NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
11 foot 8 bridge

11 foot 8 Bridge (oficjalnie Norfolk Southern–Gregson Street Overpass), zwany również Otwieraczem do puszek (ang. The Can-Opener) – wiadukt kolejowy nad jednokierunkową ulicą South Gregson Street w amerykańskim mieście Durham w stanie Karolina Północna. Konstrukcja o pierwotnym prześwicie 3,55 m (11 stóp i 8 cali, skąd nazwa) słynna jest z powodu licznych wypadków ciężarówek, które przez nieuwagę kierowców nie mieszczą się pod wiaduktem. Mimo starań władz miasta nie jest możliwe zwiększenie prześwitu wiaduktu, gdyż wiązałoby się to z całkowitym zamknięciem intensywnie użytkowanej linii kolejowej na czas podniesienia pobliskich przejazdów kolejowo–drogowych. Z drugiej strony nie jest możliwe obniżenie poziomu jezdni pod wiaduktem z powodu instalacji kanalizacyjnej znajdującej się około metr pod ulicą Southern Gregson. Jürgen Henn, pracownik pobliskiego biura, zainstalował kamery monitorujące ruch pod wiaduktem rejestrując w ten sposób dziesiątki wypadków. Filmy które publikował w serwisie YouTube stały się internetową sensacją, wywołując dyskusję w mediach lokalnych i krajowych na temat bezpieczeństwa ruchu oraz podobnym wypadkom które mają miejsce pod innymi tego typu konstrukcjami w okolicy. W październiku 2019 r. przebudowano wiadukt, unosząc go razem z torowiskiem wyżej o około 20 cm (8 cali), co poskutkowało zwiększeniem prześwitu do 3,76 m (12 stóp i 4 cale). Pomimo podniesienia wiaduktu nadal sporadycznie dochodzi do zdarzeń z udziałem pojazdów ciężarowych. Oznakowanie i zabezpieczenie przed kolizją Po obu stronach drogi są umieszczone znaki informujące o wysokości wiaduktu. Dodatkowo ponad jezdnią w maju 2016 r. władze zamontowały sygnalizatory uruchamiane przez czujnik w przypadku gdy pojazd nie zmieści się pod wiaduktem i tablicą na której wyświetla się dwurzędowy napis „OVERHEIGHT MUST TURN” (Zbyt wysokie [pojazdy] muszą skręcić). Ponadto nad drogą jest zawieszony poziomo dwuteownik zwany żartobliwie „Gilotyną” aby ciężarówki nie zagrażały bezpośrednio konstrukcji obiektu. Pomimo wyraźnego oznakowania od 2008 r. zarejestrowano ponad 100 wypadków w tym miejscu, szczęśliwie bez groźniejszych urazów, czy ofiar śmiertelnych. Przypisy Linki zewnętrzne Nagranie z operacji podnoszenia wiaduktu w serwisie YouTube Pierwsze udokumentowane zderzenie po zakończeniu przebudowy w serwisie YouTube
Morehead-Patterson Bell Tower

The Morehead-Patterson Bell Tower is a functioning bell tower located on the campus of The University of North Carolina at Chapel Hill (UNC). It is a 172-foot-tall tower with a Roman numeral clock built-in on each of the four sides of the tower. The top of the bell tower holds an observation area. It is topped by a conical spire structure. The area around the bell tower is surrounded by hedges and a grass lawn designed by University botany professor William Chambers Coker, who also designed the Coker Arboretum on campus. The tower is one of the most visible landmarks on campus. History The idea of erecting a bell tower on the University of North Carolina campus was originally suggested by John Motley Morehead III in the 1920s, but it was denied several times by the University because of conflicts regarding the location. When the idea was finally approved, the construction began with the funding of two sponsors, Morehead and Rufus Lenoir Patterson Jr. The tower was designed by McKim, Mead & White, an architectural firm. The vaulted tiling of the ground level arcade is Guastavino tile designed by Rafael Guastavino, Jr. The tower was dedicated and received by Governor Oliver Max Gardner on Thanksgiving Day of 1931 with an acceptance address. When head football coach Mack Brown returned to Chapel Hill following the 2018 season, he brought with him the tradition of lighting the bell tower Carolina blue after every Tar Heel victory, as he had similarly done at Texas with The Tower, lighting the Tower burnt orange after every Longhorn victory. The bell tower is adjacent to the north end of Kenan Stadium. Belfry The belfry originally began with 12 manually operated bells made by Meneely Bell Foundry in 1931. It is currently equipped with 14 mechanized bells with the addition of 2 bells by Petit & Fritsen in 1998. The names of prominent figures in the University history, Governor John Motley Morehead and William Lenoir, are inscribed on the two largest bells. The bells ring every 15 minutes, chiming on the hour. In addition, the bells play other songs or the alma mater as part of University celebrations or holidays. References External links
Колокольня Морхеда-Паттерсона

