NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kulykivka

Kulykivka (Ukrainian: Куликівка; Russian: Куликовка, romanized: Kulikovka) is a rural settlement in Chernihiv Raion, Chernihiv Oblast, northern Ukraine. It hosts the administration of Kulykivka settlement hromada, one of the hromadas of Ukraine. The Kulykivka is located on the Dnieper lowland, in a zone of mixed forests, in Chernihiv Polissya. Kulykivka was founded in 1650. Population: 4,928 (2022 estimate). History Until 18 July 2020, Kulykivka was the administrative center of Kulykivka Raion. The raion was abolished in July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Chernihiv Oblast to five. The area of Kulykivka Raion was merged into Chernihiv Raion. Until 26 January 2024, Kulykivka was designated urban-type settlement. On this day, a new law entered into force which abolished this status, and Kulykivka became a rural settlement. Geography The Kulykivka is located in the central part of Chernihiv Oblast, on the Dnieper lowland, in a zone of mixed forests, in Chernihiv Polissya. The terrain is flat, there are swamps. Kulykivka is located in the Desna River valley. There are also lakes and ponds on the territory of the urban-type settlement. The soils are sod-podzolic. The climate of Kulykivka is moderately continental, with warm summers and relatively mild winters. The average temperature in January is about -7 °C, and in July - +19 °C. The average annual precipitation ranges from 550 to 660 mm, with the highest precipitation in the summer period. The railway line of the South-Western Railway and the Chernihiv-Pyryatyn highway pass through the village. References
Kulykivka

Kulykivka (ucraniano: Куликі́вка) es un sélyshche de Ucrania perteneciente al raión de Chernígov de la óblast de Chernígov. En 2022, la localidad tenía una población de 4928 habitantes.​ Es sede de un municipio que incluye como pedanías veintidós pueblos que añaden otros diez mil habitantes a la población. Este municipio se formó en 2017 mediante la fusión del ayuntamiento urbano de Kulykivka (que únicamente incluía como pedanía a Péniazivka) con los vecinos consejos rurales de Avdíyivka, Baklanova Muraviika, Veresoch, Vershýnova Muravika, Vybli, Hórbove, Hrábivka, Drimailivka, Drozdivka, Zhúkivka, Kládkivka, Kovchyn, Orlivka, Saltykova Divytsia y Jýbalivka. El área formaba parte hasta 2020 del raión de Kulykivka, del que esta localidad era la capital.​ La localidad fue fundada a mediados del siglo XVII como un asentamiento militar cosaco, en la sotnia de Saltykova Divytsia del regimiento de Nizhyn. Posteriormente, el Imperio ruso incluyó el pueblo en la vólost de Saltykova Divytsia del uyezd de Chernígov de la gobernación de Chernígov. Fue una localidad rural hasta finales del siglo XIX, cuando comenzó a desarrollarse por su cercanía a la capital regional, especialmente al abrirse en 1893 una estación del ferrocarril de vía estrecha de Chernígov a Kruty. La RSS de Ucrania le dio el estatus de asentamiento de tipo urbano en 1960 y el de capital de su propio raión en 1966.​​​ Se ubica unos 20 km al sureste de Chernígov, sobre la carretera R67 que lleva a Pyriatyn. Referencias
Kulykivka

Kulykivka (in ucraino Куликівка?) è un insediamento rurale ucraino (4 928 abitanti) nel distretto di Černihiv, nell'oblast' di Černihiv. Ospita l'amministrazione della comunità territoriale di Kulykivka, una delle comunità territoriali dell'Ucraina. Fino al 18 luglio 2020 Kulykivka è stata il centro amministrativo del distretto di Kulykivka, abolito come parte della riforma amministrativa dell'Ucraina, che ha ridotto a cinque il numero dei distretti dell'oblast' di Černihiv. L'area del distretto di Kulykivka è stata fusa nel distretto di Černihiv. Fino al 26 gennaio 2024 Kulykivka era classificata come insediamento di tipo urbano. Da tale data è entrata in vigore una nuova legge che ha abolito questo status e Kulykivka è stata riclassificata come insediamento rurale. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kulykivka
Kułykiwka

