NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Henderson Executive Airport

Henderson Executive Airport (IATA: HSH, ICAO: KHND, FAA LID: HND) is a public use government airport located in Henderson, Nevada, 13 miles south of Las Vegas, in Clark County, Nevada. The airport is owned by the Clark County Commission and is operated by the Clark County Department of Aviation. The FAA's National Plan of Integrated Airport Systems for 2009-2013 categorized it as a reliever airport. It was founded by Arby Alper in 1967 on 912 acres purchased from the city of Henderson, and opened in 1970 as Sky Harbor Airport. Clark County bought the airport in 1996 and renamed it Henderson Executive Airport. Most U.S. airports use the same three-letter location identifier for the FAA and IATA, but Henderson Executive Airport is HND to the FAA and HSH to the IATA (which assigned HND to Haneda Airport in Tokyo, Japan). The airport's ICAO identifier is KHND. Facilities The airport covers 760 acres (310 ha) at an elevation of 2,491 feet (759 m). It has two asphalt runways: 17R/35L is 6,501 by 100 feet (1,982 m × 30 m) and 17L/35R is 5,001 by 75 feet (1,524 m × 23 m). In the year ending May 31, 2022 the airport had 78,000 aircraft operations, average 214 per day: 79% general aviation, 21% air taxi and <1% military. 256 aircraft were then based at the airport: 193 single-engine, 22 multi-engine, 38 jet and 3 helicopter. The terminal has car rental, flight school, line service facilities and the Landings Restaurant. See also List of airports in Nevada References External links Henderson Executive Airport Archived 2010-05-06 at the Wayback Machine, Official website Aerial photo as of June 1994 from USGS The National Map "Diagram of Henderson Executive Airport (HND)" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2016-03-04. (32.6 KB) from Nevada DOT FAA Airport Diagram for Henderson Executive (HND) (PDF), effective July 9, 2026 FAA Terminal Procedures for Henderson Executive (HND), effective July 9, 2026 Businesses based at Henderson Executive: Desert Flying Club - Nevada Non-Profit, Official website Resources for this airport: FAA airport information for HND AirNav airport information for KHND ASN accident history for HSH FlightAware airport information and live flight tracker NOAA/NWS weather observations: current, past three days SkyVector aeronautical chart, Terminal Procedures NOAA/NWS current weather conditions
Aeroportul Henderson Executive

Aeroportul Henderson Executive (IATA: HSH, ICAO: KHND, FAA LID: HND) este un aeroport din Nevada, Statele Unite ale Americii ce deservește zona Las Vegas. Aeroportul a fost tranzitat în 2019 de 71.296 de pasageri. Situat la o altitudine de 760 m, aeroportul dispune de 2 piste. Infrastructură Piste Aeroportul dispune de 2 piste. Pista 17L/35R are suprafața de asfalt și dimensiunile 5.001 picioare × 75 picioare. Pista 17R/35L are suprafața de asfalt și dimensiunile 6.501 picioare × 100 picioare. Terminale Note Vezi și
Hadley Airport

Hadley Airport (FAA LID: NV83) is a public use airport owned by the U.S. Bureau of Land Management and located four nautical miles (7 km) southwest of the central business district of Round Mountain, a town in Nye County, Nevada, United States. History In the 1930s, American World War I flying ace Kenneth R. Unger ran a flying school and air shows from the airport. Facilities and aircraft Hadley Airport covers an area of 35 acres (14 ha). It contains one runway designated 17/35 which has an asphalt surface measuring 6,776 x 60 feet (2,065 x 18 m). For the 12-month period ending June 30, 2005, the airport had 2,000 general aviation aircraft operations, an average of 166 per month. See also List of airports in Nevada References External links "Diagram of Hadley Airport (A36)" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2012-07-29. from Nevada DOT Aerial image as of October 1999 from USGS The National Map Resources for this airport: FAA airport information for NV83 AirNav airport information for NV83 FlightAware airport information and live flight tracker SkyVector aeronautical chart for NV83
National Atomic Testing Museum