Колокольня Морхеда-Паттерсона (англ. Morehead-Patterson Bell Tower) ― колокольня, расположенная на территории кампуса Университета Северной Каролины в Чапел-Хилле (UNC). Высота строения ― 52 метра. На каждой из четырёх сторон башни располагаются часы с римскими цифрами. На вершине колокольни, увенчанной шпилем конической структуры, находится смотровая площадка. Территория вокруг колокольни окружена живой изгородью и газоном, разработанным профессором ботаники университета Уильямом Кокером, который также был основателем дендрария на территории университета. История Идея возведения колокольни на территории кампуса Университета Северной Каролины в Чапел-Хилле была первоначально предложена Джоном Мотли Морхедом III в 1920-х годах, однако руководство университета несколько раз откладывало её принятие из-за споров по поводу её возможного расположения. В конце концов инициатива была окончательно одобрена, а само строительство стало возможно благодаря двум спонсорам: Джону Морхеду III и Руфусу Ленуару Паттерсону II. Башня была спроектирована архитектурной фирмой McKim, Mead & White. Торжественная церемония открытия башни была проведена в День благодарения 1931 года при участии губернатора штата Северной Каролины Оливера Макса Гарднера. Звонница Первоначально в звоннице висели двенадцать колоколов, изготовленных Meneely Bell Foundry в 1931 году. В настоящее время она оснащена четырнадцатью механизированными колоколами (ещё два колокола литейной фирмы Petit &amp; Fritsen были установлены в 1998 году). На два крупнейших колокола нанесены имена выдающихся деятелей университета: губернатора Джона Мотли Морхеда и Уильяма Ленуара. Примечания
First Presbyterian Church (Raleigh, North Carolina)

First Presbyterian Church is a historic Presbyterian church located at the corner of Morgan and Salisbury Streets in downtown Raleigh, Wake County, North Carolina, United States. The church was established in a meeting of Presbyterians at the North Carolina State House (predecessor of the North Carolina State Capitol) on Jan. 21, 1816. The congregation purchased land at the present location and erected a brick church building that opened on February 7, 1818. The church served as the site for the State Constitutional Convention of 1835 and as the meeting place for the North Carolina Supreme Court for several years. That original structure was torn down and a new church building completed in 1900. It was designed in the Romanesque Revival style. The initial design was by architect A.G. Bauer, but Bauer's health problems caused the project to be turned over to architects Charles E. Cassell and Charles Pearson. The sanctuary has been extensively remodeled twice, in 1955 and 2012. References Relevant literature Jonas, W. Glenn Jr. 2016. A Cloud of Witnesses from the Heart of the City: First Presbyterian Church, Raleigh, 1816-2016. Macon, GA: Mercer University Press. External links First Presbyterian Church website
Marvin (Carolina del Nord)

Marvin és una població dels Estats Units a l'estat de Carolina del Nord. Segons el cens del 2000 tenia 839 habitants. Demografia Segons el cens del 2000, Marvin tenia 1.039 habitants, 329 habitatges i 302 famílies. La densitat de població era de 102,3 habitants per km². Dels 329 habitatges en un 52,9% hi vivien nens de menys de 18 anys, en un 87,5% hi vivien parelles casades, en un 2,1% dones solteres, i en un 8,2% no eren unitats familiars. En el 6,4% dels habitatges hi vivien persones soles el 2,1% de les quals corresponia a persones de 65 anys o més que vivien soles. El nombre mitjà de persones vivint en cada habitatge era de 3,16 i el nombre mitjà de persones que vivien en cada família era de 3,3. Per edats la població es repartia de la següent manera: un 33,6% tenia menys de 18 anys, un 3,4% entre 18 i 24, un 33,8% entre 25 i 44, un 24,2% de 45 a 60 i un 5,1% 65 anys o més. L'edat mediana era de 37 anys. Per cada 100 dones de 18 o més anys hi havia 97,1 homes. La renda mediana per habitatge era de 97.497 $ i la renda mediana per família de 100.904 $. Els homes tenien una renda mediana de 78.004 $ mentre que les dones 57.019 $. La renda per capita de la població era de 36.626 $. Entorn del 2% de les famílies i l'1,9% de la població estaven per davall del llindar de pobresa. Poblacions més properes El següent diagrama mostra les poblacions més properes. Referències
Marvin (Carolina del Norte)

