NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Pine Island Cemetery

Pine Island Cemetery (formerly Over River Burying Ground) is a historical cemetery in Norwalk, Connecticut. It is the second oldest cemetery in Norwalk. The cemetery is located behind Lockwood–Mathews Mansion on Crescent Street. The Connecticut Commission on Culture and Tourism added the cemetery to the state Register of Historic Places in May 2010. On December 16, 1708 the town council granted this piece of land for a burying place. John Benedict, Zerubabell Hoyt and Thomas Betts were appointed to select the location. Notable burials Samuel Kellogg (1673–1757), member of the Connecticut House of Representatives John Bartlett (1677–1761), member of the Connecticut House of Representatives James Lockwood (1683–1769), member of the Connecticut House of Representatives See also East Norwalk Historical Cemetery Mill Hill Historic Park History of Norwalk, Connecticut References External links Pine Island Cemetery at Find a Grave Pine Island Transcribers Notes Pine Island Cemetery – Listing A-H Pine Island Cemetery – Listing I-O Pine Island Cemetery – Listing P-Z
Pratt & Whitney

Pratt & Whitney (P&W) és una companyia estatunidenca fabricant de motors per avions, l'empresa és propietat de United Technologies. Els seus productes són emprats tant en aeronaus civils com en militars. És una de les tres companyies fabricants de motors per avions més gran. En els darrers anys destaquen el seu nou motor PW1100G per a avions de passatgers (com l'Airbus A320 Neo) i el motor de reacció F135 que és la planta motriu del nou caça furtiu Lockheed Martin F-35 Lightning II. A més a més de motors d'aviació, Pratt & Whitney fabrica turbines per la indústria, la generació elèctrica, turbines marines, motors per trens i motors per ser utilitzats en coets espacials (a través de Pratt & Whitney Rocketdyne). Productes Motors d'aviació Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp (1937) Pratt & Whitney JT3C (1950) Pratt & Whitney JT4A (1955) Pratt & Whitney JT3D (1958) Pratt & Whitney JT8D (1960) Pratt & Whitney JT9D (1966) Pratt & Whitney PW4000 (1984) Pratt & Whitney PW1000G (2008) Gran Premi d'Indianapolis 500 L'any 1967, l'automòbil STP-Paxton Turbocar (amb motor de turbina Pratt & Whitney) dominava la cursa fins que, a 4 voltes del final, va haver d'abandonar per culpa d'un coixinet de transmissió. L'any 1968 dos automòbils STP-Lotus 56, també de turbina, es qualificaren primer i segon en la graella de sortida. En la cursa s'hagueren de retirar. A la F1 A la temporada 1971, al GP dels Països Baixos va debutar a la cursa amb el pilot australià Dave Walker un monoplaça equipat amb motors de turbina Pratt & Whitney, no podent finalitzar la cursa. Amb el pilot suec Reine Wisell van disputar el GP de Gran Bretanya de la mateixa temporada, finalitzant la prova en un tretzè lloc però no podent finalitzar la cursa. Amb el pilot brasiler Emerson Fittipaldi van disputar el GP d'Itàlia de la mateixa temporada, finalitzant la prova en un vuitè lloc que va estar la millor classificació en una cursa dels motors Pratt & Whitney. Resum Enllaços externs Web de Pratt & Whitney (anglès) Web de Pratt & Whitney Measurement Systems (anglès) Pratt & Whitney al Canadà (anglès) Referències Vegeu també Automòbil de turbina
Pratt & Whitney

Pratt & Whitney je americká firma, která se zabývá vývojem a výrobou leteckých motorů jak pro civilní, tak i vojenské letouny. Založena byla v roce 1925. Jako jedna z "velké trojky" výrobců leteckých motorů soupeří s firmami GE Aviation a Rolls-Royce, třebaže se i s těmito firmami pustila do společných projektů. Kromě leteckých motorů se zde vyrábějí plynové turbíny pro průmysl a výrobu elektřiny, turbíny pro lodě a také raketové motory. Společnost zaměstnává přes 38 500 zaměstnanců a podporuje okolo 9 000 zákazníků ve 180 zemích po celém světě. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Pratt & Whitney na Wikimedia Commons web Pratt & Whitney
Pratt & Whitney

