NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rajon Chust

Der Rajon Chust (ukrainisch Хустський район Chustskyj rajon; russisch Хустский район Chustski rajon) ist eine Verwaltungseinheit im äußersten Westen der Ukraine und gehört zur Oblast Transkarpatien. Er entstand im Rahmen der administrativ-territorialen Reform im Jahr 2020 auf dem Gebiet der aufgelösten Rajone Chust und Mischhirja, dem Großteil des Rajons Irschawa, eines kleinen Teils des Rajons Swaljawa sowie der bis Juli 2020 unter Oblastverwaltung stehenden Stadt Chust. Geographie Der Rajon liegt zentral in der Oblast Transkarpatien. Er grenzt im Norden an den Rajon Stryj (Oblast Lwiw) und an den Rajon Kalusch (Oblast Iwano-Frankiwsk), im Osten an den Rajon Tjatschiw, im Süden an Rumänien, im Südwesten an den Rajon Berehowe und im Nordwesten an den Rajon Mukatschewo. Die Waldkarpaten prägen die Landschaft. Die Flüsse Borschawa und Irschawa durchfließen den Rajon zur Theiß im Süden. Administrative Gliederung Auf kommunaler Ebene ist der Rajon in 13 Hromadas (2 Stadtgemeinden, 2 Siedlungsgemeinden und 9 Landgemeinden) unterteilt, denen jeweils einzelne Ortschaften untergeordnet sind. Zum Verwaltungsgebiet gehören: 2 Städte 2 Siedlungen städtischen Typs 139 Dörfer Die Hromadas sind im Einzelnen: Stadtgemeinde Chust Stadtgemeinde Irschawa Siedlungsgemeinde Mischhirja Siedlungsgemeinde Wyschkowo Landgemeinde Bilky Landgemeinde Dowhe Landgemeinde Drahowo Landgemeinde Horintschowo Landgemeinde Kerezky Landgemeinde Kolotschawa Landgemeinde Pylypez Landgemeinde Saritschtschja Landgemeinde Synewyr Weblinks Oblast Transkarpatien auf decentralization.gov.ua, abgerufen am 25. August 2020 Einzelnachweise
Khust Raion

Khust Raion (Ukrainian: Хустський район; Hungarian: Huszti járás) is a raion (district) in Zakarpattia Oblast in western Ukraine. Its administrative center is Khust. Population: 265,845 (2022 estimate). On 18 July 2020, as part of the administrative reform of Ukraine, the number of raions of Zakarpattia Oblast was reduced to six, and the area of Khust Raion was significantly expanded. The January 2020 estimate of the raion population was 95,195 (2020 est.). History In the area there are unique wooden churches in the villages of Danylovo, Kraynikovo, Sokirnytsia, and Oleksandrivka; in addition, there are several monasteries: a female Orthodox in the villages of Dragovo-Zabrod, a female Orthodox in the village of Lipcha, a male Orthodox in the village of Iza, a male in Khust-Gorodilovo, and a male Orthodox in Khust-Kolesarovo. There are two medieval castles in the area, which were constructed when the territory belonged to the Kingdom of Hungary: Khust Castle and the Vyshkovsky castle (Hungarian: Huszt and Visk, respectively). In 1191, the Hungarian kings finished building a fortress, the construction of which took more than a hundred years. In 1570, the castle was transferred to the Transylvanian principality. In 1709, an all the Transylvanian Diet of Francis II Rákóczi's supporters was held in the castle. In 1766, during a major thunderstorm over Khust, lightning struck the castle's powder tower and lit it, causing much of the fortress to be destroyed. Remains of Vyshkiv Castle - the first mention of the fort dates to the end of the 13th century. (1281), when brothers Mikó and Csépán of the Hont-Pázmány kindred on the lands donated to them by the Hungarian king Ladislaus IV built an earthen fort on Mount Var-Ged (height 589 m). It acted as the protection of the Tisza waterway, along which rock salt was coming from salt-pans. From 1300 to 1350 the fortress was the center of the Máramaros County. In 1874 Khust inventor A. Yenkovsky from Steblyvky village invented a machine for mechanized wheat harvesting, which was later patented in the US as a combine harvester. After the collapse of Austria-Hungary in the fall of 1918 many Transcarpathians expressed their desire to join Ukraine, and this was clearly stated at the congress in the small town of Khust, January 21, 1919. On March 15, 1939. It was proclaimed a new state formation - Carpathian Ukraine with a center in the city of Khust, and its first president was Augustine Voloshin. This state did not last long, as it was soon occupied and annexed by Hungary. In 1941, the Hungarian state, which included Transcarpathia, entered the Second World War. The raion consists of 13 Hormadas: Hormadas Khust urban hromada Irshava Urban Hromada Mizhhirya Settlement Hromada Vyshkovo Settlement Hromada Bilky Rural Hromada Dovhe Rural Hromada Drachovo Rural Hromada Horinchovo Rural Hromada Keretsky Rural Hromada Kolochava Rural Hromada Pylypets Rural Hromada Synevyr Rural Hromada Zarichchya Rural Hromada Buildings Protection of the Theotokos Church in Ilnytsia See also Administrative divisions of Zakarpattia Oblast Carpathian wooden churches References
Raïon de Khoust

