NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Casa de Oribe

Das Casa de Oribe ist ein Bauwerk in der uruguayischen Landeshauptstadt Montevideo. Das Anfang des 19. Jahrhunderts, nach Angaben auf der Internetpräsenz der Intendencia Municipal von Montevideo wohl 1825, errichtete Gebäude befindet sich in der Ciudad Vieja an der Calle 25 de Mayo 641-647, Ecke Bartolomé Mitre. Angaben über den Architekten sind nicht vorhanden. Während es ursprünglich als Einfamilien-Wohnhaus konzipiert wurde, beherbergt es mittlerweile Büros. Im Casa de Oribe befindet sich der Sitz der Comisión del Patrimonio Historico, Artistico y Cultural de la Nación. In den Jahren 1991 bis 1996 fanden Restaurierungsarbeiten unter Leitung der Architekten R. Rodríguez Pratti und S. Abdala sowie dem Architekturworkshop (Taller de Arquitectura) der Comisión del Patrimonio Historico, Artistico y Cultural de la Nación statt. Seit 1975 ist das Gebäude als Monumento Histórico Nacional klassifiziert. Literatur Guía Arquitectónica y Urbanística de Montevideo. 3. Auflage. Intendencia Municipal de Montevideo u. a., Montevideo u. a. 2008, ISBN 978-9974-600-26-3, S. 40. Einzelnachweise
Casa del Fauno (Montevideo)

Das Casa del Fauno ist ein Bauwerk in der uruguayischen Landeshauptstadt Montevideo. Das im Jahr 1900 errichtete Gebäude befindet sich im Barrio Parque Rodó an den Straßen Dr. Lauro Müller 2028–32 sowie Dr. Luis Piera 2031 zwischen Dr. Pablo de María und Juan Manuel Blanes. Die Errichtung wird dem Architekten Alfredo Massüe zugeschrieben. Nach einem 1998 durchgeführten Wettbewerb fanden in den beiden Folgejahren Umbauarbeiten unter der Leitung der Architekten Martín Gualano, Marcelo Gualano und C. Leiro statt. Das Gebäude beherbergt den Sitz des uruguayischen Apothekenverbundes Centro de Farmacias del Uruguay. (CFU) Das Casa del Fauno gehört zu den bedeutendsten Gebäuden des Barrios und wurde 1995 zum städtischen Kulturgut (Bien de Interés Municipal) erklärt. Literatur Guía Arquitectónica y Urbanística de Montevideo. 3. Auflage. Intendencia Municipal de Montevideo u. a., Montevideo u. a. 2008, ISBN 978-9974-600-26-3, S. 239, 294. Weblinks La importancia de la Farmacia Comunitaria (Memento vom 7. Juli 2013 im Webarchiv archive.today) cfu.com.uy Bild der Südseite des Casa del Fauno (Memento vom 21. April 2013 im Webarchiv archive.today; jpg-Datei) imageshack.us Einzelnachweise
Catedral Basílica de San José de Mayo

