las Coloradas (Cerro Colorado), entre otros; los cuales son una importante fuente de abastecimiento de aguas. Está localizado entre los estados Mérida y Táchira, al noroeste de la depresión del Táchira en Venezuela. Cabe destacar que aquí nacen los ríos Uribante, Escalante, La Grita, Mocotíes, El Molino, Torbes, Orope, Umuquena, Bobo, Pereño, Quebrada Grande y las aguas que alimentan el complejo hidroeléctrico Uribante-Caparo. Relieve Es un conjunto de cadenas montañosas con elevaciones que van de los 1800 hasta los 3942 m s. n. m. en la cumbre de su pico El Púlpito, el más alto del estado Táchira, además de más de 130 lagunas periglaciares de diversos tamaños. El parque tiene un relieve muy accidentado, con pendientes pronunciadas donde en algunos sectores se observa el paso de los glaciares. Entre sus lagunas más grandes se encuentran la laguna Blanca, la laguna de río Bobo o Babum, La Grande, Las Verdes, Las Negras, Hoyada Gande, La piedra, etc. Entre muchas otras sin catalogar de forma oficial. Flora y Fauna Existen variadas zonas de vida vegetal como los bosques montañosos bajos, bosques húmedos montanos, bosques muy húmedos montanos, bosques pluviales montanos y páramo pluvial subandino. En los páramos abunda el frailejón palito, quitasol, saisai y birabirón de páramo. Un poco más abajo se observa el pino aparrado, palo de hierro, entre otros. La fauna es variada con presencia del oso frontino, tapir o danta de montaña, ardilla, lapa andina paramera, puerco espín y guache paramero, que es una especie endémica de los Andes. Se observan patos y decenas de aves que pululan la zona, además de arañas y cientos de insectos. Aunado a la presencia de varios tipos de ganado y caballos que se escaparon de fincas aledañas y sobreviven en el lugar Dentro del parque se encuentran al menos 2 especies endémica de mariposas braquípteras (Redonda bordoni Viloria & Pyrcz, 2003 y Redonda lathraia Viloria & Camacho, 2015).​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Parque nacional General Juan Pablo Peñaloza.
Park Narodowy General Juan Pablo Peñaloza

Park Narodowy General Juan Pablo Peñaloza, również Park Narodowy Páramos Batallón y La Negra (hiszp. Parque nacional General Juan Pablo Peñaloza, Parque nacional Páramos Batallón y La Negra) – park narodowy w Wenezueli położony w stanach Táchira i Mérida. Został utworzony 31 stycznia 1989 roku i zajmuje obszar 952 km². W 2005 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Na południowy zachód od niego znajduje się Park Narodowy El Tamá, a na południowy wschód Park Narodowy Tapo-Caparo. Opis Park obejmuje kilka pasm górskich położonych w północnej części Kordyliery Wschodniej, na wysokościach od 1300 do 3912 m n.p.m. Najwyższy szczyt to El Púlpito (3912 m n.p.m.). Znajdują się tu źródła kilkunastu rzek i 117 jezior. Są wodospady takie jak np. Los Bailadores, Rincón de la Laguna, Rincón de Nieto i Guayabales. Niżej położoną część parku pokrywa tropikalny wilgotny las górski. Wyżej występuje las mglisty (od 2000 m do 3000 m n.p.m.) i paramo (powyżej 3000 m), które zajmuje 38 procent powierzchni parku. Główne obszary, gdzie występuje paramo, noszą nazwy Batallón, La Negra i El Zumbado. Stąd wzięła się jedna z nazw parku. Średnia roczna temperatura w parku wynosi w zależności od wysokości od +10 °C do +24 °C, a średnie roczne opady od 800 mm do 2500 mm. Flora W paramo dominują rośliny z gatunków: Espeletia nerifolia, Espeletia jahnii, Polylepis sericea, Weinmannia microphyilla i Diplostephium venezuelense. Występują tu takie gatunki endemiczne jak np.: Bomarea oligantha, Espeletiopsis meridensis, Espeletiopsis tachirensis, Espeletia cuatrecasasii i Espeletia leucactina. W lasach rosną: zagrożony wyginięciem (EN) Juglans neotropica, narażony na wyginięcie (VU) Prumnopitys montana, a także m.in. Podocarpus oleifolius i Ocotea calophylla. Fauna Fauna w parku nie została dokładnie zbadana. Ze ssaków żyją tu: narażone na wyginięcie (VU) tapir amerykański i andoniedźwiedź okularowy, a także m.in.: wiewiórka rudoogonowa, paka górska, ostronosek górski i koendu brazylijski. Ptaki tu występujące to: narażone na wyginięcie (VU) czubacz hełmiasty i kusacz szary, a także m.in.: amazoneczka ognistogłowa, metalik krasnosterny, lordzik pomarańczowogardły, gołąbczak pręgosterny, mieczodziobek, hełmik zielonobrody i zbrojówka. Przypisy
Yacambú National Park

