NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Mamaroneck

Mamaroneck ist eine Town im Westchester County im Bundesstaat New York der Vereinigten Staaten. Geographie Mamaroneck liegt am Long Island Sound östlich von Yonkers. Der Ort hat 29.707 Einwohner (Stand 2016). Gliederung Larchmont (Village), 6.157 Einwohner (Stand: 2017) Mamaroneck (Village), 19.423 Einwohner (Stand: 2017) gemeindefreie Gebiete (Unincorporated Areas) Geschichte Das Land gehörte zum Siedlungsgebiet der Siwanoy-Indianer und wurde 1661 von dem englischen Kaufmann John Richbell für den Handel mit Werkzeugen, Kleidung und Geräten gekauft. 1700 hatte die Siedlung etwa 80 Einwohner. Am 17. Mai 1788 wurde der Ort offiziell durch den Bundesstaat New York gegründet. Wirtschaft Mamaroneck ist Sitz des Comicverlags Archie Comics. Im Ort befindet sich der 36-Loch-Golfplatz Winged Foot Golf Club, der 1921 von Albert Warren Tillinghast erbaut wurde. Der Ort hat einen Hafen. Persönlichkeiten Söhne und Töchter der Stadt Richard Mott (1804–1888), Politiker Susan Fenimore Cooper (1813–1894), Naturforscherin und Schriftstellerin Morgan Farley (1898–1988), Schauspieler Roger Conant (1909–2003), Herpetologe und Naturschützer Gail Sheehy (1936–2020), Autorin und Journalistin Elizabeth Berridge (* 1962), Schauspielerin Kevin Dillon (* 1965), Schauspieler Michael Green, Drehbuchautor und Filmproduzent Mit Mamaroneck verbunden John Murphy Farley (1842–1918), Erzbischof von New York (in Mamaroneck verstorben) Mary Mallon (Typhoid Mary; 1869–1938), irische Einwanderin (arbeitete in Mamaroneck) Frank Joseph Goldsoll (1873–1934/1935), amerikanisch-französischer Geschäftsmann (Hausbesitzer in Mamaroneck) Ralph A. Gamble (1885–1959), Jurist und Politiker (Counsel für Mamaroneck) Katharine Cornell (1893–1974), Schauspielerin (besuchte die Miss Merrill’s School) Esther Goldfrank (1896–1997), Anthropologin (in Mamaroneck verstorben) Edwin B. Dooley (1905–1982), Politiker (Bürgermeister von Mamaroneck) Robert Kenner (* 1950), Produzent und Regisseur (stammt aus Mamaroneck) Kristin Holby (* 1951), Schauspielerin und Model (machte Schulabschluss an der Mamaroneck High School) Elizabeth Kolbert (* 1961), Journalistin (besuchte die Mamaroneck High School) Matt Dillon (* 1964), Schauspieler (besuchte die Mamaroneck High School) Jennifer Bransford (* 1968), Schauspielerin (besuchte die Mamaroneck High School) Elon Gold (* 1970), Schauspieler, Drehbuchautor und Produzent (besuchte die Schule in Mamaroneck) Emily Wickersham (* 1984), Schauspielerin und Model (wuchs in Mamaroneck auf) Literatur Edward Floyd de Lancey: History of the Town of Mamaroneck in the County of Westchester and State of New York. New York N.Y. 1886 (archive.org). Weblinks Website von Mamaroneck (englisch) Website zur Geschichte von Mamaroneck (englisch) Informationen über Mamaroneck auf roadsidethoughts.com (englisch) Einzelnachweise
Mamaroneck

Mamaroneck es un pueblo ubicado en el condado de Westchester en el estado estadounidense de Nueva York. En el año 2000 tenía una población de 28.967 habitantes y una densidad poblacional de 1.689,5 personas por km². Geografía Mamaroneck se encuentra ubicado en las coordenadas 40°56′57″N 73°44′1″O. Según la Oficina del Censo, la ciudad tiene un área total de 36,4 km² (14,1 mi²), de la cual 17,1 km² (6,6 mi²) es tierra y 19,2 km² (7,4 mi²) (52.85%) es agua. Demografía Según la Oficina del Censo en 2007 los ingresos medios por hogar en la localidad eran de $108,702, y los ingresos medios por familia eran $144,834. Los hombres tenían unos ingresos medios de $81,249 frente a los $42,703 para las mujeres. La renta per cápita para la localidad era de $57,822. Alrededor del 4.5% de la población estaban por debajo del umbral de pobreza.​ Referencias Enlaces externos Portal:Nueva York. Contenido relacionado con Nueva York. Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Mamaroneck.
Mamaroneck (ville, New York)

