NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Popasna

Popasna (en ukrainien : Попасна, en russe : Попасная, Popasnaïa) est une ville de l'oblast de Louhansk et du raïon de Sievierodonetsk, en Ukraine orientale. Elle fut jusqu'en 2020 le centre administratif de l'ancien raïon de Popasna. Sa population s'élevait à 300 habitants. Géographie Popasna se trouve à 71 km à l'ouest de Louhansk, en Ukraine. Popasna se trouve à 99 km de Louhansk par chemin de fer et à 85 km par la route. Elle est établie sur la rivière Komychouvakha, affluente de la rivière Louhan, qui appartient au bassin hydrographique du Donets, puis du fleuve Don. Elle est assise sur le plateau du Donets, à 244 mètres d'altitude. Communauté territoriale Depuis la réforme administrative de 2020, la ville de Popasna est le siège d'une communauté territoriale homonyme (uk) regroupant les localités suivantes : Vroubivka, Hlynokarier, Komychouvakha, Vyskryva, Viktorivka, Novozvonivka, Novoivanivka, Novooleksandrivka, Oleksandropillia, Troïtske, Droujba, Mykolaïvka et Nyrkove. Histoire Popasna est fondée en 1878 avec la construction du chemin de fer de Donetsk, qui relie la bourgade à Debaltseve et Kramatorsk. La même année, la gare ferroviaire est construite. Depuis 1910, Popasna est un important carrefour ferroviaire. De 1912 à 1931, une usine de briques de silicate, une usine de verre, trois écoles, des bibliothèques, un dépôt de locomotives, un atelier de réparation de wagons sont construits. Le 24 octobre 1938, Popasna reçoit officiellement le statut de ville. La ville est gravement détruite au cours de la Grande Guerre patriotique (1941-1945), mais entreprend sa reconstruction après sa libération par l'Armée rouge, en 1943. Guerre russo-ukrainienne Sous contrôle de l'armée ukrainienne depuis le 22 juillet 2014 avec l'appui du bataillon Donbass, la ville de Popasna est le théâtre d'affrontements pendant la guerre du Donbass car elle est à 500 mètres de la ligne de démarcation avec les territoires de la république populaire de Lougansk (RPL) autoproclamée. Au 9 février 2015, il ne reste plus en ville que 4 000 habitants. Dès le 5 mars 2015, le pouvoir municipal passe entre les mains de l'administration militaro-civile. Bataille de Popasna Popasna est l'objet de bombardements à partir du 18 février 2022, puis de nouveau dès le mois de mars 2022 au cours de l'invasion de l'Ukraine par la Russie. Les forces de la RPL entrent dans une partie de la ville le 8 mars 2022. Les combats reprennent en force à partir de la fin mars de la part des forces russes, installées dans la partie orientale de la ville. La ville est prise dans son ensemble le 7 mai 2022. Population Armoiries Les armoiries de Popasna furent adoptées le 20 août 1998. Elles rappellent son cadre géographique : les deux collines sur lesquelles la ville est bâtie, les étangs et les bois de chênes qui l'entourent. Ses activités économiques sont évoquées : fabrication du verre, chemin de fer et réparation de matériel ferroviaire. Notes et références Voir aussi Articles connexes Oblast de Louhansk Liens externes (uk) Site officiel Portail de l’Ukraine
Popasna

Popasna (in ucraino: Попасна) è una città dell'Ucraina (20 600 abitanti) situata nel distretto di Sjevjerodonec'k, nell'oblast' di Luhans'k. Ospita l'amministrazione della comunità territoriale di Popasna, una delle comunità territoriali dell'Ucraina. Fino al 18 luglio 2020 Popasna era il centro amministrativo del distretto di Popasna, abolito come parte della riforma amministrativa dell'Ucraina, che ha ridotto a otto il numero dei distretti dell'oblast' di Luhans'k. L'area del distretto di Popasna è stata trasferita al distretto di Sjevjerodonec'k. Dal maggio 2022 la città è sotto il controllo delle truppe russe. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Popasna Collegamenti esterni (UK) Sito ufficiale, su popasn-gorsovet.gov.ua.
Popasna

