NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Église Saint-Benoît de Honaunau

L'église Saint-Benoît, parfois simplement appelée l'église peinte, est une église catholique située à Honaunau-Napoopoo, sur l'île d'Hawaï, aux États-Unis. Elle est inscrite au Registre national des lieux historiques. Historique et description L'église est construite de 1899 à 1902 sous la supervision du prêtre missionnaire belge John Velghe, qui peint ensuite les fresques du plafond et des murs de l'édifice. Velghe y représente notamment des scènes bibliques, comme Caïn tuant Abel, la Tentation du Christ, ainsi que l'état des pécheurs en Enfer. Dans cette petite église rectangulaire, Velghe peint une voûte gothique au-dessus de l'autel, donnant ainsi l'illusion d'une cathédrale européenne semblable à celle de Burgos en Espagne. Velghe inspirera d'autres prêtres qui construiront d'autres « églises peintes », comme l'église de l'Étoile-de-la-Mer peinte par le père Evarist Gielen. Fresques Protection L'église Saint-Benoît de Honaunau est inscrite au Registre hawaïen des lieux historiques le 27 mars 1979 puis au Registre national des lieux historiques le 31 mai 1979. Culte Saint-Benoît est une église active du diocèse d'Honolulu et du vicariat de Hawaï-Ouest. On y célèbre cinq messes par semaine. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « St. Benedict's Catholic Church (Honaunau, Hawaii) » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Liens externes Ressource relative à l'architecture : Registre national des lieux historiques Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail du Registre national des lieux historiques Portail d’Hawaï
Limahuli Garden and Preserve

The Limahuli Garden and Preserve is a 17-acre botanical garden (6.9 ha) and 985-acre nature preserve (399 ha) on the north shore of Kauaʻi island, Hawaiʻi. It is one of the five gardens of the non-profit National Tropical Botanical Garden. Description Limahuli lies within a tropical valley covering three distinct ecological zones. The Makana Mountain ridge looms behind, and the Limahuli Stream includes an 800-foot (240 m) waterfall on its descent from the valley's high end at 3,330 feet (1,010 m) to sea level just below the garden. The name comes from lima huli which means "turned hand" in the Hawaiian language. The garden contains a wide range of native and Polynesian-introduced plants, including kukui (Aleurites moluccana), banana, breadfruit, alula (Brighamia insignis), Paper Mulberry (Broussonetia papyrifera), papala (Charpentiera elliptica), kī (Cordyline fruticosa), turmeric (Curcuma domestica), hāhā (Cyanea hardyi), lama (Diospyros sandwicensis), vegetable fern (Diplazium esculentum), ginger, hau kuahiwi (Hibiscadelphus distans), hibiscus including kokiʻo keʻokeʻo (Hibiscus waimeae), kava, koa (Acacia koa), nehe (Lipochaeta succulenta), ʻōhiʻa lehua (Metrosideros polymorpha), pokulakalaka (Munroidendron racemosum), kului (Nototrichium divaricatum), hala (Pandanus tectorius), pāpala kēpau (Pisonia wagneriana), plumeria, loʻulu (Pritchardia limahuliensis), sugarcane, taro, and iliau (Wilkesia gymnoxiphium). It includes taro terraces (loʻi kalo) that date back to early Polynesian arrivals on the island. These were part of an ancient ahupuaʻa, a sophisticated land-management and food-production system. In 1997 Limahuli Garden was selected by the American Horticultural Society as the best natural botanical garden in the United States. In 2007, it received the top "Keep It Hawaiʻi" award from the Hawaiʻi Tourism Authority for its support of the Hawaiian culture, protection and development of Hawaiian knowledge by preservation of natural resources through research, hands-on work, and educational opportunities. Limahuli Garden is open to visitors. An admission fee is charged. The preserve area is not open to the public. It is inland from the Haʻena State Park and Keʻe beach off of Route 560 (near its western end) at 22°13′13″N 159°34′33″W. The preserve was established with 13 acres (5.3 ha) donated by Juliet Rice Wichman in 1967 and extended by her grandson Charles "Chipper" Rice Wichman, who were descended from businessman William Hyde Rice and missionary William Harrison Rice. Mount Makana which rises above Limahuli Valley is sometimes called Bali Ha'i, a name used in the 1958 film South Pacific which was filmed on location in the area. Gallery See also National Tropical Botanical Garden McBryde Garden Allerton Garden Kahanu Garden The Kampong List of botanical gardens in the United States References External links Official website National Tropical Botanical Garden
Limahuli Garden and Preserve