Mamaroneck est une ville (town) dans le comté de Westchester, dans l'État de New York, aux États-Unis. Démographie Selon l'American Community Survey pour la période 2011-2015, 71,35 % de la population âgée de plus de 5 ans déclare parler l'anglais à la maison, 12,54 % déclare parler l'espagnol, 5,52 % le français, 2,17 % l'italien, 1,49 une langue chinoise, 0,65 % le portugais, 0,60 % le japonais et 4,95 % une autre langue. Sports Winged Foot Golf Club Personnalités Susan Fenimore Cooper (1813-1894), écrivaine, naturaliste et philanthrope, fille de James Fenimore Cooper. Notes et références Liens externes (en) Site officiel Ressource relative à la géographie : Geographic Names Information System Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de l’État de New York
Mamaroneck

Mamaroneck è un comune degli Stati Uniti d'America, situato nello stato di New York, nella contea di Westchester. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Mamaroneck Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su townofmamaroneck.org. (EN) Mamaroneck, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. (EN) Mamaroneck, su Geographic Names Information System, USGS.
Mamaroneck

Mamaroneck is een town (gemeente) in de Amerikaanse staat New York, en valt bestuurlijk onder Westchester County. Het werd in 1788 gesticht en bevat het gelijknamige dorp Mamaroneck en Larchmont. Het ligt ongeveer 27 km ten noordoosten van Midtown Manhattan. Geschiedenis In 1661 kocht John Richbell van de Siwanoy inheemsen het gebied ten oosten van de Mamaroneckrivier tot de Stoneyrivier. De oorsprong en betekenis van de naam is onduidelijk. In 1788 werd de gemeente gesticht. In 1790 werd het gebied bewoond door 452 inwoners waarvan 57 slaven waren. Tijdens de Oorlog van 1812 werd het dorp gebombardeerd door de Royal Navy. In 1848 werd een station gebouwd in Mamaroneck aan de New Haven Line. Het huidige station dateert uit 1888. In de jaren 1920 was Mamaroneck een belangrijk centrum van de filmindustrie. In 1919 werd een voormalig spoorweghotel omgebouwd tot de filmstudio van D.W. Griffith. Het studiocomplex werd gebruikt door filmsterren als Mary Pickford, Douglas Fairbanks en Charlie Chaplin. In 1923 werd de Winged Foot Golf Club opgericht in Mamaroneck en wordt door veel grote toernooien als de US Open gebruikt. Nathan T. Seely was een timmerman die tijdens de crisis van de jaren 1930 failliet was gegaan. In 1932 kreeg hij van Panfilo Santangelo, zijn buurman, een stukje grond van 3,8 meter breed. Met restmateriaal bouwde Seely een huis van drie verdiepingen en een kelder voor zijn gezin. Het huis werd bekend als Skinny House. In 2015 kreeg Skinny House een monumentenstatus. Demografie In 2020 telde Mamaroneck 31.758 inwoners waarvan 20.151 in het gelijknamige dorp woonden, en 6.630 in Larchmont. 64,1% van de bevolking is blank; 4,0% is Aziatisch; 4,8% is Afro-Amerikaans en 25,2% is Hispanic ongeacht ras of etnische groepering. In 2019 was het gemiddelde gezinsinkomen US$107.739, en ligt fors boven het gemiddelde van de New York ($72.108). Bekende inwoners Jack Leonard (1940-2013), diplomaat, en ambassadeur in Suriname (1991-1993) Timothy Geithner (1961), bankier en minister van Financiën (2009-2013) Matt Dillon (1964), acteur Kevin Dillon (1965), acteur Terry Phelps (1966), tennisspeelster Ariel Levy (1974), schrijfster, feministe en redactrice Emily Wickersham (1984), actrice Galerij Externe link (en) Officiële site
Мамаронек (Њујорк)

Мамаронек (енгл. Mamaroneck) град је у америчкој савезној држави Њујорк. Демографија По попису из 2010. године број становника је 18.929, што је 177 (0,9%) становника више него 2000. године. Види још Списак градова у САД по броју становника Највећи градови у САД по деценијама Референце Литература Спољашње везе United States Census Bureau
Мемаронек (Нью-Йорк)