Le raïon de Khoust (en ukrainien : Хустський район) est un raïon (district) dans l'oblast de Transcarpatie en Ukraine. Avec la réforme administrative de l'Ukraine, le 18 juillet 2020 le raïon est agrandi en absorbant ses voisins. Lieux d’intérêt Notes et références Portail de l’Ukraine
Huszti járás

A Huszti járás (ukránul: Хустський район) közigazgatási egység Ukrajnában, Kárpátalján. Székhelye Huszt. Jelenlegi formájában a 2020. júliusi ukrajnai közigazgatási reform során jött létre, a korábbi Huszti járás (1946–2020), az Ökörmezői járás, az Ilosvai járás nagyobb és a Szolyvai járás kisebb részének, valamint Huszt összevonásával. Jegyzetek
Distretto di Chust (Ucraina)

Il distretto di Chust (in ucraino Хустський район?) è un distretto nell'oblast' della Transcarpazia in Ucraina. Il suo centro amministrativo è la città di Chust. Ha una popolazione di 265 845 abitanti. Il 18 luglio 2020, come parte della riforma amministrativa dell'Ucraina, il numero di distretti dell'oblast della Transcarpazia è stato ridotto a sei e l'area del distretto di Chust è stata notevolmente ampliata. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su distretto di Chust Collegamenti esterni (UK) Sito ufficiale, su khust-rda.gov.ua.
Choest (rajon)

De rajon Choest (Oekraïens: Хустський район) is een onderdeel van de oblast Transkarpatië in Oekraïne. Het administratieve centrum en tevens de grootste stad is Choest. Aan de zuidzijde grenst de rajon aan Roemenië, de grens wordt gevormd door de rivier de Tisza. De rajon meet 3174,4 km². Het rajon bestaat uit 13 gemeenten: choest Irsjava Misjhirja Vysjkovo Bilky Dovhe Drahovo Horintsjovo Kerezky Kolotsjava Pylypez Saritsjtsija Synevyr Bevolking In de rajon wonen in totaal 96.960 personen (2001). De bevolking bestaat voor het overgrote deel uit Oekraïners (92%). De belangrijkste minderheid wordt gevormd door de Hongaren met 4,5% van de bevolking. De Hongaren wonen voornamelijk in de steden Choest en Viskove.
Rejon chuściański

Rejon chuściański (ukr. Хустський район) – rejon na Ukrainie, w obwodzie zakarpackim, z siedzibą w Chuście. Jego powierzchnia wynosi 3180,3 km², zaś liczba ludności wynosi 265,8 tys. osób. Rejon dzieli się na 13 hromad: 2 miejskie: Chust Irszawa 2 osiedlowe: Miżhirja Wyszkowo 9 wiejskich: Biłky Dowhe Drahowo Horinczowo Kerećky Kołoczawa Pyłypeć Synewyr Zariczczia Rejon został utworzony 19 lipca 2020 roku decyzją Rady Najwyższej z 17 lipca 2020 roku o przeprowadzeniu reformy administracyjno-terytorialnej. W jego skład weszły dotychczasowe rejony: chuściański irszawski (częściowo) miżhirski swalawski (częściowo) Przypisy
Raionul Hust, Transcarpatia

Hust (în ucraineană Хустський район, transliterat: Hustskîi raion) este un raion în regiunea Transcarpatia, Ucraina. Are reședința la Hust. Are o suprafață de 3.174,4 km². Populația este de 265.845 locuitori, determinată în 1 ianuarie 2022, prin bilanț demografic[*]​. Note
Старобелск

