NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
San Diego Country Club

De San Diego Country Club is een countryclub in de Verenigde Staten. De club, die een 18-holes- golfbaan heeft met een par van 72, werd opgericht in 1920 en bevindt zich in Chula Vista, Californië. Naast een golfbaan kan de club ook evenementen organiseren zoals bruiloften. De golfbaan werd in 1921 ontworpen door de golfbaanarchitect Willie Wattson. Voor het golftoernooi bij de heren is de lengte van de baan 6431 m met een par van 72. Golftoernooien San Diego Open: 1952 & 1953 Externe link (en) Officiële website
Rancho Santa Fe Golf Club

De Rancho Santa Fe Golf Club is een golfclub in de Verenigde Staten. De club werd opgericht in 1928, dat een 18-holes- golfbaan heeft met een par van 72, en bevindt zich in Rancho Santa Fe, Californië. Naast een golfbaan kan de club ook evenementen organiseren zoals bruiloften en heeft ook een restaurant. De golfbaan werd in 1921 ontworpen door de golfbaanarchitect Max Behr. Voor het golftoernooi bij de heren is de lengte van de baan 6433 m met een par van 72. De course rating is 75,0 en de slope rating is 142. Golftoernooien Bing Crosby Pro-Am: 1937-1942 San Diego Open: 1954 Externe link (en) Officiële website
Indian Ridge Country Club (Californië)

De Indian Ridge Country Club is een countryclub in de Verenigde Staten. De club werd opgericht in 1994 en bevindt zich in Palm Desert, Californië. De club beschikt over twee 18-holes golfbanen met een par van 72 en werden allebei ontworpen door de golfbaanarchitect Arnold Palmer. De twee golfbanen hebben een eigen naam: de Arroyo- en de Grovebaan. De Arroyobaan is het bekendst van de aanwezige waterhindernissen op de golfbaan. Naast een golfbaan biedt de club aan haar leden ook tennis- , basketbalbanen, een fitnesscentrum, een restaurant en feestzalen voor bepaalde evenementen zoals bruiloften. Golftoernooien Bob Hope Classic: 1995-1997 Externe link (en) Officiële website
Wilshire Country Club

Wilshire Country Club is an 18-hole private golf club on the West Coast of the United States, located in Los Angeles, California. The club in Hancock Park was founded 107 years ago in 1919 and its Norman Macbeth-designed course opened the following year. South of Hollywood and six miles (10 km) northwest of downtown, it is bisected by Beverly Boulevard, connected by a narrow tunnel: the outgoing nine is on the south side, with the incoming nine and clubhouse on the north side. Tour events Wilshire was the site of the Los Angeles Open on the PGA Tour four times (1928, 1931, 1933, 1944) and the SBC Senior Classic on the senior tour for six seasons (1995–2000). On the LPGA Tour, it hosted the Office Depot Championship in 2001 and the LA Open, from 2018 to 2022. In 2023, the tournament moves to the Palos Verdes Golf Club. Club professionals Notables who have served as the club professional include Olin Dutra, Ellsworth Vines, and Jerry Barber; the latter two hold the course record of 61. Course For the Hugel-JTBC LA Open in 2018, hole #10 was the final hole. References External links Official website Golf Atlas – Wilshire Country Club
Wilshire Country Club

De Wilshire Country Club is een countryclub in de Verenigde Staten. De club werd opgericht in 1919 en bevindt zich in Los Angeles, Californië. De club beschikt over een 18-holes golfbaan met een par van 71 en werd ontworpen door de golfbaanarchitect Norman Macbeth. Golftoernooien Voor het golftoernooi is de lengte van de baan voor de heren 5968 m met een par van 71. De course rating is 71,6 en de slope rating is 131. Los Angeles Open: 1928, 1931, 1933 & 1944 Externe link (en) Officiële website
El Caballero Country Club

