NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bowery Ballroom

El Bowery Ballroom es una sala de música en el barrio de Bowery, en Nueva York. La estructura del edificio, en el número 6 de la Calle Delancey, fue construida justo antes del Crac del 29. Se mantuvo vacío hasta el final de la Segunda Guerra Mundial, cuando se convirtió en una tienda de venta al por menor. El barrio empezó a declinar de nuevo, al igual que el calibre de los negocios que ocupababan el espacio.​ En 1997 se convirtió en una sala de música. Tiene una capacidad de 550 personas.​ En frente de la entrada de la sala se encuentra la estación Bowery en la línea de la calle Nassau, del metro de Nueva York. El club sirve como nombre del álbum de Joan Báez Bowery Songs, grabado en directo en un concierto en el Bowery Ballroom el 6 de noviembre de 2004.​ También aparece en la película de 2000 Coyote Ugly y en la película de 2008 Nick and Norah's Infinite Playlist.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Bowery Ballroom. Página oficial
Bowery Ballroom

De Bowery Ballroom is een concertzaal in de wijk Bowery in New York in de Verenigde Staten. Het gebouw werd op 6 Delancy Street gebouwd, vlak voor de beurskrach van 1929. Het stond leeg tot het einde van de Tweede Wereldoorlog, waarna het in gebruik werd genomen als winkelruimte. In 1997 werd het verbouwd tot een concertzaal met een capaciteit van 550 toeschouwers. Precies voor de ingang van de Bowery Ballroom is het Bowery Station op Lijn J van de metro van New York. Culturele verwijzingen Er is ten minste één album vernoemd naar de Bowery Ballroom, Joan Baez' Bowery Songs, dat daar live is opgenomen in november 2004. De Bowery Ballroom figureert in de films Coyote Ugly uit 2000 en Nick and Norah's Infinite Playlist uit 2008. Externe links (en) Officiële website
Bowery Ballroom

Bowery Ballroom – sala koncertowa znajdująca się przy ulicy Delancey Street na Manhattanie w Nowym Jorku. Budynek powstał tuż przed tzw. Czarnym Czwartkiem i był bezużyteczny aż do zakończenia II wojny światowej, kiedy to otwarto w nim dobrze prosperujący sklep. W 1997 roku budynek przekształcono w salę koncertową. Tuż przed wejściem do Bowery Ballroom znajduje się stacja Bowery nowojorskiej linii metra. Nazwa klubu wielokrotnie była wykorzystywana przez różnych muzyków, np. Joan Baez wydała album pt. Bowery Songs, który został nagrany na żywo w Bowery Ballroom. Poza tym często ukazywały się koncertowe płyty lub wersje piosenek nagrane na żywo w tej sali. Linki zewnętrzne Oficjalna strona Bowery Ballroom (ang.)
Bowery Ballroom

Manhattan, Bowery Ballroom. Bowery Ballroom é uma sala de concerto na seção da Bowery que fica localizado na cidade de Nova Iorque. Foi fundada em 1998 por Michael Swier, Michael Winsch, e Brian Swier. Foi reconhecida pela revista Rolling Stone que concedeu-lhe o título de 1º lugar no ranking de Melhor Clube da América. A estrutura, localizada no número 6 da rua Delancey, foi construída pouco antes do colapso da bolsa de valores de Nova Iorque (New York Stock Exchange), ocorrido no dia 24 de outubro de 1929, dia que também ficou conhecido como Quinta-Feira Negra. O prédio ficou vago até o final da Segunda Guerra Mundial, quando se tornou uma loja de alta qualidade de varejo. O bairro posteriormente entrou em declínio novamente, assim como a quantidade de empresas que antes do declínio ocupavam muito espaço. No ano de 1997, o local que possui uma uma capacidade de 575 pessoas, foi convertido numa sala de concerto. Diretamente em frente á entrada do local está a Estação Bowery na BMT Nassau Street Line J/Z (serviço de metrô em Nova Iorque) do metrô de Nova York. O clube serve como o homônimo álbum de Joan Baez, intitulado Bowery Songs, gravado ao vivo em um concerto no Bowery Ballroom em 6 de novembro de 2004. Atos notáveis Patti Smith, cantora, poetisa e multiartista norte-americana, se apresentou na véspera de Ano-Novo no Bowery Ballroom por quatorze anos consecutivos. O local também ganhou destaque quando apareceu no filme de comédia romântica dos anos 2.000 intitulado Coyote Ugly (conhecido no Brasil como Show Bar) que foi estrelado pela atriz norte-americana Piper Perabo. Além disso, também apareceu no filme de 2008 Nick and Norah's Infinite Playlist.==Referências== Ligações externas Site Oficial 40° 43′ 14″ N, 73° 59′ 38″ O
Bowery Ballroom

