NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ward Circle

Ward Circle is een rotonde en plein in de Amerikaanse hoofdstad Washington. Het ligt op de kruising van Massachusetts Avenue en Nebraska Avenue in het noordwesten van de stad. Op en rond het plein ligt een plantsoen, Ward Circle Park geheten. Het plein wordt aan drie zijden omringd door gebouwen van de American University. Aan de vierde zijde staat het gebouw waar tot april 2019 het United States Department of Homeland Security was gehuisvest. Het plein is vernoemd naar Artemas Ward, een generaal in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Midden op het plein staat een standbeeld van de generaal. De achterkleinzoon van Artemas Ward gaf meer dan een miljoen dollar aan de Harvard-universiteit, op voorwaarde dat die een standbeeld zou oprichten ter ere van Ward. In tegenstelling tot veel andere standbeelden van generaals in Washington, zit het beeld van Ward niet op een paard, omdat het oorspronkelijke bod van Harvard in 1927 van 50.000 dollar niet voldoende was om de generaal een paard te geven. Het standbeeld werd in 1938 voltooid. De inscriptie op de sokkel luidt: ARTEMAS WARD / 1727–1800 / SON OF MASSACHUSETTS / GRADUATE OF HARVARD COLLEGE / JUDGE AND LEGISLATOR /DELEGATE 1780–1781 TO THE CONTINENTAL CONGRESS / SOLDIER OF THREE WARS / FIRST COMMANDER OF THE PATRIOT FORCES ("Artemas Ward, 1727-1800, zoon van Massachusetts, afgestudeerd aan Harvard College, rechter en wetgever, Afgevaardigde 1780-1781 aan het Continental Congress, soldaat in drie oorlogen, eerste commandant van het Vaderlandse Leger").
National Museum of the United States Navy

Das National Museum of the United States Navy (U.S. Navy Museum) ist ein Marinemuseum der United States Navy im ehemaligen Breech Mechanism Shop der Naval Gun Factory (Washington Navy Yard) in Washington, D.C. Es ist eines von 14 Museen des Naval History and Heritage Command. Dabei ist es sowohl ein "Flagship"-Museum der Navy als auch das einzige der Teilstreitkraft, das die Geschichte der United States Navy in deren Chronologie komplett abdeckt. Die Gründung erfolgte 1961, die Eröffnung 1963. Die Hauptattraktion ist das originale Forschungs-U-Boot Trieste, das 1960 den Weltrekord für Tiefseetauchen brach (10.910 Meter). Das Museum ist insbesondere der zivilen Öffentlichkeit zugänglich. Siehe auch Liste von Marinemuseen Liste von Schifffahrtsmuseen Liste von U-Boot-Museen Weblinks Homepage (engl.) Fußnoten
U.S. Navy Museum

Le U.S. Navy Museum (en français : Musée de la marine des États-Unis) est le musée principal de l'United States Navy. Créé en 1961, il est situé sur le Washington Navy Yard à Washington, aux États-Unis. Notes et références Voir aussi Liens externes (en) Site officiel Portail des musées Portail du monde maritime Portail de Washington, D.C. Portail des forces armées des États-Unis Portail de l’histoire militaire
Национальный музей военно-морских сил США

Национальный музей военно-морских сил США (англ. National Museum of the United States Navy) или сокращенно Музей ВМС США (англ. U.S. Navy Museum) — «флагманский» музей Военно-морских сил США расположенный в бывшем цехе затворных механизмов старого завода по производству морских орудий на территории верфи в городе Вашингтоне в округе Колумбия в Соединённых Штатах Америки. Музей является одним из десяти официальных музеев ВМС США и является частью проекта Военно-морская история и наследие США — официальной исторической программы ВМС США. Своей главной задачей сотрудники Музея называют сбор, сохранение, демонстрацию и интерпретацию исторических артефактов и произведений искусства с целью информирования, просвещения и воодушевления военно-морского персонала и широкой общественности. История Музей ВМС США был основан в 1961 году и открыт для публики в 1963 году. Из 15 музеев ВМС по всей стране, он единственный, который представляет полный обзор истории ВМС США. Постоянные и временные экспозиции посвящены героям и сражениям ВМС, а также его мирному вкладу служащих в разведку, дипломатию, космические полеты, навигацию и гуманитарные миссии. Музей ВМС США является единственным военно-морским музеем, который ведет хронику истории ВМС США с момента его создания до наших дней. Ежегодно Музей ВМС США посещают более 90 000 человек. Вход бесплатный. См. также Национальный музей ВВС США Примечания Ссылки Официальный сайт музея ВМС США.
Saint Anselm's Abbey (Washington, D.C.)