The National Atomic Testing Museum in Las Vegas, Nevada, documents the history of nuclear testing at the Nevada Test Site (NTS) in the Mojave Desert about 65 miles (105 km) northwest of Las Vegas. The museum operates as an affiliate of the Smithsonian Institution. Founding The museum opened in March 2005 as the "Atomic Testing Museum", operated by the Nevada Test Site Historical Foundation as a 501(c)(3) non-profit organization. It is located in Las Vegas, Nevada, at 755 E. Flamingo Rd., just north of Harry Reid International Airport and just east of the Las Vegas Strip. Funding included support from purchasing commemorative Nevada Test Site license plates issued by the Nevada Department of Motor Vehicles. On December 31, 2011, President Barack Obama signed a military spending bill that included designating the museum as a national museum affiliated with the Smithsonian Institution. The National Atomic Testing Museum is one of 37 national museums in the U.S. Exhibits The museum covers the period from the first test at NTS on January 27, 1951, to the present. Among its exhibits covering American nuclear history is a "Ground Zero Theater", which simulates the experience of observing an atmospheric nuclear test. Other exhibits include Geiger counters, radio badges and radiation testing devices, Native American artifacts from around the test area, pop culture memorabilia related to the atomic age, and equipment used in testing the devices. Other displays focus on important figures at the facility, videos, and interactive exhibits about radiation. The museum also features a piece of the Berlin Wall, Berlin Wall graffiti art, and two pieces from the World Trade Center. In 2012 the museum added an exhibit about Area 51, and expanded the exhibit two years later. Weather monitoring The weather station outside of the National Atomic Testing Museum records weather data for downtown Las Vegas. The data include temperature, wind speed, and background gamma radiation in microroentgens per hour. The station is part of the Community Environmental Monitoring Network (CEMP). See also How to Photograph an Atomic Bomb American Museum of Science and Energy Bradbury Science Museum National Museum of Nuclear Science & History References External links National Atomic Testing Museum webpage National Test Site Historical Foundation - National Atomic Testing Museum
National Atomic Testing Museum

National Atomic Testing Museum w Paradise (jednostka osadnicza na południe od Las Vegas), poświęcone jest historii Poligonu Nevada. Zostało otwarte w marcu 2005 roku. Zbiory dokumentują testy atomowe od 21 stycznia 1951 roku do czasów współczesnych. Pomiędzy eksponatami znajduje się Teatr Godziny Zero – symulacja próbnego wybuchu atmosferycznego. Muzeum prowadzone jest przez Fundację Historyczną Poligonu Nevada (zarejestrowana kodem 501(c)(3)), stowarzyszenie non–profit współpracujące ze Smithsonian Institution. Linki zewnętrzne Strona Muzeum (ang.)
Государственный музей атомных испытаний

Государственный музей атомных испытаний (англ. National Atomic Testing Museum) — научно-исторический музей в городе Лас-Вегас, в штате Невада, США. Филиал Смитсоновского института. Собрания музея включают документированную историю ядерных испытаний на Невадском испытательном полигоне в пустыне Мохаве в 105 км к северо-западу от города Лас-Вегас. Музей был открыт в марте 2005 года под названием «Музей атомных испытаний». Управлялся Историческим фондом испытательного полигона в Неваде как некоммерческая организация, освобождённая от налогообложения. Здание музея находится в городе Лас-Вегас к северу от международного аэропорта Гарри Рида и к востоку от Лас-Вегас-Стрип. Финансирование учреждения включало поддержку покупки памятных номерных знаков испытательного полигона в Неваде, выпущенных Департаментом транспортных средств штата Невада. 31 декабря 2011 года президент Барак Обама подписал закон о военных расходах, который включал определение музея как государственного музея, связанного со Смитсоновским институтом. Государственный музей атомных испытаний — один из 37 государственных музеев США. Собрания музея охватывают период от первого испытания на Невадском испытательном полигоне 27 января 1951 года до настоящего времени. Среди его экспонатов, освещающих историю атомных исследований в США, «Театр Граунд Зиро», который имитирует опыт наблюдения за атмосферным ядерным испытанием, счётчики Гейгера, значки и устройства для проверки радиации, артефакты коренных американцев с испытательного полигона, памятные вещи поп-культуры, связанные с атомным веком, и оборудование, использовавшееся при тестировании устройств. Другие экспозиции посвящены историческим личностям, занимавшимся исследованиями на объекте, видео и интерактивным экспонатам о радиации. В 2012 году музей добавил экспозицию о Зоне 51, которая через два года была расширена. Метеостанция за пределами Национального музея атомных испытаний записывает данные о погоде в центре Лас-Вегаса. Данные включают температуру, скорость ветра и фоновое гамма-излучение в микрорентгенах в час. Станция является частью сети общественного мониторинга окружающей среды. Примечания
Spooner Lake

