NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Північно-Західний університет

Північно-Західний університет (англ. Northwestern University) — один із найстаріших університетів в Іллінойсі. Основне студентське містечко розміщене в Еванстоні вздовж узбережжя озера Мічиган. Серед теперішніх і колишніх викладачів, а також випускників університету — 19 Нобелівських лауреатів, 38 отримувачів Пулітцерівської премії, 6 одержувачів стипендії Мак-Артура. Був заснований 1851 року Джоном Евансом, на честь якого назване місто Еванстон, та вісьмома іншими бізнесменами, юристами та лідерами методистського руху. Навчання розпочалося 1855 року, з 1869 року було дозволено навчатися жінкам. Основний кампус в Еванстоні розташований на відстані 12 миль на північ від Чикаго. Школа права, Медична школа та Школа професійної освіти розташовані в кампусі в Чикаго. У 2008 році університет відкрив філію в Катарі. Структура Студентське містечко в Еванстоні Коледж мистецтв і наук Вайнберга (заснований в 1851 році) Школа комунікації (1878) Школа музики (1895) Школа інженерних і прикладних наук МакКорміка (1909) Школа журналістики (1921) Школа освіти та соціальної політики (1926) Школа професійної освіти (1933) Школа менеджменту Келлогга (1908) Вища школа (1910) Студентське містечко в Чикаго Медична школа Файнберга (1859) Школа менеджменту Келлогга (1908) Школа права (1859) Школа професійної освіти (1933) Випускники Нолан Петерсон — американський військовий кореспондент Леонід Радвінський — американський підприємець українського походження Див. також Премія Неммерса з економіки Примітки Посилання Офіційний сайт
Gage Group Buildings

The Gage Group Buildings consist of three buildings located at 18, 24 and 30 S. Michigan Avenue, between Madison Street and Monroe Street, in Chicago, Illinois. They were built from 1890–1899, designed by Holabird & Roche for the three millinery firms - Gage, Keith and Ascher. The building at 18 S. Michigan Avenue has an ornamental façade designed by Louis Sullivan. It was listed on the National Register of Historic Places on November 14, 1985, and was designated a Chicago Landmark on September 11, 1996. In addition, it is a historic district contributing property for the Chicago Landmark Historic Michigan Boulevard District. The façades of these buildings demonstrate two different approaches to the Chicago School, a design movement that led to the creation of modern commercial architecture. The buildings by Holabird & Roche are straightforward, while the facade designed by Sullivan exemplifies his more expressive approach. The tallest building is known as "18 South Michigan Avenue" and was previously called the Gage Brothers and Company Building. Before the Chicago street addresses were changed in 1909, the building had the address of 130 S. Michigan Avenue. The ornamental flourishes at the top of Sullivan's façade were pushed upwards when four stories were added in 1902 by different architects. This is one of only five buildings in Chicago designed by Louis Sullivan as a solo architect that are still standing. The two smaller buildings to the south are also part of the Gage Group Buildings. The Edson Keith and Company Building is connected to the Gage Building and is located at 24 S. Michigan Avenue. The Theodore Ascher and Company Building is also known as the 30 South Michigan Building. See also National Register of Historic Places listings in Central Chicago Chicago architecture References External links Media related to Gage Group Buildings at Wikimedia Commons Historic American Buildings Survey (HABS) No. IL-1065, "Gage, Keith & Ascher Buildings, 18 & 30 South Michigan Avenue, Chicago, Cook County, IL", 5 photos, 16 data pages, 2 photo caption pages
Gage Group Buildings

