NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Coney Island

Coney Island je poloostrov (dříve ostrov) v nejjižnější části Brooklynu, New York City, USA, s pláží na pobřeží Atlantského oceánu. Hlavními obyvateli je místní komunita asi 60 000 lidí na západní části poloostrova, s částí Seagate (Brooklyn) na západě, částmi Brighton Beach a Manhattan Beach na východě a částí Gravesend na severu. Oblast byla hlavním územím zábavního parku, který dosáhl vrcholu popularity počátkem 20. století. Jeho hlavní atrakcí je známá dřevěná horská dráha Cyclone. Původ jeho jména je nejasný, ale nejpravděpodobněji vzniklo poangličtěním nizozemského Conyne Eylandt (v moderní standardizované nizozemštině Konijneneiland) neboli Králičí ostrov. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Coney Island na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Coney Island na Wikimedia Commons Galerie Coney Island na Wikimedia Commons Coney Island (anglicky)
Coney Island

Coney Island er en halvø, tidligere en ø, i det sydligste Queens og Brooklyn, New York, USA, med en strand mod Atlanterhavet. Det eponyme kvarter er et samfund med 60.000 mennesker i den vestlige del af halvøen, med Seagate mod vest, Brighton Beach og Manhattan Beach mod øst, og Gravesend mod nord. Området var et større tilflugtssted og sted for flere forlystelsesparker, der nåede sit højeste i det tidlige 20. århundrede. Populariteten dalede efter 2. verdenskrig, og området oplevede flere års forfald. I de senere år er området blevet revitaliseret med åbningen af KeySpan Park, hjem for det succesfulde Brooklyn Cyclones Minor League Baseball-hold. Stedet forbindes måske af mange også med filmen The Warriors fra 1979.
Coney Island (New York)

Coney Island is een Amerikaans schiereiland en een wijk in het uiterste zuiden van het stadsdeel Brooklyn van New York. Coney Island heeft een strand aan de Atlantische Oceaan. Coney Island wordt omringd door Sea Gate in het westen, Brighton Beach en Manhattan Beach in het oosten en Gravesend in het noorden. Het gebied was een recreatiegebied en plaats van attractieparken die hun piek beleefden aan het begin van de 20e eeuw. Na de Tweede Wereldoorlog verloor het veel van zijn populariteit. Tegenwoordig is het gebied gerevitaliseerd met de opening van het MCU Park, thuisbasis voor het minor league baseball-team Brooklyn Cyclones. Geografie Coney Island ligt in het westen van Long Island en is ongeveer zes kilometer lang en één kilometer breed. Het was oorspronkelijk een eiland dat werd gescheiden van Brooklyn door de Coney Island Creek, die in de twintigste eeuw echter is opgevuld met puin van de aanleg van de Belt Parkway. Geschiedenis De Lenni-Lenape noemden het eiland Narrioch (land zonder schaduw) omdat het eiland de hele dag zonneschijn kreeg. De naam Coney Island is een verengelsing van de Nederlandse benaming Conyne Eylandt, oftewel konijneneiland, zoals de eerste kolonisten van Nieuw-Nederland dit eiland noemden. Deze naam is ook te vinden op de kaart van Nieuw-Nederland uit 1639 van Johannes Vingboons. Demografie De wijken Coney Island en Sea Gate worden beschouwd als één censusgebied. In 2020 telden de wijken 49.517 inwoners. Hiervan was 50,1% Kaukasisch; 20,5% Afro-Amerikaans; 17,3% was Hispanic ongeacht ras of etnische groepering; 8,5% Aziatisch; 0,9% had een andere etnische afkomst en 2,7% had twee of meer etnische achtergronden. Vervoer Het eiland wordt bediend door het station "Coney Island-Stillwell Avenue" (bediend door de D-, F-, N- en Q-lijnen) van de metro van New York. Onder het station is een busstation met de lijnen B68 naar Prospect Park, B74, B82 naar Starrett City en de X28 naar Manhattan. Zie ook Steeplechase Park
Coney Island

