NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Угриньковцы

Угриньковцы (укр. Угриньківці) — село в Залещицкой городской общине Чортковского района Тернопольской области Украины. Село основано в 1442 году. До 2020 года входило в Залещицкий район. Код КОАТУУ — 6122088701. Географическое положение Село Угриньковцы находится на берегу реки Тупа, выше по течению примыкает село Хартоновцы, ниже по течению примыкает село Дуплиска. Население Население по переписи 2001 года составляло 642 человека. Языковой состав Родной язык населения по данным переписи 2001 года: Объекты социальной сферы Школа I—II ст. Дом культуры. Фельдшерско-акушерский пункт. Достопримечательности Братская могила советских воинов. Известные уроженцы Рудзкий, Маврикий (1862—1916) — польский астроном, геофизик. Примечания
Угриньківці

Угри́ньківці — село в Україні, у Заліщицькій міській громаді Чортківського району Тернопільської області. Розташоване на річці Тупа. До 2020 адміністративий центр Угриньківської сільської ради, якій були підпорядковані села Бересток і Хартонівці. Населення — 641 особа (2007). До 2020 голова сільської Ради — Любов Гарвасюк. Походження назви В давнину долину р. Тупої покривали ліси. Сюди, тікаючи від полону та рятуючись від татарських набігів, прийшли брати Гринько і Харитон. Вони поселелись поряд і заснували власні хутори. Одне з поселень отримало назву Хартонівці, а поселення Гринька - Гриньківцями або Угриньківці. Історія Поблизу Угриньківців виявлено археологічні пам'ятки культури кулястих амфор, трипільської, голіградської і давньоруської культур. Трипільське поселення знаходиться біля заболоченої низовини, на схилі берега. Давньоруський могильник розміщений на віддалі 120 метрів від колишнього току колгоспу “Іскра”. Тут в 1971 році під час земляних робіт випадково виявлено підплитове похованя, яке дослідив Ю.М.Малєєв. На території села також знаходили наконечники, криві шаблі, носогрійки, рештки глиняного посуду та кам’яні знаряддя праці палеоліту. Перша писемна згадка про село датується 1442 роком. Перші поселенці оселилися в укріпленні, яке нині має назви «Замчище» та «Попова долина». Діяли товариства «Просвіта» (читальню засновано 1896, відновлено 1922), «Сільський господар», «Союз українок» та ін., кооператива. 12 червня 2020 року, відповідно до розпорядження Кабінету Міністрів України № 724-р «Про визначення адміністративних центрів та затвердження територій територіальних громад Тернопільської області» увійшло до складу Заліщицької міської громади. 19 липня 2020 року, в результаті адміністративно-територіальної реформи та ліквідації Заліщицького району, увійшло до складу новоутвореного Чортківського району. Населення Мова Розподіл населення за рідною мовою за даними перепису 2001 року: Районування Село ділиться на Долішній та Горішній кути. Пам'ятки Є церква Воздвиження Чесного Хреста Господнього (1769), руїни костьолу св. Яцека (1902). Споруджено пам'ятник воїнам-односельцям, полеглим у німецько-радянській війні (1968). Соціальна сфера Працюють ЗОШ 1-2 ступ., Будинок культури, бібліотека, ФАП, відділення зв'язку, торгові заклади. Спорт Є стадіон, де грає команда ФК «Угриньківці». Відомі люди Народилися Мельник Петро Миколайович (нар. 1943) — український журналіст та поет. Галерея Примітки Джерела М. Бігус, В. Олійник. Угриньківці // Тернопільський енциклопедичний словник : у 4 т. / редкол.: Г. Яворський та ін. — Тернопіль : Видавничо-поліграфічний комбінат «Збруч», 2008. — Т. 3 : П — Я. — 708 с. — ISBN 978-966-528-279-2. — С. 483. Заліщицький район. Угриньківці.