De El Caballero Country Club is een countryclub in de Verenigde Staten. De club werd opgericht in 1954 en bevindt zich in Encino, Californië. De club beschikt over een 18-holes golfbaan met een par van 71. Naast een golfbaan biedt de club aan haar leden ook tennisbanen, een restaurant en een feestzaal aan. Geschiedenis In eind van de 19e eeuw, was de grond beheerd door de generaal Harrison Grey Otis en overleed uiteindelijk in 1915. De staat verkocht het landgoed aan Edgar Burroughs, een Amerikaans schrijver die vooral bekend werd door zijn boekenreeks over de jungleheld Tarzan, en vernoemde het landgoed tot de "Tarzana Ranch". In midden de jaren 1920 besloot Burroughs een golfbaan aan te leggen en zijn grote huis werd omgevormd tot een clubhuis. In 1927 werd de golfbaan gebruikt voor het Los Angeles Open. In 1929 leed het landgoed aan het zware economische crisis en moest Burroughs het landgoed afstaan aan de bank. In 1955 werd het landgoed opgekocht door Bernie Shapiro en vernieuwde de clubhuis en de golfbaan. Al snel werd de club vernoemd tot de El Caballero Country Club. Golftoernooien Voor het golftoernooi is de lengte van de baan voor de heren 6245 m met een par van 71. De course rating is 73,2 en de slope rating is 132. Los Angeles Open: 1927 Externe link (en) Officiële website
Brookside Golf Club

De Brookside Golf Club is een golfclub in de Verenigde Staten. De club werd opgericht in 1928 en bevindt zich in Valencia, Californië. De club beschikt over twee 18-holes golfbanen en deze werden allebei door de golfbaanarchitect William Bell ontworpen. De twee golfbanen hebben een eigen naam: de "C.W. Koiner"- en de "E.O. Nay"-baan. De "C.W. Koiner" heeft een par van 72 en is alleen toegankelijk voor de heren omdat de golfbaan een hogere moeilijkheidsgraad heeft dan de "E.O. Nay" die een par heeft van 70. Golftoernooien Voor het golftoernooi gebruikt de club de "C.W. Koiner"-baan en de lengte van de baan voor de heren is 6435 m met een par van 71. De course rating is 74,0 en de slope rating is 133. Los Angeles Open: 1968 Externe link (en) Officiële website
Star of India (Schiff)

Die Star of India (ex-Euterpe) ist ein 1863 gebauter Windjammer und liegt heute als Museumsschiff im Maritime Museum San Diego in den USA. Geschichte Gebaut wurde das Schiff im Jahr 1863 als Euterpe für die Reederei Wakefield, Nash & Company aus Liverpool bei der Werft Gibson, McDonald & Arnold in Ramsey auf der englischen Isle of Man. Das Schiff entstand als eisernes Vollschiff. Die Jungfernreise und die darauffolgende Fahrt führten beide nach Kalkutta, wobei das Schiff auf beiden Reisen Sturm- und Kollisionsschäden erlitt. Auf der zweiten Heimreise verstarb der Kapitän, woraufhin die Euterpe an den Ostindien-Kaufmann David Brown abgegeben wurde, der sie weiterhin im Indienhandel einsetzte. 1871 folgte ein weiterer Verkauf an die renommierte Reederei Shaw, Savill & Company, die das Schiff über die folgenden 27 Jahre überwiegend auf Reisen nach Australien und Neuseeland, zur Pazifikküste der Vereinigten Staaten und über Kap Hoorn nach Europa zurück, einsetzte (vgl. Kap Hoornier). Allein zehnmal in Folge wurde das Schiff auf solchen Reisen von Kapitän Th. E. Phillips geführt und erwies sich auf allen Reisen als eher langsam. Im Jahr 1899 erwarb J. J. Moore die Euterpe für seine Reederei Pacific Colonial Ship Company. Moore setzte das Schiff in den folgenden zwei Jahren unter hawaiianischer Flagge im Holzhandel vom Puget Sound nach Australien ein, auf denen meist Heimreisen mit Kohle unternommen wurden. Für die Reisen mit Langholz als Ladung schnitt man Ladepforten in das Heck des Schiffs. Nach einem Verkauf an die San Franciscoer Alaska Packers’ Association im Jahre 1901 riggte man das Schiff als Bark und verlängerte das Poopdeck bis zum Hauptmast, um mehr Platz für die Besatzung zu schaffen. Unter US-amerikanischer Flagge mit bis zu 300 Mann Besatzung wurde es in der Lachsfahrt eingesetzt. Die Reisen nach Alaska begannen im April, dort wurde bis zum September Lachs gefangen und zu Konserven verarbeitet. Um eine einheitliche Benennung der Flotte zu erzielen, benannte Alaska Packers die Euterpe im Jahr 1906 in Star of India um und setzte sie weiterhin in der Lachsfahrt ein. Bis 1923 führte man diese Fahrten weiter fort und legte das Schiff danach bis 1926 auf. 1926 erwarb J. Wood Coffroth das Schiff für die Zoological Society, um es zu einem meereskundlichen Museum umzugestalten. Die Weltwirtschaftskrise machte diese Pläne zunichte. Ende des Zweiten Weltkriegs lag das Schiff in schlechtem Zustand in San Diego. Dort entdeckte der Segelschiffskapitän und Autor Alan Villiers das Schiff 1957 und gab den ersten Anstoß zur Erhaltung der Star of India. 1959 gründete sich die Vereinigung „Star of India Auxiliary“ zur Erhaltung des Schiffs. Bis 1976 war das Schiff restauriert und konnte wieder als seetüchtig eingesetzt werden. Heute ist die Star of India Teil des Maritime Museum of San Diego und wird jedes Jahr mindestens einmal gesegelt. Sie wurde nie mit einer Hilfsmaschine ausgerüstet. Literatur Otmar Schäuffelen: Die letzten großen Segelschiffe. Verlag Delius Klasing, Bielefeld 1994, ISBN 3-7688-0860-2. Weblinks Offizielle Seite der Star of India
Star of India (barco)

