NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Albright-Knox Art Gallery

L'Albright-Knox Art Gallery è un museo che si trova in Elmwood Avenue 1285 a Buffalo, negli Stati Uniti, Espone opere d'arte antica, moderna e contemporanea. Sorge nei pressi del Buffalo State College. Il museo espone opere di: Giacomo Balla, Georges Braque, Marc Chagall, John Connell, Edgar Degas, Paul Gauguin, Allan Graham, Gloria Graham, Fernand Léger, Henri Matisse, Joan Miró, Piet Mondrian, Claude Monet, Pablo Picasso, Pierre-Auguste Renoir, Georges-Pierre Seurat, Alfred Sisley, Vincent van Gogh e altri. Storia L'Albright-Knox Art Gallery è un'emanazione della Buffalo Fine Arts Academy, fondata nel 1862. Si tratta di una delle più antiche istituzioni pubbliche dedicate all'arte degli Stati Uniti. Nel 1890 l'imprenditore e filantropo John J. Albright, facoltoso industriale di Buffalo, fece iniziare la costruzione della Albright Art Gallery per donarla all'Accademia. Originariamente l'intenzione era di usare il Padiglione delle Belle Arti per l'Esposizione Pan-Americana del 1901, ma a causa di ritardi nella costruzione rimase incompleto fino al 1905. Nel 1962 venne realizzato un significativo ampliamento del museo grazie al contributo finanziario di Seymour H. Knox, Jr. e della sua famiglia e di molti altri donatori. Fu in quel periodo che il museo venne ribattezzato "Albright-Knox Art Gallery". Il nuovo edificio venne progettato dal celebre architetto Gordon Bunshaft, dello studio Skidmore, Owings and Merrill, noto per aver disegnato il grattacielo Lever House a New York. L'Albright-Knox Art Gallery è inserita nel National Register of Historic Places degli Stati Uniti. Le opere maggiori Giacomo Balla Dinamismo di un cane al guinzaglio, 1912 Marc Chagall L'acrobata, 1914 Paul Gauguin Il Cristo giallo, 1889 Lo spirito dei morti veglia (Manao Tupapau), 1892 Georges-Pierre Seurat Studio finale per lo Chahut, 1889 Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Albright-Knox Art Gallery Collegamenti esterni Sito ufficiale, su buffaloakg.org. (EN) Albright-Knox Art Gallery, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. Albright-Knox Art Gallery, su archINFORM. (EN) Albright-Knox Art Gallery – Sito Ufficiale (EN) Buffalo Architecture and History: Albright-Knox Art Gallery con molte immagini e la storia in dettaglio del museo, su ah.bfn.org. URL consultato il 5 luglio 2008 (archiviato dall'url originale il 16 marzo 2008).
Albright-Knox Art Gallery

De Albright-Knox Art Gallery is een museum voor moderne en hedendaagse kunst in het Delaware Park in Buffalo in de Amerikaanse staat New York. Het museum is onderdeel van de Buffalo Fine Art Academy, die werd gesticht in 1862. Geschiedenis Het museumgebouw was oorspronkelijk bedoeld als het Fine Arts Pavillion van de Pan-American Exhibition van 1901 in Buffalo en werd geschonken door de ondernemer en mecenas John J. Albright. Het gebouw, naar een ontwerp van de architect Edward B. Green, werd pas in 1905 voltooid en bood onderdak aan de Albright Art Gallery. In 1962 werd een nieuwe vleugel gebouwd door de latere Pritzker Prize-winnaar Gordon Bunshaft van architectenbureau Skidmore, Owings & Merrill uit New York. De bouw was onder andere mogelijk geworden door een grote donatie van de familie Seymour H. Knox en het museum werd omgedoopt in de Albright-Knox Art Gallery. Een latere uitbreiding van het museum bevindt zich in Clifton Hall, dat ondergronds met het hoofdgebouw is verbonden. Collectie De kunstcollectie van het museum omvat veel werken van naoorlogse Amerikaanse en Europese kunstenaars. Goed vertegenwoordigd zijn ook het abstract expressionisme, popart en kunststromingen van de zeventiger jaren tot hedendaagse kunst. Tot de permanent tentoongestelde werken behoren het impressionisme, het postimpressionisme (onder anderen Paul Gauguin en Vincent van Gogh), kubisme, surrealisme, constructivisme (onder anderen Pablo Picasso, Georges Braque, Henri Matisse, André Derain, Joan Miró, Piet Mondriaan en Aleksandr Rodtsjenko). Fotogalerij Externe links Website Albright-Knox Art Gallery: Collection Highlights Buffalo Architecture and History: Albright-Knox Art Gallery, geschiedenis en foto's
Buffalo AKG Art Museum

