NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Fortezza di Kiev

La Fortezza di Kiev' (in ucraino Київська фортеця?, Kiïvs'ka Fortecja, in russo Киевская крепость?, Kievskaja Krepost) è un'antica e complessa fortificazione a Kiev, risalente alla seconda metà del XVII secolo, che in tempi recenti è divenuta un museo. Comprende un memoriale oltre a strutture militari e civili. Storia Già attorno al VI secolo Kiev era difeso da baluardo che comprendevano un'area estesa sulle alture della Vecchia Kiev e con Vladimir I vennero edificate altre fortificazioni.La struttura militare della fortezza recente risale alla seconda metà del XVIII secolo quando ospitava un piccolo ospedale. In seguito, entro la metà del secolo seguente, venne notevolmente ampliato sino ad acquisire la forma ad arco.Dal punto di vista strategico perse importanza in pochi decenni e già alla fine del XIX secolo fu impiegato come magazzino, caserma e carcere.Dal 1927 è divenuta area museale, struttura legata al Museo storico nazionale dell'Ucraina. Descrizione Nel periodo della sua massima estensione la fortezza era un complesso che comprendeva a ovest un ospedale e il forte Vasylkiv, a nord l'arsenale con edifici per il comando e caserme, a sud il monastero delle Grotte di Kiev, che in caso di aggressioni nemiche era destinato ad eseere utilizzato dalle truppe. Oltre il Dnepr c'era anche una fabbrica di mattoni. Erano presenti in tutto sette torri fortificate.Dal 1927 è divenuto sito museale e conserva uno dei più grandi complessi fortificati del suo genere al mondo.Le parti che sopravvivono alle moderne costruzioni sono la cinta muraria che circonda la zona attorno alle Grotte di Kiev, i bastioni di terra fortificati della cittadella, il forte Vasylkiv, la fortificazione poligonale dell'ospedale e alcune parti destinate alla truppa. Alcune delle torri sono state restaurate e vengono utilizzate per scopi civili. Nella cultura di massa Nel 2021 sono state coniate monete commemorative della fortezza. Torri della fortezza Note Bibliografia (DE) Günther Schäfer, Kiev Rundgänge durch die Metropole am Dnepr, Berlin, Trescher, 2011, OCLC 1277153088. Voci correlate Museo della storia dell'Ucraina nella seconda guerra mondiale Museo nazionale ucraino "Černobyl'" Museo storico nazionale dell'Ucraina Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla Fortezza di Kiev Collegamenti esterni (UK, EN) Sito ufficiale, su kyiv-fortress.org.ua. Complesso architettonico "Fortezza di Kiev", su ilovevaquero.com. URL consultato il 26 marzo 2022. (EN) Kyiv Fortress, su kyiv-fortress.org.ua. URL consultato il 27 marzo 2022.
Twierdza Kijów

Twierdza Kijów (ukr: Київська фортеця) – fortyfikacje zbudowane w XIX wieku w Kijowie, należące w przeszłości do systemu twierdz zachodniej Rosji. W skład twierdzy wchodziły: Cytadela zlokalizowana wokół klasztoru Ławra Peczerska na terenie której znajdował się arsenał Umocnienie Zwierzynieckie Umocnienie Wasylkowskie Umocnienie Szpitalne ze szpitalem oraz m.in. Skośną Kaponierą (Косий капонір) pełniącą po 1860 roku funkcję więzienia Fortu Łysogórskiego (Лысогорский форт) zbudowanego na południe od cytadeli w latach 1872-1874 według projektu Eduarda Totlebena koło dzielnicy Saperska Słobódka. Na początku XX wieku wykorzystywany jako miejsce egzekucji. Fort ten był świadkiem walk obronnych w 1941 r. Obecnie niektóre budynki są odnowione i przekształcone w muzeum o nazwie Twierdza Kijów, podczas gdy inne są używane dla różnych potrzeb wojskowych i komercyjnych. W 1863 roku po stłumieniu w okolicach Kijowa powstania styczniowego, walczących w nim Polaków osadzono w twierdzy na terenie Peczerska, osadzając w baszcie Północnej około 1200 powstańców. 18 maja w Skośnej Kaponierze rozstrzelany został Adam Zieliński, 9 listopada Władysław Rakowski i Platon Krzyżanowski, a po kilku dniach Romuald Olszański, Władysław Padlewski i Maurycy Drużbacki. Wielu innych zesłano na Syberię. Przypisy Linki zewnętrzne Twierdza Kijów
Nordbrücke (Kiew)

