NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Akademia Ostrogska

Akademia Ostrogska (ukr. Острозька академія) – greko-łacińsko-słowiańska szkoła typu wyższego w Ostrogu na Wołyniu. Historia Fundatorem jej był książę Konstanty Wasyl Ostrogski ok. 1580. Oprócz języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, greki i łaciny, filozofii i teologii, wykładano w niej „nauki wyzwolone”: matematykę, astronomię, gramatykę, retorykę i logikę. Pierwszym rektorem szkoły był pisarz polemiczny Herasym Smotrycki, ojciec Melecjusza Smotryckiego. Wykładowcami byli m.in. tacy pedagodzy i uczeni jak: Demian Nalewajko, Chrystofor Filalet, Jan Latosz, Cyryl Lukaris i inni. Wychowankami szkoły byli m.in.: Melecjusz Smotrycki, hetman Piotr Konaszewicz-Sahajdaczny i inni, późniejsi działacze religijni i kulturalni. Ostrogska szkoła miała wpływ na rozwój myśli pedagogicznej i organizację szkolnictwa na Rusi. Z czasem Szkoła Ostrogska upadła i po 1608 roku przestała istnieć. Jej tradycje, ale w innym nieco duchu, kontynuowało Kolegium oo. jezuitów, które zostało założone w 1624 przez Annę Alojzę Chodkiewiczową. Na wzór szkoły w Ostrogu działała późniejsza szkoła bracka w Łucku powstała ok. 1620, a także we Włodzimierzu. Współczesność W 1994 z inicjatywy miejscowego nauczyciela i krajoznawcy Petra Andruchowa, prof. Mykoły Kowalskiego, mera miasta Mykoły Hryszczuka i wielu innych entuzjastów (ideę tę poparła także miejscowa parafia rzymskokatolicka w osobie jej proboszcza ks. Witolda Józefa Kowalowa) – odrodziła się uczelnia w Ostrogu. Obecna nazwa uczelni to Narodowy Uniwersytet „Akademia Ostrogska”. Jej nowa siedziba znajduje się w kompleksie składającym się z dawnego klasztoru oo. kapucynów, dawnej siedziby Ostrogskiego Bractwa Świętych Cyryla i Metodego i nowych budynków. Uniwersytet w Ostrogu współpracuje z innymi uczelniami na Ukrainie i w Polsce. Zostały zawarte umowy o współpracy z Uniwersytetem w Białymstoku, Uniwersytetem Warszawskim i Uniwersytetem Rzeszowskim. Od kilku lat działa kanadyjsko-polsko-ukraiński program wymiany młodzieży w ramach programu Net Corps. Prowadzona jest również wymiana studentów z Państwową Wyższą Szkołą Wschodnioeuropejską w Przemyślu. Bibliografia Mykoła Kowalski, „Wrażenia z uroczystości Dnia Kultury Polskiej w Ostrogu”, [w:] „Wołanie z Wołynia” nr 2 (9) 1996, s. 33. Łucja Zalewska, „Prezentacja Ośrodka Nauczania Języka Polskiego przy Wyższym Kolegium Ostrogskim”, [w:] „Wołanie z Wołynia” nr 3 (10) 1996, s. 35-36. Hajdaj Lidija: Istorija Ukrajiny w osobach, terminach, nazwach i poniattiach. Łuck: Weża, 2000, s. 435. ISBN 966-7294-41-2. Dowidnyk z istoriji Ukrajiny w 3 tomach / za red. *I. Pidkowy ta R. Szusta, wyd. online. [dostęp 2012-02-16]. (ukr.). Radjanska encykłopedija istoriji Ukrajiny, T. 3.- Kyjiw, 1971. Oficjalna strona Akademii. [dostęp 2012-02-16]. (ukr. • ang.). Łarysa Antoszczuk: Fundatorka "Wołynskych Afin". "Czorna kniahynia" Halszka Ostrozka. 2004-01-02. [dostęp 2012-02-16]. (ukr.). Michał Kozłowski, Akademia Ostrogska https://archive.ph/20120911103649/http://www.mlodszaeuropa.pl/news/76/91/Akademia-Ostrogska.html
Ostroh-akademin