Kułykiwka – osiedle typu miejskiego w rejonie czernihowskim, w obwodzie czernihowskim Ukrainy. Znajduje się tu stacja kolejowa Imeni Borysa Olijnyka, położona na linii Czernihów – Niżyn. Historia Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1650, status osiedla typu miejskiego posiada od 1960. W 1989 liczyło 6084 mieszkańców. W 2013 liczyło 5534 mieszkańców. Do 2020 siedziba władz rejonu kułykiwskiego. Przypisy
Куликовка (Черниговская область)

Кулико́вка (укр. Куликівка) — посёлок в Черниговском районе Черниговской области Украины, административный центр Куликовской поселковой общины. До 17 июля 2020 года был административным центром Куликовского района. Географическое положение Находится в 39 километрах к юго-востоку от Чернигова. История Селение было основано в 1650 году. В 1781 году стало селом Черниговского уезда Черниговского наместничества, с 1802 года — Черниговской губернии Российской империи. В ходе административно-территориальной реформы в 1922 году Куликовка стала центром волости, а в 1923 году — районным центром. В ходе Великой Отечественной войны с 8 сентября 1941 до 16 сентября 1943 года Куликовка была оккупирована немецкими войсками. 22 сентября 1943 года происходил бой за посёлок. В 1960 году Куликовка получила статус посёлка городского типа. В 1972 году здесь действовали льнозавод, инкубаторно-птицеводческая станция, осуществлялся ремонт комбайнов. В январе 1989 года численность населения составляла 6084 человека. В мае 1995 года Кабинет министров Украины утвердил решение о приватизации Куликовского льнозавода. В дальнейшем, завод остановил работу, половина производственного оборудования была демонтирована на металлолом. По состоянию на 1 января 2013 года численность населения составляла 5534 человек. Экономика отделение Приватбанка «Куликовское». Транспорт Ближайшая железнодорожная станция - имени Бориса Олейника (прежнее название станция «Дроздовка») на линии Чернигов — Нежин Юго-Западной железной дороги. Известные жители В Куликовке родились: оперная певица Анастасия Зиновьевна Левицкая и Герои Советского Союза Марк Гуз и Степан Мурза. Примечания Ссылки http://foto-planeta.com/np/828/kulikovka.html
Stara Sil

Stara Sil (ukrainisch Стара Сіль; russisch Старая Соль/Staraja Sol, polnisch Stara Sól oder älter Starasól) ist eine Siedlung städtischen Typs im Rajon Sambir der Oblast Lwiw im Westen der Ukraine südwestlich der Oblasthauptstadt Lemberg am Fuße der Waldkarpaten gelegen. Am 12. Juni 2020 wurde die Siedlungsratsgemeinde Stara Sil, zu der auch die Dörfer Stara Ropa (Стара Ропа) und Twari (Тварі) gehörten, aufgelöst und die Orte ein Teil der Stadtgemeinde Staryj Sambir (Старосамбірська міська громада/Starosambirska miska hromada), die Stadt Staryj Sambir liegt etwa 5 Kilometer südlich. Geschichte Der Ort wurde 1255 zum ersten Mal schriftlich erwähnt und erhielt 1421 civitatem seu opidum dictum Zalczbork alio nomine Slone circa zuppas salis Solony et Olchowy Pothok das Magdeburger Stadtrecht. Der deutsche Name Salzburg (alle Nebennamen waren vom Salz abgeleitet) deutete auf einen bedeutenden Anteil deutscher Bewohner. Der polnische erste Ortsname Słone war vom Adjektiv słony – salzig (ukrainisch sołonyj mit dem Volllaut, siehe Solony im Dokument aus 1421; altruthenisch sol > ukrainisch sil) abgeleitet und wurde zu Schol im Jahr 1508 zu Sol (1599) und Stara Sol (alte Salze). Schon vor der Gründung der Stadt gab es im Ort eine orthodoxe Kirche, die römisch-katholische Kapelle wurde 1469 zu einer Kirche. Die Stadt verfiel im 17. Jahrhundert. Im frühen 18. Jahrhundert wurden die letzten Salzsiedereien erschlossen. Von 1774 bis 1918 gehörte die Stadt unter seinem polnischen Namen Stara Sól zum österreichischen Kronland Galizien und war von 1854 bis 1867 Sitz einer Bezirkshauptmannschaft, danach wurde der Bezirk auf die Bezirke Sambor, Staremiasto und Przemysl aufgeteilt sowie ein Bezirksgericht des späteren Bezirks Stary Sambor eingerichtet. Nach dem Ende des Ersten Weltkrieges kam der mehrheitlich polnische Ort zu Polen (in die Woiwodschaft Lwów, Powiat Sambor), wurde im Zweiten Weltkrieg 1939 bis 1941 von der Sowjetunion und dann bis 1944 von Deutschland besetzt und hier in den Distrikt Galizien eingegliedert. Während der sowjetischen Besetzung wurde der Stara Sil der Status einer Siedlung städtischen Typs verliehen. Nach dem Krieg kam es zum Austausch der Polen aus der Stadt für Ukrainer aus Polen. Nach dem Ende des Krieges wurde der Ort der Sowjetunion zugeschlagen, dort kam das Dorf zur Ukrainischen SSR und ist seit 1991 ein Teil der heutigen Ukraine. Weblinks Starasól. In: Filip Sulimierski, Władysław Walewski (Hrsg.): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Band 11: Sochaczew–Szlubowska Wola. Walewskiego, Warschau 1890, S. 222 (polnisch, edu.pl). Einzelnachweise
Stara Sil

