NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Marion (Carolina del Sud)

Marion è una città degli Stati Uniti d'America, situata nella Contea di Marion nello Stato della Carolina del Sud. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Marion Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su marionsc.gov. (EN) Marion (insediamento umano) / Marion (divisione amministrativa), su Geographic Names Information System, USGS.
Marion (South Carolina)

Marion is een plaats (city) in de Amerikaanse staat South Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Marion County. Demografie Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 7042. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 6959, een daling van 83 (-1,2%). Geografie Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 11,2 km², geheel bestaande uit land. Marion ligt op ongeveer 415 m boven zeeniveau. Plaatsen in de nabije omgeving De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 28 km rond Marion. Externe link (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Marion op city-data.com
Marion (Carolina do Sul)

Marion é uma cidade localizada no estado norte-americano da Carolina do Sul, no Condado de Marion. Demografia Segundo o censo norte-americano de 2000, a sua população era de 7042 habitantes. Em 2006, foi estimada uma população de 6959, um decréscimo de 83 (-1.2%). Geografia De acordo com o United States Census Bureau tem uma área de 11,2 km², dos quais 11,2 km² cobertos por terra e 0,0 km² cobertos por água. Marion localiza-se a aproximadamente 415 m acima do nível do mar. Localidades na vizinhança O diagrama seguinte representa as localidades num raio de 28 km ao redor de Marion. Referências Ligações externas Estatísticas, mapas e outras informações sobre Marion em city-data.com
Марион (Южная Каролина)

Марион (англ. Marion) — крупнейший город и административный центр (столица) одноимённого округа в штате Южная Каролина в Соединённых Штатах Америки. Согласно результатам переписи населения США, проведённой в 2020 году, число жителей города составляло 6448 человек, что, для такого небольшого населённого пункта, существенно меньше (− 7,1%), чем было во время предыдущей переписи прошедшей в 2010 году (6939 человек). История Примерно через шестьдесят лет после основания первого постоянного поселения в Южной Каролине группа английских поселенцев, отправленных лордом-собственником, высадилась в Джорджтауне и двинулась вверх по реке Пи-Ди до слияния с рекой Литл-Пи-Ди примерно на полпути между Джорджтауном и нынешним городом Марион. Среди этих семей были Бриттоны, Дэвисы, Флаглеры, Джайлз, Грейвс и Тайлер. Примерно в то же время, и, возможно, на том же корабле из Англии, прибыл Джон Годболд, отставной английский морской капитан. Он двинулся дальше вверх по течению Биг-Пи-Ди и поселился на ручье Кэтфиш-Крик, который течёт чуть к юго-западу от нынешней городской черты Мариона. В ранние колониальные годы этот район входил в состав округа Крейвен. После раздела Крейвена этот участок земли был отнесён к округу Джорджтаун и стал известен как Гилсборо в честь полковника Хью Джайлза, героя Войны за независимость США, сражавшегося под командованием Фрэнсиса Мэриона. В 1785 году был проведён ещё один раздел, и некоторое время для обозначения этой территории использовали название «Либерти». 17 декабря 1847 года, когда законодательным собранием Южной Каролины был выдан устав городу, его официальным название стало «Marion», в честь упомянутого выше генерала Фрэнсиса Мэриона. Нынешнее здание суда было построено в 1854 году и является уже третьим зданием окружного суда, расположенным на том же месте или рядом с ним. Во время Гражданской войны в США округ Марион избежал разрушений от войск генерала Шермана благодаря разливу реки Биг-Пи-Ди, который не позволил Армии Союза переправиться здесь в ходе марша Шермана к морю. География В соответствии с данными указанными на сайте центрального статистического органа страны — Бюро переписи населения США, общая площадь города составляет 4,3 квадратных мили (11 км2) и вся эта территория приходится на сушу. См. также Список городов Южной Каролины по численности населения Примечания Ссылки marionsc.gov — официальный сайт Марион (англ.).
Марион (Јужна Каролина)