Ostroh-akademin, officiellt Ostroh-akademins nationella universitet (ukrainska: Національний університет Острозька академія, Natsiolanlyj universytet Ostrozka akademija), är ett ukrainskt universitet i staden Ostroh i Rivne oblast. Universitetet spårar sin historia till en högskola med samma namn som grundades år 1576. Denna skola blev Östeuropas första högskola och den stängdes år 1623. Efter detta börjades undervisningen i Kiev och andra städer. År 1993 började en grupp av den lokala intelligentia kräva att grunda universitetet åter. Undervisningen börjades ett år senare och år 2000 fick det sitt nuvarande namn. Universitetet beviljades autonomi år 2009. Ett kapell från 1700-talet är den äldsta av universitetets fastigheter. Sedan 2024 har Eduard Balasjov fungerat som universitets rektor. Antal studenter är lite över 3100 och personal 394. Studenterna betalar terminsavgifter som varierar mellan 8000 och 13 000 UAH. Universitetet består av fem institut och ett distansundervisningscentrum: institutet för humaniora och samhällsvetenskap institutet för internationella relationer och nationella säkerheten institutet för juridik institutet för lingvistik institutet för informationsteknologi och ekonomi Källor
Kyjiv v Miniatjuri

Kyjiv v Miniatjuri (Київ в мініатюрі, Kiev i miniature) er en miniaturepark i Hidropark i Kyiv. Den blev åbnet 23. juni 2006. Parken omfatter et areal på 1,8 ha med 48 modeller af Kievs seværdigheder i størrelsesforholdet 1:33. Blandt modellerne er Majdan Nezalezjnosti (Uafhængighedspladsen), hovedgaden Khesjtsjatyk, klostret Kyjevo-Netsrska Lavra, klostret Mykhajlivskyj Zolotoverkhyj Monastyr, byporten Zoloti Vorota, katedralen Sofijskyj Sobor, statuen Batkibsjtsjyna-Maty, hovedbanegården Kyjiv-Lasazjyrskyj og Boryspil Internationale Lufthavn. Eksterne henvisninger "Київ в мініатюрі" (ukrainsk)
Kyiv in Miniature

Kyiv in Miniature (Ukrainian: Київ в мініатюрі) is a park of miniatures, situated in Kyiv in the area of Hydropark. There are exposed models of Kyiv architectural sightseeings, in the scale of 1:33. The park's area is 1.8 hectares (4.4 acres). It was opened on 23 June 2006, the closest metro station to it is Hydropark. Miniatures There are 48 miniatures in the park, including Independence Square and Khreschatyk, Kyiv Pechersk Lavra, St. Michael's Golden-Domed Monastery, Golden Gates, Saint Sophia Cathedral, Mother Motherland Monument, Kyiv Passenger Railway Station, Boryspil Airport and others. Gallery References External links
Kiev en Miniatura

Kiev en Miniatura es un parque en miniatura situado en Kiev, en la zona de Hydropark. Se exponen maquetas de monumentos arquitectónicos de Kiev a escala 1:33. El parque tiene una superficie de 1,8 hectáreas. Fue inaugurado el 23 de junio de 2006 y la estación de metro más cercana es Hydropark. Miniaturas Hay 48 miniaturas en el parque, ​ incluidas la plaza de la Independencia y Khreschatyk, el monasterio de las Cuevas de Kiev, el monasterio de San Miguel de las Cúpulas Doradas, la puerta Dorada, la catedral de Santa Sofía, el monumento a la Madre Ucrania, la estación de ferrocarril de Kiev, el aeropuerto de Boryspil y otros. Galería Referencias
Kijów w Miniaturze