Marvin es una villa ubicada en el condado de Union en el estado estadounidense de Carolina del Norte. La localidad en el año 2000, tenía una población de 839 habitantes en una superficie de 10,2 km², con una densidad poblacional de 102,2 personas por km².​ Geografía Marvin se encuentra ubicada en las coordenadas 35°05′08″N 80°38′03″O. Según la Oficina del Censo, la localidad tiene un área total de 10,2 km² (3,9 mi²), de la cual 10,2 km² (3,9 mi²) es tierra y 0,1 km² (0 mi²) (0.51%) es agua. Localidades adyacentes El siguiente diagrama muestra a las localidades en un radio de 16 kilómetros (9,9 mi) de Marvin. Demografía En el 2000​ la renta per cápita promedia del hogar era de $68.304, y el ingreso promedio para una familia era de $71.630. El ingreso per cápita para la localidad era de $25.330. En 2000 los hombres tenían un ingreso per cápita de $47.083 contra $31.848 para las mujeres. Alrededor del 2.0% de la población estaba bajo el umbral de pobreza nacional.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Marvin.
Marvin (North Carolina)

Marvin is een plaats (village) in de Amerikaanse staat North Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Union County. Demografie Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1039. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1772, een stijging van 733 (70,5%). Geografie Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 10,2 km², geheel bestaande uit land. Plaatsen in de nabije omgeving De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Marvin. Externe link (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Marvin op city-data.com
Marvin (Carolina do Norte)

Marvin é uma vila localizada no estado norte-americano de Carolina do Norte, no Condado de Union. Demografia Segundo o censo norte-americano de 2000, a sua população era de 1039 habitantes. Em 2006, foi estimada uma população de 1772, um aumento de 733 (70.5%). Geografia De acordo com o United States Census Bureau tem uma área de 10,2 km², dos quais 10,2 km² cobertos por terra e 0,0 km² cobertos por água. Localidades na vizinhança O diagrama seguinte representa as localidades num raio de 16 km ao redor de Marvin. Referências Ligações externas Estatísticas, mapas e outras informações sobre Marvin em city-data.com
Марвин (Северна Каролина)

Марвин (енгл. Marvin) град је у америчкој савезној држави Северна Каролина. Демографија По попису из 2010. године број становника је 5.579, што је 4.54 (437,0%) становника више него 2000. године. Види још Списак градова у САД по броју становника Највећи градови у САД по деценијама Референце Литература Спољашње везе United States Census Bureau
Марвін (Північна Кароліна)

Марвін (англ. Marvin) — селище (англ. village) в США, в окрузі Юніон штату Північна Кароліна. Населення — 6358 осіб (2020). Географія Марвін розташований за координатами 35°0′15″ пн. ш. 80°49′3″ зх. д. (35.004285, -80.817611). За даними Бюро перепису населення США в 2010 році селище мало площу 15,39 км², з яких 15,26 км² — суходіл та 0,13 км² — водойми. Демографія Згідно з переписом 2010 року, у селищі мешкало 5579 осіб у 1553 домогосподарствах у складі 1463 родин. Густота населення становила 363 особи/км². Було 1625 помешкань (106/км²). Расовий склад населення: До двох чи більше рас належало 1,6 %. Частка іспаномовних становила 3,3 % від усіх жителів. За віковим діапазоном населення розподілялося таким чином: 40,9 % — особи молодші 18 років, 54,1 % — особи у віці 18—64 років, 5,0 % — особи у віці 65 років та старші. Медіана віку мешканця становила 36,8 року. На 100 осіб жіночої статі у селищі припадало 100,9 чоловіків; на 100 жінок у віці від 18 років та старших — 98,1 чоловіків також старших 18 років. Середній дохід на одне домашнє господарство становив 195 406 доларів США (медіана — 181 452), а середній дохід на одну сім'ю — 200 412 долари (медіана — 184 185). Медіана доходів становила 153 125 доларів для чоловіків та 51 157 доларів для жінок. За межею бідності перебувало 2,7 % осіб, у тому числі 1,7 % дітей у віці до 18 років та 0,0 % осіб у віці 65 років та старших. Цивільне працевлаштоване населення становило 2419 осіб. Основні галузі зайнятості: освіта, охорона здоров'я та соціальна допомога — 21,0 %, фінанси, страхування та нерухомість — 19,3 %, роздрібна торгівля — 10,7 %, науковці, спеціалісти, менеджери — 10,1 %. Примітки Джерела
Clyde A. Erwin High School