St. Anselm's Abbey is a Benedictine Abbey located at 4501 South Dakota Avenue, N.E., in Washington, D.C. It operates the boys' middle and high school St. Anselm's Abbey School, which was ranked by the Washington Post as the most challenging in Washington, D.C., and as the most challenging private high school in the U.S. History In the early 1920s, a group of Americans under the direction of Fr. Thomas Verner Moore purchased a tract of land on Sargent Road, and in 1923, Saint Anselm's Priory was born. The house was formed under the sponsorship of Fort Augustus Abbey in Scotland, which provided monastic training and sponsorship for the new priory. It was named after St. Anselm of Canterbury, the eleventh-century archbishop and theologian best known for his ontological argument for the existence of God. Initially, the monks were housed in an old farmhouse; the first church/monastery was built on a hill above South Dakota Avenue at 14th Street in 1930. A major addition was made to the monastery building in 1960, designed by noted architect Philip Johnson, to accommodate the growing number of monks. In 1942, the monks opened the Priory School, and they became wholly dedicated to teaching at their own school. As the number of monks increased, the monastery was made a conventual priory of the English Benedictine Congregation. In 1961 Pope John XXIII elevated the Priory to the rank of Abbey, and the name of the Priory School was changed to St. Anselm's Abbey School. Former prior Fr. Alban Boultwood, OSB, was named the first abbot and served in that capacity from 1961 to 1975; Abbot Alban died in his sleep on Wednesday, March 25, 2009. Fr. Anselm Strittmatter, OSB, was the sub-prior at the Priory in the years immediately preceding its 1961 elevation in rank. When Fr. Alban became the first abbot, Fr. Strittmatter was appointed the prior at the Abbey. He was a scholar of ancient and medieval history and theology and in 1962 and in 1963 was affiliated with Princeton's Institute for Advanced Study. Today Presently, the Abbey is led by Abbot James Wiseman, OSB, who was elected the community's fifth abbot on June 16, 2011. Wiseman replaces the Abbey's previous superior, Prior-Administrator Simon McGurk, OSB, who came to St. Anselm's from Belmont Abbey in England. The Abbey's fourth abbot, Abbot Aidan Shea, OSB, stepped down after 16 years as abbot in June 2006. As of 2023 there are 10 monks in residence at the monastery, some of whom are involved in teaching, either at the Abbey School or nearby at The Catholic University of America. The main work of the monks continues to be the running of St. Anselm's Abbey School. The Abbey also has a large and active community of oblates. See also St. Anselm's Abbey School Order of Saint Benedict References External links St. Anselm's Abbey St. Anselm's Abbey School
Abbaye Saint-Anselme de Washington