Buffalo AKG Art Museum, fosta Albright-Knox Art Gallery, este un muzeu de artă antică, modernă și contemporană cu sediul în Elmwood Avenue 1285, la Buffalo, în SUA. Muzeul expune opere ale artiștilor: Giacomo Balla, Georges Braque, Marc Chagall, Edgar Degas, Paul Gauguin, Fernand Léger, Henri Matisse, Joan Miró, Piet Mondrian, Claude Monet, Pablo Picasso, Pierre-Auguste Renoir, Georges-Pierre Seurat, Alfred Sisley, Vincent Van Gogh, Constantin Brâncuși și alții. Sediul Acest muzeu este situat în Delaware Park Area, întinsa arie verde din partea nordică a centrului citadin, rodul proiectului urban a lui Frederick Law Olmstead din secolul al XIX-lea. Istoria Numele muzeului provine de la persoanele care au contribuit la înființarea lui, John J. Albright, respectiv care au ajutat la mărirea muzeului, Seymour H. Knox. Colecția muzeului provine în cea mai amare parte a sa de la colecția instituției Buffalo Fine Arts Academy, una dintre primele academii de artă din America (1862). La începutul anilor 1900, cu ocazia expoziției „Pan American Exposition”, grație fondurilor oferite de Albright a fost realizată o structură expozitivă. Edificiul a fost proiectat de Edward B. Greene și a fost terminat în 1905, când a devenit sediul „Albright Art Gallery”. Îndată după această deschidere au fost aduse și colecțiile Academiei și alte donații. Creșterea colecției cerea un spațiu mai mare. S-a decis atunci să se caute un sediu potrivit. A fost Seymour H. Knox cel care a finalizat noua construcție realizată pe baza proiectului lui Gordon Bunshaft în a doua jumătate a anilor '50. Noul muzeu a fost inaugurat în 1962. Una dintre atracțiile principale ale muzeului este Grădina Sculpturilor (S. Garden), care se află în centrul noii aule. Prin vitraliile care desparte edificiul de grădină pot fi admirate cele 14 sculpturi prezente aici. Cei mai mari artiști reprezentați sunt: George Rickey, Lucio Fontana, David Smith și alții. Capodoperele Giacomo Balla, Energia unui câine în lesă (1912) Constantin Brâncuși, Domnișoara Pogany [II], în bronz (1920) Marc Chagall, Acrobatul (1914) Paul Gauguin, Christos galben (1889) și Spiritul morților veghează (Manao Tupapau) (1892) Georges-Pierre Seurat, studiul final pentru Chahut (1889 Note Legături externe Materiale media legate de Albright-Knox Art Gallery din Buffalo la Wikimedia Commons en Site web oficial
Albright-Knox Art Gallery

Albright-Knox Art Gallery är ett konstmuseum i Buffalo i delstaten New York i USA. Historik Albright-Knox Art Gallery drivs av Buffalo Fine Arts Academy. Denna konstförening grundades i Buffalo 1862 och är därmed en av de äldsta i sitt slag i USA. År 1905 invigdes en av industriägaren John J. Albright finansierad "Fine Arts Pavilion", ritad av Edward Brodhead Green. År 1962 blev en av Seymour H. Knox Jr. finansierad utbyggnad klar, ritad av Gordon Bunshaft. Samlingar Albright-Knox Art Gallery visar konstverk inom impressionism och postimpressionism, liksom andra verk från 18- och 1900-talet, till exempel av Paul Gauguin och Vincent van Gogh. Deadikala måleriet från det tidiga 1900-talets kubism, surrealism och konstruktivism visas med verk av Pablo Picasso, Georges Braque, Henri Matisse, André Derain, Joan Miró, Piet Mondrian och Alexander Rodtjenko. Popkonst och andra senare stilar representeras av Arshile Gorky, Jackson Pollock och Andy Warhol och samtida konst av Kiki Smith, Allan Graham, Georg Baselitz, John Connell och Per Kirkeby. Källor Denna artikel baseras på artikeln Albright-Knox Art Gallery på tyskspråkiga Wikipedia. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Albright-Knox Art Gallery.﻿ Officiell webbplats
Sackets Harbor