Bowery Ballroom är en konsertscen belägen i området Bowery i New York. Byggnaden färdigställdes strax innan Wall Street-kraschen i oktober 1929. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Bowery Ballroom, 1 mars 2012. Externa länkar Officiell webbplats
Bowling Green (New York City)

Bowling Green ist ein kleiner öffentlicher Park im Süden von Manhattan in New York City. Bekannt ist er vor allem als südlicher Startpunkt des Broadway und als Standort der Bronzestatue Charging Bull. Bowling Green ist der älteste Park in New York und geht bis auf die Anfänge von Fort Amsterdam im 17. Jahrhundert zurück. Die Parkanlage ist im National Register of Historic Places gelistet. Um die Jahrhundertwende waren hier Schiffsreedereien wie die White Star Line und die Cunard Line ansässig. Beschreibung Der Park ist oval angelegt und wird jeweils von zwei Achsen des Broadway umschlossen. Am südlichen Ende befindet sich das Eingangsportal des Alexander Hamilton U.S. Custom House, auch bekannt als das Museum der Native Indians. Der Park selber wird von einem niedrigen Zaun umzäunt, im Park befinden sich Tische und Stühle, die vor allem in der Mittagszeit von den Arbeitern des Financial District genutzt werden. Eine große Fontäne befindet sich in der Mitte, an der nördlichen Spitze des Parks steht der Charging Bull. Unmittelbar zur Umgebung des Parks gehören das Standard Oil Building, die Bowling Green Offices, One Broadway Building, sowie das Cunard Building. Weblinks Geschichte des Parks (englisch)
Bowling Green (New York)

Le Bowling Green est un petit jardin public du quartier de Lower Manhattan à New York, situé au pied de Broadway, près du site du quartier hollandais de La Nouvelle-Amsterdam. Construit en 1733, son nom vient du fait qu'il comportait à l'origine un boulingrin (bowling green). En forme de goutte d'eau, il est le parc public le plus ancien de New York, et il est encore à ce jour entouré par une barrière datant du XVIIIe siècle. Au nord du jardin se trouve la sculpture du taureau de Wall Street (Charging Bull). Le Bowling Green Fence and Park fait partie du Registre national des lieux historiques. Description Historique Monuments voisins (dans le sens des aiguilles d'une montre) Alexander Hamilton US Custom House au Sud 1 Broadway, the United States Lines-Panama Pacific Line Building Bowling Green Building, 11 Broadway (1895–98, W. and G. Audsley, puis siège de White Star Line) Cunard Building, 25 Broadway (1921, Benjamin Wistar Morris et Carrère and Hastings (en)) 26 Broadway, Standard Oil Company Building (1922, Carrère and Hastings et Shreve, Lamb and Blake) 2 Broadway (1959–60, Emery Roth & Sons, 1999 Skidmore, Owings and Merrill) La sculpture du Taureau de Wall Street jouxte le parc depuis 1989. La statue Fearless Girl lui a fait face de 2017 à 2018. Notes et références Annexes Liens externes Ressource relative à l'architecture : Registre national des lieux historiques Portail du Registre national des lieux historiques Portail de New York Portail des espaces verts
Bowling Green (New York City)

