NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
70 Pine Street

70 Pine Street (dříve také American International Building, 60 Wall Tower nebo Cities Service Building) je mrakodrap v New Yorku. Stavba vysoká 290 metrů s 66 poschodími byla postavená v roce 1932 během období, kdy se soutěžilo o nejvyšší budovu ve městě. V čase svého dokončení byla třetí nejvyšší budovou na světě. Do roku 1972, než bylo postaveno Světové obchodní centrum, byla tato budova nejvyšší na dolním Manhattanu. Společně s o několik měsíců staršími budovami Empire State Building a Chrysler Building patří dodnes k nejvyšším budovám ve městě. Budova původně nesla název Cities Service Building, ale po prodeji firmě American International Group (AIG) byla přejmenována. V 66. podlaží je otevřená terasa s dalekohledy, odkud je pěkný pohled na město. Budova byla známá také tím, že v ní byly původně instalovány dvoupodlažní výtahy. Pro svou nízkou popularitu však byly brzy zrušeny. Poštovní adresa budovy je 70 Pine Street, New York, NY 10270. Objekt byl v roce 2016 přestavěn na obytné účely. Odkazy Související články Seznam nejvyšších budov v New Yorku Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu 70 Pine Street na Wikimedia Commons Fotky budovy Záznam v databází skyscraperpage.com Záznam v databázi Emporis [nedostupný zdroj]
American International Building

American International Building er en 290 meter høj skyskraber på Lower Manhattan i New York. Den stod færdig i 1932, og var dengang New Yorks tredje højeste bygning efter Empire State Building og Chrysler Building, en status den igen fik efter at tvillingtårnene i World Trade Center blev ødelagt under 9/11 i 2001. American International har på toppen et karakteristisk spir, typisk dengang den blev bygget.
70 Pine Street

L'American International Building est un gratte-ciel de Manhattan, à New York, situé au 70 Pine Street, Financial District, New York. Il mesure 290 mètres avec son antenne (259 mètres si on ne compte que le toit) et compte 66 étages, séparés de 3,75 mètres. Description Le bâtiment a été construit entre 1930 et 1932, dans une période de « course aux gratte-ciel », marquée par la construction de gratte-ciel aujourd'hui mythiques comme l'Empire State Building ou le Chrysler Building. L'American International est construit dans un style art déco, bien que son sommet soit plus proche de l'architecture gothique. L'American International Building était le plus haut bâtiment de downtown Manhattan (pointe sud de Manhattan) jusqu'à la construction du World Trade Center en 1973. Après les attentats du 11 septembre 2001, l'American International est redevenu le plus haut édifice de Downtown Manhattan, jusqu'à l'achèvement de la Freedom Tower en 2014. Le bâtiment est couramment appelé American International par les New-Yorkais. Le building était autrefois la propriété de la compagnie pétrolière Cities Service Company, ce qui lui valait le surnom de Cities Service Building. Mais le gratte-ciel fut vendu à la compagnie d'assurances American International Group (AIG), alors que la Cities Service Company déménageait dans l'Oklahoma, à Tulsa. L'American International Group possède toujours le bâtiment, où elle a placé son siège mondial, cependant, la Cities Service Company détient toujours des bureaux dans l'immeuble. Le bâtiment possède un « observatoire » au soixante-sixième étage offrant une vue sur downtown et toute la ville. Autrefois public, il est aujourd'hui réservé aux employés de l'American International Group. En outre, le gratte-ciel était à l'origine pourvu d'ascenseurs à double étage, afin d'améliorer la desserte de la tour, mais ces ascenseurs furent supprimés peu de temps après, à cause de leur manque de popularité. L'idée a cependant été reprise par le Citigroup Center, dans les années 1970. Dans la culture populaire L'American International est apparu dans de nombreux films se déroulant à New York. On a ainsi pu le voir dans Spiderman (bien qu'il soit situé dans le film dans le quartier de Midtown pour les besoins du tournage), Gangs of New York (lors de la scène finale montrant l'évolution de la ville), Independence Day, Armageddon, Capitaine Sky et le monde de demain, Team America, police du monde, ou dans le dessin animé de Disney, Oliver et Compagnie. Annexes Articles connexes Liste des plus hautes constructions de New York Architecture à New York Liens externes (en) Site officiel Ressources relatives à l'architecture : The Skyscraper Center Structurae Portail de New York Portail des gratte-ciel
70 Pine Street