Sackets Harbor és una població dels Estats Units a l'estat de Nova York. Segons el cens del 2000 tenia 1.386 habitants. Demografia Segons el cens del 2000, Sackets Harbor tenia 1.386 habitants, 653 habitatges, i 370 famílies. La densitat de població era de 234,7 habitants per km². Dels 653 habitatges en un 23,1% hi vivien nens de menys de 18 anys, en un 45,2% hi vivien parelles casades, en un 8,4% dones solteres, i en un 43,3% no eren unitats familiars. En el 35,1% dels habitatges hi vivien persones soles el 9% de les quals corresponia a persones de 65 anys o més que vivien soles. El nombre mitjà de persones vivint en cada habitatge era de 2,11 i el nombre mitjà de persones que vivien en cada família era de 2,72. Per edats la població es repartia de la següent manera: un 18,8% tenia menys de 18 anys, un 11% entre 18 i 24, un 37,7% entre 25 i 44, un 21,7% de 45 a 60 i un 10,9% 65 anys o més. L'edat mediana era de 34 anys. Per cada 100 dones de 18 o més anys hi havia 113,3 homes. La renda mediana per habitatge era de 42.629 $ i la renda mediana per família de 51.397 $. Els homes tenien una renda mediana de 33.696 $ mentre que les dones 26.917 $. La renda per capita de la població era de 23.269 $. Entorn del 5,8% de les famílies i el 7,8% de la població estaven per davall del llindar de pobresa. Referències
Sackets Harbor

Sackets Harbor es una villa ubicada en el condado de Jefferson en el estado estadounidense de Nueva York. En el año 2000 tenía una población de 1,386 habitantes y una densidad poblacional de 235 personas por km². Geografía Sackets Harbor se encuentra ubicada en las coordenadas 43°56′47″N 76°7′4″O.​ Demografía Según la Oficina del Censo en 2000 los ingresos medios por hogar en la localidad eran de $42,629, y los ingresos medios por familia eran $51,397. Los hombres tenían unos ingresos medios de $33,696 frente a los $26,917 para las mujeres. La renta per cápita para la localidad era de $23,269. Alrededor del 7.8% de la población estaban por debajo del umbral de pobreza.​ Referencias Enlaces externos Portal:Nueva York. Contenido relacionado con Nueva York. Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Sackets Harbor.
Sackets Harbor

Sackets Harbor est un village du comté de Jefferson dans l'État de New York aux États-Unis, sa population en 2000 était de 1 386 habitants. Son nom lui vient de l'ancien propriétaire des terres qu'il occupe aujourd'hui, Augustus Sacket. Histoire Sackets Harbor fut fondée en 1801 par Augustus Sacket et fut la plus grande communauté de la région jusqu'à la fondation de Watertown. Après les lois sur l'embargo de 1807, la localité fut un centre de lutte contre la contrebande entre les États-Unis et le Canada. Célébrités Le général Jacob Jennings Brown Surnommé "Potash Brown" Le général et explorateur américain Zebulon Pike qui fut tué en 1813 lors d'une action militaire en Ontario repose dans ce village. Le futur président Ulysses S. Grant y servit alors qu'il était aspirant officier. Sources (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Sackets Harbor, New York » (voir la liste des auteurs). Liens externes (en) Site officiel Ressource relative à la géographie : Geographic Names Information System Portail de l’État de New York
Sackets Harbor

Sackets Harbor è un villaggio degli Stati Uniti d'America, situato nello stato di New York, nella contea di Jefferson. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Sackets Harbor Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su sacketsharborny.com. (EN) Sackets Harbor (insediamento umano) / Sackets Harbor (divisione amministrativa), su Geographic Names Information System, USGS.
Сакитс Харбор (Њујорк)

Сакитс Харбор (енгл. Sackets Harbor) град је у америчкој савезној држави Њујорк. Демографија По попису из 2010. године број становника је 1.450, што је 64 (4,6%) становника више него 2000. године. Види још Списак градова у САД по броју становника Највећи градови у САД по деценијама Референце Литература Спољашње везе United States Census Bureau
Sackets Harbor

