Palm Beach International Airport

Palm Beach International Airport, de algemeen gebruikte naam maar sinds 9 juli 2026 officieel de President Donald J. Trump International Airport, is een vliegveld in de Amerikaanse staat Florida. Het ligt 4 kilometer ten zuidwesten van het centrum van West Palm Beach in Palm Beach County. De IATA code is PBI. De ICAO-code van de luchthaven veranderde op 9 juli 2026 van KPBI naar KDJT, samen met de naamswijziging. De luchthaven bedient West Palm Beach en het grootste deel van Palm Beach County, waaronder Boca Raton, Wellington, Boynton Beach, Jupiter en Palm Beach Gardens. Het is de op twee na drukste luchthaven in het grootstedelijk gebied van Miami, na Miami International Airport en Fort Lauderdale-Hollywood International Airport. De luchthaven wordt beheerd door het Palm Beach County Department of Airports. Wegtoegang tot de luchthaven is direct vanaf de I-95, Southern Boulevard en Congress Avenue. In februari 2026 keurde de wetgevende macht van Florida een wetsvoorstel goed om de luchthaven te hernoemen tot "President Donald J. Trump International Airport" naar de huidige president Donald Trump. Het wetsvoorstel werd de volgende maand ondertekend door de gouverneur van Florida, Ron DeSantis. De naamswijziging vereiste goedkeuring van de Federal Aviation Administration om definitief te zijn. Die volgde op 15 mei dat jaar, de naamswijziging en wijziging van ICAO-code vond plaats om 5:01 uur ET op 9 juli 2026. Het is de eerste keer dat een luchthaven in de Verenigde Staten is vernoemd naar een zittend president. In 2023 werd de luchthaven voornamelijk aangevlogen, in dalende volgorde van aantal passagiers, door JetBlue Airways (27%), Delta Air Lines (26%), American Airlines (19%), United Airlines (11%) en Southwest Airlines (8%). De andere Amerikaanse en buitenlandse maatschappijen bedienen de resterende 9% van de passagiers. Geschiedenis Palm Beach International Airport begon in 1936 met zijn activiteiten als Morrison Field. Het werd genoemd ter ere van Grace Morrison, een lokale pilote die mee de aanleg van het vliegveld realiseerde. De eerste vlucht die het veld verliet was met een Douglas DC-2 naar New York, geëxploiteerd door Eastern Air Lines in 1936. De luchthaven werd officieel ingewijd op 19 december 1936. In 1937 breidde de luchthaven zich uit tot meer dan een landingsbaan en een administratief gebouw toen de Palm Beach Aero Corporation een huurcontract verwierf, hangars bouwde en de eerste terminal aan de zuidkant van de luchthaven bouwde. De nieuwe terminal stond bekend als de Eastern Air Lines Terminal. Het veld werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikt door de United States Army Air Forces. Na de aanval op Pearl Harbor werd Morrison Field gebruikt voor training en later als uitvalsbasis voor de geallieerde invasie van Frankrijk, waarbij talrijke vliegtuigen vanuit Morrison vertrokken op weg naar het Verenigd Koninkrijk om deel te nemen aan de D-Day invasie van Normandië. In 1947 droeg de nieuw opgerichte United States Air Force het eigendom van Morrison Field terug aan Palm Beach County. De naam werd een jaar later, in 1948, veranderd in Palm Beach International Airport. De luchthaven werd in 1951 opnieuw gebruikt door de Amerikaanse luchtmacht en hernoemd tot Palm Beach Air Force Base onder controle van de Military Air Transport Service (MATS). De operaties van de USAF bezetten de noordelijke helft van het vliegveld, terwijl civiele operaties en de luchtvaartterminal de zuidelijke helft gebruikten. MATS gebruikte de basis voor training, waarbij de hoofdeenheden de 1707th Air Transport Wing (Heavy) en de 1740th Heavy Transport Training Unit waren. De 1707 ATW stond bekend als de "University of MATS" en werd de primaire USAF-trainingseenheid voor al het personeel van de luchtmacht dat zware transportvliegtuigen ondersteunde en vloog. Deze omvatten onderhoudstraining voor Douglas C-124 Globemaster II, C-118 Liftmaster, Boeing C-97 Stratofreighter en C-54 Skymaster. Bijna 23.000 luchtmachtmilitairen trainden op Palm Beach AFB tijdens de Koreaanse Oorlog. De USAF Air Weather Service gebruikte Palm Beach AFB als hoofdkwartier voor orkaanonderzoek en vloog in 1956 met de eerste WB-50D Superfortress "Hurricane Hunter" vliegtuigen vanaf de basis. Na enkele jaren waarin Palm Beach County vocht tegen de aanwezigheid van de luchtmacht in West Palm Beach, begon de luchtmacht daar de operaties daar te beëindigen. De 1707 ATW werd op 30 juni 1959 gedeactiveerd en toegewezen aan Tinker Air Force Base, Oklahoma. Met het vertrek van de wing nam Palm Beach County de vliegveldoperaties over. De luchtmacht behield een kleine aanwezigheid op de basis, waarbij de 9th Weather Group de belangrijkste operationele eenheid werd op Palm Beach AFB, waar orkaan- en weeronderzoek werd uitgevoerd voor de Air Weather Service. De Air Photographic and Charting Service (APCS) verplaatste haar 1370th Photo-Mapping Wing naar de basis, waar geodetische surveyvluchten werden uitgevoerd. De luchtmacht sloot uiteindelijk Palm Beach AFB in 1962. Delta Air Lines begon in 1959 met lijnvluchten en het toenmalige Capital Airlines in 1960. De eerste vluchten met straalvliegtuigen werden verzorgd door Eastern Air Lines met Lockheed L-188 Electra's in 1959. Air Force One was een frequente bezoeker van PBI tijdens het presidentschap van John F. Kennedy begin jaren zestig. Donald Trump spande in 2010 een rechtszaak aan om de uitbreiding van een van de startbanen bij PBI te blokkeren. In 2015 startte hij een rechtszaak voor een schadevergoeding van 100 miljoen dollar over de vluchtroute die over zijn Mar-a-Lago landgoed loopt. Na zijn overwinning bij de presidentsverkiezingen van 2016 werd dat landgoed no-flyzone, en trok hij de rechtszaak in. Tijdens zijn presidentiële termijnen werd Air Force One opnieuw een frequente bezoeker van PBI. Van 2000 tot 2015 schommelde de jaarlijkse passagierstroom tussen zes en zeven miljoen reizigers. In 2025 werden 8.657.372 passagiers afgehandeld. Beschrijving De oppervlakte van de luchthaven bedraagt 8,5 km². Palm Beach International Airport heeft drie start- en landingsbanen. PBI heeft één terminal met drie concourses, bestaande uit 31 gates (27 jetway-gates, 4 hardstands). Een 73 meter hoge Airport Traffic Control-toren is actief aan de noordzijde van de luchthaven.