American International Building, ook 70 Pine Street is een wolkenkrabber in New York. Het gebouw is 290,17 meter hoog en telt 66 verdiepingen. Het is ontworpen door Clinton and Russell, Holton & George en heeft een oppervlakte van 80.400 vierkante meter. Ontwerp Het gebouw is bekleed met bruin kalksteen en wordt bovenin wit na een inspringing, zoals een ijskap op een berg. Deze witte top had een openluchtplatform, met daarboven een glazen sterrenwacht op de 66ste verdieping. Hier had men de beste uitzichten met zicht op ieder gebouw in downtown New York. De sterrenwacht was eerst open voor publiek, maar is nu alleen nog toegankelijk voor bepaalde werknemers bij AIG. Vroeger was de toren uitgerust met dubbeldekker-liften. Deze liften moesten ervoor zorgen dat er genoeg mensen met de lift konden, ondanks de smalle toren met weinig liftschachten. Maar de liften werden snel vervangen, vanwege hun lage populariteit. Boven de ingang van de toren vindt men een model van de toren zelf. Dit model heeft zelf ook weer boven de ingang een kleiner model van zichzelf. Galerij Referenties Externe links Galerij met foto's American International Building op in-Arch.net
70 Pine Street

70 Pine Street, dawniej 60 Wall Tower, Cities Service Building i American International Building – wieżowiec w Nowym Jorku. Do 1969 roku trzeci pod względem wysokości budynek na świecie. Historia Budynek ten został zaprojektowany przez Clinton & Russell, Holton & George. Jego budowa zakończyła się w 1932. Ma 290 metrów wysokości i 66 pięter. Został on wykonany w stylu art déco. Budynek został wybudowany w latach trzydziestych, czyli w okresie, w którym trwał "wyścig wieżowców". Uzyskał też wtedy bardzo charakterystyczny wygląd jak większość budynków z tego okresu. Był najwyższym wieżowcem w centrum Manhattanu do lat siedemdziesiątych, gdy wybudowane zostały wieże World Trade Center. Początkowo budynek należał do Cities Service Company, która sprzedała go firmie American International, gdy przenosiła swoją siedzibę do Tulsa w Oklahomie w roku 1976. Od tamtej pory nazywany był American International Building. Budynek był światową siedzibą firmy AIG, choć część biur poprzedniego właściciela nadal się tam mieściła. Na dachu 66. piętra znajduje się platforma obserwacyjna. Początkowo była ona ogólnodostępna, lecz później wstęp mieli tylko pracownicy biurowca. Budynek ten posiadał kiedyś dwupiętrowe windy, aby utrzymywać sprawną komunikację w wąskiej wieży. Zostały one jednak usunięte, dziś wieżowiec posiada 36 wind. Po zniszczeniu World Trade Center budynek ponownie był najwyższym na dolnym Manhattanie. Zobacz też lista najwyższych budynków w Nowym Jorku lista najwyższych budynków w Stanach Zjednoczonych lista najwyższych budynków Linki zewnętrzne SkyscraperPage Strona AIG Emporis
American International Building

American International Building este un zgârie-nori situat în New York City care numără 66 etaje și măsoară 290 m înălțime. A fost finisată în 1932, devenind cea mai înaltă clădire din lume. În urma atacurilor teroriste din 11 septembrie 2001, edificiul a revenit în clasamentul celor mai înalte 5 clădiri din New York City, ocupând în prezent poziția nr. 5. Este, de asemenea, a 16-a clădire ca înălțime din Statele Unite și, în 2006, a 39-a din lume. Deseori, clădirea este numită American International. A fost în posesia Cities Service Company (CSC) și numită Cities Service Building, dar a fost vândută către American International Group (AIG), după care CSC și-a mutat sediul în Tulsa, Oklahoma. În timpul de față, clădirea aparține AIG, câteva oficii însă mai sunt ocupate de compania Cities Service. Vezi și Lista celor mai înalte clădiri din New York City Note
Американ-Интернешнл-билдинг