Spooner Lake is a man-made reservoir located just north of the intersection of Highway 50 and Highway 28 near Spooner Summit, a pass in the Carson Range of the Sierra Nevada, leading to Carson City, Nevada from Lake Tahoe. It is located in Lake Tahoe – Nevada State Park. History There are historical references to an "M. E. Spooner" and "Spooner & Co.'s House" in the area, but the first documented eponymous reference was "a strip of productive land extends back from the lake for a distance of 2 miles, where it is called Spooner's Meadow". A dam constructed in 1927 to store irrigation water converted the eastern part of Spooner Meadow into a small lake. Spooner Lake has been used for recreational fishing since the 1930s. Watershed and Geographical characteristics The Spooner Lake watershed is approximately 1 square mile (2.6 km2). Peak flows from the lake are limited by Spooner Dam. The dam was re-built in 1982 due to leakage. Spooner Lake is positioned 6,972 feet (2,125 m) above sea level. It is fed by numerous seeps and snowmelt, and its outflow below Spooner Dam is to North Canyon Creek in Spooner Meadow. North Canyon Creek then heads west, then northwest along Highway 28, before turning to the southwest and flowing down Slaughterhouse Canyon to Glenbook and Lake Tahoe. The creek flows through the Toiyabe National Forest on its journey to Lake Tahoe. The reservoir covers approximately 100 acres (40 ha) and has a maximum depth of 22 feet (6.7 m). Recreation In 1973, the Nevada Department of Wildlife began stocking Spooner Lake with trout. Trout species include the native Lahontan cutthroat trout (Oncorhynchus clarkii henshawi), as well as multiple non-native species and hybrids including rainbow trout (Oncorhynchus mykiss), brown trout (Salmo trutta), bowcutt trout (rainbow x cutthroat), brook trout (Salvenlinus fontinalis), and tiger trout (brown x brook). However, the lake's shallowness has made trout overwintering difficult and native Lahontan tui chub (Gila bicolor) have come to dominate the lake's fish species. Regulations changed from general (allowing harvest) to zero-harvest in 1982, then to a 5 fish limit in 2006. Spooner Lake is at the start of a 5 miles (8.0 km) hiking trail to Marlette Lake via North Canyon and the Tahoe Rim Trail. See also Lake Tahoe - Nevada State Park Tahoe Rim Trail References External links Media related to Spooner Lake at Wikimedia Commons Nevada State Parks - Spooner Lake
Lago Spooner

