NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Memoriale USS Arizona

Lo USS Arizona Memorial è situato a Pearl Harbor a Honolulu, Hawaii. Esso segna il luogo dove la USS Arizona (BB-39) venne bombardata dall'aviazione della Marina Imperiale Giapponese. Nell'attacco perirono 1.177 marinai e marines sui 1.512 a bordo. L'attacco di Pearl Harbor e all'isola di Oahu scatenarono il coinvolgimento diretto degli Stati Uniti nella seconda guerra mondiale. Storia Il ricordo dell'attacco giapponese del 7 dicembre 1941 è rappresentato dal monumento denominato "USS Arizona Memorial"; esso è costituito dal relitto della corazzata, immerso in pochi metri d'acqua, sormontato da una struttura fissa che ne permette la visione. Subito dopo l'affondamento le torri corazzate della nave vennero rimosse, insieme ai torrioni di comando ed a parte della sovrastruttura, ed il relitto debitamente segnalato; questo, nel 1962, venne reso visibile mediante la costruzione di un pontile coperto che attraversa trasversalmente lo scafo, ed il monumento, accessibile solo con battelli, è visitato in media da un milione di ospiti all'anno. Sulla terraferma, sempre nella baia, si trova l'edificio dell'USS Arizona Memorial Visitor Center, un monumento inaugurato nel 1980 e contenente lapidi con i nomi dei marinai che persero la vita sulla nave durante l'attacco. Il 7 dicembre è ricordato ancora oggi come "il giorno dell'infamia" e le scuole ed istituzioni statunitensi issano la bandiera a mezz'asta, anche se il giorno non è considerato festa nazionale. Note Voci correlate USS Arizona(BB-39) Attacco di Pearl Harbor Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Memoriale USS Arizona Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale dell'USS Arizona Memorial, su nps.gov.
Pomnik USS Arizona

Pomnik USS Arizona – pomnik upamiętniający miejsce spoczynku 1102 marynarzy, którzy zginęli na pancerniku USS Arizona podczas ataku japońskich sił zbrojnych na Pearl Harbor 7 grudnia 1941. Znajduje się on w zatoce Pearl Harbor w Honolulu na Hawajach. Atak na Pearl Harbor i wyspę O'ahu przyczynił się do przystąpienia Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej. Pomnik powstał w 1962 roku i odwiedza go rocznie ponad milion osób. Opis pomnika Pomnik składa się z trzech części: wejścia, miejsca zgromadzenia i świątyni. Środkowe miejsce zgromadzenia zawiera siedem dużych okien na każdej ścianie i suficie, które upamiętniają datę ataku. Łączna liczba okien wynosi 21 – symboliczne 21 dział oddających saluty armatnie albo 21 marynarzy trzymających wieczną wartę przy grobowcu poległych. Po dziś dzień sączący się olej z wraku widoczny jest na powierzchni wody. Nazywa się go „łzami Arizony” albo „czarnymi łzami”. Wewnątrz pomnika znajduje się otwór w podłodze, przez który widać zatopione pokłady. Jest to miejsce, do którego odwiedzający wrzucają kwiaty jako wyraz szacunku dla poległych marynarzy. W środku pomnika, w świątyni wybudowano marmurową ścianę, na której widnieją nazwiska ofiar ataku na pancernik. Jedna z trzech 19,585 funtowych kotwic jest wystawiona przed wejściem do centrum zwiedzania (jedna z pozostałych dwóch znajduje się w stolicy Arizony – Phoenix). Na pancerniku znajdowały się dwa dzwony – jeden z nich można zobaczyć w centrum zwiedzania, natomiast drugi, bliźniaczy dzwon zawieszono na wieży zegarowej na Uniwersytecie w Arizonie w Tucson. Każdy prezydent Stanów Zjednoczonych od czasów Franklina D. Roosevelta oraz obydwaj cesarze Japonii Hirohito i Akihito odbyli pielgrzymkę do tego miejsca. Projekt Narodowy pomnik został zaprojektowany przez architekta z Honolulu, Alfreda Preisa, który został zatrzymany na Sand Island na początku wojny jako więzień państwowy z powodu austriackiego pochodzenia. Przypisy Linki zewnętrzne USS Arizona Memorial (ang.)
Memorial do USS Arizona

