NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Mizhhiria

Mizhhiria (Ukrainian: Міжгір'я; Hungarian: Ökörmező; Romanian: Boureni) is a rural settlement in Khust Raion, Zakarpattia Oblast, western Ukraine. The town is also the administrative center of Mizhhiria Raion (district), housing the district's local administration buildings. The town's population was 9,656 as of the 2001 Ukrainian Census. Current population: 9,432 (2022 estimate). History The settlement was first mentioned in 1415 as a possession of the Hungarian feudal lords. It was part of the Kingdom of Hungary (from the 11th century to 1918 and from 1938 to 1944) as the settlement of Ökörmező in the Máramaros County and Ökörmező District. From 1918 to 1938, the settlement was a part of Czechoslovakia as Volove (However Ruthenians used Mežhorje). In 1947, its status was upgraded to that of an urban-type settlement. It was renamed "Mizhhiria" in 1953. On 26 January 2024, a new law entered into force which abolished the status of urban-type settlement, and Mizhhiria became a rural settlement. References External links "Mizhhiria". Site of the Mizhhiria District Council (in Ukrainian). Archived from the original on 24 April 2012. Retrieved 18 May 2012. "Official website" (in Russian). Archived from the original on 28 August 2019. Retrieved 18 May 2012. Gallery
Mijhiria

Mijguiria (en ukrainien : Міжгір'я ; en russe : Межгорье ; en hongrois : Ökörmező ; en slovaque : Volové) est une commune urbaine, ainsi qu'une station de ski de très petite taille qui a été développée sur les pentes du mont Makovitsya (Маковиця) voisin (751 m). Anciennement centre administratif du raion de Mizhgirya, elle est située dans le raïon de Khoust, l'oblast de Transcarpatie, dans le sud-ouest de l'Ukraine. Histoire Les premières traces écrites citant la commune remontent à 1415, sous le nom de Ukurmezew. Elle porte le nom de Wolowe Pole (ukrainien : Волове Поле, ce qui signifie prairie aux bœufs) jusqu'en 1953. Le nom hongrois Ökörmező en est la traduction exacte. Une église gréco-catholique du XIXe siècle a été construite dans cette commune. L'importante communauté juive de la ville est assassinée au cours de la Seconde Guerre mondiale. Voir aussi Liste des stations de sports d'hiver en Ukraine Liens externes Plan des pistes du domaine de Mizhgirya sur le site ski.hohland La galerie Références Portail des sports d’hiver Portail des Carpates Portail de l’Ukraine
Ökörmező

Ökörmező (ukránul: Міжгір'я [Mizshirja], oroszul: Межгорье [Mezsgorje], 1953-ig Volove Polje (Волове Поле), románul: Boureni, szlovákul és csehül: Volové, Mežhorje) szeliscse Ukrajnában, Kárpátalján, a Huszti járásban. Nevének eredete Mai ukrán neve hegyközt jelent, korábban a magyar név tükörfordítása (Volove Polje = ökörmező) volt a hivatalos neve. Fekvése Huszttól 65 km-re északra, a Nagy-ág folyó és a Volovec-patak összefolyásánál fekszik. Története Ökörmező kenézi telepítésű helység, melyet a Lipcsei földesurak: a Bilkei, Lipcsei, Bilkei Gorzó és Urmezei családok telepítettek a 15. században. Nevét 1415-ben Ukurmezew néven említette először oklevél. 1910-ben 3649 lakosából 2678 ruszin, 695 német és 266 magyar volt. A trianoni békeszerződésig Máramaros vármegye Ökörmezői járásához tartozott. 2020-ig az Ökörmezői járás székhelye volt; Fenyves és Gombástelep tartozott hozzá. Népesség A 2001-es ukrán népszámlálás szerint a városnak 9421 lakosa van, melyből csupán 6 személy vallotta magát magyarnak. Nevezetességek Görögkatolikus temploma a 19. században épült. Jegyzetek Források Sebestyén Zsolt: Máramaros megye helységneveinek etimológiai szótára [1] A történelmi Magyarország atlasza és adattára 1914 ISBN 963 85683 3 X További információk A városi tanács honlapja (ukránul) Képek
Miżhirja