Die römisch-katholische Catedral Basílica de San José de Mayo ist Sitz des Bistums San José de Mayo in der Stadt San José de Mayo, Hauptstadt des uruguayischen Departamento San José. Geschichte Die Kirche wurde zwischen 1858 und 1874 in architektonischen Baustilen des 19. Jahrhunderts errichtet. Architekt war der katalanische Baumeister Antonio Fongivell. Am 24. März 1875 wurde die Kirche geweiht und dem heiligen Joseph als Kirchenpatron gewidmet. Am Sonntag, den 20. Februar 1921 wurde die Orgel eingeweiht. Als das Bistum San José 1955 errichtet wurde, wurde die Kirche des heiligen Joseph zur Kathedrale erhoben. Am 24. April 1957 wurde der Kathedrale dann der Titel „Basilica minor“ verliehen. Am 2. Oktober 1990 wurde die Kathedral-Basilika zum nationalen historischen Denkmal („Monumento Histórico Nacional“) erklärt. Beschreibung Die Kathedral-Basilika ist 72 Meter lange und 26 Meter breit und steht an der Plaza Treinta y Tres Orientales. Sie hat eine Doppelturmfassade, die Vierung ist mit einer Kuppel überwölbt. Das Kirchenschiff ruht auf acht Säulen aus Carrara-Marmor, deren Transport aus dem Hafen Montevideos nach San José de Mayo jeweils einen Monat dauerte. Die Kuppeln sind mit Azulejos aus dem französischen Département Pas-de-Calais versehen. Auch sonst sind europäische Künstler an der Ausstattung der Kirche beteiligt gewesen. Hauptaltar und Hochreliefs stammen von dem katalanischen Bildhauer Domingo Mora, der Altar in der Sakramentskapelle ist das Werk der Brüder Repetto aus Lavagno in Italien. Die 1951 hinzugekommenen Fresken an den Wänden und das Gemälde „Herrlichkeit des Heiligen Josef“ in der Kuppel stammen vom italienischen Maler Lino Dinetto. In den Türmen der Kathedral-Basilika befinden sich Glocken, deren größte über drei Tonnen wiegt und deren Klang in einem Umkreis von bis zu 15 Kilometern zu vernehmen ist. Im rechten der Fassadentürme befindet sich eine Uhr schweizerischen Ursprungs, die seit dem 25. August 1900 hier ihren Dienst versieht. Orgel Die Orgel stammt aus der Produktion der Firma E. F. Walcker & Cie. und wurde 1914 hergestellt. Sie verfügt über insgesamt 21 Register auf zwei Manualen und Pedal. Weblinks Informationen zur Kathedrale auf der Internetpräsenz der Diözese (Memento vom 12. Mai 2013 im Internet Archive) (spanisch) Die Kathedral-Basilika auf der Site der Intendencia de San José (spanisch) Santuario Nacional dedicado a SAN JOSÉ – Die Kathedrale auf der Site des Bistums San J0sé (spanisch) Nachweise
Cathedral of San José de Mayo

The Cathedral Basilica of Saint Joseph (Spanish: Catedral Basílica de San José) is the main Roman Catholic church building of San José de Mayo, Uruguay. It is the see of the Roman Catholic Diocese of San José de Mayo since 1955. The construction started in 1857, with design of the Catalan master Antonio Fongivell. It was consecrated in 1874, dedicated to saint Joseph. In 1957 it was declared basilica minor and, that same year, National Sanctuary of Saint Joseph. See also List of Roman Catholic cathedrals in Uruguay Roman Catholic Diocese of San José de Mayo References External links Diocese of San José de Mayo (in Spanish)
Cathédrale-basilique Saint-Joseph de San José de Mayo

La cathédrale-basilique Saint-Joseph de San José de Mayo est une église située à San José de Mayo en Uruguay, à laquelle l’Église catholique donne les statuts de cathédrale, basilique mineure, sanctuaire national. Elle est le siège du diocèse de San José de Mayo, et est dédiée à saint Joseph. Historique L’église est construite entre 1857 et 1874, et consacrée le 24 mars 1875. Elle devient cathédrale du diocèse de San José de Mayo à sa création en 1955. Elle obtient le statut de basilique mineure le 24 avril 1957, et est nommée sanctuaire national par la Conférence épiscopale de l’Uruguay le 3 septembre de la même année — la définition de « sanctuaire » venant à peine d’être communiquée par le Vatican. L’édifice est déclaré Monument historique national (es) le 2 octobre 1990. Description La nef fait 72 mètres de long sur 26 mètres de large. L’horloge de la tour à droite de l’entrée, fabriquée en Suisse, est en fonction depuis le 25 août 1900. Le maître-autel a été réalisé par le sculpteur catalan Domingo Mora (1840-1911). Certaines fresques dont une Gloire de saint Joseph sont du peintre italien Lino Dinetto (es) (né en 1927). Références Portail de l’Uruguay Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme
Bazylika katedralna św. Józefa w San José de Mayo

