NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Четверта пресвітеріанська церква (Чикаго)

Четверта пресвітеріанська церква Чикаго — одна з найбільших конгрегацій Пресвітеріанської церкви (США), розташована в районі Магніфісент-Майл у Чикаго, прямо навпроти Мічиган-авеню від Центру Джона Хенкока. Історія Четверта пресвітеріанська церква Чикаго була утворена 12 лютого 1871 року шляхом злиття Вестмінстерської пресвітеріанської церкви та Північної пресвітеріанської церкви. Об'єднана громада освятила нову будівлю церкви в неділю, 8 жовтня 1871 року. Пізніше того ж дня почалася велика чиказька пожежа, яка знищила новий притулок молодої конгрегації. Згодом громада побудувала другу будівлю, розташовану на розі Раш-стріт і Суперіор-стріт, яку освятила в лютому 1874 року. Після майже 40 років перебування на цьому місці, у 1912 році, громада вирішила побудувати нову будівлю на Пайн-стріт (нині Північна Мічиган-авеню), яка на той час була досить нерозвиненою частиною міста. Громада найняла архітектора Ральфа Адамса Крама для створення будівлі в стилі готичного відродження. Крам, який також спроектував собор Святого Іоанна Богослова в Нью-Йорку, працював над обома церквами одночасно протягом 1912 року. Однак, лише Четверта Пресвітеріанська церква була завершена і була освячена в 1914 році. Іоанна Богослова, навпаки, ще офіційно незакінчений і вважається незавершеним. Крам спроектував і побудував святилище, однак парафіяльний будинок, монастир, особняк і гарт, які лежать на південь уздовж Мічиган-авеню, були спроектовані Говардом Ван Дореном Шоу. Будівля церкви є найстарішою будівлею на Північній Мічиган-авеню, за винятком Чиказької водонапірної вежі, і внесена до Національного реєстру історичних місць. У 1884 році громада співпрацювала з медичним коледжем Раша для створення міської пресвітеріанської лікарні Статистика За даними ПК(США), у 2013 році Четверта церква налічувала 5540 членів, що є другою за чисельністю пресвітеріанською громадою в США. У 2015 році в Четвертій церкві Quimby Pipe Organs встановили інструмент вартістю три мільйони доларів з п'ятьма мануалами, 143 рангами і 8 343 трубами, найбільший на середньому заході Сполучених Штатів. Пастори Незадовго до початку ХІХ століття прп. М. Вулсі Страйкер (1885—1892), широко цитований експерт, а також плідний автор гімнів, служив пастором, але залишив Чикаго, щоб стати президентом своєї альма-матер, Гамільтонського коледжу в північній частині штату Нью-Йорк. Преподобний Джон Бьюкенен, який обіймав посаду старшого пастора 25 років, пішов у відставку 31 січня 2012 року. У березні 2014 року члени Четвертого пресвітеріанства проголосували на зборах конгрегації за преподобного Шеннона Джонсона Кершнера, який очолить церкву як її наступного пастора, починаючи з 1 травня 2014 року. Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Четверта пресвітеріанська церква (Чикаго) Fourth Presbyterian Church
Impact Field

Impact Field is a baseball park in Rosemont, Illinois, U.S., which is part of the Chicago metropolitan area. It is the home of the Chicago Dogs, an independent league baseball team playing in the American Association of Independent Professional Baseball. It is located near O'Hare International Airport, as well as Allstate Arena, the Donald E. Stephens Convention Center, and the Fashion Outlets of Chicago. In 2013, Bradley Stephens, the mayor of Rosemont, proposed the area of where Impact Field is now located as a possible site for a new Chicago Cubs stadium. In September 2017, Impact Networking, a provider of business technology services, purchased the naming rights to the ballpark, then under construction, for a 12-year period, for an undisclosed sum. The ballpark seats 8,300 people for baseball, and it opened in 2018. It features a double-sided digital scoreboard, which is visible to more than 70 million cars that travel on Interstate 294 each year. The Chicago Dogs played their first game at Impact Field on May 25, 2018. They lost to the visiting Kansas City T-Bones, 8–4, in front of 6,317 people. References External links Official website Chicago Dogs
Beverly Unitarian Church