Старобелск (на украински: Старобільськ) е град в Източна Украйна. Намира се в Луганска област. Административен център на Старобелски район. Съвременното селище е основано през 1686 г. и получава статут на град през 1938 г. Към 2021 г. има население от 16 267 души. В резултат от руското нападние над Украйна през 2022 г. градът е окупиран от руските войски на 2 март 2022 г. Галерия Източници
Starobilsk

Starobilsk (ukrajinsky Старобільськ, do roku 1933 ukrajinsky Старобільське – Starobilske; rusky Старобельск – Starobelsk) je město v Luhanské oblasti na Ukrajině. Leží na řece Ajdaru ve vzdálenosti 85 kilometrů na severozápad od Luhansku, hlavního města oblasti. V roce 2013 žilo ve Starobilsku přes osmnáct tisíc obyvatel. Dějiny Oficiálně byl Starobilsk založen v roce 1686 jako Belskij (rusky Бельский). V roce 1730 byl nově pojmenován Staraja Belaja (ukrajinsky Старая Белая) a v roce 1797 Starobelsk. Ve čtyřicátých letech dvacátého století byl Starobilsku zajatecký tábor. Podle rozkazu Lavrentije Beriji z NKVD z 3. října 1939 zde bylo umístěno zhruba 3900 polských vojenských zajatců, znichž pak byla většina koncem března 1940 zavražděna v rámci Katyňského masakru. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Starobilsk na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Starobilsk na Wikimedia Commons
Starobilsk

Starobilsk (en ukrainien : Старобільськ) ou Starobelsk (en russe : Старобельск) est une ville de l'oblast de Louhansk, en Ukraine, et le centre administratif du raïon de Starobilsk. Sa population s'élevait à 18 297 habitants en 2013. Géographie Starobilsk est située au bord de la rivière Aïdar, affluent de rive gauche du Donets et appartenant au bassin hydrographique du fleuve Don, à 85 km au nord-ouest de Louhansk, en Ukraine. La commune de Tchmyrivka, chef-lieu d'une communauté territoriale distincte, se trouve dans sa périphérie nord-est, tandis que celle de Pidhorivka se trouve dans sa périphérie nord-ouest. Elles se trouvent toutes deux en situation de conurbation avec Starobilsk. Starobilsk se trouve à 63 mètres d'altitude, dans la plaine de Starobilsk, juste au sud de la confluence entre les rivières Aïdar et Bila. Communauté territoriale Depuis la réforme administrative de 2020, la ville de Starobilsk est le siège d'une communauté territoriale homonyme (uk) regroupant les localités suivantes : Balakyrivka, Boutivka, Verkhnia Pokrovka, Hannivka, Djemilne, Douborivka, Iehorivka, Kalmynivka, Krynytchky, Kouriatchivka, Ledavne, Lyman, Marynivka, Nyjniopokrovka, Novoborove, Novodonbaske, Novosselivka, Pidhorivka, Proïjde, Prokazyne, Svitle, Soukhanivka, Tytarivka et Tolokivka. Histoire Starobilsk est connue depuis 1686. Elle a le statut de ville depuis 1938. Après l'invasion de la Pologne orientale par l'Armée rouge en septembre 1939, un camp de prisonniers de guerre y fut créé pour les militaires polonais, en particulier les officiers. Ceux-ci furent tués en avril et en mai 1940 dans les locaux du NKVD, à Kharkiv. Elle se trouve à 63 mètres d'altitude, dans une entaille creusée dans le plateau du Donets. En 2014, le bataillon Aidar est basé à Starobilsk. La ville est occupée par la Russie en mars 2022 lors de la Bataille de Starobilsk dans le cadre de l'invasion de l'Ukraine par la Russie. En mai 2026, une frappe ukrainienne sur un dortoir de lycée cause la mort de 18 élèves au moins. Population Transports Starobilsk se trouve à 113 km de Louhansk par le chemin de fer via la sa gare et à 95 km par la route. Lieux d'intérêt Jumelage Lublin (Pologne) Notes et références Voir aussi Articles connexes Oblast de Louhansk Bataille de Starobilsk Liens externes (uk) Site officiel (en) George Sanford, Katyn and the Soviet Massacre of 1940: Truth, Justice and Memory, Routledge, 2007, p. 49, 272 pages. Portail de l’Ukraine
Starobil's'k

