NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Уилямсбъргски мост

Уилямсбъргският мост (на английски: Williamsburg Bridge) е висящ мост в гр. Ню Йорк, САЩ. Прекосява река Ийст Ривър (East River) и свързва градските райони Бруклин и Манхатън. Намира се на север от Манхатънския мост. Строежът на моста започва през 1896 и завършва през 1903 г. – 3 години преди Манхатънския мост. От откриването му до 1924 г. е най-дългият висящ мост в света. Мостът поема автомобилно, железопътно и пешеходно движение.
Pont de Williamsburg

El Pont de Williamsburg és un pont penjant de la ciutat de Nova York, que travessa l'East River, connectant Manhattan a l'alçada de Delancey Street amb Brooklyn, a nivell del barri de Williamsburg. La construcció del pont va començar el 1896 i va ser inaugurat el 19 de desembre de 1906, amb un cost de 12 milions de dòlars. Fins a l'acabament del Bear Mountain Bridge, va ser el pont penjant més gran del món, amb una longitud de 2227 metres. Enllaços externs Williamsburg Bridge a Structurae Ponts a New York City DOT
Williamsburg Bridge

Williamsburg Bridge je visutý most v New Yorku přes East River spojující Lower East Side na Manhattanu a Brooklyn na Long Islandu. Spojuje silnice Delancey Street na Manhattanu a Brooklyn-Queens Expressway v Brooklynu. Stavba mostu, druhého přes East River, začala v roce 1896 s Leffertem L. Buckem jako hlavním inženýrem, Henrym Hornbostelem jako architektem a Holtonem D. Robinsonem jako asistentem inženýra. Most byl otevřen dne 19. prosince 1903, výstavba mostu stála 24 200 000 dolarů. Když byl most postaven, překonal rekord pro nejdelší visutý most na světě. Rekord padl v roce 1924, kdy byl dokončen Bear Mountain Bridge. Rozpětí pilířů mostu je 487,7 m, celková délka je 2227,5 m. Tento most je spolu s Manhattan Bridge jediný visutý most v New York City, který zároveň umožňuje automobilovou a vlakovou dopravu. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Williamsburg Bridge na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Williamsburg Bridge na Wikimedia Commons
Ponte di Williamsburg

Il ponte di Williamsburg è un ponte sospeso di New York, che attraversa l'East River congiungendo la parte orientale di Manhattan, il Lower East Side, con il quartiere di Williamsburg a Brooklyn. Storia La sua costruzione iniziò nel 1896, dopo che fin dagli anni '60 del XIX secolo era stata manifestata la necessità di un secondo ponte attraverso l'East River (in aggiunta al ponte di Brooklyn) che congiungesse Manhattan con la parte di New York che sorge su Long Island. Durante la costruzione, nel dicembre 1902, il ponte fu colpito da un incendio che danneggiò gravemente alcuni cavi portanti. Il ponte venne ufficialmente aperto al pubblico il 19 dicembre 1903. Il Dipartimento dei Trasporti della città di New York ha sottoposto il ponte a grossi lavori di manutenzione nella prima metà degli anni novanta del XX secolo. Il costo di costruzione del ponte fu di 24.2 milioni di dollari dell'epoca (equivalenti a 624 milioni di dollari attuali). A quel tempo fu il ponte sospeso più lungo del mondo e lo rimase fino al 1924, anno in cui fu inaugurato il Bear Mountain Bridge. Caratteristiche Il ponte è un elemento di collegamento importantissimo nel sistema di trasporti newyorkese; è dotato di quattro strade a due corsie (due per ogni direzione, una interna e una esterna), due linee ferroviarie metropolitane (una per ogni direzione) e un passaggio ciclabile e pedonale. Curiosità Negli anni tra il 1959 e il 1961 il ponte fu spesso frequentato dal sassofonista jazz Sonny Rollins, che vi si recava per studiare senza disturbare i vicini di casa; pratica talvolta condivisa anche da Steve Lacy. Note Voci correlate Ponte di Brooklyn Ponte di Manhattan Ponte di Verrazzano Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su ponte di Williamsburg Collegamenti esterni (EN) Williamsburg Bridge, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. (EN) Ponte di Williamsburg, su Structurae. (EN) Ponte di Williamsburg, su Geographic Names Information System, USGS.
Williamsburg Bridge