Марион (енгл. Marion) град је у америчкој савезној држави Јужна Каролина. Демографија По попису из 2010. године број становника је 6.939, што је 103 (-1,5%) становника мање него 2000. године. Види још Списак градова у САД по броју становника Највећи градови у САД по деценијама Референце Литература Спољашње везе United States Census Bureau
Маріон (Південна Кароліна)

Маріон (англ. Marion) — місто (англ. city) в США, в окрузі Меріон штату Південна Кароліна. Населення — 6448 осіб (2020). Географія Маріон розташований за координатами 34°10′44″ пн. ш. 79°23′48″ зх. д. (34.178755, -79.396574). За даними Бюро перепису населення США в 2010 році місто мало площу 11,45 км², уся площа — суходіл. Демографія Згідно з переписом 2010 року, у місті мешкало 6939 осіб у 2788 домогосподарствах у складі 1858 родин. Густота населення становила 606 осіб/км². Було 3099 помешкань (271/км²). Расовий склад населення: До двох чи більше рас належало 1,4 %. Частка іспаномовних становила 1,3 % від усіх жителів. За віковим діапазоном населення розподілялося таким чином: 27,6 % — особи молодші 18 років, 57,8 % — особи у віці 18—64 років, 14,6 % — особи у віці 65 років та старші. Медіана віку мешканця становила 35,3 року. На 100 осіб жіночої статі у місті припадало 78,2 чоловіків; на 100 жінок у віці від 18 років та старших — 70,3 чоловіків також старших 18 років. Середній дохід на одне домашнє господарство становив 41 085 доларів США (медіана — 29 037), а середній дохід на одну сім'ю — 50 286 доларів (медіана — 36 521). Медіана доходів становила 49 339 доларів для чоловіків та 24 440 доларів для жінок. За межею бідності перебувало 38,8 % осіб, у тому числі 57,8 % дітей у віці до 18 років та 27,7 % осіб у віці 65 років та старших. Цивільне працевлаштоване населення становило 1994 особи. Основні галузі зайнятості: освіта, охорона здоров'я та соціальна допомога — 23,4 %, виробництво — 21,6 %, мистецтво, розваги та відпочинок — 12,2 %, роздрібна торгівля — 11,0 %. Примітки Джерела
Jaderná elektrárna Oconee

Jaderná elektrárna Oconee (anglicky Oconee Nuclear Station) je provozní jadernou elektrárnou ve Spojených státech. Leží v Oconee County poblíž města Seneca ve státě Jižní Karolína. Elektrárnu vlastní a provozuje společnost Duke Energy. Reaktory elektrárny dodala americká firma Babcock & Wilcox. Jako první jaderné elektrárně ve Spojených státech se ji podařilo vyrobit půl miliardy kilowatthodin. V roce 2021 Duke Energy požádal NRC o povolení udržet Oconee v provozu do roku 2050. Historie a technické informace Reaktory Jaderná elektrárna Oconee je zajímavá tím, že provozuje tři reaktory, což není příliš běžné (většinou se staví v párech a nebo jeden). Výstavba všech tří bloků započala dne 6. listopadu 1967. Jedná se o tlakovodní reaktory B&W-177. První dva mají hrubý výkon 891 MW a čistý výkon po odečtení vlastních potřeb 846 a 848 MW, třetí blok disponuje hrubý výkonem 900 MW a čistým výkonem 859 MW. Do sítě byly připojeny ve dnech 6. května 1973, 5. prosince 1973 a 18. září 1974. Do komerčního provozu přešly postupně ve dnech 15. července 1973, 9. září 1974 a 12. prosince 1974. Celkový hrubý výkon jaderné elektrárny tedy činí 2 682 MW. Elektrárna je unikátní, protože je jedinou jadernou elektrárnou ve Spojených státech, která nespoléhá na nouzové naftové generátory pro nouzové napájení. Místo toho se spoléhá na dvě turbíny v nedaleké vodní elektrárně Keowee. V případě, že jsou obě jednotky Keowee mimo provoz, lze nouzové napájení alternativně zajistit turbínami v nedaleké fosilní elektrárně Lee. Okolní obyvatelstvo NRC definuje dvě zóny havarijního plánování kolem jaderných elektráren. První o poloměru 16 kilometrů, která se týká především vystavení radioaktivní kontaminace vzduchu a poté druhou o poloměru 80 kilometrů, jež se zabývá kontaminací potravin a vody. Podle studie NRC zveřejněné v srpnu 2010 byl odhad rizika zemětřesení dostatečně silného na to, aby způsobilo poškození aktivní zóny 1 ku 23 256 let. Informace o reaktorech Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Oconee Nuclear Station na anglické Wikipedii. Související články Jaderná energetika ve Spojených státech Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Jaderná elektrárna Oconee na Wikimedia Commons
Kernkraftwerk Oconee

