NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Wyssokyj samok

Wyssokyj samok (ukrainisch Високий замок, polnisch Wysoki Zamek, deutsch Löwenburg, Hohe Burg, Hohes Schloss) sind Ruinenreste einer Burg auf der Samkowa hora (Замкова гора, Schlossberg) nördlich des Stadtzentrums von Lwiw (Lemberg). Der Name, der auch als Höhenburg übersetzt werden könnte, rührt von der Lage der Burg auf einem hohen Berg her. Dagegen befand sich die Niedere Burg (vgl. Niederungsburg) in der Stadt an der Stelle des heutigen Nationalmuseums in Lwiw und war Teil der Stadtbefestigung. Bei der Anlage des Gedächtnishügels an die Union von Lublin wurde der Bodenbefund zerstört. Geschichte Nach legendärer Überlieferung wählte Daniel Romanowitsch, der Fürst des Fürstentums Galizien-Wolhynien, den Berg aus, um eine Burg für seinen Sohn Leo zu erbauen. Unter Leos Herrschaft entstand die Burg wohl als Holz- und Erdkonstruktion. Infolge der Kriegszüge der Goldenen Horde wurde die Burg im Jahre 1259 auf Befehl von Burundai geschleift, aber 1270 wieder aufgebaut. Im Jahr 1340, als Lemberg von Kasimir III. von Polen eingenommen wurde, verbrannte die hölzerne Burg und wurde ab 1362 in Stein wiedererrichtet. Es ist überliefert, dass die Burg im Jahr 1495 über sieben Wehrtürme, Tore, einen Brunnen und ein Garnisonshaus verfügte. Im Jahr 1537 wurde die Burg Zeuge des Hühnerkriegs gegen den polnischen König Sigismund. In der Zeit des Chmelnyzkyj-Aufstands wurde die Burg im Oktober 1648 von Kosaken unter Oberst Maksym Krywonis eingenommen. Im Großen Nordischen Krieg wurde die Burg 1704 von schwedischen Truppen schwer beschädigt. Im Jahre 1777, nachdem Lemberg Teil des Habsburgischen Galiziens geworden war, wurden die Befestigungsanlagen aufgegeben. Im 19. Jahrhundert wurde die ruinöse Burg geschleift und ein Park angelegt. An der Stelle, wo einst die eigentliche Burg gestanden hatte, wurde von 1869 bis etwa 1900 der Hügel der Lubliner Union errichtet, der dem 300-jährigen Bestehen der Lubliner Union gewidmet ist. Der Franz-Josephs-Berg wuchs von 398 auf 413 Meter. Eine Aufnahme der Bodenbefunde wurde nicht vorgenommen. Die wohlmeinenden Rekonstruktionsversuche sind jüngeren Datums. Im Jahr 1957 wurde auf dem Hügelkamm ein Sendezentrum mit Fernsehturm errichtet. Der Gittermast ist 192 Meter hoch. Rezeption Stanisław Lem (1921–2006) gab dem autobiografisch geprägten Roman über eine Kindheit in Lwiw 1966 den Titel Wysoki Zamek (1974 deutsch Das Hohe Schloß). Aus Gründen der Zensur wurde der Name der Stadt Lwiw (bzw. polnisch Lwów) im Buch nicht genannt. Wyssokyj samok ist der Titel einer gesellschaftspolitischen Zeitung, die fünfmal wöchentlich in ukrainischer und einmal wöchentlich in russischer Sprache erscheint. Weblinks Nachweise
Castillo Alto de Leópolis

El castillo Alto de Leópolis es un fortín localizado en Leópolis, Ucrania.​ Está situado en una de las colinas de la ciudad occidental ucraniana de Leópolis (o Lviv). Actualmente, es el punto más alto de la ciudad con 413 metros sobre el nivel del mar.​ El castillo se encuentra en las proximidades del centro histórico de Leópolis, antes de ser rodeado por una muralla. La colina del castillo tomó su nombre del castillo, que solía estar ubicado en la colina desde el siglo XIII al siglo XIX. El castillo era una fortaleza principal de la defensiva de la ciudad durante su existencia. El castillo fue reconstruido y reparado muchas veces. En los tiempos de la rebelión de Jmelnytsky fue tomada por las fuerzas cosacas del polkóvnyk Maksym Kryvonos en octubre de 1648. En 1704, cuando Leópolis fue ocupado por los suecos, el castillo fue dañado. En 1777, los austríacos iniciaron el desmontaje de las fortificaciones que rodeaban el castillo.​ En el siglo XIX, el castillo fue destruido. La fortificación se fortaleció, se plantaron árboles en la ladera de la colina, y un parque fue construido. En la actualidad, una plataforma de observación se encuentra en la cima del Kurgán. En 1957, una torre de televisión de 141 metros fue construida en la cima de la colina.​ Referencias Bibliografía Памятники градостроительства и архитектуры Украинской ССР. Киев: Будивельник, 1983—1986. Том 3, с. 75.
Wysoki Zamek we Lwowie