O USS Arizona Memorial (em português: Memorial do USS Arizona) é um memorial-museu, localizado em Pearl Harbor, Havaí, Estados Unidos. O memorial demarca o antigo ancoradouro do USS Arizona, afundado pelas tropas japonesas, e serve também como cemitério para as 1.102 vítimas do Ataque a Pearl Harbor, em 7 de dezembro de 1941. Esta operação militar japonesa foi o estopim para que os Estados Unidos declarasse sua entrada formal na Segunda Guerra Mundial. O memorial, acessível somente por balsas, foi construído em 1962 aproveitando a carcaça do USS Arizona e atualmente recebe mais de 1 milhão de visitantes anualmente. A estrutura do museu é em forma de ponte e atravessa o navio naufragado sem tocá-lo, sendo sustentada nas duas extremidades. O local dispõe de um centro de informações (USS Arizona Memorial Visitor Center) e uma lápide em honra aos militares mortos durante o ataque. Todo o conjunto é operado pelo Serviço Nacional de Parques com apoio da Marinha dos Estados Unidos e foi declarado Marco Histórico Nacional em 5 de maio de 1989. Ver também Memorial Nacional dos Estados Unidos Navio-museu Marinha dos Estados Unidos Referências
Мемориал линкора «Аризона»

Мемориал линкора «Аризона» расположен в Пёрл-Харбор на месте гибели линкора. Представляет собой бетонную конструкцию, установленную над затонувшим корпусом корабля, не касаясь его. Мемориал построен в честь погибших 1177 человек на линкоре Аризона во время нападения японских сил на Пёрл-Харбор 7 декабря 1941 года. Мемориал был построен в 1962 году, с тех пор его посетило около одного миллиона человек. 5 мая 1989 года остатки затонувшего линкора объявлены национальным историческим памятником. К мемориалу можно попасть только по воде, для этого к нему пристроена пристань. Возле входа в здание мемориала расположен один из трёх якорей «Аризоны», главный зал мемориала имеет семь окон, символизирующих дату нападения на Пёрл-Харбор. На стены здания нанесены имена всех 1177 погибших моряков с «Аризоны». На месте мемориала на поверхности воды по-прежнему появляются масляные пятна, всплывающие со дна, которые называют «слезами Аризоны». Ещё до постройки мемориала появилась традиция, по которой каждый президент США должен хотя бы раз посетить место, где была затоплена «Аризона». Церемонию также посещали двое бывших императоров Японии — Акихито и Хирохито. Галерея Ссылки Официальный сайт мемориала «Remembering Pearl Harbor:The USS Arizona Memorial» (англ.)
Вулкани на Хаваи (национален парк)

Националният парк „Вулкани на Хаваите“ се намира в щата Хаваи, Съединени американски щати. Обявен е за национален парк през 1916 година. През 1980 година е обявен за биосферен резерват, а през 1987 година влиза в Списъка на световното културно и природно наследство на ЮНЕСКО. Паркът е на площ от 1348 квадратни километра и включва различна природна среда с надморска височина от 0 до 4169 m. Може да се види резултатът от стотици хиляди години вулканична дейност, която формира и самите острови и екологичната система. Там се намират и едни от най-активните вулкани в света. Източници Външни препратки Hawaii Volcanoes National Park – официална страница Hawaii Volcanoes National Park – снимки и информация
Parc Nacional dels Volcans de Hawaii

El Parc Nacional dels Volcans de Hawaii (en anglès Hawaiʻi Volcanoes National Park) és un parc nacional creat el 1916 als Estats Units situat a l'estat de Hawaii a l'Illa de Hawaii. Abasta dos volcans actius: Kīlauea, un dels volcans més actius del món, i Mauna Loa, el volcà més massiu del món. Descripció El parc ofereix als científics un lloc per a estudiar el naixement de les illes hawaianes i investigar els processos del vulcanisme. Per als visitants, el parc ofereix espectaculars paisatges volcànics, així com una gran varietat de flora i fauna rares. En reconeixement dels seus excepcionals valors naturals, el parc va ser designat una Reserva de la Biosfera de la UNESCO el 1980 i un Patrimoni de la Humanitat el 1987. L'any 2000 es va canviar el nom de "Volcans de Hawaii" (Hawaii Volanoes) a "Volcans de Hawaiʻi" (Hawaiʻi Volcanoes) per la Llei per a la Correcció Lingüística dels Parcs Nacionals Hawaians (Hawaiian National Park Language Correction Act) del 2000. Vegeu també Cabells de Pelé Referències Vegeu també Parc Nacional de Haleakalā Enllaços externs Hawaiʻi Volcanoes National Park (anglès) (castellà) (català)
Národní park Havajské vulkány