Аме́рикан-интерне́шнл-би́лдинг — 66-этажное здание высотой 290 метров в Нижнем Манхеттене, расположенное по адресу Пайн-стрит, 70. Фасады здания также выходят на Сидар- и Перл-стрит. Здание было построено в 1932 году компанией Cities Service Company для нефтяного и газового барона Генри Латэма Догерти. Строительство велось во время нью-йоркской «гонки небоскрёбов». Это повлияло на внешний вид здания: на его крыше был установлен шпиль в популярном тогда неоготическом стиле. Когда строительство было закончено, здание стало третьим по высоте в мире, после Эмпайр-стейт-билдинг и Крайслер-билдинг. Здание стало последним небоскрёбом в Нижнем Манхеттене, построенным до начала Второй мировой войны. Оно оставалось самым высоким зданием в Нижнем Манхэттене до 1970-х годов, пока не было закончено строительство Всемирного торгового центра. После событий 11 сентября 2001 года оно снова стало самым высоким зданием в округе. На 2006 год небоскрёб занимал 39-е место по высоте в мире. Первоначально он принадлежал построившей его Cities Service Company и назывался, соответственно, Ситис-сервис-билдинг. Впоследствии он был продан компании AIG, а генеральный офис компании Cities Service Company переехал в город Талса в Оклахоме. Здание имеет стеклянную обзорную площадку на 66-м этаже, с которой открывается вид на город. Эта площадка, ранее открытая для публики, сейчас доступна для посещения только руководителям и сотрудникам AIG. Башня была изначально построена с двухуровневыми лифтами, которые обслуживали одновременно два этажа, чтобы максимально использовать узкие шахты лифта. Эти лифты были позже демонтированы ввиду неудобства эксплуатации.
American International Building

American International Building — 66-ти поверховий будинок висотою 290 метрів в Нижньому Мангеттені. Офіційна адреса «Пайн стріт», 70. Також межує з «Седар стріт» і «Перл стріт». Будівля була побудована в 1932 році Cities Service Company для нафтового і газового барона Генрі Латема Доґерті. Це було під час гонки хмарочосів у Нью-Йорку, яка зумовлює зовнішній вигляд будинку — зі шпилем в популярному тоді готичному стилі. Коли будівництво було закінчено, будівля стала третьою за висотою у світі, після Емпайр Стейт Білдінґ (Empire State Building) і Крайслер Білдінґ (Chrysler Building). Будівля стала останнім хмарочосом в Нижньому Мангеттені, побудованим до початку Другої Світової війни. Вона залишалося найвищою будівлею в центрі Мангеттена до 1970-х років поки не було закінчено будівництво Всесвітнього торгового центру (World Trade Center). Після подій 11 вересня 2001 року, вона знову стало найвищою будівлею у центрі. У наш час[коли?] цей будинок п'ятий за висотою в Нью-Йорку після Емпайр Стейт Білдінґ (Empire State Building), Вежі Банку Америки (Bank of America Tower), Крайслер Білдінґ (Chrysler Building), і Нью-Йорк Таймс Білдінґ (New York Times Building), і 16-им у США. На 2006 рік це був 39-й найвищий будинок у світі. Будівлю часто називають просто American International. Спочатку вона належала Cities Service Company і називалося Cities Service Building; Cities Service продало його American International Group (AIG), коли штаб компанії переїхав до Тульса, Оклахома. У наш час[коли?] будівлею володіє AIG. Будівля має скляний оглядовий майданчик на 66-му поверсі, з якого відкривається вид на місто. Цей майданчик, раніше відкритий для публіки, зараз доступна для відвідування тільки керівникам і співробітникам AIG. Башта була спочатку побудована з дворівневими ліфтами, які обслуговували одночасно два поверхи, щоб максимально використовувати вузькі шахти ліфта. Ці ліфти були вилучені через їхню незручність, але Citygroup Center втілив цю ідею в 1970-х роках. Посилання Галерея зображень [Архівовано 29 липня 2016 у Wayback Machine.] American International Building [Архівовано 16 березня 2008 у Wayback Machine.] на Emporis.com American International Building [Архівовано 17 червня 2013 у Wayback Machine.] на in-Arch.net
Belarusian Autocephalous Orthodox Church

