NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hut

Hut (ukrajinsky Гут, maďarsky Gút, do roku 1960 dvě samostatné vesnice česky Velký Gut a Malý Gut nebo Veliké Gutovo a Malé Gutovo) je obec ve Velykobyjhaňské vesnické územní hromadě v okrese Berehovo v Zakarpatské oblasti na Ukrajině. V roce 2001 v obci žilo 1 353 obyvatel, z toho 95,79 % bylo maďarské národnosti. V roce 2024 v obci žilo 1 100 obyvatel. Historie První písemné zmínky o obci byly nalezeny v listinách z let 1312 a 1323. Obec byla součástí Uherska. Po skončení první světové války se obec na základě Trianonské smlouvy stala součástí nově vzniklého Československa. V roce 1938 byla obec v důsledku první vídeňské arbitráže přičleněna k Maďarsku. Po skončení druhé světové války byla obec postoupena Sovětskému svazu a stala se součástí Ukrajinské sovětské socialistické republiky. Od roku 1946 do roku 1995 byl název obce změněn na Garazdivka. Po rozpadu SSSR se obec v roce 1991 stala součástí samostatné Ukrajiny. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Гут na ukrajinské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Hut na Wikimedia Commons
Hut (Ukraine)

Hut (ukrainisch Гут, von 1946 bis 1995 Гараздівка Harasdiwka; russisch Гут Gut, ungarisch Gút, Kétgút, tschechoslowakisch Gut oder Gutovo) ist ein Dorf im Rajon Berehowe in der westukrainischen Oblast Transkarpatien. Hut liegt rund zwölf Kilometer Luftlinie nordnordwestlich vom Rajonzentrum Berehowe und vierzig Kilometer südsüdöstlich vom Oblastzentrum Uschhorod entfernt. Etwa siebzehn Kilometer nordnordöstlich von Hut befindet sich die Stadt Mukatschewo. Am 12. Juni 2020 wurde das Dorf ein Teil neu gegründeten Landgemeinde Welyka Byjhan, bis dahin bildete es die Landratsgemeinde Hut (ukrainisch Гутівська сільська рада Hutiwska silska rada) im Westen des Rajons Berehowe. Weblinks Hut (Harasdiwka) in der Geschichte der Städte und Dörfer der Ukrainischen SSR (ukrainisch) Einzelnachweise
Gút