Kijów w Miniaturze (ukr. Київ в мініатюрі) – park miniatur, położony w Kijowie w obszarze Hidropark. Wystawiane są tu modele zabytków architektonicznych Kijowa, w skali 1:33. Obszar parku wynosi 1,8 ha. Został otwarty w dniu 23 czerwca 2006 r., najbliższa stacja metra to Hidropark. Miniatury Znanych jest 48 miniatur w parku, w tym Plac Niepodległości i Chreszczatyk, Ławra Pieczerska, Monaster św. Michała Archanioła o Złotych Kopułach, Złota Brama, Sobór Mądrości Bożej, Pomnik Matki Ojczyzny, dworzec kolejowy, lotnisko Boryspil i inne. Galeria Linki zewnętrzne Kijów w Minaturze "Київ в мініатюрі"
Киев в миниатюре (парк)

Парк «Киев в миниатюре» — парк миниатюр, расположенный в городе Киеве на территории Гидропарка. В парке площадью 1,8 га выставлены модели архитектурных объектов Киева, выполненные в масштабе 1:33. Ближайшая станция метро — Гидропарк. На 2018 год в парке находилось более 50 мини-макетов. Описание В настоящее время население «мини-Киева» составляет 700 жителей и постоянно растёт. Макеты зданий требуют постоянного ухода (из-за отсутствия навеса) — их постоянно реставрируют. История Парк был открыт 23 июня 2006 года. Идея создания уникального парка возникла ещё в 2000 году. Чтобы построить «Киев в миниатюре», потребовалось 4 года. Миниатюры В парке насчитывается более 50 миниатюр, среди которых можно увидеть Майдан Незалежности и Крещатик, Киевский цирк с Площадью Победы и обелиском городу-герою Киеву, Киевскую телевышку, Золотые ворота, Андреевскую церковь, монумент «Родина-Мать», железнодорожный вокзал Киев-Пассажирский, аэропорт «Борисполь», Арку дружбы народов, Дом органной и камерной музыки, Дом с химерами, Дом Учителя, Киевский университет имени Шевченко, главный корпус Киевского политехнического института, Здание Верховного Совета Украины, Мариинский дворец, Национальный банк Украины, Министерство иностранных дел Украины, Киево-Печерскую лавру, Софийский собор, Михайловский Златоверхий монастырь, а мини-Днепр пересекает пять главных мостов: Северный, Пешеходный, Метро, Патона и Южный. В парках и скверах мини-Киева расположились памятники наиболее известным деятелям культуры, политики и искусства Украины — основателям Киева: Кию, Щеку, Хориву и Лыбеди, княгине Ольге, Владимиру Великому, Богдану Хмельницкому, в международном аэропорту «Борисполь» приземлились пять самолётов из разных уголков мира. Экспозиция со временем была дополнена постройками со всей Украины — Одесский оперный театр, Ласточкино гнездо, Алупкинский Воронцовский дворец, горнолыжный курорт Буковель и в 2013 году комплекс переименован в музей «Украина в миниатюре». Ссылки Київ в мініатюрі - официальный сайт (укр.). Дата обращения: 16 марта 2010. Архивировано 13 марта 2012 года. Парк «Киев в миниатюре» на сайте РИА Новости — Украина (недоступная ссылка) Пишут в блогах о парке «Киев в миниатюре» Видео музея 2014 год Архивная копия от 17 марта 2016 на Wayback Machine
Кијев у Минијатури

