NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Tanaga

L'isola Tanaga (in lingua aleutina Tanaxax) è un'isola vulcanica che appartiene alle isole Andreanof occidentali, nell'arcipelago delle Aleutine; si trova nel mare di Bering ed appartiene all'Alaska (USA). L'isola ha una superficie di 530 km², il suo punto più alto è il vulcano Tanaga (1.806 m), chiamato Kusuuginax in aleutino. A Tanaga era stata allestito un campo di atterraggio di emergenza per la U.S. Navy nel luglio 1943 come complemento alla Base Operazioni Navali di Adak. Il sito fu abbandonato nel 1945. La torre di controllo è ancora indicata sulle carte nautiche. Il complesso vulcanico Tanaga Tutta la parte nord dell'isola è occupata da un complesso vulcanico che conta tre maggiori edifici. Il Tanaga è il maggiore, l'ultima sua eruzione risale al 1914. Note Voci correlate Isole Aleutine Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tanaga Collegamenti esterni Foto dell'isola [1] Carta nautica dell'area [2]
Tanaga Island

Tanaga Island (Aleoetisch: Tanax̂ax; Russisch: остров Танага) is een eiland in de Aleoeten in de Amerikaanse staat Alaska. Bestuurlijk hoort het eiland tot de Aleutians West Census Area en is onderdeel van de Andreanof Islands. Ten noorden van het eiland ligt de Beringzee en ten zuiden de Grote Oceaan. Het eiland ligt tussen de Kanaga Pass en Kanaga Island in het oosten en Tanaga Pass en Gareloi Island in het westen. Ten noordoosten van het eiland ligt Bobrof Island. Het eiland heeft een oppervlakte van 528 vierkante kilometer, is 43 kilometer lang en 38 kilometer breed. Het hoogste punt is de vulkaan Tanaga met een hoogte van 1806 meter. Er zijn verschillende grote watervallen op Tanaga Island. Tanaga Island is onbewoond, maar er staan verschillende hutten op de NOAA-zeekaart, evenals enkele Aleoetendorpen aan de oostkant van het eiland. Vulkanisme Op het eiland bevinden zich de vulkanen Tanaga en Mount Takawangha. De laatste bekende uitbarsting van de vulkaan Tanaga vond plaats in 1914. Eerdere uitbarstingen werden gemeld in 1763-1770, 1791 en 1829. Berichten over deze uitbarstingen zijn vaag, maar afzettingen op de flanken van de vulkaan laten zien dat typische uitbarstingen blokvormige lavastromen en af en toe aswolken produceerden. De uitbarstingen hebben plaatsgevonden vanuit zowel de topopening als de 1584 meter hoge satellietopening East Tanaga op de noordoostelijke flank van de vulkaan. Direct ten westen van de Tanaga-vulkaan ligt Sajaka, een 1354 meter hoog vulkanisch complex. De 1449 meter hoge top van Takawangha is grotendeels bedekt met ijs, op vier jonge kraters na die de afgelopen duizenden jaren as- en lavastromen hebben uitgestoten. Delen van Takawangha's bouwwerk zijn hydrothermisch veranderd en mogelijk instabiel, en kunnen lokale puinlawines veroorzaken. Er zijn geen historische uitbarstingen van Sajaka of Takawangha bekend; veldwerk toont echter aan dat er recente uitbarstingen hebben plaatsgevonden en het is mogelijk dat historische uitbarstingen die alleen aan Tanaga worden toegeschreven, in plaats daarvan afkomstig zijn van deze andere bronnen. In januari 2017 werd een zwerm aardbevingen gemeld op ongeveer zes kilometer van Takawangha, waardoor het Alaska Volcano Observatory het waarschuwingsniveau verhoogde naar geel. Fauna Er leven geen inheemse landzoogdieren op Tanaga Island. Geschiedenis Tanaga Island werd in juli 1943 aangelegd als noodlandingsplaats voor de marine, als aanvulling op de marinebasis Adak. Seabees van het 45e marinebouwbataljon bouwden in 1943 een landingsbaan, een pier voor kleine vaartuigen, een aanlegplaats, kantoor- en opslaggebouwen, een radiogebouw, een kombuis en kantinefaciliteiten, een apotheek en een zes lange kilometer grindweg, nabij Lash Bay in het zuidwesten van het eiland. De locatie werd in 1945 verlaten. De verkeerstoren is nog steeds te zien op zeekaarten.
Ilha Tanaga