Užanský národní park

Užanský národní park (ukrajinsky Ужанський національний природний парк) je chráněná oblast na Ukrajině. Nachází se v okrese Užhorod v Zakarpatské oblasti na hranicích s Polskem a Slovenskem. Národní park byl vytvořen 5. srpna 1999 a má rozlohu 39 159 ha. Od roku 2007 je součástí lokality světového dědictví Původní bukové lesy Karpat a dalších oblastí Evropy. Je také součástí Biosférické rezervace Východní Karpaty. Park byl vytvořen na ochranu nedotčených bukových lesů Karpat. Na slovenské straně navazuje Národní park Poloniny a na polské Bieszczadský národní park. Dějiny V roce 1908, kdy Podkarpatská Rus patřila Rakousku-Uhersku, byla na ochranu krajiny bukového lesa vyhlášena přírodní rezervace v horním údolí řeky Stužyčanka. Rozloha rezervace byla 332 ha. Zároveň byla vytvořena lesní rezervace o rozloze 15 ha na toku v údolí řeky Uh. V letech 1919 až 1939 patřila Podkarpatská Rus Československu a obě rezervace byly značně rozšířeny. Další rezervace byla vytvořena na hoře Javirnyk. Po druhé světové válce byla oblast zcela opomíjena a byla zde zahájena masivní těžba dřeva. V roce 1974, kdy celá oblast byla součástí Ukrajinské sovětské socialistické republiky, která byla součástí Sovětského svazu, byla založena Lesní krajinná rezervace Stužica. Rozloha rezervace byla 2542 ha. V roce 1995 byla rezervace povýšena na regionální krajinný park a v roce 1999 na národní přírodní park. Geografie Park se nachází v údolích řeky Uh a jejích přítoků na západních svazích Karpat, ve východních Beskydech. Nejvyšším místem parku je hora Kinčyk Bukovskij (1251 m n. m.). Užanský národní park obsahuje čtyři výškové zóny, včetně bukového lesa, olšového lesa a nad 1100 m alpinské louky. Podnebí je mírné, s ročními srážkami kolem 900 mm a teploty v zimě pod nulou, takže hory jsou pokryty sněhem. Ekosystém V národním parku roste více než 1 500 druhů rostlin; asi 22 druhů cévnatých rostlin je endemických a 52 druhů, včetně 23 druhů orchidejí, je chráněno na národní úrovni. Mezi velké savce patří jelen evropský, srnec obecný, prase divoké, liška obecná a jezevec. Vyskytuje se zde 114 druhů ptáků. Cestovní ruch a infrastruktura Tato oblast je tradičně osídlena Lemky a měla silný vliv na jejich kulturu. V parku se zachovalo šest dřevěných kostelů postavených v 17. – 18. století. V parku je vyznačeno 17 stezek. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Uzhanskyi National Nature Park na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Užanský národní park na Wikimedia Commons
Uzjanskyj Nationalpark

Uzjanskyj Nationalpark (ukrainsk: Ужанський національний природний парк) er et beskyttet område i Ukraine. Det er beliggende i Velykobereznjanskyj rajon i Zakarpatska oblast, ved grænsen til Polen og Slovakiet. Parken blev oprettet den 5. august 1999 og har et areal på 391,6 km². Siden 2007 har det været en del af verdensarvsstedet Gamle oprindelige bøgeskove i Karpaterne og andre regioner i Europa. Det er også en del af Østkarpatiske Biosfærereservat. Parken blev skabt for at beskytte den uberørte bøgeskov i Karpaterne. Historie I 1908, da Transkarpatien (et andet navn for Zakarpatska oblast), stadig var en del af det østrig-ungarske imperium, oprettedes et naturreservat i den øvre dal af Stuzhychanka-floden for at beskytte bøgeskovslandskabet. Reservatets areal var 3,3 km². Samtidig blev et skovreservat på 15 hektar oprettet i den øvre dal af Uzj-floden. Mellem 1919 og 1938 tilhørte Transkarpatien