Мемаронек (англ. Mamaroneck) — місто (англ. town) в США, в окрузі Вестчестер штату Нью-Йорк. Населення — 31 758 осіб (2020). Демографія Згідно з переписом 2010 року, у місті мешкало 29 156 осіб у 10 849 домогосподарствах у складі 7566 родин. Було 11562 помешкання Расовий склад населення: До двох чи більше рас належало 2,6 %. Частка іспаномовних становила 15,5 % від усіх жителів. За віковим діапазоном населення розподілялося таким чином: 27,0 % — особи молодші 18 років, 57,9 % — особи у віці 18—64 років, 15,1 % — особи у віці 65 років та старші. Медіана віку мешканця становила 40,7 року. На 100 осіб жіночої статі у місті припадало 93,9 чоловіків; на 100 жінок у віці від 18 років та старших — 89,3 чоловіків також старших 18 років. Середній дохід на одне домашнє господарство становив 225 891 долар США (медіана — 121 261), а середній дохід на одну сім'ю — 278 617 доларів (медіана — 172 250). Медіана доходів становила 103 926 доларів для чоловіків та 67 002 долари для жінок. За межею бідності перебувало 5,5 % осіб, у тому числі 3,7 % дітей у віці до 18 років та 3,8 % осіб у віці 65 років та старших. Цивільне працевлаштоване населення становило 14 856 осіб. Основні галузі зайнятості: освіта, охорона здоров'я та соціальна допомога — 23,5 %, науковці, спеціалісти, менеджери — 20,2 %, фінанси, страхування та нерухомість — 15,0 %. Примітки Джерела
Trump International Hotel and Tower (New York)

Das Trump International Hotel and Tower in New York, One Central Park West, ist ein Hochhaus, das sich in Manhattan am Columbus Circle befindet. Das Grundstück liegt an der Südwest-Ecke des Central Parks und wird von den Straßen Broadway im Westen, Central Park West im Osten und West 61st Street im Norden begrenzt. Zwischen 1915 und 1966 stand hier das 2-stöckige American Circle Building von William Randolph Hearst. Danach entstand bis 1969 das 44-stöckige Gulf and Western Building. Der Auszug des Hauptmieters Paramount (bis 1989 Gulf and Western Industries) im Jahr 1995 war Anlass für die Entscheidung, wegen der direkten Nähe zum Central Park aus dem Büro- ein Wohngebäude zu entwickeln. Der Bau wurde bis auf das Stahlskelett entkernt und damit von Grund auf renoviert, da ein Neubau aufgrund des Bebauungsplans kleiner hätte ausfallen müssen. Wegen der niedrigeren Decken in Wohngebäuden konnte die Anzahl der Stockwerke, bei einer gleich bleibenden Gesamthöhe von 178 Metern, auf 52 erhöht werden. Architekten waren Philip Johnson und Costas Kondylis. Die Eröffnung fand am 15. Januar 1997 statt. Das Fünf-Sterne-Hotel verfügt über 176 Zimmer bzw. Suiten. Die Preise für eine Übernachtung beginnen bei 485 US-Dollar (Stand November 2016). Der Hotel-Bereich befindet sich zwischen dem 3. und dem 17. Stockwerk, darüber liegen die Eigentumswohnungen. Im September 2010 wurde eine Renovierung des Hotels abgeschlossen. Verantwortlich für das Design war Donald Trumps Tochter Ivanka. Die Kosten beliefen sich auf 30 Millionen US-Dollar. Das Hotel gehörte zeitweise zur Vereinigung Leading Hotels of the World und befindet sich im Eigentum der Trump Organization. Der Tower war der Drehort des Films Tower Heist (Aushilfsgangster). Weblinks Trump International Hotel and Tower New York Official site Trump International Hotel and Tower, The Leading Hotels of the World Einzelnachweise
Trump International Hotel and Tower (Nueva York)