Starobil's'k (in ucraino Старобільськ?; in russo Старобельск?, Starobel'sk) è una città dell'Ucraina (15 947 abitanti) situata nel distretto di Starobil's'k, nell'oblast' di Luhans'k. Ospita l'amministrazione del distretto di Starobil's'k e della comunità territoriale di Starobil's'k, una delle comunità territoriali dell'Ucraina. Geografia fisica Situata nella parte centro-meridionale dell'oblast' di Luhans'k, la città sorge sulle sponde del fiume Ajdar, il cui livello dell'acqua è controllato da una diga. Storia L'insediamento fu fondato nel 1686 come Sloboda Bil's'ka dai cosacchi provenienti da Bil's'k (nell'odierna oblast' di Poltava). Fu ribattezzata successivamente Starobil'ske, Stara Bila e infine nel 1797, con l'ottenimento dello status di città, in Starobil's'k. Nel 1918 la città fu al centro di numerosi scontri tra la Repubblica Popolare Ucraina e i Cosacchi del Don dell'atamano Pëtr Krasnov e per oltre un decennio fu centro del movimento insurrezionale contadino della regione contro le autorità sovietiche. L'Holodomor degli anni '30 annientò quasi completamente la popolazione di Starobil's'k. Nel 1939 nell'ambito dell'invasione sovietica della Polonia fu allestito un campo di detenzione per polacchi presso il monastero femminile. Nell'ambito della guerra del Donbass la città non è stata inizialmente teatro di particolari scontri; nel settembre 2014 vi è stata evacuata l'Università Taras Ševčenko di Luhans'k. Nel dicembre 2014 un ordigno è esploso in un cassonetto, provocando il ferimento di due persone, mentre nel febbraio 2016 il sindaco Volodymyr Žyvaha è stato assassinato. Durante l'invasione russa dell'Ucraina del 2022 la città è stata occupata dalle truppe della Repubblica Popolare di Lugansk. Dopo l'occupazione alcuni residenti avrebbero protestato contro gli occupanti filo-russi, sostituendo la bandiera dell'autoproclamata repubblica separatista con quella ucraina; per tutta risposta i miliziani avrebbero sparato in aria per disperdere i manifestanti. Il 22 maggio 2026 le forze armate ucraine hanno compiuto un attacco aereo. Secondo le autorità russe, l'attacco avrebbe colpito il Collegio di Starobil's'k dell'Università Pedagogica di Luhans'k, causando 21 morti e 42 feriti. Secondo le Forze armate dell'Ucraina, invece, sarebbe stato stato colpito il quartier generale del Centro per le Tecnologie Avanzate Senza Pilota "Rubicon". Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Starobil's'k Collegamenti esterni (UK) Sito ufficiale, su starobelsk.lg.ua.
Starobielsk

Starobielsk (ukr. Старобільськ, Starobilśk, ros. Старобельск) – miasto na Ukrainie, w obwodzie ługańskim, siedziba rejonu starobielskiego i hromady Starobielsk, od marca 2022 pod okupacją rosyjską. Położenie Starobielsk leży nad rzeką Ajdar (dopływ Dońca), na południowy wschód od Charkowa. W przeszłości należał do obwodu woroszyłowgradzkiego, a obecnie do ługańskiego. Gospodarka W mieście rozwinął się przemysł spożywczy, meblarski oraz odzieżowy. Historia Już w 1650 roku na wyspie między rozlewiskami rzeki Ajdar zbudowano placówkę dla ochrony południowych granic Rosji i drewniany kościół Matki Bożej Pokrowskiej. Miasto powstało w 1686 roku pod nazwą słoboda Biela Stara ukr. Стара Біла, później stał się znany jako Bielski grodek ukr. Більський городок lub ukr. Бельський городок, obecną nazwą od 1797 r. jest Starobielsk. W latach 30. XX wieku w mieście zbudowano fabrykę mechaniczną, fabrykę odzieży. W latach 1939–1940 w Starobielsku na obszarze byłego klasztoru mieścił się obóz jeniecki dla Polaków, oficerów (także podchorążych) służby stałej i rezerwy Wojska Polskiego, wziętych do niewoli przez Związek Radziecki po zajęciu wschodnich obszarów Polski po 17 września 1939 roku. W kwietniu i maju 1940 roku byli oni przewożeni sukcesywnie do Charkowa i rozstrzeliwani przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Charkowie oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku (część zbrodni katyńskiej). Zamordowani jeńcy są pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie w Piatichatkach. 48 Polaków zmarło w obozie starobielskim i zostało pochowanych na starym cmentarzu miejskim; w 1994 roku przeniesiono ich ciała na cmentarz czmirowski. W 1961 w mieście zbudowano fabrykę mebli. Demografia Według spisu powszechnego z 1897 roku Starobielsk liczył 13 123 osoby. 1975 – 22,7 tys. mieszkańców 1989 – 25 053 mieszkańców 2013 – 18 297 mieszkańców Miasta partnerskie Lublin Przypisy Bibliografia Zbrodnia katyńska w świetle dokumentów. Londyn: Gryf, 1982. Старобельск // Большая Советская Энциклопедия. / редколл., гл. ред. Б. А. Введенский. 2-е изд. том 40. М., Государственное научное издательство «Большая Советская энциклопедия», 1957. стр.505 Старобельск // Советский энциклопедический словарь. редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. 4-е изд. М., «Советская энциклопедия», 1986. стр.1269 Linki zewnętrzne Oficjalne informacje o mieście (ukr.) gska2.rada.gov.ua [dostęp 2011-08-27] Starobielsk, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 245 . Informacje o obozie starobielskim. lwow.wilno.w.interia.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-19)]. interia.pl [dostęp 2011-08-27]
Starobelsk