De Williamsburg Bridge is een hangbrug in New York die de East River overbrugt en zo de Lower East Side in Manhattan met Williamsburg in Brooklyn verbindt. De bouw begon in 1896 met Leffert Lefferts Buck als hoofdingenieur, Henry Hornbostel als architect en Holton D. Robinson als assistent-ingenieur. De brug werd geopend op 19 december, 1903. De totale kostprijs was $12.000.000. Ten tijde van de bouw was de Williamsburg de grootste hangbrug ter wereld. Dat bleef de brug totdat de Bear Mountain Bridge in 1924 was voltooid. De hoofdspan van de brug is 448 m. Hij is 2227 m lang, tussen de kabelverankeringen, en het dek is 36 m. breed. De hoogte is in het midden van de brug 41 m. en de pilaren zijn 102 m. hoog. Deze metingen zijn genomen vanaf de rivier op hoogwaterniveau. Initieel en ook zichtbaar in de film Over the East River, had de brug vier tramsporen, twee metrosporen, twee rijbanen en twee voetgangerspaden. De tramsporen werden in 1936 en 1949 vervangen door bijkomende rijstroken voor autoverkeer. Het 36 meter brede dek draagt sinds 1949 acht rijstroken met voertuigen, twee metrosporen en twee wandel- en fietspaden. De brug is een van de twee belangrijkste bruggen over de East River die zowel autoverkeer als treinverkeer draagt, de Manhattan Bridge is de andere. De brug wordt gebruikt voor de lijnen J/Z en M van de metro van New York.
Williamsburg Bridge

Williamsburg Bridge – most wiszący nad cieśniną East River w Nowym Jorku, łączący Manhattan (na zachodzie) z Brooklynem (na wschodzie). Jego zarządcą jest New York City Department of Transportation. Całkowita długość mostu wynosi 2227 m, a rozpiętość głównego przęsła 488 m. Most zawieszony jest 41 m nad poziomem wody. Pylony mostu, w całości wykonane ze stali (pierwsza tego typu konstrukcja na świecie), liczą 94 m wysokości. Budowa mostu rozpoczęta została w 1896 roku, a oddanie do użytku nastąpiło w 1903 roku. Głównym projektantem był Leffert L. Buck. Była to druga, po moście Brooklińskim, przeprawa mostowa nad East River. Williamsburg Bridge ustanowił rekord długości przęsła wśród mostów wiszących na świecie (uprzednio należący właśnie do mostu Brooklińskiego). Po raz kolejny rekord pobity został w 1924 roku przez Bear Mountain Bridge. Początkowo mostem biegły cztery tory tramwajowe, dwa kolejowe (wykorzystywane przez pociągi metra), cztery pasy ruchu dla powozów konnych i dwie ścieżki dla pieszych. W latach 20. XX wieku tory tramwajowe zostały zlikwidowane, a ich miejsce zaadaptowano do ruchu samochodowego. Obecnie odbywa się on łącznie na czterech jezdniach dwupasmowych, jednokierunkowych (dwie jezdnie w każdym kierunku). Jedna ze ścieżek dla pieszych przystosowana została do ruchu rowerowego. Przez most przebiegają linie metra J, M i Z. W 2015 roku dziennie z mostu korzystało około 105 000 pojazdów samochodowych, w tym około 5300 samochodów ciężarowych i 700 autobusów. Przypisy
Вильямсбургский мост