Tjekkoslovakiet, og begge reservater blev betydeligt udvidet i areal. Et andet reservat blev oprettet på Yavirnyk-bjerget. Efter Anden Verdenskrig blev området fuldstændig forsømt, og der startede masseproduktion af tømmer. I 1974, under den sovjetiske periode, blev Stuzhytsiaskoven landskabsreservat etableret. Reservatets areal var 15,4 km² . I 1995 blev reservatet opgraderet til en regional landskabspark og i 1999 til en nationalpark. Geografi Parken ligger i Uzj-flodens dale og ved dens bifloder i de vestlige skråninger af Karpaterne. Det højeste punkt i parken er det 1.250 meter høje bjerg Kinchyk Bukowskij. Uzjanskyj Nationalpark indeholder fire højdezoner, herunder bøgeskov, elleskov og over 1.100 moh. alpine enge. Klimaet er tempereret, med den årlige nedbør på omkring 900 mm og temperaturer om vinteren under nul, så bjergene er dækket af sne. Økosystem Der er over 1500 plantearter i parken; omkring 22 karplantearter er endemiske, og 52 arter, herunder 23 orkidearter, er beskyttet på nationalt plan. Store pattedyr omfatter kronhjort, rådyr, vildsvin, rød ræv og grævling. Der er 114 fuglearter. Turisme og infrastruktur Området er befolket af Lemker (en) (eller rusiner) som har en stærk indflydelse på områdets kultur. Især seks trækirker bygget i det 17.-18. århundrede overlevede inde i parken. 17 stier er afmærket i parken. Referencer
Nationalpark Usch

i3i6 Der Nationalpark Usch (ukrainisch Ужанський національний природний парк Uschanskyj nazionalnyj pryrodnyj park) ist ein nach dem Fluss Usch benannter Nationalpark in der Ukraine. Er befindet sich im Rajon Welykyj Beresnyj in der Oblast Transkarpatien, an der Grenze zu Polen und der Slowakei. Der Park wurde am 5. August 1999 gegründet und hat eine Fläche von 391,593 km². Seit 2007 ist der Nationalpark Teil des Weltnaturerbes der UNESCO unter der Bezeichnung „Buchenurwälder und Alte Buchenwälder der Karpaten und anderer Regionen Europas“ sowie des Biosphärenreservats Ostkarpaten. Geschichte Bereits 1908, als das heutige Transkarpatien noch zum Königreich Ungarn gehörte, wurde im oberen Tal der Stuschichanka ein Naturreservat (331,8 ha) etabliert, um die Buchenwaldlandschaft zu schützen. Zur gleichen Zeit wurde im oberen Tal der Usch ein Waldreservat (14,9 ha) geschaffen. Zwischen 1919 und 1938 gehörte das Gebiet zur Tschechoslowakei. Während dieser Zeit wurden beide Reservate erheblich vergrößert. Zusätzlich wurde um den Berg Jawirnik ein weiteres Reservat geschaffen. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde jeglicher Naturschutz in der Region aufgegeben und zudem massive Holzwirtschaft betrieben. Zur Zeiten der Sowjetunion wurde 1974 eine Waldschutzzone (2542 ha) gegründet. 1995 wurde diese Waldschutzzone zu einem Landschaftsschutzgebiet und 1999 schließlich zu einem Nationalpark aufgewertet. Geographie Der Nationalpark befindet sich an den Tälern der Usch sowie deren Nebenflüssen in den westlichen Ausläufern der ukrainischen Karpaten. Die höchste Erhebung ist der Kinchyk Bukowskij (1251 m). Der Nationalpark besitzt vier Höhenzonen, welche sich durch Buchen- und Erlenwälder sowie in einer Höhe von über 1000 Metern durch Almwiesen auszeichnen. Das Klima ist gemäßigt mit einem jährlichen Niederschlag um 900 mm. Flora und Fauna Es gibt über 1500 Pflanzenarten im Nationalpark. Etwa 22 davon sind endemisch. 52 Arten, darunter 23 Orchideenarten, stehen auf nationaler Ebene unter Schutz. An großen Säugetieren gibt es Rotwild, Wildschweine, Füchse und Dachse. Außerdem leben im Nationalpark 114 Vogelarten. Weblinks Einzelnachweise
