NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bolling Air Force Base

Bolling Air Force Base war ein Stützpunkt United States Air Force in Washington, D.C. Bis 1961 war dies ein Militärflugplatz für Flugzeuge, heute verkehren dort nur noch Hubschrauber. Die Heimateinheit der Basis war, bis zu dessen Deaktivierung am 30. September 2010, das Geschwader 11th Wing (11 WG), das Teil des Air Force District of Washington ist. Bolling AFB wurde am 2. Oktober 1917 als Flying field at Anacostia ( Army Air Service installation) wegen des Ersten Weltkrieges eröffnet. Die Basis wurde nach Colonel Raynal C. Bolling (1877–1918) benannt, dem ersten hohen Offizier der amerikanischen Streitkräfte, der im Ersten Weltkrieg gefallen war. Die Bolling AFB wurde mit der benachbarten Naval Support Facility Anacostia zur Joint Base Anacostia-Bolling zusammengelegt. Auf der Basis liegt auch das Auswertungszentrum der Defense Intelligence Agency, des nach Mitarbeiterzahl größten Nachrichtendienstes der Vereinigten Staaten. Die Coast Guard Station Washington, D.C. befindet sich neben der Capitol Cove Marina des Stützpunktes. Zwischenfälle Am 24. März 1943 kam es an einer Curtiss C-46R-5-C1 Commando der United States Navy (US Navy) (Luftfahrzeugkennzeichen Bu 39492) im Landeanflug auf die Bolling Air Force Base zu einem Strömungsabriss und darauffolgendem Absturz, nach dem die Maschine ausbrannte. Alle 4 Besatzungsmitglieder, die einzigen Insassen, kamen ums Leben. Es war der erste Unfall einer C-46 mit Todesopfern. Quellen Bolling AFB History Factsheet Maurer, Maurer. Air Force Combat Units Of World War II. Washington, DC: United States Government Printing Office 1961 (republished 1983, Office of Air Force History, ISBN 0-912799-02-1). Mueller, Robert: Air Force Bases Volume I, Active Air Force Bases Within the United States of America on 17 September 1982. Office of Air Force History, 1989 Weblinks Bolling Air Force Base, GlobalSecurity.org (englisch) Bolling AFB Relocation Information and Bolling AFB Q&A (englisch) Einzelnachweise
Predsjednički park

Predsjednički park, ponegdje i Lafayettov park, naziv je za gradski park i povijesni kompleks u Washingtonu, koji obuhvaća zelene površine Bijele kuće, službenog boravišta Predsjednika Sjedinjenih Američkih Država. Svoj drugi naziv, Lafayettov park, dobio je zbog toga što spada u područje Lafayettovog trga. Predsjednički park dio je kompleksa Bijele kuće te se nalazi u Nacionalnom registru povijesnih mjesta, čime je zaštićen zakonom kao kulturno-povijesno dobro SAD-a. Parkom upravlja Nacionalna služba za parkove (National Park Service) koja se brine o održavanju i uređenju parka. Predsjednički park bio je mjestom održavanja dvogodišnjih prosvjeda protiv Rata u Iraku tijekom 2006. i 2007. godine. Vanjske poveznice Mrežna sjedišta Predsjednički park na stranicama Nacionalne službe za parkove (engl.) Službene stranice Udruga za proučavanje povijesti Bijele Kuće (engl.) Sestrinski projekti
President's Park