Bazylika katedralna św. Józefa w San José de Mayo (hiszp. Catedral basílica de San José de Mayo) – rzymskokatolicki kościół w San José de Mayo zlokalizowany w centrum miasta przy Treinta y Tres, wybudowany w latach 1857–1874, pełniący funkcję katedry diecezji San José de Mayo oraz mający godność bazyliki mniejszej. Historia W 1805 roku, na miejscu wcześniejszej kaplicy z drewna i słomy, wybudowano kościół. Świątynia została poświęcona 8 marca 1806 roku przez biskupa Benito Lué y Riega. W 1857 roku postanowiono wznieść nowy, wspanialszy kościół. Budowę rozpoczęto 17 grudnia 1857 roku, a zakończono w roku 1874. Autorem projektu był Antonio Fongivell. Konsekracja odbyła się 24 marca 1875 roku. Zegar na wieży kościoła został uruchomiony 25 sierpnia 1900. W 1955 roku została utworzona diecezja San José de Mayo, której katedrą został kościół św. Józefa. Dnia 24 kwietnia 1957 roku katedra otrzymała godność bazyliki mniejszej, natomiast 3 września 1957 roku została ogłoszona sanktuarium narodowym św. Józefa. W dniu 24 października 1990 roku katedra została uznana za narodowy zabytek historyczny (Monumento Histórico Nacional). Architektura i sztuka Katedra ma formę bazylikalną z ośmioma kolumnami z karraryjskiego marmuru. Ołtarz główny jest dziełem rzeźbiarza Domingo Mora. Przypisy
Собор Святого Иосифа (Сан-Хосе-де-Майо)

Собор Святого Иосифа (исп. Catedral Basílica de San José) — малая базилика, католическая церковь в городе Сан-Хосе-де-Майо, Уругвай. Церковь является кафедральным собором епархии Сан-Хосе-де-Майо. Церковь является центром паломничества уругвайских католиков, который называется «Национальный санктуарий святого Иосифа». Национальный исторический памятник Уругвая. История Строительство современного храма по проекту каталонского архитектора Антонио Фонтигивелла началось в 1857 году и закончилось в 1874 году. 24 марта 1875 года состоялось освящение храма. 25 августа 1900 года на правой башне храма были установлены часы, привезённые из Швейцарии. В 1955 году Святой Престол учредил епархию Сан-Хосе-де-Майо и церковь святого Иосифа стала кафедральным собором этой новой епархии. 24 апреля 1957 года собору святого Иосифа был присвоен титул малой базилики и 13 сентября 1957 года Конференция католических епископов Уругвая присвоила церкви титул «Национальный санктуарий святого Иосифа». 2 октября 1990 года церковь святого Иосифа была внесена в список национальных исторических памятников Уругвая. Ссылки История храма (исп.) История храма (исп.) Информация (исп.)
Catedral Metropolitana de Montevideo

La Catedral Metropolitana de Montevideo és la principal església catòlica de Montevideo, la capital de l'Uruguai. Es troba just davant el Cabildo, sobre la Plaza Constitución, al barri de la Ciudad Vieja. L'origen de l'església data de l'any 1740, quan una edificació de maons va ser construïda en aquest lloc. El 1790 va tenir lloc la construcció de l'estructura neoclàssica actual. L'església va ser consagrada el 1804. El 1897, el papa Lleó XIII la va elevar a la categoria de Catedral Metropolitana. Referències
Kathedrale von Montevideo