Los Gage Group Buildings constan de tres edificios ubicadosen Chicago, en el estado de Illinois (Estados Unidos). Sus direcciones son 18, 24 y 30 S. Michigan Avenue, entre Madison Street y Monroe Street Fueron construidos entre 1890 y 1899, diseñados por Holabird & Roche para las tres firmas de sombrerería : Gage, Keith y Ascher. El edificio en 18 S. Michigan Avenue tiene una fachada ornamental diseñada por Louis Sullivan. Fue incluido en el Registro Nacional de Lugares Históricos el 14 de noviembre de 1985, y fue designado como Monumento Histórico de Chicago el 11 de septiembre de 1996.​ Además, es un distrito histórico que contribuye a la propiedad del distrito histórico Michigan Boulevard de Chicago Landmark. Las fachadas de estos edificios demuestran dos enfoques diferentes de la Escuela de Chicago, un movimiento de diseño que llevó a la creación de la arquitectura moderna. Los edificios de Holabird & Roche son sencillos, mientras que la fachada diseñada por Sullivan ejemplifica su enfoque más expresivo. El edificio más alto se conoce como "18 South Michigan Avenue" y anteriormente se llamaba Gage Brothers and Company Building. Antes de que se cambiaran las direcciones de las calles de Chicago en 1909, el edificio tenía la dirección de 130 S. Michigan Avenue. Los adornos ornamentales en la parte superior de la fachada de Sullivan fueron empujados hacia arriba cuando diferentes arquitectos agregaron cuatro pisos en 1902. Este es uno de los cinco edificios en Chicago diseñados por Louis Sullivan que aún están en pie. Los dos edificios más pequeños del sur también forman parte de los edificios del Grupo Gage. El Edson Keith and Company Building está conectado con el edificio Gage y está ubicado en 24 S. Michigan Avenue. El Theodore Ascher and Company Building también se conoce como el 30 South Michigan Building. Galería Véase también Arquitectura de Chicago Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Gage Group Buildings.</img> Historic American Buildings Survey
Gage Group Buildings

Les Gage Group Buildings (« les immeubles du Gage Group ») sont un ensemble de trois immeubles situés aux 18, 24 et 30 South Michigan Avenue, entre Madison Street et Monroe Street, dans le quartier historique de Michigan Boulevard District à Chicago dans l'Illinois, aux États-Unis. Ils ont été construits de 1890 à 1899, par l'agence d'architectes Holabird and Root pour les trois fabricants de chapeaux féminins - Gage, Keith et Ascher. Le bâtiment construit au 18 S. Michigan Avenue a une façade ornementée conçue par Louis Sullivan. L'ensemble a été ajouté sur la prestigieuse liste du Registre national des lieux historiques (NRHP) le 14 novembre 1985, et sur celle des Chicago Landmark (CL) le 11 septembre 1996. Présentation Les façades des 3 constructions montrent trois approches différentes de l'École de Chicago, un mouvement artistique qui conduisit à la création de l'architecture commercial moderne. Les bâtiments, conçus par la firme d'architectes Holabird and Root sont sobres tandis que la façade dessinée par Sullivan amplifie son approche plus expressive de l'architecture. Le bâtiment le plus grand de l'ensemble est connu comme le 18 South Michigan Avenue et était auparavant appelé le Gage Brothers and Company Building. Avant que les rues ne soient renommées en 1909 par le plan Burnham, le bâtiment avait pour adresse 130 S. Michigan Avenue. Les « fleurs » ornementales en haut de la façade de Sullivan furent élevées lorsque 4 étages eurent été ajoutés en 1902 par divers architectes. C'est un des cinq bâtiments créés par Louis Sullivan qui soient encore debout. Les deux plus petits immeubles au sud font aussi partie du Gage Group Buildings. Le Edson Keith and Company Building est relié au Gage Building et est situé au 24 S. Michigan Avenue. Le Theodore Ascher and Company Building est aussi connu comme le 30 South Michigan Building. Références Voir aussi Articles connexes École de Chicago Architecture à Chicago Liens externes Ressource relative à l'architecture : Registre national des lieux historiques Gage, Keith & Ascher Buildings Portail du Registre national des lieux historiques Portail de Chicago
Gage Group Buildings