President's Park, gelegen in Washington D.C., omvat het Witte Huis, Lafayette Park en The Ellipse. President's Park was oorspronkelijk enkel de naam van het Lafayette Park, maar tegenwoordig vallen The Ellipse en de tuinen van het Witte Huis er ook onder. Het huidige President's Park wordt beheerd door de National Park Service. Lafayette Park Lafayette Park is een 30.000 m² groot openbaar park direct ten noorden van het Witte Huis. Het park en de omgeving werden in 1970 aangewezen als National Historic Landmark. Oorspronkelijk maakte het park deel uit van de tuinen van het Witte Huis en kreeg zodoende de naam President's Park. Het park werd gescheiden van de tuin van het Witte Huis in 1804, toen president Thomas Jefferson besloot de Pennsylvania Avenue door te trekken langs het Witte Huis. In 1824 werd het park officieel omgedoopt tot Lafayette Park ter ere van de Marquis de Lafayette, een Fransman die vocht in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Lafayette Park is gebruikt als een racebaan, een kerkhof, een dierentuin, een slavenmarkt, een kamp voor soldaten tijdens de Oorlog van 1812, en vele politieke protesten en vieringen. Andrew Jackson Downing legde Lafayette Park in 1851 aan in pittoreske stijl. Het huidige aanzicht van het park, met zijn vijf grote standbeelden, dateert uit de jaren 1930. In het midden staat een ruiterstandbeeld van president Andrew Jackson, opgericht in 1853 en ontworpen door Clark Mills. In de vier hoeken staan beelden van buitenlandse helden uit de Onafhankelijkheidsoorlog: de Marquis de Lafayette en Comte de Rochambeau uit Frankrijk, Tadeusz Kościuszko uit Polen, en de Baron von Steuben uit Pruisen. The Ellipse President's Park South (gewoonlijk The Ellipse) is 210.000 m² groot park net ten zuiden van het Witte Huis. Eigenlijk is The Ellipse de naam van de 1 kilometer lange "rondweg" die door het park loopt. Het hele park is open voor het publiek, en er bevinden zich diverse monumenten, waaronder het First Division Monument en het Boy Scout Memorial. The Ellipse is ook jaarlijks de locatie van een groot aantal evenementen. In 1791 werd het eerste plan voor het park opgesteld door Pierre Charles L'Enfant. The Ellipse stond bekend als "Het Witte Perceel" vanwege het witte houten hek dat het park omsloot. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog, werden de gronden van The Ellipse en die rondom het onvoltooide Washington Monument gebruikt als weiland voor paarden, muilezels en vee, en als tentenkamp voor troepen van de Unie. Het United States Army Corps of Engineers begon in 1867 met zijn werk op The Ellipse. Het park werd aangelegd in 1879, en er werden bomen geplant rond het bestaande gedeelte van de rijbaan. In 1894, werd de rijbaan verlicht met elektrische lampen. In de jaren 1890 besloot het Congres dat het gebruik van The Ellipse in de toekomst voor bepaalde groepen, vooral voor religieuze bijeenkomsten, en militaire kampen was bedoeld. Tot in de late jaren 1990 waren er honkbalvelden en tennisbanen in het park. Er worden nog steeds sportevenementen en demonstraties gehouden in het park.
St. Nicholas Cathedral (Washington, D.C.)

St. Nicholas Cathedral (Russian: Свято-Николаевский собор) in Washington, D.C., is the primatial cathedral of the Orthodox Church in America and the seat of Tikhon, Archbishop of Washington, Metropolitan of All America and Canada of the Orthodox Church in America. General information and history The original parish church was founded in 1930 as the Russian Orthodox Church of Saint Nicholas. In 1949 the Synod of Bishops authorized the parish to be the church's National War Memorial Shrine and a national campaign to build a monumental Orthodox church in the capital of the United States was begun. The property upon which the cathedral is built was purchased in 1951. The substructure (basement) was completed in 1954 and was used for church services until the superstructure was completed in late 1962. A bell tower commemorating the millennium of Christianity in Russia was dedicated in 1988. Architecture and iconography The cathedral architecture is based on the 12th century St. Demetrius Cathedral of Vladimir, Russia. Beginning in 1991, dedicated iconographers from Moscow led by Alexander Maskalionov painted icons throughout the nave in the traditional style. This work was completed in 1994. Location The cathedral is at 3500 Massachusetts Ave NW at the corner of Edmund Street, in the District of Columbia. The 31, 32, and 36 buses stop nearby, whereas the 37, N2, N3, N4, and N6 buses stop directly outside the cathedral at the Massachusetts Avenue-Edmunds St. intersection. There is no direct Metro access to the cathedral, but there are several stops within walking distance, such as Woodley Park, Cleveland Park, and Van Ness-UDC. References External links Saint Nicholas Cathedral official site (English and Russian) Parish listing (Orthodox Church in America)
Nicolaaskathedraal (Washington)