Národní park Havajské vulkány (anglicky Hawaiʻi Volcanoes National Park) je národní park na ostrově Havaj, na Havajských ostrovech ve Spojených státech amerických založený v roce 1916. V parku se nachází dva nejaktivnější vulkány na světě Mauna Loa (4 170 m) a Kilauea (1 247 m), jeden z nejmladších vulkánů na Zemi. V parku je možné vidět vulkanické procesy a porozumět tak vzniku Havajských ostrovů. Národní park sahá od pobřeží Tichého oceánu až k vrcholu vulkánu Mauna Loa. Krajinu tvoří tropické deštné lesy a aridní lávové pole. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Národní park Havajské vulkány na Wikimedia Commons
Hawaii Volcanoes nationalpark

Hawaii Volcanoes nationalpark er en nationalpark på øen og i staten Hawaii, USA. Parken blev etableret 1. august 1916, og er 1.308 km² stor. De vigtigste naturlige attraktioner i parken er vulkanerne Kilauea (1.247 m) og Mauna Loa (4.169 m). På grund af mere en hundrede tusinder års vulkans aktivitet er parken fuld af komplekse og unikke økosystemer. Kilauea og Mauna Loa er nogle af verdens mest aktive vulkaner har derfor givet forskere en stor indsigt i fødslen og dannelsen af øen Hawaii. Landskabet i parken er domineret af vulkaner, og den bevoksede Kauørken som ligger på vindsiden af Kilauea og er kendetegnet ved giftig vulkansk aske. Parken blev i 1987 optaget på UNESCOs Verdensarvsliste. Se også Nationalparker i USA Eksterne kilder og henvisninger Officielt netsted Om verdensarvsstedet på UNESCOs websted
Parque nacional de los Volcanes de Hawái

El Parque Nacional de los Volcanes de Hawái (en inglés Hawaiʻi Volcanoes National Park) establecido en 1916 en la isla de Hawái, muestra el resultado de cientos de miles de años de actividad volcánica, migración y evolución-Procesos que arrojan tierra virgen desde el mar y lo visten con un ecosistema único y complejo, además de una cultura humana diferente. El parque está circundado por diversos entornos que van desde el nivel del mar hasta la cima del volcán más grande de la tierra, el Mauna Loa de 4170 metros de altura. Kīlauea, uno de los volcanes más activos del mundo, ofrece a los científicos una perspectiva sobre el nacimiento de las Islas Hawaianas y a los visitantes, vistas de los dramáticos paisajes volcánicos. El parque incluye 1348 km² (505 mi²) de tierra. Más de la mitad del parque está designado a la tierra salvaje y provee oportunidades de inusuales caminatas y acampadas (camping). En reconocimiento de su importante valor natural, el parque nacional de los Volcanes de Hawái ha sido declarado como Reserva de la Biosfera y Patrimonio de la Humanidad. La actividad volcánica generada en el parque nacional de los Volcanes de Hawái ayudó a crear Kalapana (ahora cubierto de lava por erupciones recientes) y otras playas de arena oscura. Se dice que , si cualquier roca o arena negra es recogida del parque nacional de los Volcanes de Hawái (o de cualquier lugar en Hawái) la persona que la recogió será maldita por la diosa del volcán de Hawái Pele hasta que sea devuelta. Mientras supuestamente se trata de una antigua creencia hawaiana los historiadores tienen registro de ella solo a partir de la mitad del siglo XX, y mucha gente cree que fue inventada por los guardianes del parque para kremita que los visitantes no se llevaran piedras. De todo modos, el vestíbulo del Campo Militar Kīlauea (actualmente un área vacacional para personal militar) tiene un gabinete que muestra rocas devueltas por personas en la tentativa de compensar la mala suerte que cayó sobre ellos, y cartas describiendo sus aprietos. Gran Historia Rica Kīlauea y su caldera Halema'uma'u tradicionalmente fueron considerados el hogar sagrado de Pele, y los nativos hawaianos visitaban el cráter para dar ofrendas a la diosa. El primer occidental que visitó el lugar, William Ellis y el Norteamericano Asa Thurston, encontraron Kilauea en 1823, Ellis escribió su impresión al ver por primera vez el volcán en erupción: Lorrin A. Thurston el nieto del reverendo estadounidense, sería el motor que indujo el establecimiento del parque en 1916. Imágenes Véase también Parques nacionales de Estados Unidos Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Parque nacional de los Volcanes de Hawái. Página web oficial (en inglés)
Hawaii Vulkánok Nemzeti Park