A Ilha Tanaga (em inglês: Tanaga Island, em alemão: Tanax̂ax) é uma ilha localizada no oeste das Ilhas Andreanof, na parte sudoeste das Ilhas Aleutas, Alasca. A ilha tem uma área de 530 km², sendo assim a trigésima-terceira maior ilha dos Estados Unidos. Seu ponto mais alto é o monte Tanaga que atinge 1806 m de altitude, chamado também Kusuuginax. Atualmente a ilha é desabitada. Tanaga é localizada a cerca de 62 km a oeste da Ilha Adak, a ilha mais próxima que está habitada. Existem varias cascatas por toda a ilha. Tanaga está desabitada, mas algumas cabanas aparecem em cartas náuticas, e também há vestígios de povos Aleútes no lado oriental da ilha. A ilha também abrigou durante 1943 até 1945 um campo de aterrissagem de emergência da Marinha dos Estados Unidos. Foi abandonado em 1945 mas a torre de controle ainda aparece nos atlas náuticos. Ver também Ilhas Aleutas Alasca Referências Este artigo foi inicialmente traduzido, total ou parcialmente, do artigo da Wikipédia em castelhano cujo título é «Isla Tanaga».
Танага (остров)

Танага (англ. Tanaga, алеут. Tanax̂ax) — один из Андреяновских островов, которые являются частью Алеутских островов. В административном отношении входит в состав штата Аляска. Постоянного населения на острове нет. География Площадь Танаги составляет 530 км², что делает её 34-м по величине островом США. Остров составляет около 43 км в длину и 38 км в ширину; он горист, местами покрыт тундровой растительностью, мхами, лишайниками и папоротниками. Максимальная точка — вулкан Танага, высота которого составляет 1806 м. Помимо вулкана Танага на острове также имеются потухшие вулканы Саджака и Такавангха. Последний раз Танага извергался в 1914 году; более ранние извержения отмечались в 1763—1770, 1791 и 1829 годах. Климат острова характеризуется как холодный морской, с частыми туманами и осадками. История В 1756 году экспедиция промышленника Башмакова высадилась на острове, где тогда находилось поселение алеутов. В 1867 году был продан США вместе с Аляской. В 1943 году на острове была устроена взлётно-посадочная полоса на случай аварийной посадки самолётов, возвращающихся на Адак. По окончании Второй мировой войны полоса была заброшена. Примечания Ссылки Фотографии острова Танага
Танага (острів)

Танага (алеут. Tanax̂ax) — острів, що знаходиться на заході групи Андреянівських островів, у південно-західній частині Алеутських островів (Аляска). Географія Площа острову складає 530 км² (33-й найбільший острів США), його довжина 43 км, ширина 38 км. Вулкан Танага (англ. Mount Tanaga; алеут. Kusuuginax̂) є найвищою точкою острова (1806 м). Острів Танага знаходиться за 62 милі на захід від острову Адак, найближчого заселеного острову. На острові є декілька великих водоспадів. На острові Танага у 1943 році Військово-морський флот США побудував аварійні посадкові смуги. Примітки Посилання Tanaga Island Photos — фотознімки острова, зроблені у 2008 році.
Klondike Gold Rush National Historical Park