Limahuli Garden and Preserve is een botanische tuin en natuurreservaat aan de noordkant van het Hawaïaanse eiland Kauai. Het terrein maakt deel uit van de National Tropical Botanical Garden (NTBG), een netwerk van tuinen en natuurreservaten op Hawaï en in Florida. De tuin wordt geflankeerd door de Makana Mountain, die uitzicht geeft over de Grote Oceaan. Limahuli Stream is een beek die door het terrein loopt. Geschiedenis In 1967 kwam de Limahuli Valley onder het beheer van Juliet Rice Wichman. Zij had het idee om de natuur te beschermen en verwijderde grazend vee van het terrein. In 1976 gaf ze het laagste gedeelte van de Limahuli Valley aan de Pacific Tropical Botanic Garden (vanaf 1988 bekend als de National Tropical Botanical Garden). Dit land zou de Limahuli Garden vormen. Na haar dood, erfde Juliets kleinzoon Chipper Wichman het overige land. Hij leerde over tropische horticultuur bij de NTBG en de University of Hawaii en begon planten te kweken in het tuingedeelte en verrichtte botanisch onderzoek van het gedeelte dat bekend zou worden als Limahuli Preserve. In 1994 gaf hij zijn land ook aan de NTBG, waardoor Limahuli Garden and Preserve ontstond. In 1995 opende het bezoekerscentrum bij de ingang van de tuin. De American Horticultural Society benoemde de tuin in 1997 tot de beste natuurlijke botanische tuin in de Verenigde Staten. Collectie De plantencollectie bestaat uit planten die van nature voorkomen op Hawaï en planten die van belang waren voor de vroegste inwoners. Ook bevat de tuin planten die zich op Hawaï invasief gedragen. Planten die endemisch zijn op Hawaï, maken deel uit van de collectie. Dit zijn planten als Pritchardia limahuliensis, Phyllostegia renovans, Brighamia insignis, Munroidendron racemosum, Wilkesia gymnoxiphium, Euphorbia haeleeleanan, Pipturus albidus, Pisonia wagneriana, Kokia kauaiensis, Lobelia niihauensis en Hibiscus waimeae subsp. hannerae. De etnobotanische collectie bestaat uit planten die werden gekweekt door de vroegere bewoners van Hawaï. Hieronder zijn planten als taro (Colocasia esculenta), zoete aardappel (Ipomoea batatas), kava (Piper methysticum), bananen (Musa-species) en suikerriet (Saccharum officinarum). Een andere collectie betreffen de planten die tijdens de 'plantation era' ('plantage-eeuw'), vanaf circa 1850 op Hawaï zijn geïntroduceerd. Hieronder bevinden zich frangipani (Plumeria-species), soorten uit de gemberfamilie (Zingiberaceae), Heliconia, Hemerocallis, ananas (Ananas comosus), mango (Mangifera indica) en papaja (Carica papaya). Achter de tuin bevindt zich het Limahuli Preserve, waar natuurbeschermers en biologen zich richten op de bescherming van soorten die van nature in deze habitats voorkomen. Hier groeien endemische planten en andere planten die van nature op Hawaï voorkomen. Deze planten worden ook opgekweekt in de kwekerij van de tuin. Externe link Limahuli Garden and Preserve op de website van de National Tropical Botanical Garden
Хавайски острови