Miżhirja (do 1953 Wołowe (Pole); ukr. Міжгір'я, ros. Межгорье, Mieżgorje, rus. Межгорьє, Воловоє (Поле), Воловвый, Волове, węg. Ökörmező, słow. i cz. Volové, Mežhorje) – osiedle typu miejskiego w obwodzie zakarpackim w zachodniej Ukrainie (na Zakarpaciu). Miasteczko leży w górach, w dolinie Riki, dzielącej pasma Połoniny Borżawy i Połoniny Czerwonej. Przebiega przez nie droga regionalna R38 z Chustu do Dołyny przez Przełęcz Wyszkowską. Zakłady przemysłu drzewnego. Cerkiew greckokatolicka z XIX wieku. Historia Założone w 1415. W 1910 liczyło 3,6 tys. mieszkańców, z czego 2,7 tys. Rusinów, 0,7 tys. Niemców i 0,2 tys. Węgrów. Na przełomie 1914 i 1915 przez Wołowe przebiegała linia frontu I wojny światowej. Walczyły tu m.in. oddziały Legionów Polskich pod dowództwem gen. Trzaski-Durskiego. W 1946 roku zaczęto wydawać gazetę. Osiedle typu miejskiego od 1947. W 1989 liczyło 10 105 mieszkańców. W 2013 liczyło 9616 mieszkańców. Galeria Przypisy Bibliografia Tadeusz M. Trajdos Materiały do krajoznawstwa Marmaroszu w granicach Ukrainy, w: Płaj. Almanach Karpacki, nr 22 (wiosna 2001), ISBN 83-85258-25-6, ISSN 1230-5898 Linki zewnętrzne Zdjęcia z miejscowości
Boureni, Transcarpatia

Boureni (în ucraineană Міжгір`я, transliterat Mijhirea, în maghiară Ökörmező) este așezarea de tip urban de reședință a raionului Boureni din regiunea Transcarpatia, Ucraina. În afara localității principale, mai cuprinde și satele Strîhalnea și Zaperedillea. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației așezării de tip urban Boureni era vorbitoare de ucraineană (97,59%), existând în minoritate și vorbitori de romani (1,24%) și rusă (1,04%). Note
Rejon browarski (1923–2020)

Rejon browarski (ukr. Броварський район) – jednostka administracyjna w składzie obwodu kijowskiego Ukrainy. Powstał w 1923. Ma powierzchnię 2880,7 km² i liczy około 242 tys. mieszkańców (2021). Siedzibą władz rejonu są Browary. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona Najwyższej Rady Ukrainy
Raionul Brovarî (pre-2020), Kiev

Brovarî (în ucraineană Броварський район, transliterat: Brovarskîi raion) este un raion în regiunea Kiev, Ucraina. Reședința sa este orașul regional Brovarî, care nu aparține raionului. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației raionului Brovarî era vorbitoare de ucraineană (96,87%), existând în minoritate și vorbitori de rusă (2,8%). Note
Wolodarka

Wolodarka (ukrainisch und russisch Володарка) ist eine Siedlung städtischen Typs in der ukrainischen Oblast Kiew mit 6000 Einwohnern (2019). Geografie Die Siedlung liegt am linken Ufer des Ros. Die Hauptstadt Kiew liegt 115 km nordöstlich der Stadt. Geschichte Die Gründung der Siedlung erfolgte im Jahr 1680. Den Status einer Siedlung städtischen Typs erhielt Wolodarka 1960. Bis Juli 2020 war sie der Verwaltungssitz des gleichnamigen Rajons Wolodarka. Verwaltungsgliederung Am 12. Juni 2020 wurde die Siedlung zum Zentrum der neugegründeten Siedlungsgemeinde Wolodarka (Володарська селищна громада/Wolodarska selyschtschna hromada). Zu dieser zählen auch die 32 in der untenstehenden Tabelle aufgelisteten Dörfer sowie die Ansiedlung Wesnjanka, bis dahin bildete sie die gleichnamige Siedlungsratsgemeinde Wolodarka (Володарська селищна рада/Wolodarska selyschtschna rada) im Zentrum des Rajons Wolodarka. Am 17. Juli 2020 kam es im Zuge einer großen Rajonsreform zum Anschluss des Rajonsgebietes an den Rajon Bila Zerkwa. Folgende Orte sind neben dem Hauptort Wolodarka Teil der Gemeinde: Persönlichkeiten In Wolodarka wurde der ukrainische Unternehmer und Diplomat Serhij Farenyk (* 1960) geboren. Weblinks Einzelnachweise
Volodarka

Volodarka (Ukrainian: Володарка, Polish: Wołodarka) is a rural settlement located on the Ros River in Bila Tserkva Raion, Kyiv Oblast (region) of Ukraine. The town is about 20 miles SSW of the city of Bila Tserkva. It hosts the administration of Volodarka settlement hromada, one of the hromadas of Ukraine. Population: 5,708 (2022 estimate). In 2001, the population was 7,639. History In 1900, there were 2,079 Jews living in Volodarka. Nearly all of the town's Jews were murdered in the Holocaust, including in a mass killing in the Volodarka town park, where they were forced to dig their own graves before being shot and buried there, in July 1941. The Battle of Wołodarka took place nearby in May, 1920. Until 18 July 2020, Volodarka was the administrative center of Volodarka Raion. The raion was abolished that day as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Kyiv Oblast to seven. The area of Volodarka Raion was merged into Bila Tserkva Raion. Until 26 January 2024, Volodarka was designated urban-type settlement. On this day, a new law entered into force which abolished this status, and Volodarka became a rural settlement. References
Volodarka, Volodarka

