NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Marii Magdaleny w Konkolnikach

Kościół św. Marii Magdaleny – zabytkowy, barokowy rzymskokatolicki kościół z XVIII w., znajdujący się w Konkolnikach, w rejonie halickim obwodu iwnofrankiwskiego na Ukrainie, obecnie w stanie ruiny. Historia W 1368 r. palatyn Władysław Opolczyk nadał ziemię w Konkolnikach w posiadanie wieczyste biskupom archidiecezji lwowskiej. W okolicach tych pomieszkiwał arcybiskup Bernard, a rządcą miejscowych ziem przez 18 lat był franciszkanin, bł. Jakub Strzemię. Ze względu na oddalenie Konkolników od dużych miast i szlaków handlowych oraz atrakcyjne warunki naturalne i krajobrazowe miejsce to zostało wybrane na letnią rezydencję arcybiskupa lwowskiego już w XV w. Rzymskokatolicka parafia w Konkolnikach powstała w 1421 r. dekretem abp. Jana Rzeszowskiego, a w 1430 r. król Władysław Jagiełło nadał Konkolnikom prawo magdeburskie. W tym samym czasie powstał pierwszy, drewniany kościół w Konkolnikach oraz zamek, którego właścicielem był m.in. Grzegorz z Sanoka. W 1632 r. na wieś napadli Tatarzy i zniszczyli wszystkie zabudowania, wraz z zamkiem i kościołem. W 1676 r. została zburzona druga świątynia, a na jej miejscu postawiono początkowo jedynie małą kaplicę. W 1727 r. arcybiskup lwowski Jan Skarbek zdecydował o przeniesieniu ocalonego z zamku obrazu przedstawiającego ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa i uznawanego za cudowny, do kaplicy. Datę tę uważa się za symboliczny początek budowy kościoła św. Marii Magdaleny. Ze źródeł wiadomo, że budowa była finansowana przez samego arcybiskupa, natomiast nie jest jasne, kiedy się zakończyła; na pewno zaś nie przed 1741 r. Możliwe, że architektem kościoła był Piotr Polejowski. W 1767 r. przy świątyni została wzniesiona murowana dzwonnica. Kościół św. Marii Magdaleny został konsekrowany w 1782 r. W XIX w. świątynia była kilka razy remontowana; największe prace trwały pomiędzy 1870 a 1882 rokiem, kiedy polski architekt Jan Sanoka zrekonstruował wieżę kościoła oraz zainstalował nowe organy. Z zachowanych relacji wiadomo, że ich grę słychać było w odległych o 8 km od Konkolnik Bołszowcach. Podczas I wojny światowej kościół został poważnie uszkodzony i przeszedł generalny remont w latach 1924–1931. W latach 20. przy kościele powstał klasztor zgromadzenia sióstr miłosierdzia zamieszkany przez siedem zakonnic. Po zakończeniu II wojny światowej polska ludność została wysiedlona z rejonu Konkolnik, a władze sowieckie zamknęły parafię. Od lat 50. kościół służył za magazyn materiałów chemicznych, w wyniku czego budowla popadła w ruinę. Od 1991 r. stoi opuszczona. Przypisy
Костел св. Марії Магдалини (Кукільники)