Gage Group Buildings è un complesso di tre edifici situati al 18, 24 e 30 S. Michigan Avenue, tra Madison Street e Monroe Street, a Chicago, Illinois. Sono stati costruiti dal 1890 al 1899, su progetto di Holabird & Roche, per le tre aziende di produzione di cappelli - Gage, Keith e Ascher. L'edificio al 18 S. Michigan Avenue ha una facciata progettata da Louis Sullivan. È stato inserito nel National Register of Historic Places il 14 novembre 1985 ed è stato designato come Chicago Landmark l'11 settembre 1996. Inoltre, è un edificio contributivo del distretto storico Michigan Boulevard District. Le facciate di questi edifici dimostrano due approcci diversi alla Scuola di Chicago, un movimento di design che ha influenzato l'architettura commerciale moderna. Gli edifici di Holabird & Roche sono semplici, mentre la facciata progettata da Sullivan esemplifica il suo approccio più espressivo. L'edificio più alto è noto come "18 South Michigan Avenue" e in precedenza si chiamava Gage Brothers and Company Building. Prima che gli indirizzi delle strade di Chicago venissero modificati nel 1909, l'edificio aveva l'indirizzo di 130 S. Michigan Avenue. I decori ornamentali nella parte superiore della facciata di Sullivan sono stati spostati verso l'alto quando quattro piani sono stati aggiunti nel 1902 da architetti diversi. Questo è uno dei soli cinque edifici a Chicago progettati da Louis Sullivan come architetto indipendente che sono ancora in piedi. I due edifici più piccoli a sud fanno anch'essi parte degli edifici Gage Group. L'Edson Keith and Company Building è collegato all'edificio Gage ed è situato al 24 S. Michigan Avenue. Il Theodore Ascher and Company Building è anche conosciuto come 30 South Michigan Building. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Gage Group Buildings Collegamenti esterni (EN) Gage Building, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. Gage Group Buildings, su archINFORM.
Al-Sadiq-Moschee

Die al-Sadiq-Moschee (Urdu مسجد الصدیق DMG Masǧid al-Ṣadīq, auch: Wabash-Moschee) wurde im Jahr 1922 in Chicago gebaut. Diese Moschee wurde erbaut mit den Spenden von Angehörigen der Ahmadiyya Muslim Jamaat aus Indien. Chicago Muslim Mission Mufti Muhammad Sadiq kam am 15. Februar 1920 in Amerika an und errichtete 1921 das Hauptquartier der Ahmadiyya Muslim Jamaat. Muhammad Sadiq begann ein monatlich erscheinendes Magazin mit dem Namen „The Moslem Sunrise“ herauszugeben, welches Artikel über den Islam enthielt, gegenwartsbezogene Themen und Berichte von Konvertiten. Das Magazin erscheint heute noch. Muhammad Sadiq gewann in seiner kurzen Zeit in Amerika eine erhebliche Zahl an Konvertiten für den Islam, hauptsächlich in Detroit und Chicago in der Zeit zwischen 1922 und 1923. Die Ahmadiyya-Bewegung wuchs weiter und richtete mehr als 40 Missionsstationen in ganz Amerika ein. Von den vier Ahmadi-Moscheen heute in der Region sind zwei afroamerikanisch und zwei indopakistanisch geprägt. Chicago diente als nationales Hauptquartier bis 1950. Danach wurde es in die American Fazl Moschee in Washington, D.C. verlegt. Literatur Ahmadiyya Muslim Mosques Around the World – A Pictorial Presentation (Khilafat Centenary Edition) by the USA Ahmadiyya Muslim Community. ISBN 1-882494-51-2, S. 291 Al-Nahl Special Issue on Dr. Mufti Muhammad Sadiq. Weblinks Ahmadiyya Muslim Jamaat USA Moschee Info Einzelnachweise
Al-Sadiq Mosque

The Al Sadiq Mosque (or Wabash Mosque) was commissioned in 1922 in the Bronzeville neighborhood in city of Chicago. The Al-Sadiq Mosque is one of America's earliest built mosques and the oldest standing mosque in the country today. This mosque was funded with the money predominantly donated by African-American Ahmadi Muslim converts. Chicago Muslim Mission Mufti Muhammad Sadiq arrived in America on February 15, 1920, and established in 1921 the Headquarters of the Ahmadiyya Muslim Community. Muhammad Sadiq started a monthly magazine called The Muslim Sunrise, which contained articles on Islam, contemporary issues of conscience, and the names of new converts. This magazine still exists. Muhammad Sadiq attracted thousands of converts in his short stay in America, most notably in Detroit and Chicago between 1922 and 1923. The Ahmadiyya Muslim Community continued to grow and established more than 40 missions throughout America. Four Ahmadi mosques can be found in the region today, with demographics that are a mixture of African-American, Indo-Pakistani, White, and Latino. Chicago served as the movement's national headquarters until 1950, when it was moved to the American Fazl Mosque in Washington, D.C. In 1994 the Ahmadiyya Muslim Community's USA headquarters were moved to Masjid Bait ur Rahman in Silver Spring, MD. See also List of mosques in the Americas Lists of mosques List of mosques in the United States References Further reading Ahmadiyya Muslim Mosques Around the World – A Pictorial Presentation (Khilafat Centenary Edition) by the USA Ahmadiyya Muslim Community, ISBN 1-882494-51-2, pg. 291 Al-Nahl Special Issue on Dr. Mufti Muhammad Sadiq External links Mosque Info
Mezquita Al-Sadiq

