NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Nihoa

Nihoa (también conocida como Bird Island o Moku Manu) es la más grande de las islas de Sotavento de Hawái. Está situada a 450 km al noroeste de Honolulú. Nihoa es una isla rocosa rodeada de arrecifes de coral. La superficie total es de 0,7 km². La altitud máxima es de 273 metros en el Miller's Peak, el más alto de las islas de Sotavento. La orografía hace que resulte difícil desembarcar en la isla. El litoral este, norte y oeste está lleno de acantilados y el sur es más suave pero sin protección entre la resaca del océano y las rocas. Hay dos especies endémicas de aves. Cuando en 1917 se descubrió el pinzón de Nihoa los científicos pensaron que sería la última especie de ave por clasificar y le llamaron telespyza ultima. No fue el caso, pero el nombre se le quedó. Nihoa fue habitada por los antiguos hawaianos entre los años 1000 y 1500. Las expediciones arqueológicas han identificado 35 casas, 15 refugios, 15 altares y 28 bancales agrícolas. Pero estaba deshabitada cuando fue descubierta, en 1789 con pocas semanas de diferencia, por dos mercantes de pieles de Alaska: los capitanes ingleses James Colnett del Prince of Wales y William Douglas de la Iphigenia Nubiana. El 1822 la reina Ka'ahumanu visitó Niihau y le explicaron las historias tradicionales sobre una isla denominada Nihoa. Organizó una expedición, visitó la isla y la anexionó al Reino de Hawái.
Nihoa

Nihoa, becenevén Madársziget vagy Moku Manu a legnagyobb és legmagasabb az Északnyugati Hawaii-szigetek tíz lakatlan atollja és szigete közül. Csipkézett körvonaláról kapta a nevét, a Nihoa hawaii nyelven fogat jelent. Földrajz Nihoa 296 km-re helyezkedik el délkeletre a Necker-szigettől. Területe körülbelül 0,69 km² és 57 000 hektáron korallzátony övezi. Kevés édesvíz található rajta. A sziget 25 növényfajnak, és számos állatfajnak ad otthont, ezzel a legváltozatosabb élővilágú az Északnyugati Hawaii-szigetek közül. A sziget kis mérete miatt a legtöbb őshonos állatfaj veszélyeztetett, egyetlen katasztrófa kiirthatja az egész populációt. Legismertebb állata a Nihoa-pinty (Telespiza ultima), mely kizárólag a szigeten fordul elő. Történelem Őskori bizonyítékok szerint az őshonos hawaiiak 1000 körül éltek a szigeten, vagy látogatták meg azt, de idővel elfelejtődött, és csak a szóbeli mondák őrizték meg a nevét. Régészek házak és kiterjedt teraszos mezőgazdaság nyomait találták meg a szigeten. James Colnett fedezte fel újra a szigetet 1788. március 21-én. Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Nihoa című angol Wikipédia-szócikk fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként.
Nihoa

Nihoa, ook wel Mokumanu (Hawaïaans voor "Vogeleiland") genoemd, is een onbewoond eiland in de keten van Hawaïaanse eilanden in de noordelijke Stille Oceaan, op ongeveer 190 km ten noordwesten van Niihau en 450 km van Honolulu. Het is omgeven door 0,5 km² koraalrif. Nihoa is zadelvormig waarbij het zuidelijke deel is bedekt met vegetatie, maar de andere delen bestaan uit steile kale rotsen. Dit gaf de naam aan het eiland (Nihoa betekent tand). Nihoa is het hoogste van de noordwestelijke Hawaiiaanse eilanden, en heeft twee pieken Miller's Peak (273 m) in het westen, en Tanager Peak (260 m) in het oosten. Bezoekers van Nihoa (net als van bijna alle noordwestelijke Hawaiiaanse eilanden) hebben een speciale vergunning nodig. Dit is om de natuur op het eiland te beschermen. Nihoa is 7,2 miljoen jaar oud en was vroeger veel groter - het is door erosie kleiner geworden. Op het eiland komen vele inheemse (bedreigde) plant en diersoorten voor. Het eiland maakt deel uit van het Papahānaumokuākea Marine National Monument. Archeologische expedities hebben gevonden dat het eiland vroeger bewoond was. Het is echter mogelijk dat het alleen gebruikt werd voor religieuze doeleinden. De eerste westelijke zeeman die Nihoa ontdekte was kapitein James Colnett van de Prince of Wales, op 21 maart 1788. Omdat hij later gevangengenomen werd door de Spanjaarden en krankzinnig werd in de gevangenis, werd de ontdekking lange tijd toegeschreven aan kapitein William Douglas van de Iphigenia die Nihoa bijna een jaar later vond. Important Bird Area Het eiland is samen met de andere Noordwestelijke Hawaiiaanse eilanden aangewezen als Important Bird Area door BirdLife International vanwege het belang voor significante populaties van de Aziatische goudplevier, blauwe noddy, boninstormvogel, bonte stern, Bulwers stormvogel, fijistern, grote fregatvogel, hawaiikarekiet, kleine wigstaartpijlstormvogel, laysanalbatros, laysaneend, laysanvink, maskergent, nihoavink, noddy, opaalstern, roodpootgent, roodstaartkeerkringvogel, steenloper, Tristrams stormvogeltje, wigstaartpijlstormvogel, witkapnoddy, zuidzeewulp, zwartvoetalbatros en andere zee- en watervogels. Externe links (en) Nihoa (en) About Nihoa
Nihoa

