NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Nationaal aquarium van Baltimore

Het Nationaal aquarium van Baltimore (Engels: National Aquarium) is een openbaar aquarium in de Amerikaanse stad Baltimore. Het aquarium herbergt 10.500 exemplaren van 660 verschillende diersoorten, en trekt jaarlijks 1,6 miljoen bezoekers. Het aquarium werd geopend in 1981. Het gebouw van architect Kevin Roche sluit qua architectuur aan op de bouwstijl van de toenmalige stadsvernieuwing. Roche won een jaar later de prestigieuze Pritzker Prize. Het tijdschrift Coastal Living classificeerde het in 2006 als beste aquarium van de VS. In 2005 was het de meest bezochte toeristische attractie in Maryland. Het aquarium in Baltimore valt sinds 2003 onder hetzelfde bestuur als het Nationaal aquarium van Washington D.C. Het aquarium bestaat uit drie gebouwen, die met elkaar verbonden zijn door een luchtbrug die naar de centrale promenade leidt. De promenade zelf biedt toegang tot het grootste en ook oudste gebouw, dat bestaat uit een aantal via roltrappen met elkaar verbonden verdiepingen. De eerste verdieping toont de vissen van Maryland (vanaf de bergstroompjes tot aan de Atlantische Oceaan). De bovenste verdieping bestaat uit het bladerdak van een regenwoud waar tropische dieren te bewonderen zijn. Er is ook een observatieplatform vanwaar de vogels en apen kunnen worden bekeken en een grot met verschillende terrariums voor reptielen, amfibieën en geleedpotigen. De rondgang eindigt in een spiraalvormige afdaling langs het grote cilindervormige aquarium toegespitst op de Atlantische Oceaan en vervolgens langs het aquarium van de haaien. Het tweede paviljoen, gebouwd in 1990, bestaat uit een dolfinarium en een tentoonstelling over kikkers. Het derde gebouw, geopend in 2005, heeft een oppervlakte van 6.000 m². De expositie hier heeft de naam Animal Planet Australia: Wild Extremes en is gebaseerd op de reconstructie van de natuurlijke habitats van Australië. Het bestaat uit een waterval, aboriginalkunstwerken en een 4D-cinema.
Aquário Nacional de Baltimore

O Aquário Nacional de Baltimore (em inglês: National Aquarium) é uma instituição pública sem fins lucrativos, localizado na famosa cidade de Baltimore em Maryland nos Estados Unidos. O National Aquarium foi inaugurado em 1981, sendo um dos lugares mais visitados do porto interior de Baltimore. Conhecido por ser um dos melhores aquários americanos, ele abriga mais de 20 mil seres vivos em seus habitats naturais, com cerca de 800 espécies diferentes, podendo encontrar animais de todo o globo terrestre. Nas exposições permanentes onde ficam essas centenas de espécies, é possível apreciar, por exemplo, a Floresta do Rio Amazonas um hábitat único que simula uma inundação de um leito de um rio que retrata a Floresta Amazônica, encontrando alguns répteis, anfíbios e peixes. Já na exposição Austrália: extremos selvagens, há um ambiente natural que replica um desfiladeiro australiano, abrigando em torno de mil animais de mais de 70 espécies, encontrando tartarugas-de-casca-larga, crocodilos, lagartos, serpentes e muito mais. Por fim, na exposição Atlântico Norte para o Pacífico simula falésias e penhascos da costa atlântica, com corais, florestas de algas e peixes coloridos, encontrando o famoso papagaio-do-mar - pássaro marinho parecido com os pinguins - que têm a capacidade de voar e são ótimos mergulhadores, sendo conhecidos também por serem muito brincalhões. O ingresso para entrar no aquário inclui acesso a todas as exposições e apresentações diárias. O horário de funcionamento é de 9:00am até 5:00pm com preços variando de U$40/U$50, onde crianças até 4 anos não pagam. A missão dos diretores do aquário é inspirar e conservar os tesouros aquáticos do mundo: protegendo e preservando o Planeta Terra com todos os seus seres vivos em seus habitats por meio de coleções vivas que envolvem o público que está em Baltimore a conhecer o Aquarium Nacional. Referências
Национальный аквариум в Балтиморе