Coney Island é uma península, anteriormente uma ilha, localizada no distrito (borough) de Brooklyn, Nova Iorque, Estados Unidos. O lugar ficou conhecido como um importante ponto turístico no início do século XX, além de ser um dos parques mais conhecidos de Nova Iorque. Coney Island também é casa de um time de baseball da minor league, os Brooklyn Cyclones. Ela é mostrada no filme The Warriors (título no Brasil: Warriors - Os selvagens da Noite), de 1979, dirigido por Walter Hill. Além disso, é também o tema central da canção homônima de Taylor Swift. Ver também Cachorro-quente de Coney Island
Кони-Айленд (Бруклин)

Ко́ни-А́йленд (англ. Coney Island) — полуостров, бывший остров, расположенный в Бруклине. Название происходит от искажённого нидерландского Konijn Eiland — Кроличий остров. География Кони-Айленд находится в самой южной части Бруклина и делится на четыре района (англ. neighborhoods): Сигейт, собственно Кони-Айленд, Брайтон-Бич и Манхэттен-Бич. Протяжённость полуострова с запада на восток — около 4 миль (6,4 км), средняя ширина — около полумили (800 м). Вдоль побережья океана тянется променад Ригельмана — деревянная набережная, начинающаяся в Брайтон-Бич и заканчивающаяся на границе района Кони-Айленд с Сигейтом. В районе Кони-Айленд вдоль побережья идет также одна из основных магистралей района — Сёрф-авеню (англ. Surf Avenue), переходящая в Брайтон-Бич Авеню (Brighton Beach Avenue) в районе Брайтон-Бич и в бульвар Ориентал (Oriental Boulevard) в районе Манхэттен-Бич. Достопримечательности Аквариум Нью-Йоркский Аквариум расположен на берегу Атлантического океана, на Surf Avenue. От океана аквариум отделён пляжем и деревянным променадом (англ. Boardwalk Бордвок), идущим вдоль берега. Аквариум имеет несколько павильонов и бассейн, где проводятся цирковые представления c участием дельфинов. Закусочная Nathan’s Famous Далее на Surf Avenue находится известная закусочная Nathan's Famous, где проводятся всемирные чемпионаты по поеданию хот-догов. Эта закусочная была открыта в 1916 году. Парк аттракционов На берегу, между променадом и Серф-авеню (англ. Surf Avenue), находится парк аттракционов, включающий колесо обозрения и парашютную вышку. Рядом находится стадион, предназначенный для бейсбола. Кони-Айленд в различных местах Сигейт, западный сосед Это отгороженный от остального Бруклина микрорайон, занимающий целиком всю западную оконечность острова Кони-Айленд, находится на самой южной точке Бруклина. В основном, район застроен частными домами, чаще — односемейными. Некоторые из них — с видом на Залив Грейвсенд, откуда открывается потрясающий вид на Бруклин и Статен-Айленд. Сигейт ограждён от Кони-Айленда металлической сеткой. Вход и выход, а также въезд и выезд осуществляются только через КПП. Микрорайон патрулируется автономным отделением полиции, однако в случае серьёзных происшествий полиция Нью-Йорка может взять ситуацию под свой контроль и в Сигейте. В Сигейте имеются 7 синагог и одна церковь. Старая церковь переоборудована в один из КПП. В Сигейте также имеется парк, несколько спортивных комплексов, пляжный клуб, и несколько домов престарелых. Через дорогу от одного из КПП находится конечная станция автобусов, идущих в Бруклин. Примечания Ссылки Coney Island History Site Coney Island History Project The Comprehensive History of Coney Island
Коні-Айленд (Бруклін)

Коні-Айленд (англ. Coney Island) — півострівне сусідство і розважальна зона на південному заході нью-йоркського боро Бруклін. Раніше ця територія була островом. Місцеві індіанці його називали «Нарріох» (місце без тіні). Голландці, які його колонізували, дали сучасну назву через велику кількість кроликів, що були на цій території (konijnen — в перекладі з голландського означає «кролячий острів»). У 1867 році перші у світі хот-доги почав продавати на Коні-Айленді німецький іммігрант, на ім'я Карл Фельтман. Ця страва набула популярності через те, що її було зручно їсти на пляжі. У 1916 році Натан Хандверкер, який працював у Фельтмана, став продавати хот-доги поряд з ним.. З 1974 року компанія «Нейтан» щороку 4 липня, на День незалежності США, проводить змагання з поїдання хот-догів. У 1884 році на Коні-Айленд почав працювати перший атракціон — прототип сучасних «американських гірок» довжиною близько 200 м. У 1903 році на території, де було багато розважальних закладів, був збудований перший у світі Луна-парк.. У 1927 році на його території був споруджений атракціон Cyclone, на якому поїзд зі швидкістю близько 100 км/г за 110 секунд долає відстань в 800 метрів. Примітки
Joseph Purdy Homestead