Das Kernkraftwerk Oconee (englisch Oconee Nuclear Station, Abkürzung ONS) liegt am Lake Keowee nahe Seneca, in South Carolina (USA) und hat eine Nettoleistung von insgesamt 2538 MWel. Technik Das Kernkraftwerk hat drei Blöcke mit Druckwasserreaktoren von Babcock & Wilcox, mit je einer Leistung von 885 MW. Block 1 und 2 wurden 1973 und Block 3 1974 in Betrieb genommen. Geplant ist, die generalüberholten Blöcke im Jahr 2034 vom Netz zu nehmen. Der Druckwasserreaktor ist ein 203,2-mm-Stahlbehälter mit einem Gewicht von 660 t, der durch ein 1,36 m dickes Stahlbetongebäude geschützt ist. Laut Spiegel.de waren die Notkühlsysteme in den Reaktoren nie funktionsfähig. Daten der Reaktorblöcke Das Kernkraftwerk Oconee hat insgesamt drei Blöcke: Siehe auch Liste der Kernkraftwerke Einzelnachweise
Central nuclear de Oconee

La central nuclear de Oconee está situada en Seneca, Carolina del Sur, y tiene una capacidad de potencia de salida de más de 2500 megavatios. Es la segunda central nuclear de Estados Unidos a la que se le ha otorgado prórroga de su autorización por la Nuclear Regulatory Commission (le precede la planta Calvert Cliffs en Maryland). Esta planta cuenta con tres reactores de agua a presión de Babcock and Wilcox y su funcionamiento corre a cargo de Duke Power. De acuerdo con la web de Duke Power', la planta ha generado más de 500 millones de megavatios hora de electricidad, y es la "primera planta nuclear de los Estados Unidos en alcanzar este hito." [1] Enlaces externos (en inglés): Página del Departamento de Energía
Centrale nucléaire d'Oconee

La centrale nucléaire d'Oconee est située à Seneca près de Greenville en Caroline du Sud et elle a une capacité globale de 2 500 MWe. Description La centrale de Oconee est équipée de trois réacteurs à eau pressurisée (REP) construits par Babcock et Wilcox : Oconee 1 : 846 MWE, mise en service en 1973 pour 40 ans, puis 60 ans (2033). Oconee 2 : 846 MWE, mise en service en 1973 pour 40 ans, puis 60 ans (2033). Oconee 3 : 846 MWE, mise en service en 1974 pour 40 ans, puis 60 ans (2034). La centrale d'Oconee est la seconde centrale des États-Unis à obtenir une prolongation à 60 ans de sa licence d'exploitation auprès de la NRC (Nuclear Regulatory Commission). Seule la centrale de Calvert Cliffs dans le Maryland a obtenu sa prolongation avant Oconee. Exploitant La centrale d'Oconee est exploitée par la Duke Power Company et elle appartient à Duke Energy. Elle a déjà fourni plus de 500 millions de MWh d'électricité, c'est la première centrale nucléaire américaine à avoir dépassé ce seuil. Incident En 2002, fissuration du couvercle de la cuve de la centrale. Les services d'entretien ont découvert en 2011 qu'un système de refroidissement de secours du cœur des réacteurs, installés en 1983, n'aurait jamais fonctionné en cas de nécessité, vu que les coupe-circuit étaient mal réglés. Notes et références Liens externes (en) Page de l'Administration américaine sur Oconee (en) Page de Duke energy sur la centrale d'Oconee Portail de l'industrie Portail de l’énergie Portail du nucléaire Portail de la Caroline du Sud
Fort Moultrie