Gút település (ukránul: Гут) Ukrajnában, Kárpátalján, a Beregszászi járásban. 1942-ben Nagygút és Kisgút egyesítésével jött létre, akkor még Kétgút (ukránul: Гараздівка) néven. 1995-től nevezik Gútnak. Fekvése Munkácstól délre, a Szernye-patak mellett, Barkaszó és Makkosjánosi közt fekvő település. Története Gútot és környékét már a kelták is lakták, a beregi Szernye-mocsár feletti egyik védett magaslaton fellelt régészeti leletek alapján. A település a Guthy család szerzett birtoka volt, neve az oklevelekben 1312-ben tűnt fel először egy Csarodán hatalmaskodó nemes: Symon fia Suprun de Guth nevében. 1328-ban a Guthyak a birtokot cserébe adták Pányoki Thurz (dictus) Peteu mesternek Surányért. 1466-ban már említették várát is, mely földvár volt. Kisgút és Nagygút közötti vízzel körülvett szigeten feküdt, a Guthy család birtokaihoz tartozott. A vár valószínűleg a második tatárjárás, 1566 táján pusztulhatott el, mivel később az oklevelekben már nincs többet említve. A 18. század végén Vályi András így ír róluk: „GÚT. Kis Gút. Magyar falu Bereg Vármegyében, földes Urai Hunyadi, Bertsényi, Bornemisza Urak, és mások, lakosai reformátusok, határja egyenes, gabona termő, fét fordúlóban sovány, határán makkos erdeje is van, Mukkátson három mértföldnyire eladhattya vagyonnyait, ez is második Osztálybéli. GÚT. Nagy Gút. Magyar falu Bereg Vármegyében, földes Ura G. Schönborn, lakosai reformátusok, fekszik a’ Kaszonyi kerűletben, gabona termő egyenes földgye, makkos erdeje van, határja sovány, melly két fordúlóra van osztva, vagyonnyait Munkácson három mértföldnyire eladhattya, második Osztálybéli.” Fényes Elek 1851-ben kiadott geográfiai szótárában így ír a falukról: „Gúth (Kis), magyar falu, Beregh vmegyében, Munkácshoz délre 2 1/2 mfldnyire: 3 r. kath., 12 g. kath., 165 ref. lak. Ref. szentegyház. F. u. Berzsenyi, Hunyady, Leszkay, s m. Gúth (Nagy) magyar falu, Beregh vmegyében,, az előbbeni helység emllett: 11 gör. kath., 243 ref. lak. Ref. szentegyház. Határok róna, s jó mivelés után szép buzát terem; erdejök makkos; szénájok elég. F. u. gr. Schönborn.” A trianoni békéig Bereg vármegye Tiszaháti járásához tartozott. Az első világháborút követően a községet a mesterségesen létrehozott Csehszlovákiához csatolták, majd 1938-tól ismét Magyarországhoz tartozott 1944 őszéig, amikor a szovjet csapatok megszállták. Ennek következtében 1945-ben az Ukrán Szovjet Szocialista Köztársaság, s ezzel együtt a Szovjetunió részévé vált. 1991 óta a független Ukrajna része. Nevezetességek Református templom Az első világháborúban elesettek emlékműve Hírességek Nagyidai Bersenyi Ignác (1804-1849) táblabíró, nemzetőr százados, a podheringi csata résztvevője Nagyidai Bersenyi Árpád (1829-?) honvéd hadnagy Nagyidai Bersenyi Antal László (1832-1910) honvéd huszárhadnagy, a bereg megyei Honvédegylet titkára, református egyházkerületi főgondnok Testvértelepülés Jegyzetek Források Györffy György:Bereg vármegye Lehoczky Tivadar: Bereg vármegye monográfiája
Hut, Bereg

Hut (în ucraineană Гут, maghiară Gút) este o comună în raionul Bereg, regiunea Transcarpatia, Ucraina, formată numai din satul de reședință. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației comunei Hut era vorbitoare de maghiară (95,79%), existând în minoritate și vorbitori de ucraineană (3,77%). Note
Гут (Закарпатская область)

Гут (укр. Гут, венг. Gút) — село в Великобыйганьской сельской общине Береговского района Закарпатской области Украины. Население по переписи 2001 года составляло 1353 человека, по состоянию на 2024 год в селе проживает 1100 человек. Почтовый индекс — 90230. Телефонный код — 03141. Занимает площадь 0,875 км². Код КОАТУУ — 2120482401. История В 1946 году указом ПВС УССР село Великое Гутово переименовано в Великую Гораздовку. В 1995 году селу возвращено историческое название Ссылки Гут на сайте Верховной рады Украины (укр.). gska2.rada.gov.ua. Дата обращения: 18 мая 2020. Административно-территориальное устройство Закарпатской области (укр.). Архивировано из оригинала 5 февраля 2012 года. Примечания
Gammalsvenskby

Gammalsvenskby es parte de la ciudad de Zmiyevka, en Ucrania (Óblast de Jersón). Es una población de antepasados suecos, y su nombre significa en su lengua Antigua aldea sueca. Historia de Gammalsvenskby Orígenes En 1781 la población sueca de Hiiumaa fue desplazada bajo el mandato de Catalina II de Rusia al territorio actual del óblast de Jersón -este territorio había sido conquistado al Imperio otomano y había que repoblarlo. A pesar de la promesa de tierras fértiles, los recién llegados no encontraron ningún hogar para asentarse. Entre el viaje y las privaciones del primer año miles de personas fallecieron, quedando unas 135 personas en Gammalsvenskby. Siglo XIX Tres nuevas ciudades fueron fundadas cerca de Gammalsvenskby, éstas por colonos alemanes. Enlaces externos La sociedad Svenskyborna
Gammalsvenskby