Кијев у минијатури (укр. Київ в мініатюрі) је парк минијатура, смештен у Кијеву у области Хидропарка. Изложени су модели кијевских грађевина, у размери 1:33. Површина парка је 1.8 хектара. Отворен је 23. јуна 2006. Парк минијатура се налази на венецијанском острву на реци Дњепар. Минијатуре У парку се налази 48 минијатура, значајних украјинских и кијевских архитектонских знаменитости, укључујући Трг независности и Хрешчатик, Кијевско-Печерску лавру, Манастир Светог Михајла са златном куполом, Златну капију, Саборни храм Свете Софије, Споменик Мајке Отаџбине, Кијевску путничку железничку станицу, Аеродром Бориспољ и друге. Већина грађевина је из Кијева, али у парку су и зграде из Лавова, Доњецка, Одесе, Крима и других украјинских градова. Занимљиво је приметити разлике у архитектонским стиловима између различитих региона Украјине, будући да се славенски и италијански стилови Кијева супротстављају чврстим централно-европским грађевинама Лавова, које више личе на швајцарске или немачке. Поред тога, стварни план и распоред зграда није примењен у потпуности, што омогућава разгледање свих најимпозантнијих знаменитости на једном месту. За израду свих 48 грађевина биле су потребне скоро четири године. Сви модели су направљени од модерног синтетичког материјала. Изложени модели захтевају сталну негу јер су подложни утицајима околине. Тим од 20 стручњака ради на стварању нових грађевина и сервисирању постојећих модела. Споменици најпознатијих личности из области културе, политике и уметности Украјине смештени су у парковима и трговима мини Кијева, а на аеродрому Бориспил слеће пет авиона из различитих делова света. У овом тренутку, популација мини Кијева има 700 становника и свакодневно расте. Галерија Референце
Київ у мініатюрі

Парк «Київ у мініатюрі», знаходиться в Києві на території Гідропарку. Історія Відкрився 23 червня 2006 року. Основні експонати На території «маленького міста» площею 1,8 га розташовані 48 макетів сучасного міста Київ у масштабі 1:33. У міні-Києві «проживають» близько 700 мешканців. У парку існують свій Майдан Незалежності, аеропорт «Бориспіль», залізничний вокзал, Андріївська церква, Собор святої Софії, Головний корпус КПІ, чотири мости, телевежа, пам'ятники Б. Хмельницькому, Володимиру Великому, засновникам Києва та багато інших різноманітних споруд. Галерея Див. також Парк замків та оборонних споруд давньої України Парки мініатюр у світі Джерела Сайт парку [Архівовано 8 Серпня 2011 у Wayback Machine.]
Nationales Museum der Geschichte der Ukraine im Zweiten Weltkrieg

Das Nationale Museum der Geschichte der Ukraine im Zweiten Weltkrieg (ukrainisch Національний музей історії України у Другій світовій війні) ist eine Erinnerungsstätte, die des Deutsch-Sowjetischen Krieges gedenkt und im südlichen Außenbezirk des Stadtteils Petschersk von Kiew, der Hauptstadt der Ukraine, liegt. Das Museum befindet sich auf einer Hügelgruppe an der rechten Uferseite des Flusses Dnepr. Das Museum hatte zweimal seinen Standort gewechselt, bevor es am 9. Mai 1981 feierlich vom sowjetischen Staatschef Leonid Iljitsch Breschnew eröffnet wurde. Am 21. Juni 1996 erhielt das Museum seinen gegenwärtigen Status als Nationalmuseum, durch ein Dekret von Leonid Kutschma, dem Präsidenten der Ukraine. Es ist eines der größten Museen der Ukraine (mehr als 300.000 Besucher pro Jahr) mit der Mutter Ukraine im Zentrum und eine der besucherstärksten Sehenswürdigkeiten von Kiew. Gebäudekomplex Das Gelände umfasst ein Gebiet von zehn Hektar. Dort steht auch die Riesenschale mit der „Ewigen Flamme“, eine Gedenkstätte, die Militärgerät aus dem Zweiten Weltkrieg ausstellt. Ebenso befindet sich dort die „Allee der Heldenstädte“. Weiterhin gibt es dort die Skulpturen Überquerung des Dnepr und Übergabe der Waffen, die Galerie der Helden an der Front und im Hinterland. Eines der Museen zeigt unter anderem die Kriegsausrüstung der Sowjetischen Armee nach dem Zweiten Weltkrieg. Siehe auch Liste beschädigter und zerstörter Kulturstätten in der Ukraine infolge des russischen Angriffskrieges seit 2022 Weblinks Nationalmuseum der Geschichte der Ukraine im Zweiten Weltkrieg (englisch) Scenes from Museum of the history of Ukraine in World War II auf YouTube Einzelnachweise
Museo Nacional de la Historia de Ucrania en la Segunda Guerra Mundial