Nihoa (também conhecida como Bird Island ou Moku Manu) é uma das ilhas que compõem as Ilhas de Sotavento, no Arquipélago do Havaí, possuindo uma área de 0.7 km². O monte Miller é o ponto mais alto da ilha, com seus 273 metros de altitude. É parte do estado norte-americano do Havaí. Referências
Нихоа

Нихоа (англ. Nihoa) — маленький необитаемый остров в Тихом океане. Самый восточный и самый высокий остров в составе Северо-Западных островов Гавайского архипелага. Гавайское название — Моку-Ману (Moku Manu). Административно входит в штат Гавайи (США). География Нихоа расположен примерно в 300 км к юго-востоку от острова Некер и в 450 км к северо-западу от Гонолулу, столицы штата Гавайи. Площадь суши составляет всего 0,7 км². Остров окружён коралловым рифом площадью 570 км². Северное и западное побережье скалисты и обрывисты. Высшая точка острова, Танагер-Пик (англ. Tanager Peak), достигает 273 м. Как и другие острова Гавайского архипелага, Нихоа имеет вулканическое происхождение. Фауна На острове обитает большое количество морских птиц, в том числе эндемичные виды. История Европейским первооткрывателем острова стал английский капитан Уильям Дуглас, открывший его 19 марта 1789 года. Он назвал остров Птичьим (англ. Bird Island). Однако ещё до появления европейцев на Нихоа жили полинезийцы (примерно с 1000 по 1700 год н. э.). Об этом свидетельствует ряд археологических находок: сельскохозяйственные террасы, дома. 23 апреля 1857 года остров был аннексирован гавайским королём Камехамехой IV. В 1924 году на Нихоа побывала научная экспедиция. В 1988 году остров получил статус археологического округа (англ. Nihoa Island Archeological District). Галерея Примечания
Ніхоа

Нігоа (англ. Nihoa Island (мовою гавайців Нігоа «Зуб»)) — острів в Тихому океані, належить до Гавайських островів. Площа острова приблизно 0,701 км². Найвищий пункт на острові — Пік Мілларс, 273 м над рівнем моря на західному боці острова; і Пік Танаґер, 260 м над рівнем моря, на східному боці. Нігоа розташований за 450 км на північний захід від Гонолулу біля острова Оагу. Острів має іншу назву — мовою гавайців Моку Мана «Острів Птаха». Посилання Острів Ніхоа (є мапа та знімки) Острів Ніхоа
Illa Necker

També hi ha una illa Necker a les illes Verges Britàniques. L'illa Necker (en hawaià Mokumanamana) és una de les illes de Sotavent de Hawaii. Està situada a 240 km a l'oest de Nihoa. Les seves coordenades són: 23° 34′ N, 164° 42′ O. Necker és una illa de roca volcànica rodejada d'esculls, amb una forma d'ham. La superfície total és de 0,18 km² i l'altitud màxima és de 84 m a Summit Hill. S'hi han trobat nombroses restes arqueològiques, destacant 33 plataformes cerimonials (heiau) i unes figures de pedra d'un estil relacionat amb les illes Marqueses. Els antropòlegs especulen que aquestes imatges poden ser una mostra de la cultura hawaiana originària, de poc després de l'arribada migratòria polinèsia des de Tahití als segles XII o XIII. Quan hi va arribar el francès Jean-François de La Pérouse, el 1786, l'illa feia temps que era deshabitada. La va anomenar en honor del ministre de Finances, Jacques Necker, i la va descriure com «una roca nua coberta de femtes d'ocell». El nom hawaià Mokumanumanu, que significa 'illa de molts ocells', és un nom del segle xx.
Neckerův ostrov