Вильямсбу́ргский мост, мост Виллиамсбург (англ. Williamsburg Bridge) — мост через пролив Ист-Ривер в Нью-Йорке. Он соединяет районы Нью-Йорка — Манхэттен и Бруклин (округ Уильямсберг). Проектирование данного моста, второго через пролив Ист-Ривер, началось в 1896 году. Открыт мост 19 декабря 1903 года. Конструкция Вильямсбургского моста выполнена по типу «висячий мост». Длина основного пролёта — 488 м, общая длина моста — 2227 м, ширина моста — 36 м. По мосту проходят маршруты J, M и Z Нью-Йоркского метро. Конструкция Мост имеет несколько необычную конструкцию: основные тросы висят традиционно, но фермы центральных пролётов поддерживаются непосредственно главным тросом, висящим сбоку от них — без использования вертикальных тросов. Общая длина моста 2227 м, длина основного пролёта 488 м. Ширина моста 36 м. Высота основного пролёта над водой 41 метр, высота пилонов 102 метра. Мост является бесплатным для проезда автомобилей. Вильямсбургский и Манхэттенский мосты являются единственными автомобильными висячими мостами с железнодорожным движением в Нью-Йорке. Кроме линий метро, ранее на мосту пролегали два трамвайных пути. История Сооружение второго по счёту моста через Ист-Ривер началось в 1896 году под руководством главного инженера проекта Лефферта Бака, архитектора Генри Хорнбостела и инженера Хольтона Робинсона. Строительство было завершено 19 декабря 1903 года и обошлось в $24 200 000.. Во время строительства Вильямсбургский мост стал первым в списке самых длинных висячих мостов. Первенство было потеряно после окончания строительства моста Медвежья Гора в 1924 году. Мост соединил Гранд-стрит в Бруклине с Бродвеем в Манхэттене. Ранее это была паромная переправа, которая, не выдержав конкуренции, перестала функционировать к 1908 году. 16 июня 1908 года по мосту началось движение поездов метро компании «Brooklyn Rapid Transit». 12 апреля 1988 года на мосту было закрыто автомобильное движение и движение поездов метро для ремонта моста после обнаружения коррозии на горизонтальной балке. В 1990-е годы стальная лестница на стороне Манхэттена и крутой склон на стороне Бруклина были реконструированы для доступа маломобильных групп граждан. Также в 1990-х была открыта велодорожка, сделавшая Вильямсбургский мост мостом с самым плотным велосипедным движением в Северной Америке. 22 июня 2003 отмечалась столетняя годовщина моста: на площади Континентальной Армии собрались музыканты и уличные торговцы, были организованы выставки с предметами истории моста. Почётные гости промаршировали по мосту, неся 45-звёздный американский флаг, с которым играли строители в игру «захват флага» после закрепления последнего троса в июне 1902 года. Компанией Domino Sugar был испечён специальный торт размером с грузовик. Галерея Примечания
Вільямсбурзький міст

Вільямсбурзький міст (англ. Williamsburg Bridge) — міст через протоку Іст-Рівер у Нью-Йорку. Він з'єднує райони Нью-Йорка — Манхеттен і Бруклін (округ Вільямсбург). Проектування цього моста, другого через протоку Іст-Рівер, почалося в 1896 році. Відкрито міст 19 грудня 1903 року. Конструкція Вільямсбургського моста виконана по типу «Висячий міст». Довжина основного прольоту — 487,68 метра, загальна довжина моста — 2227,48 метра, ширина моста — 35,97 метра. По мості проходять гілки «J», «M» та «Z» Нью-Йоркського метро. Примітки
Malverne High School

Malverne High School (also known as Malverne Senior High School) is a public high school in Malverne, in Nassau County, on Long Island, in New York, United States. It is the Malverne Union Free School District's sole high school. Description The current Malverne High school was constructed in 1958. It was designed by Valley Stream-based Frederic P. Wiedersum Associates. The school is one of four operated by the Malverne School District. The high school (and the district itself) made national news in the 1960s, due to racial tensions and its refusal to become racially integrated – despite that Brown v. Board of Education had been ruled upon place a decade prior, ruling on the federal level that public schools must integrate. Racial tensions continued at the school for years after it became integrated. As of 2024, the principal is Kesha Bascombe. Notable alumni Thomas Gulotta – Politician who was the county executive of Nassau County from 1987 to 2001. Norman F. Lent – Lawyer and politician who served in the United States House of Representatives. Francis T. Purcell – Baseball player and politician who served as county executive of Nassau County from 1978 to 1987. Frank Springer – Comics artist. See also Lynbrook Senior High School School integration in the United States References External links Official website
Temple Beth Tzedek