El Star of India es un barco histórico ubicado en la bahía de San Diego, California. El Star of India se encuentra inscrito como un Hito Histórico Nacional en el Registro Nacional de Lugares Históricos desde el 01966-11-13 13 de noviembre de 1966. El barco fue construido en 1883. Ubicación El Star of India se encuentra exhibido como buque museo dentro del condado de San Diego en las coordenadas 32.715833, -117.172778.​ Véase también Registro Nacional de Lugares Históricos en el condado de San Diego Referencias Enlaces externos Registro Nacional de Lugares Históricos en el condado de San Diego (en inglés) Sitio web oficial del Registro Nacional de Lugares Históricos (en español)
Star of India

SV Star of India – żaglowiec zbudowany 14 listopada 1863 jako fregata Euterpe w stoczni Gibson. W 1906 roku przemianowany został na „Star of India”. Historia i rejsy Początki żaglowca są dość pechowe. W rejsie dziewiczym żaglowiec (jako „Euterpe”) miał kolizję z żaglowcem hiszpańskim oraz bunt załogi. W drugim rejsie miał połamane maszty w cyklonie i stracił kapitana, który zmarł na chorobę tropikalną. Następny właściciel wyremontował żaglowiec w Kalkucie, który teraz pływał głównie między Wielką Brytanią a Indiami (stąd pochodzi późniejsza jego nazwa) oraz do Australii i Oceanii. W 1901 nowym armatorem zostało towarzystwo Alaska Packers Association, które przebudowało statek na bark i używało do przewozu zaopatrzenia dla rybaków na Morzu Beringa. W 1906 roku nadano żaglowcowi obecną nazwę Star of India. Od roku 1926 był zacumowany w porcie San Diego, gdzie powoli niszczał. Dopiero 1959 r. grupa obywateli z San Diego na czele z Kpt. Alanem Villiersem dokonała odrestaurowania tego żaglowca. W chwili obecnej statek przebywa w muzeum statków w San Diego. Zobacz też Star of Poland
Звезда Индии (судно)