Die der Unbefleckten Empfängnis Mariens (spanisch Iglesia de la Inmaculada Concepción) geweihte römisch-katholische Kathedrale von Montevideo ist die Hauptkirche der uruguayischen Katholiken und Mutterkirche (Iglesia Matriz) des Erzbistums in der Hauptstadt Montevideo. Im Jahr 1975 wurde die Kathedrale als nationales historisches Denkmal (Monumento Histórico Nacional) eingestuft. Lage Das klassizistische Bauwerk befindet sich im Zentrum der Altstadt von Montevideo an der Plaza de la Constitución (auch als Plaza Matriz bekannt), gegenüber dem Cabildo an der Straßenecke Sarandí / Ituzaingó in einer Höhe von ca. 20 m. Geschichte Der als Pfarrkirche vorgesehene Kirchenbau wurde ab dem Jahr 1790 erbaut und am 21. Oktober 1804 geweiht, obwohl die Arbeiten noch nicht abgeschlossen waren. Im Jahr 1860 und erneut etwa ein Jahrhundert später fanden Renovierungsarbeiten an der Fassade statt. Im Jahr 1870 wurde die Kirche seitens Papst Pius IX. zur Basilica minor erklärt, acht Jahre danach erhielt sie den Status einer Kathedrale. Mit der Errichtung des Erzbistums in Montevideo (1897) wurde sie schließlich zur Catedral Metropolitana y Primada. Architektur Das Erdgeschoss der Fassade mit seiner dreiportaligen Eingangszone ist nach einem Triumphbogenschema gestaltet; darüber befinden sich drei kleine Fenster und ein gesprengter Rundgiebel. Die seitlichen Glockentürme (campanarios) dienen auch der Stabilisierung der Fassade. Das etwa 16 m hohe Mittelschiff des dreischiffigen Langhauses ist gewölbt; über der Vierung erhebt sich eine auf einem durchfensterten Tambour ruhende Kuppel. Bis in die ersten Jahrzehnte des 20. Jahrhunderts war die Kathedrale das stadtbildprägende, weil höchste Gebäude der Stadt. Geänderte Bauvorschriften ließen sie diesen Status einbüßen. Ausstattung Im mit reichlich Marmor ausgestatteten Inneren des Kirchengebäudes befinden sich ein aus dem Jahre 1753 stammendes Taufbecken; zwei barocke Kanzeln dominieren die östlichen Pfeiler des Mittelschiffs. Auch die letzten Ruhestätten von bedeutenden Persönlichkeiten der uruguayischen Geschichte werden geehrt – hierzu zählen etwa die Geistlichen Dámaso Antonio Larrañaga, Jacinto Vera y Durán, der erste Erzbischof Montevideos Mariano Soler und Kardinal Antonio María Barbieri, aber auch die national bedeutsamen weltlichen Führer Juan Antonio Lavalleja, Venancio Flores, José Fructuoso Rivera und Joaquín Suarez. Weblinks Kathedrale von Montevideo – Website (spanisch) Einzelnachweise
Montevideo Metropolitan Cathedral

The Montevideo Metropolitan Cathedral (Spanish: Catedral Metropolitana de Montevideo) is the main Roman Catholic church of Montevideo, and seat of its archdiocese. It is located right in front of the Cabildo across Constitution Square, in the neighbourhood of Ciudad Vieja. History The origin of the church dates from Spanish colonial times (1740), when a church constructed of brick was built on the site. In 1790, the foundation was laid for the construction of the current neoclassical structure. The church was consecrated in 1804; it is dedicated to the Immaculate Conception and to the patron saints of Montevideo, Philip and James. There is one major altar, several side altars, memorials, and tombs of several of the former archbishops and bishops who served in the cathedral. On a side altar is venerated an image of the Virgin of the Thirty-Three, patron saint of Uruguay. In Culture According to the Spanish guitarist Anabel Montesinos, the cathedral was the inspiration behind the piece La Catedral by Agustín Barrios. Gallery See also List of Roman Catholic cathedrals in Uruguay Roman Catholic Archdiocese of Montevideo References
Catedral metropolitana de Montevideo

La Catedral Basílica Metropolitana es el principal templo católico de Montevideo. Se encuentra en la Ciudad Vieja, frente a la Plaza Constitución o Plaza Matriz, llamada así precisamente porque la Catedral es la Iglesia Matriz. Fue catalogado como Monumento Histórico Nacional, desde 1975. Historia Sus orígenes se remontan a la época virreinal, cuando en 1740 se construyó una iglesia de ladrillos en el sitio que hoy ocupa la catedral. Posteriormente, en 1790, se colocó la piedra fundamental para empezar a construir el nuevo edificio que es de estilo neoclásico, con diseño de Tomás Toribio,​ si bien se discute la autoría (otros posibles autores son José del Pozo y Marquy o José Custodio de Sáa y Faría). Más adelante, Bernardo Poncini le daría su fisonomía actual.​ Finalmente el templo fue consagrado en el año 1804, cuando el país no había obtenido su independencia, por lo que en el año 2004 se festejó su Bicentenario. En 1870 se la tituló basílica menor, y el 12 de julio de 1878 fue elevada a a categoría de Catedral por el papa León XIII. En 1897 se la designa como Basílica Metropolitana, al nombrar las diócesis sufragáneas e Salto y Melo.​ Se realizan allí las ceremonias importantes presididas por el Arzobispo de Montevideo. Sin embargo, existe además un párroco que desarrolla sus funciones como lo hacen los encargados del resto de las parroquias. También suelen realizarse bodas y conciertos corales en este amplio templo. Tal como se acostumbraba en el siglo XIX, reposan en ella los restos de figuras ilustres que fallecieron en la ciudad, fueran religiosos o no. Está dedicada a la Inmaculada Concepción y a los santos patronos de Montevideo, San Felipe y Santiago.​ Sepulturas Varias personalidades importantes están inhumadas dentro de los muros de este templo catedralicio: Antonio María Barbieri (1892-1979), sacerdote católico, primer Cardenal uruguayo​ Venancio Flores (1808-1868), militar y político colorado, Presidente de la República​ Dámaso Antonio Larrañaga (1771-1848), sacerdote católico y científico​ Juan Antonio Lavalleja (1784-1853), militar, líder de los Treinta y Tres Orientales​ Fructuoso Rivera (1784-1854), militar y político colorado, Presidente de la República​ Mariano Soler (1846-1908), sacerdote católico, primer arzobispo de Uruguay​ Joaquín Suárez (1781-1868), político colorado, Presidente de la República​ Jacinto Vera (1813-1881), sacerdote católico, primer obispo de Uruguay​ Referencias en la cultura La obra musical La catedral de Agustín Pío Barrios fue inspirada en este recinto. Véase también Montevideo Arquidiócesis de Montevideo Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Catedral metropolitana de Montevideo.
Metropolitanska katedrala u Montevideu