El lago Spooner es un embalse artificial ubicado justo al norte de la intersección de la autopista 50 y la autopista 28, que está cerca de Spooner Summit, un paso en la Cordillera Carson en Sierra Nevada que lleva a Carson City, Nevada desde el lago Tahoe.​ Está ubicado en el parque estatal Lago Tahoe-Nevada. Historia Hay referencias históricas a un "ME Spooner" y "Spooner & Co.'s House" en el área, pero la primera referencia homónima documentada fue "una franja de tierra productiva que se extiende desde el lago por una distancia de 2 millas, donde se le llama Spooner's Meadow".​ Una presa construida en 1927 para almacenar agua de riego convirtió la parte este de Spooner Meadow en un pequeño lago. Desde la década de 1930, el lago Spooner también se ha utilizado para la pesca recreativa.​ Cuenca hidrográfica y características geográficas La cuenca del lago Spooner tiene aproximadamente 1 milla cuadrada (2,6 km²), pero los caudales máximos del lago están limitados por la presa Spooner.​ La presa fue reconstruida en 1982 debido a fugas de agua.​ El lago Spooner está a 6972 pies (2125,1 m) sobre el nivel del mar.​ Es alimentado por numerosas filtraciones y deshielo y su salida debajo de la presa Spooner es hacia North Canyon Creek en Spooner Meadow. North Canyon Creek luego se dirige hacia el oeste y luego hacia el noroeste a lo largo de la autopista 28 antes de girar hacia el suroeste y fluir por Slaughterhouse Canyon hasta Glenbook y el lago Tahoe. El arroyo fluye a través del bosque nacional Toiyabe en su viaje hacia el lago Tahoe. El embalse cubre aproximadamente 100 acres de superficie y tiene una profundidad máxima de 22 pies (6,7 m).​ Recreación En 1973, el Departamento de Vida Silvestre de Nevada comenzó a sembrar truchas en el lago Spooner.​ Las especies de truchas incluyen la trucha degollada nativa de Lahontan (Oncorhynchus clarkii henshawi ), así como múltiples especies no nativas e híbridos que incluyen la trucha arcoíris (Oncorhynchus mykiss ), la trucha marrón (Salmo trutta), la trucha de arco iris (arcoíris x degollada), la trucha de arroyo (Salvenlinus fontinalis) y la trucha tigre (marrón x arroyo). Sin embargo, la poca profundidad del lago ha dificultado la hibernación de las truchas y el Lahontan tui chub (Gila bicolor) ha llegado a dominar las especies de peces del lago.​​ Las regulaciones cambiaron de general (permitiendo la captura) a captura cero en 1982 y luego a un límite de 5 peces en 2006.​ El lago Spooner también es el comienzo de una ruta de senderismo de 5 millas hasta el lago Marlette a través de North Canyon y el Tahoe Rim Trail. Véase también Lago Tahoe - Parque estatal de Nevada Sendero del borde de Tahoe Referencias Enlaces externos Media related to Spooner Lake at Wikimedia Commons Nevada State Parks - Spooner Lake (enlace roto disponible en Internet Archive; véase el historial, la primera versión y la última). (en inglés).
Lady Luck Hotel & Casino

Lady Luck – hotel i kasyno, położony w centrum miasta Las Vegas, w stanie Nevada. Budynek stanowi własność korporacji CIM Group. Część znajdujących się w nim pokoi to timeshare'y. Od 2006 roku pozostaje zamknięty na czas bliżej nieokreślony. Lady Luck pozostaje zamknięty od 2006 roku, a jego wnętrze jest w znacznej większości zniszczone w celu przygotowań do renowacji. Obiekt, zajmujący powierzchnię 25.400 m², składa się z czteropoziomowego parkingu podziemnego oraz dwóch wież – 17-piętrowej East Tower (wybudowanej w 1985 roku, połączonej z kasynem i liczącej 297 pokoi położonych na piętrach 3-17), a także 25-piętrowej West Tower (liczącej 334 pokoi położonych na piętrach 6-25). Historia W 2000 roku nowym właścicielem Lady Luck została korporacja Isle of Capri. Jednak już dwa lata później obiekt nabyła Steadfast AMX – korporacja postanowiła przemienić dwa piętra hotelowe w timeshare'y. 13 maja 2005 roku Lady Luck został wykupiony przez Henry Brent Company za 24 miliony dolarów. 16 maja ogłoszono plany gruntownej renowacji obiektu, która miała rozpocząć się na początku 2006 roku. 11 lutego 2006 roku hotel i kasyno, z wyjątkiem timeshare'ów, zostały zamknięte w celu modernizacji. Początkowo planowano, że prace remontowe powinny zakończyć się w ciągu kolejnych 9-12 miesięcy, jednak problemy finansowe Henry Brent Company nie pozwoliły na finalizację działań. 12 czerwca 2007 roku kasyno Lady Luck zostało wykupione przez CIM Group za 20,4 miliony dolarów. Korporacja nie podjęła się jednak renowacji obiektu; ogłoszono natomiast plany ożywienia 3rd Street przez tworzenie nowej przestrzeni handlowej i rozrywkowej, a także budowę trzech wież hotelowych. W lipcu 2008 roku miasto Las Vegas badało sprawę zmian przeznaczenia okolicznych gruntów, podejmując próby przeniesienia centrum tranzytowego w inne miejsce. Tym samym, ziemia mogłaby być łatwo przeznaczona do dalszego rozwoju. Burmistrz Oscar Goodman wspierał próby wznowienia planów renowacji Lady Luck, mówiąc o stanie obiektu: "przez kilka ostatnich lat oglądaliśmy gnijącego trupa". W 2009 roku Goodman określił Lady Luck mianem "katastrofy". Władze miasta Las Vegas dążyły do tego, by CIM Group zajęła się niedokończonymi strukturami Lady Luck przy Fourth Street i Stewart Avenue, a także utrzymywaniem w lepszym stanie pobliskich chodników oraz zieleni. Pierwotne postanowienie mówiło, że CIM ma czas do końca grudnia 2009 roku, by rozpocząć wartą 100 milionów dolarów renowację Lady Luck lub utraci możliwość przejęcia od miasta terenu nieopodal Mob Museum. 15 marca 2010 roku CIM Group zawarła porozumienie z przedstawicielami miasta, które zakłada, że prace renowacyjne zostaną ukończone 31 grudnia 2011 roku. To z kolei stwarza możliwość, że Lady Luck zostanie ponownie otwarta w 2012 roku, 6 lat od czasu zamknięcia. Przypisy
Jokers Wild Casino