Joseph Purdy Homestead is a historic home located in Purdy's, Westchester County, New York. It was built in 1776 and consists of an L-shaped, 2+1⁄2-story main block attached to which are several one-story wings. The main block measures six bays wide. It features a five-bay, one-story porch along the front elevation added about 1870. In November 2011, Purdy's announced plans to be turned into a family restaurant, specializing in fish dishes and home-grown vegetables. The restaurant, known as "Purdys Farmer & The Fish," opened in Spring 2012. It was added to the National Register of Historic Places in 1973. See also National Register of Historic Places listings in northern Westchester County, New York References
Joseph Raphael De Lamar House

Joseph Raphael De Lamar House ist eine denkmalgeschützte Villa in Manhattan in New York City. Sie beherbergt seit 1973 das New Yorker Generalkonsulat der Republik Polen. Beschreibung Das Gebäude befindet sich in Midtown Manhattan im Viertel Murray Hill an der Madison Avenue, Nordostecke East 37th Street. Wenige Meter südlich steht im Nachbarblock die Bibliothek Morgan Library & Museum. Das Haus wurde vom Architekten C. P. H. Gilbert im Beaux-Arts-Stil entworfen und von 1902 bis 1905 erbaut. Bauherr war der aus den Niederlanden stammende Geschäftsmann Joseph Raphael De Lamar (1843–1918), der 1901 das Grundstück und das darauf befindliche Brownstone-Haus für 150.000 US-Dollar kaufte. Er lebte hier bis zu seinem Tod mit seiner Tochter Alice. Kurze Zeit später wurde das Gebäude nach dem Auszug von Alice De Lamar an die American Bible Society verkauft. Der National Democratic Club erwarb es dann 1923 für seinen Hauptsitz. 1973 kaufte die Republik Polen das Herrenhaus für 900.000 US-Dollar, um dort ihr Generalkonsulat in New York unterzubringen. Das Bauwerk besitzt ein rustikales Mauerwerk, Balkone und ein hohes spektakuläres Mansarddach. Der Eingang wird von Marmorsäulen flankiert und von einem Putto-Paar gekrönt. Die Villa hat reich verzierte Innenräume, die sich auf sechs Stockwerke verteilen. Von den fünf Fahrstühlen hat einer eine mittlerweile nicht mehr nutzbare Besonderheit: Er war ein Autolift, mit dem die drei Fahrzeuge des Hausherren und seiner Tochter (ein Packard, ein Fiat und ein Mercer) von der Straße in einen als Tiefgarage genutzten Kellerraum befördert wurden. Das Joseph Raphael De Lamar House wurde am 25. März 1975 von der New Yorker Landmarks Preservation Commission als Denkmal ausgewiesen. Am 25. August 1983 folgte die Eintragung in das National Register of Historic Places. Ansichten Weblinks Daytonian in Manhattan The Joseph R. De Lamar Mansion - 233 Madison Avenue, 4. April 2019. Ephemeral New York Posts Tagged „Joseph Rafael De Lamar Mansion“, 28. März 2022. Untapped New York Top 18 Secrets of Murray Hill, Manhattan. Einzelnachweise
Mansión Joseph Raphael De Lamar