Хавайските острови, известни в миналото като Сандвичеви острови, сформират архипелаг от 24 острова и атолa в Тихия океан, разпределени в две групи: югоизточни (подветрени) – 14, и северозападни (наветрени) – 10. Островите отстоят на 3000 km от най-близкия континент, което ги прави най-изолирания архипелаг на Земята. Общата им площ възлиза на 28 311 km², а населението е 1 360 301 души (2010). Политически Хавайските острови формират 50-ия щат на САЩ Хаваи, с изключение на атола Мидуей, който е включен в територията на страната, наречена Малки далечни острови. Хавайските острови са с важно транспортно-географско значение. Островите са разположени на дължина около 3800 km от северозапад на югоизток. Главният остров е Хаваи, дал името на архипелага. Тук се издига конусът на вулкана Мауна Кеа (Бяла планина), чийто връх е най-високата точка на островите (4205 m н.в). Архипелагът се състои от 24 вулканични и коралови острова. Най-големите от тях са обитаеми, като местното население отглежда ананаси, захарна тръстика, кафе и други. Хавайските острови са едни от най-посещаваните туристически места на Земята. Другото име, с което е известна островната група, е Сандвичеви острови, наречени така от открилия ги на 18 януари 1778 г. английски мореплавател Джеймс Кук в чест на лорд Сандвич, командващ Британското адмиралтейство. На 14 февруари 1779 г. на остров Хавай между моряците от третата експедиция на Кук и туземците възниква стълкновение, при което Джеймс Кук е убит. Списък на островите, атолите и рифовите в Хавайските острови Северозападни (подветрени) острови Източници Historical Dictionary of the Discovery and Exploration of the Pacific Islands Архив на оригинала от 2011-07-16 в Wayback Machine.. Свет, Я. М., История открытия и исследования Австралии и Океании, М., 1966. Външни препратки Информация и снимки от Хавай Архив на оригинала от 2008-10-10 в Wayback Machine.
Hawaiiøerne

For alternative betydninger, se Hawaii (flertydig). (Se også artikler, som begynder med Hawaii) Hawaiiøerne, tidligere kendt som Sandwich Islands, er en øgruppe på i alt 19 større øer og atoller samt flere småøer, skær og undersøiske rev. Øerne består af en række undervandsbjerge, der strækker sig 2.400 km mellem den 19. og 29. nordlige breddegrad i det nordlige Stillehav. Øgruppen har fået sit navn efter den største og sydligste ø, Hawaii. Den nordligste er Kure Atol. Alle øerne udgør den amerikanske delstat Hawaii, bortset fra Midwayøerne, der hører til USA's ydre småøer. Denne øgruppe er i realiteten de højeste bjergtoppe, som stikker op over havoverfladen på en stor undersøisk bjergkæde, der er dannet af vulkansk aktivitet fra et såkaldt hot spot i Jordens kappe. Med en beliggenhed omkring 3.000 km fra det nærmeste kontinent er Hawaii-øerne den mest isolerede øgruppe i verden. Sandwich Islands Sandwich Islands (Sandwich-øerne) var det navn, den engelske opdagelsesrejsende James Cook gav øgruppen, da han formodentlig som den første europæer opdagede øerne d. 18. januar 1778. Navnet er givet til ære for en af Cooks velyndere, hans chef, John Montagu, 4. jarl af Sandwich, som på det tidspunkt var det britiske admiralitets øverstkommanderende (First Lord of the Admiralty). I slutningen af det 19. århundrede blev navnet ændret, og i dag er øgruppen kendt under navnet Hawaii-øerne. Sandwich-øerne må ikke forveksles med de ubeboede Sydsandwichøer (South Sandwich Islands), et britisk territorium i Sydatlanten. Referencer Eksterne henvisninger
Liste der Hawaii-Inseln

Die Hawaii-Inselkette besteht aus acht großen Hauptinseln im Südosten des Archipels, im Englischen auch als Southeastern oder Windward Islands bezeichnet, denen zahlreiche „Satelliteninseln“ (engl. Offshore Islets) vorgelagert sind. Nordwestlich der Hauptinseln liegen unbewohnte Inseln und Atolle, die sogenannten Nordwestlichen Hawaii-Inseln (engl. Northwestern Hawaiʻian Islands oder Leeward Islands). Mit Ausnahme der Midwayinseln gehören alle Inseln politisch zum US-Bundesstaat Hawaii. Hauptinseln Nordwestliche Hawaii-Inseln Siehe auch Liste der Inseln der Vereinigten Staaten von Amerika Einzelnachweise Weblinks Offshore Islet Restoration Committee (Memento vom 13. Mai 2012 im Internet Archive) (englisch) Geographical Names Information System (englisch) Map: Offshore islets of Oahu
Isole delle Hawaii