Az 1348 km²-es Hawaii Vulkánok Nemzeti Parkot (angolul Hawaiʻi Volcanoes National Park) Hawaii szigetének délkeleti részén alapították 1916. augusztus 1-jén. A sziget öt vulkánjából napjainkban kettő működik: a 4170 m magas Mauna Loa és a mindössze 1247 m-es Kilauea. Úgy tűnik, a legmagasabb vulkán, a 4205 méteres Mauna Kea és két társa, a Kohala és a Hualalai már kihunyt. A sziget valamennyi tűzhányója forró pont típusú bazaltvulkán. Ennek megfelelően kevés hamut és sok, hígfolyós bazaltlávát termelnek (illetve termeltek). A kürtőből kilövellő láva sebessége elérheti a 40 km/órát, eközben különleges formákat hoz létre, mint például hosszú lávaszálakat („Pelé haja”) vagy lávaszökőkutat. 1924-ig a Kilauea melletti vulkáni katlanban lávató is volt. Mivel a környéken a tenger mintegy hatezer méter mély, a Mauna Loa teljes, a tenger fenekétől számított magassága több mint 10 000 m. A Mauna Loa ma a Föld egyik legaktívabb vulkánja, átlagosan 3 és fél évenként tör ki. A kitöréseket 1912 óta külön obszervatóriumból figyelik. Nem csak a kitörések keltenek nagy figyelmet, hanem az azt kísérő jelenségek és a Föld belsejében játszódó folyamatok. Ezeknek a tanulmányozására Hawaii szigete az egyik legmegfelelőbb hely, hiszen a Föld egyik „forró pontja” felett fekszik. A kutatások kiderítették, hogy Hawaii szigete mindössze 700 000 éve keletkezett. Ma is emelkedik fel új vulkán a sziget délkeleti partjai előtt. Hawaii szigete nem csak a vulkánok miatt kivételes, hanem klímája is egyedülálló. A trópusi klíma a passzátszeleknek köszönhető, amelyek sok esőt hoznak a vulkánok északi és keleti oldalaira. Ezzel szemben a déli és a nyugati oldalon nagyon kevés a csapadék. Ha ehhez hozzávesszük a magassági különbségeket, láthatjuk, hogy aránylag kis területen milyen sokféle klimatikus viszony uralkodik. A növényzet is ehhez alkalmazkodva nagyon változatos, a buja esőerdőktől egészen a magashegyi sivatagokig. A területen rendkívül nagy az endémikus állatfajok aránya. Ilyen a Hawaii-szigetek nemzeti madara, a hawaii lúd, amelyet a behurcolt idegen állatok, elsősorban a kutyák szinte teljesen kipusztítottak. Ma a nemzeti park nemzetközi bioszféra-rezervátum és a világörökség része. Források Bodnár László: Nemzeti parkok Észak-Amerikában (Bodnár Geográfus Bt., Eger, 2003) ISBN 963-430-381-1 További információk Hawaii Vulkánok Nemzeti Park hivatalos oldala Hawaii vulkánok Fotók Egy szemtanú beszámolója a kitörésről
Parco nazionale Vulcani delle Hawaii