Pratt & Whitney er et amerikansk firma i United Technologies-gruppen, der laver motorer til bl.a. jetfly. I 1861 begyndte Francis Pratt og Amos Whitney at producere våben til Nordstaterne i den amerikanske borgerkrig. Pratt & Whitney Aircraft Company blev grundlagt i Hartford, Connecticut, i 1925 af Frederick Rentschler. Pratt & Whitney Aircraft Company startede med at lave flymotorer og har siden været konkurrencedygtig på markedet. Som en af de tre store producenter af flymotorer konkurrerer de med General Electric og Rolls-Royce. Firmaet har 36.000 ansatte, som forsyner 11.000 kunder i 195 lande. I 2009 gav firmaet et overskud på $1,84 mia. ved en omsætning på $12,58 mia. Motorer Til trafikfly PW2000 til Boeing 757 PW4000 til Boeing 747, 767 og 777 samt Airbus A300, A310 og A330 PW6000 til Airbus A318 GP7000 til Airbus A380 V2500 til Airbus A319, A320 og A321 PurePower PW1000G til Mitsubishi Regional Jet (MRJ), Bombardier CSeries fly og Irkut MC-21 fly Til militærfly F100 til F-15 Eagle og F-16 Fighting Falcon F117 til C-17 Globemaster III F119 til F-22 Raptor F135 til F-35 Joint Strike Fighter Anden verdenskrig Pratt & Whitney udviklede stjernemotorer til amerikanske fly i skarp konkurrence med Wright. R-1830 Twin Wasp (R for radial; stjernemotor) var en 14-cylindret stjernemotor, der blev anvendt af Curtiss P-36 Hawk (1), Douglas TBD Devastator (1), Grumman F4F Wildcat (1), Douglas DC-3/Douglas C-47 Skytrain (2), Consolidated PBY Catalina (2) og Consolidated B-24 Liberator (4). R-2800 Double Wasp var en 18-cylindret stjernemotor, der blev anvendt af Grumman F6F Hellcat (1), Republic P-47 Thunderbolt (1), Vought F4U Corsair (1), Douglas A-26 Invader (2), Martin B-26 Marauder (2), Northrop P-61 Black Widow (2) og Douglas DC-6 (4). Ved krigens slutning kom den sidste stjernemotor R-4360 Wasp Major, der var 28-cylindret og bl.a. blev anvendt af Convair B-36 Peacemaker (6). (Tallene i parentes angiver antallet af motorer på det pågældende fly) Rumfart Pratt & Whitney-firmaet Rocketdyne producerer raketmotorer til flydende drivstoffer, bl.a. til Saturn V-måneraketten og rumfærgens hovedmotorer. Se også Pratt & Whitney hjemmeside (Engelsk) Referencer
Pratt & Whitney