L'abbaye Saint-Anselme (Saint Anselm's Abbey) est une abbaye bénédictine située à Washington aux États-Unis. Elle appartient à la congrégation bénédictine anglaise. Elle dirige une école secondaire de garçons. Histoire Le prieuré Saint-Anselme a été fondé en 1923 par un groupe de catholiques menés par le P. Thomas Verner Moore. Des moines de l'abbaye de Fort Augustus (en) en Écosse (abbaye dissoute en 1998) viennent prêter main-forte à la fondation. L'abbaye est vouée à saint Anselme de Canterbury, moine bien connu pour son développement de l'argument ontologique de l'existence de Dieu. Les moines s'installent d'abord dans une ancienne ferme, puis construisent leurs propres bâtiments sur une colline au-dessus de South Dakota Avenue en 1930. Ils sont agrandis en 1960. L'abbaye est dirigée par le P. Simon McGurk, venu de l'abbaye de Belmont, depuis 2006. La communauté compte vingt moines pour la plupart impliqués dans le projet pédagogique de l'école, ou dans la Catholic University of America. Enseignement Les bénédictins de Saint-Anselme, dirigés par le P. Thomas Verner Moore (qui deviendra plus tard le premier chartreux des États-Unis à la chartreuse de Sky Farm) ouvrent une école secondaire pour garçons, la Priory School en 1942, devenue la St. Anselm's Abbey School, lorsque Saint-Anselme accède au rang d'abbaye en 1961. Elle comptait 242 élèves en 2007 et fait partie de la Middle States Association of Colleges and Schools. Les cours de latin (trois ans) sont obligatoires, ainsi que l'étude des langues vivantes. Sa devise est Pax in sapienta. Voir aussi Articles connexes Ordre de Saint-Benoît Congrégation bénédictine anglaise Congrégation américano-cassinaise Congrégation helvéto-américaine Bibliographie (en) Benedict Neenan, osb, Thomas Verner Moore, Psychiatrist, Educator and Monk, Paulist Press, 2000 Liens externes (en) Site officiel Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail du monachisme Portail de l’éducation Portail de Washington, D.C.
Anacostia Arts Center

The Anacostia Arts Center is a multi-use arts space located at 1231 Good Hope Road SE in the Anacostia Historic District of Washington, D.C. Anacostia Arts Center, also known as the AAC, is a home for the arts, culture, and small businesses, where the physical space is used to employ and nourish the local arts and creative economy. Within the Anacostia Art Center, community members will find our Black Box Theater, a café, and a lounge area. On the lower level, you will meet the entrepreneurs participating in the co-working space, The HIVE, dedicated to supporting and employing the local arts and creative economy. The arts center was acquired by the Washington Area Community Investment Fund (Wacif), a non-profit community development financial institution, in December 2021. The space will continue to honor the AAC's importance to the creative economy, providing resources for small businesses alongside an expanded Black Box Theatre, a marketplace, and co-working and art gallery spaces. History The building in which the Anacostia Arts Center currently resides was originally purchased by the Margolis family in the 1930s. The family was well-known at the time for owning a great deal of property in the area. 1231 Good Hope Road encompassed three buildings at the time, one of which was leased to the discount retail chain Woolworth for much of the 20th century. In the 1980s, Woolworths across the country started struggling financially, and in May 1999, the Anacostia location went out of business. As a result, the Margolis grandchildren sold the property. In 2011 the space transitioned from the lower level of the building to a small business incubator. Community residents reacted negatively to the job training center as many believed Anacostia did not need another social service agency. In response to this outcry, the upper level of the building also became an incubator for small businesses in January 2013. Wacif acquired the AAC in December 2021 to drive equity and opportunity while honoring and uplifting support for the creative economy. Through this project, Wacif will deliver on its mission to drive economic opportunity east of the Anacostia River and increase programming tailored to entrepreneurs of color. References
Botschaft der Russischen Föderation in Washington