A Bowling Green kis, ovális alaprajzú tér Manhattan déli részén, New York pénzügyi negyedében. A téren található New York legrégebbi közparkja, melyet még most is az eredeti, 18. századi kerítés vesz körül, egykor III. György aranyozott lovasszobra állt a közepén az amerikai függetlenségi háborúig, ma szökőkút dísziti. Az 1733-ban parkká nyilvánított Bowling Green nevét – ’kuglipálya’– azoktól a polgároktól kapta, akik kibérelték a területet New York városától kuglizás céljára. Innen indul a Broadway északi irányba, a tér délnyugati része pedig a Battery Parkkal szomszédos. A terület a lenape indiánok kultikus helyszíne volt egykor, ugyanakkor New York történelme is innen számítható, itt történt meg a neves adásvétel, mely során Peter Minuit holland kormányzó megvette Manhattan szigetét az indiánoktól 24 dollár értékű áruért cserébe 1626-ban, így Bowling Greent New York szülőhelyének is lehet tekinteni. A vétel eredeti okmányát a hágai állami levéltár őrzi. A parkot szegélyező kovácsoltvas kerítést eredetileg III. György szobrának védelmére emelték, felső részét egykor apró koronás fők – az angol királyi család szobormásai – díszítették, ezeket 1776-ban a függetlenségi nyilatkozat felolvasása után, mint a királyi koronát jelképező záróelemeket a tömeg lefűrészelte, III. György szobrát pedig ledöntötte. Később Abraham de Peysternek, 1691 és 1694 között New York polgármesterének a szobra állt a déli részén, ez az 1970-es évek végére befejeződött, a park 18. századi jellegének visszaállítását célzó felújítás során került el innen, ekkor a metróállomást is bővítették a park alatt. 1989-ben a tér északi részén állították fel a pénzpiacok erejét szimbolizáló, „a Wall Street bikája”, azaz a Charging Bull bronzszobrot. Galéria Jegyzetek További információ Richard B. Marrin, "Harbor History: Bowling Green: The Birthplace of New York"
Bowling Green (park)

Bowling Green is een klein historisch driehoekig park in New York. Het park bevindt zich aan het zuidelijke einde van Broadway, vlak bij het Alexander Hamilton U.S. Custom House in het zuiden van Manhattan. De zuidwestelijke tip van het park sluit aan op The Battery. Geschiedenis De Bowling Green is het oudste park van New York. Het zouden de enige vierkante meters zijn van het voormalig Nieuw-Amsterdam die nooit werden bebouwd, niet sinds in 1625 Nederlanders het bevel kregen om vlak naast het park Fort Amsterdam te bouwen. In 1626 kocht Peter Minuit Manhattan. Het is nooit helemaal duidelijk geworden waar dat precies gebeurde. Bowling Green is een van de locaties waar de transactie mogelijk plaats zou hebben gevonden. Bowling Green werd destijds gebruikt als veemarkt, paradeplaats en het vormde het begin van een handelsroute noordwaarts. Heden Bowling Green Fence and Park is in 1980 opgenomen in het Amerikaans National Register of Historic Places. In de noordelijke tip van het park vond de Charging Bull in 1989 een permanente locatie door toedoen van parkbeheerder New York City Department of Parks and Recreation na de verwijdering uit Wall Street.
Боулинг-Грин (Нью-Йорк)