Temple Beth Tzedek (Hebrew: קהלה קדשה בית צדק, romanized: mqḏš ḇyṯ ṣḏq) is a Conservative Jewish congregation and synagogue, located in Getzville, in Western New York, in the state of New York, in the United States. The synagogue is the second-largest one in Buffalo and the region's flagship for the United Synagogue of Conservative Judaism, which represents 600 congregations across North America. History The congregation was formed in 2008 through the merger of two congregations, named Temple Beth El, Buffalo's oldest synagogue per its founding in 1847, and Temple Shaarey Zedek. Rabbi Sara Rich was appointed the rabbi of the congregation in 2023. Cantor Mark Spindler has served as cantor since 1987 and Cantorial Intern Zahava Fried has been with the congregation since 2021. The new building for the synagogue was completed in 2018 by Finegold Alexander Architects and CannonDesign. The building had a more naturalistic look with glass emitting sunlight every day in the main sanctuary with the heavy use of timber and other wood materials to make it more nature-like and evoke the wooden synagogues of pre-World War II Eastern Europe. The facilities architectural design earned it a Brick by Brick Award for Excellence in Construction from Buffalo Business First in 2019. In February 2024, Temple Beth Tzedek was one of the first places of worship in the world to receive universal design certification for their improvement of accessibility for the disabled. The project was led by Harvey Sanders, the chairman of the synagogue's Project Beit Tfilah Committee and Ed Steinfeld, a SUNY Distinguished Professor and the founder of the University at Buffalo's Center for Inclusive Design and Environmental Access. See also History of the Jews in New York List of synagogues in New York (state) References
Куинсбъро Бридж

Куинсбъро Бридж (на английски: Queensboro Bridge) е мост, прекосяващ река Ийст Ривър (East River) и свързващ 2 района на Ню Йорк - Куинс и Манхатън. Строежът на моста завършва през 1909 г. Мостът поема автомобилен и пешеходен трафик. Източници
Pont de Queensboro

El pont de Queensboro (Queensboro Bridge) enllaça dos boroughs de New York, l'illa de Manhattan i Queens (a Long Island). Travessa l'East River salvant una petita illa, Roosevelt Island. Característiques És un pont voladís (pont metàl·lic sostingut per bigues al centre) de 1135m de longitud total. El pont posseeix dos nivells, el superioramb quatre vies de circulació i l'inferior amb sis vies, quatre per a vehicles de motor, dues per als ciclistes i vianants. Història Les primeres proposicions de connectar Manhattan amb Long Island, barri a l'oest del Queens, es remunten a 1838, i un primer muntatge financer va ser temptat per una societat privada el 1867. Desgraciadament, els seus esforços van ser debades i finalment va fer fallida en als anys 1890. El projecte veu la llum finalment el 1903, sota l'impuls del servei dels ponts de New York, dirigit per Gustav Lindenthal en col·laboració amb Leffert L. Buck i Henry Hornbostel, dissenyadors del Williamsburg Bridge. La construcció va començar aviat però va ser retardada. Un dels revoltons es va esfondrar durant una tempesta i hi va haver un llarg període d'agitació social, amb vagues i fins i tot una temptativa de sabotatge amb dinamita per part de sindicalistes extremistes. El pont va ser inaugurat el 30 de març de 1909. Les obres havien costat la vida de cinquanta persones, per un preu de cost de 18 milions de dòlars de l'època. Era aleshores conegut amb el nom de Blackwell's Island Bridge. Durant la construcció, era el pont voladís més llarg dels Estats Units. El nivell superior oferia dues vies per als vehicles de motor i per a dues vies de ferrocarril, i a l'inferior quatre vies de circulació i dues vies de tramvia. S'han tret les vies fèrries i el tramvia als anys 1940 i 1950 per obtenir onze vies de circulació, s'ha ampliat més tard i s'ha portat al nombre de deu. D'ençà 1987, el pont està en fase de renovació, i ja s'hi han gastat més de 300 milions de dòlars. Anècdotes El pont de Queensboro s'anomena també «59th Street Bridge», pel número del carrer que li dona accés a Manhattan. Aquest sobrenom ha inspirat una cançó, escrita pel duo Simon and Garfunkel: «The 59th St. Bridge Song (Feelin' Groovy)». Al registre cinematogràfic, s'hi va rodar el 2002 una important escena de la pel·lícula Spiderman realitzada per Sam Raimi. S'hi veu el «Green Goblin» precipitar Mary Jane Watson des del pont, i Spiderman ha de triar si l'ha de salvar o anar a socórrer els passatgers del telefèric de Roosevelt Island. Però és sobretot Woody Allen que ha immortalitzat aquest pont en l'imaginari col·lectiu amb una escena cèlebre del seu film Manhattan, rodada el 1979. Enllaços externs NYC.gov NYCroads.com Transportation Alternatives Fiboro Bridges - Queensboro Bridge Arxivat 2005-04-03 a Wayback Machine.
Queensboro Bridge