Uzh National Nature Park

Uzh National Nature Park (Ukrainian: Ужанський національний природний парк, romanized: Uzhanskyi natsionalnyi pryrodnyi park) is a protected area in Ukraine. It is located in Uzhhorod Raion of Zakarpattia Oblast, at the border with Poland and Slovakia. The national park was created on 5 August 1999 and has the area of 39,159.3 hectares (151.195 mi2). Since 2007, it is part of the World Heritage site Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe. It is also part of the East Carpathian Biosphere Reserve. The park was created to protect the pristine beech forest of the Carpathians. History In 1908, when the Transcarpathia still belonged to the Austro-Hungarian Empire, a nature reserve in the upper valley of the Stuzhychanka River to protect the beech forest landscape. The area of the reserve was 331.8 hectares (1.281 mi2). At the same time, a forest reserve of the area of 14.9 hectares (0.058 mi2) was created in the upper valley of the Uzh River. Between 1919 and 1938, the Transcarpathia belonged to Czechoslovakia, and both reserves were considerably expanded in area. Another reserve was created on the Yavirnyk Mountain. After World War II, the area was completely neglected, and mass timber production started. In 1974, during the Soviet period, Stuzhytsia Forest Landscape Reserve was established. The area of the reserve was 2,542 hectares (9.81 mi2). In 1995, the reserve was upgraded to a regional landscape park, and in 1999 to a national nature park. Geography The park is located in the valleys of the Uzh and its tributaries, as well as of the San, in the western slopes of the Carpathian Mountains. The highest point of the park is Kinchyk Bukovskyi Mountain (1,251 metres (4,104 ft)). Uzh National Nature Park contains four altitude zones, including beech forest, alder forest, and, above 1,100 metres (3,600 ft), alpine meadows. The climate is temperate, with the annual rainfall being around (900 millimetres (35 in), and temperatures in winter below zero, so that the mountains are covered in snow. Ecosystem There are over 1500 species of plants in the park; about 22 of vascular plant species are endemic, and 52 species, including 23 species of orchids, are protected at the national level. Big mammals include red deer, roe deer, wild boar, red fox, and badger. There are 114 bird species. Tourism and infrastructure The area is populated by Lemkos and has a strong influence of their culture. In particular, six wooden churches built in 17th-18th centuries survived inside the park. 17 trails are signposted within the park. References
Parque natural nacional de Uzhanian

El parque natural nacional de Uzhanian (en ucraniano: Ужанський національний природний парк) es un área protegida en Ucrania. Se encuentra en el raión de Velyky Bereznyi del óblast de Zakarpatia, en la frontera entre Polonia y Eslovaquia. El parque fue creado el 5 de agosto de 1999 y tiene una superficie de 39 159,3 hectáreas (151,2 mi²).​ Desde 2007, forma parte del sitio del Patrimonio Mundial Hayedos primarios de los Cárpatos y otras regiones de Europa. También es parte de la Reserva de la biosfera Carpática. El parque fue creado para proteger el bosque de hayas prístino de los Cárpatos.