Бо́улинг-Грин (англ. Bowling Green) — парк в Нижнем Манхэттене, ограниченный Бродвеем и Уайтхолл-стрит. До прихода европейцев на территории, где ныне расположен парк, индейцы устраивали совещания. В XVII и начале XVIII века голландцы, а потом англичане использовали это место под парадную площадку и скотный рынок. В 1686 году территория стала муниципальной собственностью. 12 марта 1733 года городской совет принял решение сдать эту землю в аренду троим ньюйоркцам за номинальную ежегодную плату, но под обещание разбить на её месте парк. Горожане сдержали обещание и, кроме того, обустроили площадку для игры в боулз. По ней парк, ставший первым в городе, и получил своё название. В 1770 году в парке была установлена позолоченная статуя британского короля Георга III. Однако простояла она недолго: уже в 1776 году, во время Войны за независимость, статуя была снесена и предположительно переплавлена для военных нужд. После войны вокруг парка была возведена элитная жилая застройка. Местные жители получили право использовать парк по своему усмотрению. Таким образом, доступ к нему других горожан оказался сильно ограниченным. Однако к середине XIX века многие жители переселились к северу от становившегося всё более деловым Нижнего Манхэттена, а их особняки были заняты транспортными компаниями. Впоследствии вся застройка была снесена. Одним из строений, возведённых на её месте, является Здание таможни США имени Александра Гамильтона 1901–1907 годов постройки. В 1905 году в ходе строительства ветки метро Боулинг-Грин серьёзно пострадал. Однако ко всемирной выставке 1939 года он был восстановлен. В 1976–1977 годах, к двухсотой годовщине образования США, парк в очередной раз был отреставрирован. На этот раз его оформление было стилизовано под XVIII век. В декабре 1989 года на севере парка была установлена статуя Атакующего быка. Ныне она является одной из визитных карточек Нижнего Манхэттена. Спустя год в парке была проведена очередная реставрация, а в 2004 году — ещё одна. Литература Margaret Latimer. Bowling Green // The Encyclopedia of New York City / Kenneth T. Jackson, Lisa Keller, Nancy Flood. — 2. — Yale University Press, 2010. — P. 149–150. — 1584 p. — ISBN 0300182570. Ссылки Bowling Green Highlights (англ.). NYC Parks. Дата обращения: 1 апреля 2014.
Temple Emanu-El of New York (1930)

Temple Emanu-El of New York is a synagogue at 1 East 65th Street on the Upper East Side of Manhattan, at the northeast corner with Fifth Avenue, in New York City, New York, United States. It was built in 1928–1930 for the Reform Jewish Congregation Emanu-El of New York. With capacity for 2,500 seated worshippers, it is one of the largest synagogues in the world. Early years Temple Emanu-El began on April 6, 1845. Initially meeting on the second floor of a building at Grand and Clinton Streets, in 1854 the congregation acquired the 12th Street Baptist Church, built in 1847 on East 12th Street. In 1868, the congregation built the Moorish Revival synagogue at 43rd Street and Fifth Avenue, designed by Leopold Eidlitz. This building was demolished in 1927 before the construction of the new, present synagogue. 1930 synagogue building In 1929, the congregation moved to its present location at 65th Street and Fifth Avenue, where the Temple building was constructed to designs of Robert D. Kohn on the former site of the Mrs. William B. Astor House. The vast load-bearing masonry walls support the steel beams that carry its roof. The hall seats 2,500, larger than St Patrick's Cathedral. The building was built between 1928 and 1929 and consecrated in 1930. Its style is said by some to be Romanesque Revival — others say Moorish Revival with art deco ornamentation. The mosaics were made by Hildreth Meière (1892–1961). The building on Fifth Avenue is one of the largest synagogues in the world. In size, it rivals many of the largest European synagogues such as the Grand Choral Synagogue of St. Petersburg, Moscow Choral Synagogue, and the Budapest Great Synagogue. Emanu-El means "God is with us" in Hebrew. In the building there is a museum with a collection that includes more than 650 pieces that date from the 14th century to the present day, which can be separated into two main categories: History of Emanu-El and Judaica. The museum also has special exhibitions, lectures and tours. Gallery Notes References External links Official website New York Landmarks Conservancy
Sinagoga Emanu-El de Nueva York