Sackets Harbor är ett municipalsamhälle (village) i Jefferson County i delstaten New York, USA med 1 450 invånare vid folkräkningen 2010. Kända personer från Sackets Harbor John Pettit, politiker Jerry Thomas, bartender Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Sackets Harbor, New York, 28 september 2015.
Сакетс-Гарбор (Нью-Йорк)

Сакетс-Гарбор (англ. Sackets Harbor) — селище (англ. village) в США, в окрузі Джефферсон штату Нью-Йорк. Населення — 1351 особа (2020). Географія Сакетс-Гарбор розташований за координатами 43°56′18″ пн. ш. 76°6′46″ зх. д. (43.938254, -76.112907). За даними Бюро перепису населення США в 2010 році селище мало площу 5,72 км², з яких 5,71 км² — суходіл та 0,01 км² — водойми. Демографія Згідно з переписом 2010 року, у селищі мешкало 1450 осіб у 687 домогосподарствах у складі 370 родин. Густота населення становила 253 особи/км². Було 938 помешкань (164/км²). Расовий склад населення: До двох чи більше рас належало 1,4 %. Частка іспаномовних становила 3,2 % від усіх жителів. За віковим діапазоном населення розподілялося таким чином: 19,8 % — особи молодші 18 років, 66,1 % — особи у віці 18—64 років, 14,1 % — особи у віці 65 років та старші. Медіана віку мешканця становила 38,2 року. На 100 осіб жіночої статі у селищі припадало 98,4 чоловіків; на 100 жінок у віці від 18 років та старших — 100,9 чоловіків також старших 18 років. Середній дохід на одне домашнє господарство становив 71 627 доларів США (медіана — 58 819), а середній дохід на одну сім'ю — 83 251 долар (медіана — 71 563). Медіана доходів становила 56 707 доларів для чоловіків та 48 250 доларів для жінок. За межею бідності перебувало 4,6 % осіб, у тому числі 4,3 % дітей у віці до 18 років та 1,8 % осіб у віці 65 років та старших. Цивільне працевлаштоване населення становило 554 особи. Основні галузі зайнятості: освіта, охорона здоров'я та соціальна допомога — 28,3 %, науковці, спеціалісти, менеджери — 17,1 %, роздрібна торгівля — 14,8 %. Примітки Джерела
Neil Simon Theatre

Das Neil Simon Theatre (250 West 52nd Street), auch bekannt unter seinem ehemaligen Namen Alvin Theatre, ist ein Theatergebäude am New Yorker Broadway, das hauptsächlich für Musicalproduktionen genutzt wird. Das Theater liegt an der 52. Straße. Geschichte Das vom Theaterarchitekten Herbert J. Krapp entworfene Gebäude eröffnete am 22. November 1927 als Alvin Theatre den Spielbetrieb. Als erstes Stück wurde das Musical Funny Face mit den Geschwistern Fred und Adele Astaire aufgeführt. In den 30er Jahren bis Mitte der 40er Jahre nutzte CBS das Theater neben dem regulären Theaterbetrieb als Radiostudio. 1935 feierte dort die Oper Porgy and Bess von George Gershwin seine Uraufführung. 1977 wurde das Theater von der Shubert Organization gekauft. 1983 wurde das Theater nach dem Dramatiker Neil Simon umbenannt. 2002 feierte das Musical Hairspray seine Uraufführung. Heute wird das Theater von der Nederlander Organization betrieben. Das Theater verfügt über 1445 Sitzplätze. Bekannte Schauspieler Zahlreiche bekannte Schauspieler und Musiker sind im Neil Simon Theater aufgetreten oder haben im Orchester gespielt, dazu gehören neben Fred und Adele Astaire unter anderem auch Ethel Merman, Ginger Rogers, Benny Goodman, Glenn Miller, Gene Krupa, Helen Hayes, Vivian Vance, Gertrude Lawrence und Henry Fonda. Stücke (Auswahl) 1927: Funny Face 1934: Anything goes 1935: Porgy and Bess 1938: The Boys from Syracuse 1946: Joan of Lorraine 1960: West Side Story 1961: Irma la Douce 1977: Annie 1996: The King and I 1999: The Scarlet Pimpernel 2002: Hairspray 2009: Ragtime seit 11. März 2011: Musicalversion des Filmes Catch Me If You Can 2014: The Last Ship (29 Previews, 105 Aufführungen) Weblinks Offizielle Website Neil Simon Theatre in der Internet Broadway Database (englisch) Neil Simon Theatre im New York Theatre Guide New York, NY: Neil Simon Theatre auf Carthalia Einzelnachweise
Neil Simon Theatre