The Belarusian Autocephalous Orthodox Church (Belarusian: Беларуская аўтакефальная праваслаўная царква, Bielaruskaja aŭtakiefaĺnaja pravaslaŭnaja carkva BAPC), sometimes abbreviated as B.A.O. Church or BAOC, is an independent Eastern Orthodox church, unrecognized by the mainstream Eastern Orthodox communion. Due to persecution against the Church in the Republic of Belarus, it exists either underground or abroad. The church separated from the Russian Orthodox Church on 23 July 1922, in an attempt to revive a national church in the territory of the Byelorussian Soviet Socialist Republic which before the partitions of Poland existed as eparchies (diocese) of Orthodox Church in the Polish-Lithuanian Commonwealth and under Ecumenical Patriarchate of Constantinople. Following the German occupation of Byelorussia, the church was re-established on 30 August 1942; the effort was supported by the Belarusian Central Council and the Polish Orthodox Church. With the advance of the Red Army in 1944, BAPC leaders largely immigrated to Germany. On 5 June 1948, bishops and members of the BAPC which had managed to escape from the Soviet Union met in Konstanz (on the Lake Constance) and reorganized their activities abroad with the help of its sister church the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church and its primate Polikarp (Sikorsky). The church is currently based in Brooklyn, New York City and is mainly active within the Belarusian diaspora. It currently has nine (previously eleven) parishes: it has two (previously four) churches in the United States, three in Australia, one in Canada, one in the United Kingdom and, since 2010, one in Belarus; it also has a mission in the United States. It has been led by Metropolitan Sviataslaw (Login) since 2008. Its activities in Belarus are strongly opposed by the Belarusian Exarchate of the Russian Orthodox Church and the Belarusian government. Primates 1922–1931 Melchizedek (Pajewski) 1931–1937 Philaret (Ramenski) 1942–1946 Panteleimon (Rozhnovsky) (as part of the Moscow Patriarchate) Philotheus (Narko), temporary 1946–1948 Alexander (Inozemtsev), temporary 1948–1971 Sergius (Okhotenko) 1972–1983 Andrew (Kryt) 1984–2007 Iziaslav (Brutskiy) 2008–present Sviataslaw (Login) Parishes In the United States St. Cyril of Turau Cathedral, Brooklyn, New York City, New York (headquarters) St. Cyril of Turov Church, Jamaica, New York City, New York (formerly a parish of the Belarusian Autocephalous Orthodox Church; currently a parish of the American Carpatho-Russian Orthodox Church). St. Mary of Zyrovicy Church, Highland Park, New Jersey Zyrovicy Mother of God Cathedral, Cleveland, Ohio (formerly a parish of the Belarusian Autocephalous Orthodox Church; currently a parish of the Ukrainian Orthodox Church of the USA as of March 2024). See also Belarusian Greek Catholic Church Belarusian Exarchate of the Russian Orthodox Church References Article on the Belarusian Autocephalous Orthodox Church by Ronald Roberson on the CNEWA web site External links Website of Belarusian A. O. Church (in Belarusian and English)
Église orthodoxe autocéphale biélorusse

L'Église orthodoxe autocéphale biélorusse est une Église orthodoxe non canonique. Le chef de l'Église porte le titre de Métropolite, avec résidence à New York. Le titulaire actuel est Svitaslau (Lohin), depuis 2008 (Évêque de Navahradak et d'Amérique du Nord). Histoire Histoire de l'Église orthodoxe en Biélorussie 1316 Création de la Métropole de Lituanie (siège à Novahroudak) dans la juridiction du Patriarcat œcuménique de Constantinople Histoire de l'Église orthodoxe autocéphale biélorusse 23 juillet 1922 : Sobor (assemblée) de Minsk : fondation 30 août 1942 : Sobor de Minsk : refondation 5 juin 1948 : Sobor de Constance en Allemagne : organisation à l'étranger Organisation L'Église compte des paroisses aux États-Unis (3), au Canada (1), en Australie (3) et au Royaume-Uni (1), et depuis 2010 en Biélorussie (1). Voir aussi Articles connexes Église orthodoxe biélorusse - Patriarcat de Moscou Église grecque-catholique biélorusse Liens externes (en) Site officiel (en) CNEWA (en) Rapport US sur la liberté religieuse en Biélorussie (en) Histoire Autre Église orthodoxe biélorusse au Brésil Portail du christianisme orthodoxe Portail de New York
Chiesa ortodossa autocefala bielorussa