Beverly Unitarian Church is a Unitarian Universalist ("UU") church in Chicago, Illinois. History The church was formed in 1951 by the merger of two congregations: the Beverly Unitarian Fellowship, which had begun in 1941, and the People's Liberal Church founded in 1878. People's Liberal Church was known by a variety of names over the years: In 1878 it was called the Unitarian Universalist Christian Union Society of Englewood, or simply the Christian Union Society; in 1880 on moving to a new building, it was named First Universalist Church of Englewood; in 1889 it moved to a larger building and was called Stewart Avenue Universalist Church. Beverly Unitarian Church purchased the Givins Irish Castle building for $14,000 and has used it since 1942. Ministers People's Church prior to merger 1878-1892 - Rev. Florence E. Kollock (at the People's Liberal Church of Chicago, then called alternately The Christian Union, and The First Universalist Society of Englewood) 1892-1936 - Rev. Rufus Austin White (at The People's Liberal Church of Chicago) 1939-1944 - Donald S. Harrington (at The People's Liberal Church of Chicago, and 1942–1944 at Beverly Unitarian Fellowship as well) Robert S. Hoagland Willim D. Hammond Hartley C. Ray Beverly Unitarian Society prior to merger 1941-1942 - Lon Ray Call 1942-1944 - Donald S. Harrington 1944-1946 - Jack Mendelsohn 1947-1950 - William Hammond 1946-19xx - Helgi I. S. Borgford After merger 1950-1953 - Hartley Cabot Ray 1954-1963 Vincent Silliman 1964-1970 S. Hunter Leggitt, Jr. 1970-1971 John Lester Young (interim) 1971-1979 Robert L. Schaibly 1980-1991 Roger Brewin 1992-1993 Thomas Payne (interim) 1994-2003 Leonette Bugleisi 2003-2005 Jim Hobart (interim) 2005-2008 Karen Matteson 2008-2009 Ana Levy-Lyons 2009-2014 Neil Shadle 20XX-2014 Nan Hobart 2014-2016 Karen Mooney 2016-2017 John Smith 2017–2021 David Schwartz References External links Official website Chicago's Only Castle Documentary Website Givins Beverly Castle
Pickwick Theatre

The Pickwick Theatre is an art deco movie palace located in Park Ridge, Illinois, a suburb of Chicago. Designed by Roscoe Harold Zook, William F. McCaughey, and Alfonso Iannelli, the Pickwick opened in 1928 as a vaudeville stage and movie theatre. It is widely recognized for its marquee and 100-foot tower, which appeared in the opening credits of At the Movies. The main auditorium, built to resemble an Aztec or Mayan temple, originally seated up to 1,400 people. Seating capacity in the main auditorium was reduced by 200 seats in 1968 and an additional 400 seats in 2012 as the result of renovations. The 2012 renovation project, valued at $1.2 million, also included a new roof, mechanical improvements and exterior renovations including those to the original marquee. The theater was named in 1928 by the mayor of Park Ridge, William H. Malone I, for the title character Samuel Pickwick in Charles Dickens' novel The Pickwick Papers. The building was placed on the National Register of Historic Places in 1975 and continues to host films as well as live stage shows. In 1990, theatre management expanded the Pickwick by adding three new screens behind the original auditorium. In 2017, owner Dino Vlahakis added a 39-seat theatre located on the second floor of the rear building, in place of the theatre's offices. In celebration of the 2018 Illinois Bicentennial, the Pickwick Theater was selected as one of the Illinois 200 Great Places by the American Institute of Architects Illinois component (AIA Illinois). In 2022, the Pickwick Theatre was featured in an episode of NBC's Chicago Fire. Notes External links Media related to Pickwick Theater at Wikimedia Commons Official Theatre Website The Pickwick at cinematreasures.org Illinois Great Places - Pickwick Theater Society of Architectural Historians SAH ARCHIPEDIA entry on the Pickwick Theatre
Pickwick Theatre