El Trump International Hotel and Tower es un rascacielos ubicado en el 1 Central Park West en Columbus Circle entre Broadway y Central Park West, en Manhattan, Nueva York. El edificio tiene 177 metros de altura y 44 plantas.​ Su propietario es The Trump Organization y cuenta con habitaciones de hotel y condominios residenciales (viviendas de propiedad horizontal). El edificio anteriormente era el Gulf and Western, diseñado por Thomas E. Stanley y construido en 1969.​ Entre 1995 y 1997, se dejó únicamente su estructura de acero y se le dio una nueva fachada diseñada por Philip Johnson y Alan Ritchie.​​ El edificio fue usado como escenario de la película de 2011 Tower Heist. Véase también Trump International Hotel and Tower Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Trump International Hotel and Tower. Trump Hotel Collection Resto de hoteles de Trump Trump Properties Real Estate por todo el mundo Archivado el 12 de abril de 2011 en Wayback Machine. Página del edificio en Emporis.com Trump International Hotel and Tower: 1 Central Park West Detallada información del edificio, puntuaciones y mapa de la zona
Trump International Hotel and Tower (New York)

La Trump International Hotel and Tower est un gratte-ciel situé à Manhattan, à New York. Il est situé au Columbus Circle, à l'intersection entre la 59e rue, Broadway et la 7e Avenue. Il est ainsi situé en face du Time Warner Center. Construit à l'origine en 1969 pour Gulf and Western, il porte le nom du magnat de l'immobilier Donald Trump qui a été payé pour pouvoir utiliser son nom[réf. nécessaire]. Il abrite essentiellement des appartements résidentiels ainsi qu'un hôtel de luxe sur 44 étages. Le bâtiment a une hauteur de 178 mètres. Notes et références Liens externes (en) The Trump Organization (en) Trump International Hotel and Tower New York Official site (en) Emporis.com page (en) Satellite Map Portail des gratte-ciel Portail du tourisme Portail de New York
Trump International Hotel and Tower (New York)

Trump International Hotel and Tower is een wolkenkrabber aan de Columbus Circle in New York, Verenigde Staten. Het gebouw is 177,62 meter hoog en telt 44 verdiepingen. Het gebouw wordt als hotel en voor bewoning gebruikt. Het gebouw, het voormalige Gulf & Western Building (1969), is door Donald Trump gekocht en tussen 1995 en 1997 gerenoveerd tot een hotel met woningen. Het gebouw telt 168 hotelkamers en 158 woningen. Galerij Externe link (en) Officiële site
Trump International Hotel and Tower (Nowy Jork)

Trump International Hotel and Tower – wieżowiec znajdujący się w Nowym Jorku, na Manhattanie, położony przy alei Central Park West, po północnej stronie placu Columbus Circle. Budynek ma 178 m wysokości i jest własnością The Trump Organization. Oferuje pokoje hotelowe, apartamenty i sale konferencyjne, ponadto mieści się w nim również restauracja. Historia Budynek został zbudowany w latach 1968–1970 według projektu architekta Thomasa E. Stanleya. Inwestorem była firma Gulf and Western Industries, stąd oryginalna nazwa obiektu brzmiała Gulf and Western Building. Budynek ten, zaprojektowany z myślą o użytku biurowym, wzniesiono w odosobnieniu, z dala od innych wieżowców. Z tego powodu początkowo lekko kołysał się podczas silnych wiatrów, z czego wynikały drobne niedogodności przy użytkowaniu go, niespotykane w wieżowcach położonych w skupisku. W 1994 roku przedsiębiorca i miliarder Donald Trump zainteresował się budynkiem. Planował przekształcenie go w hotel, w którym mieściłyby się również apartamenty w ramach kondominium. Lokalny plan zagospodarowania przestrzennego stanowił, że tylko około 200 pomieszczeń w komercyjnym wieżowcu może być wykorzystane na apartamenty, natomiast jego dolna część – do 14. piętra – ma być przeznaczona na pokoje hotelowe. Realizowana przez przedsiębiorstwo Donalda Trumpa przebudowa trwała w latach 1995–1997. Przed rozpoczęciem prac budowlanych, budynek był wynajmowany przez firmę Paramount Communications. Dzierżawa wygasła w kwietniu 1995 roku i wtedy prace mogły się rozpocząć. Podczas trwającej dwa lata i kosztującej 230 milionów dolarów inwestycji wzmocniono konstrukcję budynku tak, aby była bardziej sztywna i stabilna, a przez to mniej podatna na wpływ silnych wiatrów. Ponadto rozebrano starą elewację i zainstalowano nową, zaprojektowaną przez Philipa Johnsona i Costasa Kondylisa. Budynek został wykorzystany w filmie Tower Heist: Zemsta cieciów z 2011 roku. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa z informacjami o budynku (ang.) Hotel na stronie trumpinternationalrealty.com. trumpinternationalrealty.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-20)]. (ang.)
Trump International Hotel and Tower (New York)