Queensboro Bridge, též známý jako 59th Street Bridge (zejména před 2. světovou válkou), je ocelový most přes řeku East River v New York City, dokončený v roce 1909 a otevřený 30. března 1909. Spojuje Long Island City ve čtvrti Queens s Manhattanem, přičemž překračuje ostrov Roosevelt Island. Most je dlouhý 1 135,08 metrů. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Queensboro Bridge na anglické Wikipedii. Související články Brooklyn Bridge Manhattan Bridge Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Queensboro Bridge na Wikimedia Commons Mosty v New Yorku
Queensboro Bridge

Queensboro Bridge (også kendt som 59th Street Bridge) er en cantileverbro, der går over East River og forbinder de to New York-bydele Manhattan og Queens. Broen åbnede for offentligheden den 30. marts 1909. Queensboro Bridge er 1135,08 meter lang og blev opført af civilingeniøren Gustav Lindenthal. Eksterne henvisninger Info on Queensboro Bridge
Puente de Queensboro

El puente de Queensboro, también conocido como el puente de la Calle 59, es un puente en celosía sobre el Río Este en la Ciudad de Nueva York que fue construido en 1909. El puente conecta a los barrios de Long Island City en el borough de Queens con Manhattan, pasando sobre la Isla Roosevelt. Encima del puente pasa la Ruta Estatal de Nueva York 25 y anteriormente a las rutas NY 24 y la NY 25A. El puente de Queensboro es el más occidental de los cuatro puentes del río Este que lleva un número de ruta estatal, el NY 25 que termina en el extremo oeste (Manhattan) del puente. A menudo el puente es llamado como el «Puente de la Calle 59» porque su extremo en Manhattan está localizado entre la Calle 59 y la Calle 60. Historia Hubo varias propuestas serias para conectar a Manhattan con Long Island City pero no empezaron a hacerse realidad hasta 1838; pero los intentos para financiar el puente fueron realizados por una empresa privada a partir de 1867. A pesar de los esfuerzos, nunca se hicieron realidad y la empresa se fue a la bancarrota en los años 1890.​ Los planes empezaron a hacerse realidad en 1903 bajo el nuevo departamento de puentes de la ciudad, dirigido por Gustav Lindenthal en colaboración con Leffert L. Buck y Henry Hornbostel, diseñadores del Puente de Williamsburg.​ La construcción del puente no empezó hasta 1909 debido a los retrasos que provocó un colapso del mismo durante una tormenta​ y disturbios laborales (incluyendo el intento de volar el puente con dinamita​). El puente abrió al público el 30 de marzo de 1909,​ costando alrededor de $18 millones​ y 50 vidas.​ El puente fue conocido como el Puente de la Isla Blackwell,​ hasta el Puente de la Isla Roosevelt. Entre 1930 y 1955, había un elevador vehicular para transportar los autos desde y hasta la Isla Welfare, ahora conocida como la Isla Roosevelt.​ Este fue demolido en 1970.​​ Panorama Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Puente de Queensboro. Abandoned Stations: Queensborough Bridge Railway terminal NYC.gov NYCroads.com Transportation Alternatives Fiboro Bridges - Queensboro Bridge «Puente de Queensboro» (en inglés). Structurae.
Ponte di Queensboro