Popasna (ukr. Попасна, ros. Попасная) – miasto na Ukrainie w obwodzie ługańskim. W mieście znajduje się węzeł kolejowy. Historia Miejscowość Popasna została założona jako stacja kolejowa w guberni jekaterynosławskiej. W 1917 r. zaczęła działać fabryka szkła. Status miasta uzyskała w 1938 roku. W 1974 r. liczyła 30,3 tys. mieszkańców. Gazetę zaczęto wydawać w 1979 roku. W 1989 liczyła 30 257 mieszkańców. W 2013 liczyła 21 917 mieszkańców. Wojna rosyjsko-ukraińska Rosjanie rozpoczęli ostrzał miasta wkrótce po zbrojnej agresji w lutym 2022 roku. W drugiej połowie kwietnia 2022 r. udało się im się zdobyć blisko połowę miasta, doszło do zaciętych walk ulicznych i ostrzału artyleryjskiego. Według szefa ługańskiej obwodowej administracji wojskowej Serhija Hajdaja „w Popasnej nie ma żadnych ocalałych domów”. Opiekę medyczną w mieście sprawowali wówczas wyłącznie medycy wojskowi. W związku z częściowym zajęciem miasta, mieszkańcy zmuszeni byli chować zmarłych na podwórkach budynków mieszkalnych. W niektórych rejonach ciała leżały na ulicach. Według władz miejskich w walkach zginęło co najmniej 100 mieszkańców. Z zajętej części miasta Rosjanie siłą deportowali ludność na okupowane terytoria. Ewakuacja ludności cywilnej do nieokupowanej części Ukrainy była mocno utrudniona przez nieustanny ostrzał. 8 maja 2022 r. wojska ukraińskie wycofały się, a miasto znalazło się pod okupacją rosyjską. Gospodarka Gospodarka miasta koncentruje się głównie na transporcie kolejowym i przemyśle węglowym. Przed wojną rosyjsko-ukraińską w mieście funkcjonowały: Popasniański Zakład Naprawy Samochodów, zajezdnia lokomotyw i samochodów, fabryka okuć, fabryka szkła, piekarnia i fabryka odzieży. Przypisy
Popasna

Popasna (em ucraniano: Попасна, em russo: Попасная) é uma cidade da Ucrânia, situada no Oblast de Lugansk. Tem 29 km² de área e sua população em 2020 foi estimada em 19.984 habitantes. Durante a Segunda Guerra Mundial os nazistas administraram uma prisão no local. Atualmente está sob controle das forças separatistas da República Popular de Lugansk e das forças russas. Referências
Popasna

Popasna (în ucraineană Попасна) este orașul raional de reședință al raionului Popasna din regiunea Luhansk, Ucraina. În afara localității principale, nu cuprinde și alte sate. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației orașului Popasna era vorbitoare de rusă (50,31%), existând în minoritate și vorbitori de ucraineană (49,44%). Vezi și Lista orașelor din Ucraina Note
Popasna

Popasna (ukrainska: Попасна , ryska: Попасная) är en stad i Luhansk oblast i östra Ukraina. Staden ligger cirka 68 kilometer väster om Luhansk. Popasna beräknades ha 19 199 invånare i januari 2022. Staden kom under rysk ockupation under Rysslands invasion av Ukraina 2022. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Popasna.
Perevalsk