Wysoki Zamek we Lwowie – murowany, gotycki zamek królewski we Lwowie, wzniesiony w II połowie XIV wieku przez króla Polski Kazimierza III Wielkiego. Zbudowany został w miejscu zamku drewnianego, wzniesionego po 1251 roku przez króla Rusi Daniela Halickiego. Warowny, położony na wzgórzu Wysokim Zamku, na północ od Starego Miasta; zniszczony w 1704 roku, rozebrany w roku 1772. Historia Wysoki Zamek, wraz z miastem, wzniósł Kazimierz III Wielki po przyłączeniu Rusi Czerwonej do Polski. Zamek zlokalizowano na miejscu drewnianego grodu księcia Daniela Halickiego, który to gród w 1261 został zburzony na żądanie Tatarów. Murowany zamek król Kazimierz zaczął wznosić w roku 1362, a jego remont przeprowadzono w latach 1570–1574. W 1648, w czasie powstania Chmielnickiego, zamek został zdobyty i spalony przez wojska kozackie pod dowództwem Maksyma Krzywonosa. Odbudował go komendant Lwowa, Krzysztof Grodzicki, w 1653. W 1655 zamek wytrzymał kolejne oblężenie kozackie, a w 1672 także oblężenie Turków. W 1695 roku obronił się przed Tatarami. W XVIII wieku zaczął popadać w ruinę. W 1704 został zdobyty i zniszczony przez wojska szwedzkie pod wodzą Karola XII. Po zajęciu Lwowa przez Austriaków większość murów zamkowych została rozebrana. W 1869, w 300-lecie unii lubelskiej, na ruinach jednej z baszt usypano kopiec nazwany Kopcem Unii Lubelskiej. Do dziś przetrwał tylko fragment jednej ze ścian zamkowych. Zobacz też Niski Zamek we Lwowie Przypisy Bibliografia Wysoki Zamek nad Lwowem // Lwowianin, s. 103-104. Linki zewnętrzne Zamek Górny (Wysoki), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 545 .
Іван (стадіон)

«Іва́н» — спортивний та футбольний стадіон у Одесі. Стадіон може вмістити до 1200 уболівальників, які розміщуються на двох трибунах: першій — з пластиковими сидіннями, другій — з дерев'яними лавами (знаходиться прямо навпроти першої); за воротами глядацькі місця відсутні. Крім футбольного поля, спортивний комплекс також включає міні-футбольне поле, тренажерний зал, а також водоспад і скульптуру ведмедя. Головними недоліками стадіону є відсутність штучного освітлення, а також те, що з північної сторони стадіону на дуже близькій відстані від нього проходить залізнична колія. Спочатку на стадіоні свої домашні поєдинки проводив ФК «Іван», який на той час виступав у аматорському чемпіонаті України з футболу. У 2012 році ФК «Хаджибей» проводив на стадіоні свої домашні матчі в рамках Чемпіонату та Кубку Одеси. З сезону 2014/15 на спортивній арені грає клуб другої ліги чемпіонату України «Реал Фарма». На ФСК «Іван» відбуваються матчі під егідою ліги ФЛЛАГ. Примітки Джерела Інформація про стадіон на офіційному сайті ФК «Одеса» Стадіон "Іван" (Одеса) [Архівовано 27 серпня 2016 у Wayback Machine.]
Pałac w Rozdole