Die Russische Botschaft in Washington, D.C. ist der Hauptsitz der diplomatischen Vertretung der Russischen Föderation in den Vereinigten Staaten von Amerika. Sie befindet sich am Boris Nemzow Plaza auf Mount Altoin der Wisconsin Avenue Northwest Washington, D.C. Gebäude Das alte Gebäude der russischen Botschaft in der 1125th 16th Street, N.W. wurde 1912 für den Unternehmer und Erfinder George Pullman errichtet. Es war zur damaligen Zeit eines der teuersten dreistöckigen Gebäude in Washington; sein Bau kostete 360.000 US-Dollar. Pullman bewohnte das Gebäude allerdings nie selbst. Bereits ein Jahr nach der Fertigstellung kaufte der russische Thronfolger Nikolaus II. das Gebäude für 350.000 US-Dollar. Nach einem Vertrag von 1972 überließen die Vereinigten Staaten der Sowjetunion das Grundstück für die Botschaft für 85 Jahre; das gleiche Prozedere wurde umgekehrt bei dem Grundstück für die US-Botschaft in Moskau angewandt. 1994 zog die diplomatische Vertretung Russlands offiziell in die 2650 Wisconsin Avenue, N.W. Nahe der alten Botschaft steht die St. Nicholas Kathedrale in der 3500 Massachusetts Avenue, N.W. der Orthodoxen Kirche in Amerika. Geschichte Die National Security Agency startete unter dem Codenamen „Monopoly“ in den 1980er Jahren eine Spionageaktion, um Informationen aus der sowjetischen Botschaft zu gewinnen. Das Projekt fiel in einen Zeitabschnitt, in dem die Kontrahenten USA und UdSSR im Streit über gegenseitige Abhörangriffe auf ihre Botschaften in Moskau und Washington gestanden hatten. Der Streit war eskaliert, nachdem US-Botschaftsmitarbeiter entdeckt hatten, dass der Neubau der amerikanischen Botschaft in Moskau vom russischen KGB fast vollständig mit Abhörvorrichtungen ausgestattet war. Der KGB hatte zusätzlich einen Tunnel zur „Wartung“ der Einrichtungen bis in den Keller der Botschaft gegraben. In Washington wurde von einem Gebäude in der Nähe der Botschaft ein Tunnel bis zu einem Nebengebäude der Botschaft gegraben, um Abhöreinrichtungen und Sensoren zu installieren. Die Aktion wurde durch Robert Hanssen an den GRU verraten. 2001 berichtete die New York Times über den Fall. Einen Tag nach Veröffentlichung des Artikels wurde laut Interfax der Geschäftsträger der US-Botschaft in Moskau in das russische Außenministerium gerufen, um Auskunft über diesen Vorgang zu geben. 2015 verlieh die Russische Botschaft in Washington am Jahrestag des Sieges der Alliierten im 2. Weltkrieg 5000 Orden an noch lebende Sowjetbürger in den USA. Am Elbe Day, am 24. April 2011 wurden nach einer Zeremonie auf dem Nationalfriedhof Arlington Orden an Sowjetbürger verliehen, die Soldaten, Arbeiter der Heimatfront, Überlebende der Belagerung von Leningrad oder Überlebende von Konzentrationslagern gewesen waren. Einzelnachweise
Embajada de Rusia en Washington D.C.