Perevalsk (en ucrainès: Перевальськ, en rus: Перевальск) és una ciutat minera de l'óblast de Luhansk a Ucraïna, situada actualment a zona ocupada República Popular de Luhansk de la Rússia. És el centre administratiu del raion de Perevalsk. Està situada a 41 quilòmetres al sud-oest de Luhansk. La seva població és de 25.941 habitants (2013). Història Perevalsk va ser fundada el 1889: al principi va ser la ciutat minera de Selezniovski Roudnik (en rus Селезнёвский рудник). El 1938 va ser canviada de nom com Parkommuna (Паркоммуна) en memòria de la Comuna de París. El 1964 va rebre el seu nom actual i es va convertir en el centre administratiu del nou raion de Perevalski. Població Economia L'economia de Perevalsk es basa en l'extracció de carbó (mines d'Ucraïna, Perevalskaia, Luganskugol) i en la producció de materials per a la construcció. Referències
Perevalsk

Perevalsk (ukrajinsky Перевальськ; rusky Перевальск) je město v Luhanské oblasti na Ukrajině. Nachází se v oblasti Donbasu 45 kilometrů jižně od Luhansku a v těsném sousedství většího Alčevska. V roce 2013 žilo v Perevalsku zhruba pětadvacet tisíc obyvatel. Dějiny Perevalsk byl založen jako hornická vesnice v roce 1889 pod jménem Seleznivskyj Rudnyk (ukrajinsky Селезнівський Рудник), což bylo v roce 1924 změněno na imeni Paryzkoji Komuny (ukrajinsky імені Паризької Комуни) na počest Pařížské komuny. V roce 1938 byl název zkrácen na Parkomunna. V roce 1964 došlo k povýšení na město a to dostalo současné jméno. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Perewalsk na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Perevalsk na Wikimedia Commons
Perevalsk

Perevalsk (ukrainsk: Перевальськ; russisk: Перевальск) er en by i den sydvestlige del af Luhansk oblast (provinsen) i Ukraine. Den er det administrative centrum for Perevalsk rajon. I 2021 havde byen 24.919 indbyggere. Historie Perevalsk blev grundlagt i 1889 som Seleznyovsky Quarry, for arbejderne i kulminedrift, og den tilhørte den podolske adelsmand og kejserlig russisk loyale undersåt Kazimierz Mscichowski. Med tiden voksede den ved at indlemme lignende minearbejderbebyggelser. I 1924 blev den omdøbt til imeni Parizhskoi Kommuny (efter Pariserkommunen) og blev i kortform omtalt som Parkommuna. I 1938 antog den sit forkortede navn Parkommuna som officielt navn, og i 1964 fik den sit nuværende navn. I 1964 blev den administrativt centrum for det nyoprettede Perevalsk rajon. Perevalsk grænser umiddelbart op til den større by Altjevsk, som i 1961-1991 også blev navngivet efter Pariserkommunen som Kommunarsk. Siden 2014 har Perevalsk været administreret som en del af den selvudråbte Folkerepublikken Lugansk. Ifølge ukrainske nyhedsrapporter har militær fra Luhansk Folkerepublik, ved mindst to lejligheder i 2020 og 2021 skændet og beskadiget en lokal kirkegård ved at køre igennem den med kampvogne. Kilder og henvisninger
Perewalsk

Perewalsk (ukrainisch ; russisch Перевальск Perewalsk) ist eine Stadt in der Oblast Luhansk im Osten der Ukraine. Sie hat 25.000 Einwohner (2016) und ist das administrative Zentrum des gleichnamigen Rajons 45 km südwestlich vom Oblastzentrum Luhansk. Die Stadt liegt im dicht besiedelten und industriell geprägten Donezbecken und grenzt unmittelbar an die Großstadt Altschewsk. Geschichte Gegründet wurde Perewalsk 1889 als Bergbaustandort mit dem Namen Selesnjowski Rudnik (Селезнёвский рудник). Ab 1924 trug er den Namen imeni Paryskoji Komuny (імені Паризької Комуни) zu Ehren der Pariser Kommune, der unhandliche Namen wurde 1938 in Parkommuna verkürzt. 1964 erhielt der Ort seinen heutigen Namen und den Status als Stadt. Nach Gründung des Rajons 1965 wurde die Stadt dann Rajonzentrum. Das Wort Perewal bedeutet „Pass“ oder „Übergang“. Seit Sommer 2014 ist der Ort im Verlauf des Ukrainekrieges durch Separatisten der Volksrepublik Lugansk besetzt. Bevölkerung Quelle: Söhne und Töchter der Stadt Anatolij Jarosch (* 1952), Kugelstoßer Alexander Selin (* 1953), russischer Generaloberst Einzelnachweise
Perevalsk