Pałac w Rozdole – pałac wybudowany w miejscowości Rozdół. Opis Murowany pałac wybudowany w 1740 r. przez Michała Józefa Rzewuskiego. Obiekt został nazwany Frankopolem na cześć żony Michała - Franciszki z Cetnerów. Na początku XIX r. pałac został rozebrany. W jego miejscu Antoni Józef Lanckoroński wybudował klasycystyczną rezydencję. Karol Lanckoroński w latach 1874–1908 przebudował ją w stylu francuskiego neorenesansu. Była to ulubiona siedziba Karoliny Lanckorońskiej. Do 1939 właścicielem majątku był Antoni Lanckoroński. Obecnie nieużytkowany, w stanie postępującej degradacji. Budynek główny ma półkolisty łącznik z oficyną. Przypisy Bibliografia Grzegorz Rąkowski, Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Ziemia lwowska, Oficyna Wydawnicza Rewasz, ISBN 978-83-89188-66-3, s. 417-419. Linki zewnętrzne Rozdół, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 829 . Archiwalne widoki pałacu w bibliotece Polona
Stadion Azowstal w Mariupolu

Stadion Azowstal (ukr. Стадіон «Азовсталь») – wielofunkcyjny stadion w Mariupolu, w obwodzie donieckim na Ukrainie. Domowa arena klubu SK Azowstal Mariupol. Stadion "Azowstal" w Mariupolu został zbudowany w 1954 roku i prezentował miejscowe przedsiębiorstwo metalurgiczne o tej samej nazwie Azowstal. Stadion zapisał się do historii tym, że w pierwszych czterech sezonach swoje mecze domowe na stadionie prowadziła piłkarska drużyna Metałurh Mariupol. Mecze Wyższej Ligi Ukrainy zobaczyło w sezonie 1997/1998 średnio 7 885 widzów, w sezonie 1998/1999 - 8 467 widzów, w sezonie 1999/2000 - 9 240 widzów, w sezonie 2000/2001 - 9 954 widzów. Przypisy Bibliografia Informacja o stadionie na stronie miasta (ros.) Zdjęcie stadionu. io.ua. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-18)]. (ros.). Informacja o stadionie na worldstadiums.com. worldstadiums.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-16)]. (ang.).
Азовсталь (стадіон)

Стадіон «Азовсталь» — футбольний стадіон у Маріуполі. Вміщує 7000 глядачів. Стадіон було відкрито в 1954 році. Реконструйовано в 2006. Після обстрілів російськими військами 2022 року від колись спортивного об’єкта залишилися лише руїни колон і занедбане поле. Див. також Азовсталь Примітки Джерела Азовсталь (стадіон) [Архівовано 28 лютого 2019 у Wayback Machine.]. footballfacts.ru
Pomník Marie Terezie (Užhorod)

V roce 2004 inicioval užhorodský diplomat a právník Alen Panov společně s řeckokatolickým biskupem v Mukačevu Milanem Šášikem vznik sochy Marie Terezie. Pomník Marie Terezie je bronzová socha císařovny a královny Marie Terezie (1740–1780) od ukrajinského umělce Bohdana Tomaševského. Od r. 2015 stojí v dnešním Parku Marie Terezie v Užhorodu. Marie Terezie a Užhorod V dob vlády Marie Terezie (1740–1780) vydal na císařinin podnět římský papež Klement XIV. 19. září 1771 bulu Exim Regalium, kterou kanonicky zřídil Mukačevskou eparchii. V roce 1776 (nebo 1777) přenesl biskup Andrej Bačinský sídlo eparchie do Užhorodu, který se stal sídelním místem eparchiálních biskupů až do násilné likvidace l. 1947/1949. Po obnovení řeckokatolické církve na Ukrajině v r. 1991 se Užhorod stal opět sídlem eparchie. Vznik pomníku Marie Terezie V roce 2004 inicioval užhorodský diplomat a právník Alen Panov společně s řeckokatolickým biskupem v Mukačevu Milanem Šášikem vznik sochy Marie Terezie. Realizace se uskutečnila v lednu 2015, a to na soukromém pozemku Alena Panova, nacházející se v blízkosti katedrály. Vytvořilo se tak první soukromé náměstí na Ukrajině a první socha Marie Terezie na východ od Komárna. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Сквер Марії Терезії na ukrajinské Wikipedii.
Maria Theresia Garden Square (Uzhhorod)