El Pickwick Theatre es un palacio de cine art déco ubicado en Park Ridge, Illinois, un suburbio de Chicago.​ Diseñado por Roscoe Harold Zook, William F. McCaughey y Alfonso Iannelli, el Pickwick se inauguró en 1928 como escenario de vodevil y cine. Es ampliamente reconocido por su marquesina y su torre de 100 pies, que apareció en los créditos iniciales de At the Movies.​ El auditorio principal, construido para parecerse a un templo azteca o maya, originalmente tenía capacidad para 1.400 personas.​ La capacidad de asientos en el auditorio principal se redujo en 200 asientos en 1968 y 400 asientos adicionales en 2012 como resultado de las renovaciones. El proyecto de renovación de 2012, valorado en 1,2 millones de dólares, también incluyó un techo nuevo, mejoras mecánicas y renovaciones exteriores, incluidas las de la marquesina original.​ El teatro fue nombrado en 1928 por el alcalde de Park Ridge, William H. Malone I, por el personaje principal Samuel Pickwick en la novela de Charles Dickens Los papeles póstumos del Club Pickwick.​ El edificio fue incluido en el Registro Nacional de Lugares Históricos en 1975​ y continúa albergando películas y espectáculos en vivo. En 1990, la dirección del teatro expandió el Pickwick al agregar tres nuevas pantallas detrás del auditorio original. En 2017, el propietario Dino Vlahakis agregó un teatro de 39 asientos ubicado en el segundo piso del edificio trasero, en lugar de las oficinas del teatro.​ En celebración del Bicentenario de Illinois 2018, el Teatro Pickwick fue seleccionado como uno de los 200 Grandes Lugares de Illinois​ por el componente de Illinois del American Institute of Architects (AIA Illinois). Notas Enlaces externos Official Theatre Website The Pickwick at cinematreasures.org Illinois Great Places - Pickwick Theater Society of Architectural Historians SAH ARCHIPEDIA entry on the Pickwick Theatre
Пиквик (театр)

Театр «Пиквик» (англ. Pickwick) расположен в городе Парк Ридж (пригород Чикаго), штат Иллинойс. История Дизайн разработали Роско Гарольд Зук, Уильям Ф. Маккои и Альфонсо Ланнели, театр был открыл в 1928 году как водевиль сцены и кино. Она получила широкое признание за большой зал и 100-футовую башню, которая появлялась во многих фильмах. Основной зал, построен в виде храма ацтеков и майя. Вместимость театра 1400 человек. В 1975 году, здание было занесено в Национальный реестр исторических мест США. Сейчас в театре, как и раньше показывают фильмы и живое шоу. В 1990 году управление расширило театр. Были добавлены 3 новых экрана. Стоимость билетов (кино) В театре показывают все фильмы, которые выходят в мировой прокат. В настоящее время, театр в основном используется для показа кино. Живого представления в нём почти не показывают. Интересные факты В театре действует специальная интернет-акция. При подписке на недельные обновления, кружку попкорна вы получаете бесплатно. См. также Национальный реестр исторических мест США Ссылки Сайт театра Театр «Пиквик» на сайте cinematreasures.org Фотографии интерьера
Chicago Assembly Plant

Chicago Assembly Plant (sometimes referred to as Torrence Avenue Assembly) is Ford Motor Company's oldest continuously operated automobile manufacturing plant. It is located at E. 130th Street and Torrence Avenue in the Hegewisch neighborhood of Chicago, Illinois, United States. As of 2023, Chicago Assembly Plant manufactures the sixth-generation Ford Explorer, the second-generation Lincoln Aviator, and the Police Interceptor Utility. History Production started on March 3, 1924, as an alternative site to the River Rouge Plant for Model T production. It switched to Model A production in 1928, and built M8 Greyhound and M20 Armored Utility Car armored cars during World War II. It was the site of pickup truck production for 40 years before that operation stopped in 1964. In 1985, it was selected as the site of production for the Ford Taurus and Mercury Sable midsize sedans. Ford spent US$400,000,000 in 2004 to modernize the plant. It switched to production of D3-platform vehicles for 2005, and to CD6-platform vehicles for 2020. Nine automotive suppliers have built factories nearby at the Ford Chicago Manufacturing Campus developed by CenterPoint Properties. Ford's Chicago plant is a center for flexible just-in-time production. As of 2023 the Ford Web site stated that it employed about 5,800 workers, mostly paid per hour. As of 2022, there were concerns that Ford's phasing out of internal combustion-engined vehicles in favour of electric vehicles could throw into question the future of the Torrence Avenue complex. Products made (model years) As of 2023, the following vehicles are produced at Chicago Assembly Plant: Ford Explorer (since 2011) Police Interceptor Utility Lincoln Aviator (since 2020) Past (model years) Lincoln MKS (2009–2016) Ford Taurus X (2008–2009) Mercury Montego (2005–2007) Ford Freestyle (2005–2007) Ford Five Hundred (2005–2007) Ford Taurus (1986–2019) Mercury Sable (1986–2009) Mercury Marquis (1983–1986) Ford LTD (1983–1986) Mercury Cougar (1981–1982) Ford Granada (1981–1982) Ford Thunderbird (1977–1981) Ford Torino (1976) Ford Elite (1974-1976) Mercury Marquis (1969–1976) Ford Galaxie (1969–1976) Ford Country Sedan (1952-1974) Ford Country Squire (1950-1991) Ford Deluxe (1941-1948) Ford Custom (1949-1951) Ford Crestline (1951-1954) Ford Fairlane (1955-1961) Ford F-100 (1953–1964) Ford Model A (1927–1931) Ford Model T (1924–1928) See also List of Ford factories References Mayne, Eric (July 1, 2002). "Betting on Ford". Ward's Auto World. Archived from the original on December 27, 2004. External links Official website Map: 41°39′43″N 87°33′39″W
Chicago Assembly