Звезда Индии (англ. Star of India) — парусный барк, построенный в 1863 году. Первоначально назывался «Эвтерпа». Одно из первых в мире парусных судов со стальным корпусом. На 2012 год был приписан к Морскому музею Сан-Диего и являлся старейшим в мире кораблём, регулярно совершающим плавания, а также старейшим находящимся на плаву торговым судном с железным корпусом. Признан Национальным историческим памятником США. Он был предназначен для перевозки насыпных грузов. Начиная с 1871 года целых 25 лет на «Эвтерпе» перевозили грузы и пассажиров в Новую Зеландию, а иногда и в Австралию, Калифорнию и Чили. За эти 25 лет корабль 21 раз совершил путешествие вокруг Земли (самый быстрый рейс занял 100 дней, а самый долгий — 143 дня). «Звезда Индии» бороздила воды Индийского океана; была затерта льдами в Беринговом море при попытке пройти Северным морским путем в 1919 году; совершала регулярные рейсы между Великобританией и Новой Зеландией, 15 раз обошла вокруг мыса Горн. Это длиннейший в истории мореплавания регулярный маршрут. Судно совершило более 30 длительных плаваний — по году и больше. «Звезда Индии» был также оснащена вспомогательным паровым двигателем. В свое время «Звезда Индии» участвовала в рискованных «пшеничных гонках», когда несколько кораблей соревновались, кто быстрее доставит груз зерна из Австралии в Европу. Рабочую деятельность «Звезда Индии» завершила в 1923 году, после 22 рейсов на Аляску и обратно. Судно было отправлено в доки Аламеды (город возле Сан-Франциско), а уже оттуда — в Сан-Диего. Музей В 1959 году начались реставрационные работы. Процесс реставрации был долог и мучителен, но в 1976 «Звезда Индии» была спущена на воду. Ссылки Морской Музей Сан-Диего. Предания «Звезды Индии» Парусник «Звезда Индии» ЗНАМЕНИТЫЙ АМЕРИКАНСКИЙ БАРК «ЗВЕЗДА ИНДИИ» («STAR OF INDIA»)
Space Launch Complex 8

Der Space Launch Complex 8 (SLC-8, gesprochen „Slick Eight“) ist ein aktives Startgelände auf der Vandenberg Space Force Base in Kalifornien, USA. Der Startkomplex besteht aus einer Startplattform, von der aus seit dem Jahr 2000 Raketen des Typs Minotaur gestartet werden. Er war auch für die Vector vorgesehen. Startliste Stand: 30. Juni 2025 Weblinks Vandenberg SLC8 in der Encyclopedia Astronautica (englisch) Einzelnachweise
Vandenberg Space Launch Complex 8

Space Launch Complex 8 (SLC-8), is a launch pad at Vandenberg Space Force Base in California, United States. It is currently only used by Minotaur rockets. It was originally part of the California Spaceport and was known as the Commercial Launch Facility (CLF) or Space Launch Facility (SLF). In addition to supporting occasional Minotaur rockets, SLC-8 is capable of hosting small launch vehicles thanks to a new clean pad built in 2019. Much like the Minotaur rocket family itself, SLC-8 has seen little use since the early 2010s. As of April 2026, eleven rockets - six Minotaur I and five Minotaur IV - have been launched from SLC-8. Pad description SLC-8 was built in the late 1990s to support Minotaur rockets from Vandenberg, and is the southernmost launch complex at the base. It is the fourth launch site at Vandenberg to support the Minotaur family, after TP-01, SLC-576E, and LF-06. Minotaur launches from SLC-8 are controlled from the Integrated Processing Facility (IPF) at the neighboring Space Launch Complex 6, which itself was originally built for Space Shuttle payload processing. Other launches from the complex can be controlled from a new launch control center at north Vandenberg. Minotaur rockets are assembled and prepared for flight inside an 88-foot-tall mobile assembly gantry built around 2005. The Minotaur launch mount is rated for launch vehicles up to 150 tons in mass and one million pounds of thrust. The clean pad, measuring 15 by 15 feet of reinforced concrete, is available for small launch vehicles of up to 20 tons in mass and was built in 2019. Two adjacent pads were also built to host fuel and oxidizer equipment. Companies using the pad must bring their own ground support equipment. Launch history All flights from 2000 to 2011 operated by Orbital Sciences Corporation. All flights since 2025 operated by Northrop Grumman. References
Space Launch Complex 8