Nordbrücke (ukrainisch Північний міст/Piwnitschnyj Mist) ist die einheitliche Bezeichnung für eine Schrägseilbrücke über den Dnepr und eine Balkenbrücke über den Flussarm Desenka (Chortori) im Norden der ukrainischen Hauptstadt Kiew. Bis 2018 hieß die Brücke Moskauer Brücke. Am 22. Februar 2018 beschloss der Stadtrat von Kiew, die Brücke in Nordbrücke umzubenennen. Beschreibung Die Brückenverbindung hat in jeder Fahrtrichtung 4 Fahrspuren für den Straßenverkehr, davon ist eine für den Trolleybus und andere bevorrechtigte Fahrzeuge reserviert. Beidseits verlaufen ca. 2 m breite Gehwege. Die Schrägseilbrücke vom rechten Dneprufer im Stadtrajon Obolon auf die Muromez-Insel ist nominal 816 m lang und 31,4 m breit. Diese Maße werden in allen Quellen genannt, wahrscheinlich bezeichnen sie die gesamte Länge des Bauwerks einschließlich der Widerlager und der unterirdischen Verankerung der Schrägseile. Eine Messung in Google Earth ergibt eine Länge von 742 m zwischen den Widerlagern. Der A-förmige Stahlbetonpylon steht am Ufer der Muromez-Insel, er ist 119 m hoch und überragt die Fahrbahn um 81,5 m. Drei in der Pylonspitze verankerte Schrägseilpaare tragen den 300 m weit über den Fluss ragendenden Fahrbahnträger. Auf der anderen Seite des Pylons sind die drei Seilpaare in je einem Ankerblock zu beiden Seiten des Widerlagers zusammengefasst. Der Fahrbahnträger besteht aus zwei stählernen Hohlkästen und einer Betonplatte. Auf der westlichen Seite wird der Fahrbahnträger durch 6 scheibenförmige Pfeiler im Achsabstand von 5×63 + 42 m gestützt, die aus architektonischen Gründen eine mittig angeordnete, kreisrunde Öffnung haben. Die Balkenbrücke von der Muromez-Insel zum Stadtrajon Desna auf dem linken Dneprufer der Stadt ist zwischen den Übergangskonstruktionen 732 m lang und 29,1 m breit. Sie besteht aus zwei Betonhohlkästen und einer Betonplatte. Zwischen den Brücken befindet sich ein aufgeschütteter Damm mit einem Kreuzungsbauwerk für die Zufahrten zur Insel. Geschichte Die Brücken wurden unter der Leitung von Heorhij Fuks am Киевсоюздорпроект (Kievsojuzdorproekt) entworfen. Man hatte zwar von den neuen deutschen Schrägseilbrücken gehört, konnte sich im Kalten Krieg aber keine näheren Informationen beschaffen. So fuhr man nach Bratislava, um sich dort über die im Bau befindliche neue Schrägseilbrücke unterrichten zu lassen. In gestalterischen Fragen wurden die Ingenieure von dem Architekten Anatolij Dobrowolskyj unterstützt. Die Bauarbeiten begannen 1971. Am 3. Dezember 1976 wurden die Brücken eröffnet. Weblinks Einzelnachweise
Pivnichnyi Bridge