Stara Sil (Ukrainian: Стара Сіль, lit. 'Old Salt'; Polish: Stara Sól; German: Salzbrock), formerly known as Stara Ropa (Ukrainian: Стара Ропа, lit. 'Old Brine') is a rural settlement in Sambir Raion, Lviv Oblast, of Western Ukraine. It belongs to Staryi Sambir urban hromada, one of the hromadas of Ukraine. Population: 1,074 (2022 estimate). Geography The settlement is located in the Ukrainian Carpathians hills in the western part of the Lviv region. This is on the path Staryi Sambir – Khyriv at a distance of 7 kilometres (4.3 mi) from the administrative center Staryi Sambir and 96 kilometres (60 mi) from the regional center of Lviv. History and attractions The first historical mention is traditionally considered the year 1254. However, according to some sources, the settlement was founded as an outpost in the 9–10 century. Since ancient times in the territory settlement were the extraction of salt, hence the name of the settlement. Stara Sil was granted the Magdeburg Law in 1421. Until 18 July 2020, Stara Sil belonged to Staryi Sambir Raion. The raion was abolished in July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Lviv Oblast to seven. The area of Staryi Sambir Raion was merged into Sambir Raion. Until 26 January 2024, Stara Sil was designated urban-type settlement. On this day, a new law entered into force which abolished this status, and Stara Sil became a rural settlement. Stara Sil contains a number of listed architectural monuments of Sambir Raion: Church of the Resurrection of Christ (wooden), 17th century The bell tower of the church of the Resurrection of Christ (wooden), 17th century Church of St. Michael (stone), 1613–1660, 1922–1928 The bell tower of the church of St. Michael (mix.), 17th century Church of Saint Paraskevi (wooden), 16th–17th centuries The bell tower of the church of St. Paraskevi, 17th century Notable people Ludwik Dutkiewicz (1921–2008), an artist, was born in Stara Sil. Gallery References External links смт. Стара Сіль, Львівська область, Старосамбірський район, Облікова картка (in Ukrainian) Стара Сіль, церква Воскресіння Господнього XVII ст., церква Св. Параскеви XVII ст. (in Ukrainian) Via Est Vita. Стара Сіль. Частина 1 Костел Архістратига Михаїла (in Ukrainian) weather.in.ua Stara Sil' Literature Історія міст і сіл УРСР : Львівська область, Населені пункти, центри селищних і сільських Рад, Старосамбірського району, Стара Сіль. – К. : ГРУРЕ, 1968 р. Page 785 (in Ukrainian)
Stara Sil

Stara Sil (în ucraineană Стара Сіль) este o așezare de tip urban din raionul Starîi Sambir, regiunea Liov, Ucraina. În afara localității principale, mai cuprinde și satele Stara Ropa și Tvari. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației așezării de tip urban Stara Sil era vorbitoare de ucraineană (98,2%), existând în minoritate și vorbitori de polonă (1,23%). Note
Dobrovelychkivka