Костел св. Марії Магдалини — історичний, бароковий римо-католицький костел 18 ст., що знаходиться в Кукільниках Галицького району Івано-Франківської області в Україні, нині в руїнах. Історія У 1368 році палатин Володислав Опольський надав землю в Кукільниках у вічне володіння єпископам Львівської архідієцезії. У цій місцевості жив архієпископ Бернард, а правителем тутешніх земель протягом 18 років був чернець-францисканець, блаженний Яків Стрепа. Завдяки віддаленості Кукільників від великих міст і торговельних шляхів, а також привабливим природним і ландшафтним умовам це місце було обрано літньою резиденцією Львівського архієпископа ще в XV столітті. Римо-католицька парафія в Кукільниках була заснована в 1421 році указом архієпископа Яна Жешовського, а в 1430 році король Владислав II Ягайло надав Кукільникам магдебурзьке право. Тоді ж було збудовано перший дерев'яний костел в Кукільниках і замок, власниками якого були, серед інших Григорій Сяноцький. У 1632 році татари напали на село і зруйнували всі будівлі, в тому числі замок і костел. У 1676 році другий храм було знесено, а на його місці збудовано лише невелику каплицю. У 1727 році Львівський архієпископ Ян Скарбек вирішив перенести картину із зображенням розп’яття Ісуса Христа, яка вважалася чудодійною, і була врятована із замку до каплиці[що?]. Ця дата вважається символічним початком будівництва храму св. Марії Магдалини. З джерел відомо, що будівництво фінансував сам архієпископ, але невідомо, коли воно було завершене; звичайно не раніше 1741 року. Можливо, архітектором костелу був Петро Полейовський. У 1767 році поряд з храмом збудовано муровану дзвіницю. Костел св. Марії Магдалини був освячений в 1782 році. У 19 столітті храм кілька разів ремонтувався; найбільші роботи відбулися між 1870 і 1882 роками, коли польський архітектор Ян Санока реконструював вежу костелу та встановив новий орган. Зі збережених свідчень відомо, що його гру можна було почути в Більшівцях, за 8 км від Кукільників. Під час Першої світової війни костел був серйозно пошкоджений і зазнав капітального ремонту в 1924–1931 роках. У 1920-х роках при костелі був створений жіночий монастир сестер милосердя, в якому проживало сім черниць. Після закінчення Другої світової війни польське населення було виселене з околиць Кукільників і радянська влада закрила парафію. З 1950-х років церква служила складом хімічних матеріалів, внаслідок чого будівля занепала. З 1991 року костел стоїть занедбаний. Примітки
Csapi Református Egyházközség

A Csapi Református Egyházközség a Kárpátaljai Református Egyház Ungi Református Egyházmegyéjéhez tartozik. A templom és a gyülekezet Csap reformálásában valószínűsíthetően nagy érdeme volt a Pozsgay családnak. A helyi gyülekezet kezdetben a Salamoni Református Egyházközségnek volt a filiája. Anyaegyházzá 1642-ben lett, Pozsgay István földesúr jóvoltából. Ugyanebben az évben parókiális telket kapnak és lerakják az alapját egy kőtemplomnak. 1875-ben egy újabb kőtemplomot építettek, amelyre tornyot csak 1902-ben tehetett az akkor szegényesen élő gyülekezet. A második világháború idején a német katonák lőszerraktárként használták a templomot, ablakaiból tartották hetekig a frontot, majd a visszavonuló osztagok felrobbantották. A templom nélkül maradt gyülekezet nem adta fel hitéletét, templomokká lettek a csűrök, amíg római katolikusok meg nem nyitották előttük templomuk ajtaját. 1996-ig a római katolikus templomban szólt az élő ige és énekelték a „Térj magadhoz, drága Sion, van még néked Istened”, és hangzott az imádság egy új református templomért. 1992-ben lerakták az új templom alapját, amelyet 1996-ban fel is szenteltek. Harangjait Gombos Miklós harangöntő készítette Őrbottyánban. A harangozás villamosítását pedig a székesfehérvári Első Magyar Toronyóragyár Kft. végezte el. A gyülekezet 1926-ban épült parókiáját eladta és helyette a templom mellett egy újat építettek. Az alapkőletételre 2000-ben került sor, a gyülekezeti terem 2002-ben készült el, a lelkészlakás 2004-ben. Az egyházközösség fenntart egy ingyenkonyhát, amely nem főtt ételeket, hanem annak alapanyagait juttatja el a rászorulóknak. A város főutcáján székel a „Morzsákat Lázárnak” alapítvány, amely Csap és környékének rászorulóinak hivatott segíteni. Lelkészek (hiányos) névsora B. Ujhelyi Sámuel (?), Literáty György (1780), Csepregy István (1783), Győry Pál (1786), Ujhelyi Bodnár Sámuel (1792), Kazay László (1803), Hartsár György (1805), Myller Gábor (1806), Fazekas István (1814), Horváth István (1820), Balogh Ferenc (1829), Somogyi László (1830), Literáty Sándor (1855) – helyettes, Gönczy Károly (1856), Bacskay Sámuel (1875) (Segédlelkészek voltak Bacskay mellett: Bacskay Gyula, Kása Ferdinánd, Ujlaki Ferenc, Réthy László), Bakcsy Gyula (1914-33), Király Zoltán (1933-44), Mitro Iván (1944-45), Bán Zoltán (1945-49), Ruszka Zsigmond (1949-74), Mitro Iván (1974-76), Szabó Béla (1976-80), Horkay László (1980-83), Gulácsy Lajos (1983-87), Horkay László (1987-90), Balogh János (1990-től napjainkig). Elérhetőség Cím: 89502 Ukrajna, Csap Sport u. 2. Telefon: +380312711383 Jegyzetek További információk Csapi Református Egyházközösség Kárpátaljai Református Egyházkerület honlapja
Csapi Római Katolikus Egyházközség