The Pivnichnyi Bridge (Ukrainian: Північний міст [piu̯ˈn⁽ʲ⁾itʃnɪj ˈmist]) or Northern Bridge is a structure in Kyiv, Ukraine, built in 1976. It is a cable-stayed bridge, designed by the architect Mikhail Krasnoshtein (later, Mikhail Asianov) and engineer G. B. Fux. The beam of the main span is held by a cluster of steel ropes which are fixed to a 119 m (390 ft) tall A-pylon. The bridge also acts as a segment of the Small Ring Road of Kyiv. As a result of Soviet-era state-sponsored anti-semitism, a non-Jewish architect from Kharkiv (A. V. Dobrovolsky) was brought in to take credit for the bridge's architecture just prior to the official opening of the bridge, and this remains the official record. This record forgery was approved by A. F. Bersheda, the Director of the Kyiv architecture bureau (KievSoyuzDorProekt) at the time. Until February 2018 the bridge was named Moskovskyi Bridge (Ukrainian: Московський міст, Moskovskyi Mist) or Moscow Bridge. As part of Ukraine's current decommunization process the bridge was nominated to be renamed for almost a year prior to its new name. Overview The bridge is actually a composition of two main bridges: a 816 m (2,677 ft) long and 31.4 m (103 ft) wide across the Dnipro, a 732 m (2,402 ft) long, 29.1 m (95 ft) wide across the Desenka (Desna distributary) and includes a road interchange at Stepana Bandery prospect and Volodymyra Ivasiuka prospect to the north and Naberezhno-Rybalska road to the south. The major feature of the bridge its pylon 119 m (390 ft) in height. It is located on the Trukhaniv Island and providing support for the main span across Dnipro. It is a key structure on the northern end of the Kyiv Smaller Beltway, connecting Petrivka to the densely populated north-eastern residential neighborhoods of Troieshchyna and Voskresenka. From the moment of its construction the bridge was built as a high-speed motorway, which it remains to this day. See also Bridges in Kyiv References External links Media related to Pivnichnyi Bridge at Wikimedia Commons
Puente Norte

El puente Norte (en ucraniano: Північний міст) es una estructura en Kiev, Ucrania, construida en 1976. Hasta febrero de 2018 se llamaba puente Moscú. Se trata de un puente atirantado, diseñado por el arquitecto A.V. Dobrovolsky y el ingeniero G.B.Fux, con un vano principal que está en manos de un grupo de cuerdas de acero que se fija a un pilón de 119 m de altura.​ El puente consta de dos tramos: uno de 816 m de largo y 31,4 m de ancho que se extiende a través del Dnieper y otro de 732 m de largo, 29,1 m de ancho que se extiende a través del río Desyonka, un tributario del Dnieper. Véase también Puente Puentes más largos del mundo Puentes más altos del mundo Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Puente Norte.
Ponte Pivničnyj

Il Ponte Pivnichnyi (in ucraino: Північний міст, ovvero Ponte settentrionale), conosciuto fino al 2018 come Ponte Mosca, è un ponte strallato stradale che attraversa il fiume Dnipro alla periferia settentrionale di Kiev. Descrizione Si tratta di un ponte stradale strallato che attraversa il fiume Dnipro alla periferia settentrionale di Kiev, nei pressi della sua confluenza con il fiume Desna. Il ponte strallato principale, che solca il fiume Dnipro, ha una lunghezza complessiva di 800 metri, mentre l'attiguo ponte che attraversa la Desna misura 732 metri. Il pilone del ponte strallato è collocato sull'Isola Truchaniv. Storia Il ponte è stato costruito durante gli anni '70 del XX Secolo e intitolato alla città di Mosca, capitale dell'Unione Sovietica e in seguito della Federazione russa. A seguito delle proteste di Euromaidan e del difficile processo di avvicinamento dell'Ucraina all'Europa Occidentale, la Mis'ka Rada di Kiev ha rinominato il collegamento con il suo attuale nome di ponte settentrionale (in ucraino Pivnichnyi). In questo contesto, durante la seconda metà degli anni '10 del XXI Secolo la città di Kiev ha visto la ridenominazione di molti spazi pubblici (come strade e stazioni della metropolitana) che richiamavano al suo legame con la Russia o con l'Unione Sovietica. Galleria d'immagini Note Voci correlate Ponte Pivdennij Kiev Dnepr Decomunistizzazione Decomunistizzazione in Ucraina Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ponte Pivnichnyi Collegamenti esterni (EN) Ponte Pivničnyj, su Structurae.
Most Północny w Kijowie