Dobrovelychkivka (Ukrainian: Добровеличківка) is a rural settlement in Novoukrainka Raion, Kirovohrad Oblast, southern Ukraine. Dobrovelychkivka hosts the administration of Dobrovelychkivka settlement hromada, one of the hromadas of Ukraine. The population of the settlement is 5,358 (2022 estimate). Geography Dobrovelychkivka is located in the western part of Dnieper Upland. It is noted for being the purported geographical center of Ukraine. History The settlement was founded as a khutir in 1776 by Major Velychkivskyi who sold it next year to poruchik Revutskyi. Until 1883 it was known as Revutske. Until World War I, in the settlement existed a female teacher seminary, which in 1916 graduated a wife of Nestor Makhno, Halyna Kuzmenko. Dobrovelychkivka was occupied by Nazi Germany on 1 August 1941 during World War II. Jewish homes were soon registered and marked with Stars of David. In late December 1941, all Jews from the town were taken to the village of Maryevka and shot to death. Dobrovelychkivka was liberated from Nazi Germany by the Red Army on 17 March 1944. Until 18 July 2020, Dobrovelychkivka was the administrative center of Dobrovelychkivka Raion. The raion was abolished in July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Kirovohrad Oblast to four. The area of Dobrovelychkivka Raion was merged into Novoukrainka Raion. Until 26 January 2024, Dobrovelychkivka was designated urban-type settlement. On this day, a new law entered into force which abolished this status, and Dobrovelychkivka became a rural settlement. Economy Dobrovelychkivka hosts a regional bazaar on Wednesday and Friday mornings. References
Dobrovelychkivka

Dobrovelychkivka (en ucraniano: Добровеличківка, en ruso: Добровели́чковка) es un asentamiento ucraniano ubicado en el Raión de Novoukrainka en el Óblast de Kirovogrado.​ Historia Hasta el 18 de julio de 2020, Dobrovelychkivka fue el centro administrativo de Raión de Dobrovelychkivka. El raión se abolió en julio de 2020 como parte de la reforma administrativa de Ucrania, que redujo el número de riones del Óblast de Kirovogrado a cuatro. El área del Raión de Dobrovelychkivka se fusionó con el Raión de Novoukrainka.​​ Referencias Enlaces externos
Dobrowełyczkiwka

Dobrowełyczkiwka – osiedle typu miejskiego w obwodzie kirowohradzkim na Ukrainie, siedziba władz rejonu dobrowełyczkiwskiego, środek Ukrainy. Historia Podczas okupacji hitlerowskiej, w listopadzie 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 300 osób. 23 grudnia 1941 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali. Demografia W 1989 liczyło 7509 mieszkańców. W 2001 liczyło 6976 mieszkańców. W 2013 liczyło 5763 mieszkańców. W 2019 liczyło 5575 mieszkańców. Przypisy Linki zewnętrzne Dobrowieliczka, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 78 .
Dobrovelîcikivka

Dobrovelîcikivka (în ucraineană Добровеличківка) este așezarea de tip urban de reședință a raionului Dobrovelîcikivka din regiunea Kirovohrad, Ucraina. În afara localității principale, mai cuprinde și satele Mariivka și Varvaro-Oleksandrivka. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației așezării de tip urban Dobrovelîcikivka era vorbitoare de ucraineană (96,6%), existând în minoritate și vorbitori de rusă (3,02%). Note
Добровеличковка

Добровели́чковка (укр. Добровеличківка) — посёлок, центр Добровеличковской поселковой общины Новоукраинского района Кировоградской области Украины. Географическое положение Посёлок расположен на речке Добрая, принадлежащей бассейну Южного Буга, в 24 км от железнодорожной станции Одесской железной дороги в городе Помошная. После провозглашения независимости Украины Добровеличковка некоторое время считалась географическим центром Украины (при въезде в посёлок был установлен памятный знак, посвящённый этому), но в дальнейшем Государственный комитет природных ресурсов Украины установил, что географическим центром страны является село Марьяновка. История Селение являлось центром Добровеличковской волости Елисаветградского уезда Херсонской губернии Российской империи. В 1931 году началось издание районной газеты. Во время Великой Отечественной войны селение было оккупировано немецкими войсками. В 1972 году в посёлке действовали маслодельный завод и кирпичный завод. В мае 1995 года Кабинет министров Украины утвердил решение о приватизации находившихся здесь молокозавода, АТП-13540, заготконторы, райсельхозтехники и райсельхозхимии, в июле 1995 года было утверждено решение о приватизации консервного завода. До 2020 года посёлок был административным центром Добровеличковского района Население В январе 1989 года численность населения составляла 7509 человек. По состоянию на 1 января 2013 года численность населения составляла 5763 человека. Экономика Консервный завод. Хлебокомбинат. Краеведческий музей. Известные уроженцы Вайзман, Пиня Шмулевич — генерал-майор РККА, участник Великой Отечественной войны. Примечания Ссылки Неофициальный сайт Добровеличковки Сайт о Добровеличковке
Pidbusch