Gammalsvenskby (in dialetto svedese locale Gammölsvänskbi, in ucraino Старошведське?, Starošveds'ke, ma è poco utilizzato) è una frazione del comune di Zmiïvka nell'Oblast' di Cherson in Ucraina dove la maggioranza della popolazione è di discendenza svedese e parla tuttora un dialetto svedese arcaico. Il nome del paese significa "vecchio villaggio svedese". Storia Nell'agosto 1781 Caterina II di Russia offrì agli svedesi di Reigi, nell'isola di Hiiumaa (in svedese Dagö), parte dell'odierna Estonia, un territorio fertile da colonizzare in Ucraina meridionale da poco conquistata dall'Impero ottomano. Il 20 agosto 1781 partirono circa 1 100 persone. Quasi la metà degli emigranti morì durante il lungo viaggio da Hiiumaa all'Ucraina, dove arrivarono nel maggio 1782. Lì fondarono il villaggio sulle sponde del Dnepr. Secondo un censimento del reverendo Europaeus, nel luglio del 1782, vivevano ancora 484 persone. Fino al marzo del 1783 morirono 336 persone. Durante la prima guerra mondiale e la Rivoluzione Russa 1 500 abitanti tornarono in Svezia. Nel 1929 la chiesa venne chiusa dal governo sovietico, poi divenne un cinema e infine un night club. Il 1º agosto 1929 881 abitanti ottennero il permesso di tornare in Svezia e si stabilirono sull'isola di Gotland. Tuttavia 243 di essi fecero ritorno a Gammalsvenskby già negli anni Trenta, poco prima che incominciassero le purghe staliniane. Durante la carestia ucraina del 1932-1933 ritornò negli abitanti rimasti l'idea di tornare in Svezia. Durante il regime stalinista, la GPU arrestò 20 abitanti del villaggio e sei vennero spediti in carcere. Con l'Operazione Barbarossa il 25 agosto 1941 i nazisti invasero il villaggio e vennero accolti come liberatori, con la ritirata nazista del 1943 gli svedesi furono evacuati dalla zona assieme ai tedeschi. Dopo la caduta dell'Unione Sovietica sono ripresi i rapporti con la Svezia. Sia la Chiesa di Svezia sia il comune di Gotland collaborano con le autorità del villaggio; la chiesa è stata riaperta nel 1991. Inoltre gli abitanti hanno mantenuto il legame con la Chiesa di Svezia e sono tuttora in maggioranza protestanti. Società Lingue e dialetti Il dialetto di Gammalsvenskby è forse originario dell'isola di Gotland, nel sud della Svezia e mantiene caratteristiche del Settecento. Esempio del vocabolario locale Note Bibliografia Erika Fatland, La frontiera, Venezia, Marsilio, 2019, pp. 384–391 Voci correlate Estonia svedese Oblast' di Cherson Hiiumaa Gotland Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Gammalsvenskby Collegamenti esterni (EN) A Swedish village in Ukraine, su stockholmnews.com (archiviato dall'url originale il 22 novembre 2009). (SV) Föreningen Svenskbybornas hemsida!, su svenskbyborna.com. (EN) Gammalsvenskby:the true story of the Swedish settlement in the Ukraine, su svenskbyborna.com. URL consultato il 26 novembre 2010 (archiviato dall'url originale il 17 febbraio 2011). (EN) Gammalsvenskby (PDF), su svenskbyborna.com. URL consultato il 26 novembre 2010 (archiviato dall'url originale il 13 luglio 2006). Foto di Gammalsvenskby, su travelblog.org.
Staroszwedzkie