Metropolitanska katedrala u Montevideu (špa. Catedral Metropolitana de Montevideo) je katedrala Rimokatoličke Crkve u glavnom gradu Urugvaja, Montevideu. Smještena je u elitnoj povijesnoj četvrti Ciudad Vieja. Početci gradnje katedrale vežu se uz 1740. godinu, kada su španjolski kolonizatori postavili kamen temeljac za gradnju. 1790. nastavila se graditi u neoklasicističkom stilu. Gradnja crkve završena je 1804. godine, a posvećena je Bezgrešnom začeću Blažene Djevice Marije, Svetom Filipu i Jakovu Alfejevu. Na glavnom oltaru nalazi se oltarna slika Djevice od trideset trojice, nebeske zaštitnice Urugvaja. Radnim danom se svete mise održavaju u 17 sati, a nedjeljom u 11 i 17 sati. Izvori Vanjske poveznice (šp.) Službene stranice Nadbiskupije Montevideo Arhivirana inačica izvorne stranice od 22. ožujka 2016. (Wayback Machine)
Cattedrale metropolitana di Montevideo

La cattedrale dell'Immacolata Concezione e dei santi Filippo e Giacomo (in spagnolo: Catedral metropolitana de Montevideo) è il più importante edificio di culto cattolico della città di Montevideo, cattedrale metropolitana dell'omonima arcidiocesi. Storia Una prima chiesa in mattoni fu costruita sul sito dell'odierna cattedrale nel 1740. Cinquant'anni dopo fu posta la prima pietra del nuovo tempio, progettato inizialmente dal portoghese José Custodio de Sáa y Faría e successivamente completato da Tomás Toribio secondo uno stile neoclassico d'impronta spagnola. Nel 1804, nonostante la facciata, la cupola e le torri non fossero state ultimate ed il pavimento fosse ancora in terra battuta, la nuova chiesa fu ufficialmente consacrata dal vescovo di Buenos Aires José Benito de Lué y Riega. Nel 1860 furono ultimati i lavori della facciata sotto la direzione dello svizzero Bernardo Poncini, il quale provvide ad applicare alcuni elementi italianeggianti, come capitelli corinzi al posto di quelli ionici ed il bugnato sulle pareti delle torri campanarie. Nel 1878, con l'istituzione della diocesi di Montevideo da parte di papa Pio IX, la chiesa fu elevata al rango di cattedrale. Diciannove anni dopo Leone XIII eleverà la diocesi locale al rango di arcidiocesi, conferendo così alla cattedrale dell'Immacolata Concezione il titolo di cattedrale metropolitana. Tra il 1941 e il 1949 la facciata fu restaurata da Ruano, il quale provvide ad eliminare da essa alcuni elementi, come il bugnato sulle pareti delle torri e sostituirne altri, come i capitelli corinzi rimpiazzati da quelli ionici. Tra il 1960 e il 1970 furono abbattuti alcuni edifici situati tra i contrafforti della cattedrale, lungo il lato su calle Sarandí. Nel 1975 l'edificio è stato proclamato monumento storico nazionale. Descrizione La facciata, compresa tre due torri campanarie sormontate ognuna da un cupolino, è scandita da quattro colonnate ioniche. Presenta due ordini orizzontali separati da un cornicione. Nell'ordine inferiore un portico sopraelevato a tre archi precede i tre portali. L'ordine superiore invece presenta nelle parti laterali due finestroni, mentre in quella centrale un rosone. La parte centrale della facciata è sormontata da un frontone centinato a spioventi spezzati sormontato da quattro statue. L'interno, suddiviso in tre navate, presenta una pianta basilicale con crociera sormontata da una cupola. Al suo interno sono sepolti alcuni importanti personaggi della storia politica, militare e religiosa del Paese sudamericano come: Antonio María Barbieri, Venancio Flores, Juan Antonio Lavalleja, Fructuoso Rivera e Joaquín Suárez. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale metropolitana di Montevideo Collegamenti esterni Sito ufficiale, su icm.org.uy. (EN) Cattedrale metropolitana di Montevideo, in GCatholic.org.
Katedra metropolitarna w Montevideo