Perevalsk (Ukrainian: Перевальськ, [pereˈʋalʲsʲk] ; Russian: Перевальск) is a city in Alchevsk urban hromada, Alchevsk Raion, Luhansk Oblast (region), Ukraine. Population: 24,817 (2022 estimate), 25,941 (2013 est.). Perevalsk borders immediately on the larger town of Alchevsk which in 1961–1991 also was named after the Paris Commune as Kommunarsk. Perevalsk has been occupied by Russia and its proxy the Luhansk People's Republic since 2014. History Perevalsk was founded in 1889 as Seleznyovsky Quarry, for the workers in coal mining and it belonged to Podolian nobleman and Imperial Russian loyal subject Kazimierz Mscichowski. Over time it grew by incorporating similar miner's settlements. In 1924 it was renamed as imeni Parizhskoi Kommuny (after the Paris Commune) out of brevity was referred to as Parkommuna. In 1938 it adopted its shortened name, Parkommuna, as official, and in 1964 it acquired its present name. In 1964, it became the administrative center of the newly established Perevalsk Raion. Since 2014, Perevalsk has been administered as a part of the self-proclaimed Luhansk People's Republic (LPR). Perevalsk Raion was abolished by the Ukrainian government in 2020. Following the 2022 annexation referendums in Russian-occupied Ukraine, Russia has declared the territory as their own, as part of their LPR. Demographics As of the 2001 Ukrainian census, the town had a population of 29,220. Ethnic Ukrainians and Russians account for more than 95% of the city's population, while Belarusians, Moldovans and Tatars form small minorities. Notable people Anatoliy Yarosh (born 1952), Ukrainian athlete References
Perevalsk

Perevalsk (en ukrainien : Перевальськ ; en russe : Перевальск) est une ville minière de l'oblast de Louhansk, du raïon d'Altchevsk et de la communauté territoriale de la ville d'Altchevsk, en Ukraine orientale. Avant 2020, elle fut le centre administratif du raïon de Perevalsk. Sa population s'élevait à 25 941 habitants en 2013. Géographie Perevalsk est limitée au nord par la ville d'Altchevsk et se trouve à 41 km — 45 km par la route — au sud-ouest de Louhansk, en Ukraine. Elle est assise sur le plateau du Donets, à 259 mètres d'altitude. Elle se trouve un peu au nord de la rivière Bila, affluente de la rivière Louhan, puis du Donets, dans le bassin hydrographique du fleuve Don. Histoire Perevalsk est fondée en 1889 : c'est d'abord la cité minière de Selezniovski Roudnik (en russe : Селезнёвский рудник). En 1938, elle est rebaptisée Parkommouna (Паркоммуна) en mémoire de la Commune de Paris. En 1964, elle reçoit son nom actuel et devient le centre administratif du nouveau raïon de Perevalsk. Depuis 2014, Perevalsk est administré dans le cadre de la république populaire de Lougansk. Patrimoine La ville possède des bâtiments industriels qui présentent une valeur architecturale et historique : bâtiment de l'atelier « électricité » de l'usine réparation mécanique (1914), bâtiments du quartier des boulangeries (début du XXe siècle), bâtiments de la mine « Perevalskaïa ». Population Économie L'économie de Perevalsk repose sur l'extraction du charbon réalisée par l'entreprise d'État Louganskougol dans les mines « Oukraïna », « Perevalskaïa », et sur la production de matériaux de construction. Notes et références Voir aussi Articles connexes Oblast de Louhansk Liens externes Site officiel Portail de l’Ukraine
Pereval's'k