Neckerův ostrov neboli Mokumanamana je jeden z Havajských ostrovů. Leží 690 km severozápadně od Honolulu a je součástí Papahānaumokuākea Marine National Monument (Národního památníku Severozápadní Havajské ostrovy), který patří ke Světovému dědictví UNESCO. Ostrov má tvar rybářského háčku, je dlouhý více než kilometr a široký v průměru sto metrů. Nejvyšší bod ostrova dosahuje 84 metrů nad mořem. Ostrov je tvořen čedičem, chybí na něm zdroje pitné vody, je důležitým hnízdištěm mořských ptáků. V současnosti je neobydlený, nacházejí se na něm ale kamenné stavby svědčící o tom, že v minulosti Polynésané ostrov navštěvovali, pravděpodobně jako kultovní místo. Podle legendy žil na ostrově po svém vyhnání z ostatních havajských ostrovů trpasličí národ Menehune. Ostrov objevil v roce 1786 Jean-François de La Pérouse a pojmenoval ho podle tehdejšího ministra financí Jacquese Neckera. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Neckerův ostrov na Wikimedia Commons http://www.janeresture.com/necker/ Archivováno 9. 5. 2008 na Wayback Machine. https://web.archive.org/web/20090618065801/http://www.hawaiianatolls.org/about/mokumanamana.php
Isla Necker

La isla Necker (en hawaiano Mokumanamana) es una de las islas de Sotavento de Hawái. Está situada a 240 km al oeste de Nihoa. Necker es una isla de roca volcánica rodeada de arrecifes, con forma de anzuelo. La superficie total es de 0,18 km² y la altitud máxima es de 84 metros en el Summit Hill. Se han encontrado numerosos restos arqueológicos, destacando 33 plataformas ceremoniales (heiau) y unas figuras de piedra de un estilo relacionado con las islas Marquesas. Los antropólogos especulan que estas imágenes pueden ser una muestra de la cultura hawaiana original, de poco después de la llegada migratoria polinesia desde Tahití en los siglos XII o XIII. Cuando llegaron el francés Jean-François de La Pérouse en 1786, la isla hacía tiempo que estaba deshabitada. La bautizó en honor del ministro de Finanzas, Jacques Necker, y la describió como «una roca desnuda cubierta de excrementos de aves». El nombre hawaiano Mokumanumanu, que significa 'isla de muchas aves', es un nombre del siglo XX.
Île Necker (Hawaï)

L'île Necker (en hawaïen Mokumanamana) est une petite île des îles hawaïennes du Nord-Ouest, dans l'océan Pacifique. Géographie Située à 13 kilomètres au nord du tropique du Cancer, à 249 km au nord-ouest de Nihoa et 690 km au nord-ouest d'Honolulu, l'île a une superficie de 182 890 m2. Elle est escarpée avec des flancs pentus et n'offre que peu de terrain[pas clair]. Son altitude maximale est de 84 m. L'île fait partie du Hawaiian Islands National Wildlife Refuge au sein du Monument national marin de Papahānaumokuākea. Histoire Quelques signes d'un long habitat humain ont été trouvés. L'île abritait surtout 33 sanctuaires de pierres et des artefacts comme ceux que l'on trouve sur les îles principales d'Hawaï. Les anthropologistes pensent donc que l'île servait comme site pour les cérémonies religieuses. Selon les mythes et les légendes du peuple de l'île de Kauai qui se trouve au sud-est, Necker Island était le dernier refuge connu pour une race mythique de « petites personnes » appelées les Menehunes. Selon la légende, les Menehunes s'installèrent sur Necker Island après avoir été chassés de Kaua'i par les plus puissants Polynésiens et par la suite construisirent les différentes structures de pierre. Il est dit que les visites sur l'île ont débuté quelques centaines d'années après que les îles principales d'Hawaï furent peuplées et s'arrêtèrent quelques centaines d'années avant les premiers contacts avec les Européens. Sur la base d'un routier découvert en 1762 qui mentionne l'île, l'explorateur français Jean-François de La Pérouse est le premier Européen à la visiter en 1786 lors de son expédition et la nomme d'après Jacques Necker, ancien ministre des Finances de Louis XVI. À cause de l'usage de l'île comme site cérémoniel et religieux dans l'Ancien Hawaï (nom donné au temps d'avant l'unification en royaume d'Hawaï en 1810), l'île fut ajouté au Registre national des lieux historiques en 1988. Notes et références Voir aussi Liens externes Ressource relative à l'architecture : Registre national des lieux historiques Ressource relative à la géographie : Geographic Names Information System (en) Necker Island (en) Quick Facts on Necker Island from the PBS Ocean Adventures site Portail d’Hawaï Portail des îles Portail de l’océan Pacifique Portail du Registre national des lieux historiques
Necker-sziget