Le isole delle Hawaii, o isole avajane in italiano arcaico, costituiscono un arcipelago di otto isole grandi, numerosi atolli e numerosi piccoli isolotti, nonché montagne sottomarine nel nord dell'oceano Pacifico, a metà tra Colombia e Filippine. Esse si estendono per circa 2400 km dall'isola di Hawaii (estremità sud) all'atollo di Kure (estremità nord). Quando furono scoperte da James Cook, nel 1778, le isole furono chiamate "Isole Sandwich". Questo nome fu scelto in onore di John Montagu, IV conte di Sandwich. Il nome attuale deriva dall'isola di Hawaii, che è la più grande dell'arcipelago. Lo Stato federato degli Stati Uniti d'America delle Hawaii occupa quasi interamente l'arcipelago, comprese le isole Hawaii nordoccidentali, che sono disabitate. L'unica eccezione è rappresentata dall'atollo di Midway, che è un territorio non incorporato compreso tra le isole minori esterne degli Stati Uniti d'America. Le isole delle Hawaii sono le cime esposte di una grande catena montuosa sottomarina conosciuta come catena sottomarina Hawaii-Emperor, formata dall'attività vulcanica di diversi punti caldi del mantello terrestre. Le isole distano circa 3000 km dal continente americano. La superficie totale del gruppo di isole è di circa 16640 chilometri quadrati. Isole Isole principali Le otto maggiori isole delle Hawaii (anche chiamate isole del vento) sono: Isola di Hawaii Maui Oahu Kauai Molokai Lanai Niihau Kahoolawe (disabitata) Isole più piccole, atolli e barriere Le isole più piccole, gli atolli e gli scogli formano complessivamente le cosiddette isole Hawaii nordoccidentali (o isole del sottovento): Isolotti Lo Stato delle Hawaii conta circa 137 isolotti nella catena delle Hawaii. Questo numero include tutte le isole minori, gli isolotti al largo delle isole principali e degli atolli. Alcuni di essi sono: Geologia Questo arcipelago si è sviluppato quando la placca del Pacifico si mosse lentamente verso nord-ovest su un punto caldo nel mantello terrestre ad una velocità di circa 51 km ogni milione di anni. È per questo che, siccome più esposte all'erosione, le isolette dell'estremità nord-ovest dell'arcipelago sono più vecchie e in genere più piccole. Quasi tutto il magma del punto caldo ha composizione basaltica e così i vulcani delle Hawaii sono costituiti quasi esclusivamente da questa roccia ignea. Nelle isole delle Hawaii vi sono molti terremoti, generalmente causati da attività vulcanica. Le isole sono anche soggette a tsunami causati da terremoti che si svolgono in punti relativamente non distanti nel Pacifico. Clima Il clima è di tipo tropicale, anche se vi sono molte precipitazioni e tempeste tropicali, nonché occasionali uragani. Note Voci correlate Hawaii Papahānaumokuākea Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Isole delle Hawaii Collegamenti esterni (EN) Hawaii, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. (EN) Isole delle Hawaii, in Jewish Encyclopedia, Funk and Wagnalls. (EN) Isole delle Hawaii, in Cyclopædia of Biblical, Theological, and Ecclesiastical Literature, Harper.
Hawaïaanse eilanden

De Hawaïaanse eilanden (vroeger Sandwich Eilanden) vormen een archipel van 18 grote eilanden en atollen. De eilandengroep ligt in de Stille Oceaan en gaat van het noordwesten naar het zuidoosten. De Hawaïaanse eilanden zijn de boven water liggende toppen van een uitgestrekte onderzeese rug, de Hawaï-Emperorketen, die werd gevormd door vulkanische activiteit boven een hotspot in de aardmantel. Tussen de twee uiterste eilanden (Hawaï en de Kure Atol) bedraagt de afstand 2400 kilometer. Samen vormen de eilanden de vijftigste staat van de Verenigde Staten: Hawaï. Eilanden en riffen Samen beslaan de Hawaïaanse eilanden 16.636,5 km² en 137 grote en kleine eilanden en atollen. Het is de meest geïsoleerde eilandengroep ter wereld: het dichtstbijzijnde continent ligt 3000 kilometer verwijderd (Noord-Amerika). Hawaï Maui Kahoolawe (onbewoond) Lānaï Molokaï Oahu Kauai Niihau Kleinere eilanden, atollen en riffen Nihoa (Mokumana) Necker (Mokumanamana) French Frigate Shoals (Mokupāpapa) Gardner Pinnacles (Pūhāhonu) Maro Rif (Nalukākala) Laysan (Kauō) Lisianski (Papaāpoho) Pearl en Hermes Atol (Holoikauaua) Midway Atol (Pihemanu) Kure Atol (Kānemilohai) Heel kleine eilanden Ford Island (Mokuumeume) Lehua Ka'ula Kaohikaipu Manana Mōkōlea Rock Nā Mokulua Molokini Mokoliokinai Moku Manu
Insulele Hawaii