Le Neil Simon Theatre (anciennement Alvin Theatre) est un théâtre de Broadway construit en 1927 et situé au 250 Ouest de la 52e rue dans le Theater District, dans le centre de Manhattan, à New York (États-Unis). Histoire Dessiné par l'architecte Herbert J. Krapp, son propriétaire Alexander Pincus le nomme Alvin Theatre pour rappeler les noms des producteurs ALex Aarons et VINton Freedley. Avec une adresse originellement située au 244-54 Ouest de la 42e rue, il ouvre le 22 novembre 1927 avec Funny Face de George et Ira Gershwin, avec Fred Astaire et Adele Astaire. En 1977, le bâtiment est acheté par la Nederlander Organization, et le théâtre est renommé en l'honneur de l'auteur américain Neil Simon le 29 juin 1983. Productions notables Références Liens externes Site officiel Portail du théâtre Portail des comédies musicales Portail de New York
Neil Simon Theatre

Il Neil Simon Theatre, precedentemente noto come Alvin Theatre, è un teatro di Broadway sito nel Midtown Manhattan a New York. Storia Progettato da Herbert J. Krapp, il teatro aprì al pubblico il 22 novembre 1927 con il musical dei fratelli Gershwin Funny Face, con Fred ed Adele Astaire. Cinque anni dopo Ethel Merman fece il suo debutto a Broadway proprio in questo teatro, dove quattro anni più tardi ottenne il successo interpretando Reno Sweeney nella prima di Anything Goes di Cole Porter. L'anno dopo l'opera dei Gershwin Porgy and Bess fece il suo debutto newyorchese all'Alvin Theatre. Nel 1965 Liza Minnelli vi fece il suo esordio sulle scene e dodici anni dopo il musical Annie debuttò all'Alvin Theatre, dove rimase in scena per quasi sei anni. Nel 1977 la Nederlander Organization acquistò il teatro e lo ribattezzò Neil Simon Theatre nel 1983 in onore del celebre commediografo. Nel 2002, dopo lavori di ristrutturazione che ampliarono la capienza del teatro dal 1328 a 1467 spettatori, il Neil Simon ospitò lo one woman show di Elaine Stritch Elaine Stritch at Liberty, mentre nel 2009 il primo revival di Ragtime fu messo in scene proprio in questo teatro. Nel 2011 il musical Catch Me If You Can, adattamento teatrale di Prova a prendermi, fu messo in cartellone al teatro, con Aaron Tveit nel ruolo di Frank Abagnale. Negli anni 2010 il teatro ha ospitato i revival dei musical Gigi e Cats e un acclamato revival del dramma di Tony Kushner Angels in America, diretto da Marianne Elliott ed interpretato da Andrew Garfield e Nathan Lane. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Neil Simon Theatre Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su neilsimontheatre.com. (EN) Scheda sul Neil Simon Theatre, su Internet Broadway Database, The Broadway League.
Нил Саймон (театр)

«Нил Са́ймон» (англ. Neil Simon Theatre) — бродвейский театр, расположенный в западной части 52-й улицы в Театральном квартале Манхэттена, Нью-Йорк, США. Принадлежит компании «Nederlander Organization». История Здание построено по проекту Герберта Краппа. Театр открылся в 1927 году под названием «Элвин» (англ. Alvin Theatre). Оно возникло в процессе амальгамации имён продюсеров Алекса Ааронса (ALex) и Винтона Фридли (VINton). Первой постановкой в театре стал мюзикл «Забавная мордашка» В 1977 году владельцем театра становится «Nederlander Organization». Спустя шесть лет компания переименовывает театр в «Нил Саймон» в честь американского драматурга Нила Саймона. В честь этого была поставлена пьеса «Воспоминания о Брайтон-Бич» (1983) и её сиквел «Билокси блюз» (1985). Основные постановки 1927: «Забавная мордашка» 1935: «Порги и Бесс» 1948: «Мистер Робертс» 1959: «Однажды на матрасе» 1960: «Вестсайдская история» 1962: «Забавная история, случившаяся по дороге на форум» 1966: «Обед в восемь» 1970: «Компания» 1977: «Энни» 1983: «Воспоминания о Брайтон-Бич» 1985: «Билокси блюз» 1996: «Король и я» 2002: «Лак для волос» 2011: «Поймай меня, если сможешь» 2012: «Иисус Христос — суперзвезда» (возрождённая) 2013: «Большая рыба» 2014: «Все пути»; «Последний корабль» 2015: «Жижи»; «Иллюзионист» 2016: «Кошки» (возрождённая (с августа)) 2018: «Ангелы в Америке» Примечания Ссылки Официальная страница Архивная копия от 24 ноября 2017 на Wayback Machine (англ.) Театр «Нил Саймон» Архивная копия от 6 сентября 2015 на Wayback Machine на сайте Internet Broadway Database (англ.)
500 Park Avenue