Jokers Wild Casino – kasyno o powierzchni 2.180 m², działające w Henderson, w amerykańskim stanie Nevada. Stanowi własność korporacji Boyd Gaming Corporation. Grupą docelową Jokers Wild są przede wszystkim lokalni mieszkańcy Las Vegas i jego okolic. Historia Obiekt został otwarty w 1990 roku jako Cattle Baron Casino, jednak już trzy lata później został zamknięty. 1 kwietnia 1993 roku wznowił działalność pod nazwą Jokers Wild Casino. Linki zewnętrzne Strona oficjalna Jokers Wild Casino (ang.)
Cannery Casino and Hotel

Cannery Casino and Hotel – hotel i kasyno, otwarty 3 stycznia 2003 roku, znajdujący się w North Las Vegas, w amerykańskim stanie Nevada. Stanowi joint venture pomiędzy Millennium Management Group i Oaktree Capital Management. Kasyno Cannery zarządzane jest przez Cannery Casino Resorts. Grupą docelową obiektu są lokalni mieszkańcy Las Vegas i jego okolic. Kompleks Cannery stylizowany jest na powojenną fabrykę konserw; motyw ten przewodzi również wewnątrz obiektu. Sam hotel reklamuje się jako miejsce, gdzie "wartości dawnego Las Vegas są wciąż żywe i mają się dobrze". W skład obiektu wchodzi hotel z 200 pokojami, kasyno o powierzchni 6.000 m², cztery restauracje, dwa bary oraz basen. Sam kompleks zajmuje w sumie 11 hektarów ziemi. Bibliografia Las Vegas Review-Journal Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna Cannery Casino and Hotel (ang.)
Suncoast Hotel and Casino

Suncoast Hotel and Casino – hotel i kasyno w Las Vegas, w amerykańskim stanie Nevada. Stanowi własność korporacji Boyd Gaming. Jego grupą docelową są przede wszystkim lokalni mieszkańcy Las Vegas i jego okolic. W skład obiektu, położonego na 20 hektarach ziemi, wchodzi hotel z 432 pokojami, kasyno o powierzchni 7.600 m², kino sieci Century Theatres, kręgielnia oraz obszar konferencyjny. Suncoast bywa niekiedy przypisywany miejscowości Summerlin, jednak według granic administracyjnych zalicza się do Las Vegas. W momencie otwarcia w 2000 roku, Suncoast był najwyższym budynkiem po zachodniej stronie Las Vegas Valley. Historia Ceremonia oficjalnego otwarcia obiektu miała miejsce 12 września 2000 roku, a symbolicznie zapoczątkował ją 5–minutowy pokaz fajerwerków. Suncoast wybudowany został przez korporację Coast Casinos (która w 2004 roku została wchłonięta przez Boyd Gaming). W tamtym okresie oczekiwano, że 90% gości hotelu stanowić będą lokalni mieszkańcy Las Vegas, widząc w nich grupę docelową obiektu. Na przestrzeni lat w Suncoast wielokrotnie odbywały się różne wydarzenia wrestlingowe, a wśród nich m.in.: InterAction 7, Summer Bash 13, Black X-Mas 9 oraz ExtremeTV. Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna Suncoast Hotel and Casino (ang.)
Las Vegas Ballpark