Pereval's'k (Ucraino: Перевальськ) è un centro abitato dell'Ucraina, situato nell'oblast' di Luhans'k. Dall'aprile 2014 è de facto parte della Repubblica Popolare di Lugansk. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Pereval's'k Collegamenti esterni Sito ufficiale, su perevalska-rada.lg.ua.
Perewalśk

Perewalśk (ukr. Перевальськ) – miasto na Ukrainie w obwodzie ługańskim, siedziba władz rejonu perewalskiego. Ośrodek przemysłu spożywczego. Historia Prawa miejskie od 1938. W 1989 liczyło 31 989 mieszkańców. W 2013 liczyło 25 941 mieszkańców. Od rozpoczęcia konfliktu w Donbasie w 2014 miasto jest pod kontrolą Ługańskiej Republiki Ludowej. Przypisy
Perevalsk

Perevalsk (în ucraineană Перевальськ) este orașul raional de reședință al raionului Perevalsk din regiunea Luhansk, Ucraina. În afara localității principale, nu cuprinde și alte sate. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației orașului Perevalsk era vorbitoare de rusă (89,22%), existând în minoritate și vorbitori de ucraineană (10,38%). Vezi și Lista orașelor din Ucraina Note
Mal

Mal (ukrajinsky Мал, *? — 945) byl drevljanský kníže, vůdce povstání z roku 945 (Kyjevská Rus), během kterého byl zabit kníže Igor. V pramenech bývá Mal uváděn též jako Maldit (Малдит). Jméno Mala je údajně spjato s názvem obce Malyn. Povstání roku 945 Mal se pokusil o sňatek s vdovou po Igorovi, kněžnou Olgou. Kněžna Olga se dvakrát krutě vypořádala s posly Mala a drevljanským urozeným pánům přichystala krvavou lázeň na Igorově hrobě, a pak vypravila vojsko na Drevljany a rozdrtila je. Posledním útočištěm odporu bylo město Iskorosteň. O osudu Mala se v «Pověsti dávných let» nic neříká. Možné příbuzenské vztahy Podle Vasilije Tatiščeva, se v Joakimovském letopise o Malovi říká, že je «kníže drevljanský, syn Niskiňův (сын Нискинин)». Některé prameny tvrdí, že dětmi Mala mohli být Maluša, klíčnice kněžny Olgy a matka knížete Vladimíra I. a Dobryni Válečníka. Zaujímali nevýznamná postavení na dvoře Olgy a Svjatoslava, ale později mohli dosáhnout významných výšin ve státní správě. Dobryňa se stal místodržitelem v Novgorodě, kam byli zakrátko vysláni i Vladimír s Malušou. Letopisy považují za otce Maluši Malka Ljubčanina. V bylinách má Dobryňa otčestvo Nikitič (Никитич) a je znám jako «vesničan (деревенщинa)». Vzhledem k tomu, že Mal se v některých letopisech jmenuje «Niskiňa (Нискиня)», předpokládá se, že otčestvo Nikitič je pozdější verzí otčestva Niskinič. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mal na Wikimedia Commons Korosteň v dějinách Archivováno 12. 2. 2010 na Wayback Machine.
Mał