Csapi Római Katolikus Egyházközség a Munkácsi Római Katolikus Egyházmegye Ungi Főesperességének Ung-alsó esperesi kerületéhez tartozik. A templom titulusa: Szent Anna templom. Plébánia. Anyakönyvezés kezdete: 1890. Filiái: Tiszaásvány és Tiszasalamon. Története Csap keletkezésétől fogva a kisráti plébánia filiája volt. Később helyi káplánsággá alakult, s az istentiszteletek az iskola tantermével kapcsolatos kápolnában tartották. A település első temploma a Tisza árterében épült. (Maradványai a folyószabályozás következtében jelenleg a Tisza magyarországi oldalán lehetnek.) A reformáció idején a helyi katolikus egyház megszűnt és csak 1890-ben alakult újjá. A jelenlegi templom 34 ezer koronányi költséggel épült 1903-ban. Oltárképét Windischgrätz Lajos hercegné, szül. Dessewffy Valéria grófnő festette. Orgonáját a XX. század elején készítették a Rieger Testvérek. A II. világháború végén a visszavonuló németek aláaknázták, de egy magyar katona, szinte az utolsó pillanatokban, elvágta a gyújtózsinórokat. A református templom nem járt ilyen szerencsével. A háború végétől 1996 augusztusáig a katolikus templomba jártak a két felekezet tagjai. 2007-ben elkezdődött a templom belső restaurálása. Elérhetőség Cím: Csap, Bereg utca 35. (a Bereg utca és a Mester utca sarkán) | 89502, м. Чоп, вул. Головна 35. Telefon: +3803122-37652, +38-03122-725862, +38-03122-725893 E-mail: ung.kat@utel.net.ua További információk Kárpátalja templomai. Római katolikus templomok
Blahodatne (Bilhorod-Dnistrowskyj, Plachtijiwka)

Blahodatne (ukrainisch Благодатне, russisch Благодатное Blagodatnoje, deutsch und rumänisch früher Gnadenfeld) ist ein Dorf mit etwa 340 Einwohnern (Stand 2001) im Südwesten der Ukraine. Durch das Dorf verläuft die Territorialstraße T–16–43. Geschichte Das Dorf wurde 1880 von bessarabiendeutschen Siedlern aus Kulm, Neu-Elft, Tarutino, Katzbach, Teplitz, Paris, Alt-Elft, Lichtental, Dennewitz, Leipzig und Wittenberg gegründet. Aus Dankbarkeit für die gute Ernte im Ansiedlungsjahr wählte man den Namen Gnadenfeld. Auch im russischen und rumänischen Sprachgebrauch hieß es seit seiner Gründung bis zur Umsiedlung der Deutschen 1940 Gnadenfeld. Die russischen Siedler haben es nach 1940 in Blagodatnaja umbenannt, was etwa Begnadete oder Gesegnete bedeutet. Verwaltungsgliederung Am 12. Juni 2020 wurde das Dorf ein Teil der Landgemeinde Plachtijiwka; bis dahin gehörte es zur Landratsgemeinde Nadeschda im Norden des Rajons Sarata. Seit dem 17. Juli 2020 ist sie ein Teil des Rajons Bilhorod-Dnistrowskyj. Siehe auch Liste deutscher Bezeichnungen bessarabiendeutscher Orte Liste deutscher Bezeichnungen ukrainischer Orte Literatur Karl Ziegler: Chronik der Gemeinde Gnadenfeld (Bessarabien). Wendlingen: [Selbstverlag] 1963. Karl L. Pesch, W. Schürmann: Gnadenfeld. Ein Bericht über bevölkerungsbiologische, hygienische und gesundheitliche Untersuchungen in einer deutschen Siedlung in Bessarabien (Rumänien). In: Auslandsdeutsche Volksforschung 2 (1938), S. 169–218. Weblinks Private Website zu Gnadenfeld Kurzbeschreibung beim Bessarabiendeutschen Verein Heutige Fotos Ortsbeschreibung von 1848 (englisch) Einzelnachweise
Gnadenfeld, Cetatea Albă

Gnadenfeld (în ucraineană Благодатне, transliterat: Blahodatne) este un sat în comuna Plahteevca din raionul Cetatea Albă, regiunea Odesa, Ucraina. Satul a fost locuit de germanii basarabeni. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației localității Gnadenfeld era vorbitoare de ucraineană (51,45%), existând în minoritate și vorbitori de română (17,34%), rusă (16,76%) și bulgară (13,29%). Note
Благодатное (Плахтиевская сельская община)