​ Historia En 1908, cuando la región de la Transcarpatia todavía pertenecía al Imperio austrohúngaro, se creó una reserva natural en el valle superior del río Stuzhychanka para proteger el paisaje del bosque de hayas. El área de la reserva era de 331,8 hectáreas (1,3 mi²). Al mismo tiempo, se creó una reserva forestal del área de 14,9 hectáreas (0,1 mi²) en el valle superior del río Uzh. Entre 1919 y 1938, Transcarpacia pertenecía a Checoslovaquia, y ambas reservas se ampliaron considerablemente. Se creó otra reserva en la montaña Yavirnyk. Después de la Segunda Guerra Mundial, el área quedó completamente abandonada y comenzó la producción masiva de madera.​ En 1974, durante el período soviético, se estableció la Reserva de paisaje forestal de Stuzhytsia. El área de la reserva era de 2542 hectáreas (9,8 mi²). En 1995, la reserva se convirtió en un parque paisajístico regional y en 1999, después de la independencia de Ucrania, en un parque natural nacional.​​ Topografía El parque está ubicado en los valles del río Uzh y sus afluentes en las laderas occidentales de los montes Cárpatos. El punto más alto del parque es la montaña Kinchyk Bukovskyi (1251 metros). El parque natural nacional Uzhanian contiene cuatro zonas de altitud, que incluyen bosques de hayas, bosques de alisos y, por encima de los 1100 metros (3608,9 pies), praderas alpinas. El clima es templado, con precipitaciones anuales en torno a los (900 milímetros (35,4 plg), y temperaturas en invierno bajo cero, de forma que las montañas quedan cubiertas de nieve.​ Flora y fauna Hay más de 1500 especies de plantas en el parque; alrededor de 22 de las especies de plantas vasculares son endémicas y 52 especies, incluidas 23 especies de orquídeas, que están protegidas a nivel nacional.​ Los grandes mamíferos incluyen ciervos, corzos, jabalíes, zorros y tejones. Hay 114 especies de aves.​ Turismo El área está poblada por Lemkos y lo cual tiene una fuerte influencia de su cultura. En particular, seis iglesias de madera construidas en los siglos XVII y XVIII sobrevivieron dentro del parque.​ Además existen diecisiete senderos señalizados dentro del parque para la práctica del senderismo y para visitas guiadas.​ Véase también Parques naturales nacionales de Ucrania Reservas naturales de Ucrania Referencias Enlaces externos Ministerio de Ecología y Recursos Naturales de Ucrania Archivado el 18 de octubre de 2019 en Wayback Machine.
Parco naturale nazionale dell'Už

Il parco naturale nazionale dell'Už (in ucraino Ужа́нський націона́льний приро́дний парк?) è un parco nazionale dell'Ucraina. Si estende su territori che amministrativamente fanno parte del distretto di Užhorod nell'Oblast' della Transcarpazia, presso al confine con la Polonia e la Slovacchia. Il parco nazionale venne istituito nel il 5 agosto 1999 e copre un'area di 39 159,3 ettari (391,593 km²). A partire dal 2007 fa parte del World Heritage site Antiche faggete primordiali dei Carpazi e di altre regioni d'Europa. Fa anche parte della Riserva della biosfera dei Carpazi Orientali. Il parco nazionale è stato creato per tutelare la foresta incontaminata di faggi dei Carpazi. Storia Nel 1908, quando la Transcarpazia apparteneva ancora all'Impero austro-ungarico, fu istituita una riserva naturale nell'alta valle del fiume Stuzhychanka per proteggere il paesaggio della faggeta. L'area della riserva era 331,8 ettari. Allo stesso tempo, una riserva forestale della superficie di 14,9 ettari fu creata nell'alta valle del fiume Už. Tra il 1919 e il 1938, la Transcarpazia apparteneva alla Cecoslovacchia ed entrambe le riserve furono notevolmente ampliate in