Clyde A. Erwin High School is a public high school in Asheville, North Carolina, United States. The enrollment in 2018–19 was 1,316 students in grades 9–12. When Principal Chip Cody was promoted to Assistant Superintendent, Stanley Wheless became principal in school year 2025-2026. History The school was named after Clyde Atkinson Erwin (1897–1952), a state board of education member and North Carolina state superintendent of public instruction from 1934 to 1952. Mascot The school's mascot is the Warriors / Lady Warriors. In March 1999, Erwin stopped using "squaw" for its girls' teams because the word was considered offensive, with students selecting "Lady Warriors". Notable alumni Martese Jackson, Canadian Football League player Caleb Johnson, winner of the thirteenth season of American Idol Loyd King, professional basketball player Rashad McCants, NBA player and 2005 NCAA champion with North Carolina Robbie Nallenweg, former Indoor Football League quarterback References External links Official website Great Schools
Jaderná elektrárna McGuire

Jaderná elektrárna McGuire (anglicky McGuire Nuclear Station) je provozní jaderná elektrárna ve Spojených státech. Leží poblíž města Huntersville v Mecklenburg County ve státě Severní Karolína. Elektrárnu vlastní a provozuje společnost Duke Energy. Reaktory elektrárny dodala a vybudovala americká společnost Westinghouse. Oba reaktory používají ke chlazení vodu z jezera Norman. Z tohoto důvodu nemusí elektrárna mít chladicí věže. Elektrárna byla pojmenována po Williamu McGuire, který byl v letech 1959 až 1971 ředitelem společnosti Duke Power. Historie a technické informace Reaktory Jaderná elektrárna McGuire provozuje celkem dva jaderné reaktory. Výstavba obou započala 1. dubna 1971. Jedná se o tlakovodní čtyřsmyčkové reaktory typu M412. Hrubý výkon obou z nich je 1215 MW a čistý výkon po odečtení vlastních potřeb reaktorů je 1158 MW. K síti byl první blok připojen 12. září 1981 a do komerčního provozu přešel 1. prosince 1981. Druhý blok byl poprvé do sítě připojen 23. května 1983 a komerční provoz byl zahájen 1. března 1984. Během roku 2014 byl v jednom z bloků vyměnen stator generátoru. Práce provedla společnost Siemens Energy. Práce byly provedeny při výměně paliva, aby nedošlo ke zbytečnému zdržení. Bloky mají od NRC udělenou provozní licenci do 12. června 2041 a 3. března 2043. Okolní obyvatelstvo NRC definuje dvě zóny havarijního plánování kolem jaderných elektráren. První o poloměru 16 kilometrů, která se týká především vystavení radioaktivní kontaminace vzduchu a poté druhou o poloměru 80 kilometrů, jež se zabývá kontaminací potravin a vody. Podle studie NRC zveřejněné v srpnu 2010 byl NRC odhad každoročního rizika zemětřesení dostatečně silného na to, aby způsobilo poškození aktivní zóny reaktoru v McGuire 1 ku 32 258. Informace o reaktorech Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku McGuire Nuclear Station na anglické Wikipedii. Související články Jaderná energetika ve Spojených státech Externí odkazy
Kernkraftwerk McGuire