Национальный Аквариум (ранее известный как Национальный аквариум в Балтиморе) — некоммерческий общественный аквариум, расположенный в 501 Эл Пратт-стрит в Иннер-Харбор районе Балтимора, штат Мэриленд в США. Построенный в период реконструкции Балтимора, аквариум был открыт 8 августа, 1981 года. Аквариум ежегодно посещает 1,5 миллиона человек. Он вмещает более 2 200 000 галлонов воды (8 300 000 литров), и содержит 17 000 образцов, представляющих более 750 видов. В 2003 Национальный Аквариум и независимый Национальный Аквариум в Вашингтоне соединились как в один Национальный Аквариум. Миссия Национального Аквариума состоит в том, чтобы вдохновить сохранение водных сокровищ в мире. Главная цель аквариума — противостоять насущным проблемам, стоящим перед глобальными водными средами обитания через новаторскую науку, сохранение видов и образовательные программы. Признание и награды В 2012 году Национальный Аквариум был назван одним из лучших аквариумов в США по версии канала Travel Channel, а также выиграл народное голосование как один из пяти лучших аквариумов для посещения. Примечания
Frederick C. Malkus Bridge

The Frederick C. Malkus Bridge, also known as the Choptank River Bridge, is a four-lane none-span beam bridge across the Choptank River in Maryland. Built in 1987 to replace the aging Emerson C. Harrington Bridge, the new bridge was named after Maryland state senator Frederick Malkus. U.S. Route 50 (US 50) crosses the river over the bridge between the towns of Cambridge and Trappe. The bridge is made of pre-stressed and pre-cast concrete. References
Foxcatcher Farm Covered Bridge

Foxcatcher Farm Covered Bridge, also known as Big Elk Creek Covered Bridge and Fair Hill Covered Bridge, is a Burr truss wooden covered bridge near Fair Hill, Maryland, United States. History The bridge crosses Big Elk Creek and is surrounded by the Fair Hill Natural Resources Management Area, the former land holdings of William du Pont Jr. The crossing was originally called Strahorn's Mill Bridge after Strahorn's Mill - one of the properties purchased by William du Pont Jr. in 1927 to create his Foxcatcher Farm estate, which was named after his thoroughbred racing stable. The bridge was originally constructed in 1860 by Ferdinand Wood and was substantially reconstructed in 1992. Foxcatcher Farm Covered Bridge was designated as a Maryland Historic Civil Engineering Landmark by the American Society of Civil Engineers in 1994. See also List of covered bridges in Maryland References External links Big Elk Creek Covered Bridge, (Fair Hill Covered Bridge, Foxcatcher Farm Covered Bridge) at Maryland Historical Trust Fair Hill Estate Historic District, (Fair Hill Natural Resources Management Area)) at Maryland Historical Trust
Джон Браун (транспортен кораб)

Джон Браун (на английски: SS John W. Brown) e транспортен кораб на САЩ, един от двата съда проект „Либърти“ съхранени до днес, проекта датира от времето на Втората световна война. Към 2011 г. е кораб-музей в пристанището на град Балтимор. Името си получава в чест на американския профсъюзен лидер Джон Браун (на английски: John W. Brown). История на службата Втора световна война По време на Втората световна война завършва 13 рейса в Персийския залив и Средиземно море, в т.ч. и поход към бреговете на Италия по времето на десанта в Анцио. През август 1944 г. осигурява десанта в южна Франция. След войната John W. Brown превозва правителствени товари в помощ на разорената от войната Европа и участва в превозването на американските части в родината им от Европа. Учебен съд След 1946 г. кораба е взет под наем от Ню Йорк и превърнат в плаващо морско училище – единственото в САЩ. За периода 1946 до 1982 г. то подготвя хиляди моряци за служба в търговския флот, ВМС САЩ и Бреговата охрана. Литература Sawyer, L. A.; Mitchell, W. H. The Liberty Ships. second ed. London, 1985.
SS John W. Brown