Katedra metropolitarna w Montevideo (hiszp. Catedral Metropolitana de Montevideo) – rzymskokatolicki kościół w Montevideo w centrum miasta na Ciudad Vieja przy Plaza Constitución, dedykowany Niepokalanemu Poczęciu Najświętszej Maryi Panny oraz patronom Montevideo Apostołom św. Filipowi i św. Jakubowi Mniejszemu. W 1740 roku, w miejscu obecnej katedry, zbudowano kościół z cegły. Niestety budowla była dość słaba konstrukcyjnie, tak że już 1864 roku zaczęła grozić zawaleniem, a 12 czerwca 1788 roku zawaliła się. Kamień węgielny pod budowę nowego kościoła położono 20 listopada 1790 roku. Świątynia została konsekrowana przez biskupa Buenos Aires Benito Lué y Riega 21 października 1804 roku. Południowa wieża kościoła została dokończona dopiero w 1858 roku. W 1878 roku papież Pius IX utworzył diecezję Montevideo, a ten kościół uczynił jego katedrą. Z kolei w 1897 roku papież Leon XIII podniósł świątynię do rangi katedry metropolitalnej. W 1975 roku katedra została uznana za narodowy zabytek historyczny (Monumento Histórico Nacional). Przypisy
Кафедральный собор Монтевидео

Кафедральный собор Монтевидео, полное название — Собор Непорочного Зачатия Пресвятой Девы Марии и Святых Филиппа и Иакова (исп. Catedral Metropolitana de Montevideo) — малая базилика, католическая церковь в городе Монтевидео, Уругвай. Церковь является кафедральным собором архиепархии Монтевидео. Церковь считается «Матерью» (исп. Iglesia Matriz) всех уругвайских католических храмов. Церковь располагается в старом городе Монтевидео на площади Пласа-де-ла-Конститусьон. Национальный исторический памятник. История В 1740 году на этом месте стояла небольшая кирпичная церковь. 20 ноября 1790 года был заложен краеугольный камень в фундамент новой церкви. 21 октября 1804 года состоялось освящение церкви, строительство которой полностью ещё не было закончено. Храм был освящён в честь покровителей Монтевидео апостолов Филиппа и Иакова. Строительными работами руководили инженеры Хосе дель Позо-и-Маркес, Хосе Кустодио де Саа-и-Фариа и архитектор Томас Торибио. Церковь была построена в колониальном неоклассическом стиле. Строительство в современном виде завершил архитектор Бернардо Пончини. В 1860 году был завершен фасад церкви. В 1870 году Римский папа Пий IX присвоил храму статус малой базилики и церковь была освящена в честь Непорочного Зачатия Пресвятой Девы Марии. В 1878 году Святой Престол учредил епархию Монтевидео и храм стал кафедральным собором этой новой епархии. C созданием архиепархии Монтевидео в 1897 году Римский папа Лев XIII присвоил собору статус «Catedral Metropolitana y Primada» (Первенствующий митрополичий кафедральный собор). В соборе находятся захоронения архиепископов Монтевидео и известных уругвайских общественных деятелей. До первого десятилетия XX века собор был самым высоким и был градоформирующим зданием города. В 1975 году собор был внесён в список национальных исторических памятников. Ссылки История храма