Благода́тное (укр. Благодатне) — село в Плахтиевской сельской общине Белгород-Днестровского района Одесской области Украины. Население по переписи 2001 года составляло 346 человек. Почтовый индекс — 68221. Телефонный код — 4848. Занимает площадь 1,08 км². Код КОАТУУ — 5124583202. История В 1945 г. Указом ПВС УССР село Гнаденфельд переименовано в Благодатное. До 2020 года село входило в Саратский район. Ссылки Благодатное на сайте Верховной рады Украины (укр.) Примечания
Благодатне (Плахтіївська сільська громада)

Благода́тне (до 14.11.1945 Гнаденфельд) — село Плахтіївської сільської громади Білгород-Дністровському районі Одеської області в Україні. Населення становить 346 осіб. Населення Згідно з переписом УРСР 1989 року чисельність наявного населення села становила 360 осіб, з яких 168 чоловіків та 192 жінки. За переписом населення України 2001 року в селі мешкало 346 осіб. Мова Розподіл населення за рідною мовою за даними перепису 2001 року: Примітки
Kodyma (město)

Kodyma (ukrajinsky Кодима, rusky Кодыма, rumunsky Codâma) je město v Oděské oblasti na Ukrajině. K roku 2004 měla přes devět tisíc obyvatel. Poloha Kodyma leží u severního okraje Oděské oblasti blízko hranice se sousední Vinnyckou oblastí. Od Oděsy je vzdálena přibližně 218 kilometrů severozápadně. Na jejím území pramení řeka Kodyma, přítok Jižního Bugu. Dějiny Sídlo zde bylo založeno v roce 1754. V letech 1924 až 1940 byla Kodyma součástí Moldavské autonomní sovětské socialistické republiky. Za druhé světové války obsadila Kodymu 1. srpna 1941 německá armáda, která vyvraždila část zdejšího židovského obyvatelstva. Od roku 1979 je Kodyma městem. Rodáci Stanisław Skalski (1915–2004), polský vojenský letec Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kodyma na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kodyma na Wikimedia Commons
Kodyma

Kodyma (ukrainsk: Ко́дима, ukrainsk udtale: [ˈkɔdɪmɐ]; polsk: Kodyma; rumænsk: Codâma) er en by i Odessa oblast (region) i det centrale Ukraine, beliggende i den sydøstlige del af den historiske region Podolien. Byen har 8.514 (2021) indbyggere. Beskrivelse Kodyma er opkaldt efter floden Kodyma, som den ligger ved. På kort fra det 16. århundrede af Wenceslaus Grodecki er der et område, der er identificeret som "Codima solitudo, uastissima" (en meget stor ørken). Området ligger omkring midten af Sydlige Bug midt i floden. Det menes, at Kodyma's etymologi er af tyrkisk oprindelse og betyder et lavere sted mættet med vand. I den polske geografiske ordbog, Słownik geograficzny er den nævnt som en lille by (miasteczko) i Balta amt og har en togstation på Kyiv-Odessa jernbanen. Byens grundlæggelsesdato er angivet som 1754, men ifølge Geografisk ordbog eksisterede Kodyma som fast ejendom før og tilhørte Zamoyski-familien. Senere overgik det til familien Koniecpolski efter at Johanna Barabara Zamoyska blev gift med Aleksander Koniecpolski. I 1694 besejrede kosakker fra Semen Paliy en tatarisk hær i slaget ved Kodyma. Den moderne by Kodyma blev grundlagt af Józef Lubomirski (søn af Jerzy Aleksander Lubomirski) i 1754. Referencer Eksterne henvisninger Officiel hjemmeside
Kodyma