Space Launch Complex 8 (SLC-8) es una plataforma de lanzamiento ubicada en la Base de la Fuerza Espacial Vandenberg en California, Estados Unidos. Actualmente, solo se utiliza para cohetes Minotaur. Originalmente formaba parte del Puerto Espacial de California y se conocía como Instalación de Lanzamiento Comercial (CFL) o Instalación de Lanzamiento Espacial (SLF).​ Además de albergar cohetes Minotaur ocasionales, el SLC-8 puede albergar pequeños vehículos de lanzamiento gracias a una nueva plataforma limpia construida en 2019.​ Al igual que la propia familia de cohetes Minotaur, el SLC-8 ha tenido poco uso desde principios de la década de 2010.​ Hasta abril de 2026 se han lanzado 10 cohetes (6 Minotaur I y 5 Minotaur IV) desde el SLC-8. Descripción de la plataforma El SLC-8 se construyó a finales de la década de 1990 para dar soporte a los cohetes Minotaur desde Vandenberg y es el complejo de lanzamiento más meridional de la base. Es el cuarto sitio de lanzamiento en Vandenberg que da soporte a la familia Minotaur, después de TP-01, SLC-576E y LF-06. Los lanzamientos de Minotaur desde el SLC-8 se controlan desde la Instalación de Procesamiento Integrado (IPF) en el vecino Complejo de Lanzamiento Espacial 6, construido originalmente para el procesamiento de la carga útil del transbordador espacial. Otros lanzamientos desde el complejo se pueden controlar desde un nuevo centro de control de lanzamiento en el norte de Vandenberg.​ Los cohetes Minotaur se ensamblan y preparan para el vuelo dentro de un pórtico de ensamblaje móvil de 88 pies de altura construido alrededor de 2005. El soporte de lanzamiento Minotaur está diseñado para vehículos de lanzamiento de hasta 150 toneladas de masa y un millón de libras de empuje.​ La plataforma limpia, de 4,5 x 4,5 metros de hormigón armado, está disponible para pequeños vehículos de lanzamiento de hasta 20 toneladas y se construyó en 2019. También se construyeron 2 plataformas adyacentes para albergar equipos de combustible y oxidante. Las empresas que utilicen la plataforma deben traer su propio equipo de apoyo terrestre.​ Historial de lanzamiento Todos los vuelos de 2000 a 2011 fueron operados por Orbital Sciences Corporation. Todos los vuelos desde 2025 fueron operados por Northrop Grumman. Referencias
Beverly Hills City Hall