La SS John W. Brown è una delle due rimanenti navi della classe Liberty ancora esistenti. Questa nave è oggi una nave museo situata al Dundalk Marine Terminal nel porto di Baltimora. La nave ha preso il nome dal leader sindacale John W. Brown. In tempo di guerra la John W. Brown compì 13 viaggi fino al golfo Persico ed al mar Mediterraneo, prestando anche servizio durante lo sbarco di Anzio. Fece anche parte della forza di invasione della Francia meridionale durante l'operazione Dragoon nell'agosto 1944. I cannonieri della US Navy Armed Guard imbarcati a bordo abbatterono almeno un aeroplano nemico durante l'invasione della Francia meridionale nell'agosto 1944. Dopo la guerra la John W. Brown trasportò carichi del governo per aiutare la ricostruzione dell'Europa devastata dalla guerra e per rimpatriare truppe americane Dopo il 1946 venne prestata all'amministrazione della città di New York dove divenne una scuola superiore nautica galleggiante, l'unica degli Stati Uniti. Servì in questo ruolo dal 1946 fino al 1982, diplomando migliaia di studenti pronti per iniziare carriere nella marina mercantile, nella US Navy e nella guardia costiera. Terminati i suoi giorni di nave scuola venne formato il primo Project Liberty Ship per preservare la nave. Non avendo avuto successo nel trovarle un approdo a New York venne trainata lungo il James River (Virginia) alla Reserve Fleet nel luglio 1983 con il suo futuro in serio dubbio. Nel 1988 il Project Liberty Ship Baltimore riuscì a salvarla ed a restaurarla, trovandole una nuova sede in Baltimora, Maryland vicino al cantiere dove venne costruita. Nel settembre 1988 la John W. Brown venne divenne un museo memoriale per le cerimonie al Dundalk Marine Terminal. Dopo tre anni di restauri il 24 agosto 1991 navigò nuovamente con i suoi motori per la prima volta dopo 45 anni durante le prove nella Chesapeake Bay. Un mese dopo trasportò circa 600 persone tra equipaggio ed ospiti nella sua prima crociera inaugurale. Nel 1994 ricevette la certificazione della guardia costiera per la navigazione oceanica in vista della costa e nell'aprile fece il suo primo viaggio in mare dal 1946 fino al porto di New York. Nell'agosto 1994 si recò fino ad Halifax in Nuova Scozia e quindi a Boston e Greenport (New York). Nel 2000 venne sottoposta a manutenzioni allo scafo a Toledo, nella regione dei Grandi Laghi. Note Voci correlate SS William W. Gerhard SS Jeremiah O'Brien SS William A. Graham Liberty (navi trasporto) Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su SS John W. Brown Collegamenti esterni (EN) Project Liberty Ship homepage, su liberty-ship.com. URL consultato il 25 dicembre 2005 (archiviato dall'url originale il 31 maggio 2008). (EN) SS John W. Brown Alumni Association homepage, su jwbalumni.com.
SS John W. Brown

SS John W. Brown — американский транспорт типа «Либерти», один из двух судов этого типа, сохранившихся до настоящего времени. По состоянию на 2011 год — музейное судно в гавани Балтимора. Названо в честь американского профсоюзного лидера Джона Брауна (англ. John W. Brown). Служба Вторая мировая война Во время Второй мировой войны совершило 13 рейсов в Персидский залив и Средиземное море, в том числе и поход к берегам Италии во время высадки в Анцио. В августе 1944 года обеспечивало высадку союзников в южной Франции. После войны John W. Brown перевозил правительственные грузы в помощь разорённой войной Европе и участвовал в перевозке американских солдат из Европы на родину. Учебное судно После 1946 года судно было арендовано Нью-Йорком и превращено в плавучее мореходное училище — единственное в США. С 1946 по 1982 год училище выпустило тысячи моряков, подготовленных для службы в торговом флоте, ВМС США и Береговой охране. Литература Sawyer, L. A.; Mitchell, W. H. The Liberty Ships. — second ed. — London: LLoyd's of London Press Ltd., 1985.
Maryland Park