The Yacambú National Park (Spanish: Parque nacional Yacambú) is a protected area with national park status in the South American country of Venezuela. It is located in the south of the Lara State, on the southern slope of the Portuguesa Mountain Range, which forms part of the mountain foothills of the Andes Mountains. It was created in 1962 with the purpose of protecting part of the Yacambú river basin, whose waters will feed the reservoir José María Ochoa Pilé, an ambitious project still under construction. The reservoir is of vital importance for water supply in the city of Barquisimeto and for economic development in the dry valleys of Quibor, where there is a protected area of sustainable use for agricultural purposes. It has a humid cloud forest vegetation in its highest parts, where trees such as bucare, araguaney and oak predominate. There are also 14% of the orchids known in the country, that is, about 60 species. Presence of mammals such as the araguato monkey, the deer matacan and caramerudo, cachicamo, the honey bear, among the birds stands the guacharaca, and snakes like the Viperinae. Gallery See also List of national parks of Venezuela Morrocoy National Park References
Parque nacional Yacambú

El Parque nacional Yacambú es un parque nacional de Venezuela.​ Localizado en el sur del Estado Lara. Se extiende en la vertiente sur de la Sierra de Portuguesa, formando parte de las estribaciones montañosas de la Cordillera de los Andes. Fue creado en 1962 con el propósito de resguardar la cuenca del río Yacambú, cuyas aguas están destinadas a abastecer el embalse José María Ochoa Pilé, un proyecto de infraestructura que aún se encuentra en construcción. Este embalse tiene una importancia estratégica, ya que busca garantizar el suministro de agua potable para la ciudad de Barquisimeto y contribuir al desarrollo agrícola en los valles secos de Quíbor, donde se ha establecido un área de uso sostenible con fines productivos. Flora Tiene una vegetación de bosques húmedos nublados en sus partes más altas, en donde predominan los árboles como el bucare, araguaney y el roble. También se encuentra un 14 % de las orquídeas conocidas en el país, es decir, unas 60 especies. Fauna Presencia de mamíferos tales como: el mono araguato, los venados matacán y caramerudo, el cachicamo, el oso melero, entre las aves destaca la guacharaca, y serpientes como la cascabel y la boa constrictor. Véase también Parques nacionales de Venezuela Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Parque nacional Yacambú. Venezuela: Parque nacional Yacambú Referencias
Parc national Yacambú

Le parc national Yacambú (en espagnol, Parque nacional Yacambú) est un parc national situé dans l'État de Lara au Venezuela. Le parc est créé le 12 juin 1962. Il vise à protéger les grottes situées le long de la rivière Yacambú qui alimentent le lac de barrage José María Ochoa Pilé, un projet ambitieux alors en construction qui permet l'alimentation en eau de la ville voisine de Barquisimeto et le développement économique des vallées sèches de la région de Quibor où se trouve une aire protégée de développement durable agricole. Notes et références Annexes Articles connexes Liste des parcs nationaux du Venezuela Liens externes Ressource relative à la géographie : World Database on Protected Areas Portail de la conservation de la nature Portail du Venezuela
Park Narodowy Yacambú