Starobilsk ou Starobelsk (em ucraniano: Старобільськ, em russo: Старобельск) é uma cidade da Ucrânia, situada no Oblast de Luhansk. Tem 13,32 km² de área e sua população em 2020 foi estimada em 16.917 habitantes. História A cidade é conhecida desde 1686. O status de cidade foi dado em 1938. Durante a Segunda Guerra Mundial, foi o local de uma prisão Soviética para prisioneiros de guerra poloneses, especialmente oficiais. 48 deles morreram no acampamento e foram enterrados no cemitério Chmirov. Uma proporção muito grande dos prisioneiros do campo foram massacrados nos mesmos dias do Massacre de Katyn no edifício da NKVD (policia Soviética) em Kharkiv, e enterrados na floresta em Piatykhatky. Em março de 2022, a cidade foi atacada e capturada por forças invasoras russas no âmbito da Invasão da Ucrânia pela Rússia em 2022. Os russo abandonaram a região em setembro após uma série de contra-ataques ucranianos. Referências Ver também Piatykhatky Batalha de Starobilsk
Starobilsk

Starobilsk (în ucraineană Старобільск) este orașul raional de reședință al raionului Starobilsk din regiunea Luhansk, Ucraina. În afara localității principale, nu cuprinde alte sate. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației orașului Starobilsk era vorbitoare de ucraineană (60,84%), existând în minoritate și vorbitori de rusă (38,68%). Vezi și Lista orașelor din Ucraina Note
Старобиљск

Старобиљск (укр. Старобільськ) град је Украјини у Луганској области. Према процени из 2012. у граду је живело 18.614 становника. Становништво Према процени, у граду је 2012. живело 18.614 становника. Партнерски градови Лублин Референце Спољашње везе
Starobilsk

Starobilsk (ukrainska: Старобільськ ; ryska: Старобельск, Starobelsk) är en stad i Luhansk oblast i östra Ukraina. Folkmängden uppgick till 16 267 invånare 2021. Historia Platsen har varit bebodd sedan åtminstone 1686. Under andra världskriget inrättades i Starobilsk ett av Röda arméns krigsfångläger för polska officerare. I april och maj 1940 avrättade den sovjetiska säkerhetstjänsten, NKVD, tusentals polska officerare på tre platser i Sovjetunionen. Avrättningsplatsen för Starobilskfångarna var Pjatychatky (ukrainska: П'ятихатки) i norra delen av Charkiv. Mest känd av dessa massavrättningar är dock Katynmassakern i närheten av Smolensk. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Starobilsk.﻿
Андріївський узвіз, 10-А