Most Północny (ukr. Північний міст, do 2018 Most Moskiewski) – most zaprojektowany przez architekta A.W. Dobrowolskiego i inżyniera G.B. Fuxa, otwarty 3 grudnia 1976 roku. Jest to most wantowy z główną belką podtrzymywaną przez cięgna (wanty) mocowane do 119-metrowego pylonu. Most składa się z dwóch przęseł: 816 m długości i 31,4 m szerokości przez rzekę Dniepr oraz 732 m długości i 29,1 m szerokości przez Desionkę, dopływ Dniepru. Jest to kluczowy obiekt komunikacyjny na północnym krańcu Mniejszej Obwodnicy Kijowa, łączącej Obołoń z gęsto zaludnionymi północno-wschodnimi dzielnicami mieszkaniowymi. Od początku zaprojektowany i wykorzystywany jako droga ekspresowa, którą pozostaje do dziś. Przypisy
Ponte Moscou

A Ponte Norte (em ucraniano: Північний міст) é uma estrutura em Kiev, Ucrânia, construída em 1976. É uma ponte estaiada, projetada pelo arquiteto A. V. Dobrovolsky e pelo engenheiro G. B. Fux, com a viga do vão principal sendo mantida por um conjunto de cabos de aço que são fixados a um pilão de 119 m de altura. Estrutura A ponte é constituída por dois vãos: um largo de 816 m (2 677 pés) de comprimento e 31,4 m (103 ft) de largura sobre o Dniepre e um largo de 732 m (2 402 ft) de comprimento, 29,1 m (95 ft) de largura sobre o Desyonka, um afluente do Dnieper. Trata-se de uma ponte importante na extremidade setentrional da pequena via de circunvalação de Kiev, ligando Petrivka aos bairros residenciais densamente povoados do nordeste. Desde o momento de sua construção a ponte foi construída como uma auto-estrada de alta velocidade, que permanece até hoje. Referências
Северный мост (Киев)

Северный мост (укр. Пiвнiчний міст; до 2018 года — Московский мост) — один из автотранспортных мостов через Днепр в Киеве, играющий важнейшую роль в транспортной инфраструктуре столицы. Проектное название моста — Северный, также в некоторых источниках Северный мостовой переход, употреблялось наряду с Московским мостом. Главный инженер проекта — Георгий Борисович Фукс. Металлоконструкции моста изготовлены заводом Воронежстальмост в Воронеже. Является частью Малой Окружной дороги. Описание Высота пилона моста — 119 м. В первоначальном проекте имел по три полосы для движения автотранспорта в каждом направлении. Расположен в северной части Киева, южнее жилого массива Оболонь. Соединяет правобережную часть города с массивами Троещина, Радужный и Воскресенка. В целом Северный мостовой переход имеет длину около 6 км и состоит из следующих участков: Путепровод над Проспектом Владимира Ивасюка длиной 55 м; Вантовый мост над Днепром длиной 816 м (собственно Северный мост); Дорога через Труханов остров и подземный переход под ней; Мост через Десёнку длиной 732 м; Проспект Романа Шухевича от Десёнки до Братиславской улицы. История Открыт 3 декабря 1976 года, на неделю раньше, чем сооружавшийся с ним одновременно Московский мост в Риге. В 1981 году проектировщики и строители моста были награждены премией Совета Министров СССР. 5 ноября 1983 года по мосту была открыта троллейбусная линия (м-т № 29), соединившая станцию метро «Петровка» и Воскресенку. В 2005 году на мосту за счёт уплотнения полос была добавлена дополнительная полоса реверсивного движения. Это привело к значительному росту аварийности на мосту. 24 декабря 2007 года реверсивная полоса была убрана, установлен отбойник на её месте, и за счёт дальнейшего уплотнения полос нанесена разметка для четырёхполосного движения в каждую сторону. Переименование В 2015 году Киевская городская государственная администрация провела общественное обсуждение о переименовании Московского моста в мост имени Георгия Фукса. Ранее предлагали переименовать мост в Северный, Троещинский или мост имени Степана Бандеры (по аналогии с бывшим Московским проспектом). Профильная комиссия не поддержала переименование, поэтому вопрос переименования моста не был вынесен на рассмотрение сессии Киевсовета. 22 февраля 2018 года на пленарном заседании депутатами Киевсовета было принято решение о переименовании моста в Северный. Решение вступило в силу после официального опубликования в газете «Хрещатик» 23 марта 2018 года. Галерея Примечания Ссылки WWW Энциклопедия Киева Архивная копия от 9 августа 2007 на Wayback Machine
Freiheitsbogen des ukrainischen Volkes