Volodarka (în ucraineană Володарка) este așezarea de tip urban de reședință a raionului Volodarka din regiunea Kiev, Ucraina. În afara localității principale, nu cuprinde și alte sate. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației așezării de tip urban Volodarka era vorbitoare de ucraineană (97,73%), existând în minoritate și vorbitori de rusă (2,16%). Note
Володарка

Воло́дарка (укр. Воло́дарка) — посёлок в Киевской области Украины, административный центр Володарского района. Расположен на реке Рось. История В центре посёлка, на левом берегу реки Рось, напротив устья реки Торц, находятся следы разрушенного городища — остатков древнерусского Володарева, упомянутого в летописи в 1150 году. Володарев являлся одной из крепостей, входящих в Поросскую оборонительную линию, построенную для обороны Киевского княжества от вторжений степных кочевников. В 1892 году Володарка являлась местечком Сквирского уезда Киевской губернии с населением 3270 человек, в котором действовали пивоваренный завод, суконная фабрика, две водяные мельницы и 16 торговых лавок. В январе 1989 года численность населения составляла 7522 человека. На 1 января 2013 года численность населения составляла 6297 человек. Транспорт Через Володарку проходит автодорога Т-1013. Железнодорожное сообщение отсутствует, ближайшая железнодорожная станция — Кашперовка в одноимённом селе находится на расстоянии 23 км. Из-за такой ситуации транспортная система развита непропорционально — отсутствие железнодорожных путей перекрывают другие виды транспорта. Для междугородних переездов в Володарке пользуются автобусами и маршрутными такси, однако прямых маршрутов в большинство городов нет, но добраться до Белой Церкви или Киева нет никакой сложности. Достопримечательности Володарский историко-краеведческий музей (ул. Коцюбинского, 6), в котором представлены более 1,5 тыс. экспонатов, освещающих историю края от фотографий и картин до исторических документов и предметов быта. Крестовоздвиженская церковь — ранее была костёлом, возведённым в 1815 году. Сооружение сохраняет черты католического храма, с пристроенным сверху куполом, характерным для православного архитектурного стиля, который выглядит искусственным. Ремонт в 2000-х делает культовое сооружение похожим на баптистские дома молитвы. Социальная сфера Образование общеобразовательная школа № 1; общеобразовательная школа № 2; лицей; школа искусств. Примечания Литература Історія міст і сіл Української РСР: В 26 т. Київська область / Ред. кол. тома: Рудич Ф. М. (гол. редкол.), Бакуменко П. І., Бачинський П. П., Борщ Ю. Ф., Гуслистий К. Г., Кононенко В. І., Корольов Б. І. (заст. гол. редкол.), Майстренко А. А. (відп. секр. редкол.), Макаренко Г. К., Марченко М. I., Панін Я. Г., Петренко М. 3., Пшеничний Г. С., Саженюк С. Н., Сергієнко Г. Я., Слабєєв I. С., Тихолаз Г. А., Шевченко Ф. П., Шморгун П. М. АН УРСР. Інститут історії. — Киев: Голов. ред. УРЕ АН УРСР, 1971. — 791 с. — С. 284—292. (укр.) Ссылки Володарка на сайте Верховной рады Украины Володарка на Викимапии
Slavsko