La Embajada de Rusia en Washington D.C. (en ruso: Посольство России в США) es la misión diplomática de la Federación Rusa en Estados Unidos. La cancillería está ubicada en 2650 Wisconsin Avenue, Noroeste de Washington D. C. la embajada supervisa los consulados de Nueva York y Houston.​ Residencia del embajador La residencia del embajador ruso Anatoli Antonov está ubicada en 1125 16th Street, Northwest, Washington D. C. construida en 1910, esta mansión Beaux-Arts sirvió como embajada rusa o soviética durante períodos de relaciones establecidas entre 1913 y 1994.​ Nuevo recinto de la embajada en Wisconsin Avenue La embajada de la Federación Rusa está situada en "Mount Alto" en Wisconsin Avenue Northwest, construida sobre una propiedad arrendada al gobierno soviético durante 85 años sobre la base de un acuerdo entre la Unión Soviética y Estados Unidos, concluido en 1969. Bajo el acuerdo de 1972, un territorio equivalente en Moscú iba a ser arrendado a los Estados Unidos para una nueva embajada en las mismas condiciones. El segundo acuerdo también establecía que ambas partes deberían comenzar a utilizar sus nuevos edificios simultáneamente. La embajada fue diseñada por el conocido arquitecto soviético Michael Posokhin, quien diseñó el Palacio Estatal del Kremlin y varios otros edificios en Moscú. El edificio residencial, la escuela, el jardín de infantes y los campos deportivos se completaron en 1979. Los edificios administrativos y ceremoniales se terminaron en 1985. A fines de la década de 1980, el FBI y la Agencia de Seguridad Nacional construyeron un túnel debajo del complejo con fines de espionaje, pero nunca fue utilizado con éxito debido a que el agente del FBI Robert Hanssen reveló información sobre la operación a la KGB.​​ En septiembre de 1994, durante su visita a los Estados Unidos, el presidente ruso Borís Yeltsin y el presidente estadounidense Bill Clinton inauguraron el nuevo edificio ceremonial de la embajada rusa en Mount Alto. Recinto En 1985 Vitali Yúrchenko volvió a desertar aquí, después de eludir a sus manejadores en el restaurante Au Pied de Cochon en Georgetown.​​ El 27 de febrero de 2018, una sección de una cuadra de la avenida Wisconsin frente a la embajada pasó a llamarse Boris Nemtsov Plaza en honor a Boris Nemtsov un activista de la oposición y crítico vocal del presidente ruso Vladímir Putin quien fue asesinado a tiros por asesinos mientras caminaba por la calle un puente cerca del Kremlin el 27 de febrero de 2015. El movimiento para cambiar el nombre de la calle fue iniciado por el senador Marco Rubio quien comentó que el cambio de nombre sirve como "un recordatorio perdurable para Vladimir Putin y quienes lo apoyan de que no pueden usar el asesinato y la intimidación" para reprimir la disidencia".​​ Galería Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Embajada de Rusia en Washington D.C.. Embajada de Rusia en Washington D.C. Wikimapia Ambassador's residence wikimapia New Embassy Washington, DC Archivado el 21 de agosto de 2016 en Wayback Machine.
Ambassade de Russie aux États-Unis

L'ambassade de Russie aux États-Unis est la représentation diplomatique de la fédération de Russie auprès des États-Unis d'Amérique. Elle se situe à Washington, la capitale des États-Unis. Architecture Le complexe comprenant le bâtiment administratif et les dépendances est construit entre 1979 et 1985, d'après le projet d'architecte Mikhaïl Possokhine. Les relations russo-américaines L'ambassade et son terrain ont été concédés pour 85 ans, sur la base d'un accord commun entre les États-Unis et l'Union soviétique, conclu en 1969. En 1972, une nouvelle ambassade des États-Unis est ouverte à Moscou. Dans les années 1980, un tunnel est construit sous l'ambassade par le FBI et la NSA à des fins d'espionnage mais celui-ci ne sera jamais exploité en raison du fait de sa divulgation par Robert Hanssen au KGB. En septembre 1994, les présidents russe Boris Eltsine et américain Bill Clinton inaugurent le nouveau bâtiment de l'ambassade de Russie. À la suite de soupçons d'ingérences russes dans l'élection présidentielle américaine de 2016, le président Barack Obama ordonne l'expulsion de 35 diplomates russes de l'ambassade à Washington et du consulat de San Francisco, la fermeture de deux sites de renseignement russe dans le Maryland et à New York et de sanctions économiques contre les services de renseignements russes et trois entreprises. Il s'agit des plus importantes représailles des États-Unis vis-à-vis de la Russie depuis la fin de la guerre froide. Ambassadeurs de Russie aux États-Unis Résidence de l’ambassadeur La résidence de l'ambassadeur de Russie se trouve au 1125, 16th Street, à Northwest. Le bâtiment a cette fonction depuis 1994. Notes et références Voir aussi Articles connexes Relations entre les États-Unis et l'URSS Relations entre les États-Unis et la Russie Liens externes (en) Site officiel Portail des relations internationales Portail de la Russie Portail des États-Unis Portail de Washington, D.C.
Ambasada Rosji w Waszyngtonie