La Sinagoga Emanu-El es una sinagoga reformista de la ciudad de Nueva York. El templo Emanu-El de Nueva York, fue la primera congregación perteneciente al judaísmo reformista que fue fundada en la ciudad de Nueva York, y debido a su tamaño e importancia, se considera como un referente fundamental del judaísmo reformista, desde su fundación en 1845. El edificio actual fue fundado en 1930 y se encuentra en la Quinta Avenida, es una estructura de estilo neorrománico, el edificio es la sinagoga más grande del mundo en tamaño, además de estar considerada como una de las sinagogas más bellas. El edificio es un poco más grande que la Gran Sinagoga de Budapest, que posiblemente es la mayor sinagoga de Eurasia. Judaísmo reformista Cerca del 20% de los judíos de los Estados Unidos viven en Nueva York, y conforman aproximadamente el 15% de los habitantes de la ciudad. La tradición judía, con sus costumbres y fiestas, permanece firmemente consolidada en la vida de sus habitantes: cualquier neoyorquino hoy en día come bagels con salmón, durante la festividad de Yom Kippur algunos tramos de la calle parecen desiertos, y las escuelas públicas permanecen cerradas durante todas las demás festividades judías, y también durante las festividades cristianas. La ciudad de Nueva York y los judíos neoyorquinos están unidos inseparablemente. Aunque hay varios grupos de judíos ortodoxos, la mayor parte de ellos forman parte del judaísmo reformista. El reformismo distingue entre los imperativos éticos y los rituales de la religión. Los imperativos éticos son absolutamente válidos, mientras que los rituales se pueden adaptar a los signos de los tiempos. Un judío reformista decide por sí mismo que parte de las leyes rituales quiere seguir. No espera la aparición de una persona mesiánica sino más bien, de una era mesiánica. El judaísmo reformista nació en Alemania en el siglo XIX, y en la actualidad es la corriente más importante del judaísmo norteamericano. Los judíos reformistas no tienen ningún inconveniente al relacionarse con las otras religiones, y aprueban la absoluta igualdad de derechos de la mujer en los servicios religiosos de las sinagogas y en los actos rituales de la vida. Se considera al templo Emanu-El como el centro del judaísmo reformista en la ciudad de Nueva York, el edificio actual fue fundado en 1930 y es un punto de encuentro para la gente. Su popularidad tiene que ver con su ubicación en la famosa Quinta Avenida, junto a Central Park. Emanu-El significa en hebreo: "Dios está con nosotros", lo que se puede entender como una indicación de que Dios está con aquellos que se confirman en su fe, y practican la tolerancia hacia los demás. Galería de fotografías Bibliografía h. f. ullmann 1000 Lugares Sagrados de Christoph Engels, pàgs, 823-24 (ISBN 978-3-8331-5482-9) Stephen Birmingham, The Temple that 'Our Crowd' Built, New York Magazine, 21 de abril de 1980. via Google Books. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Sinagoga Emanu-El de Nueva York. www.emanuelnyc.org (en inglés)
Emánu-Él zsinagóga

Az Emánu-Él zsinagóga volt az első reform zsidó gyülekezet Manhattanben, New Yorkban, amely a judaizmus reform ágának egyik fő jelképévé vált 1845-ös alapítása óta. Nevének jelentése: "Velünk az Isten". Az épület a Fifth Avenue-n található és ez a világ legnagyobb zsidó imaháza (a második, amely egyben Európa legnagyobbja, a budapesti Dohány utcai zsinagóga). A gyülekezet jelenlegi vezetője Id. Dr. David M. Posner rabbi. Híresebb tagok Adolph S. Ochs Solomon Loeb Oscar S. Straus Louis Marshall Felix M. Warburg Irving Lehman Lewis L. Strauss Herbert H. Lehmann Eliot Spitzer További információk Hivatalos oldal Zsinagóga.lap.hu - linkgyűjtemény
Temple Emanu-El of New York