Klondike Gold Rush National Historical Park (česky nepřesně Národní historický park Klondikeské zlaté horečky) je americký národní historický park připomínající Klondikeskou zlatou horečku na konci 19. století. Zatímco horečka se odehrávala na území teritoria Yukon, park zahrnuje důležité body a cesty pro výpravu. Národní park se skládá ze čtyř jednotek. Zatímco tři se nachází v aljašském Skagwayi, ta čtvrtá leží v Seattlu ve státě Washington. Příběh zlaté horečky si ale turisté vychutnají pouze při výletu do obou zemí – Spojených států i Kanady. Kanadské národní historické památky v yukonských Whitehorsu a Dawson City a v Britské Kolumbii dokončují příběh. Americký národní historický park ve skutečnosti právě s těmito památkami tvoří stejnojmenný mezinárodní historický park. Seattleská jednotka Základní částí parku je turistické centrum v seattleském Pioneer Square, které slouží jako výkladové centrum a muzeum a také nabízí informace, jak se dostat do skagwayské části parku. Centrum bylo otevřeno v červnu 1979 a leželo v budově Union Trust Annex z roku 1902, která se nachází přes ulici od Occidental Parku. Jednotka se ale přesunula do starší budovy, do Cadillac Hotelu z roku 1889, který stojí na Second Avenue South. Hotel byl v době zlaté horečky hlavním vybavovacím místem, takže tudy prošlo mnoho zlatokopů. Hotel byl poškozen při Nisquallijském zemětřesení v roce 2001 a v letech 2004 a 2005 byl zrekonstruován a v červnu 2006 bylo zdejší turistické centrum slavnostně otevřeno. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Klondike Gold Rush National Historic Park na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Národní historický park Klondikeská zlatá horečka na Wikimedia Commons
Klondike Gold Rush National Historical Park

i3i6 Der Klondike Gold Rush National Historic Park ist eine Gedenkstätte vom Typ eines National Historical Parks, die an den Klondike-Goldrausch Ende des 19. Jahrhunderts erinnert. Sie ist in vier Sektionen unterteilt, drei davon in und um Skagway in Alaska und eine in Seattle im Bundesstaat Washington. Am 30. Juni 1976 wurde der Park als Historic District in das National Register of Historic Places aufgenommen. Bereich Skagway Der Bereich des National Historic Park in Skagway umfasst den Großteil der Innenstadt mit 15 restaurierten historischen Gebäuden und dem Besucherzentrum. Außerdem werden von Skagway aus die Park-Bereiche um den White Pass mit rund 16 km², den Chilkoot Pass mit rund 54 km² sowie die ehemalige Goldgräberstadt Dyea verwaltet. Viele Überreste wie Teile von Drahtseilbahnen und Ausrüstungsgegenstände aus der Goldrauschzeit sind hier noch zu finden. Die früheren Lagerstellen Canyon City, Pleasant Camp und Sheep Camp auf dem Weg zum Chilkoot Pass sind neben Dyea Teil des NHP. Der Bereich um den White Pass beinhaltet die früheren Siedlungen White Pass City und Porcupine Hill. Bereich Seattle Der Bereich des Parks in Seattle befindet sich im Pioneer Square National Historic District, in dem sich die Goldsucher Ausrüstung beschafft hatten und zum Klondike aufgebrochen waren. Das Besucherzentrum ist im renovierten Cadillac Hotel untergebracht. Am 17. Juli 1897 hatte das Dampfschiff Portland aus St. Michael in Alaska kommend mit 68 Goldsuchern an Bord in Seattle angelegt. Die Zeitungen verbreiteten die mitgebrachte Nachricht von den Goldfunden am Klondike und lösten so mit den folgenden Goldrausch aus. Die Northwest Mounted Police ließ bald nur noch Goldsucher an den Yukon weiterreisen, die Ausrüstung und Nahrungsmittel für ein Jahr vorweisen konnten. Seattle profitierte von den Ausrüstungskäufen und verdoppelte seine Einwohnerzahl zwischen 1890 und 1900 nahezu auf etwa 80.000. Biodiversität Im Jahr 2010 identifizierten Biologen aus Österreich, Norwegen, Spanien und den USA entlang der Goldrauschpfade 766 Flechtenarten, von denen 75 keiner bekannten Spezies zugeordnet werden konnten. Damit ist es der artenreichste Flechtenbestand Nordamerikas. Weblinks National Park Service: Klondike Gold Rush National Historical Park, Alaska (offizielle Seite; englisch) National Park Service: Klondike Gold Rush National Historical Park, Washington (offizielle Seite; englisch) Cultural Resources of Klondike Gold Rush National Historical Park (englisch) Anmerkungen
Klondike Gold Rush National Historical Park