El Museo Nacional de la Historia de Ucrania en la Segunda Guerra Mundial (en ucraniano: Національний музей історії України у Другій світовій війні) es un memorial que conmemora la Segunda Guerra Mundial. Está ubicado en la parte sur del distrito Pechersk de Kiev, capital de Ucrania. El museo abrió el 9 de mayo de 1981, Día de la Victoria, por el líder soviético Leonid Brézhnev. El 21 de junio de 1996 el museo obtuvo su estado actual de Museo Nacional por un decreto especial firmado por Leonid Kuchma, presidente de Ucrania. Es uno de los museos más grandes de Ucrania, centrado alrededor de la famosa estatua de 62 metros de altura de la madre patria, que se ha convertido en uno de los lugares mejor reconocidos de Kiev. El museo ya ha sido visitado por más de 21 millones de personas. Memorial complex El complejo del memorial cubre un área de 10 hectáreas sobre la colina, mirando al río Dniéper. Contiene el depósito de «La Llama de la Gloria», equipamiento militar de la Segunda Guerra Mundial y «El callejón de las Ciudades Heróicas». El museo también muestra armamento usado por la URSS después de la Segunda Guerra Mundial. Las esculturas en el callejón representan la valiente defensa de la frontera soviética de la invasión nazi de 1941, los horrores de la ocupación nazi, la lucha de los partisanos y la batalla de 1943 en el Dniéper. Monumento a la Madre Ucrania La monumental estatua de la Madre Ucrania construida por Yevgueni Vuchétich, que mide 62 metros de altura y pesa 530 toneladas, se encuentra sobre el edificio del museo que sumado a la estructura del monumento alcanza una altura de 102 metros. La espada en la mano derecha de la estatua es de 16 metros de altura y pesa 9 toneladas, con la mano izquierda sostiene un escudo que mide 13 x 8 metros, el escudo se caracteriza por tener grabado el escudo de Ucrania (antiguamente el de la Unión Soviética). Bajo la estructura, en el museo, hay placas de mármol con los nombres grabados de más de 11.600 soldados y más de 200 trabajadores del frente soviético ucraniano, honrados durante la guerra con el título de Héroe de la Unión Soviética y el Héroe del Trabajo Socialista. En la colina bajo el museo se celebran exposiciones florales tradicionales. Cambio de nombre La denominación hasta 2015 del museo fue Museo de la Gran Guerra Patriótica. En abril de ese año, el Parlamento de Ucrania prohibió el término «Gran Guerra Patriótica», así como cualquier simbología nazi y comunista en el callejero y en monumentos.​ El 16 de mayo el ministro de Cultura Vyacheslav Kyrylenko declaró que el museo cambiaría su nombre y dos meses más tarde cambió su denominación a Museo Nacional de la Historia de Ucrania en la Segunda Guerra Mundial.​ Véase también Museo de la Gran Guerra Patriótica Memorial nacional a la Segunda Guerra Mundial Referencias
Musée national de l'histoire de l'Ukraine pendant la Seconde Guerre mondiale