Житлови́й буди́нок на Андрі́ївському — особняк, розташований в Києві на Андріївському узвозі, 10-а. Будинок — помітний зразок рядової забудови міста початку ХІХ сторіччя. Наказом Міністерства культури України № 912/0/16-11 від 21 жовтня 2011 року поставлена на облік пам'яток архітектури та містобудування місцевого значення. У серпні 2020 року попри охоронний статус власник розпочав частковий демонтаж пам'ятки. Архітектура Споруда на Андріївському зведена на основі типового проєкту житлових споруд 1802—1812 років. Будівля дерев'яна, потинькована, у плані прямокутна. Має один поверх. Поставлена на високий цегляний цоколь. Симетрична композиція вирішена у стилі класицизму. Суворий, стриманий фасад прикрашають чотири дерев'яні пілястри, карниз із великим виносом і проста віконна лиштва. Як і більшість будинків цієї доби споруда має внутрішнє анфілядне планування і дворову галерею. У 1990-х роках приміщення займав салон швейного підприємства, у 2000-х — кафе. Згодом будинок продали. Фасадизм Державний науково-дослідний інститут будівельних конструкцій зробив висновок, що споруда непридатна до експлуатації, а тому підлягає демонтажу. Зберегти рекомендувалось лише фасад. Сусідні будівлі на Андріївському узвозі, 10 і Фролівській вулиці, 9/11 знесли у 2012 році. На розчищеній території запланували звести офісний будинок на замовлення компанії олігарха Ріната Ахметова. Примітки Джерела Авраменко Олена. Житловий будинок на Андріївському // Звід пам'яток історії та культури України: Київ. Кн. 1, ч. 1. А — Л / П. Тронько та ін. — К., 1999. — С. 163.
Ihrowyzja

Ihrowyzja (ukrainisch Ігровиця; russisch Игровица Igrowiza, polnisch Ihrowica bzw. älter Ihrowice) ist ein Dorf im Rajon Ternopil der Oblast Ternopil im Westen der Ukraine etwa 19 Kilometer nördlich der Oblasthauptstadt Ternopil am Flüsschen Ihra (Ігра) gelegen. Am 27. Juli 2018 wurde das Dorf ein Teil der neugegründeten Landgemeinde Bila (Білецька сільська громада/Bilezka silska hromada), bis dahin bildete es die gleichnamige Landratsgemeinde. Der Ortsname leitet sich vom ruthenischen Wort ihreć ab, was so viel wie Wind bedeutet. Der Ort entstand im 16. Jahrhundert und lag zunächst in der Woiwodschaft Ruthenien als Teil der Adelsrepublik Polen. Von 1772 bis 1918 gehörte er unter seinem polnischen Namen Igrowiza zum österreichischen Galizien und war von 1854 bis 1867 Sitz einer Bezirkshauptmannschaft, danach wurde er dem Bezirk Tarnopol zugeschlagen. Nach dem Ende des Ersten Weltkrieges kam der Ort zu Polen (in die Woiwodschaft Tarnopol), wurde im Zweiten Weltkrieg kurzzeitig von der Sowjetunion und dann 1941 bis 1944 von Deutschland besetzt, hier wurde der Ort in den Distrikt Galizien eingegliedert. Nach dem Ende des Krieges wurde der Ort der Sowjetunion zugeschlagen, dort kam das Dorf zur Ukrainischen SSR und ist seit 1991 ein Teil der heutigen Ukraine. Weblinks Ihrowice. In: Filip Sulimierski, Władysław Walewski (Hrsg.): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Band 3: Haag–Kępy. Sulimierskiego und Walewskiego, Warschau 1882, S. 249 (polnisch, edu.pl). Einzelnachweise
Ihrovytsia

Ihrovytsia (Ukrainian: Ігровиця) is a village in Bila rural hromada, Ternopil Raion, Ternopil Oblast, Ukraine. History It is known from the late 16th century. Religion Church of St. Paraskeva Ternovska (1886–1888, brick, UGCC), Church of the Transfiguration (rebuilt in the late 1980s from a Roman Catholic church (second half of the 19th century, OCU). References Sources (in Ukrainian) Ткач П., Уніят В., Ханас В., Ігровиця // Ternopil Encyclopedic Dictionary: in 4 v. / editorial board: H. Yavorskyi and other, Ternopil: "Zbruch", 2004, V. 1: А—Й, 696 s. — ISBN 966-528-197-6. "Ihrowice". Geographical Dictionary of the Kingdom of Poland (in Polish). 3. Warszawa: Kasa im. Józefa Mianowskiego. 1882. p. 249.
Ihrovîțea, raionul Ternopil, regiunea Ternopil

Ihrovîțea (în ucraineană Ігровиця) este o comună în raionul Ternopil, regiunea Ternopil, Ucraina, formată numai din satul de reședință. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației comunei Ihrovîțea era vorbitoare de ucraineană (99,72%), existând în minoritate și vorbitori de alte limbi. Note
Игровица

Игровица (укр. Ігровиця) — село в Белецкой сельской общине Тернопольского района Тернопольской области Украины. Почтовый индекс — 47701. Телефонный код — 352. Население Население по переписи 2001 года составляло 1074 человека. Языковой состав Родной язык населения по данным переписи 2001 года: Примечания Ссылки Игровица на сайте Верховной рады Украины