The Maria Theresia Square (Ukrainian: Сквер Марії Терезії) situated in Uzhhorod, Ukraine.The idea of establishment belongs to Uzhhorod diplomat, lawyer and public figure Alen Panov. It was presented to public in May 2013, supported by Most Reverend Milan the bishop of Mukachevo Greek Catholic eparchy. Objectives The construction of the square with a garden was aimed in order to provide the panoramic view of the cathedral and to keep in memory Empress Maria Theresa and other historical figures that mostly contributed to the development of the Castle Quarter Etymology The private garden square is named after the Holy Roman Empress, Queen of Hungary, and Archduchess of Austria. Her reign became one of the most meaningful periods for the city formation. During that time Uzhhorod grew into a regional center. The location became the capital of newly founded Greek Catholic eparchy that united some of Counties of ancient Zakarpattya. The Maria-Theresia monument by Bohdan Tomashevskyi is its central figure. The Pantheon of Castle Quarter (artist - Mykhailo and Nataliya Tesovskyi; designers - Ivan and Anna Ivanysh, landscape designer – Victor Meshko, works supervisor Mykhailo Sobran) represents effigies of people who in the course of urban development made a significant contribution for the oldest part of Uzhhorod to get the present look. Among them: - Szent István (967-1038), the first Hungarian King that accepted Christianity and laid the foundations of the state. During his reign the Castle became the center of newly founded Ung County – the territorial unit that existed for more than 1000 years long. - Charles Robert (1288-1342), the Hungarian King born in Naples. He belonged to the famous French dynasty of Anjou that governed in many European states. It was him who handed Uzhgorod next to Drugeth. - Philip Drugeth (?1290-1327) - the count, nearest ally of Carl Robert, palatine of . An Italian of French Provence origin who laid the Drugeth dynasty that owned Uzhgorod for over 350 years. Uzhgorod Castle received its modern look during the reign of this dynasty. - Miklós Bercsényi (1665-1725) - the count, one of the most known owners of the Uzhgorod Castle. He turned the city into the important political and cultural center of Middle Europe. - Andrii Bachynskiy (1732-1809) - the first full competent Greek-catholic bishop who turned Uzhgorod into the center of diocese. His activity laid down to the foundation for the powerful development of the city as the diocese started to manage the Uzhgorod Castle and whole Castle Quarter. Founding of the garden square was the first private initiative in Ukraine and carried out thanks to the efforts of founders the Panov family. References
Maria Theresiaplein

Het Maria Theresiaplein (Oekraïens: Сквер Марії Терезії, Skver Mariyi Tereziyi) is een groen plein in de burchtwijk van Oezjhorod in Transkarpatië (Oekraïne). Op het plein bevindt zich een monument voor keizerin-koningin Maria Theresia van Oostenrijk. Naast dit standbeeld bevinden zich ook meerdere medaillons in het Pantheon voor de Burchtwijk met meerdere historische personen die belangrijk zijn geweest voor de bouw van deze wijk, die de stad tot een belangrijk regionaal centrum maakte van Transkarpatië. Deze personen worden in het pantheon afgebeeld: koning Stefanus I van Hongarije koning Karel I Robert van Hongarije palatijn Philippus Drugeth Miklós Bercsényi bisschop Andrii Bachynskiy Het park werd aangelegd op initiatief van de Oekraïense diplomaat en professor Alen Panov en onder het mecenaat van de familie Panov en biedt een panorama op de Grieks-katholieke Kathedraal van de Kruisverheffing en het naast gelegen Bisschoppelijk Paleis. Het plein werd ingewijd in 2013 door de toenmalige bisschop Milan Šašik van de Roetheense Grieks-Katholieke Kerk en in aanwezigheid van de initiatiefnemers en andere kerkleiders van het multi-etnische Oezjhorod.
Bessarabska-Markthalle

Die Bessarabska-Markthalle (ukrainisch Бессара́бський ринок Bessarabskyj rynok) ist eine 2.896 m² große Markthalle im Zentrum der ukrainischen Hauptstadt Kiew. Name Der Name des eindrucksvollen Rundbaus stammt vom gleichnamigen Bessarabska-Platz, auf dem sie sich befindet, welcher wiederum seinen Namen von den hier im 19. Jahrhundert mit Wein und Obst handelnden Bauern aus der Region Bessarabien erhielt. Geschichte 1904 stiftete der Kiewer Zuckerbaron, Mäzen und Philanthrop Lasar Brodskyj (ukr. Лазар Ізраїльович Бродський) der Stadt 500.000 Rubel zum Bau einer Markthalle, die dann zwischen 1910 und 1912 nach Plänen des Warschauer Architekten Henryk Julian Gay im rationalen Jugendstil erbaut wurde. Die Halle hat ein 15 m hohes Glasdach und eine mit Reliefs mit Nutzvieh und bäuerlichen Szenen geschmückte Fassade. Seit 1979 steht die Markthalle unter Denkmalschutz für Architektur und Städtebau. Weblinks Ausführliche Webseite über die Markthalle (ukrainisch) Beschreibung der Markthalle (englisch) Bessarabischer Markt - Bilder (deutsch) Einzelnachweise
Bessarabskyi Market