Maryland Park es un lugar designado por el censo ubicado en el condado de Prince George en el estado estadounidense de Maryland. En el Censo de 2020 tenía una población de 965 habitantes y una densidad poblacional de 2097,83 habitantes por km².​ Fue incluido como CDP en el censo de 2020. Geografía Maryland Park se encuentra ubicado en las coordenadas 38°53′18″N 76°54′25″O. Según la Oficina del Censo de los Estados Unidos, tiene una superficie total de 0,46 km², todos correspondientes a tierra firme.​ Referencias Enlaces externos Portal:Maryland. Contenido relacionado con Maryland.
Maryland Park

Maryland Park est une census-designated place située dans le comté du Prince George, dans l’État du Maryland, aux États-Unis. Lors du recensement de 2020, elle comptait 965 habitants. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Maryland Park, Maryland » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressource relative à la géographie : Geographic Names Information System Portail du Maryland
Lee Airport

Lee Airport (IATA: ANP, ICAO: KANP, FAA LID: ANP) is a public use airport located in Anne Arundel County, Maryland, United States. The airport is five nautical miles (9 km) southwest of the central business district of Annapolis. It is privately owned by the Lee Airport Authority in Edgewater, Maryland. Facilities and aircraft Lee Airport covers an area of 79 acres (32 ha) at an elevation of 34 feet (10 m) above mean sea level. It has one asphalt paved runway designated 12/30 which measures 2,505 by 48 feet (764 x 15 m). For the 12-month period ending March 29, 2023, the airport had 11,646 aircraft operations, an average of 32 per day: 97% general aviation and 3% military. At that time there were 69 aircraft based at this airport: 67 single-engine, and 2 multi-engine. See also List of airports in Maryland References External links FAA Terminal Procedures for ANP, effective July 9, 2026 Resources for this airport: FAA airport information for ANP AirNav airport information for KANP ASN accident history for ANP FlightAware airport information and live flight tracker NOAA/NWS weather observations: current, past three days SkyVector aeronautical chart, Terminal Procedures
Aeroportul Lee

Aeroportul Lee (IATA: ANP, ICAO: KANP, FAA LID: ANP) este un aeroport din Comitatul Anne Arundel, Maryland, Statele Unite ale Americii ce deservește zona Annapolis. Aeroportul a fost tranzitat în 2019 de 8 pasageri. Situat la o altitudine de 10 m, aeroportul dispune de 1 pistă. Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista 12/30 are suprafața de asfalt și dimensiunile 2.500 picioare × 48 picioare. Terminale Note Vezi și
National Cryptologic Museum