La Chiesa ortodossa autocefala bielorussa è una delle Chiese ortodosse della Bielorussia. Aspira ad essere la chiesa nazionale autocefala di una Bielorussia indipendente, ma sin dalla sua formazione è stata attiva soprattutto tra i bielorussi esiliati, e perfino alcune pubblicazioni della Chiesa riconoscono che a volte ha dovuto lottare per la propria esistenza. Infatti si è sempre scontrata con l'ostilità dei governi bielorussi che si sono succeduti, a cui si aggiunge la mancata accettazione canonica da parte delle chiese ortodosse nazionali principali ed infine, all'estero, l'oggettivo scarso numero di fedeli che si identificano come bielorussi. I membri della chiesa all'inizio appartenevano alla Chiesa ortodossa polacca, cui era garantita l'autocefalia da parte del Patriarca di Costantinopoli a seguito della prima guerra mondiale. Il 23 luglio 1922, al Sobor di Minsk, la Metropolia Bielorussa Autocefala Ortodossa venne ri-istituita e sopravvisse fino al 1938, quando il governo comunista la annichilì. Ci fu un tentativo di farla rivivere verso la fine degli anni '40. Alla caduta dell'Unione Sovietica tentò di ristabilirsi nella Bielorussia, in cui la maggior parte dei cristiani ortodossi appartiene alla giurisdizione della Chiesa ortodossa russa. I governi occidentali hanno accusato il governo bielorusso di perseguitare attivamente la Chiesa ortodossa autocefala bielorussa. Non si confonda questa organizzazione con la Chiesa ortodossa bielorussa ufficiale, cioè quella riconosciuta dal Patriarcato di Mosca. Cronologia 23 luglio 1922: Sobor di Minsk - Fondazione 30 agosto 1942: Sobor di Minsk - Rifondazione 5 giugno 1948: Sobor di Costanza (Germania) - Organizzazione all'estero Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Chiesa ortodossa autocefala bielorussa Collegamenti esterni Sito ufficiale, su belaoc.org. URL consultato il 2 marzo 2008 (archiviato dall'url originale il 9 marzo 2008). minds.by, http://minds.by/stupeny/nomera/23/. hierarchy.religare.ru, http://www.hierarchy.religare.ru/.
Igreja Ortodoxa Autocéfala da Bielorrússia

A Igreja Ortodoxa Autocéfala da Bielorrússia (em bielorrusso: Беларуская аўтакефальная праваслаўная царква, em Łacinka Biełaruskaja aŭtakiefalnaja pravasłaŭnaja carkva; em inglês: Belarusian Autocephalous Orthodox Church, abreviado BAOC) é uma jurisdição ortodoxa não canônica que aspira ser a igreja nacional da Bielorrússia. A sede da Igreja é a Catedral de São Cirilo de Turove, em Nova Iorque. Seu Primaz é o Metropolita Esviatoslau (Łohin), Arcebispo de Navahradak e da América do Norte, desde 11 de maio de 2008. História A Igreja Ortodoxa Autocéfala da Bielorrússia foi iniciada por crentes ortodoxos que inicialmente pertenciam à Igreja Ortodoxa Polonesa, que recebeu autocefalia de Constantinopla após a Primeira Guerra Mundial. Em 23 de julho de 1922, em um sínodo em Minsque, foi fundada a "Metropolia Autocéfala Ortodoxa Bielorrussa". A Igreja Ortodoxa Autocéfala da Bielorrússia sobreviveu até 1938, quando foi destruída pelos Bolcheviques. Foi revivida no final dos anos 1940. Em 5 de junho de 1948, um Concílio foi celebrado na cidade de Constança, anunciando a criação da Igreja Autocéfala Ortodoxa Bielorrussa e elegendo como Arcebispo Sérgio (Ochotenko). Em 1949, o leigo Basílio (Tamaščuk) foi eleito Bispo do Igreja Ortodoxa Autocéfala da Bielorrússia. Após a permissão para a saída de emigrantes bielorrussos da Alemanha, o Arcebispo Sérgio partiu para a Austrália, e o Bispo Basílio para os EUA. Desde a queda da União Soviética, tem tentado se restabelecer na Bielorrússia, onde a maioria dos cristãos ortodoxos pertence à jurisdição da Igreja Ortodoxa Bielorrussa do Patriarcado de Moscou. Restabelecida nos Estados Unidos na segunda metade do século XX, o Metropolita Esviatoslau (Łohin) é o seu único bispo, com 3 paróquias nos EUA, 1 no Canadá, 3 na Austrália e 1 na Inglaterra. No território da Bielorrússia, há a paróquia de Santa Eufrosina de Polotsk em Minsque. Referências Ligações externas «Igreja Ortodoxa Autocéfala da Bielorrússia - site oficial». (em bielorrusso e inglês) Ver também Igreja Ortodoxa Bielorrussa Igreja Ortodoxa Bielorrussa Eslava
111 West 57th Street