Pratt & Whitney (vaak afgekort tot P&W) is een Amerikaans bedrijf dat vliegtuigmotoren maakt. De motoren van het bedrijf worden veelvuldig toegepast in de burgerluchtvaart en militaire luchtvaart. Als een van de "grote drie" is het in hevige concurrentie verwikkeld met General Electric en Rolls-Royce. Geschiedenis De Pratt & Whitney Company werd in 1860 opgericht door Francis Pratt en Amos Whitney. Het hoofdkantoor stond in Hartford (Connecticut). In 1861 vingen zij aan met de productie van geweren en machines om geweren te maken voor de Noordelijken tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. In 1925 benaderde Frederick Brant Rentschler Pratt & Whitney, in een zoektocht naar financiën en ruimte om zijn nieuwe vliegtuigmotor te bouwen. Pratt & Whitney leende hem US$ 250.000, hij mocht gebruikmaken van de naam Pratt & Whitney en hij kreeg ook ruimte aangeboden in de werkplaats. Dit was het begin van de Pratt & Whitney Aircraft Company. De eerste motor van Pratt & Whitney, de Wasp, werd op kerstavond 1925 voltooid. De Wasp ontwikkelde 425 pk (317 kW) bij de derde testrun. De motor slaagde met glans voor een test van de Amerikaanse marine, en als gevolg hiervan nam de marine 200 motoren af. In 1929 beëindigde Frederick Rentschler zijn samenwerking met Pratt & Whitney Machine Tool en richtte de United Aircraft and Transport Corporation op, de voorloper van United Technologies Corporation. In het contract dat werd gesloten na de beëindiging van de samenwerking stond toe dat Rentschler de naam mee mocht nemen naar zijn nieuwe bedrijf. United Technologies Pratt & Whitney was een werkmaatschappij van het industriële conglomeraat United Technologies. Op 3 april 2020 is United Technologies gefuseerd met Raytheon en de twee gaan verder samen onder de naam Raytheon Technologies. In Canada is Pratt & Whitney Canada (PWC) actief. PWC ontwerpt en bouwt de kleinere (vliegtuig)motoren, terwijl P&W verantwoordelijk is voor de grotere motoren. Ongeveer 30% van de grote vliegtuigen in de burgerluchtvaart zijn uitgerust met motoren van P&W. Ook heeft Pratt & Whitney de compressoren ontworpen van de Siemens SGT5-8000H- en SGT5-4000F-gasturbines. Pratt & Whitney heeft zijn hoofdkantoor in East Hartford, Connecticut. Daarnaast zijn er fabrieken gevestigd te: Middletown (CT), Cheshire (CT); West Palm Beach (Florida) en North Berwick (Maine). Motoren voor de burgerluchtvaart Motoren voor de militaire luchtvaart Zuigermotoren Wasp Hornet Wasp Jr. Twin Wasp Jr. Twin Wasp Double Wasp Wasp Major - gebruikt in veel naoorlogse bommenwerpers en transport-vliegtuigen. Externe links Website van Pratt & Whitney Pratt & Whitney Canada Pratt & Whitney Measurement Systems website
Pratt & Whitney