Le fort Moultrie est le nom d'une série de forts construits sur la Sullivan's Island en Caroline du Sud (États-Unis) destinés à protéger la ville de Charleston des attaques britanniques. Il est situé dans le Fort Sumter and Fort Moultrie National Historical Park. Situation Il est situé en Face du Fort Wagner Histoire Le fort est rebaptisé en l'honneur du général William Moultrie, commandant patriote américain lors de la bataille de Sullivan's Island. Liens externes (en) Fort Moultrie sur Natural Atlas Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la guerre de Sécession Portail des forces armées des États-Unis Portail de la Caroline du Sud
Форт Моултрі

Форт Моултрі (англ. Fort Moultrie) — ряд цитаделей в містечку Саліван Айленд (Південна Кароліна, США) збудованих для захисту Чарльстона. Перший форт був збудований зі стовбурів пальм, звідти пальма на прапорі Південної Кароліни та прізвисько Південної Кароліни — «Штат пальметто». Форт названо на честь командувача битви за Саліван Айленд генерала Вільяма Моултрі. Форт Моултрі єдина ділянка Національної системи Парків де повністю прослідковується вся 171-о річна історія Американської берегової лінії (1776–1947). Посилання Fort Moultrie [Архівовано 12 серпня 2013 у Wayback Machine.](англ.) Historic Charleston's Religious and Community Buildings, a National Park Service Discover Our Shared Heritage Travel Itinerary [Архівовано 26 липня 2008 у Wayback Machine.](англ.)
Francis Marion University

Francis Marion University (FMU) ist eine US-amerikanische Universität in South Carolina nahe der Stadt Florence. Die Universität ist nach dem Kriegshelden Francis Marion benannt und wurde 1957 gegründet. Sie diente zuerst nur als ein Freshman-Zentrum der University of South Carolina, bis sie 1970 ein vollwertiges College wurde. Zurzeit sind an der FMU etwa 4000 Studenten, von denen 93 Prozent in South Carolina geboren wurden. Weblinks Francis Marion University
Université Francis Marion

L'université Francis Marion est une université d'arts libéraux située à Florence, en Caroline du Sud. Fondée en 1970, elle est nommée en l'honneur d'un héros de la guerre d'indépendance des États-Unis, le général Francis Marion. Histoire Étudiants célèbres Yancey McGill (en) - homme politique Mark L. Walberg - présentateur de télévision Pearl Moore (en) - ancien jouer de basket Josh Edgin - ancien joueur de baseball Notes et références Liens externes Site officiel Site officiel d'athlétisme Francis Marion University Digital Collections Portail des universités américaines Portail de la Caroline du Sud
Aiken Regional Airport

Aiken Regional Airport (IATA: AIK, ICAO: KAIK, FAA LID: AIK) is a city-owned public-use airport located five nautical miles (9 km) north of the central business district of Aiken, a city in Aiken County, South Carolina, United States. The airport serves the general aviation community, with no scheduled commercial airline service. Formerly, it was Aiken Air Force Station. Facilities and aircraft Aiken Regional Airport covers an area of 700 acres (280 ha) at an elevation of 528 feet (161 m) above mean sea level. It has two asphalt paved runways: 7/25 is 5,500 by 100 feet (1,676 x 30 m) and 1/19 is 3,800 by 75 feet (1,158 x 23 m). For the 12-month period ending July 13, 2023, the airport had 28,300 aircraft operations, an average of 77 per day: 93% general aviation, 6% air taxi and 1% military. At that time there were 47 aircraft based at this airport, 38 single-engine, 7 multi-engine, and 2 jet. See also List of airports in South Carolina References External links Aiken Regional Airport, official website Aiken Aviation Enterprises, the fixed-base operator FAA Terminal Procedures for AIK, effective July 9, 2026 Resources for this airport: FAA airport information for AIK AirNav airport information for KAIK ASN accident history for AIK FlightAware airport information and live flight tracker NOAA/NWS weather observations: current, past three days SkyVector aeronautical chart, Terminal Procedures
Aeroportul Municipal Aiken