Kodyma (ukrainisch , russisch Кодыма, rumänisch Codâma) ist eine Stadt im Süden der Ukraine mit etwa 9000 Einwohnern und war bis Juli 2020 das Verwaltungszentrum des gleichnamigen Rajons Kodyma. Geographie Kodyma liegt etwa 218 Kilometer nordwestlich von Odessa und 140 Kilometer südlich von Winnyzja. Nahe der Stadt entspringt der gleichnamige Fluss Kodyma, welcher in den Südlichen Bug mündet. Geschichte Der Ort wurde 1754 gegründet. Die Siedlung entwickelte sich sehr stark nach dem Bau eines Eisenbahnanschlusses ab 1870 (heutige Bahnstrecke Krasne–Odessa). Zwischen 1924 und 1940 war der Ort Teil der Moldauischen Autonomen Sozialistischen Sowjetrepublik. Im Zweiten Weltkrieg wurde in Kodyma am 1. August 1941 von Offizieren des XXX. Armeekorps der Wehrmacht das Sonderkommando 10a angefordert, um Massenerschießungen und Geiselverhaftungen durchzuführen. Deren Ziel sollte es sein, durch eine ukrainische Informantin gemeldete angebliche Pläne von Juden und Bolschewisten, die Erntevorräte anzuzünden und deutsche Truppenteile zu überfallen, zu durchkreuzen. Dabei wurden im jüdischen Viertel von Kodyma 400 Personen jeglichen Alters und Geschlechts zusammengetrieben und auf dem Marktplatz versammelt sowie kurz darauf rund hundert von ihnen außerhalb der Stadt erschossen. Von den restlichen wurden 170 als Geiseln zurückbehalten, für deren Verpflegung die Gemeinde aufzukommen hatte. Kodyma erhielt 1979 den Status einer Stadt. Verwaltungsgliederung Am 12. Juni 2020 wurde die Stadt zum Zentrum der neugegründeten Stadtgemeinde Kodyma (Кодимська міська громада/Kodymska miska hromada), zu dieser zählen auch noch die 20 in der untenstehenden Tabelle angeführten Dörfer, bis dahin bildete sie die gleichnamige Stadtratsgemeinde Kodyma (Кодимська міська рада/Kodymska miska rada) im Norden des Rajons Kodyma. Seit dem 17. Juli 2020 ist sie ein Teil des Rajons Podilsk. Folgende Orte sind neben dem Hauptort Kodyma Teil der Gemeinde: Persönlichkeiten Stanisław Skalski (* 27. November 1915 in Kodyma; † 12. November 2004 in Warschau), Jagdflieger und Offizier der polnischen Luftwaffe im Zweiten Weltkrieg Weblinks Nichtoffizielle Webseite zur Stadt Einzelnachweise
Kodyma

Kodyma (Ukrainian: Кодима, pronounced [ˈkɔdɪmɐ] ; Romanian: Codâma) is a city in Odesa Oblast (region) of central Ukraine, located in the historic region of Podolia, south-eastern Podilia. It hosts the administration of Kodyma urban hromada, one of the hromadas of Ukraine. Population: 8,404 (2022 estimate). Description Kodyma is named after a river Kodyma, on which it is located. On maps of the 16th century of Wenceslaus Grodecki there is a region identified as "Codima solitudo, uastissima" (a very vast desert). The area is located around the mid-stream of Southern Bug. It is believed that the Kodyma's etymology of Turkic origin and means a lower saturated with water place. In the Polish Geographic dictionary (Słownik geograficzny) it is mentioned as a small town (miasteczko) in Balta county and has a train station on the Kyiv–Odesa railroad. The city foundation date is stated as 1754, however according to the Geographic Dictionary Kodyma as a real estate existed before and belonged to the family of Zamoyski. Later it transferred to the family of Koniecpolski after Johanna Barabara Zamoyska married Aleksander Koniecpolski. In 1694 Cossacks of Semen Paliy defeated a Tatar army at the battle of Kodyma. The modern city of Kodyma was founded by Józef Lubomirski (son of Jerzy Aleksander Lubomirski) in 1754. Until 18 July 2020, Kodyma was the administrative center of Kodyma Raion. The raion was abolished in July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Odesa Oblast to seven. The area of Kodyma Raion was merged into Podilsk Raion. Demographics As of the 2001 Ukrainian census, the town had a population of 9,493 people. In addition to the ethnic Ukrainian majority, which makes up more than 90% of the population, Kodyma is home to small Russian, Moldovan and Belarusian minorities. The settlement is overwhelmingly Ukrainian-speaking. Native languages according to the 2001 Ukrainian census: The Ukrainian government classifies the Moldovan language as Romanian. Notable people Leon Feinberg, Jewish-American Yiddish poet and journalist, was born in Kodyma Stanisław Skalski, a Polish fighter ace of the Polish Air Force in World War II, was born in Kodyma Anatoliy Pushnyakov, Ukrainian general and former commander of the Ukrainian Ground Forces References External links "Kodyma". Geographical Dictionary of the Kingdom of Poland (in Polish). 4. Warszawa: Kasa im. Józefa Mianowskiego. 1883. p. 241.
Kodyma