The Bessarabskyi Market (Ukrainian: Бессарабський ринок, romanized: Bessarabs'kyi rynok), or Besarabskyi Market (Ukrainian: Бесарабський ринок), also referred to as the Bessarabka (Ukrainian: Бессарабка), is a market hall located in the center of Kyiv on the Bessarabska Square at the southwest end of the city's main thoroughfare, the Khreshchatyk. Constructed from 1910 to 1912 to a design of Polish architect Henryk Julian Gay, the market features 896 square metres (9,640 ft2) of market space. Its name originates from Bessarabia, a region conquered by the Russian Empire during the Russo-Turkish Wars and now partially located in southwestern Ukraine on the territory of the Odesa Oblast (province). See also Lazar Brodsky Market (place) Retail References External links Vokrug sveta magazine - section in the article on Khreshchatyk. (in Russian) Бессарабський ринок Archived 2007-03-11 at the Wayback Machine in Wiki-Encyclopedia Kyiv Archived 2007-11-07 at the Wayback Machine (in Ukrainian)
Mercado Besarabia

El mercado Besarabia es un mercado cubierto ubicado en el centro de Kiev, en la plaza Besarabia, en el extremo suroeste de la principal arteria de la ciudad, la calle Khreshchatyk. Construido entre 1910 y 1912 según un diseño del arquitecto polaco Henryk Julian Gay, el mercado cuenta con 896 metros cuadrados de espacio de mercado. Su nombre proviene de Besarabia,​ una región conquistada por el Imperio ruso durante las guerras ruso-turcas y ahora parcialmente ubicada en el suroeste de Ucrania en el territorio del óblast de Odesa. Referencias
Marché Bessarabsky

Le Marché Bessarabsky est un marché couvert situé dans le centre de Kiev, dans le raïon de Petchersk, rue Krechtchatyk sur la place Bessarabska. Historique Il a été construit entre 1910 et 1912, selon les plans de l’architecte polonais Henryk Julian Gay. Notes et références Portail de l’Ukraine Portail de l’Art nouveau Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Mercato coperto Bessarabia

Il mercato coperto Bessarabia (in ucraino Бесарабський ринок?, Besarabs'kyj rynok), localmente anche chiamato Besarabka (in ucraino Бесарабка?), è un mercato coperto situato nella piazza omonima nel centro di Kiev, in Ucraina. Origine del nome Il nome deriva da quello della Bessarabia, una regione conquistata dall'Impero russo durante le guerre russo-turche che ora fa parte della zona sudoccidentale del paese, nell'area dell'Oblast' di Odessa. Secondo alcune fonti il nome fa riferimento ai mercanti della regione della Bessarabia, secondo altre interpretazioni con il nome Bessarabia era individuata un'area povera della città in cui già si trovava un mercato. L'idea di riqualificare la zona edificando un mercato coperto risale al 1873 ma per la realizzazione si dovette attendere un lascito del magnate Lazar Brodsky. Storia L'edificio è stato costruito tra il 1910 e il 1912 su progetto dell'architetto polacco Henryk Julian Gay, la superficie coperta è pari a oltre 800 m². Descrizione La piazza e il mercato si trovano nell'estremo sudoccidentale della principale arteria cittadina, Chreščatyk. Note Voci correlate Chreščatyk Piazza Bessarabia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul Mercato coperto Bessarabia
Rynek Besarabski

Rynek Besarabski (ukr. Бесарабський ринок) – znany również jako Besarabka (ukr. Бесарабка), kryty rynek znajdujący się w centrum Kijowa na placu Besarabskim na południowo-zachodnim końcu głównej arterii miasta, Chreszczatyk. Wybudowany w 1910–1912 według projektu polskiego architekta Henryka Juliana Gaya, rynek oferuje 896 metrów kwadratowych powierzchni handlowej. Jego nazwa pochodzi od Besarabii, regionu podbitego przez Imperium Rosyjskie w czasie wojny rosyjsko-tureckiej i częściowo położonego w południowo-zachodniej Ukrainie na terytorium obwodu odeskiego. Linki zewnętrzne sekcja artykułu. vokrugsveta.ru. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-01-01)]. Бессарабський ринок. wek.kiev.ua. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-11)]. in Wiki-Encyclopedia Kyiv
Bessarabiska marknaden