Staroszwedzkie (ukr. Старошведське, ros. Старошведское, szw. Gammalsvenskby, miejsc. Gammölsvänskbi) – dawna wieś szwedzka na Ukrainie obecnie stanowiąca część wsi Zmijiwka w obwodzie chersońskim. Historia Po podboju Noworosji, w 1782 roku podjęto próbę przesiedlenia tam części Szwedów, żyjących na bałtyckiej wyspie Dago (obecnie Hiuma), od czasów pokoju w Nystad należącej do Rosji. Zdania co do charakteru tych przesiedleń są podzielone, część historyków uważa, że były one wymuszone przez zaborcę, część zaś – że były dobrowolne, motywowane ciężką sytuacją ekonomiczną chłopstwa. W drodze zginęła blisko połowa przesiedlanych. Ponadto, po przybyciu na miejsce przesiedleńcy nie zastali żadnych obiecanych im domostw, skutkiem czego w marcu 1783 roku w Staroszwedzkim mieszkało tylko 135 osób. W późniejszym okresie do wsi przesiedlono także 30 szwedzkich jeńców wojennych. Pomimo tego, że mogli wybrać sobie nadziały ziemi, koloniści zajmowali się głównie rybołówstwem. We wsi nie było jednak ani pastora, ani nauczyciela. W 1804 roku w najbliższej okolicy powstały trzy wsie niemieckie, które okrążyły osadę szwedzką. W latach 60. XIX wieku rozpoczęła się emigracja ekonomiczna Szwedów do Kanady. W końcu tego wieku odnowiono więzi z macierzą, czego widocznym skutkiem stał się kościół pobudowany w 1885 roku ze składek tamtejszych wiernych. Ponieważ we wsi nie było szwedzkiego pastora, nabożeństwa odprawiał nieznający szwedzkiego niemiecki pastor, używając w tym celu przysłanych ze Szwecji ksiąg liturgicznych. We wsi założono także bibliotekę z woluminami w języku szwedzkim. Choć w szkole językiem wykładowym był język rosyjski, prowadzono także lekcje języka ojczystego oraz katechezy. I wojna światowa oznaczała ponowne zerwanie więzi ze Szwecją. W tej sytuacji ponowiła się fala emigracji nie tylko do Szwecji, ale także do Kanady. W 1927 roku we wsi żyło 895 potomków pierwszych kolonistów. Wskutek ciężkiej sytuacji ekonomicznej w Szwecji część z emigrantów podjęła decyzję o powrocie, za którym agitowała Szwedzka Partia Komunistyczna. Kiedy 25 sierpnia 1941 roku jednostki Wehrmachtu wkroczyły do wsi, były tam witane jako wyzwoliciele. Odwrót Niemców wiązał się z ewakuacją Szwedów na zachód. Współcześnie na terytorium dawnej wsi żyje około 200 osób, kultywujących szwedzką tożsamość narodową, w tym około 20 z nich używa języka szwedzkiego. Istnieje stowarzyszenie mieszkańców wsi. Pewną pomoc finansową oferują: szwedzki Kościół oraz samorząd regionu Gotland. Bibliografia Nordisk familjebok, ss. 705-706 (szw.) Gammalsvenskby A Swedish village in Ukraine, (w:) Hidden Europe, 8/May 2006, ss. 40-43. svenskbyborna.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-07-13)]. (ang.) Linki zewnętrzne Jörgen Hedman, Gammalsvenskby. svenskbyborna.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-17)]. (ang.) Informacje na kościelnej stronie internetowej (szw.)
Kiewer Hauptpostamt