De Temple Emanu-El of New York is een synagoge in de wijk Upper East Side in de Amerikaanse stad New York. Het gebouw werd in 1929 in gebruik genomen en in 1930 ingewijd, en wordt geleid door de Hervormde Joodse Congregation Emanu-El of New York. Emanu-El is Hebreeuws voor God zij met ons. De synagoge biedt plaats aan 2500 personen en is een van de grootste ter wereld. Na de oplevering was de Temple Emanu-El of New York zelfs enige tijd de grootste ter wereld. Geschiedenis De Temple Emanu-El-congregatie werd op 6 april 1845 opgericht door 33 Duitssprekende Joden. De samenkomsten vonden in eerste instantie plaats op de eerste verdieping van een gebouw op de hoek van Grand Street en Clinton Street. In 1854 verwierf de congregatie de 12th Street Baptist Church, een gebouw uit 1847. In 1868 werd voor het eerst een daadwerkelijke synagoge gebouwd op de hoek van 43rd Street en Fifth Avenue. Het gebouw was ontworpen door architect Leopold Eidlitz (bekend van onder meer het New York State Capitol) in neomoorse stijl. In 1927 werd het gebouw gesloopt, omdat de vastgoedeigenaar er een woon- en winkelgebouw neer wilde zetten. Hierdoor moest de congregatie op zoek naar een nieuw, vast onderkomen. In de tussentijd werd gebruikgemaakt van de synagoge van de Beth-El-congregatie op de hoek van 76th Street en Fifth Avenue, die datzelfde jaar nog opging in die van Emanu-El. Wel werd de Beth-El-synagoge nog tot 1946 gebruikt voor aanvullende diensten. In 1928 begon de bouw van een nieuwe synagoge op de huidige locatie, te weten de hoek van 65th Street en Fifth Avenue, waar eerder het Mrs. William B. Astor House stond. Het gebouw werd ontworpen door Robert D. Kohn, in samenwerking met Charles Butler en Clarence S. Stein. Een jaar later, nog tijdens de bouw, nam de congregatie haar intrek. In 1930 werd het gebouw ingewijd. Over de architectuur bestaat discussie: volgens sommigen is de bouwstijl neoromaans, volgens anderen neomoors met art-deco-elementen. De mozaïektegels werden vervaardigd door Hildreth Meière. De Temple Emanu-El-congregatie was de eerste die diensten in het Duits en Engels hield in plaats van in het Hebreeuws. Andere faciliteiten De synagoge beschikt tevens over een museum. De museumcollectie bestaat uit meer dan 650 religieuze objecten, waarvan de oudste van de 14e eeuw dateren. Verder beschikt de synagoge over een school en bibliotheek (de Stettenheim Library). Lijst met rabbijnen De volgende personen zijn rabbijn (geweest): Galerij Externe link Officiële website
Эману-Эль

Синагога Эману-Эль в Нью-Йорке (англ. Temple Emanu-El of New York) — реформистская синагога на Верхнем Ист-Сайде Манхэттена, на северо-восточном углу с Пятой авеню, в Нью-Йорке, штат Нью-Йорк, США. Построена в 1928—1930 годах для реформистской еврейской конгрегации Эману-Эль. С вместимостью 2500 сидячих мест для молящихся, это одна из самых больших синагог в мире. История Ранние годы Синагога Эману-Эль начала свою деятельность 6 апреля 1845 года. Первоначально собрания проходили на втором этаже здания на Гранд и Клинтон-стрит. В 1854 году конгрегация приобрела Баптистскую церковь на 12-й улице, построенную в 1847 году на Восточной 12-й улице. В 1868 году конгрегация построила мавританскую синагогу на 43-й улице и Пятой авеню, спроектированную Леопольдом Эйдлицем. Это здание было снесено в 1927 году перед строительством новой, нынешней синагоги. Здание синагоги 1930 года В 1929 году конгрегация переехала в своё нынешнее местоположение на 65-й улице и Пятой авеню, где здание синагоги было построено по проектам Роберта Д. Кона на бывшем месте дома миссис Уильям Б. Астор. Массивные несущие стены из камня поддерживают стальные балки, несущие крышу. Зал вмещает 2500 человек, что больше, чем собор Святого Патрика. Здание было построено между 1928 и 1929 годами и освящено в 1930 году. Его стиль некоторые определяют как романское возрождение — другие как мавританское возрождение с элементами ар-деко. Мозаики были созданы Хильдрет Мейер (1892–1961). Здание на Пятой авеню — одна из самых больших синагог в мире. По размерам она соперничает с многими крупнейшими европейскими синагогами, такими как Большая хоральная синагога в Санкт-Петербурге, Московская хоральная синагога и Большая синагога в Будапеште. Эману-Эль означает «Бог с нами» на иврите. В здании находится музей с коллекцией, включающей более 650 экспонатов, датируемых с XIV века до настоящего времени, которые можно разделить на две основные категории: История Эману-Эль и Иудаика. Музей также проводит специальные выставки, лекции и экскурсии. Примечания Ссылки Медиафайлы по теме Эману-Эль на Викискладе Официальный сайт New York Landmarks Conservancy