De Sint-Nicolaaskathedraal (Engels: St. Nicholas Cathedral) in Washington is de aartsbisschoppelijke kathedraal van de Orthodoxe Kerk in Amerika. Geschiedenis De oorspronkelijke kerk werd in 1930 opgericht als de Russisch-Orthodoxe Kerk van de Heilige Nicolaas. In 1949 verleende de bisschoppelijke synode de kerk de status van het nationale herdenkings- en oorlogsmonument van de Orthodoxe Kerk in Amerika. Naar aanleiding van het besluit werd een landelijke campagne gevoerd voor de inzameling van fondsen ten behoeve van de bouw van een passend monumentaal kerkgebouw in de hoofdstad van de Verenigde Staten. Nadat de bouwgrond in 1951 werd verkregen werd een aanvang gemaakt met de bouw. Het eerste deel van de kerk kwam gereed in 1954 en voor diensten gebruikt, totdat het gebouw werd voltooid in 1962. In 1988 werd een klokkentoren ter gelegenheid van de viering van het duizendjarig jubileum van christendom in Rusland toegevoegd. De architectuur van de kathedraal is gebaseerd op de 12e-eeuwse Demetriuskathedraal te Vladimir in Rusland. Van 1991 tot 1994 voorzagen toegewijde kunstenaars uit Moskou onder leiding van Alexander Maskalionov het hele interieur van het kerkgebouw van traditionele iconen. Externe links (en) (ru) Website van de kathedraal (en) De kathedraal op de website van de Orthodoxe Kerk in Amerika
Sobór św. Mikołaja w Waszyngtonie

Sobór św. Mikołaja – prawosławny sobór w Waszyngtonie, pełniący funkcję katedry metropolitalnej Kościoła Prawosławnego w Ameryce. Sobór został wzniesiony w latach 1950–1962 na potrzeby istniejącej od 1930 parafii św. Mikołaja, która do tej pory korzystała jedynie z kaplic domowych. W 1950 miejsce wyznaczone pod budowę nowej cerkwi poświęcił metropolita Leoncjusz (Turkiewicz). Prac budowlanych doglądał proboszcz parafii, ks. protojerej Arkady Moiseyev. Zakończyły się one w 1962. Budynek został wzniesiony w stylu naśladującym staroruską architekturę cerkiewną. W latach 1991–1994 grupa ikonografów z Moskwy, pod kierunkiem Aleksandra Moskalonowa, wykonała w narteksie budynku zespół wizerunków świętych w tradycyjnym stylu rosyjskim oraz malowidła ukazujące początki prawosławia w Ameryce Północnej oraz prześladowania Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w XX wieku. W 1995 nowe wyposażenie soboru zostało uzupełnione o nowy ikonostas. Uwagi Bibliografia Opis w bazie danych OCA
Свято-Николаевский собор (Вашингтон)

Свято-Николаевский собор (англ. St. Nicholas Cathedral) — главный собор Православной Церкви в Америке, кафедра Блаженнейшего Тихона, Архиепископа Вашингтонского, Митрополита всей Америки и Канады. Первая приходская церковь была построена на средства эмигрантов из России в 1930 году. Нижняя часть храма была завершена в 1954 году и использовалась для церковных служб, пока строилась верхняя. Строительство собора было завершено в конце 1962 года. Колокольня в честь тысячелетия крещения Руси, была освящена в 1988 году. При помощи Русской православной церкви совершена отделка храма. Начиная с 1991 года иконописцы из Москвы во главе с Александром Маскальоновым расписывали весь неф в традиционном стиле. Эта работа была завершена в 1994 году. Настоятель (декан) — протоиерей Джозеф Фестер (с марта 2011 года). Ссылки https://web.archive.org/web/20110826114848/http://russian.stnicholasdc.org/ Parish listing
Cuenca Tidal

La Cuenca Tidal es una ensenada creada en parte por el hombre y adyacente al río Potomac en Washington D. C. Forma parte del Parque West Potomac y está rodeada por los monumentos a Jefferson, Roosevelt, Martin Luther King y George Mason. La cuenca ocupa un área de unas 42 hectáreas (107 acres) y tiene una profundidad de 3 metros (10 pies). La idea de la Cuenca Tidal surgió en los años de la década de 1880 tanto como un elemento visual como una forma de aliviar el Washington Channel, un puerto separado del río Potomac y donde se encuentra el Parque East Potomac. La cuenca está diseñada para liberar 250 millones de galones (950 millones de litros) de agua al día. Las puertas de la ensenada, que se encuentran al lado del río Potomac, permiten al agua entrar cuando hay marea alta. Al mismo tiempo, las puertas de salida, en el lado del Washington Channel, se cierran para almacenar el agua y parar la corriente de agua y sedimentos del canal. Cuando la marea empieza a reflujar, el flujo de agua que intenta salir de la cuenca hace que las puertas de entrada se cierren. Esta misma fuerza hace que las puertas de salida se abran. Las puertas están operadas por el Cuerpo de Ingenieros del Ejército de los Estados Unidos, el cual ha completado recientemente un proyecto para restaurar el funcionamiento de las puertas. Cerezos La Cuenca Basin cuenta con aproximadamente 3.750 cerezos japoneses. De ellos, solo 125 forman parte de los primeros 3.000 cerezos que el alcalde de Tokio, Yukio Ozaki, regaló en 1912. Las árboles florecen a principio de la primavera y el evento origina el Festival Nacional de los Cerezos en Flor. Enlaces externos Imagen por satélite de la Cuenca Basin de Google Maps Barcos a pedales en la Cuenca Basin
Tidal Basin