111 West 57th Street, známý jako Steinway Tower, je 435 metrů vysoký obytný mrakodrap s 85 patry nacházející se na Midtown Manhattanu v New Yorku. Jeho výstavba začala v roce 2014 a byla dokončena v roce 2021. Jde o jednu z nejvyšších budov v USA a zároveň o nejtenčí mrakodrap světa, přičemž poměr výšky a šířky je přibližně 1:24. Tvar budovy je charakteristický tím, že jižní strana budovy postupně ustupuje, přičemž severní zůstává až po špičku na stejné úrovni. Na adrese 111 West 57th Street se nachází 59 luxusních bytů: 14 ve Steinway Hall a 45 ve věži. Obytná věž má skleněnou fasádu s terakotovými pilíři; její vrchol má na jižní straně prohlubně. Odkazy Reference Související články Seznam nejvyšších budov USA Seznam nejvyšších obytných budov světa Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu 111 West 57th Street na Wikimedia Commons
111 West 57th Street

111 West 57th Street, también conocido como Steinway Tower, es un rascacielos residencial ubicado en Midtown Manhattan en Nueva York, Estados Unidos. Es una combinación del edificio histórico original Steinway de 1925 de los arquitectos Warren & Wetmore y una nueva torre parcialmente superpuesta en un solar adyacente.​ Tiene una altura de 435 metros​ y es el edificio más delgado del mundo en cuanto a ratio base altura de aproximadamente 1:23.​ Fue inaugurado en 2021. Construcción e historia 111 West 57th Street fue conocido originalmente como 107 West 57th Street.​ El edificio recibió la aprobación municipal en enero de 2015. Las obras para adecuar los terrenos para la cimentación comenzaron en 2014, así como las obras de demolición de la parte interior del Steinway Hall. Para la construcción del edificio se empleó la grúa más alta —de 67 metros— de la historia de la ciudad de Nueva York.​​ El edificio incluye un amortiguador de masa de 800 toneladas para proporcionar una mayor estabilidad en caso de vientos fuertes o terremotos.​ El Building and Construction Trades Council of Greater New York criticó al promotor del edificio, JDS, por no proporcionar a sus empleados formación en prevención de riesgos laborales y por no contar con dicho sindicato.​ Diseño El rascacielos fue diseñado por el estudio SHoP Architects y fue promovido por JDS Development Group de Michael Stern y el Property Markets Group de Kevin P. Maloney. La cara norte del edificio se alza hasta alcanzar el pináculo del edificio. En el lado sur, van apareciendo una serie de retranqueos a medida que el edificio va ascendiendo en altura, haciéndolo cada vez más fino, hasta que «desaparece en el cielo».​​​ El diseño del interior estuvo a cargo de Studio Sofield.​ Instalaciones Entre sus instalaciones, el edificio cuenta con una puerta para automóviles (porche porticado por el que puede pasar un vehículo a motor y bajarse sus ocupantes sin sufrir las inclemencias del tiempo), una sala de conciertos (a modo de homenaje al hecho de que el edificio se construyó sobre el Steinway Hall), varios ascensores, una piscina de dos carriles de 25 metros de longitud, salas de tratamiento y sauna, un gimnasio con terraza, una impresionante pista de pádel y un simulador de golf.​​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre 111 West 57th Street.