Park Narodowy Yacambú (hiszp. Parque nacional Yacambú) – park narodowy w Wenezueli położony w stanach Lara i Portuguesa. Został utworzony 12 czerwca 1962 roku i zajmuje obszar 269,16 km². W 2005 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Na zachód od niego znajduje się Park Narodowy Dinira, na południe Park Narodowy El Guache, a na wschód Park Narodowy Terepaima. Opis Park znajduje się na północno-wschodnim krańcu Andów i obejmuje południowe zbocza pasma górskiego Sierra de Portuguesa﻿, w dorzeczach rzek Yacambú, Tocuyo i Turbio, na wysokościach od 500 do 2200 m n.p.m. Występują tu liczne rzeki i potoki, takie jak m.in.: Tocuyo, Atarigua, Turbio, Yacambú, Guanare i Portuguesa. Większą część parku pokrywa las mglisty. W najniżej położonej części (do wysokości 700 m n.p.m.) występują tropikalny wilgotny las górski i sawanny. W północnej części parku nagromadzenie pirytu w skałach powoduje reakcje chemiczne w kontakcie z wilgotnym powietrzem. W jej wyniku powstają gazy tworzące chmury widoczne z odległości dziesięciu kilometrów. Jest to jedna z większych atrakcji turystycznych w parku, błędnie określana jako fumarola. Średnia roczna temperatura wynosi +20,6 °C, a średnie roczne opady 2040 mm. Flora W parku rosną narażone na wyginięcie (VU) Tabebuia chrysantha i Conchocarpus larensis, a także m.in.: Sloanea caribaea, Trichilia pallida, Zanthoxylum ocumarense, Posoqueria coriacea, Calatola venezuelana, Alchornea triplinervia, Simira erythroxylon, Fuchsia tillettiana, Couepia platycalyx, Erythrina poeppigiana, Machaerium acuminatun, Trophis racemosa, Platymiscium polystachyum, Platymiscium diadelphum, Terminalia amazonica, Simira lezamae i Lafoensia punicifolia. Występuje tu duża różnorodność storczyków. Jest wśród nich m.in. Cattleya mossiae, narodowy kwiat Wenezueli. Fauna Ssaki żyjące w parku to narażone na wyginięcie (VU) andoniedźwiedź okularowy i tapir amerykański, a także m.in.: jaguar amerykański, puma płowa, hirara amerykańska, paka nizinna, paka górska, aguti złocisty i mazama ruda. Odnotowano tu 254 gatunki ptaków. Są to zagrożony wyginięciem (EN) czyż czerwony, narażone na wyginięcie (VU) czubacz hełmiasty i derkaczyk rdzawoboczny, a także m.in.: kusaczka wenezuelska, rudosterka krasnoucha, złocik wenezuelski, fiołkowik, czakalaka rdzaworzytna, pieprzojad zmienny, modrowronka zielona, tangarka kropkowana i łuszcz strojny. Przypisy
Yurubí National Park

The Yurubí National Park (Spanish: Parque nacional Yurubí) is a protected area with the status of national park in the north of the South American country of Venezuela. It was founded on March 18, 1960 in Yaracuy State created to protect the Yurubí river basin, which is the source of fresh water for the city of San Felipe. The Yurubí National Park is located in the mountains of the Sierra de Aroa. The park includes cloud forests and low montane forests and is surrounded by cultivated areas. The park is crossed by small trails, which are used mainly by poachers or by a small number of visitors and researchers. The park is not inhabited; The former settlers of the area were relocated many years ago. Due to its geographical location, the Yurubí National Park is expected to have a high degree of biodiversity and endemism, however, only limited research has been done and information is limited. 68 species of birds have been reported, 64 species of bats, 13 carnivores, 9 rodents, 5 marsupials, 2 primates, among other mammals within the park. See also List of national parks of Venezuela Los Roques National Park References
Parc national Yurubí