Chicago Assembly (CAP), ook Torrence Avenue Assembly genoemd, is een autoassemblagefabriek van Ford in de stad Chicago in de Verenigde Staten. De fabriek ging open in 1924 en is Fords oudste assemblagefabriek die permanent in bedrijf was. Geschiedenis De productie van Chicago Assembly ving aan op 3 maart 1924 en was een uitbreiding van de Ford Model T-productie van de River Rouge Plant. Rond 1930 werd er diens opvolger, de Ford Model A gebouwd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden in de fabriek M8 Greyhound en M20 Armored Utitity Car-pantserwagens gebouwd. Tot 1964 werden er ook pick-ups gebouwd waarvan de F-100 de laatste was. In 1985 kreeg Chicago Assembly de nieuwe Ford Taurus en zustermodel Mercury Sable toegewezen, een automodel dat zeer populair werd. De productie ervan werd in 2004 beëindigd waarna Ford 400 miljoen dollar investeerde in de modernisering van de fabriek. Vervolgens begon de fabriek vanaf 12 juli 2005 modellen van het D3-platform te bouwen zoals de Ford Five Hundred. Gebouwde modellen Zie ook Lijst van Ford-fabrieken Ford Motor Company
Festival de Ravinia

El Festival de Ravinia (en inglés: Ravinia Festival) es un festival de música clásica, que se celebra cada año entre junio y septiembre desde 1936 en Highland Park en Illinois. Es el más antiguo de los festivales musicales al aire libre de Estados Unidos. Tiene un pabellón para 3200 espectadores, un teatro cerrado para 850 y uno de cámara para 450. Se realizan más de 120 eventos anuales entre conciertos, óperas, jazz, rock y teatro. Es la sede veraniega de la Orquesta Sinfónica de Chicago desde 1936. Atrae a 600,000 personas anualmente y ha visto actuar a luminarias como Louis Armstrong, The Ballet Russe, Luciano Berio, Leonard Bernstein, Lucrezia Bori, Dave Brubeck, Pablo Casals, Van Cliburn, Aaron Copland, Duke Ellington, Ella Fitzgerald, George Gershwin, JosZÿ Greco, Jascha Heifetz, John Houseman, Janis Joplin, Yo Yo Ma, Luciano Pavarotti, Itzhak Perlman, Renata Scotto, Oscar Peterson, Jessye Norman, Stephen Sondheim, Isaac Stern , Osvaldo Golijov, y Frank Zappa. También fue escenario para el estreno estadounidense de la obra Orion de Philip Glass en colaboración con Mark Atkins, Ashley MacIsaac, Wu Man, Ravi Shankar, Foday Musa Suso y UAKTI, que tuvo lugar el martes 21 de junio de 2005. Es rival amistoso del Festival de Tanglewood. Directores artísticos James Conlon (2005-) Christoph Eschenbach (1994-2005) James Levine (1971-1994) Seiji Ozawa (1964-1971) Enlaces externos Sitio oficial del festival
Ravinia Festival