Trump International Hotel and Tower (Trump Tower New York) är en skyskrapa som är belägen på 1 Central Park West på Columbus Circle mellan Broadway och Central Park West på Manhattan i New York i New York i USA. Byggnaden stod färdig 1970. Trump Tower New York hette tidigare Gulf and Western Building och användes som kontor. 1994 togs byggnaden över av Donald Trump och Trump Organization som renoverade och omvandlade kontorsbyggnaden till ett hotell. Referenser Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Trump International Hotel and Tower.﻿ Officiell webbplats: Trump International Hotel and Tower New York
The Kitchen

The Kitchen és una sala d'espectacles de Nova York als Estats Units situada al barri de Chelsea al carrer 19 entre les Onzena i la Dotzena Avinguda. És sobretot una organització amb objectius no lucratius, dedicada als artistes contemporanis d'horitzons tan variats com la música, el ball contemporani, la literatura, el vídeo o el multimèdia. Història The Kitchen ha estat fundada el 1971 per un col·lectiu d'artistes per presentar les creacions més contemporànies dels compositors experimentals com Steve Reich o Philip Glass, i de performers. Ràpidament va esdevenir un lloc de trobades artístiques interdisciplinàries, sobretot en ser una de les primeres institucions americanes a promoure els camps que emergeixen del vídeo i de les prestacions artístiques, en particular coreogràfics. The Kitchen ha llançat així les carreres de nombrosos artistes americans d'avantguarda com Rhys Chatham, Glenn Branca, Vito Acconci, Constance de Jong, Gary Hill, Kiki Smith, Charles Atlas, Lucinda Childs, Elizabeth Streb, Bill T. Jones, Laurie Anderson, Peter Greenaway, Brian Eno, Cindy Sherman, Philip Glass, o Meredith Monk. Als anys 1980, The Kitchen s'ha imposat internacionalment com un epicentre de les creacions experimentals més avantguardistes. D'ençà el 2004, ha entrat en un període de transició, i sembla perdre una mica la seva aura i la novetat en la seva programació. Enllaços externs Web oficial
The Kitchen

The Kitchen (angl. kuchyně) je kulturní zařízení v New Yorku. Otevřeno bylo v roce 1971 Steinou a Woodym Vasulkovými a původně se nacházelo ve čtvrti Greenwich Village. Původně zde svá díla představovali převážně umělci, kteří působili v oblasti videa, později se však rozsah zařízení rozšířil na další umělecké aktivity, včetně tance, literatury a koncertů různých hudebníků. Od roku 1974 se The Kitchen nacházelo v SoHo a počínaje rokem 1987 se nachází na západní devatenácté ulici mezi desátou a jedenáctou avenue na Manhattanu. Prvním hudebním ředitelem byl v letech 1972 až 1973 (později znovu v letech 1977 až 1980) skladatel a hudebník Rhys Chatham. Později tuto funkci zastávali například Arthur Russell (1974–1975), Arto Lindsay (1986–1987) a Ben Neill (1992–1998). Zařízení rovněž oceňuje různé umělce za jejich přínos. Oceněnými jsou: Tony Oursler a Willard B. Taylor (2009) David Byrne (2010) Philip Glass (2011) Steve Reich a Joan Jonas (2012) Brian Eno (2013) Robert Longo (2014) Kim Gordon a Dan Graham (2015) Charles Atlas a Dara Birnbaum (2016) John Cale a Lawrence Weiner (2017) Nan Goldin a Lydia Lunch (2018) Anohni a Robert Gober (2019) Debbie Harry a Cindy Shermanová (2020) Lorraine O'Grady a George Lewis (2022) Sarah Arison, Maren Hassinger, Senga Nengudi a Greg Tate (2023) Lynn Hershman Leeson, Bernard I. Lumpkin, Carmine D. Boccuzzi a Max Roach (2024) Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu The Kitchen na Wikimedia Commons (anglicky) Oficiální stránky
The Kitchen