500 Park Avenue ist ein Wohn- und Bürohochhaus mit gemischter Nutzung in Midtown Manhattan in New York City. Es besteht aus dem 11-stöckigen unter Denkmalschutz stehenden Pepsi-Cola Building und dem 40-stöckigen 500 Park Tower. Beschreibung 500 Park Avenue befindet sich in Midtown Manhattan im Stadtteil Turtle Bay (Midtown East) an der East 59th Street zwischen der Park Avenue und Madison Avenue. Bekannte Nachbargebäude sind unweit das General Motors Building im Westen und der Super-Wolkenkratzer 432 Park Avenue im Süden. Das Gebäude ist nur zwei Blocks vom westlich gelegenen Central Park entfernt. Das ursprüngliche 11-stöckige Gebäude wurde von 1958 bis 1960 für die Pepsi Cola Corporation im internationalen Stil errichtet, das sie bis 1967 als Hauptsitz nutzte. Entworfen wurde das direkt an der Park Avenue gelegene Hochhaus von Gordon Bunshaft und Natalie de Blois vom Architekturbüro Skidmore, Owings and Merrill (SOM). Im Erdgeschoss befindet sich die Lobby und es besaß anfangs Ausstellungsräume, die heute eine Bankfiliale beherbergen. In den Etagen zwei bis zehn Büros sind untergebracht. Das Erdgeschoss ist gegenüber den Obergeschossen zurückgesetzt und bietet somit eine öffentliche überdachte arkadenartige Terrasse bis zu den Gehwegen beider angrenzenden Straßen. Das elfte Stockwerk wird von einem Penthouse eingenommen. Das Gebäude besitzt eine Vorhangfassade aus Glas und Aluminium. Ab 1967 zog PepsiCo nach Purchase um und es mietete sich ab 1970 das italienische Informationstechnik-Unternehmen Olivetti als neuer Mieter in das Gebäude ein. Fortan nannte man das Gebäude „Olivetti-Building“. Das Unternehmen blieb hier bis 1978 ansässig. Im gleichen Jahr erwarb der Immobilienunternehmer Peter Kalikow das Gebäude. 1981 wurde die Equitable Life Assurance der neue Eigentümer. Von 1981 bis 1984 wurde im Auftrag des neuen Eigentümers Equitable Life Assurance der von James Stewart Polshek & Partners (Ennead Architects) entworfene Turm an der 59th Street erbaut, der sich nahtlos an das ältere Gebäude anfügt. In den ersten elf Etagen befinden sich Büroeinheiten, die mit den Büros des Pepsi-Gebäudes verbunden sind. In den Stockwerken darüber sind bis zur Turmspitze 56 Eigentumswohnungen untergebracht. Der 40-stöckige Turm ist 142 m (466 Fuß) hoch und besitzt an der Nord- und Ostseite eine Fassade aus graugrünem Granit (Thermal Black) mit thermischer Oberfläche und an der Süd- und Westseite eine mit Aluminiumelementen eingefasste Glasfassade. Am 20. Juni 1995 erklärte die Landmarks Preservation Commission der Stadt New York das elfstöckige Pepsi-Cola-Gebäude zum Wahrzeichen der Stadt. Galerie Weblinks SOM Former Pepsi-Cola Corporation Headquarters – 500 Park Avenue. Ennead Architects 500 Park Tower. New York Offices 500 Park Avenue. Einzelnachweise