Pratt & Whitney – amerykańskie przedsiębiorstwo produkujące silniki lotnicze do samolotów cywilnych i wojskowych, a także silniki rakietowe (Pratt & Whitney Rocketdyne), wchodzące w skład koncernu zbrojeniowego RTX. Polskimi spółkami-córkami P&W są Pratt & Whitney Kalisz oraz Pratt & Whitney Rzeszów, oraz w Niepołomicach (Pratt & Whitney Tubes), gdzie produkowane są części do silników gazowo-turbinowych. Przedsiębiorstwo należy wraz z General Electric i Rolls-Royce do tzw. „wielkiej trójki” producentów silników lotniczych. Firma dostarcza swoje konstrukcje koncernom takim jak Airbus, Boeing, McDonnell Douglas i Lockheed. Historia Przedsiębiorstwo założyli w 1860 r. Francis Pratt i Amos Whitney (to od ich nazwisk pochodzi nazwa firmy) w Hartford, Connecticut. Na początku produkowali narzędzia. Jednak w 1925 r. Frederick Brant Rentschler zaproponował właścicielom, że będzie konstruował dla nich silniki samolotowe. Dostał na to zgodę i otrzymał pożyczkę w wysokości 250 000 USD oraz miejsce na rozpoczęcie działalności. Silnik był gotowy już w 1926 i dysponował mocą 425 KM. W tym samym roku po testach amerykańska marynarka wojenna (United States Navy) zakupiła 200 sztuk tych silników. W 1929 r. Frederick Rentschler wszedł w spółkę z Pratt & Whitney, tworząc w ten sposób United Aircraft and Transport Corporation, czyli podwaliny pod dzisiejszy koncern United Technologies, w którego skład wchodzą takie firmy jak: Sikorsky Helicopters, Hamilton Sundstrand i Otis Elevator Company. Modele silników Cywilne turbinowe JT3C Boeing 707 Douglas DC-8 JT3D/TF33 Boeing 707 Douglas DC-8 JT8D Boeing 727 Boeing 737 Dassault Mercure Douglas DC-9 McDonnell Douglas MD-80 Sud Aviation Caravelle JT9D Airbus A300 Airbus A310 Boeing 747 Boeing 767 McDonnell Douglas DC-10 JT15D Cessna Citation PW1000G Airbus A220 Airbus A320neo Embraer E-Jet E2 PW2000/F117-PW-100 Boeing 757 Boeing C-17 Globemaster III PW4000 Airbus A300-600 Airbus A310-300 Airbus A330 Boeing 747-400 Boeing 767 Boeing 777 McDonnell Douglas MD-11 PW6000 Airbus A318 Engine Alliance GP7200 (wspólnie z GE Aviation) Airbus A380 Wojskowe turbinowe J52 A-4 Skyhawk A-6 Intruder EA-6 Prowler J57 F-100 Super Sabre F-101 Voodoo F-102 Delta Dagger JT3D/TF33 Stany Zjednoczone i NATO E-3 Sentry E-8 JSTARS KC-135 Stratotanker RC-135 Rivet Joint Boeing B-52 Stratofortress C-141 Starlifter J58/JT11D Lockheed SR-71 TF-30 General Dynamics F-111 F-14A Tomcat F100 F-15 Eagle F-15E Strike Eagle F-16 Fighting Falcon F119 F-22 Raptor F135 F-35 Lightning II. Silniki wyprodukowane przez Pratt & Whitney Rocketdyne były również montowane w rakietach typu Saturn V. Linki zewnętrzne Pratt & Whitney United Technologies Company Pratt & Whitney Measurement Systems Pratt & Whitney Canada Pratt & Whitney Kalisz WSK „PZL-Rzeszów” S.A.. wskrz.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-09)]. Pratt & Whitney Tubes Niepołomice
Pratt & Whitney

Pratt & Whitney é uma empresa norte-americana fundada em 1925 por Frederick Rentschler. É uma subsidiária da RTX Corporation (anteriormente chamada Raytheon Technologies). Seu principal produto de fabricação são motores de aviões. A empresa foi pioneira no ramo de motores de aviação com a fabricação do primeiro motor com sistema de resfriamento a ar. Dentre os motores fabricados pela empresa, estão os PT-6, um motor turbo-hélice muito utilizado em aviões executivos de diversos fabricantes. Foi premiada com a Medalha Elliott Cresson 1886. Referências Ligações externas Media relacionados com Pratt & Whitney no Wikimedia Commons «Página oficial» Japan Turbine Technologies subsidiária da Pratt & Whitney
Pratt & Whitney

Pratt & Whitney (abreviat P&W) este un producător american de motoare de avioane, filială a companiei RTX Corporation. Motoarele sale sunt utilizate pe scară largă în ​​aviația civilă și militară. Pratt & Whitney este considerată una dintre cele trei mari companii producătoare de motoare de aviație, alături de General Electric și Rolls-Royce. Note
Pratt & Whitney