Der Las Vegas Ballpark ist ein Baseballstadion im Vorort Summerlin der US-amerikanischen Stadt Las Vegas, der größten Stadt im Bundesstaat Nevada. Es ist die Heimspielstätte der Las Vegas Aviators aus der Triple-A Pacific Coast League. Die Anlage befindet sich im Stadtzentrum von Summerlin neben der Eissporthalle City National Arena. Der Bau mit Kosten von 150 Mio. US-Dollar begann 2018 und wurde rechtzeitig zur Saison 2019 abgeschlossen. Es ersetzte das bisherige Zuhause des Teams, das Cashman Field, wo das Team seit 1983 ansässig war. Ab der Saison 2026 werden die Athletics (vormals Oakland Athletics) einige Heimspiele im Las Vegas Ballpark austragen, in Vorgriff auf den geplanten Umzug nach Las Vegas in neues eigenes Station am Strip. Weblinks thelvballpark.com: Website (englisch) Einzelnachweise
Las Vegas Ballpark

O Las Vegas Ballpark é um estádio localizado em Summerlin, estado de Nevada, nos Estados Unidos, possui capacidade total para 10.000 pessoas, é a casa do time do Las Vegas Aviators que joga atualmente na liga menor de beisebol nível triplo A Pacific Coast League, , o estádio foi inaugurado em 2019 em substituição ao Cashman Field. Referências
Art Bell

Arthur William Bell III (17 de junio de 1945 - 13 de abril de 2018) fue un locutor y autor estadounidense. Fue el fundador y el anfitrión original del programa de radio de tema paranormal Coast to Coast AM.​ También creó y fue el anfitrión de su show compañero Dreamland. Bell murió el 13 de abril de 2018, a la edad de 72 años, en su casa de Pahrump, Nevada, por complicaciones de una enfermedad pulmonar obstructiva crónica.​ Referencias Otros sitios web Official website
Art Bell

Arthur William Bell III (17 juin 1945 - 13 avril 2018) était un diffuseur et auteur américain. Il a été le fondateur et l'animateur original de l'émission de radio sur le thème du paranormal Coast to Coast AM, qui est diffusée sur des centaines de stations de radio aux États-Unis et au Canada. Il a également créé et animé son émission complémentaire Dreamland. Coast to Coast est toujours diffusé tous les soirs. Biographie En 2003, Bell a pris sa semi-retraite de Coast to Coast AM. Au cours des quatre années suivantes, il a animé l'émission pendant de nombreux week-ends sur Premiere Networks. Il a annoncé sa retraite de l'animation du week-end en 2007, mais a occasionnellement été guest host jusqu'en 2010. Des épisodes classiques de Coast to Coast AM peuvent être entendus dans certains marchés de la radio les samedis soirs sous le nom de Somewhere in Time animé par Bell. Il a lancé une nouvelle émission nocturne, Art Bell's Dark Matter, sur Sirius XM Radio, qui a été diffusée pendant six semaines en 2013. Notes et références Liens et références externes (en) Site officiel Ressources relatives à l'audiovisuel : IMDb The Movie Database Ressources relatives à la musique : Discogs MusicBrainz Portail des États-Unis Portail de la radio
Art Bell

Arthur William Bell III (17 de junho de 1945 – 13 de abril de 2018) foi um radialista americano, fundador e da paranormalcom, programa da rádio Coast to Coast AM, que é sindicalizado em centenas de estações de rádio nos Estados Unidos e Canadá. Ele também criou e organizou o seu companheiro de mostrar Dreamland. Em 2003, a Bell semi-aposentado do Coast to Coast AM. Durante os quatro anos seguintes, ele organizou o show de muitos fins de semana na Estreia Redes. Ele anunciou sua aposentadoria do fim-de-semana de hospedagem em 1 de julho de 2007, mas, ocasionalmente, atuou como anfitrião do convidado através de 2010. Ele atribuiu o motivo de sua aposentadoria para o desejo de passar mais tempo com sua nova esposa e sua filha, nascida a 30 de Maio de 2007. Ele acrescentou que, ao contrário de seu anterior "aposentadorias", este foi permanente, mas ele deixou em aberto a opção para voltar à radiodifusão. ==Referências== Leitura complementar Ronson, Jon. The Men Who Stare at Goats, Picador, 2004 ISBN 0-330-37547-4; Simon & Schuster, 2006 ISBN 978-0-7432-7060-1. O capítulo 6, "a Privatização," pp. 93-114.