A Necker-sziget (hawaiiul Mokumanamana) a Csendes-óceánon található, az Északnyugati Hawaii-szigetek részeként 13 km-re a Ráktérítőtől. Nevét Jacques Neckerről kapta. Meredek sziklafalakkal és nagyon kevés talajjal rendelkezik. Legnagyobb tengerszint feletti magassága 84 m. Hosszabb ideig tartó emberi jelenlétre szinte semmilyen jel nem utal a szigeten, valószínűleg amiatt, hogy az ehhez szükséges erőforrások teljesen hiányoznak. Mindössze 33 kőszentélyt és néhány kőszerszámot találtak, hasonlóakat, mint amilyenek Hawaii főszigetén is megtalálhatók. Emiatt az antropológusok közül sokan úgy vélik, hogy a szigeten vallásos szertartásokat folytattak. A kauai-i emberek mítoszai szerint a Necker-sziget utolsó menedéke volt a Menehunéknek, egyfajta törpe lényeknek, akik a hit szerint távol, rejtőzködve éltek az emberek elől, de kiváló kézművesek voltak, és szentélyeket is készítettek. Jean-François de La Pérouse francia felfedező volt az első európai, aki meglátogatta a szigetet, 1786-ban. Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Necker Island (Northwestern Hawaiian Islands) című angol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Források "Necker Island" (angol nyelven). To-Hawaii.com. Hozzáférés: 2012. április 1. "Necker Island. And its Intriguing Stone Images" (angol nyelven). TribalSite.com. 2011. július 19. dátummal az eredeti címről archiválva. Hozzáférés: 2012. április 1. Galéria További információk A Wikimédia Commons tartalmaz Necker-sziget témájú kategóriát.
Necker (Hawaii)

L'Isola di Necker (in hawaiano: Mokumanamana) fa parte delle Isole Hawaii nordoccidentali. È localizzata nell'Oceano Pacifico, 249 km a nordovest di Nihoa e a 13 km a nord del Tropico del Cancro. Comprende importanti siti archeologici preistorici della cultura hawaiana ed è parte dell'Hawaiian Islands National Wildlife Refuge, all'interno del Northwestern Hawaiian Islands National Monument. L'ufficio del censimento degli Stati Uniti d'America riporta che l'area totale dell'isola è di 182 890 m² L'isola si presenta rocciosa, ripida ai lati e con poco suolo fertile. Il suo punto più alto raggiunge 84 m s.l.m. e deve il suo nome a Jacques Necker, il ministro della finanza di Luigi XVI. Storia Sono stati trovati pochi cenni di una permanenza umana prolungata, tuttavia l'isola comprende 33 manufatti di pietra simili a quelli trovati sulle altre principali isole delle Hawaii. Per questa ragione molti antropologi credono che l'isola potesse essere un sito cerimoniale e religioso. In base ai miti e alle leggende del popolo di Kauai, che si trova a sudest, l'isola di Necker era l'ultimo rifugio conosciuto di una razza di mitici "piccoli uomini" chiamati Menehune. Secondo la leggenda, i Menehune si stabilirono su Necker dopo essere stati scacciati da Kauai dai più forti Polinesiani e costruirono conseguentemente le varie strutture di pietra presenti in quel luogo. Le prime visite sull'isola si crede siano iniziate poche centinaia di anni dopo che le principali isole delle Hawaii vennero abitate, e finirono poche centinaia di anni prima del contatto con gli Europei. L'esploratore francese Jean-François de La Pérouse fu il primo Europeo a visitare l'isola nel 1786. Lisola è così chiamata in onore di Jacques Necker. L'isola principale e le isolette circostanti vennero annesse nel 1894 dal Governo Provvisorio delle Hawaii. Per via dell'utilizzo dell'isola come un luogo cerimoniale e religioso da parte degli antichi Hawaiani, l'isola venne aggiunta nel 1988 al Registro Nazionale dei Luoghi Storici. Letture aggiuntive Evenhuis, Neal L. (ed.); Eldredge, Lucius G. (ed.) (2004). Natural History of Nihoa and Necker Islands. Bishop Museum Bulletin in Cultural and Environmental Studies; No. 1. Honolulu, Hawaii: Bishop Museum Press. ISBN 1-58178-029-X. "Necker Island". The Columbia Gazetteer of North America. Columbia University Press. 2000. Archived from the original on 2002-03-29. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su isola di Necker Collegamenti esterni (EN) Necker Island, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. (EN) Necker, su Geographic Names Information System, USGS.
Necker (Hawaï)