Pratt & Whitney - P&W je ameriški proizvajelec letalskih motorjev za potniška in vojaška letala. P&W je podružnica podjetja United Technologies Corporation (UTC). Sedež podjetja je v East Hartford, Connecticut, ZDA. Je eden izmed "velikih tri" proizvajalcev potniških reaktivnih motorjev, ostala dva sta General Electric and Rolls-Royce. GE in RR sta sicer konkurenta, vendar P&W sodeluje s GE pri Engine Alliance GP7000 (A380) in s RR pri International Aero Engines V2500. Leta 2014 je imel P&W zaposlenih 31500 delavcev, Proizvodi Batni motorji Pratt & Whitney R-1340 (Wasp) Pratt & Whitney R-1690 (Hornet) Pratt & Whitney R-985 (Wasp Junior) Pratt & Whitney R-1535 (Twin Wasp Junior) Pratt & Whitney R-1830 (Twin Wasp) Pratt & Whitney R-2000 (Twin Wasp) Pratt & Whitney R-2180 Pratt & Whitney R-2800 (Double Wasp) Pratt & Whitney R-4360 (Wasp Major) Turboreaktivni motorji Pratt & Whitney J42 (JT6) (Rolls-Royce Nene) Pratt & Whitney J48 (JT7) Pratt & Whitney J52 (JT8A) Pratt & Whitney J57 (JT3C) Pratt & Whitney J58 (JT11D) Pratt & Whitney J75 (JT4A) Pratt & Whitney J91 (JT9) Pratt & Whitney JT12 (J60) Turboventilatorski motorji Pratt & Whitney JT3D (TF33) Pratt & Whitney JT8D Pratt & Whitney JT9D Pratt & Whitney TF30 (JTF10A) Pratt & Whitney F100 (JTF22) Pratt & Whitney F119 (PW5000) Pratt & Whitney F135 (razvit iz F119) Pratt & Whitney PW1000G Pratt & Whitney PW1100G Pratt & Whitney PW1120 (razvit iz F100) Pratt & Whitney PW2000 (F117) Pratt & Whitney PW4000 Pratt & Whitney PW6000 Engine Alliance GP7000 International Aero Engines V2500 Turbopropelerski in turbogredni motorji Pratt & Whitney T34 (PT2) Pratt & Whitney XT45 (PT4) Pratt & Whitney T52 (PT3) Pratt & Whitney XT57 (PT5) Pratt & Whitney T73 (JFTD12) Avco/Pratt & Whitney T800 (APW34) Aeroderivativne in mornarske plinske turbine Pratt & Whitney GG3/FT3 Pratt & Whitney GG4/FT4 Pratt & Whitney FT8 Pratt & Whitney ST18M - based on Pratt & Whitney Canada PW100 Pratt & Whitney ST40M - based on Pratt & Whitney Canada PW150A Glej tudi Pratt & Whitney Canada Turboventilatorski motor Snecma Rolls-Royce Turbomeca Sklici in reference Bibliografija Predloga:Fernandez1983 Predloga:Neumann 2004 1984 Zunanje povezave Uradno spletno mesto
Pratt & Whitney

Pratt & Whitney är en amerikansk flygmotortillverkare med global serviceverksamhet. Företaget är dotterbolag till RTX, och är tillsammans med General Electric och Rolls-Royce en av de tre stora jetmotortillverkarna i världen. Pratt & Whitney's flygmotorer används såväl i civilflyg (speciellt av flygbolag) som militärflyg. Förutom flygmotorer tillverkar Pratt & Whitney även industriella gasturbiner, vattenturbiner och arbetar även med elproduktion. År 2014 rapporterade företaget ha omkring 10 000 anställda, och arbeta med mer än 11 000 kunder i 180 länder runt om i världen. År 2019 var omsättningen för företaget på nästan 20,9 miljarder dollar. Huvudkontoret finns i East Hartford, Connecticut. Innan jetmotorer blev populära i flygplan, var företaget en av de största tillverkarna av framför allt stjärnmotorer. Större produkter är motorerna GTF (i Airbus), F135 (i F-35), PW800, PT6-E och PW127XT. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Pratt & Whitney, 6 juli 2018. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Pratt & Whitney.﻿ Officiell webbplats
Colt Park