Ravinia Festival – najstarszy muzyczny festiwal na świeżym powietrzu w Ameryce Północnej. Festiwal odbywa się w mieście Highland Park, w stanie Illinois, w Stanach Zjednoczonych. Miejscem koncertów jest teren Ravinia Park (powstały w 1904 roku), które odbywają się tam zarówno w budynkach, jak i poza obiektami zamkniętymi. Koncerty muzyczne są organizowane w ramach Ravinia Festival rokrocznie od czerwca do września. Pierwotnie park z muszlą koncertową pomyślany był jako element przyciągający pasażerów kolei podmiejskiej kursującej na trasie Chicago – Milwaukee (stacja kolejowa znajduje się przy parku), przy czym podczas koncertu inauguracyjnego wykonano tylko jeden utwór; była to piosenka Billy Bailey Won’t You Please Come Home, będąca protestem przeciwko obowiązującej wtedy prohibicji. Początek sezonów koncertowych nastąpił rok później, przy czym przez 5 kolejnych lat występowały jedynie orkiestra symfoniczna z Nowego Jorku i zespół taneczny Ruth, Dennis and Ted. W 1911 roku konsorcjum The Ravinia Company (z północnych przedmieść Chicago) kupiło park, zbudowało odpowiednie pomieszczenia (przede wszystkim audytorium na ponad 1400 widzów) i zaczęło sprowadzać najlepsze orkiestry symfoniczne z terenu całych Stanów Zjednoczonych, a wkrótce także z Europy. W latach 1912–1931 Ravinia stała się ulubionym przez melomanów miejscem spotkań i zyskała miano amerykańskiej „letniej stolicy operowej”. Z powodu wielkiego kryzysu działalność artystyczna została wstrzymana na kilka lat. W sierpniu 1936 Chicagowska Orkiestra Symfoniczna pomogła zainaugurować pierwszy sezon Festiwalu Ravinia i odtąd każdego lata jest tam orkiestrą rezydentem. Ravinia Festival stał się dla melomanów kluczowym miejscem w regionie. Goście mogą słuchać najlepszych wykonawców z niemal całego świata, siedząc na trawie i spożywając własny prowiant przy przywiezionych ze sobą stołach. Na koncerty przyjeżdżają całe rodziny, grona przyjaciół, by w świetle rozwieszonych na drzewach lampionów przeżywać spotkania z muzyką. Wprowadzone w pierwszych latach XXI wieku restrykcyjne przepisy zakazały na terenie parku palenia papierosów, wnoszenia piecyków Barbecue, korzystania z rowerów i rolek, co znacznie zmniejszyło atrakcyjność miejsca. Chcąc wynagrodzić sobie straty spowodowane restrykcjami, kierownictwo parku rozszerzyło po kilku latach program imprez wprowadzając, obok muzyki poważnej, także koncerty grup rockowych, jazzowych i bluesowych, co znacznie obniżyło renomę Ravinii wśród miłośników muzyki poważnej. Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna Festiwalu
Alton (Illinois)

Alton és una ciutat a l'estat d'Illinois. Segons el cens del 2000 tenia 30.496 habitants. Demografia Segons el cens del 2000, Alton tenia 30.496 habitants, 12.518 habitatges, i 7.648 famílies. La densitat de població era de 752,8 habitants/km². Dels 12.518 habitatges en un 29,3% hi vivien nens de menys de 18 anys, en un 39,3% hi vivien parelles casades, en un 17,4% dones solteres, i en un 38,9% no eren unitats familiars. En el 33,3% dels habitatges hi vivien persones soles el 13,8% de les quals corresponia a persones de 65 anys o més que vivien soles. El nombre mitjà de persones vivint en cada habitatge era de 2,36 i el nombre mitjà de persones que vivien en cada família era de 3,02. Per edats la població es repartia de la següent manera: un 25,8% tenia menys de 18 anys, un 9,1% entre 18 i 24, un 29,1% entre 25 i 44, un 20% de 45 a 60 i un 16% 65 anys o més. L'edat mediana era de 35 anys. Per cada 100 dones de 18 o més anys hi havia 83,1 homes. La renda mediana per habitatge era de 31.213 $ i la renda mediana per família de 37.910$. Els homes tenien una renda mediana de 33.083 $ mentre que les dones 22.485 $. La renda per capita de la població era de 16.817 $. Aproximadament el 14,7% de les famílies i el 18,7% de la població estaven per davall del llindar de pobresa. Poblacions properes El següent diagrama mostra les poblacions més properes. Referències
Alton (Illinois)