Insulele Hawaii (cunoscute în trecut și ca Insulele Sadwich) constituiesc un arhipelag cu nouăsprezece insule și atoli, precum și alte mici insulițe, dispuse de-a lungul unui lanț pe direcția nord-vest – sud-est în nordul Oceanului Pacific. Numele arhipelagului vine de la cea mai mare insulă care îl compune, Insula Hawaii. Galerie de imagini
Hawaiiöarna

Hawaiiöarna är en ögrupp med nitton öar och atoller, flera mindre holmar, och flera underhavsberg. Ögruppen sträcker sig från nordväst till sydöst i norra Stilla havet mellan latituderna 19° N och 29° N. Ögruppen har fått sitt namn från dess största ö och det är 2 400 kilometer mellan Hawaii och den nordligaste Kureatollen. Öarna bildar tillsammans, förutom Midwayöarna, den amerikanska delstaten Hawaii. Hawaiiöarna ligger i den oceaniska regionen. Öarna Gruppen består av totalt 137 öar och atoller, med en total landyta på 16 670 km². Förutom Midwayöarna, som tillhör Förenta staternas mindre öar i Oceanien och Västindien, administreras dessa öar av staten Hawaii. Huvudöar Hawaiis åtta huvudöar listas här från öst till väst. Alla utom Kahoolawe är befolkade Hawaii Maui Kahoolawe Lānai Molokai Oahu Kauai Niihau Mindre öar, atoller och rev De mindre öarna, atollerna och reven kallas även Nordvästra Hawaiiöarna. Nihoa (Mokumana) Necker (Mokumanamana) French Frigate Shoals (Mokupāpapa) Gardner Pinnacles (Pūhāhonu) Marorevet (Nalukākala) Laysan (Kauō) Lisianskiön (Papaāpoho) Pearl och Hermes-atollen (Holoikauaua) Midwayöarna (Pihemanu) Kure-atollen (Kānemilohai) Holmar Vissa källor hävdar att det finns 137 "öar" i Hawaiigruppen. Denna siffra inkluderar alla mindre öar och holmar som ligger nära de huvudöar som listas ovan, tillsammans med individuella öar i varje atoll. Följande holmar inkluderas inte i ovanstående. Fordön (Mokuumeume) Lehua Kaʻula Kaohikaipu Mānana Mōkōlea Rock Nā Mokulua Molokini Mokolii Moku Manu Geologi Ökedjan Hawaii har utvecklats genom att Stillahavsplattan långsamt har rört sig nordväst över en hotspot i jordens mantel med en hastighet av cirka 51 km per miljon år. Den sydöstra ön är fortfarande vulkaniskt aktiv, medan öarna i den nordvästra änden av arkipelagen är äldre och vanligtvis mindre, på grund av längre exponering för erosion. Arkipelagens ålder har uppskattats med hjälp av kalium-argon-dateringsmetoder. Baserat på dessa studier kan åldern för den nordvästligaste och äldsta ön, Kure-atollen, uppskattas till cirka 28 miljoner år (Ma), medan den sydöstligaste ön, Hawaii, uppgår till cirka 0,4 Ma (400 000 år). Aktiva vulkaner finns idag endast på den största och yngsta ön, Hawaii, längst i sydöst, där vulkanerna Mauna Loa (4 169 meter över havet) och Kilauea (1 243 m ö h) ofta har utbrott. Se även Nordvästra Hawaiiöarna Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, tidigare version. Noter
Mokuʻauia