Le « Tidal Basin » est un étang artificiel, situé à Washington DC., entre le fleuve Potomac et le Washington Channel. Le bassin fait partie du Parc de Potomac Ouest, et est entouré par plusieurs monuments, notamment le Jefferson Memorial, le Franklin Delano Roosevelt Memorial et le Martin Luther King Jr. Memorial. Le bassin couvre une aire d'à peu près 107 acres (0,433 km2) et a 10 pieds (3,048 m) de profondeur. Ce site emblématique est particulièrement connu pour ses cerisiers en fleurs et pour accueillir chaque printemps le célèbre Festival des cerisiers en fleurs de Washington. Histoire La construction du Tidal Basin remonte à la fin du XIXe siècle. Son origine découle de la nécessité de résoudre des problèmes récurrents d'inondations et d'accumulation de sédiments dans le Washington Channel. Entre 1856 et 1867, la région a en effet subi plusieurs inondations, ce qui a conduit à la conception d'un système de bassin à marée pour réguler les eaux. Peter Conover Hains (en), un officier ingénieur de l'armée américaine, en supervisa la conception et la construction. Notes Liens externes Ressource relative à la géographie : Geographic Names Information System Portail de Washington, D.C. Portail des lacs et cours d'eau
Tidal Basin

Het Tidal Basin is een aangelegd meer, gelegen in Washington D.C. tussen de rivier Potomac en het Washington Channel. Het maakt deel uit van het West Potomac Park en is een belangrijk onderdeel van het National Cherry Blossom Festival dat elk voorjaar gehouden wordt. Rondom het meer liggen het Jefferson Memorial, het Martin Luther King, Jr. National Memorial, het Franklin Delano Roosevelt Memorial, en het George Mason Memorial. Geschiedenis Het idee voor het Tidal Basin ontstond in de jaren 80 van de 19e eeuw. Het meer moest het Washington Channel van water voorzien en zo verbinden met de Potomac. Peter Conover Hains, een ingenieur van het Amerikaanse leger, ontwierp het meer en hield toezicht op het aanleggen ervan. Ontwerp Het meer is ontworpen om tweemaal per dag, tijdens vloed, 950.000 kubieke meter aan water op te vangen. De instroom vindt plaats via de Potomac. Tijdens de vloed staan de sluizen aan de kant van het kanaal dicht om zo de stroom van water en sediment richting het kanaal tegen te gaan. Tijdens eb worden de sluizen naar het kanaal geopend. Siltopbouw wordt door het water dat van het meer naar het kanaal stroomt weggespoeld. De sluizen worden beheerd door het U.S. Army Corps of Engineers. Panorama Externe link Paddle Boating on the Tidal Basin
Tidal Basin (Washington, DC)

A Tidal Basin (em português: Bacia das Marés) é uma enseada adjacente ao rio Potomac, em Washington, D.C. que faz parte do West Potomac Park e é cercada pelo Jefferson Memorial e Franklin Delano Roosevelt Memorial. A bacia abrange cerca de 107 hectares (0,43 km²) e tem cerca de 3 m de profundidade. O conceito de uma lagoa artificial em Washington, DC surgiu em 1880 para servir como área de lazer e eclusa para o Canal de Washington. Peter Hains Conover, um engenheiro do Exército dos EUA, projetou e supervisionou a construção da lagoa. A bacia é projetada para liberar 250 milhões de galões de água captada na maré alta, duas vezes por dia. Os portões permitem a entrada de água na bacia durante a maré alta filtrando o canal de Washington. Mídia A Tidal Basin foi palco de um escândalo envolvendo o presidente da Câmara dos Representantes dos Estados Unidos da América, o deputado Wilbur Mills com uma stripper argentina conhecida como Fanne Foxe. O carro de Mills foi parado por um agente policial por não estar com as luzes ligadas. Mills estava embriagado e sua acompanhante Fanne Foxe saltou para a Tidal Basin. Apesar do escândalo, ele foi reeleito ao Congresso, em Novembro de 1974 com 60% dos votos. Ele não tentou a reeleição em 1976. Ligações externas «DC Pages» (em inglês) «Washington Post» (em inglês)
Black Lives Matter Plaza