Der Freiheitsbogen des ukrainischen Volkes (ukrainisch Арка Свободи українського народу Arka Swobody ukrajinsjkoho narodu) ist ein der Freiheit des ukrainischen Volkes gewidmetes Denkmal in der ukrainischen Hauptstadt Kiew. Seinen Namen erhielt es nach dem russischen Überfall auf die Ukraine. Geschichte Das Denkmal wurde an Stelle einer Freilichtbühne zur Zeit der Sowjetunion in den Jahren 1978 bis 1982 in Vorbereitung auf die 1500-Jahr-Feier von Kiew errichtet und gedachte mit drei Denkmälern an die Freundschaft zwischen den „Brudervölkern“ der Ukrainer und der Russen. Es wurde 1982 vom Ersten Sekretär der Kommunistischen Partei der Ukraine, Wladimir Schtscherbitzki, eröffnet. Am ukrainischen Tag des Gedenkens an die Opfer des Holodomor im Jahr 2018 brachten Aktivisten mehrerer Menschenrechtsorganisationen einen geklebten Riss auf dem Bogen an, um auf die zu diesem Zeitpunkt in Russland und auf der Krim inhaftierten Ukrainer wie den Filmregisseur Oleh Senzow aufmerksam zu machen. Nach dem russischen Überfall auf die Ukraine ordnete der Bürgermeister von Kiew, Vitali Klitschko, am 25. April 2022 die Demontage der Bronzeskulptur an und regte die Umwidmung des Denkmals in einen ukrainischen Freiheitsbogen an. Denkmale Das größte Denkmal ist der Freiheitsbogen des ukrainischen Volkes (bis 2022 Bogen der Völkerfreundschaft) aus unbemaltem Titan und stellt einen Regenbogen mit einem Durchmesser von 60 Metern dar. Das zweite Denkmal ist das aus Granit gehauene Perejaslaw-Denkmal und erinnert an den Vertrag von Perejaslaw 1654. Es stellt den ukrainischen Kosakenhetman Bohdan Chmelnyzkyj (vorne), einige Kosaken und den russischen Gesandten Wassili Buturlin (links von ihm) dar. Das dritte Denkmal war eine 6,20 Meter hohe Bronzeskulptur, die einen russischen und einen ukrainischen Arbeiter darstellte, die zusammen das Band der sowjetischen Völkerfreundschaft nach oben halten. Die Skulptur gedachte der „Wiedervereinigung“ zwischen Russland und der Ukraine. Lage Das Denkmal im Stadtbezirk Schewtschenko liegt im Chreschtschatyj-Park zwischen der Nationalen Philharmonie der Ukraine am Europäischen Platz und dem tiefer liegenden Dnepr. Von einer Aussichtsplattform bietet sich ein ausgezeichneter Blick auf den Dnepr, die Stadtteile auf dem Ostufer und Podil. Weblinks Einzelnachweise
Łuk Wolności Narodu Ukraińskiego