Le Musée national de l'histoire de l'Ukraine pendant la Seconde Guerre mondiale (nom abrégé : Musée de la Guerre) est un musée situé à Kiev, en Ukraine. Il est situé sur les pentes de la rive droite du Dnipro, dans le quartier de Petchersk. Jusqu'au 16 juillet 2015, le musée portait le nom de Complexe mémoriel du Musée national de l'histoire de la Grande Guerre patriotique de 1941-1945. Le musée figure sur la liste des musées et des réserves patrimoniales qui conservent des pièces de musée appartenant à l'État et faisant partie de la composante publique du Fonds muséal de l'Ukraine. Création du Musée de la Guerre (1943–1980) L’idée et la décision de créer à Kiev un musée de l’histoire de la guerre sont apparues en juin 1943, alors que de violents combats se poursuivaient pour chasser les occupants nazis du territoire de l’Ukraine. Toutefois, les tâches prioritaires liées à la reconstruction, au développement de l’économie et de la sphère sociale ont repoussé la réalisation de ce projet jusqu’au milieu des années 1970. Construction du complexe mémoriel (1980–1981) Le musée a été créé par arrêté du ministère de la Culture de la RSS d’Ukraine du 21 novembre 1973 no 501. Il a été inauguré le 17 octobre 1974, à l’occasion du 30e anniversaire de la libération de l’Ukraine des envahisseurs nazis, dans le Palais Klov à Petchersk. Peu après, la construction du complexe mémoriel Musée d’État ukrainien de l’histoire de la Grande Guerre patriotique de 1941–1945 a commencé. Il a été inauguré le 9 mai 1981. Le projet de construction reposait sur le concept artistique et l’esquisse du célèbre sculpteur Ievgueni Voutchetitch et de l’architecte Ievguen Stamo. Après le décès d’Ievgueni Voutchetitch en 1974, le travail sur le monument a été poursuivi par le sculpteur Vassyl Borodaï. Le musée à l’époque de l’Ukraine indépendante (1991–2025) Le 21 juin 1996, le musée a obtenu le statut de musée national. Dès lors, il portait le nom officiel de Complexe mémoriel du Musée national de l’histoire de la Grande Guerre patriotique de 1941–1945. Le 16 juillet 2015, conformément aux lois de décommunisation, le musée a été renommé Musée national de l’histoire de l’Ukraine pendant la Seconde Guerre mondiale. Complexe mémoriel. La dominante de l’ensemble du complexe est le monument Mère-Patrie, haut de 102 mètres, le plus élevé d’Europe, dont le piédestal abrite le bâtiment principal du musée. Le 30 juillet 2023, l’emblème de l’URSS a été partiellement démonté du monument Mère-Patrie, son démontage complet ayant été achevé le 1er août de la même année. Le 6 août, le trident a été installé sur le monument. Notes et références Portail de l’Ukraine Portail des musées
Museo della storia dell'Ucraina nella seconda guerra mondiale

Il Museo della storia dell'Ucraina nella seconda guerra mondiale (in ucraino Музей історії України у Другій світовій війні?) è un museo commemorativo della seconda guerra mondiale nel quartiere meridionale di Pechersk a Kiev, capitale dell'Ucraina. Storia e descrizione Il museo è stato spostato due volte prima di essere collocato nella posizione definitiva; è stato aperto con una solenne cerimonia il 9 maggio 1981, il Giorno della Vittoria, dall'allora leader sovietico Leonid Il'ič Brežnev. Il 21 giugno 1996 ha ottenuto il suo attuale status di Museo Nazionale con il decreto firmato da Leonid Kučma, allora presidente dell'Ucraina. È uno dei più grandi musei in Ucraina e ruota attorno alla famosa statua della Madre Ucraina alta 102 metri (40 di base e 62 la statua) e pesante 530 tonnellate. Il museo ha già ospitato più di 21 milioni di visitatori. Il museo è situato in un'area di 10 ettari sulla collina con vista sul fiume Dnieper; mostra tra le altre cose le armi utilizzate dall'Unione Sovietica dopo la Seconda Guerra Mondiale. Le sculture rappresentano la valorosa difesa del confine sovietico dall'invasione nazista del 1941, gli orrori dell'occupazione tedesca, la lotta dei partigiani e la battaglia del Dnieper del 1943. Galleria d'immagini Voci correlate Museo storico nazionale dell'Ucraina Museo nazionale ucraino "Černobyl'" Museo nazionale del Genocidio dell'Holodomor Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo della storia dell'Ucraina nella seconda guerra mondiale Collegamenti esterni (UK, RU) Sito ufficiale, su warmuseum.kiev.ua.
Nationaal Museum voor de Geschiedenis van Oekraïne tijdens de Tweede Wereldoorlog