Le parc national Yurubí (en espagnol, Parque nacional Yurubí) est un parc national situé dans l'État d'Yaracuy au Venezuela et créé le 18 mars 1960. Géographie Situation Le parc couvre une partie du bassin du fleuve Yurubí dans les montagnes de la sierra de Aroa. Histoire Le parc a été créé pour protéger le bassin du fleuve Yurubí qui alimente en eau douce la ville de San Felipe, capitale de l'État d'Yaracuy, située à proximité. Biodiversité Le parc abrite, entre autres espèces, 68 espèces d'oiseaux, 64 de chauve-souris, 13 de carnivores, 9 de rongeurs, 5 de marsupiales et 2 de primates. Notes et références Notes Références Annexes Articles connexes Liste des parcs nationaux du Venezuela Portail de la conservation de la nature Portail du Venezuela
Nationaal park Yurubí

Het Nationaal park Yurubí (Spaans: Parque Nacional Yurubí) is een nationaal park in Venezuela. Het werd opgericht in 1960 en is 236,7 vierkante kilometer groot. Het park omvat bergen (Sierra de Aroa), bossen en het bekken van de Yurubí-rivier. Externe link (es) Website van het park
Park Narodowy Yurubí

Park Narodowy Yurubí (hiszp. Parque nacional Yurubí) – park narodowy w Wenezueli położony w stanie Yaracuy. Został utworzony 18 marca 1960 roku i zajmuje obszar 236,7 km². W 2005 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Opis Park położony jest w paśmie górskim Sierra de Aroa stanowiącym północno-zachodnie przedłużenie Kordyliery Nadbrzeżnej. Znajduje się w dorzeczach rzek Aroa i Yaracuy, na wysokościach nie przekraczających 1850 m n.p.m. Są tu źródła rzek: Yurubí (stąd nazwa parku), Cocorote, Cocorotico, Carabobo i Tesorero. W północnej części znajdują się jaskinie. Najniżej położoną część parku pokrywa tropikalny wilgotny las górski. Wyżej rośnie las mglisty. Flora i fauna nie została dokładnie zbadana. Średnia roczna temperatura wynosi +26,5 °C, a średnie roczne opady 1580 mm. Flora W lesie mglistym rosną narażony na wyginięcie (VU) Gyranthera caribensis, a także m.in.: brosimum mleczodrzew, Tetrorchidium rubrivenium, Billia columbiana, Meliosma pittieriana i Protium carana. Występują liczne paprocie drzewiaste (m.in. z rodzaju pierzastka) i wiele gatunków roślin epifitycznych. Gatunki endemiczne w parku należą głównie do rodzin pieprzowate, jasnotowate, akantowate i marzanowate. Fauna Ssaki występujące w parku to narażony na wyginięcie (VU) tapir amerykański, a także m.in.: ocelot wielki, ocelot nadrzewny, paka nizinna, aguti złocisty, mazama ruda, wyjec rudy, pancernik dziewięciopaskowy i pekariowiec obrożny. Odnotowano tu 68 gatunków ptaków. Są to narażony na wyginięcie (VU) czubacz hełmiasty, a także m.in.: tłuszczak, cytrynka szarogłowa, drozd gołooki, tangarka niebieska, tangarka płowa, czakalaka rdzaworzytna, drobik łuskowany, krogulec zmienny, czubacz żółtoguzy i przepiór wenezuelski. Gady żyjące w parku to m.in.: legwan zielony, amejwa pospolita, żararaka lancetowata, żararaka wenezuelska, Micrurus isozonus, boa dusiciel, grzechotnik straszliwy i musurana. Przypisy
Duida–Marahuaca National Park