superficie. Un'altra riserva fu creata sul monte Yavirnyk. Dopo la seconda guerra mondiale, l'area fu completamente trascurata e iniziò la produzione di legname su larga scala. Nel 1974, durante il periodo sovietico, fu istituita la Riserva paesaggistica forestale di Stuzhytsia. L'area della riserva era 2.542 ettari. Nel 1995, la riserva è stata elevata a parco paesaggistico regionale, e nel 1999 a parco naturale nazionale. Geografia Il parco si trova nelle valli dell'Už e dei suoi affluenti e in quella del San, sul versante occidentale dei Carpazi. Il punto più alto del parco è il monte Kinchyk Bukovskyi (1.251 metri di altezza). Il Parco Naturale Nazionale di Už comprende quattro zone altitudinali, tra cui la foresta di faggi, la foresta di ontani e, sopra 1.100 metri di quota, i prati alpini. Il clima è temperato, con precipitazioni annue pari a circa 900 millimetri all'anno, e temperature invernali sotto zero, così che spesso le montagne sono coperte di neve. Ecosistema Nel parco sono presenti oltre 1500 specie di piante; circa 22 specie di piante vascolari sono endemiche e 52 specie, tra cui 23 specie di orchidee, sono protette a livello nazionale. I grandi mammiferi includono il cervo rosso, il capriolo, il cinghiale, la volpe rossa e il tasso. Ci sono 114 specie di uccelli. Turismo e infrastrutture La zona è abitata dai Lemko e risente fortemente dell'influenza della loro cultura. In particolare, all'interno del parco sono sopravvissute sei chiese in legno costruite tra il XVII e il XVIII secolo. Nell'area protetta sono disponibili 17 sentiri segnalati. Note Galleria di immagini Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Parco naturale nazionale dell'Už Collegamenti esterni
Nationaal Park Oezjansky

Het Oekraïense Nationaal Park Oezjansky (Oekraïens: Ужанський національний природний парк) is gelegen in het Karpatengebergte van de oblast Transkarpatië. Het nationaal park werd opgericht in september 1999 en heeft een oppervlakte van 391,59 km². De eeuwenoude beukenbossen zijn van een hoog natuurbeschermingsbelang en beslaan binnen het een oppervlakte van 37,373 km². Het park grenst aan het Nationaal Park Bieszczady van Polen en Nationaal Park Poloniny van Slowakije. Sinds 1998 behoort Oezjansky, samen met de twee voorgenoemde nationale parken, onder het Oost-Karpatisch Biosfeerreservaat. Bovendien is deelgebied Stoezjytsja-Oezjok sinds 2007 onderdeel van de UNESCO-werelderfgoedinschrijving «Oude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van Europa». Biotoop Het Nationaal Park Oezjansky ligt ten westen van de bovenloop van de rivier Oezj. De belangrijkste bergtop is de Kremenets (1.221 meter), die op het drielandenpunt van Oekraïne, Slowakije en Polen ligt. Er liggen vier belangrijke vegetatiezones, namelijk beukenbossen, beuken-zilversparrenbossen, dwergvegetatie met groene els (Alnus viridis) en alpenweiden. In de laatstgenoemde biotoop zijn veel plantensoorten te vinden die endemisch zijn voor de Karpaten. Flora In het Nationaal Park Oezjansky zijn meer dan 900 vaatplanten. Daaronder bevinden zich onder andere de bergkwastjesbloem (Soldanella montana), soldaatje (Orchis militaris), vlierorchis (Dactylorhiza sambucina), kruisbladgentiaan (Gentiana cruciata), leverbloempje (Anemone hepatica) en de bonte krokus (Crocus vernus vernus). Er zijn in het gebied meer dan 300 verschillende korstmossen vastgesteld en staat bekend om zijn hoge aandeel aan endemische soorten binnen deze groep. Ook