La casa de Joseph Raphael De Lamar es una mansión en 233 Madison Avenue en la esquina de 37th Street en el vecindario Murray Hill de Manhattan, Nueva York que actualmente es la sede del Consulado General de Polonia en la ciudad de Nueva York. Fue construida entre 1902 y 1905 y fue diseñada por CPH Gilbert en estilo Beaux-Arts. Marcó una marcada desviación del estilo tradicional de la arquitectura gótica francesa de Gilbert, y, en cambio, es robustamente Beaux-Arts, pesada con mampostería rústica, balcones y un colosal techo abuhardillado. Es la más grande de Murray Hill y una de las más espectaculares de la ciudad; los interiores son tan lujosos como el exterior.​ Historia Joseph Raphael De Lamar fue un marino mercante nacido en Holanda que hizo su primera fortuna en la minería y la metalurgia durante las carreras de plata y plomo de las décadas de 1870 y 1880 en Colorado e Idaho, y los descubrimientos de oro de la década de 1890 en Mercur, Utah y Delamar, Nevada.​ Hizo construir esta residencia como su entrada en la sociedad de Nueva York. Iba a ser una residencia familiar, pero poco después de su construcción, De Lamar y su esposa se divorciaron. El censista de 1910 encontró a De Lamar en residencia con su hija Alice, que entonces tenía 15 años, y nueve sirvientes, una proporción típica para la época. De Lamar murió ocho años después, en 1918, a la edad de 75 años. Su obituario en The Boston Daily Globe lo describió como un "hombre misterioso" y un organista consumado. Dejó un patrimonio por valor de $ 29 millones (equivalente a $ 520,000,000 en 2025) a su hija, quien continuó viviendo en la casa por un corto tiempo antes de mudarse a un apartamento en 740 Park Avenue.​ Fe vendida a la Sociedad Bíblica Americana y en 1923 el Club Democrático Nacional la compró para su sede. En 1973, la República de Polonia la compró por $900.000 (equivale a $ 5,500,000 en 2025 ) para albergar su Consulado General en Nueva York. El interior se renovó a fondo y conserva todas sus características de época. Desde 2008, el consulado también se ilumina regularmente por la noche. Fue designada como un hito por la Comisión de Preservación de Monumentos Históricos de la Ciudad de Nueva York en 1975 y se agregó al Registro Nacional de Lugares Históricos en 1983. Referencias
Joseph Raphael De Lamar House

La Joseph Raphael De Lamar House est un manoir situé au 233 Madison Avenue à l'angle de la 37e rue dans le quartier Murray Hill de Manhattan, à New York. Il a été construit en 1902-05 par Gilbert et a été conçu dans le style Beaux-Arts. Le manoir De Lamar a marqué un changement radical par rapport au style traditionnel de Gilbert de l'architecture gothique française et était plutôt un style Beaux-Arts sévère, lourd de pierres rustiques, de balcons et d'un toit mansardé colossal. Le manoir est le plus grand de Murray Hill et l'un des plus spectaculaires de la ville; les intérieurs sont aussi somptueux que l'extérieur . Histoire Joseph Raphael De Lamar était un marin marchand né aux Pays-Bas qui a fait sa première fortune dans les mines et la métallurgie dans les années 1870 et 80, des ruées vers le plomb en argent vers le Colorado et l'Idaho, et des ruées vers l'or des années 1890 à Mercur, Utah et Delamar, Nevada . Il fit construire cette résidence comme son entrée dans la société new-yorkaise. Ce devait être une résidence familiale, mais peu de temps après sa construction, De Lamar et sa femme ont divorcé. Le recenseur de 1910 trouva De Lamar en résidence avec sa fille Alice, alors âgée de 15 ans, et neuf domestiques, un ratio typique pour l'époque. De Lamar est décédé huit ans plus tard en 1918 à l'âge de 75 ans. Sa nécrologie dans le Boston Daily Globe le décrit comme un "homme mystérieux" et un organiste accompli. Il a laissé un domaine d'une valeur de 29 millions de dollars à sa fille, qui a continué à vivre dans la maison pendant une courte période avant de déménager dans un appartement au 740 Park Avenue. Destinations Le manoir a été vendu à l'American Bible Society, et en 1923, le National Democratic Club l'a acheté pour son siège social. En 1973, la République de Pologne a acheté le manoir pour 900 000 $ pour abriter son consulat général à New York. Le bâtiment a été soigneusement nettoyé et rénové à l'intérieur et conserve toutes ses nombreuses caractéristiques d'époque. Depuis 2008, le consulat est également régulièrement éclairé la nuit. Le manoir De Lamar a été désigné monument historique par la Commission de préservation des monuments de la ville de New York en 1975 et a été ajouté au registre national des lieux historiques en 1983. Galerie Références Michael C. Kathrens, Great Houses of New York, 1880-1930, New York, Acanthus Press, 2005 (ISBN 978-0-926494-34-3), p. 155 Liens externes Ressource relative à l'architecture : Registre national des lieux historiques Portail du Registre national des lieux historiques Portail de New York Portail de la Pologne
Growler (U-Boot, 1958)