Il Ponte di Queensboro (in lingua inglese Queensboro Bridge), conosciuto anche come 59th Street Bridge poiché la parte ubicata a Manhattan si trova tra la 59° e la 60° strada, ufficialmente si chiama Ed Koch Queensboro Bridge ed è un ponte sul fiume East River a New York City che fu costruito nel 1909. Collega Long Island City nel quartiere di Queens con Manhattan, passando oltre Roosevelt Island. Da marzo 2011, il ponte è stato ufficialmente rinominato in onore dell'ex sindaco di New York Ed Koch. Nessun pedaggio viene addebitato per i veicoli a motore per utilizzare il ponte. Il Queensboro Bridge è il primo punto di ingresso a Manhattan nel corso della Maratona di New York e l'ultimo punto di uscita da Manhattan nel Five Boro Bike Tour. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ponte di Queensboro Collegamenti esterni (EN) Queensboro Bridge, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. Ponte di Queensboro, su archINFORM. (EN) Ponte di Queensboro, su Structurae. (EN) Ponte di Queensboro, su Geographic Names Information System, USGS. NYC.gov. NYCroads.com. "Queensboro Bridge" su Transportation Alternatives Dave's Electric Railroads Thirty-three historic photographs of the Queensborough Bridge Railway trolley cars
Queensboro Bridge

De Queensboro Bridge is een cantileverbrug (waarbij er ook in het midden steunpilaren staan) over de East River in New York. Het bouwwerk verbindt Long Island City in het stadsdeel Queens met Manhattan, en komt daarbij over Roosevelt Island. De brug wordt ook vaak de 59th Street Bridge genoemd door New Yorkers, omdat men via 59th Street Manhattan verlaat. In maart 2011 kreeg de brug als eerbetoon aan oud-burgemeester Ed Koch de officiële naam Ed Koch Queensboro Bridge. In 1903 kwam er een succesvol plan op tafel om een brug te bouwen en de bouw begon kort daarna. De brug werd echter pas in 1909 voltooid, omdat er vertragingen waren zoals het instorten van een onvoltooide span en onrust onder de werklieden. Op 30 maart 1909 werd de brug voor het publiek geopend. De kosten voor de brug bedroegen $18 miljoen, de bouw heeft 50 mensen het leven gekost. Ten tijde van de bouw was de Queensboro Bridge de langste cantileverbrug ter wereld. De afmetingen zijn: Spanlengte Manhattan naar Roosevelt Island: 360 m Spanlengte Roosevelt Island: 192 m Spanlengte Roosevelt Island naar Queens: 300 m Sidespanlengtes: 143 en 140 m Totale lengte tussen verankeringen: 1135 m Totale lengte inclusief toerit: 2270 m De brug bestaat uit twee lagen. Vroeger bestond de bovenste laag uit twee autorijbanen en twee luchtspoorwegen. De onderste laag bestond uit vier autorijbanen en twee trambanen. De spoorwegen en de trambanen werden verwijderd in de jaren 1940 en 1950, en de paar decennia daarna zou de brug elf autorijbanen krijgen. Na jaren verwaarlozing en corrosie werd de brug van 1987 tot 2012 gerenoveerd, tegen een kost van meer dan $300 miljoen. Vandaag de dag bestaat de bovenste laag uit vier autorijbanen en biedt een uitstekend zicht op de cantilevers van de brug en de skyline van New York. De onderste laag bestaat uit zes banen, de binnenste vier zijn autorijbanen en de buitenste twee zijn aan de zuidelijke zijde een extra autorijbaan richting Queens, de noordelijke zijde sinds september 2000 voor voetgangers en fietsers. De brug werd vereeuwigd door Simon & Garfunkel met het nummer "The 59th Street Bridge Song (Feelin' Groovy)"