Das Kiewer Hauptpostamt (ukrainisch Київський Головпоштамт/ Kyjiwskyj Holowposchtamt; russisch Киевский Главпочтамт/ Kijewski Glawpotschtamt) ist ein in den frühen 1950er Jahren im Stil des sozialistischen Klassizismus errichtetes Gebäude im Zentrum der ukrainischen Hauptstadt Kiew. Lage Das Gebäude, in dem auch ein Postmuseum untergebracht ist, befindet sich auf dem Chreschtschatyk Nummer 22, Ecke Majdan Nesaleschnosti. Geschichte An Stelle des heutigen Hauptpostamts stand ab 1797 das erste Steingebäude des Chreschtschatyk. Es war ein großes zweistöckiges Backsteingebäude mit zwei Flügeln und gehörte Onufrij Holowynskyj. Im Jahr 1849 zog dort die städtische Post ein und später wurde hier das 1941 zerstörte Grand Hotel erbaut. Es besaß 110 Zimmer, ein ausgezeichnetes Restaurant, Zimmertelefon sowie alle sonstigen Vorteile der Zeit. Die Suiten kosteten 30 Rubel pro Tag. Das Postgebäude war das erste große Sanierungsprojekt in der Innenstadt Kiews nach dem Zweiten Weltkrieg. Über dem Haupteingang des Gebäudes, dem eine Säulenarkade vorgebaut ist, zeigt eine Uhr die Uhrzeiten einiger Weltstädte. Am 2. August 1989 stürzte die Säulenarkade in sich zusammen und erschlug elf Menschen, die sich auf dem Platz befanden. Da diese Tragödie eine von mehreren an dieser Stelle war, führte dies zu Spekulationen über eine übernatürliche Ursache. In den frühen 1990er Jahren wurde die Säulenarkade wieder aufgebaut. Am 19. Februar 2014 wurde das Gebäude für einige Tage von Aktivisten des Euromaidan besetzt. Weblinks 3d-Ansicht des Hauptpostamts und des Maidan Einzelnachweise
Central Post Office (Kyiv)

The Central Post Office (Ukrainian: Головпоштамт, romanized: Holovposhtamt) in Kyiv, Ukraine, is located in Maidan Nezalezhnosti. It houses Ukrposhta, Ukraine's national postal service, and includes offices and a 24-hour internet café on the upper floors. The building was completed in 1958, and underwent a renovation during the 1990s. History Construction for a new post office began in 1914, was halted by World War I, and was eventually completed in 1941. It was deliberately destroyed later that year by Soviet forces in an explosion during the 1941 demolition of Kyiv, once Nazi forces had entered the city following the Red Army's retreat. The current building was built between 1952 and 1958. On 2 August 1989, during heavy rainfall, the portico of the building collapsed, killing 13 people. At the time of the collapse, the building had been undergoing reconstruction. During the 2022 Russian invasion of Ukraine, although many Ukrposhta employees either moved to safer areas in Western Ukraine or left the country entirely, the post office remained operational. Ukrposhta also released a number of popular stamps, highlighting events such as the sinking of the Moskva, the 2022 Crimean Bridge Bombing, and the liberation of Kherson, leading people to queue up for hours outside the post office. Building The seven-story brick building has concrete floors and a tin roof. It is L-shaped, with its wings being about 80 m (260 ft) in length. The wing located along Khreshchatyk has a slight curvature. The façade includes Ukrainian Baroque elements. The building used to have a parapet, but it does no longer. White marble tiles were added to the central hall during a renovation in the 1990s. On the first floor, the frames for the doors and windows are made of dark granite. Gallery Notes References
Oficina Central de Correos (Kiev)