Die Growler, auch USS Growler (Kennung: SSG-577), war ein U-Boot mit Marschflugkörpern der Grayback-Klasse der United States Navy, das von 1958 bis 1964 in Dienst stand. Geschichte Das Boot wurde 1954 als Jagd-U-Boot in Auftrag gegeben, Bauwerft war die Portsmouth Naval Shipyard. 1955 wurde es auf Kiel gelegt. 1956 entschied die Navy, Growler als Träger für Marschflugkörper fertigzustellen und ließ den Bug entsprechend modifizieren. 1958 lief das Schiff vom Stapel und wurde noch im selben Jahr in Dienst gestellt. Ab Sommer 1958 führte die Growler Test- und Trainingsfahrten durch. 1959 erreichte das U-Boot Pearl Harbor auf Hawaii, seinen Heimathafen. 1960 begann die Growler ihre erste Patrouille im Rahmen der Politik der nuklearen Abschreckung vor der Fernostküste der Sowjetunion. Dafür hatte sie vier SSM-N-8A Regulus an Bord. Bis Ende 1963 folgten acht weitere solche Fahrten. 1964 wurde die Growler in der Mare Island Naval Shipyard außer Dienst gestellt, da die Polaris-Boote der Klassen George Washington, Ethan Allen und Lafayette ihre Aufgabe übernahmen. Sie wurde aber in der Reserveflotte eingemottet. Nachdem das Schwesterschiff der Growler, die Grayback, 1967 zu einem Transport-U-Boot umgerüstet wurde, sollte auch die Growler so modernisiert werden, Kostenüberschreitungen bei der Grayback ließen die Navy diese Pläne aber aufgeben. Stattdessen blieb die Growler bis 1980 eingemottet, bis sie schließlich aus dem Naval Vessel Register gestrichen wurde und als Zielschiff versenkt werden sollte. Stattdessen entschied die Navy jedoch 1988, die Growler zu erhalten und stiftete sie dem Intrepid Sea-Air-Space Museum. Als Museumsschiff kann die Growler vor New York City besichtigt werden. Weblinks Geschichte der Growler im Dictionary of American Naval Fighting Ships (englisch) http://www.wa3key.com/growler.html englisch
48 Wall Street

El Edificio Bank of New York -conocido como 48 Wall Street- es un banco histórico ubicado en Nueva York, Nueva York. El Edificio Bank of New York se encuentra inscrito en el Registro Nacional de Lugares Históricos desde el 02003-08-28 28 de agosto de 2003. El antiguo patio de operaciones ha sido modificado para albergar el Museo de las Finanzas Estadounidenses (Museum of American Finance), que se trasladó allí en octubre de 2007. Ubicación El Edificio Bank of New York se encuentra dentro del condado de Nueva York en las coordenadas 40.706389, -74.009444.​ Véase también Anexo:Registro Nacional de Lugares Históricos en Manhattan (antes de la calle 14) Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre 48 Wall Street. Registro Nacional de Lugares Históricos en el condado de Nueva York (en inglés). Sitio web oficial del Registro Nacional de Lugares Históricos (en español).
48 Wall Street

48 Wall Street aussi connu sous le nom de Bank of New York Bulding est un bâtiment construit en 1928 sur le terrain de la banque qui y était depuis 1797, sur le coin de Wall Street et William Street dans le quartier financier de New York. Elle a été inscrite au Registre national des lieux historiques en 2003. Références Source Liens externes Ressources relatives à l'architecture : Registre national des lieux historiques The Skyscraper Center Structurae Portail des gratte-ciel Portail du Registre national des lieux historiques Portail de New York
Judge Building