Duida–Marahuaca National Park is a protected area in Amazonas state, Venezuela. It has an area of 210,000 ha, and includes the Duida–Marahuaca Massif. The national park was established in 1978. It has been included within the Alto Orinoco-Casiquiare Biosphere Reserve, which was designated in 1993. Endemic fauna Frogs Venezuela's tepuys are the home of a number of endemic frog species. Sometimes these species are known from only a single tepuy, as is the case of several which are to be found in the national park. Cerro Duida Mount Duida frog (Dischidodactylus duidensis) Cerro Marahuaca Several frog species are only known from the summit of Cerro Marahuaca, including Pristimantis marahuaka, Metaphryniscus sosai, and Myersiohyla inparquesi. Birdlife Duida grass finch (Emberizoides duidae) See also List of national parks of Venezuela Cerro Huachamacari References External links
Parque nacional Duida-Marahuaca

El Parque nacional Duida-Marahuaca es un parque nacional de Venezuela, ubicado en el municipio Atabapo, la parte central del estado Amazonas, en el Orinoco medio, entre las poblaciones Tamatama y la Esmeralda, tiene definido sus linderos por los ríos Cunucunuma, al norte y al oeste; Padamo, al este; y Orinoco al sur. Específicamente está en el centro meridional del macizo guayanés. Historia Fue decretado parque nacional por el Decreto n.º 2.981 del 12 de diciembre de 1978 y publicado en la Gaceta Oficial n.º 2.417, Extraordinaria del 7 de marzo de 1979, durante la primera presidencia de Carlos Andrés Pérez. Geografía Superficie Tiene una extensión de unas 210.000 hectáreas. Allí se pueden encontrar los cerros Duida, Huachamacari y Marahuaca, que conforman el reservorio de fauna y flora Roraima. Estas elevaciones del terreno alcanzan unas alturas de 2.880 y 2.900 metros respectivamente. Vegetación Su flora es muy variada, aproximadamente el 19% de ésta es endémica, es decir, exclusiva de la región. Entre ellas podemos mencionar los helechos, las cipetáceas y las ericáceas, entre otras. La vegetación de este sector se considera única y, por esta razón, se han inventariado cientos de especies, géneros y variedades nuevas para el registro científico. Fauna Es variada, destacando el jaguar, la danta o tapir, distintas especies de monos, reptiles, anfibios y una rica avifauna. Clima Este parque se encuentra permanentemente bañado por intensas lluvias tormentosas, de tal modo que llega a recibir hasta 4.000 mm de precipitación anual. Al mismo tiempo, la cumbre del Marahuaca se encuentra azotada por vientos que llegan a alcanzar hasta los 37 nudos de velocidad, los cuales provienen en forma predominante del N.E. en la época de menor precipitación comprendida entre diciembre y marzo, y del S.E. en la estación más lluviosa, entre abril y noviembre. No es menos digna de hacer mención la constante neblina que se posa sobre su cumbre, hasta tal punto permanente que hace muy difícil su acceso mediante helicópteros (única vía expedita hasta ahora) y por supuesto su observación aérea, además de constituir un factor entorpecedor y peligroso para la exploración del macizo. La temperatura predominante a esas alturas, se sitúa entre los 10 °C a 11 °C; pero llegando a alcanzar niveles máximos de aproximadamente 25 °C a pleno sol; así como mínimos cercanos a los 0°, en las noches más frías. Todos estos ingredientes son los que hacen tan difícil el acceso a estas mesetas cuyos topes mantienen condiciones semejantes a los altiplanos andinos, lo cual los hace ser islas ecológicas. Forma de acceso A través de las vías fluviales que proporcionan los ríos Iguapo, Panamo y Cunucunuma. Igualmente existen pistas de aterrizaje en las localidades de Esmeralda y la Comunidad de Culebra. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Parque nacional Duida-Marahuaca.
Nationaal park Duida-Marahuaca

Het Nationaal park Duida-Marahuaca (Spaans: Parque Nacional Duida-Marahuaca) is een nationaal park in Venezuela. Het werd opgericht in 1978 en is 2100 vierkante kilometer groot. Het park omvat bergen (Duida, Huachamacari en Marahuaca) van het Guianaschild. Externe link (es) Website van het park