La Oficina Central de Correos (en ucraniano: Головпоштамт, romanizado: Holovposhtamt) en Kiev, Ucrania, se encuentra en la plaza de la Independencia.​ Alberga a Ukrposhta, el servicio postal nacional de Ucrania, e incluye oficinas y un cibercafé abierto las 24 horas en los pisos superiores.​​ El edificio se completó en 1958 y se renovó durante la década de 1990.​ Historia La construcción de una nueva oficina de correos comenzó en 1914, fue detenida por la Primera Guerra Mundial y finalmente se completó en 1941.​ Fue destruida deliberadamente ese mismo año por las fuerzas soviéticas en una explosión durante la demolición de Kiev, una vez que las fuerzas nazis entraron en la ciudad tras la retirada del Ejército Rojo.​​ El edificio actual fue construido entre 1952 y 1958.​ El 2 de agosto de 1989, durante una fuerte lluvia, el pórtico del edificio se derrumbó, matando a 13 personas.​​​​ En el momento del derrumbe, el edificio estaba en reconstrucción.​ Durante la invasión rusa de Ucrania en 2022, aunque muchos empleados de Ukrposhta se mudaron a áreas más seguras en el oeste de Ucrania o abandonaron el país por completo, la oficina de correos permaneció operativa.​ Ukrposhta también lanzó una serie de sellos populares, destacando eventos como el hundimiento del Moskvá y la liberación de Jersón, lo que llevó a la gente a hacer cola durante horas fuera de la oficina de correos.​​​​ Edificio El edificio de ladrillo de siete pisos tiene pisos de cemento y techo de hojalata.​ Tiene forma de L, con sus alas de unos 80 metros de longitud.​ El ala ubicada a lo largo de Jreshchatyk tiene una ligera curvatura.​ La fachada incluye elementos barrocos ucranianos.​ El edificio solía tener un parapeto, pero ya no lo tiene.​ Se agregaron baldosas de mármol blanco a la sala central durante una renovación en la década de 1990.​ En el primer piso, los marcos de las puertas y ventanas son de granito oscuro.​ Galería Notas Referencias
Здание главного почтамта (Киев)

Киевский главпочтамт (укр. Київський головпоштамт) — здание в Киеве, расположенное по адресу: Крещатик, 22, на углу с майданом Незалежности. Памятник архитектуры, построенный в 1952—1958 годах. В настоящее время в здании размещаются «Укрпочта», Министерство транспорта и связи Украины, Государственный департамент по вопросам связи и информации, крупнейший украинский интернет-магазин «Розетка». История Предположительно на этом же месте был расположена первая почтовая контора, построенная на Крещатике в 1849 году (на тот момент это был дом № 24). В 1914 году было начато строительство нового здания, но из-за начавшейся Первой мировой войны — приостановлено. Новый главпочтамт был построен с 1936 по 1941 год по проекту В. Осьмака и С. Германович и уничтожен взрывом в 1941 году. Современное здание сооружено в 1952—1958 годах по проекту В. Ладного, Б. Прыймака и Г. Слуцкого. В августе 1989 года портик главного входа обрушился, в результате чего погибло 13 случайных прохожих. Восстановлен портик был в 1990-х годах с одновременной реконструкцией интерьера первого этажа. Архитектура Здание кирпичное семиэтажное с полуэтажом. В плане строение Г-образное, крылья длинные (около 80 метров), угол между ними 90 градусов. Крыло вдоль Крещатика имеет незначительный дугоподобный абрис. Второе крыло призматическое. Архитектура фасадов совмещает черты классического стиля и украинского барокко. Их композиция ярусно-ритмическая. Пятый, шестой и седьмой этажи украшены коринфскими пилястрами, нижние этажи — тосканскими. Примечания Литература 544.8. Тетяна Кілессо. Головпоштамт, 1952-58 / Звід пам’яток історії та культури України: Енциклопедичне видання. — Кн. 1: Київ. — Ч. 3: С-Я / Редкол. тому: Відп. ред. П. Тронько та ін. Упоряд.: В. Горбик, М. Кіпоренко, Н. Коваленко, Л. Федорова. НАН України. Інститут історії України, Інститут археології, Інститут мистецтвознавства, фольклористики та етнології ім. М. Рильського; Міністерство регіонального розвитку, будівництва та житлово-комунального господарства України; Міністерство культури України; Українське товариство охорони пам’яток історії та культури; Головна редакція Зводу пам’яток історії та культури при видавництві «Українська енциклопедія» ім. М. П. Бажана. — К.: Голов. ред. Зводу пам’яток історії та культури при вид-ві «Українська енциклопедія» ім. М. П. Бажана, 2011. — С. 1217—2197
Ротонда (Миколаїв)