L'Hawaii Volcanoes National Park, inaugurato nel 1945, è un parco nazionale degli Stati Uniti, il risultato di centinaia di migliaia d'anni di vulcanismo, migrazione ed evoluzione, processi che fanno emergere una terra spoglia dal mare e la rivestono con complessi ecosistemi ed una particolare cultura umana. Il parco comprende diversi habitat che spaziano dal livello del mare alla cima del più alto vulcano, il Mauna Loa con i suoi 4.169 metri. Kīlauea, uno dei più attivi vulcani del mondo, dona molti spunti agli scienziati riguardo alla nascita delle isole Hawaii, ed ai turisti lo spettacolo dei suoi territori. Il parco copre 1348 km² di terra. Il parco fornisce opportunità per l'escursionismo ed il campeggio. Grazie ai suoi valori naturalistici, l'Hawaii Volcanoes National Park è stato definito riserva della biosfera e patrimonio dell'umanità dall'UNESCO. L'attività vulcanica del parco ha creato la spiaggia di sabbia nera Kalapana (ora coperta dalla lava prodotta dall'ultima eruzione) ed altre spiagge simili. Leggenda Una leggenda narra che se una roccia di sabbia nera fosse portata via dalle Hawaii, il ladro verrebbe rincorso dalla dea del vulcano, Pele, fino alla restituzione. Nonostante alcuni la ritengano una leggenda degli antichi hawaiani, gli storici hanno trovato racconti simili solo a partire dalla metà del ventesimo secolo, e si suppone che sia stata inventata dai ranger del parco al fine di tenere i turisti lontano dalle rocce. Nonostante questo il Kīlauea Military Camp (ora centro turistico militare) ha una stanza in cui sono esposte le rocce restituite dalle persone colpite dalla malasorte per averle sottratte. Il creatore del mito di Pele potrebbe essere stato Russ Apple. Nel suo ruolo di storico del parco, e grazie all'esperienza trentennale, Apple svolse un ruolo chiave nel recupero della cultura hawaiana a Kīlauea e nel parco storico nazionale di Pu'uhonua o Honaunau a Kailua Kona, Hawai'i. Storia Kīlauea ed il suo Halemaʻumaʻu caldera sono tradizionalmente considerati la casa sacra di Pele, e gli hawaiani ne visitano il cratere per offrire doni alla divinità. I primi visitatori occidentali, il missionario inglese William Ellis e lo statunitense Asa Thurston, giunsero a Kīlauea nel 1823. Ellis, parlando delle sue sensazioni nel vedere per la prima volta il vulcano, disse: Lorrin A. Thurston, nipote del reverendo statunitense, fu uno dei padri fondatori del parco, nel 1916. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Parco nazionale Vulcani delle Hawaii Wikivoyage contiene informazioni turistiche su Parco nazionale Vulcani delle Hawaii Collegamenti esterni Scheda UNESCO, su whc.unesco.org. URL consultato il 1º giugno 2007 (archiviato dall'url originale il 24 febbraio 2017). Hawaii Volcanoes National Park, su nps.gov.
Hawaii Volcanoes National Park

Hawaii Volcanoes National Park is een nationaal park in het zuiden van het eiland Hawaï in de staat Hawaï in de Verenigde Staten. Het park, dat is opgericht in 1916, laat de resultaten zien van 30 miljoen jaar vulkanisme dat nieuw land heeft gecreëerd met een uniek nieuw ecosysteem. Sinds 1987 staat het park op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. In 2003 werd het park met 457,3 km² uitgebreid met de voormalige Kahuku Ranch. Ligging Het park strekt zich uit van zeeniveau tot de 4170 meter hoge top van een van 's werelds grootste vulkanen, de Mauna Loa. In het park ligt ook de Kilauea, een nog kleine vulkaan met een hoogte van 1222 meter die een van de actiefste vulkanen ter wereld is, en die wetenschappers inzicht geeft in het ontstaan van de Hawaïaanse eilanden. De vulkanen in het park worden in de gaten gehouden door het Hawaiian Volcano Observatory. Het park heeft een oppervlakte van 1308,9 km². Er zijn op dit moment twee actieve kraters: de actiefste is de Puʻu ʻŌʻō van waaruit de lava stroomt. De andere krater, de Halema'uma'u, bevat een lavameer dat goed zichtbaar is vanaf het overzichtspunt bij het voormalige Jaggar Museum. Beschrijving van het park Het bezoekerscentrum bevindt zich nabij het Volcano House hotel aan de rand van de Kilauea Caldera, die een diameter van ongeveer 5 km heeft. Rond deze caldeira is de Crater Rim Drive, die sinds 2008 deels gesloten is wegens een op sommige plaatsen te hoge concentratie SO2 in de lucht afkomstig uit de open Halemau'uma'u krater. Aan de Crater Rim Drive bevinden zich verder onder andere de Sulphurbanks, het Jaggar Museum met het Hawaiian Volcano Observatory (gesloten na de uitbarsting van 2018), en Halema'uma'u Crater. De laatste heeft een diameter van ongeveer 800 m. Sinds maart 2008 is deze krater actief en er bevindt zich een lavameer op de kraterbodem dat af en toe (bij hoge stand van de lava) overstroomt. Aan de oostkant van de caldeira bevindt zich de Kilauea Iki krater, waar in 1959 een uitbarsting plaatsvond waarbij een grote lavafontein aanwezig was. Nabij deze krater is de Thurston Lavatube, een lavatunnel. Van de Crater Rim Drive leidt de Chain of Craters Road naar de kust. Deze weg is sinds 1960 onderbroken door vele lavastromen, die deze verbinding met Kalapana afgesneden hebben. De Crater Rim Drive eindigt nu bij de Holei Sea Arch. Hier kan je je auto parkeren en via de in 2016 naar Kalapana aangelegde noodweg de nieuwste lavastromen verkennen. Externe link Hawai‘i Volcanoes National Park
Park Narodowy Wulkany Hawaiʻi