Aeroportul Municipal Aiken (IATA: AIK, ICAO: KAIK, FAA LID: AIK) este un aeroport din Carolina de Sud, Statele Unite ale Americii ce deservește zona Aiken⁠(d)​. Aeroportul a fost tranzitat în 2019 de 190 de pasageri. A fost numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 161 m, aeroportul dispune de 2 piste. Infrastructură Piste Aeroportul dispune de 2 piste. Pista 01/19 are suprafața de asfalt și dimensiunile 3.800 picioare × 75 picioare. Pista 07/25 are suprafața de asfalt și dimensiunile 5.500 picioare × 100 picioare. Terminale Note Vezi și
Brookland-Cayce High School

Brookland-Cayce High School is a public high school located in Cayce, South Carolina, United States. It is part of Lexington County School District 2. The current principal is Dr. James "Vance" Jones. History The school was built in 1932. Named for the cities of Brookland (now West Columbia) and Cayce which it originally served, the school now serves parts of West Columbia, Cayce, South Congaree, Pine Ridge, and Gaston. It is a part of the Lexington County School District Two. When the high school first opened it was a segregated school. Brookland and Cayce were schools for whites. Over the years the schools joined together. It was founded in order to serve the communities across the Congaree River from Columbia. Notable alumni Kip Bouknight, former professional baseball player Mike Derrick, former professional baseball player, Boston Red Sox Dakota Dozier, former professional football player, Chicago Bears, Minnesota Vikings, and New York Jets Bruce Littlefield, author Curtis Loftis, Treasurer of South Carolina Ike Okoli, beach wrestler Nikki G. Setzler, former South Carolina State Senator Jeff Twitty, former professional baseball player, Kansas City Royals Dooley Womack, former professional baseball player, Houston Astros, New York Yankees, and Oakland Athletics Troy Lesesne, Soccer Coach, Head Coach of DC United References External links Official website
Charleston Air Force Base

Charleston Air Force Base (IATA-code: CHS, ICAO-code: KCHS) is een vliegbasis van de United States Air Force in North Charleston, 11 km ten noorden van Charleston in de Amerikaanse staat South Carolina. De Host Unit van de vliegbasis is de 628th Air Base Wing (628 ABW), een ondergeschikt onderdeel van het Air Mobility Command (AMC). De 437th Airlift Wing (437 AW) van het Air Mobility Command (AMC) en de 315th Airlift Wing (315 AW) van het Air Force Reserve Command (AFRC) opereren de C-17A Globemaster III vanaf de basis. De basis werd op 1 oktober 2010 gefusioneerd met de Naval Support Activity Charleston en de 628 ABW levert nu de operationele diensten voor de Joint Base Charleston. Charleston Air Force Base, een gezamenlijke civiel-militaire luchthaven, deelt zijn start- en landingsbanen met Charleston International Airport voor commerciële vliegtuigoperaties, en met een vliegtuigassemblagefabriek, sinds 2011 eigendom van Boeing South Carolina waar assemblage van een deel van de en sinds 2021 alle Boeing 787 Dreamliners gebeurt, in montagehallen die voor 2011 eigendom waren van Vought en Global Aeronautica die daar deelassemblages voor hetzelfde type toestel fabriceerden. De publieke luchthaven en de assemblagefabriek liggen aan de zuidkant van het vliegveld een zone met algemene luchtvaartoperaties aan de oostkant. De militaire vliegbasis ligt ten westen van de landingsbanen. Bronnen Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Charleston Air Force Base op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Greenville County Museum of Art