La Mezquita Al-Sadiq (Wabash Mosque) fue construida en el año 1922 en el centro de Chicago (EE. UU.), gracias al dinero donado por la Comunidad Ahmadía de la India. El fundador de la fe ahmadía, Mirza Ghulam Ahmad, quiso replicar la política misional que las iglesias cristianas realizaban en la India de finales del siglo XIX, por ello, priorizó que esta rama del islam -si bien, gran parte de los musulmanes la consideran no islámica-, se expandiera por países occidentales. Por ello, muchas de las primeras mezquitas construidas en países occidentales, como en Alemania o Inglaterra, fueron levantadas por ahmadías.​ Referencias Información sobre la Mezquita
Al Sadiq-moskee

De Al Sadiq-moskee of Wabash-moskee is een moskee van de Ahmadiyya-geloofsgemeenschap in de Amerikaanse stad Chicago, gelegen in de buurt Bronzeville. Ze werd in 1922 opgericht als een van de eerste islamitische gebedsplaatsen in de Verenigde Staten en is de oudste nog bestaande moskee in het land. Ze werd gesticht door Mufti Muhammad Sadiq, een gezel van Mirza Ghulam Ahmad en de eerste moslimmissionaris in de Verenigde Staten, die een gemeenschap van moslims van allerlei achtergronden bijeenbracht rond de moskee. In de jaren 1990 werd het oorspronkelijke gebouw vervangen door een nieuwbouw.
Garfield Park

Garfield Park est un parc d'une superficie d'environ 0,74 km2 situé au 100 N. Central Park Ave. dans le secteur d'East Garfield Park, un des 77 secteurs de la ville de Chicago (Illinois, États-Unis). Conçu en 1907 par William Le Baron Jenney, Garfield Park est le plus ancien des trois grands parcs du West Side de Chicago, les deux autres étant Humboldt Park et Douglas Park. Géré par le Chicago Park District, Garfield Park a été désigné Chicago Landmark par la ville de Chicago et est inscrit sur la liste du Registre national des lieux historiques (National Register of Historic Places ; NRHP) par le National Park Service. Il abrite le Conservatoire de Garfield Park, l'un des conservatoires de plantes rares les plus grands et les plus impressionnants aux États-Unis. Souvent appelé « landscape art under glass » littéralement « l'art du paysage sous verre », le Conservatoire de Garfield Park occupe environ 18 000 m2 et contient un certain nombre de plantes et d'arbres provenant du monde entier (y compris des fougères anciennes de plus de 300 ans). En outre, des milliers de plantes y sont cultivées chaque année pour les parcs de Chicago et les espaces publics de la ville. Voir aussi Articles connexes Parcs à Chicago Landmark à Chicago Liens externes Ressource relative à l'architecture : Registre national des lieux historiques Portail des espaces verts Portail du Registre national des lieux historiques Portail de Chicago
Garfield Park

Garfield Park (in italiano: Parco Garfield) è un parco urbano di 0,74 km² di Chicago, sito nel quartiere di East Garfield Park (zona west side), nonché il più antico dei tre presenti a West Side (Humboldt Park, Garfield e Douglas Park). É sede del conservatorio omonimo: Garfield Park Conservatory. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Garfield park Collegamenti esterni Sito ufficiale, su chicagoparkdistrict.com. Garfield Park, su archINFORM.
Mather Tower