Die Black Lives Matter Plaza ist ein Teil der 16th Street NW in Downtown Washington, D.C., der Hauptstadt der Vereinigten Staaten. Der Platz wurde von Bürgermeisterin Muriel Bowser am 5. Juni 2020 umbenannt, nachdem das „Department of Public Works“ die Wörter „Black Lives Matter“ in 11 Meter großen, gelben Buchstaben gemeinsam mit der Flagge des Districts of Columbia, der die US-Hauptstadt Washington beinhaltet, angebracht hatte. Die Aktion geschah in Folge der George-Floyd-Proteste. Aktivisten der Gruppierung „Black Lives Matter D.C.“ ersetzten am Abend des 6. Juni 2020 die Sterne der Flagge durch die Wörter „Defund the Police“ (dt. „Entzieht der Polizei ihre Finanzierung“). In den darauffolgenden Wochen wurden in mehreren Städten der Vereinigten Staaten ähnliche Monumente errichtet. Am 10. März 2025 wurde der Schriftzug offenbar auf Druck der republikanischen Bundesregierung unter Donald Trump entfernt. Weblinks Einzelnachweise
Black Lives Matter Plaza

Black Lives Matter Plaza (officieel: Black Lives Matter Plaza Northwest) was een voetgangersgebied van twee stadsblokken lang op 16th Street NW in Downtown, Washington. Het plein werd op 5 juni 2020 door burgemeester Muriel Bowser hernoemd, nadat het Department of Public Works de woorden “Black Lives Matter” in gele hoofdletters van 11 meter (35 voet) hoog op de straat had geschilderd. Deze tekst werd aangebracht tijdens de protesten naar aanleiding van de dood van George Floyd die in het land, maar ook in deze stad plaatsvonden. Op maandag 10 maart 2025 werd begonnen met het verwijderen van de tekst “Black Lives Matter”. Dit gebeurde in opdracht van burgemeester Bowser, nadat de Republikeinse partij had gedreigd miljoenen dollars aan federale steun in te houden. Ook eisen de Republikeinen dat de straat een andere naam krijgt. Fotogalerij
Black Lives Matter Plaza

Black Lives Matter Plaza Northwest var en två kvarter lång gågata, som var en del av 16:e gatan i Washington D.C. NW i USA. Gågatan döptes av borgmästaren Muriel Bowser den 5 juni 2020. Washingtons gatukontor målade den 5 juni 2020 orden "Black Lives Matter" med elva meter höga gula versaler på 16:e gatan tillsammans med en Washington-flagga norr om Lafayette Square, mot President's Park och nära Vita huset. Detta skedde under en period av protester i samband med George Floyds dödsfall vid ett polisingripande. Samma dag meddelade borgmästaren att delar av gatan utanför Vita huset officiellt hade döpts om till Black Lives Matter Plaza och försetts med en ny gatuskylt. Sommaren 2021 övermålades de gula bokstäverna tillfälligt. I oktober 2021 blev gatan en permanent installation med liknande gula bokstäver. Till skillnad från den ursprungliga målningen, som fanns för det var trafik, har den nya gågatan två separata fordonsfiler, vilka åtskiljs av ett bilfritt område. Aktivistprotest Aktivistgruppen Black Lives Matter DC kritiserade omdöpningen för att vara en distraktion från verkliga politiska utmaningar. Den 6 juni målade aktivister på platsen orden "Defund the Police" ("sluta betala medel till polisen") med motsvarande gula bokstäver. Stämning av religiösa grupper En grupp bestående av religiösa organisationer stämde i juni 2020 borgmästaren Muriel Bowser för namnbytet. Därvid hävdades att Black Lives Matter var en religiös organisation såsom en kult för sekulär humanism, och därmed Bowser omdöpning av gatan var ett brott mot den amerikanska lagstiftningen om åtskillnad mellan kyrka och stat. Ärendet avfördes av en federal distriktsdomare i augusti 2020. Stämning av Judicial Watch Den konservativa aktivistgruppen Judicial Watch argumenterade för att målningen medförde att gågatan blivit ett så kallat "publikt forum", med rätt att där uttrycka åsikter och begärde att få måla sin slogan "Because No One Is Above the Law!" i motsvarande storlek på en annan stadsgata. När inte staden besvarade denna begäran, stämde gruppen borgmästare Muriel Bowser och stadens gatuförvaltning. Stämningen avsåg ett påstått brott mot konstitutionens första tillägg. Den avfärdades av en federal distriktsdomare i februari 2022. Återställning av gågatan I mars 2025 lade den republikanske kongressledamoten Andrew Clyde från Georgia fram ett lagförslag om att dra in federalt finansiellt stöt till staden, om denna inte döpte om gågatan till Liberty Plaza samt avlägsnade målningen. Som ett svar på detta meddelade borgmästaren Muriel Bowser att staden skulle avlägsna bokstäverna på gatubeläggningen med anledning av hoten från både presidenten Donald Trump och Kongressens republikanska majoritet. En återställning av gatubeläggningen påbörjades den 10 mars 2025. Bildgalleri Källor Noter
Tabard Inn