Colt Park is a city park in the neighborhood of Sheldon/Charter Oak in southeast Hartford, Connecticut. The 106-acre (43 ha) park was established from the former Armsmear Estate of Samuel Colt and Elizabeth Jarvis Colt which was gifted to the city upon her death in 1905. Today the park is home to playgrounds, sports fields, a pool and Dillon Stadium. Colt Park was listed on the National Register of Historic Places on June 8, 1976, designated as part of the Colt Industrial District, valued for its association with industrialist Samuel Colt. It is bounded by Wawarme, Wethersfield, Hendricxsen, Van Dyke Avenues and Stonington, Maseek and Sequassen Streets. The grounds were originally developed in High Victorian Gothic style, and served as Colt's exclusive "pleasure-grounds." It was complete with large reflecting pools, rustic furnishings, fountains, urns, statuary, artificial ponds for fish and foul, a deer park, orchards, fields and more. Pope Park and Colt Park were the last major additions to the City of Hartford Parks System in 1898 and 1905, respectively. The two parks were intended to serve the traditionally working-class Hartford neighborhoods of Frog Hollow, Parkville, and Front Street. In 2019, Public Field #9 was renamed in honor of Hartford native and Negro league baseball player Johnny "Schoolboy" Taylor. Dillon Stadium The lands for Dillon Stadium were a part of the original Colt gift. The stadium was Federal Emergency Relief Administration relief project and was dedicated in 1935, with the related Field House erected in 1939. Stadium seating capacity is 9,600, and includes a block west of the stadium for dedicated surface parking. It has been host to various concerts and sports teams throughout its history. After not having been used for some years, the stadium was refurbished and partly rebuilt in 2018-19. It is the current home of the Hartford Athletic. See also Bushnell Park Elizabeth Park Pope Park References External links Colt Park and Dillon Stadium Home Page Colt Park Foundation Coltsville National Historical Park
XL Center

XL Center je víceúčelová aréna nacházející se v Hartfordu ve státě Connecticut v USA. Otevření proběhlo v roce 1975. Aréna je domovským stadionem týmu AHL Hartford Wolf Pack, který je záložním týmem klubu NHL New York Rangers . V prosinci 2007 byl původní název Hartford Civic Center změněn podle pojišťovací firmy XL Group, která se v šestileté smlouvě zavázala sponzorovat arénu. XL Center je název komplexu budov, který tvoří stadion XL Center Veterans Memorial Coliseum a kongresové centrum Exhibition Center. Aréna byla i místem vážné nehody, dne 18. ledna 1978, přibližně hodinu po basketbalovém zápasu univerzitních týmů, se zhroutila střecha stadionu, nikdo ale nebyl zraněn, znovuotevření pro veřejnost proběhlo 17. ledna 1980. V roce 1994 zde probíhal vstupní draft NHL. Každým rokem se zde konají slavnostní promoce absolventů Central Connecticut State University a dalších místních univerzit. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu XL Center na Wikimedia Commons (anglicky) XL Center – oficiální stránka
PeoplesBank Arena