Das Kernkraftwerk McGuire befindet sich etwa 27 km nordwestlich der Stadt Charlotte im US-Bundesstaat North Carolina und besteht aus zwei baugleichen Westinghouse-4-Loop-Druckwasserreaktoren. Es bezieht sein Kühlwasser aus dem Lake Norman, einem durch Anstauen des Catawba River entstandenen Stausee. Die beiden Kraftwerksblöcke haben eine elektrische Leistung von zusammen 2200 MW (netto), ihr Anteil an der nuklearen Stromerzeugung im Bundesstaat North Carolina beträgt etwa 40 %. Zwischenfall Am 8. November 2017 gab es auf dem Gelände des Kernkraftwerks McGuire eine Explosion eines Transformators, bei der es zu einer starken Rauchentwicklung kam. Eigentümer und Namensgebung Das Kernkraftwerk McGuire gehört der Duke Power Company und wird von der Duke Energy Corporation betrieben. Es ist nach William McGuire, dem Präsidenten von Duke Power im Zeitraum von 1959 bis 1971, benannt. Laufzeitverlängerung Die Lizenzen zum Betrieb der Anlagen liefen ursprünglich am 12. Juni 2021 (Block 1) beziehungsweise am 3. März 2023 (Block 2) aus. Am 27. Mai 2003 verlängerte die NRC die Betriebserlaubnis für beide Reaktoren um 20 Jahre. Somit ergibt sich eine neue Gesamtbetriebsdauer von 60 Jahren pro Block. Daten der Reaktorblöcke Das Kernkraftwerk McGuire besitzt zwei Kraftwerksblöcke: Reaktor 2 wurde von der Rotterdamsche Droogdok Maatschappij hergestellt. Weblinks Betreiberseite Foto des Rauchschwadens aus der Entfernung Siehe auch Liste der Kernkraftwerke Liste der Nuklearanlagen in den Vereinigten Staaten Kernenergie in den Vereinigten Staaten Liste der leistungsstärksten Kernreaktoren Fußnoten
Central Nuclear McGuire

La Central Nuclear McGuire está situada aproximadamente a 27 km al noroeste de Charlotte, Carolina del Norte, en el Lago Norman, un lago artificial de 132 km² creado en 1963 por Duke Power para la Cowens Ford Hydroelectric Station. Las unidades de McGuire utilizan el agua del lago para refrigeración. Esta planta tiene dos reactores de agua a presión de Westinghouse. Enlaces externos Página del Departamento de Energía
Centrale nucléaire de McGuire

La centrale nucléaire de McGuire est située à environ 27 km au nord-ouest de Charlotte en Caroline du Nord, sur les rives du lac Norman, un lac artificiel de 132 km2. Description Cette centrale est équipée de deux réacteurs à eau pressurisée (REP) qui ont été construits par la compagnie Westinghouse : McGuire 1 : 1100 MWe, mis en service en 1981 pour une durée de 40 ans (2021). McGuire 2 : 1100 MWe, mis en service en 1983 pour une durée de 40 ans (2023). Elle est exploitée par Duke Power Company et appartient à Duke Energy Corporation. La centrale utilise l'eau du lac Norman pour son refroidissement. Ce lac avait été créé en 1963 par la société Duke Power pour la centrale hydroélectrique de Cowans Ford. Liens externes (en) Page DoE de l'Administration américaine sur McGuire Portail de l'industrie Portail de l’énergie Portail du nucléaire Portail de la Caroline du Nord
АЭС Макгуайр

АЭС Макгуайр (англ. McGuire Nuclear Station) — действующая атомная электростанция на востоке США. Станция расположена на берегу искусственного озера Норман в округе Мекленберг штата Северная Каролина, в 27 км на северо-запад от Шарлотт. Информация об энергоблоках Примечания
Occoneechee Speedway