Mał (ukr. Мал; zm. 946) – zgodnie z relacją Powieści minionych lat książę Drewlan ze stolicą w Iskorosteniu, przywódca buntu przeciwko Rusi Kijowskiej w 945 roku. W 945 roku Drewlanie zbuntowali się przeciwko zbyt wysokim daninom ściąganym przez kniazia kijowskiego Igora i zamordowali go. Następnie wysłali poselstwo do wdowy po Igorze, Olgi, proponując jej małżeństwo z Małem. Ta pozornie przyjmując oświadczyny, kazała podstępnie zamordować posłów w łaźni. Następnie udała się do Iskorostenia, by wyprawić tryznę na rzecz zmarłego męża; gdy Drewlanie upili się, jej drużyna wymordowała ich. O losie Mała Powieść minionych lat nie wspomina, należy jednak mniemać, iż zginął wraz z resztą możnowładców plemiennych. Jednak według hipotezy przedstawionej przez D.I. Prozorowskiego w 1864 roku Mał miał zostać wzięty do niewoli i był identyczny z Małem Lubczaninem, ojcem wojewody Dobryni oraz Małuszy, konkubiny Światosława I i matki Włodzimierza Wielkiego. Przypisy Bibliografia Najstarsza kronika kijowska. Powieść minionych lat. Wrocław: Ossolineum/DeAgostini, 2005, s. 48-51. ISBN 83-04-04750-0.
Мал (князь)

Мал (ум. 946) — древлянский князь, возглавивший восстание 945 года, в ходе которого был убит князь Игорь. После чего предпринимал попытки женитьбы на вдове Игоря княгине Ольге, посылая к ней сватов. Также в иностранных источниках носит имя Нискина (Ян Длугош) и Мальдитт (Сигизмунд Герберштейн). С именем Мала связывают название древлянского города Малин. Согласно Василию Татищеву, в Иоакимовской летописи о Мале говорится, что он «князь древлянский, сын Нискинин». Компонент mal входил в состав ряда кельтских имён (галльское Malorix, древнеирландское Cathmal). Восстание 945 года «Повесть временных лет» под 6453 годом рассказывает о том, как киевский князь Игорь, собрав дань с древлян, возвратился к ним с малой дружиной, чтобы собрать дань ещё раз. Древляне во главе со своим князем Малом решили оказать сопротивление. После смерти Игоря Мал предпринял попытку посвататься к его вдове, княгине Ольге. Попытка Мала не удалась. Ольга дважды расправилась с его послами и устроила резню древлянской знати на могиле Игоря, а в следующем году пошла войной на древлян и разгромила их. Последним очагом сопротивления был город Искоростень (ныне Коростень). О судьбе Мала в «Повести временных лет» ничего не сказано. Гипотеза Дмитрия Прозоровского Российский историк и палеограф Дмитрий Прозоровский в 1864 году выдвинул гипотезу о том, что князь Мал выжил во время похода Ольги на древлян, был взят в плен и якобы поселен в городе Любече. Основываясь на созвучии имен, Прозоровский отождествил Мала с Малком Любечанином – отцом Малуши, ключницы княгини Ольги и матери князя Владимира, и её брата Добрыни. Историк полагал, что именно гипотетическое княжеское происхождение Малуши и Добрыни обеспечило им впоследствии особое положение при дворе, а сыну Малуши и князя Святослава Владимиру — дало возможность стать великим князем, несмотря на то, что он был «робичичем», то есть сыном рабыни. Добрыня стал наместником в Новгороде, куда вскоре был отправлен и Владимир с Малушей. Памятник Памятник Малу установлен в городе Коростень. В литературе и кино Яков Княжнин. Трагедия «Ольга». Легенда о княгине Ольге (1983; СССР) режиссёр Юрий Ильенко, в роли Мала Виктор Демерташ. Страницы Российской истории. Земля предков (1994; Россия) режиссёр Александр Гурьев. Примечания Ссылки В.Н. Татищев. / ИСТОРИЯ РОССИЙСКАЯ / ЧАСТЬ ПЕРВАЯ / ГЛАВА ЧЕТВЕРТАЯ / ОБ ИСТОРИИ ИОАКИМА, ЕПИСКОПА НОВОГОРОДСКОГО . zhurnal.ru. Дата обращения: 19 июля 2010. Архивировано из оригинала 15 февраля 2009 года. Коростень в Истории Архивная копия от 12 февраля 2010 на Wayback Machine Мал // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Волынцевское водохранилище