Necker Island (Hawaïaans: Mokumanamana, "vertakt eiland") is een onbewoond eiland in de keten van Hawaïaanse eilanden in de noordelijke Stille Oceaan, op ongeveer 249 km ten noordwesten van Niihau en 690 km van Honolulu. Het is genoemd naar de Franse minister Jacques Necker (1732-1804), en maakt deel uit van het Papahānaumokuākea Marine National Monument. Het eiland is sikkelvormig (lengte 1200 m, breedte 200 m) en telt vijf heuvels, waarvan de hoogste (Summit Hill) 84 meter hoog is. Omdat Necker droog en rotsig is komen er slechts vijf plantensoorten op voor. Het eiland mag alleen met bijzondere toestemming voor wetenschappelijke doelen bezocht worden. Er zijn weinig tekenen van langdurige bewoning gevonden. Er zijn echter 33 stenen gevonden die erop wijzen dat het eiland voor religieuze doeleinden gebruikt is. Ook zijn 11 petrogliefen gevonden. Volgens legenden van het eiland Kauai dat ten zuidoosten van Necker ligt, was Necker de laatst bekende plaats waar de kleine mensen (Menehune genoemd) naar gevlucht zijn. De Menehune gingen naar Necker nadat ze van Kauai verdreven zijn door de sterkere Polynesiërs en hebben er verschillende stenen structuren gebouwd. Necker werd voor het eerst bezocht een paar honderd jaar nadat de grotere Hawaiiaanse eilanden werden bewoond, en bezoeken eindigden een paar honderd jaar voordat de Europeanen in Hawaii aankwamen. De Franse ontdekkingsreiziger Jean-François de La Pérouse was de eerste Europeaan die het eiland bezocht, op 4 november 1786. Hij noemde het eiland naar Jacques Necker, destijds oud-minister van financiën van Frankrijk. Important Bird Area Het eiland is samen met de andere Noordwestelijke Hawaiiaanse eilanden aangewezen als Important Bird Area door BirdLife International vanwege het belang voor significante populaties van de Aziatische goudplevier, blauwe noddy, boninstormvogel, bonte stern, Bulwers stormvogel, fijistern, grote fregatvogel, hawaiikarekiet, kleine wigstaartpijlstormvogel, laysanalbatros, laysaneend, laysanvink, maskergent, nihoavink, noddy, opaalstern, roodpootgent, roodstaartkeerkringvogel, steenloper, Tristrams stormvogeltje, wigstaartpijlstormvogel, witkapnoddy, zuidzeewulp, zwartvoetalbatros en andere zee- en watervogels. Galerij Externe link Necker Island (Mokumanamana) Welcome to Mokumanamana
Некер