The Judge Building, originally the Goelet Building, is a ten-story edifice built in 1888 at 110 Fifth Avenue and 16th Street in the Flatiron District of Manhattan, New York City. It is named after Judge magazine, which was printed there. It covers a site measuring 92 by 158.4 feet (28.0 by 48.3 m). It was designed by McKim, Mead, and White. The building was acquired by the New York Times Company in 1985, upon which it became occupied mostly by the Times Company magazine, Family Circle. History The property was owned by the Goelet family. In May 1922, Mary R. and Robert Goelet obtained a $250,000 loan on the establishment from the Union Dime Savings Bank. In 1889 the Judge Building was expanded at the expense of a piano warehouse owned by William Knabe & Company at 112 Fifth Avenue. After May 1, 1889, the warehouse was absorbed by the newer structure. An exhibition of three thousand dolls was put on at the Judge Building beginning on the night of December 15, 1890. It was the first of its kind in the United States and featured a large Albani doll sent from London by Mademoiselle Albani. From an historic or cultural point of view, the most famous tenant of the Judge Building (top floor) was probably Gianni Bettini (1860-1938). He introduced (and soon sold) serious musical recording selections by the early 1890s, especially in the field of opera and politics - and possessed examples by Sarah Bernhardt and Mark Twain. He was also a prolific inventor, with many patents to his credit, both US and foreign. He also had commercial connections with the major sound recording companies of the time, such as Edison (National), Columbia, and Norcross; he maintained an extensive network of advertising and supply around the World, in machines, accessories, and records. However, his niche business of catering to the "carriage trade" was essentially ended by the development of "gold-moulding" in 1902 - the mass production of cylinder records. Former business establishments also located in the Judge Building included the firm of Sackett, Wilhelms & Company (Sackett-Wilhelms Lithographing & Publishing Company), which had a printing press there in 1891. In the mid-1980s the New York Historic Districts Council replaced a rotted out cornice made of light-gauge metal sheets with one composed of molded fiberglass. The new cornice projected from the top of the building in a stepped design, with ornamental blocks (dentils) arranged in a prominent row. The original third floor arches were also rebuilt. The arches were lost in 1903, a year in which three floors were added to the structure. References
Judge Building

El Judge Building, originalmente el Goelet Building, es un edificio de diez pisos construido en 1888 en 110 Fifth Avenue y 16th Street en el distrito Flatiron de Manhattan, Ciudad de Nueva York. Lleva el nombre de la revista Judge Magazine, que se imprimió allí.​ Cubre un sitio que mide 28 por 48,3 m.​ Fue diseñado por McKim, Mead y White. El edificio fue adquirido por The New York Times Company en 1985, donde fue ocupado principalmente por la revista Times Company, Family Circle. Historia La propiedad era propiedad de la familia Goelet.​ En mayo de 1922, Mary R. y Robert Goelet obtuvieron un préstamo de 250.000 dólares para el establecimiento del Union Dime Savings Bank.​ En 1889, el edificio Judge se amplió a expensas de un almacén de pianos propiedad de William Knabe & Company en el 112 de la Quinta Avenida. Después del 1 de mayo de 1889, el almacén fue absorbido por la estructura más nueva.​ Una exhibición de tres mil muñecos se realizó en el Judge Building a partir de la noche del 15 de diciembre de 1890. Fue el primero de su tipo en los Estados Unidos y presentaba una gran muñeca Albani enviada desde Londres, Inglaterra por Mademoiselle Albani.​ Los antiguos establecimientos comerciales ubicados en el Judge Building incluyen la firma de Sackett, Wilhelms & Company (Sackett-Wilhelms Lithographing & Publishing Company), que tenía una imprenta allí en 1891.​ A mediados de la década de 1980, el Consejo de Distritos Históricos de Nueva York reemplazó una cornisa podrida hecha de láminas de metal de calibre ligero por una compuesta de fibra de vidrio moldeada. La nueva cornisa se proyecta desde la parte superior del edificio en un diseño escalonado, con bloques ornamentales (dentículos) dispuestos en una fila prominente. También se reconstruyeron los arcos originales del tercer piso. Los arcos se perdieron en 1903, año en el que se agregaron tres pisos a la estructura.​ Referencias