La Mather Tower és un gratacel situat al 75 East Wacker Drive al Loop de Chicago a l'estat d'Illinois als Estats Units. Forma part del barri històric deMichigan-Wacker Historic District. Acabat el 1928, l'edifici compta 41 pisos i s'eleva a 158 metres. La part superior de l'edifici és de forma octogonal i els pisos que el componen són els més petits a un gratacel d'aquesta alçada a Chicago. L'arquitecte Herbert Hugh Riddle ha concebut aquest edifici com a seu de la societat Mather Stock Car Company, que fabricava vagons, en particular per al transport de bestiar. El fundador de la societat és Alonzo C. Mather. Inicialment hi havia prevista en el projecte una torre bessona just al costat de la Mather Tower, però quan el mercat borsari es va esfondrar, els projectes per al segon edifici es van deixar de banda. El 2000, les quatre corones superiors van ser suprimides per raons de seguretat després que bocins de terracota caiguessin de la façana. El 2006, l'edifici va ser renovat i va rebre un premi d'excel·lència com a edifici històric al Nacional Trust fur Historic Preservation. Vegeu també Llista dels edificis més alts de Chicago Referències Enllaços externs ChicagoArchitecture.info Arxivat 2007-09-28 a Wayback Machine. Chicago Landmarks: Mather Tower Arxivat 2007-10-28 a Wayback Machine.
Mather Tower

La Mather Tower est un gratte-ciel situé au 75 East Wacker Drive, dans le secteur financier du Loop à Chicago dans l'Illinois (États-Unis). L'immeuble se trouve dans le quartier historique de Michigan–Wacker Historic District et est répertorié sur la liste des bâtiments et lieux à découvrir dans ce quartier. Historique Achevé durant l'année 1928, l'édifice possède 41 étages et s'élève à 158 mètres. La partie supérieure de l'édifice est de forme octogonale et les étages qui la compose sont les plus petits pour un gratte-ciel de cette hauteur à Chicago. La Mather Tower a été conçue par l'architecte Herbert Hugh Riddle pour servir de siège à la société Mather Stock Car Company, qui fabriquait des wagons, en particulier pour le transport de bétail. Le fondateur de la société est Alonzo C. Mather. Une tour jumelle était initialement prévue juste à côté de la Mather Tower, mais lorsque le marché boursier s'effondra, les projets de construction pour le deuxième bâtiment sont tombés à l'eau et les plans ont été démolis. En 2000, les quatre couronnes supérieures ont été supprimées pour des raisons de sécurité après que des morceaux de terre cuite furent tombés de la façade. D'autres couronnes ont été installées par hélicoptère le week-end du 23-24 novembre 2002 à partir d'une barge sur la rivière Chicago. En 2006, le bâtiment fut rénové et reçu le prix d'excellence au National Trust for Historic Preservation et fut classé comme bâtiment historique. Voir aussi Articles connexes Liste des plus hautes constructions de Chicago Liens externes Page at ChicagoArchitecture.info Chicago Landmarks: Mather Tower Portail des gratte-ciel Portail de Chicago
Mather Tower

De Mather Tower is een wolkenkrabber in Chicago, Verenigde Staten. Het gebouw werd op 7 maart 2001 tot een Chicago Landmark benoemd. Het gebouw staat op 75 East Wacker Drive. Geschiedenis In 1926 begon de constructie van de toren. De bouw werd in 1928 voltooid. In 1998 vielen er stukken terracotta van de gevel af. De gevel werd als voorzorgsmaatregel bedekt met een net. Van 1982 tot 1983 werd het gebouw door Harry Weese and Associates gerenoveerd. In 2000 werd de koepel van het gebouw als ondeugdelijk gezien. De koepel, die de bovenste vier verdiepingen van het gebouw vormde, werd dan ook verwijderd. Pas in november 2001 werd de koepel vervangen. Op 22 november 2003 vielen er tegels van de Mather Tower af, waardoor twee voetgangers werden geraakt. In mei 2009 werd het River Hotel in het gebouw geopend. In 2006 kreeg het gebouw de National Preservation Honor Award van de National Trust for Historic Preservation. Ontwerp De Mather Tower is 158,8 meter hoog en telt 41 verdiepingen. Het is ontworpen door Herbert Hugh Riddle en Koenen Associates in een neogotische stijl. De slanke vorm van het gebouw werd aangemoedigd door de Chicago Zoning Ordinance, die stond voor hoge, dunne wolkenkrabbers. Ooit huisde het gebouw het hoofdkantoor van de Mather Stock Car Company. De originele plannen bevatten een tweede, identieke tweelingtoren. Maar deze toren werd door de komst van de Grote Depressie geschrapt. Het onderste gedeelte van de toren wordt als kantoorruimte gebruikt. De bovenste verdiepingen bevatten een privé hotel.
H.C.C. Groen-Geel