Klondike Gold Rush National Historical Park – narodowy park historyczny o powierzchni 53,38 km², zlokalizowany na Alasce i w stanie Waszyngton, USA, na terenie miast: Skagway i Seattle. Dla upamiętnienia wydarzeń, które nastąpiły po odkryciu złota przez Skookum Jima, zwanych gorączką złota nad Klondike (1896–1903) w 1969 roku rządy Stanów Zjednoczonych i Kanady zadeklarowały chęć utworzenia narodowego parku historycznego na ówcześnie złotodajnych terenach. W 1976 powstała amerykańska część parku, a w 1998 połączono ją z kanadyjskim parkiem – ang. Chilkoot Trail. Zobacz też historia Jukonu historia Kolumbii Brytyjskiej Alaska Bibliografia Narodowy park historycznego gorączki złota nad Klondike (Seattle) Kanadyjska część parku Dawson. pc.gc.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-10-26)]. Rzeka Yukon. chrs.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-06)]. Lokalizacja Skagway Lokalizacja Seattle
Klondike Gold Rush National Historical Park

Klondike Gold Rush National Historical Park este un parc național istoric din America de Nord cu o suprafață de 53,4 km², întemeiat la data de 3o iunie 1976, care reamintește perioada goanei după aur din secolul XIX care a avut loc în regiunea Klondike, Yukon situată pe valea Klondike River în apropiere de Dawson City. Parcul este împărțit în patru sectoare din care trei se află în Alaska în apropiere de Skagway iar un sector în apropiere de Seattle în statul Washington. Legături externe en Serviciul pentru parcuri naționale al SUA: Klondike Gold Rush National Historical Park, Alaska (site oficial) en Serviciul pentru parcuri naționale al SUA: Klondike Gold Rush National Historical Park, Washington (site oficial) Cultural Resources of Klondike Gold Rush National Historical Park (engl.)
Національно-історичний парк Клондайкської золотої лихоманки

Національно-історичний парк Клондайкської золотої лихоманки — це національний історичний парк, який експлуатується Службою національних парків, присвячений вшанування пам'яті подій Клондайської золотої лихоманки 1890-х років. У парку є чотири підрозділи, у тому числі три — у муніципалітеті Скагуей, штат Аляска, і четвертий — у Національному історичному районі Піонер-Сквер у Сіетлі, штат Вашингтон. Історію епохи золотої лихоманки також доповнюють історичні місця у Вайтгорсі та Довсон-Сіті в Юкон, а також у Британській Колумбії у Канаді. У 1998 році Національний історичний парк Клондайкської золотої лихоманки об'єднався з Національною історичною пам'яткою «Трікот Трейл», Національним історичним об'єктом «Довсонський історичний комплекс» та відрізком «Тридцять миль» на річці Юкон, щоб створити Міжнародний історичний парк Клондайкської золотої лихоманки, що забезпечує інтегрований бінаціональний (США та Канади) досвід.
Knik

Ledovec Knik (anglicky Knik Glacier) se nachází v americkém státě Aljaška východně od největšího města Anchorage na severním okraji hor Chugach. Začíná na hřebeni, kde je největší horou Marcus Baker (4016 m n. m.), a údolím se táhne směrem na západ, kde končí v řece Knik, zhruba na úrovni potoka Metal Creek tekoucího ze severu a Vnitřního jezera George (Inner Lake George) na jihu. Název pochází z inuitštiny a původně se vztahoval k řece. V překladu znamená oheň. Poblíž ledovce zahynul následkem nehody vrtulníku v roce 2021 český podnikatel a miliardář Petr Kellner. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Knik na Wikimedia Commons
Knik-Gletscher