L'Occoneechee Speedway è stato un circuito motoristico situato ad Hillsborough, nella Carolina del Nord, inaugurato nel 1947 e dismesso nel 1968. Storia L'Occoneechee Speedway inizialmente era una pista sterrata dove far correre i cavalli, lunga mezzo miglio, costruita dal generale Julian Carr nella fattoria di Occoneechee alla fine del XIX secolo. Il tracciato rimase così fino alla metà degli anni '40, quando Bill France Sr. notò la pista mentre pilotava il suo aereo e vide del potenziale nell'espanderla per farla entrare nel circuito NASCAR. France acquistò la proprietà da Carr nel gennaio del 1948 e, 5 mesi dopo, la prima gara prese il via. Con l'aumentare della popolarità della pista, aumentarono anche le proteste dei cittadini e delle chiese locali di Hillsborough. Molti pensavano che le gare di domenica fossero irrispettose e che il rumore delle macchine fosse troppo forte, France decise che la gara del 1968 sarebbe stata l'ultima sul circuito. Il Talladega Superspeedway, aperto un anno dopo, sostituì Occoneechee nel calendario. Sul tracciato dal 1949 al 1968, in 20 stagioni, vennero disputate 32 gare della NASCAR Sprint Cup Series. Ad oggi, l'Occoneechee Speedway è l'ultimo circuito sterrato della prima stagione NASCAR ad essere, in buona parte, conservato e visitabile. Albo d'oro NASCAR Tutti i vincitori erano americani Note Voci correlate Lista di circuiti NASCAR NASCAR Monster Energy NASCAR Cup Series Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Occoneechee Speedway Collegamenti esterni Profilo del circuito dal sito Racing-reference.info
Occoneechee Speedway

De Occoneechee Speedway was een racecircuit met een onverhard wegdek gelegen nabij Hillsborough, North Carolina. Het was een ovaal circuit van 0,9 mijl of 1,5 km in lengte. Voorheen was het een renbaan voor paardenraces en vanaf 1954 staat het ook bekend als Orange Speedway. Het circuit stond op de kalender van het allereerste NASCAR kampioenschap in 1949 en werd voor de laatste keer gebruikt in 1968 waarna het circuit gesloten werd. Recordhouders op het circuit zijn Buck Baker, Lee Petty en zijn zoon Richard Petty die allen drie keer wonnen op het circuit. De races hadden meestal geen naam maar een volgnummer zoals dat gebruikelijk was in de beginjaren van de NASCAR, de eerste race van 1964 en de race van 1966 werden genoemd naar Joe Weatherly, de races van 1967 en 1968 die beide gewonnen werden door Richard Petty kregen de naam Hillsboro 150. Winnaars op het circuit Winnaars op het circuit uit de Grand National Series.
Occoneechee Speedway

Occoneechee Speedway – jeden z dwóch pierwszych torów NASCAR. Inauguracyjny wyścig odbył się w 1949 roku. Tor znajduje się w pobliżu miasta Hillsborough w Północnej Karolinie. Historia W XIX wieku znajdowała się tam farma Occoneechee. Nazwa wywodzi się od zamieszkujących tę ziemię w XVII i XVIII wieku indian Occaneechi. Julian S. Carr, właściciel ziemi, wybudował tor do wyścigów konnych o długości pół mili (805 metrów). We wrześniu 1947 roku Bill France na miejscu starego toru wybudował tor o długości 0,9 mili, o szutrowej nawierzchni. Dwa miesiące później powstała organizacja NASCAR. Pierwsze wyścigi na torze zwyciężyli bracia Flock: Tim, Bob i Fonty. Pierwsza kobieta, Louise Smith, wystartowała w wyścigu jesienią 1949 roku. Wśród startujących na torze zawodników znaleźli się: Fireball Roberts, Richard Petty, Ned Jarrett i Junior Johnson. W 1954 roku tor przemianowano na Orange Speedway. Tor został zamknięty w 1968 m.in. za sprawą protestów lokalnych duchownych, William France Sr. postanowił zakończyć organizowanie na nim wyścigów. Ostatni wyścig odbył się na nim 15 września 1968 roku. Zwyciężył wtedy Richard Petty. Obiekt został wpisany do National Register of Historic Places (Narodowego Rejestru Miejsc Historycznych), i zajmuje 18 km kw. W 2003 wybudowano szlak turystyczny. Tor Occoneechee jest obecnie mocno zarośnięty przez sosny i jawory. Trybuny jak i większa część owalu zachowała się do dziś. France Senior przeniósł się do Alabamy, gdzie kupił działkę o powierzchni 7 km kw, 65 km na wschód od Birmingham. Wybudował tam największy i najszybszy tor NASCAR – Talladega Superspeedway. Bibliografia Thousands attend the 3-Day Weekend Event!. historicspeedwaygroup.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-16)]. Link. carolinacountry.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-04-22)]. Occoneechee Speedway Trail Hillsborough – Profile of Occoneechee Speedway Trail. raleighdurham.about.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-25)]. Occoneechee Speedway. enoriver.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-04-26)]. Occoneechee Speedway