Волынцевское водохранилище (укр. Волинцівське водосховище) — искусственный водоём озёрного типа восточнее города Енакиева в Донецкой области. Площадь — более 3 км². Высота над уровнем моря — 157,9 м. Образовано земляной плотиной длиной 180 м и шириной 6 м. Используется для хранения запасов питьевой воды, предназначенной для водоснабжения Енакиева и близлежащих городов. Вместе с Ольховским водохранилищем обеспечивает питьевой водой 15 городов Донецкой области с общей численностью населения более 1 млн чел. Физико-географическая характеристика На берегу Волынцевского водохранилища (образовано рекой Булавин) расположен лесной заказник местного значения — Урочище Россоховатое. Экологические проблемы Основными загрязнителями Волынцевского водохранилища являются шахтные воды шахт № 3 ш / у «Александровское», «Углегорской», «Булавинская» и «Ольховатская» ПО «Орджоникидзеуголь». Сбрасываемые шахтные воды имеют высокую минерализацию от 1,4 до 2,1 г / л. Уровень микробного загрязнения шахтных вод превышает гигиенический норматив от 2,5 до 240 раз. Примечания
Волинцівське водосховище

Воли́нцівське водосховище (побутова назва — «Третій Ставок») — штучна водойма озерного типу на схід від міста Єнакієвого в Донецькій області. Площа — понад 3 км². Використовується для зберігання запасів питної води, призначеної для водопостачання міста Єнакієве і довколишніх міст. Разом з Вільхівським водосховищем забезпечує питною водою 15 міст Донецької області з загальною чисельністю населення понад 1 млн чол. Фізико-географічна характеристика На березі Волинцівського водосховища (утворено річкою Булавинка) розташований лісовий заказник місцевого значення — Урочище Розсохувате. Історія Споруджене 1936 для водопостачання м. Єнакієвого. Після німецько-радянської війни відбудоване 1946 року. З переведенням м. Єнакієвого на водопостачання з каналу Сіверський Донець — Донбас, виконує роль резервного джерела та використовується для зрошування (1978—300 га). Екологічні проблеми Основними забруднювачами Волинцівського водосховища є шахтні води шахт № 3 ш/у «Олександрівське», «Вуглегірської», «Булавинська» і «Ольховатська» ВО «Орджонікідзевугілля». Скидаються шахтні води, які мають високу мінералізацію від 1,4 до 2,1 г/л. Рівень мікробного забруднення шахтних вод перевищує гігієнічний норматив від 2,5 до 240 раз. Примітки
Крушинка

Крушинка (на украински: Крушинка; на руски: Крушинка) е село в Северна Украйна, част от Василковски район на Киевска област. По данни от 2001 г. населението му е 347 души. География Външни препратки село Крушинка Архив на оригинала от 2017-04-20 в Wayback Machine. (сайт Української конфедерації журналістів). БІЛОЦЕРКІВСЬКА ДОРОГА Архив на оригинала от 2014-01-06 в Wayback Machine. Източници
Krušynka

Krušynka (ukrajinsky Крушинка, rusky Крушинка – Krušinka) je vesnice v Kyjevské oblasti na Ukrajině. K roku 2001 v ní žilo 347 obyvatel. Poloha Krušynka leží několik kilometrů severovýchodně od Vasylkiva, správního střediska rajónu. Kyjev, hlavní město celé Ukrajiny, je od ní vzdálen jen několik desítek kilometrů severovýchodně a významnou část zástavby tak tvoří letní chaty Kyjevanů. Dějiny První zmínka o vsi je z šestnáctého století. Podle místní legendy je její název odvozen od ukrajinského označení řešetláku. Kostel zde stál již v 19. století, ale byl za sovětské éry zbořen. Nový kostel byl postaven v 90. letech 20. století. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kruschynka na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Krušynka na Wikimedia Commons