Der Knik-Gletscher ist ein rund 40 km langer und acht Kilometer breiter Gletscher in den Chugach Mountains in Alaska. Geografische Lage Der Gletscher liegt 70 km östlich von Anchorage an der Westflanke des Mount Marcus Baker. Er mündet in den Lake George und den Oberlauf des Knik River, der in den Knik Arm des Cook Inlets fließt. Bis in die 1960er Jahre wuchs der Knik-Gletscher im Winter bis zur Flanke des Mount Palmer und staute den Lake George auf. Durch steigenden Wasserdruck und höhere Temperaturen kam es alljährlich im Sommer zu einem Gletscherlauf, der eine Flutwelle im Knik River verursachte. Weblinks Knik Glacier. In: Geographic Names Information System. United States Geological Survey, United States Department of the Interior; abgerufen im 1. Januar 1 (englisch).
Knik Glacier

The Knik Glacier (Dena'ina: Skitnu Łi'a) is an ice field located 50 miles (80 km) east of Anchorage, Alaska on the northern end of the Chugach Mountains. The ice field averages over 25 miles (40 km) long and over 5 miles (8.0 km) across, making it one of the largest glaciers in southcentral Alaska. Knik Glacier feeds the 25-mile (40 km) long Knik River which empties into the Knik Arm section of Cook Inlet. Lake George, a National Natural Landmark Lake and the largest glacier-dammed lake in North America, was formed by its outlet being blocked by Knik Glacier. Lake George Lake George 61°15′00″N 148°37′00″W, a glacial lake formed near the face of the glacier, received national recognition by the National Natural Landmark (NNL) Program. Lake George was recognized because of a unique natural phenomenon called a "jökulhlaup", an Icelandic term for glacial lake outburst flood. The breakup of this ice dam would send a violent wall of water, ice and debris down the river valley causing massive flooding and sometimes devastation to local settlers' properties. The jökulhlaup occurred annually until it ceased in 1967 due to glacial recession, thought to be associated with the massive Good Friday earthquake of 1964. History Early pioneers were said to hold a yearly lottery, gambling on the exact date when the jökulhlaup would break and flood the Knik River Valley. The flooding would often close vital transportation routes between Anchorage and the Matanuska-Susitna Valley. Cinema In 1991, Paramount Pictures used Knik Glacier to film a portion of Star Trek VI: The Undiscovered Country. Knik Glacier was the setting for a scene in which Captain Kirk and Dr McCoy are rescued from the Klingon ice planet prison Rura Penthe. It is also featured as the backdrop for Lauren Daigle's video on her song Rescue. Tourism The glacier is a tourist attraction, sharing its natural beauty with locals and visitors from around the world. With several tour companies operating in the area, visitors can view the glacier by air via a flightseeing company, all-terrain vehicle, jetboat, airboat charter, or on a guided packrafting tour. The Knik Glacier and the beginning of the Knik River are managed under the Knik River Public Use Area (KRPUA) Management Plan. The KRPUA is a legislatively designated area managed by the State of Alaska's Department of Natural Resources (DNR), Division of Mining, Land, and Water, Southcentral Regional Office. Helicopter crash On the 27th of March 2021, a heli-skiing crash occurred in the south of the glacier, killing 5 of the 6 on board. Among the dead was the businessman Petr Kellner, who at the time of his death was the wealthiest person in the Czech Republic. References External links Video of the annual Lake George ""jökulhlaup" — Lake George outburst flood. Alaska Film Archives - UAF. November 17, 2014. Retrieved July 6, 2025 – via YouTube. Anchorage Convention & Visitors Bureau
Glacier Knik