Łuk Wolności Narodu Ukraińskiego (ukr. Арка свободи українського народу), wcześniej znany jako Łuk Przyjaźni Narodów (ukr. Арка дружби народів) – pomnik mieszczący się w Kijowie w parku Chreszczatyj. Odsłonięty 7 listopada 1982, podczas obchodów 1500-lecia Kijowa, dla upamiętnienia 60. rocznicy powstania ZSRR oraz „zjednoczenia Ukrainy z Rosją w 1654” (jak w Związku Radzieckim propagandowo określano ugodę perejasławską). Nazwa Pomnik został wzniesiony w 1982. Wówczas składał się z trzech elementów rzeźbiarskich: tytanowego łuku w kształcie tęczy o średnicy 50 metrów; brązowej rzeźby przedstawiającej rosyjskiego i ukraińskiego robotnika trzymających Radziecki Order Przyjaźni Narodów; granitowej steli z postaciami uczestników Rady Perejasławskiej z 1654. Ocalały łuk znajduje się obok tarasu widokowego, z którego roztacza się panorama wschodniego brzegu Dniepru z dzielnicą Trojeszczyna oraz położone na północ od pomnika na brzegu zachodnim dzielnice Padół oraz Obołoń. Rzeźba znajdująca się pod łukiem, przedstawiająca ukraińskiego i rosyjskiego robotnika stojących razem, została usunięta w kwietniu 2022 w związku z rosyjską inwazją na Ukrainę. 17 kwietnia 2024 r. Ministerstwo Kultury i Polityki Informacyjnej pozbawiło pomnik statusu zabytku i zezwoliło na jego demontaż. 25 kwietnia 2024 r. Kijowska Miejska Administracja Państwowa ogłosiła, że monument nie zostanie zburzony – mimo że Ukraiński Instytut Pamięci Narodowej opowiadał się za jego całkowitym demontażem. 30 kwietnia 2024 r. zdemontowano jedynie 20-elementową kompozycję rzeźbiarską, o wadze ponad 6000 ton, upamiętniającą ugodę perejasławską. Od 14 maja 2022, decyzją Rady Miasta Kijowa, oficjalna nazwa pomnika brzmi: Łuk Wolności Narodu Ukraińskiego. Wcześniej zespół pomnikowy potocznie określany był jako „Tęcza” (ukr. Райдуга) lub „Jarzmo” (ukr. Ярмо́). Przypisy
Kiverecký rajón

Kiverecký rajón (ukrajinsky Ківерцівський район) byl rajón ve Volyňské oblasti na Ukrajině. Hlavním městem bylo Kiverci a rajón měl přibližně 64 tisíc obyvatel. Sídla v rajónu Cumaň Kiverci Olyka Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Ківерцівський район na ukrajinské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kiverecký rajón na Wikimedia Commons
Rajon Kiwerzi

Der Rajon Kiwerzi (ukrainisch Ківерцівський район/Kiwerziwskyj rajon; russisch Киверцовский район/Kiwerzowski rajon) war ein Rajon in der Oblast Wolyn in der West-Ukraine. Zentrum des Rajons war die Stadt Kiwerzi. Geographie Der Rajon lag im Südosten der Oblast Wolyn und grenzte im Norden an den Rajon Manewytschi, im Osten an den Rajon Kostopil (in der Oblast Riwne), im Südosten an den Rajon Riwne (Oblast Riwne), im Süden an den Rajon Mlyniw (Oblast Riwne), im Südwesten an den Rajon Luzk sowie im Nordwesten an den Rajon Roschyschtsche. Das Gebiet ist stark bewaldet und wird von vielen klein Flussläufen durchzogen. Geschichte Der Rajon entstand am 17. Januar 1940 nach der Besetzung Ostpolens durch die Sowjetunion, kam dann nach dem Beginn des Deutsch-Sowjetischen Krieges im Juni 1941 ins Reichskommissariat Ukraine in den Generalbezirk Brest-Litowsk/Wolhynien-Podolien, Kreisgebiet Luzk und nach der Rückeroberung 1944 wieder zur Sowjetunion in die Ukrainische SSR. Er bestand dann in kleinerer Form bis zum 23. Januar 1957, als ihm das Gebiet des Rajons Olyka angeschlossen wurde, am 30. Dezember 1962 folgte der Rajon Zuman sowie Teile des Rajons Luzk. 1991 wurde der Rajon dann ein Teil der heutigen Ukraine. Am 18. Juli 2020 kam es im Zuge einer großen Rajonsreform zur Anschluss des Rajonsgebietes an den Rajon Luzk. Administrative Gliederung Auf kommunaler Ebene war der Rajon in 1 Stadtgemeinde, 1 Siedlungsratsgemeinde, 1 Siedlungsgemeinde, 14 Landratsgemeinden und 2 Landgemeinden unterteilt, denen jeweils einzelne Ortschaften untergeordnet waren. Zum Verwaltungsgebiet gehörten: 1 Stadt 2 Siedlungen städtischen Typs 72 Dörfer Stadt Siedlungen städtischen Typs Dörfer Siehe auch Liste der Rajone der Ukraine Weblinks Quellen
Kivertsi Raion