Bessarabiska maknaden (ukrainska: Бесарабський ринок, Besarabs'kyi rynok), även kallad Besarabka (ukrainska: Бесарабка), är en inomhusmarknad som ligger i centrum av Kiev på Bessarabiska Torget vid den sydvästra änden av stadens huvudgata, Chresjtjatyk. Marknaden byggdes 1910-1912 och är ritat av den polska arkitekten Henryk Julian Gay. Namnet härstammar från "Bessarabien", en region som erövrades av det ryska imperiet under rysk-turkiska kriget och nu delvis ligger i sydvästra Ukraina i Odesa oblast. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Bessarabiska maknaden.﻿ Vokrug sveta magazine - En del av artikeln om Khreshchatyk. (ryska) Бессарабський ринок i Wiki-Encyclopedia Kyiv (ukrainska)
Rejon wołnowaski (1923–2020)

Rejon wołnowaski – jednostka administracyjna wchodząca w skład obwodu donieckiego Ukrainy. Rejon utworzony w 1923, miał powierzchnię 2000 km² i liczył około 93 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu był Wołnowacha. Na terenie rejonu znajdowały się 1 miejska rada, 6 osiedlowych rad i 27 silskich rad, obejmujących w sumie 51 wsi i 15 osad. Miejscowości rejonu
Raion de Xakhtarsk

El raion de Xakhtarsk (en ucraïnès Шахтарський район) o bé raion de Xakhtiorsk (en rus Шахтёрский район) és un antic raion de l'óblast de Donetsk d'Ucraïna i de l'autoproclamada República Popular de Donetsk. Comprèn una superfície de 1194 km². La capital és la ciutat de Xakhtarsk. Segons una estimació 2010 tenia una població total de 23570 habitants. El seu codi KOATUU és 1425200000. El codi postal 86200 i el prefix telefònic +380 6255. Enllaços externs Lloc web oficial
Šachtarský rajón

Šachtarský rajón (ukrajinsky Шахтарський район) byl rajón v Doněcké oblasti na Ukrajině. Hlavním městem byl Šachtarsk a rajón měl přibližně 19 tisíc obyvatel. Sídla v rajónu Šachtarsk Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Шахтарський район na ukrajinské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Šachtarský rajón na Wikimedia Commons
Rajon Schachtarsk

Der Rajon Schachtarsk (ukrainisch Шахтарський район/Schachtarskyj rajon; russisch Шахтёрский район/Schachtjorski rajon) war eine 1965 gegründete Verwaltungseinheit innerhalb der Oblast Donezk im Osten der Ukraine. Der Rajon hatte eine Fläche von 1100 km² und eine Bevölkerung von etwa 19.000 Einwohnern, der Verwaltungssitz befand sich in der namensgebenden Stadt Schachtarsk, diese war jedoch kein Teil des Rajons. Er wurde im Januar 1965 durch Ausgliederung der nördlichen Teile des Rajons Amwrossijiwka und kleinen Teilen des Rajons Artemiwsk (heute Rajon Bachmut) gegründet, er ist derzeit durch die Volksrepublik Donezk besetzt und steht somit nicht direkt unter ukrainischer Kontrolle. Am 17. Juli 2020 kam es im Zuge einer großen Rajonsreform zum Anschluss des Rajonsgebietes an den Rajon Horliwka. Geographie Der Rajon lag im Osten der Oblast Donezk im Osten des Donezbecken, er grenzte im Nordwesten an die Stadt Jenakijewe, im Nordosten an den Rajon Bachmut, im Osten an den Rajon Perewalsk und den Rajon Antrazyt (in der Oblast Luhansk), im Südosten an Russland (Oblast Rostow, Rajon Kuibyschewo), im Süden an den Rajon Amwrossijiwka sowie im Westen an die Stadt Makijiwka. Durch das ehemalige Rajonsgebiet fließen die Flüsse Krynka und Mius, dabei ergeben sich Höhenlagen zwischen 80 und 270 Höhenmetern. Administrative Gliederung Auf kommunaler Ebene war der Rajon in 13 Landratsgemeinden unterteilt, denen jeweils einzelne Ortschaften untergeordnet waren. Zum Verwaltungsgebiet gehörten: 42 Dörfer 12 Ansiedlungen Dörfer und Siedlungen Weblinks Siehe auch Verwaltungsgliederung der Ukraine#Rajone Einzelnachweise