Het Nationaal Museum voor de Geschiedenis van Oekraïne tijdens de Tweede Wereldoorlog (Oekraïens: Національний музей історії України у Другій світовій війні) is een museum aan de Lavrska-straat in Kiev. Het is gewijd aan de Tweede Wereldoorlog in Oekraïne en werd geopend in 1981. De collectie omvat 300 000 voorwerpen. Het museumterrein op een heuvel aan de Dnjepr omvbat ook het Moeder Oekraïne-standbeeld. Externe link Officiële website
Narodowe Muzeum Historii Ukrainy w II Wojnie Światowej

Narodowe Muzeum Historii Ukrainy w II Wojnie Światowej (ukr. Національний музей історії України у Другій світовій війні) – mieszczący się w Kijowie kompleks muzealny upamiętniający udział Ukraińców w II wojnie światowej, położony w południowej części miasta na prawym brzegu Dniepru. Do 2015 nosił nazwę Narodowe Muzeum Historii Wielkiej Wojny Ojczyźnianej 1941–1945. Muzeum jest jedną z dziesięciu instytucji muzealnych Ukrainy, bezpośrednio podlegających Ministerstwu Kultury i Turystyki Ukrainy. Historia Muzeum w obecnym kształcie zostało uroczyście otwarte w Dzień Zwycięstwa 9 maja 1981. Na jego ekspozycji znajduje się tu ponad 300 000 eksponatów na powierzchni około 10 hektarów. W zbiorach placówki jest również sprzęt wojskowy z czasów II wojny światowej. 21 czerwca 1996 placówka stała się narodowym muzeum Ukrainy. Na terenie muzeum znajduje się monumentalny pomnik Matka Ojczyzna o wysokości 102 metrów. Zmiana nazwy Do lipca 2015 oficjalną nazwą muzeum było Narodowej Muzeum Wielkiej Wojny Ojczyźnianej 1941–1945. Po przyjęciu przez Radę Najwyższą Ukrainy ustaw dekomunizacyjnych, 16 maja 2015 ukraiński minister kultury Wjaczesław Kyryłenko oświadczył, że kijowska placówka zmieni swoją nazwę. Dwa miesiące później nadano muzeum obecną nazwę. W 2023 r. podjęto decyzje o kolejnej zmianie nazwy – na Narodowe Muzeum Wojny o Niepodległość – jednak wprowadzenie tej zmiany jest złożonym procesem. Galeria Uwagi Przypisy
Forteresse de Kiev

Le forteresse de Kiev (en ukrainien : Київська фортеця) est un système de fortifications incluant un musée un hôpital situé à Kiev, en Ukraine. C'est aussi un monument classé. Historique La forteresse édifiée par l'Empire russe a été bâtie du XVIIe au XIXe siècle. Elle a été pensée pour compléter le système défensif qui comprenait les fortifications de Vassylkivka, Pechersk, Lysogorsk, Podil et Zvirynetska. Elle reprend les constructions du VIe siècle de la vieille ville sur la colline de Starokyivska. Cette première fortification tombait en ruine après la bataille contre Batu de 1240. La défense se réoriente sous la domination polono-lituanienne autour du château de Podil. En 1679, l'hetman Samoïlovitch unifiait les différentes parties pour un système unifié de la ville. Une nouvelle phase sous la directive de Pierre Ier le Grand fut dirigée par l'hetman Ivan Mazepa sur le système de Vauban. Dans le cadre de la guerre de Crimée, la forteresse fut remise à niveau, une fortification en terre sur la rive gauche, devant les chaînes sur le fleuve. D'autres constructions qui ne devaient pas résister au nouveaux canons furent rasées, Édouard Totleben vint diriger les travaux. Musée Un musée d'histoire et d'architecture est situé dans l'ancien hôpital de la forteresse. Il fut créé en 1927, un musée fut aussi ouvert dans la caponnière en 1930 dans l'ancienne prison politique. En 1991 les deux musées fusionnent en forteresse de Kiev. Galerie d'images Notes et références Liens externes (uk + en) Site officiel Portail des musées Portail de l’Ukraine