Kivertsi Raion (Ukrainian: Ківерцівський район) was a raion in Volyn Oblast in western Ukraine. Its administrative center was the ton of Kivertsi. The raion was abolished and its territory was merged into Lutsk Raion on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Volyn Oblast to four. The last estimate of the raion population was 63,576 (2020 est.) See also Administrative divisions of Volyn Oblast References External links kivadm.gov.ua Archived 2014-12-18 at the Wayback Machine (in Ukrainian)
Raión de Kivertsi

Kívertsi (en ucraniano: Ківерцівський район) fue un raión o distrito de Ucrania en el óblast de Volinia. En la reforma territorial de 2020, su territorio fue incluido en el raión de Lutsk.​ Comprendía una superficie de 1414 km². La capital era la ciudad de Kívertsi. Demografía Según estimación 2010 contaba con una población total de 63511 habitantes. Otros datos El código KOATUU es 721800000. El código postal 45200 y el prefijo telefónico +380 3365. Referencias Oficina de estadísticas de Ucrania. (en ucraniano) Enlaces externos Sitio web oficial.
Raïon de Kivertsi

Le raïon de Kivertsi (en ukrainien : Ківерцівський район, Kivertsivskyï raïon) ou raïon de Kivertsy (en russe : Киверцовский район, Kivertsovski raïon) est une subdivision administrative de l'oblast de Volhynie, dans l'ouest de l'Ukraine. Son centre administratif est la ville de Kivertsi. Géographie Le raïon s'étend sur 1 414 km2 dans le sud-est de l'oblast. Il est limité au nord par le raïon de Manevitchy, à l'est et au sud par l'oblast de Rivne, et à l'ouest par le raïon de Loutsk et le raïon de Rojychtche. Histoire Le raïon de Kivertsi a été créé en 1940. Population Démographie Recensements (*) ou estimations de la population : Villes Le raïon ne compte qu'une seule ville, Kivertsi, et deux communes urbaines : Olyka et Tsouman. Notes et références Liens externes (uk) « Informations officielles »(Archive.org • Wikiwix • Google • Que faire ?) (uk) Carte routière Portail de l’Ukraine
Distretto di Kiverci

Il distretto di Kiverci (Ucraino: Ківерцівський район) era un distretto dell'Ucraina, situato nell'oblast' di Volinia. Il suo capoluogo era Kiverci. È stato soppresso in seguito alla riforma amministrativa del 2020. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Distretto di Kiverci Collegamenti esterni Sito ufficiale, su kivadm.gov.ua.
Rejon kiwerecki

Rejon kiwerecki (1940–2020) – dawny rejon obwodu wołyńskiego Ukrainy. Został utworzony w 1940, jego powierzchnia wynosiła 1414 km², a ludność rejonu liczyła 64000 osób. Na terenie rejonu znajdowała się jedna miejska rada, dwie osiedlowe rady i 24 silskie rady, obejmujących w sumie 72 miejscowości. Siedzibą władz rejonowych było miasto Kiwerce. Miejscowości rejonu kiwereckiego Przypisy