Pidbusch (ukrainisch Підбуж; russisch Подбуж Podbusch, polnisch Podbuż, deutsch selten auch Podbusz) ist eine Siedlung städtischen Typs im Rajon Drohobytsch der Oblast Lwiw im Westen der Ukraine südlich der Oblasthauptstadt Lemberg am Fuße der Waldkarpaten gelegen. Am 12. Juni 2020 wurde die Siedlung ein Teil der neu gegründeten Siedlungsgemeinde Schidnyzja (Східницька селищна громада/Schidnyzka selyschtschna hromada), bis dahin war sie mit dem Dorf Storona (Сторона) ein Teil der Siedlungsratsgemeinde Pidbusch. Die Stadt Boryslaw liegt etwa 5 Kilometer östlich, durch den Ort fließt der Fluss Bystryzja Tysmenyzka. Geschichte Der Ort wurde 1400 zum ersten Mal schriftlich erwähnt, von 1772 bis 1918 gehörte er unter seinem polnischen Namen Podbuż zum österreichischen Kronland Galizien und war von 1854 bis 1867 Sitz einer Bezirkshauptmannschaft, danach wurde der Bezirk auf die Bezirke Sambor, Staremiasto, Turka und Drohobycz aufgeteilt, der Ort selbst kam zum Bezirk Drohobycz, gleichzeitig wurde im Ort ein Bezirksgericht eingerichtet. Nach dem Ende des Ersten Weltkrieges kam der Ort zu Polen (in die Woiwodschaft Lwów, Powiat Drohobycz), wurde im Zweiten Weltkrieg nach der Sowjetischen Besetzung Ostpolens 1939 bis 1941 ein Teil der Sowjetunion, diese machte den Ort ab Januar 1940 zum Zentrum des Rajons Pidbusch/Podbusch innerhalb der Oblast Drohobytsch. Nach dem Beginn des Deutsch-Sowjetischen Krieges wurde Pidbusch ab Juni 1941 bis 1944 von Deutschland besetzt und hier in den Distrikt Galizien eingegliedert. Nach dem Ende des Krieges wurde der Ort wieder der Sowjetunion zugeschlagen, dort kam das Dorf zur Ukrainischen SSR, blieb bis 1959 Rajonshauptstadt und ist seit 1991 ein Teil der heutigen Ukraine. 1957 wurde Pidbusch der Status einer Siedlung städtischen Typs verliehen. Söhne und Töchter der Ortschaft Bekannteste Persönlichkeit des Ortes ist der Arzt und Politiker Joseph Dietl (1804–1878), welcher im Ort geboren wurde. Weblinks Eintrag zum Ort in der Enzyklopädie der Geschichte der Städte und Dörfer der Ukrainischen SSR (ukrainisch) Podbuż. In: Filip Sulimierski, Władysław Walewski (Hrsg.): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Band 8: Perepiatycha–Pożajście. Walewskiego, Warschau 1887, S. 366 (polnisch, edu.pl). Einzelnachweise
Pidbuzh

Pidbuzh (Ukrainian: Підбуж) is a rural settlement in Drohobych Raion of Lviv Oblast in Ukraine. It is located in the Carpathian Mountains, at the banks of the Bystrytsia Pysmenytska, a right tributary of the Dniester. It belongs to Skhidnytsia settlement hromada, one of the hromadas of Ukraine. Population: 3,346 (2022 estimate) Until 26 January 2024, Pidbuzh was designated urban-type settlement. On this day, a new law entered into force which abolished this status, and Pidbuzh became a rural settlement. Economy Transportation The settlement is connected by roads with Drohobych, as well as with Sambir where there is access to Highway H13 connecting Lviv with Uzhhorod. The closest railway stations are also in Drohobych and Sambir. References
Pídbuzh