The Kitchen est une salle de spectacle de New York aux États-Unis située dans le quartier de Chelsea, au 512 19e rue (entre les Onzième et Douzième Avenues). C'est surtout une organisation à but non lucratif, dédiée aux artistes contemporains d'horizons aussi variés que la musique, la danse contemporaine, la littérature, la vidéo ou le multimédia. Historique The Kitchen a été fondée en 1971 par les vidéastes Stenia et Bohuslav « Woody » Vašulka pour présenter les créations les plus contemporaines des compositeurs expérimentaux comme Steve Reich ou Philip Glass, et de performeurs. Rapidement elle est devenue un lieu de rencontres artistiques interdisciplinaires, notamment en étant une des premières institutions américaines à promouvoir les champs émergeant de la vidéo et des performances artistiques, en particulier chorégraphiques. The Kitchen a ainsi lancé les carrières de nombreux artistes américains d'avant-garde tels que Rhys Chatham, Glenn Branca, Vito Acconci, Constance de Jong, Gary Hill, Kiki Smith, Charles Atlas, Lucinda Childs, Elizabeth Streb, Bill T. Jones, Laurie Anderson, Peter Greenaway, Brian Eno, Cindy Sherman, Philip Glass et Meredith Monk. Dans les années 1980, The Kitchen s'est imposée internationalement comme un épicentre des créations expérimentales les plus avant-gardistes. Depuis 2004, l'institution est entrée dans une période de transition sous la direction de Debra Singer, et semble perdre un peu de son aura et de son originalité dans sa programmation[réf. nécessaire]. En mai 2011, Tim Griffin est nommé à sa succession. Après neuf ans à la tête de la salle, il annonce sa démission en septembre 2020. En juin 2021, Legacy Russell est nommée la nouvelle directrice exécutive et commissaire de The Kitchen. Notes et références Lien externe Site officiel de The Kitchen Portail de New York Portail des arts du spectacle Portail de la danse
The Kitchen (kunstinstelling)

The Kitchen is een non-profit cultureel centrum voor multidisciplinaire avant-garde performance- en experimentele kunst, gevestigd in Manhattan (New York). Geschiedenis The Kitchen werd in 1971 in Greenwich Village opgericht door Steina en Woody Vasulka, die gefrustreerd waren door het gebrek aan ruimte voor videokunst. De naam is afkomstig van de oorspronkelijke locatie, de keuken van het Mercer Arts Center, de enige beschikbare plek voor de kunstenaars om hun videowerken te vertonen. Hoewel The Kitchen aanvankelijk bedoeld was als locatie voor de tentoonstelling van videokunst, breidde het zijn activiteiten al snel uit naar andere kunstvormen en performances. In 1973 werd het een non-profitorganisatie. In 1974 verhuisde The Kitchen naar een gebouw in SoHo en in 1987 naar zijn huidige locatie in Manhattan. De eerste muzikaal leider van The Kitchen was componist Rhys Chatham. De locatie werd bekend als een plek waar veel no wave-artiesten zoals Glenn Branca, Lydia Lunch en James Chance optraden. Bekende oud-leden van The Kitchen zijn onder meer Philip Glass, Laurie Anderson, Rocco Di Pietro, John Moran, Jay Scheib, Young Jean Lee's Theater Company, Peter Greenaway, Michael Nyman, Steve Reich, Pauline Oliveros, Gordon Mumma, Frederic Rzewski, Ridge Theater, The Future Sound of London, Leisure Class, Elliott Sharp, Brian Eno, Arthur Russell, Meredith Monk, Arleen Schloss, Vito Acconci, Keshavan Maslak, Elaine Summers, Lucinda Childs, Bill T. Jones, David Byrne/Talking Heads, chameckilerner, John Jasperse, Bryce Dessner, Nico Muhly, Dave Soldier, Soldier String Quartet, Komar and Melamid, ETHEL, Chris McIntyre, Sylvie Degiez, Wayne Lopes/CosmicLegends, Cindy Sherman en Swans. Tegenwoordig zet The Kitchen zich in voor het bevorderen van experimenteel werk en richt het zich op het presenteren van opkomende kunstenaars, waarvan de meesten lokaal zijn. De faciliteiten omvatten een black-box-voorstellingsruimte met 155 zitplaatsen en een galerieruimte voor audiovisuele tentoonstellingen. The Kitchen presenteert interdisciplinair werk op het gebied van muziek, dans, performance, video, film, beeldende kunst en literatuur. Externe link Officiële website