Le glacier Knik, en anglais Glacier Knik, est un glacier d'Alaska aux États-Unis situé à environ 80 kilomètres d'Anchorage, à l'extrémité nord des montagnes Chugach. Son étendue de glace est de 40 kilomètres de long sur 8 de large et en fait un des plus grands glaciers du Sud-Est de l'Alaska. Il alimente la rivière Knik qui se jette dans le Knik Arm du golfe de Cook. Le lac George, qui est le lac glaciaire formé juste devant le glacier, fait partie d'un National Natural Landmark en raison d'un jökulhlaup : la rupture du barrage de glace expulsant brutalement une grande quantité d'eau, de glace et de débris dans la vallée, entraînant de graves inondations qui détruisaient les installations des habitants et occasionnait des dégâts sur les routes qui reliaient Anchorage et la vallée Matanuska-Susitna. Ce phénomène, qui se produisait tous les ans, a disparu en 1967 à cause de la fonte des glaces. Un pari avait lieu parmi les pionniers, pour savoir quand le digue de glace se briserait provoquant l'inondation de la vallée. En 1991, une partie du film Star Trek 6 : Terre inconnue a été tourné sur le glacier Knik. Actuellement le glacier est un lieu touristique, avec de nombreux visiteurs et des survols en avion organisés. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Knik Glacier » (voir la liste des auteurs). Annexes Articles connexes Liste des glaciers de l'Alaska Knik (rivière) Jökulhlaup Liens externes Ressources relatives à la géographie : Geographic Names Information System National Natural Landmarks Photos et vie sauvage sur le glacier Knik Portail de la montagne Portail des lacs et cours d'eau Portail de l’Alaska
Knik-gleccser

A Knik-gleccser egy jégmező, amely az alaszkai Anchorage-től 50 mérföldre keletre, a Chugach-hegység északi végén található. A jégmező átlagosan több mint 25 mérföld hosszú és több mint 5 mérföld átmérőjű, így Alaszka déli középső részén az egyik legnagyobb gleccser. Források
Ghiacciaio Knik

Il ghiacciaio Knik (Knik Glacier) è un ghiacciaio situato nell'Alaska (Stati Uniti) sud-centrale nei monti Chugach (Chugach Mountains). Dati fisici Il ghiacciaio si trova all'estremità settentrionale del gruppo montuoso Chugach. È lungo mediamente 40 km e largo alla base quasi 8 km. Il ghiacciaio alimenta il fiume Knik lungo 40 km che sfocia nella baia di Knik. La fronte del ghiacciaio sporgente sul lago presenta delle pareti di ghiaccio alte anche 120 metri, mentre nel lago sono presenti diversi iceberg galleggianti. L'area del ghiacciaio (e l'inizio del fiume) sono gestiti dal Knik River Public Use Area (KRPUA) Management Plan. Accessi e turismo Il ghiacciaio si trova a soli 80 km da Anchorage ed è raggiungibile tramite la strada Knik River Road fino ai margini del lago generato dal ghiacciaio. Qui diversi tour operator organizzano visite guidate alla fronte del ghiacciaio tramite idroscivolanti (airboat). Sono organizzate anche diverse escursioni aeree sia da Anchorage che sul posto. Il lago George Il lago George (Lake George) si trova a sud della fronte del ghiacciaio 61°17′10″N 148°31′44″W61°17′10″N, 148°31′44″W, dalla parte opposta della valle nella quale scende il fiume Knik. Il lago è riconosciuto a causa di una fenomeno naturale molto particolare chiamato in lingua islandese "jökulhlaup". Ossia ciclicamente il lago viene bloccato da una diga di ghiaccio generata in inverno che a seguito dello scioglimento delle nevi estive si spezza e quindi riversa acqua, ghiaccio e detriti lungo la valle causando inondazioni e devastazioni alle proprietà dei coloni locali. Il jökulhlaup è avvenuto ogni anno fino a quando cessò nel 1967 a causa della recessione glaciale, ritenuta associata al terremoto massiccio del Venerdì Santo del 1964. L'inondazione spesso chiudeva i percorsi di trasporto vitali tra Anchorage e la valle Matanuska-Susitna. Cinema Nel 1991 la Paramount Pictures nei pressi del ghiacciaio Knik filmò alcune parti di Star Trek VI (Rotta verso l'ignoto - The Undiscovered Country). Il ghiacciaio di Knik è stato l'ambiente per una scena in cui capitano Kirk e il dottor McCoy sono stati salvati dalla prigione del pianeta di ghiaccio Klingon Rura Penthe. Note Bibliografia Jim Dufresne, Alaska, in Lonely planet, Torino, EDT srl, Ottobre 2009, ISBN 978-88-6040-464-0. Voci correlate Baia di Knik Monti Chugach Knik Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ghiacciaio Knik Collegamenti esterni (EN) Ghiacciaio Knik, su Geographic Names Information System, USGS.