Ротонда шахового клубу — частина архітектурного ансамблю Миколаївського шахового клубу, до якого також входять палац і парк. Розташована поблизу Флотського бульвару по вулиці Набережній (на розі з вулицею Фалєєвською). Має статус пам'ятки архітектури місцевого значення. Історія Ротонда була зведена на початку ХХ століття. За час існування споруда декілька разів змінювала господаря. У 1988 році старий будинок, де раніше розміщувався відділ зв'язку, звільнився й після реставрації в 1999 році разом із ротондою став власністю шахового клубу. У квітні 2018 року в ротонді обрушилася стеля, та вже у вересні того ж року було розпочату реконструкцію споруди. Опис та розташування Білосніжна ротонда з колонами виконана в античному стилі. Розташована неподалік від Флотського бульвару в невеличкому сквері біля будівлі шахового клубу (вул. Фалєєвська 1). Галерея Примітки
Nizhyn urban hromada

Nizhyn urban territorial hromada (Ukrainian: Ніжинська міська територіальна громада, romanized: Nizhynska miska terytorialna hromada) is one of Ukraine's hromadas, within Nizhyn Raion in Chernihiv Oblast. Its capital is the city of Nizhyn. The hromada has a total area of 130.3 km2 (50.3 mi2), as well as a population of 79,038 (as of 2023). Nizhyn urban hromada was originally established as an amalgamated hromada on 19 December 2018, before being expanded to its current size in 2020 as part of decentralisation in Ukraine. Composition In addition to one city (Nizhyn), there are four villages within the hromada: Kunashivka Naumivske Palyvoda Pereiaslivka See also List of hromadas of Ukraine References
Ніжинська міська громада

Ніжинська міська громада— територіальна громада в Україні, в межах Ніжинського району Чернігівської області. Адміністративний центр — місто Ніжин. Площа громади — 105,58 км², населення — 70 581 мешканець (2018).. Утворена 19 листопада 2018 року шляхом приєднання територіальної громади села Кунашівка Ніжинського району до Територіальної громади міста Ніжин обласного значення. Відповідно до розпорядження Кабінету Міністрів України № 730-р від 12 червня 2020 року «Про визначення адміністративних центрів та затвердження територій територіальних громад Чернігівської області», до складу громади була включена територія територіальної громади села Переяслівка Ніжинського району . Населені пункти До складу громади входять 1 місто (Ніжин) і 4 села: Кунашівка, Наумівське, Паливода та Переяслівка. Старостинський округ Кунашівсько-Переяслівський (села Кунашівка, Наумівське, Паливода, Переяслівка) Примітки
Boikivshchyna National Nature Park

Boikivshchyna National Nature Park (Ukrainian: Національний природний парк «Бойківщина») is a national park in the Carpathian Mountains, in Lviv Oblast of Ukraine. It was created to protect the alpine landscapes of the Beskids as well as forests in the valleys of the Vododilnyi Range, including the upper Dniester valley. The park was officially created on 11 April 2019 when Petro Poroshenko, then the president of Ukraine, signed the corresponding decree. It was originally located in Turka Raion, however, after the administrative reform in 2020 the raion was abolished and merged into Sambir Raion. Features Boikivshchyna is located in the Carpathian montane conifer forests ecoregion, a region characterized by temperate coniferous forests and mountain ranges in eastern Europe, centered on Romania. The national park is in the Eastern Beskids region of the Carpathian Mountains. The area is heavily wooded, featuring swathes of fir and spruce. The highest mountain in Lviv Oblast, Pikui is within the bounds of the park. The source for the Stryi, which feeds into the Dniester can be found in the park off a maintained walking trail. See also National parks of Ukraine References