Pídbuzh (ucraniano: Пі́дбуж; polaco: Podbuż) es un asentamiento de tipo urbano de Ucrania perteneciente al municipio de Sjídnytsia en el raión de Drohóbych de la óblast de Leópolis. En 2017, la localidad tenía 3327 habitantes.​ Se conoce la existencia de la localidad desde 1400, aunque durante siglos fue un pueblo de pequeño tamaño. Sus principales monumentos son las iglesias de los siglos XVIII-XIX. Adoptó estatus urbano en 1957.​​ Hasta la reforma territorial de 2020 tenía su propio ayuntamiento, en cuyo territorio se incluía como pedanía el pueblo de Storona.​ Se ubica unos 15 km al oeste de la capital distrital Drohóbych. Referencias
Podbuż

Podbuż (ukr. Підбуж) – osiedle typu miejskiego w rejonie drohobyckim obwodu lwowskiego. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Podbuż w powiecie drohobyckim w województwie lwowskim. W 1941 Ukraińska Policja Pomocnicza wywiozła wszystkich miejscowych Żydów do getta. W latach 1943 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 7 Polaków. W Podbużu urodził się Józef Dietl – polski lekarz, polityk, profesor i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, prezydent Krakowa w latach 1866–1874. Zabytki Cerkiew pod wezwaniem Soboru św. Jana Chrzciciela z 1828 (w jurysdykcji Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Kijowskiego) Drewniana cerkiew Przemienienia Pańskiego z 1872 Zespół budynków sądu grodzkiego zamieniony obecnie na magazyny domu starców Stary cmentarz polski usytuowany na miejscowym wzgórzu ze zrujnowaną kaplicą grobową Sprawiedliwi wśród Narodów Świata (Polacy ratujący Żydów w Podbużu) Maria Kordasiewicz i jej córka Helena - ukrywały 6-osobową rodzinę Adolfa Szwinda, tytuł Sprawiedliwych przyznano im w 1989 roku rodzina Lechkich: Szczepan i Katarzyna oraz ich dzieci Ignacy, Anna, Maria (po mężu Piotrowska), Ludwika (po mężu Mazek), Stefania (po mężu Zaborowska) - ukrywali Annę i Janasa Zuckerbergów, ich córkę Zofię oraz Sabinę Tepper. Uznani za Sprawiedliwych w 2015 roku Tadeusz Słowik - ukrywał Jakuba Bauera, Charlottę Katz i Ryszarda Sochaczewskiego, tytuł Sprawiedliwego przyznano mu w 1986 roku Przypisy Linki zewnętrzne Podbuż, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 366 . Podbuż i okolica - strona poświęcona historii krainy podbuskiej Podbuż na stronie Rady Najwyższej Ukrainy Archiwalne widoki miejscowości w bibliotece Polona
Pidbuj

Pidbuj (în ucraineană Підбуж) este o așezare de tip urban din raionul Drohobîci, regiunea Liov, Ucraina. În afara localității principale, mai cuprinde și satul Storona. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației așezării de tip urban Pidbuj era vorbitoare de ucraineană (99,65%), existând în minoritate și vorbitori de alte limbi. Note
Подбуж

По́дбуж — посёлок в Сходницкой поселковой общине Дрогобычского района Львовской области Украины. Через Подбуж протекает река Быстрица. История После первого раздела Речи Посполитой в 1772 году эта местность оказалась в составе Австрийской империи (с 1867 года — Австро-Венгрии). После распада Австро-Венгрии селение заняли польские войска, в дальнейшем оно вошло в состав Львовского воеводства Польши. В сентябре 1939 года село вошло в состав СССР. В дальнейшем, в ходе Великой Отечественной войны в 1941—1944 гг. оно было оккупировано немецкими войсками. 23 сентября 1959 года центр Подбужского района был перенесён из Подбужа в город Борислав, а сам район переименован в Борислаский. В 1997 году находившееся здесь профессионально-техническое училище № 23 объединили с ПТУ № 72 в пгт Меденичи. На 1 января 2013 года численность населения составляла 3106 человек. Транспорт Находится в 23 км от ближайшей железнодорожной станции Самбор Львовской железной дороги. Известные уроженцы и жители Селецкий, Кирилл (1835—1918) — священник Украинской грекокатолической церкви, духовный писатель, публицист, просветитель, общественный деятель. Примечания Ссылки Учётная карточка пгт Подбуж (недоступная ссылка — история). Официальный сайт Дрогобычского района . Архивировано из оригинала 24 сентября 2006 года.