Die PeoplesBank Arena ist eine Mehrzweckhalle mit angeschlossenem Kongresszentrum in der US-amerikanischen Stadt Hartford im Bundesstaat Connecticut. Geschichte Am 9. Januar 1975 wurde sie als Hartford Civic Center mit einem Konzert von Glen Campbell eröffnet. Nur drei Jahre nach Einweihung musste das Civic Center wieder geschlossen werden. Am 18. Januar 1978, nur wenige Stunden nach einem Basketballspiel, brach das Dach nach massivem Schneefall zusammen, wobei niemand verletzt wurde. Der Grund des Zusammenbruch waren allerdings Konstruktionsmängel die bereits kurz nach der Fertigstellung Auswirkungen gezeigt hatten. Nach dem Wiederaufbau eröffnete das Civic Center zum zweiten Mal am 17. Januar 1980. Ein dem Komplex umgebendes Einkaufszentrum war oft der Grund, weshalb sich Fans über die Teams in Hartford lustig machten. Dieses Shoppingzentrum wurde 2004 abgerissen und durch einige Einzelhandelsgeschäfte sowie eine 36-stöckige Wohnanlage ersetzt. 2007 wurde das Hartford Civic Center in XL Center umbenannt. 2025 schloss die Halle für eine umfangreiche Renovierung im Inneren und konnte am 17. Oktober des Jahres wiedereröffnet werden. Die Baukosten lagen bei 145 Mio. US-Dollar. Im Juni 2025 erhielt das XL Center nach 18 Jahren den Namen PeoplesBank Arena. Der Vertrag mit der PeoplesBank geht über zehn Jahre. Die PeoplesBank Arena ist die Mehrzweckhalle des zweiteiligen Komplexes und Austragungsort der Heimspiele des AHL-Eishockeyteams Hartford Wolf Pack. Bekannt geworden ist es vor allem als Heimspielstätte der Hartford Whalers (NHL) von 1979 bis 1997. Neben Eishockey hielten auch Basketball (Austragungsort einiger Heimspiele der Boston Celtics von 1975 bis 1995, University of Connecticut), Arena Football (New England Sea Wolves), sowie Wrestling Einzug. Die Kapazität der Veranstaltungshalle beträgt 14.750 Zuschauer für Eishockey und 15.495 für Basketball und maximal 20.500 Zuschauer bei Konzerten. Kongresszentrum Der direkt anschließende Kongresszentrum umfasst rund 9100 Quadratmeter Ausstellungs- und Konferenz-Flächen. Weblinks peoplesbankarena.com: Offizielle Website (englisch) hartfordwolfpack.com: PeoplesBank Arena (englisch) uconnhuskies.com: PeoplesBank Arena (Formerly XL Center) (englisch) setlist.fm: Konzertliste des Hartford Civic Center, des XL Center und der PeoplesBank Arena (englisch) Einzelnachweise
XL Center

XL Center (originariamente conosciuto anche come Hartford Civic Center) è un'arena a multiuso e centro congressi situato nel centro della città di Hartford, Connecticut. È di proprietà della Città di Hartford. Nel dicembre 2007, il centro è stato rinominato quando i diritti dell'arena sono stati venduti alla XL Catlin in sei anni d'intesa. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su XL Center Collegamenti esterni Sito ufficiale, su xlcenter.com.
XL Center

Het XL Center (oorspronkelijk bekend als het Hartford Civic Center) is een multifunctioneel arena- en congrescentrum in het centrum van Hartford, Connecticut . Het is eigendom van de stad Hartford. Het complex werd in 1975 geopend als het Hartford Civic Center en bevond zich oorspronkelijk naast Civic Center Mall, een winkelcentrum dat in 2004 werd gesloopt. Het bestaat uit twee faciliteiten: het Veterans Memorial Coliseum en het Exhibition Center. Evenementen Het XL Center heeft vele opmerkelijke evenementen gehouden, waaronder: Rockgroep The Grateful Dead trad 18 keer op in de arena. Verschillende concerten werden in hun geheel uitgebracht op de live-albums To Terrapin: Hartford '77, Dick's Picks Volume 6, Spring 1990 (The Other One) en Spring 1990 (album). De arena heeft vele professionele worstelevenementen georganiseerd; waaronder de Survivor Series uit 1990 (waarin de populaire worstellegende The Undertaker debuteerde), WrestleMania XI, 2000 No Way Out, 2004 Vengeance en 2019 Money in the Bank.
XL-центр

XL-центр, ранее Хартфорд Цивик-центр (англ. Hartford Civic Center) — многофункциональная спортивная арена, расположенная в городе Хартфорд, Коннектикут, США. Является собственностью города. С декабря 2007 года, после того как права на название были проданы страховой компании XL Capital, носит имя «XL-центр». Договор заключён на 6 лет. По вместимости арена является 28-й среди университетских баскетбольных арен в США. Строительство арены было начато в 1971 году, а в 1975 состоялось её открытие. «XL-центр» состоит из двух сооружений: Veterans Memorial Coliseum и выставочного центра. 18 января 1978 года, всего через час после баскетбольной игры двух университетских команд, не выдержав веса снега, обвалилась крыша арены. После восстановления арена была заново открыта 17 января 1980 года. Примечания Ссылки XL Center Description of roof construction and causes of collapse . Архивировано из оригинала 8 января 2008 года.