Das National Cryptologic Museum (kurz: NCM; deutsch Nationales Kryptologisches Museum) der USA befasst sich mit der Geschichte der Kryptographie und der Kryptanalyse. Es wurde am 16. Dezember 1993 der Öffentlichkeit zugänglich gemacht und befindet sich im Fort Meade, einer Einrichtung der US-Streitkräfte im Bundesstaat Maryland. Das Nationale Kryptologische Museum ist der Nationalen Sicherheitsbehörde der USA, der National Security Agency (NSA), angegliedert, die in unmittelbarer räumlicher Nähe liegt. Das Museum hat jährlich etwa 50.000 Besucher aus aller Welt und veranstaltet Führungen für Kinder und Jugendliche, wobei die Bedeutung der Kryptologie auf den Verlauf der Geschichte besonders betont wird und auch auf die beruflichen Möglichkeiten in diesem Betätigungsfeld hingewiesen wird. Das Museum und ein angegliederter Freiland-Ausstellungspark, der National Vigilance Park, in dem beispielsweise Spionage-Flugzeuge aus dem Kalten Krieg zu sehen sind, ist bei freiem Eintritt für die Öffentlichkeit zugänglich. Ausstellungen Die umfangreiche Sammlung des Museums umfasst tausende Ausstellungsstücke der Kryptographiegeschichte. Darunter sind auch einige Exemplare der Rotor-Schlüsselmaschine Enigma, die im Zweiten Weltkrieg im Nachrichtenverkehr des deutschen Militärs verwendet wurde, und die durch alliierte Codeknacker erfolgreich entziffert werden konnte. Hierzu wurde eine elektromechanische Entzifferungsmaschine, genannt die Turing-Bombe, benutzt die vom englischen Mathematiker Alan Turing im englischen Bletchley Park ersonnen und durch seinen Kollegen Gordon Welchman weiter verfeinert wurde. Amerikanische Ingenieure und Kryptoanalytiker konnten unter Federführung von Joseph Desch im United States Naval Computing Machine Laboratory die Turing-Bombe weiter verbessern und deren Geschwindigkeit wesentlich erhöhen. Das Foto zeigt die amerikanische Hochgeschwindigkeits-Version der Turing-Bombe (intern als „Desch-Bombe“ bezeichnet), die mit bis zu 2000 Umdrehungen pro Minute mehr als die fünfzehnfache Geschwindigkeit ihres britischen Vorbilds erreichte und speziell gegen die Vierwalzen-Enigma der deutschen Kriegsmarine gerichtet war. Ein weiterer Ausstellungsschwerpunkt des Museums ist naturgemäß die Geschichte der amerikanischen Kryptologie. Zunächst als Art „Privatmuseum“ der NSA gestartet, wurden in der Anfangszeit kryptographische Exponate der NSA für deren Mitarbeiter ausgestellt. Inzwischen ist diese Sammlung zu einem einzigartigen Zeugnis der amerikanischen Geschichte auf den beiden Gebieten Kryptographie und Kryptanalyse angewachsen, wobei ein besonderer Schwerpunkt auf den herausragenden amerikanischen Persönlichkeiten der Kryptologiegeschichte liegt, wie beispielsweise dem als „Vater der amerikanischen Kryptologie“ (engl.: „Father of American cryptology“) verehrten William Friedman, um nur einen Namen aus der Hall of Honor (Ehrenhalle) der NSA zu nennen. Weblinks Offizielle Website (englisch). Virtueller Rundgang (Fotos). Ausstellungskatalog (englisch). Einzelnachweise
National Cryptologic Museum

L'United States National Cryptologic Museum est un musée sur l'histoire de la cryptographie, dépendant de la NSA, la National Security Agency , une des agences américaines de renseignement. Situé à côté du siège de cette dernière à Fort George G. Meade dans le Maryland, la collection du musée contient plusieurs milliers d'objets et dispositifs couvrant toute l'histoire américaine de la cryptographie avec explications sur les hommes, les machines, les techniques et les lieux où ils furent employés. La collection comprend la machine Enigma utilisée pour le chiffrement de messages par les Allemands pendant la seconde guerre mondiale et la « bombe », machine britannique qui permit d'en casser le code. Au départ conçu pour stocker les objets de la NSA et n'être vus que par le personnel de l'agence, il s'est rapidement développé, rassemblant une collection unique sur l'histoire de la cryptologie américaine. Le musée a ouvert au public en décembre 1993. Il accueille annuellement environ 50 000 visiteurs, venus du monde entier. Le musée propose également des visites pour jeunes et étudiants pour enseigner l'impact de la cryptologie sur l'histoire américaine et faire la promotion des métiers dans ce secteur. Adjacent au musée, se trouve le National Vigilance Park où sont exposés trois avions utilisés dans le passé pour des missions de reconnaissance par les trois armes des forces américaines : l'avion de reconnaissance Seminole RU-8D de l'US Army représente la contribution des renseignements du groupe aérien de l'armée de terre américaine pendant la guerre du Viêt Nam ; un Hercules C-130 de transport, modifié pour ressembler au C-130A de reconnaissance de l'US Air Force abattu au-dessus de la république soviétique d'Arménie pendant la guerre froide ; un Skywarrior EA-3B de l'US Navy, commémorant une mission au-dessus de la Méditerranée le 25 janvier 1987 et dans laquelle l'équipage composé de sept personnes périt. Le musée et le parc sont ouverts au public avec entrée libre. Voir aussi Musée de la CIA Liens externes (en) Site officiel (en) Fondation du National Cryptologic Museum (en) Une revue du musée Des photos du musée Portail des musées Portail de la cryptologie Portail des États-Unis Portail du Maryland
National Cryptologic Museum