Park Narodowy Wulkany Hawaiʻi (ang. Hawaiʻi Volcanoes National Park) – park narodowy położony w stanie Hawaje w Stanach Zjednoczonych. Park został utworzony w 1916 roku na powierzchni 1348 km². Charakterystycznym elementem parku są krajobrazy wulkaniczne. W 1980 roku wraz z Parkiem Narodowym Haleakalā został zakwalifikowany jako rezerwat biosfery Hawaii Islands. W 1987 roku Park Narodowy Wulkany Hawaiʻi został również wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zobacz też Parki narodowe w Ameryce Północnej Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa Parku Narodowego Hawaiʻi Volcanoes (ang.)
Parque Nacional dos Vulcões do Havaí

O Parque Nacional dos Vulcões do Havaí localiza-se no Havaí, um arquipélago pertencente aos Estados Unidos. Dois dos vulcões mais ativos do mundo, o Mauna Loa (4.170 metros de altura) e o Kilauea, sobressaem-se sobre o Oceano Pacífico neste local. Erupções vulcânicas criaram uma paisagem continuamente variável, e os fluxos de lava revelam-se formando surpreendentes formações geológicas. Podem ser achados pássaros raros e espécies endêmicas, como também florestas de samambaia gigantescas. Galeria
Хавайи-Волкейнос

Хавайи-Волкейнос (Гавайский вулканический национальный парк; англ. Hawaiʻi Volcanoes National Park, H.V.N.P., HAVO) — американский национальный парк, расположенный с 1916 года на острове Гавайи в штате Гавайи. Площадь земель парка составляет 1308 км². Описание Административно парк находится в округе Гавайи, в районах Пуна и Кау. На территории парка находятся активные вулканы Килауэа и большая часть Мауна-Лоа. На Килауэа с 1983 года происходит медленное, но непрерывное извержение, это один из самых активных вулканов на Земле. В парке можно увидеть результат вулканической активности и процессов эволюции, которые сформировали сушу посреди океана с уникальной экосистемой. Большую площадь парка занимает вулканическая пустыня — Кау. Отдельный участок парка с дождевым тропическим лесом «Олаа» был огорожен с 1980-х годов. История Важную роль в создании парка сыграли основатель и директор Гавайской вулканической обсерватории Томас Джаггар и предприниматель Джордж Ликургос, управляющий гостиницей. Национальный парк, основанный 1 августа 1916 года как Гавайский национальный парк (Hawaiʻi National Park), располагался на островах Мауи и Гавайи. Он стал 11-м в системе национальных парков США. 22 сентября 1961 года от него отделился Национальный парк Халеакала и парк получил своё современное название (Hawaiʻi Volcanoes National Park). В 2008 году площадь национального парка значительно расширилась за счёт включения юго-западной части склона вулкана Мауна-Лоа. В феврале 2018 года в состав национального парка вошёл ещё один участок площадью 0,898 квадратных километра (222 акра) на юго-западной части склона вулкана Мауна-Лоа. 5 мая — 22 сентября 2018 года национальный парк был полностью закрыт для посещения туристами, после усиления извержения вулкана Килауэа, сопровождавшегося выбросами газов, пепла и землетрясениями. Руководство Управляющие национальным парком за всю его историю:: Тэйлор, Дэн — руководитель департамента управления ресурсами (1979—1996). Фотогалерея См. также Гавайская вулканическая обсерватория Олаа лес (Гавайи) Гавайские вулканы их границы на карте острова Гавайи: Кохала (1670 м) — потухший вулкан Мауна-Кеа (4205 м) — дремлющий вулкан Хуалалаи (2523 м) — дремлющий вулкан Мауна-Лоа (4169 м) — активный вулкан Килауэа (1247 м) — активный вулкан Лоихи (−975 м) — подводный активный вулкан Кратер Халемаумау — крупнейший кратер вулкана Килауэа, находится в национальном парке. Примечания Литература Банников А. Г., Борисов В. А. В гостях у богини Пеле // Заповедными тропами зарубежных стран / ред. А. Г. Банников. М.: Мысль, 1976. С. 167—174. Ссылки nps.gov/havo — официальный сайт Hawai’i Volcanoes National Park Викиучебник (природа острова Гавайи и краткий путеводитель). Гавайские вулканы — презентация, Центральный дом учёных.