Kodyma (en ukrainien : Кодима ; en russe : Кодыма) est une petite ville de l'oblast d'Odessa, en Ukraine. Sa population s'élevait à 8 627 habitants en 2018. Géographie Situation Kodyma est située à 136 km au sud-est de Vinnytsia, à 217 km au nord-ouest d'Odessa et à 281 km au sud-sud-ouest de Kiev. Histoire Le village de Kodyma fut élevé au statut de commune urbaine en 1938, puis à celui de ville en 1979. Population Démographie Recensements (*) ou estimations de la population : Nationalités Le principal groupe ethnique de Kodyma est constitué par les Ukrainiens (91,0 % de la population), suivi par les Russes (4,7 %) et les Moldaves (2,7 %). Personnalités Boris Choukhov (1947), coureur cycliste, champion olympique, est né à Kodyma. Voir aussi Articles connexes Oblast d'Odessa Liens externes Site officiel Notes et références Portail de l’Ukraine
Kodyma

Kodyma (in ucraino Кодима?) è una città dell'Ucraina (8 404 abitanti) situata nel distretto di Podil's'k, nell'oblast' di Odessa. Ospita l'amministrazione della comunità territoriale di Kodyma, una delle comunità territoriali dell'Ucraina. Fino al 18 luglio 2020 Kodyma è stata il centro amministrativo del distretto di Kodyma, abolito come parte della riforma amministrativa dell'Ucraina, che ha ridotto a sette il numero dei distretti dell'oblast' di Odessa. L'area del distretto di Kodyma è stata fusa nel distretto di Podil's'k. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kodyma Collegamenti esterni Sito ufficiale, su kodyma-mr.gov.ua.
Kodyma (miasto)

Kodyma (ukr. Кодима) – miasto na Ukrainie, w obwodzie odeskim, rejonu podolskiego, na Podolu. Przez miasto przepływa rzeka Kodyma. Znajdują tu się rzymskokatolicka parafia Przemienienia Pańskiego oraz stacja kolejowa Kodyma, położony na linii Żmerynka – Odessa. Historia Historia miejscowości sięga 1754 roku. W 1754 roku książę Józef Lubomirski nakazał przeniesienie folwarku, należącego do parafii kościelnej wsi Pysariwka, w inne miejsce, a na jego miejscu zbudowano osadę. Pierwszy drewniany kościół w Kodymie został zbudowany w 1780 roku i został zniszczony po licznych przebudowach w latach 30. XX wieku przez bolszewików. W 1850 roku w Kodymie wybudowano cerkiew Przemienienia Pańskiego Kodyma administracyjnie leżała w województwie bracławskim prowincji małopolskiej Królestwa Polskiego. Przez Polskę została utracona w 1793 roku na skutek II rozbioru Polski. W XIX i w początkach XX w. położona była w Rosji, w guberni podolskiej, w powiecie bałckim. Istniał tu drewniany kościół, w którego miejscu w latach 1835–1850 wzniesiono murowany kościół pw. Przemienienia Pańskiego. Od 1922 część ZSRR. Od 1924 w granicach Mołdawskiej ASRR, a od 1941 do 1944 pod zarządem Rumunii. W 1939 liczyła 6418 mieszkańców. Prawa miejskie od 1979 roku. Od 1991 w granicach Ukrainy. Ludzie związani z miejscowością W Kodymie urodził się polski as lotnictwa gen. Stanisław Skalski oraz powstaniec warszawski Rudolf Kawelmacher. Przypisy Linki zewnętrzne Kodyma, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 241 .
Codâma

Codâma (în ucraineană Кодима) este un oraș din Ucraina. Conform recensământului sovietic din anul 1939, populația localității era de 6.418 locuitori, dintre care 77 (1.2%) moldoveni (români), 4.269 (66.52%) ucraineni, 1.641 (25.57%) evrei și 344 (5.36%) ruși. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației orașului Codâma era vorbitoare de ucraineană (92,95%), existând în minoritate și vorbitori de rusă (6,32%). Vezi și Lista orașelor din Ucraina Note
Kodyma

Kodyma (ukrainska: Кодима ; ryska: Кодыма, rumänska: Codâma) är en stad i Odessa oblast i Ukraina. Kodyma, som grundades år 1754, hade 9 493 invånare år 2004. Kända personer från Kodyma Boris Sjuchov, tävlingscyklist Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från tyskspråkiga Wikipedia, Kodyma, 5 april 2013. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Kodyma.