zijn er 143 mossen en 58 schimmels vastgesteld. Fauna Het Nationaal Park Oezjansky telt 55 zoogdiersoorten. Vierentwintig van deze zoogdieren zijn opgenomen op de rode lijst van bedreigde soorten van Oekraïne. Dit zijn soorten als bruine beer (Ursus arctos), Euraziatische lynx (Lynx lynx), boommarter (Martes martes), Europese wilde kat (Felis silvestris), das (Meles meles), bergspitsmuis (Sorex alpinus) en edelhert (Cervus elaphus). Langs rivieren kan tevens de otter (Lutra lutra) worden gevonden. In poelen in het gebied leven amfibieën als geelbuikvuurpad (Bombina variegata) en karpatensalamander (Lissotriton montandoni). Afbeeldingen
Użański Park Narodowy

Użański Park Narodowy (ukr. Ужанський національний природний парк, Użanśkyj nacjonalnyj pryrodnyj park) – park narodowy w zachodniej Ukrainie, w rejonie wełykoberezniańskim obwodu zakarpackiego. Powierzchnia – 391,593 km² (39 159,3 ha). Siedziba dyrektora Parku znajduje się w Wełykym Bereznym. Należy do ekoregionu lasów karpackich. Na terenach dzisiejszego parku narodowego obszary chronione – rezerwaty Stużycia i Tycha zostały powołane jeszcze w 1908 przez władze węgierskie. Rezerwat Stużycia stopniowo powiększano i w 1974 Krajobrazowy Rezerwat Leśny Stużyca miał już powierzchnię 2542 ha. W 1998 władze obwodu zakarpackiego powołały obejmujący ten rezerwat Użański Regionalny Park Krajobrazowy o powierzchni 14 665 ha. Dzisiejszy Użański PN został utworzony w miejscu tego parku na mocy rozporządzenia prezydenta Ukrainy w 1999. Park dzieli się na cztery strefy: chronioną, ograniczonej rekreacji, stacjonarnej rekreacji i gospodarczą, o różnym stopniu ochrony i ograniczeniu gospodarki. Naukową opiekę nad parkiem sprawuje Użhorodzki Uniwersytet Państwowy. Położenie Użański PN mieści się w zakątku Zakarpacia utworzonym przez zbieg granicy Ukrainy z Polską i ze Słowacją. Obejmuje obie strony doliny górnego Użu wraz z jego źródłami – wschodni kraniec Bieszczadów Zachodnich, południowo-zachodni kraniec Bieszczadów Wschodnich i północno-zachodnią część Połoniny Równej. Najwyższe szczyty Parku leżą w grzbiecie granicznym z Polską – Wielka Rawka (1304 m n.p.m.) i Kińczyk Bukowski (1251 m n.p.m.). Po stronie polskiej z Użańskim PN sąsiaduje Bieszczadzki Park Narodowy, a po stronie słowackiej – Park Narodowy Połoniny. Wraz z nimi Użański PN wchodzi w skład Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Karpaty Wschodnie”. Na Przełęczy Użockiej Użański PN graniczy z Nadsańskim Regionalnym Parkiem Krajobrazowym. Ze względu na znaczne wyniesienie Użańskiego PN nad poziom morza klimat terenów Parku jest umiarkowany (do 800 m n.p.m.) i chłodny (powyżej 800 m n.p.m.). Poza tym klimat tych terenów kształtuje powietrze napływające doliną Użu znad Kotliny Panońskiej. Flora Roślinność Parku stanowią głównie lasy liściaste (do 1100 m n.p.m.), z których ponad 3 tys. ha stanowią pierwotne puszcze. Głównym gatunkiem lasotwórczym jest buk, który zajmuje 76,9% areału. Innymi ważniejszymi gatunkami liściastymi są brzoza (4,1%), olsza szara (4%) i dęby (głównie dąb szypułkowy; 1,5%), zaś rzadkimi domieszkami są grab, jawor i jesion (po 0,2%). Z gatunków iglastych największe areały zajmują świerk (7,8%) i jodła (4,4%). Stosunkowo duży obszar zajmuje sztucznie wprowadzona daglezja (0,5%), rzadkimi domieszkami są natomiast modrzew i sosna zwyczajna (po 0,1%). Przez Park, na całej długości doliny Użu, przebiega droga regionalna H13 z Sambora przez Przełęcz Użocką do Użhorodu. Przypisy