Le Tabard Inn est un hôtel de Washington, aux États-Unis. Il est inscrit au Registre national des lieux historiques depuis le 22 juin 2020. Liens externes Ressource relative à l'architecture : Registre national des lieux historiques (en) Site officiel Portail du Registre national des lieux historiques Portail de l’hôtellerie Portail de Washington, D.C.
Ronald Reagan Building and International Trade Center

Das Ronald Reagan Building and International Trade Center im Federal Triangle, Washington, D.C., USA, ist mit einer Fläche von 944.849 Quadratmetern nach dem Pentagon das zweitgrößte Gebäude der US-Regierung und ihr erstes Gebäude für sowohl staatliche als auch private Nutzung. Es gehört als Mitglied der World Trade Centers Association (WTCA) in New York zum weltweiten Netzwerk von etwa 300 WTCs in 100 Ländern. Es liegt in 1300 Pennsylvania Avenue im Nordwesten der Stadt, wo sich die Metrorail-Station Federal Triangle befindet. Zahlreiche Organisationen, Wirtschaftsunternehmen mit globaler Ausrichtung und Bundesbehörden (United States Agency for International Development, United States Customs and Border Protection und United States Border Patrol, Ministerium für Innere Sicherheit der Vereinigten Staaten, Woodrow Wilson International Center for Scholars und viele mehr) haben ihren Sitz oder unterhalten Büros in dem Gebäudekomplex. Dort werden zudem Messen, Kongresse, Kulturveranstaltungen, Wohltätigkeitsbälle, Konzerte sowie auch größere private Festivitäten veranstaltet. Das Gebäude vervollständigt die 1920 begonnene Bebauung des „Federal Triangle“ der Südseite der Pennsylvania Avenue und wurde unter Leitung von James Ingo Freed (Architekturbüro Pei, Cobb, Freed and Partners) und Ellerbe Becket konstruiert. Nach einer Bauzeit von acht Jahren, von 1990 bis 1998, wurde das Gebäude vier Jahre später als ursprünglich geplant am 5. Mai 1998 von Präsident Bill Clinton seiner Bestimmung übergeben. Es war das bislang teuerste Gebäude in den Vereinigten Staaten (818 Millionen US-Dollar). Im Kongress- und Konferenzzentrum finden jährlich 1200 Veranstaltungen statt. Verwalter ist die General Services Administration (GSA). Das Bauwerk wurde nach dem 40. Präsidenten der USA Ronald Reagan benannt, in dessen Amtszeit der Bau geplant wurde. Jährlich besuchen etwa eine Million Touristen das Bauwerk. Das angeschlossene Parkhaus ist das größte der Stadt. Weblinks Website des Ronald Reagan Buildings (englisch) Sean Paige: An ironic boondoggle: opulent new Ronald Reagan Building in Washington, D.C. (Memento vom 31. Juli 2010 im Internet Archive), Insight magazine, 27. Oktober 1997 (englisch) Quellen