Mokuʻauia (auch Moku ʻAuia oder engl. Goat Island, „Ziegeninsel“ genannt) ist eine flache, unbewohnte Insel im Archipel von Hawaii im Pazifischen Ozean. Sie liegt am Rande der Lāie Bay etwa zweihundert Meter vor der Nordostküste der Insel Oʻahu und gehört administrativ zum Honolulu County. Die maximal 6 m hohe, von Korallenriffen umgebene Insel ist 500 m lang, bis zu 330 m breit und weist eine Fläche von 5,3 ha (0,053 km²) auf. Das überwiegend aus Kalkstein bestehende Eiland ist mit über 6500 Exemplaren ein bedeutendes Brutgebiet des Keilschwanz-Sturmtauchers (Puffinus pacificus, hawaiisch ʻuaʻu kani oder hōʻio). Mokuʻauia ist daher, wie viele weitere kleine Inseln Hawaiis auch, ein Hawaiʻi State Seabird Sanctuary (Vogelschutzgebiet) und darf nicht betreten werden. Da die flache Insel regelmäßig der Salzwasser-Gischt ausgeliefert ist, finden sich dort nur wenige indigene Pflanzen, darunter die seltene und gefährdete Sesbania tomentosa, hawaiisch: ʻŌhai, eine Art der Schmetterlingsblütler. Weblinks Mokuʻauia. In: Geographic Names Information System. United States Geological Survey, United States Department of the Interior; abgerufen im 1. Januar 1 (englisch). Mokuʻauia im Offshore Islet Restoration Committee (englisch) Einzelnachweise
Goat Island (Hawaii)

Goat Island, also known as Mokuʻauia, is a flat islet consisting of lithified dunes in Laie Bay on the northeast shore of Oahu, Hawaii. It is a small 13 acres (5.3 ha) uninhabited islet, which primarily serves as a seabird sanctuary and a popular recreational site accessible at low tide. The terrain consists of nesting burrows of sea birds such as wedge-tailed shearwaters, surrounded by shallow beaches. Geography Goat Island is a small 13 acres (5.3 ha) uninhabited islet consisting of lithified dunes in Laie Bay on the northeast shore of Oahu, Hawaii. The islet is 13 acres (0.053 km2) in area with a maximum elevation of 15 feet (4.6 m). It is located roughly 200 m (660 ft) off the shoreline of Malaekahana State Recreation Area in Honolulu County, and is separated from Malaekahana State Recreation Area by a 720 feet (220 m) channel of limestone reef shelf 1 metre (3.3 ft) underwater. Culture and economy Local Moʻolelo legend tells of demigods and a geologic past, with Mokuʻauia associated with ancient Hawaiian mythology as an islet formed from dragon remains. While there is no commercial economy, the island attracts people for eco‑tourism activities such as swimming, snorkeling, tidepool exploration and bird watching. While the inner dunes of the islet are a designated part of the sanctuary, its three beaches remain accessible to the public and attract tourism annually. Wildlife and conservation Goat Island is home to 16 native plant species, including the federally endangered Sesbania tomentosa. It is a nesting ground for various sea birds including wedge-tailed shearwaters. The islet is a declared Hawaii State Seabird Sanctuary. The islet contains invasive species, including black rats, fire ants, and big headed ants. Conservation efforts focus on predator control, notably black rat eradication to boost native seabird reproduction. Black rats were first documented on the islet in 1967 with multiple eradication attempts in the 1990s and 2000s. The elimination of the rats resulted in increased wedge-tailed shearwater reproduction. References
Mōkōlea

Mōkōlea (im englischen auch als Mokolea Rock bezeichnet) ist eine kleine, unbewohnte Felsinsel im Archipel von Hawaii im Pazifischen Ozean. Sie liegt in der Kailua Bay, etwa zwei Kilometer östlich der zu Oʻahu gehörenden Mokapu-Halbinsel. Das schwer zugängliche, zerklüftete Eiland ist 23 Meter lang, 15 Meter breit und weist eine Fläche von 0,016 Hektar (160 m²) auf. Mōkōlea ist der Rest eines ehemaligen Vulkans vom Typ Schlackenkegel und erreicht eine Höhe von bis zu fünf Meter über dem Meeresspiegel. Da der Felsen bei Sturm häufig überspült wird, wachsen nur wenige Pflanzenarten auf ihm; auch brüten nur zwei Arten Seevögel auf Mōkōlea. Dennoch ist es ein Hawaiʻi State Seabird Sanctuary (Vogelschutzgebiet) und erlaubt nur eingeschränkten Zutritt. Weblinks MOKOLEA. im Offshore Islet Restoration Committee. Archiviert vom Original am 6. Januar 2009; abgerufen am 3. November 2016 (englisch).