Alton je město v okrese Madison County při jihozápadní hranici státu Illinois ve Spojených státech amerických. V roce 2020 zde žilo 25 676 obyvatel a s celkovou rozlohou 43,3 km² byla hustota zalidnění 592,3 obyvatel na km². Narodili se zde jazzový hudebník Miles Davis, nejvyšší člověk v historii Robert Wadlow a spisovatel Thomas N. Scortia. V roce 1833 zde byla vybudována vojenská věznice. Během občanské války zde bylo uvězněno více než 11 000 vězňů. V roce 1865 byla uzavřena a později zbourána. Geografie Alton leží na souřadnicích . Alton se nachází na levém břehu řeky Mississippi, mezi zaústěním řek Illinois a Missouri, nedaleko velkoměsta St. Louis ve státě Missouri. Demografie Sčítání 2020 Podle sčítání lidu zde v roce 2020 žilo 25 676 obyvatel. Rasové složení 63,8 % bílí Američané 26,8 % Afroameričané 0,7 % asijští Američané 0,04 % pacifičtí ostrované 0,5 % Indiáni 1,1 % jiná rasa 7 % dvě nebo více ras Obyvatelé hispánského nebo latinskoamerického původu, bez ohledu na rasu, tvořili 2,6 % populace. Sčítání 2010 Podle sčítání lidu Spojených států amerických v roce 2010 zde žilo 27 865 obyvatel. Rasové složení 72,32 % bílí Američané 24,72 % Afroameričané 0,18 % Indiáni 0,38 % asijští Američané 0,01 % pacifičtí ostrované 0,68 % jiná rasa 1,71 % dvě nebo více ras Obyvatelé hispánského nebo latinskoamerického původu, bez ohledu na rasu, tvořili 1,49 % populace. Osobnosti Robert Wadlow (1918–1940), nejvyšší člověk v historii Mary Beth Hughes (1919–1995), herečka Miles Davis (1926–1991), jazzový trumpetista Thomas N. Scortia (1926–1986), spisovatel James Earl Ray (1928–1998), vrah Martina Luthera Kinga Kash Killion, jazzový basista Počasí Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Alton na Wikimedia Commons Encyklopedické heslo Alton v Ottově slovníku naučném ve Wikizdrojích Oficiální stránky (anglicky)
Alton (Illinois)

Alton es una ciudad ubicada en el condado de Madison en el estado estadounidense de Illinois. En el año 2010 tenía una población de 27.865 habitantes y una densidad poblacional de 753 personas por km².​ Se encuentra sobre la orilla izquierda del río Misisipi —que la separa de Misuri—, pocos kilómetros al norte de San Luis. Demografía Según la Oficina del Censo en 2000 los ingresos medios por hogar en la localidad eran de $31,21, y los ingresos medios por familia eran $37,91. Los hombres tenían unos ingresos medios de $33,08 frente a los $22,48 para las mujeres. La renta per cápita para la localidad era de $16,81. Alrededor del 26,8% de la población estaban por debajo del umbral de pobreza.​ Personalidades Miles Davis (1926-1991), trompetista y compositor de jazz. James Earl Ray (1928-1998), asesino de Martin Luther King, Jr. Phyllis Schlafly (1924-2016), activista conservadora. Robert Wadlow (1918-1940), el hombre más alto de la historia. Referencias Enlaces externos Portal:Illinois. Contenido relacionado con Illinois. Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Alton.
Alton (Illinois)

Alton est une ville de l'Illinois, dans le comté de Madison aux États-Unis. L'aéroport desservant Alton se trouve à Bethalto et s'appelle St. Louis Regional Airport. C'est la ville natale du musicien de jazz Miles Davis mais aussi de Robert Wadlow, l'homme le plus grand de histoire à avoir existé. Personnalités Robert Wadlow (1918-1940), l’homme le plus grand du monde ; Miles Davis (1926-1991), figure majeure du jazz ; Ernest R. House (1937-), universitaire spécialisé dans l'évaluation des politiques publiques et les politiques éducatives ; Edward Weisenburger (1960-), évêque. Voir aussi Gare d'Alton Alton Railroad Clark Bridge d'Alton Liste de villes de l'Illinois Liens externes (en) Site officiel Ressource relative à la géographie : Geographic Names Information System Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de l’Illinois