Greenville County Museum of Art (Muzeum sztuki hrabstwa Greenville) – muzeum sztuki w Greenville, założone w 1958 roku. Kolekcja muzeum obejmuje dzieła sztuki amerykańskiej (głównie obrazy) z okresu od epoki kolonialnej do współczesności. Na uwagę zasługuje największa na świecie, publiczna kolekcja akwarel Andrew Wyetha, a także obszerny zbiór grafik i obrazów jednego z najbardziej znanych amerykańskich artystów współczesnych, Jaspera Johnsa. Historia Początki muzeum w Greenville sięgają 1935 roku, kiedy trzech artystów i kolekcjonerów postanowiło założyć Greenville Fine Arts League (Ligę Sztuk Pięknych w Greenville). Stowarzyszenie to w 1958 roku zakupiło pod cele muzealne rezydencję Gassaway Mansion. Pięć lat później Zgromadzenie Ogólne stanu Karolina Południowa utworzyło Komisję Muzeum Hrabstwa Greenville jako organ zarządzający tymże Muzeum. Na podstawie podatku od nieruchomości działalność GCMA jest wspierana przez hrabstwo Greenville, podczas gdy wsparcie dla programu pochodzi ze źródeł prywatnych. GCMA jest jedynym muzeum w północnej części stanu, które otrzymało akredytację American Alliance of Museum (po raz pierwszy w 1973 roku, odnawianą następnie w latach 1986, 1998 i 2009). W celu właściwego przechowywania, wystawiania i zabezpieczania dzieł sztuki zarząd muzeum utworzył partnerstwo publiczno-prywatne, które zgromadziło fundusze na nowy obiekt, otwarty w marcu 1974 roku. Obiekt ten ma prawie 6 540 m² powierzchni wystawowej, magazynowej i edukacyjnej. W 1985 roku zarząd muzeum postanowił utworzyć ośrodek zajmujący się kompleksowym badaniem sztuki amerykańskiej z wykorzystaniem przykładów związanych z południem. W 1995 roku muzeum wydało książkę The Southern Collection, poświęconą różnym dziełom w swej kolekcji. Muzeum odwiedza rocznie ponad 125 tysięcy gości. Zbiory Muzealne zbiory znajdują się w nowoczesnym budynku, określanym przez American Association of Architects (Amerykańskie Stowarzyszenie Architektów) jako jeden z najciekawszych w północnej części stanu Karolina Południowa. Kolekcja stała stanowi obszerny przegląd sztuki amerykańskiej, począwszy od czasów kolonialnych do współczesności. Do najważniejszych atrakcji należą: największa na świecie, publiczna kolekcja akwarel Andrew Wyetha, obszerny zbiór grafik i obrazów jednego z najbardziej znanych amerykańskich artystów współczesnych, Jaspera Johnsa, który dorastał w Południowej Karolinie, wyjątkowy zbiór naczyń sprzed wojny secesyjnej, stworzony przez afroamerykańskiego niewolnika, garncarza i poetę Davida Drake'a, obszerna kolekcja dzieł impresjonizmu amerykańskiego, ponad 20 prac Williama H. Johnsona, i szereg dzieł artystów XX-wiecznych, takich jak: Georgia O’Keeffe, Edward Hopper, Romare Bearden i Andy Warhol. Przypisy
Harbison State Forest

Harbison State Forest is a State Forest in Richland County, South Carolina. It is named for Samuel P. Harbison of Pittsburgh, Pennsylvania, who provided the majority of funds for the land purchase. The forest is found in the Midlands region of central South Carolina and comprises 2,177 acres (881.0 ha) of woodland, meadowland, and bottomland located alongside the Broad River in Richland County, South Carolina. Located approximately 8 miles from the downtown area Columbia, South Carolina, Harbison State Forest is one of the largest urban green spaces inside city limits in the eastern United States. References "Harbison State Forest". South Carolina Forestry Commission. Archived from the original on September 22, 2010. Retrieved January 11, 2011. "Friends of the Harbison State Forest". Friends of the Harbison State Forest. Archived from the original on January 28, 2011. Retrieved January 11, 2011.