Ambasada Rosji w Waszyngtonie (Embassy of Russia, Washington, D.C., Посольство России в США) – misja dyplomatyczna Federacji Rosyjskiej w Stanach Zjednoczonych. Historia Rosja uznała Stany Zjednoczone 28 października 1803, kiedy car Aleksander I wydał ukaz, w którym ogłosił swoją decyzję o uznaniu Levetta Harrisa za konsula amerykańskiego w Petersburgu. Stosunki dyplomatyczne zostały formalnie nawiązane 14 lipca 1809, kiedy Andriej Daszkow złożył listy uwierzytelniające jako rosyjski chargé d’affaires prezydentowi Jamesowi Madisonowi. W okresach, kiedy poselstwo/ambasada w Waszyngtonie nie funkcjonowały, pewne, choć ograniczone ich funkcje de facto pełniły kolejno - w latach 1919-1921 Biuro Radzieckie (Russian Soviet Government Bureau, Soviet Bureau, Русское советское правительственное бюро), 1924-1933 radziecka spółka handlowa Amtorg. Główny kompleks Ambasady położony jest na „Mount Alto”, trzecim co do wysokości wzgórzu w Waszyngtonie (107 mnpm). Wcześniej w tym miejscu był Szpital dla Weteranów (Mount Alto Veterans Hospital) (1930-1967). Budynek mieszkalny, szkoła i część sportowa zostały ukończone w 1979, część administracyjno-reprezentacyjna w 1985, główny budynek ambasady rosyjskiej (łącznie ponad 6300 m²) we wrześniu 1994. Schemat organizacyjny Wydział konsularny, 2641 Tunlaw Rd. NW, Washington, DC 20007; wcześniej, w latach 70. i 80. przy 1825 Phelps Place NW, Washington, DC 20008 Przedstawicielstwo Handlowe Federacji Rosyjskiej, 2001 Connecticut Ave. NW, DC 20008 Biuro Attaché Rybnego, 1609 Decatur St. NW, Washington, DC 20011 Wydział informacji, 1706 18th St. NW, Washington, DC 20009 Centrum Kultury Rosyjskiej, 1825 Phelps Place NW, Washington, DC 20008; od 1957 użytkowany jako szkoła ambasady, w latach 70. i 80. konsulat, od 1999 Centrum Kultury Szkoła Średnia, na terenie ambasady Rezydencja ambasadora, 1125 16th Street NW, Washington, DC 20005; wcześniej pełniąca funkcję głównego budynku ambasady Siedziba mieściła się w Bodisco House z 1818 przy 3322 O St. NW (1837–1853), na rogu I St. i Connecticut Ave. (1860-1864), 139 I St., Franklin Square (1869), 1336 I St. (1870), 1321 H St. (1872), 1833 G St. (1873-1874), 2001 I St. (1875), 1801 F St. (1876-1878), 1055 Conn. Ave. (1880-1884), 1705 K St. (1888-1893), 1829 I St. (1894-1903), w Brodhead-Bell-Morton Mansion z 1879 (proj. John Fraser) przy 1500 Rhode Island Ave. (1903-1906), 1634 I St. (1906-1912), 1119 Sixteenth (1916), w George Pullman House z 1910 (proj. Nathan C. Wyeth, Francis P. Sullivan) przy 1125 16th Street (1913-1917 i 1933-1994), obecnie w wybudowanym przez stronę rosyjską budynku z 1993 (proj. Michaił Posochin) przy 2650 Wisconsin Ave., N.W. (1994-). Zobacz też Stałe Przedstawicielstwo Rosji przy ONZ Konsulat Generalny Rosji w Nowym Jorku Biuro Radzieckie w Nowym Jorku Amtorg Radziecka Komisja Zamówień Rządowych w Stanach Zjednoczonych Instytut USA i Kanady Przypisy Bibliografia Иванян Э. А.: Энциклопедия российско-американских отношений. XVIII-XX века, Международные отношения 2001, 696 s., ISBN 5-7133-1045-0 Linki zewnętrzne Hasło nt. ambasady