De Haagsche Countryclub Groen-Geel is een Nederlandse countryclub die speelt op De Roggewoning tussen Wassenaar en Den Haag. De club heeft circa 1.550 leden, verdeeld over drie sporten, hockey (sinds 1932), cricket (sinds 1950) en golf (sinds 1982). Hockey De oorspronkelijk katholieke hockeyclub werd opgericht op 15 februari 1932. De leden kwamen van het St. Aloysius College, later kwamen er ook meisjes van het Edith Stein College in Den Haag. In het begin heette de club Hockey Aloysius College (HAC). Later werd de club naar Groen-Geel hernoemd. In het seizoen 1933/34 bestond de club uit 30 leden. In 1936 werd het eerste elftal kampioen. In 1938 werd Groen-Geel kampioen Derde klasse en promoveerde het naar de Tweede klasse. In het seizoen 1940/41 speelden er zeven heren- en voor het eerst ook drie dameselftallen. Aanvankelijk werd door HAC gehockeyd op het tweede voetbalveld van Graaf Willem II, dat toen nog niet samengevoegd was met VAC (Voetbal Aloysius College). Het spelersarsenaal werd aangevuld door leerlingen van het AC, die uitsluitend in katholiek verband mochten sporten. In de jaren '70 werd de katholieke invalshoek losgelaten. In 1993 stopte de jeugdafdeling en is de focus volledig op "volwassenhockey". Sinds 2025 beschikt Groen-Geel over drie waterkunstgrasvelden. In 2026 bestaat de hockeyafdeling uit 35 seniorenelftallen (18 dames, 15 heren en 2 x 45+). Het eerste damesteam speelde enkele jaren in de Overgangsklasse. In het seizoen 2025 - 2026 speelt dames 1 in de Eerste klasse en heren 1 in de Eerste klasse en zijn de overige teams vertegenwoordigd in de reserve Overgangsklasse t/m reserve 5de klasse. Cricket Op 1 april 1950 werd de cricketclub opgericht. Sinds eind vorige eeuw bestaat de vereniging uit een dames- en twee herenteams. De dames spelen in de Eerste Klasse, de heren komen uit in de ZAMI competitie. In 2025 werd het 75-jarig lustrum gevierd. Golf Op 1 november 1982 werd de golfclub van Groen-Geel opgericht. Er werden een drivingrange en twee holes naast de hockey- en cricketvelden gebouwd. Later gaf Duinwaterleidingen toestemming tot uitbreiding, mits het terrein onderhouden zou worden. Landgoed Voorlinden gaf toestemming om de vierde hole aan te leggen. In 2007 is de hole-indeling meermaals ugraded. Een van de holes werd afgestaan voor kunstgras aan voetbalclub Graaf Willem II VAC. De resterende baan werd vernieuwd en verlengd. In 2019 werden er nieuwe holes aangelegd waardoor er twee banen ontstonden. Externe link Officiële website
Halsted station (CTA Green Line)

Halsted is an "L" station on the CTA Green Line's Ashland branch, located in the Englewood neighborhood. It is situated at 6321 South Halsted Street. It opened on December 24, 1906. Station layout The station has two side platforms and a single entrance on the east side of Halsted Street. The entrance contains turnstiles and a staircase and elevator reaching each platform as well as an escalator to the Harlem-bound platform. At the east end of each platform is an exit-only staircase. Bus connections CTA 8 Halsted 63 63rd (Owl Service) References External links Halsted (Englewood Line) Station Page at Chicago-L.org Halsted Street entrance from Google Maps Street View