Het National Cryptologic Museum is een Amerikaans museum toegespitst op de geschiedenis van de cryptologie. Het museum, dat verbonden is aan het Amerikaanse Bureau Nationale Veiligheid, ligt op loopafstand van het hoofdkwartier van dit bureau in Fort Meade, Maryland. Het museum, dat oorspronkelijk alleen toegankelijk was voor medewerkers van de NSA, opende in 1993 zijn deuren voor het publiek en ontvangt jaarlijks zo'n 50.000 bezoekers. Collectie De collectie omvat enkele duizenden objecten die een inzicht geven in de geschiedenis van cryptologie en meer specifiek vanuit een Amerikaans perspectief. Tot de collectie behoren ook historische boeken over cryptografie zoals Polygraphia van Johannes Trithemius en Subtilitas de Subtilitate Rerum van Girolamo Cardano. Externe link (en) Website van het National Cryptologic Museum
Oriole Park at Camden Yards

L'Oriole Park at Camden Yards és un estadi de beisbol situat a la ciutat de Baltimore, Maryland, Estats Units. Actualment és l'estadi dels Baltimore Orioles de les Grans Lligues de Beisbol. Es va construir l'Oriole Park at Camden Yards per substituir a l'antic Oriole Park, va ser dissenyat per la companyia HOK Sport, la construcció va començar el 1989 i va durar dos anys i tres quarts, el nou estadi seria anomenat com l'antic Oriole Park, no obstant això, el governador de Maryland pensava que seria millor anomenar a l'estadi Camden Yards, després d'un llarg debat es va decidir que l'estadi utilitzaria els dos noms anomenant-se Oriole Park at Camden Yards. L'estadi es va inaugurar el 6 d'abril de 1992 amb un partit entre els Baltimore Orioles i els Cleveland Indians, aquest estadi ha inspirat la construcció de diversos estadis de beisbol dels Estats Units. Enllaços externs Oriole Park at Camden Yards - Lloc web oficial (anglès)
Orioles Park at Camden Yards

Orioles Park at Camden Yards er et baseballstadion i Baltimore i Maryland, USA, der er hjemmebane for MLB-klubben Baltimore Orioles. Stadionet har plads til 48.876 tilskuere, og blev indviet 6. april 1992. Her erstattede det det gamle Memorial Stadium som Orioles hjemmebane. Eksterne henvisninger Stadioninfo Arkiveret 22. april 2006 hos Wayback Machine
Oriole Park at Camden Yards

El Oriole Park at Camden Yards es un estadio utilizado para la práctica de béisbol ubicado en la ciudad de Baltimore, Maryland en los Estados Unidos Historia El Oriole Park at Camden Yards fue planeado para sustituir al antiguo Oriole Park, este estadio fue planeado por la compañía HOK Sport, la construcción comenzó en 1989 y duro alrededor de 2 años y tres cuartos, el estadio se iba a llamar como el antiguo el Oriole Park sin embargo el gobernador en turno de Maryland pensaba que sería mejor nombrar al estadio Camden Yards, tras un largo debate se decidió que el estadio usara los 2 nombres llamándose Oriole Park at Camden Yards. El estadio abrió el 6 de abril de 1992 con un partido entre los Orioles de Baltimore y los Indios de Cleveland, este estadio ha influido en la construcción de varios estadios de béisbol en los Estados Unidos. Véase también Anexo:Estadios de Béisbol de las Grandes Ligas Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Oriole Park at Camden Yards. Foto Aérea Stadium site on orioles.com Ballpark Digest Visit to Oriole Park at Camden Yards Summary of Camden Yards Technical information on Camden Yards Camden Yards images and information Top 10 Ballparks by Men's Fitness