Некер (англ. Necker) — маленький необитаемый остров в Тихом океане в составе Северо-Западных островов Гавайского архипелага. Административно входит в состав штата Гавайи (США). Гавайское название — Мокуманамана (гав. Mokumanamana). География Остров Некер расположен примерно в 300 км к северо-западу от близлежащего острова Нихоа и примерно в 690 км к северо-западу от Гонолулу, столицы штата Гавайи. Остров имеет серповидную форму. Длина — около 1200 м, максимальная ширина — 200 м, площадь — всего 0,183 км². На Некере имеется четыре возвышения, крупнейшее из которых — Саммит-Хилл (англ. Summit Hill), высота которого достигает 84 м. Поверхность скалиста, поэтому на острове всего пять видов растений. Как и другие острова Гавайского архипелага, Некер имеет вулканическое происхождение. Остров является частью памятника природы Папаханаумокуакеа (англ. Papahānaumokuākea Marine National Monument), морского заповедника. Фауна На острове гнездится большое количество морских птиц, а также обитают гавайские тюлени-монахи. История Первым европейским первооткрывателем острова стал французский путешественник Жан Франсуа де Лаперуз, открывший Некер 4 ноября 1786 года. Назван он был в честь министра финансов Франции Жака Некера (фр. Jacques Necker). Из-за плохой погоды путешественник не высадился на острове. В 1857 году остров был аннексирован королём Гавайев Камехамехой IV, однако гавайский флаг был поднят над Некером только 27 мая 1894 года. В 1923—1924 годах на остров была снаряжена научная экспедиция. Как и на острове Нихоа, на Некере сохранились следы пребывания в прошлом полинезийцев. Об этом свидетельствуют 33 возвышения, имевшие в прошлом религиозное значение. Кроме того, были найдены петроглифы, так называемые кии-похаку (kiʻi pohaku). В 1988 году остров был объявлен археологическим районом (англ. Necker Island Archeological District). Галерея Примечания
Necker Island (Hawaiiöarna)

Necker Island är en ö bland de Nordvästra Hawaiiöarna i Stilla havet och ligger 13 km norr om Kräftans vändkrets. Ön är känd för sina förhistoriska arkeologiska fyndplatser. Necker Island är en del av världsarvet Papahanaumokuakea. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Necker Island (Hawaiiöarna).
Некер

Острів Некер (англ. Necker Island (мовою гавайців Мокуманамана «Mokumanamana»)) — острів у Тихому океані, належить до Гавайських островів. Площа атола приблизно 0,183 км². Найвища точка на острові 84 м над рівнем моря; лежить за 690 км на північний захід від Гонолулу. Див. також Некер (Британські Віргінські острови) Посилання Острів Некер Острів Некер
YOG–42

USS YOG-42 was a concrete-hull gasoline barge built by Concrete Ship Constructors, in National City, California. She was launched on 23 March 1943. Acquired by the United States Navy on 23 May 1943. She was assigned to the Asiatic-Pacific Theater, and survived the war. Re-designated YOGN-42 in May 1946, she was struck from the Naval Register on 15 August 1949. Some time the next year, she was intentionally beached on the north coast of Lānaʻi in the Hawaiian Islands. Construction USS YOG-42 was built by Concrete Ship Constructors, in National City, California as Concrete No. 5 a non-self-propelled, Maritime Commission, type B7-A2, barge- hull (MC 638). She was laid down on 6 December 1942, and launched on 23 March 1943. Acquired by the United States Navy on 23 May 1943, USS YOG-42 was assigned to the Asiatic-Pacific Theater. Service in World War II While towing YOG-42, the tug USS Navajo (AT-64) was sunk by Japanese submarine I-39, 150 miles (240 km) east of Espiritu Santo on 12 September 1943. YOG-42 was undamaged and was recovered by USS Sioux (AT-75). On 31 December 1943, USS Dixie (AD-14) reported 22 men assigned to YOG-42. YOG-42 survived the Pacific War and continued to supply gasoline throughout the conflict. Shipwreck Re-designated YOGN-42 in May 1946, she was struck from the Naval Register on 15 August 1949. Some time the next year, she was intentionally beached on the north coast of Lānaʻi in the Hawaiian Islands, where she can be seen to this day. The United States Navy has recommended the wreck of YOGN-42 for protected status in the National Register of Historic Places for cultural preservation as a Lānaʻi tourist attraction. References External links Photo gallery of YOG–42 at NavSource Naval History shipscribe.com Fold3:Navy Muster Rolls of YOG-42 Department of Defense Legacy Resource Management Program