The Beverly Hills City Hall is a historic building and city hall in Beverly Hills, California, United States. The building houses the city administration, including the office of the Mayor of Beverly Hills and board meetings of the Beverly Hills City Council. Additionally, it houses the Municipal Gallery, an evolving art space designed by interior designer Gere Kavanaugh. Inside the building, a sculpture by Auguste Rodin called Torso of a Walking Man can be seen. In May 2013, the Beverly Hills City Council voted to add the building to its list of historical preservations. History In the 1910s and 1920s, before this building was constructed, city administration services took place at the Beverly Hills Hotel. However, in 1925, a two-storey building was erected on Burton Way to serve as a city hall and fire department building. Yet five years later, a petition signed by 2,000 residents which was presented to the Beverly Hills City Council called for a new building in a new location. Thus, in 1930, land was purchased from the Pacific Electric to build the city hall. Construction lasted from 1931 to 1932. The building was designed by architects William J. Gage and Harry G. Koerner in the California Churrigueresque style, a type of Spanish Revival architecture. The building was constructed by the Herbert M. Baruch Corporation. When the city hall opened in 1932, it was called by the Los Angeles Times the "largest and most expensive City Hall of any municipality its size in the country." The building was renovated in 1982. Additionally, it was expanded from 49,000 to 67,000 square feet. Moreover, the ground-floor reception area was renovated in 2008, when the main entrance was moved from North Crescent Drive to North Rexford Drive. The building appears in the movie In a Lonely Place (dir. Nicholas Ray, 1950). It is also used as the police department building in Beverly Hills Cop (dir. Martin Brest, 1984). For the Beverly Hills centennial in 2014, a 15,000-slice cake in the shape of the Beverly Hills City Hall was designed by chef Donald Wressell of the Guittard Chocolate Company and decorated by Rosselle and Marina Sousa. It cost US$200,000 to make. As part of the Beverly Hills Centennial Arts of Palm Installation, sculptor Brad Howe designed four sculptures outside the City Hall. According to The Beverly Hills Courier, it is "the largest short-term public art installation ever to be held in Beverly Hills." In the midst of the 2015 drought, the city government replaced the grass in front of the city hall with Mexican sage to reduce their water consumption. Location The building is surrounded by North Santa Monica Boulevard, North Rexford Drive, South Santa Monica Boulevard, and North Crescent Drive. Its main entrance is at 455 North Rexford Drive, which faces the Beverly Hills Public Library, adjacent to the Beverly Hills Police Department. A few doors below on North Rexford Drive is the Beverly Hills Fire Department, next to the Beverly Hills 9/11 Memorial Garden. Behind it, on South Santa Monica Boulevard, is the Beverly Hills Civic Center. Gallery References
Beverly Hills City Hall

Beverly Hills City Hall is het stadhuis van de Amerikaanse plaats Beverly Hills in Los Angeles County (Californië). Geschiedenis Het werd geopend in april 1931 en is sinds 1932 in gebruik. Het gebouw werd ontworpen door William Gage en Harry Koerner in Spanish Colonial Revival-stijl. Het gebouw is twee tot drie verdiepingen hoog en heeft een toren in het midden van acht verdiepingen met een betegelde koepel erbovenop. In 1982 werd het gebouw gerenoveerd en uitgebreid. In 1990 werd aan de achterzijde een aanbouw gerealiseerd. Dit civic center was in moderne stijl gebouwd maar wel geïnspireerd op de stijl van het oudere deel. Het bevat een bibliotheek, het politiebureau en de brandweerkazerne. In 2008 werd de ingang verplaatst van Crescent Drive naar Rexford Drive.
Malaga

Malaga (abans, Tokay) és un lloc designat pel cens al comtat de Fresno, Califòrnia. És a 6 milles (9,7 km) al sud-sud-est de la ciutat de Fresno, en una elevació de 295 peus (90 m). En el cens de 2010, Malaga tenia 947. L'oficina de correus, originalment anomenada Tokay, va obrir les portes el 1886 i va passar a dir-se Malaga més tard aquest any. L'oficina va tancar el 1964 i reobrí el 1965. La ciutat rebé el nom pel raïm de Màlaga.hihihaha. El pais amb més delinqüència del món, s'hi produeixen robatoris a tot arreu i la ciutat de tarragona està indignada però no els hi han concedit res Referències
Málaga (California)

Málaga (anteriormente, Tokay) es un lugar designado por el censo ubicado en el condado de Fresno en el estado estadounidense de California. En el año 2010 tenía una población de 947 habitantes.​ Geografía Málaga se encuentra ubicado en las coordenadas 36°40′53″N 119°43′53″O.​ Referencias Enlaces externos Portal:California. Contenido relacionado con California. Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Málaga.
Malaga (Californie)

Malaga (auparavant Tokay) est une census-designated place située dans le comté de Fresno, dans l’État de Californie, aux États-Unis. Sa population s’élevait à 947 habitants lors du recensement de 2010. Démographie Source (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Malaga, California » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressource relative à la géographie : Geographic Names Information System Portail de la Californie
Малага (Калифорнија)

Малага (енгл. Malaga) насељено је место без административног статуса у америчкој савезној држави Калифорнија. Демографија По попису из 2010. године број становника је 947. Види још Списак градова у САД по броју становника Највећи градови у САД по деценијама Референце Литература Спољашње везе United States Census Bureau