Slavsko (ukrajinsky Славсько, do roku 2023 Славське, Slavske, polsky Sławsko) je městys ve Stryjském rajónu Lvovské oblasti na západní Ukrajině. Slavsko je známé jako populární lyžařské středisko, jedná se o jedno z největších zimních středisek na Ukrajině. Geografie Slavsko se rozkládá v nadmořské výšce 600 m n. m. ve Skolských Beskydech, které jsou součástí Karpat. Nachází se v údolí řek Opir a Slavka na území, které tradičně obývali Bojkové. Město Skole se nachází asi 25 km směrem z kopce horským údolím, zatímco blíže se nacházejí hřebeny Karpat a hranice se Zakarpatskou oblastí. Okolní vrcholy dosahují výše 1200-1400 m n. m. Nejvýznamnější lyžařský areál se nachází na hoře Trosťan. Nachází se na železniční trati Lvov – Stryj – Čop spojující podkarpatský Užhorod se zbytkem Ukrajiny. Na trati jezdí i vlaky do Moskvy, jedna z linek je například Bratislava – Moskva. Historie První písemná zmínka pochází z roku 1483. Po otevření železnice mezi Stryjí a Mukačevem se Slavsko stalo oblíbenou zastávkou. Historie Slavska jako lázeňského a lyžařského střediska se datuje již do 19. století, kdy patřilo do rakouské Haliče. V této době byly postaveny hotely a v roce 1918, když se stalo součástí druhé Polské republiky, se stalo populární destinací navštěvovanou hlavně turisty ze Lvova. Mezi lety 1919 a 1939 byly ve Slavsku a jeho blízkosti vybudovány vleky a skokanské můstky. Rudá armáda město dobyla 1. října 1944. Městysem je od roku 1961. Obecní správa Slavská městyská rada Slavská městyská rada je rada městyse Slavsko, pod kterou spadá městys Slavsko (3530 obyvatel) a vesnice Hrabovec (ukrajinsky Грабовець), ve které žije 96 obyvatel. Slavská městyská územní hromada Slavská městyská územní hromada je hromada s administrativním centrem ve Slavsku. V celé hromadě žije 15 337 obyvatel. V této hromadě je Slavsko (3530 obyvatel) a tato sídla: Holovecko (Головецько) Hrabovec (Грабовець) Chaščovaňa (Хащованя) Chitar (Хітар) Jalynkuvate (Ялинкувате) Kalne (Кальне) Lavočne (Лавочне) Lybochora (Либохора) Nyžňa Rožanka (Нижня Рожанка) Oporec (Опорець) Pšonec (Пшонець) Ternavka (Тернавка) Tuchlja (Тухля) Verchňa Rožanka (Верхня Рожанка) Volosjanka (Волосянка) Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Slavsko na Wikimedia Commons Resort Slavsko (ukrajinsky) Lyžařské stránky Archivováno 28. 9. 2011 na Wayback Machine. Hora Trosťan Archivováno 22. 7. 2012 na Wayback Machine.
Slawsko

Slawsko (ukrainisch Славсько; russisch Славское Slawskoje, polnisch Sławsko – bis 2023 Slawske/Славське) ist eine Siedlung städtischen Typs im Rajon Stryj der Oblast Lwiw im Westen der Ukraine. Die Siedlung liegt am Ufer des Opir etwa 139 Kilometer südwestlich von Lwiw und etwa 26 Kilometer südlich der ehemaligen Rajonshauptstadt Skole. Geschichte Der Ort wurde 1483 zum ersten Mal schriftlich erwähnt und lag zunächst in der Adelsrepublik Polen-Litauen (in der Woiwodschaft Ruthenien), kam 1772 als Sławsko zum österreichischen Galizien und war von 1918 bis 1939 ein Teil der Polnischen Republik (in der Gmina Sławsko, Powiat Stryj, Woiwodschaft Stanislau). Im September 1939 nach dem Beginn des Zweiten Weltkrieges wurde der Ort zunächst von der Sowjetunion und im Sommer 1941 von Deutschland besetzt, diese gliederte den Ort in das Generalgouvernement bzw. den Distrikt Galizien ein. Nach dem Ende des Zweiten Weltkrieges fiel der Ort an die Sowjetunion, seit 1991 ist er Teil der heutigen Ukraine. 1961 erhielt das nunmehr Slawskoje/Slawske genannte Dorf den Status einer Siedlung städtischen Typs. Zwischen 1940 und 1959 war der Ort das Zentrum des gleichnamigen Rajons Slawske. Slawsko ist ein bekanntes ukrainisches Skisportzentrum in den Beskiden. Der Wintersporttourismus begann in den 1920er und 1930er Jahren unter polnischer Ägide, die Blüte trat dann zu sowjetischen Zeiten ein, als das Olympiateam der UdSSR im Ort seine Trainingsbasis hatte. Bereit 1887 bekam der Ort durch den Bau der Bahnstrecke Lwiw–Stryj–Tschop einen Bahnhof. Am 29. Juni 2023 wurde der Ort auf den Namen Slawsko umbenannt. Verwaltungsgliederung Am 29. Oktober 2017 wurde die Siedlung zum Zentrum der neu gegründeten Siedlungsgemeinde Slawske (Славська селищна громада Slawska selyschtschna hromada), zu dieser zählen auch noch die 7 Dörfer Chaschtschowanja, Hrabowez, Jalynkuwate, Lybochora, Nyschnja Roschanka, Werchnja Roschanka und Wolosjanka. Bis dahin bildete es mit dem Dorf Hrabowez die Siedlungsratsgemeinde Slawske. Am 12. Juni 2020 kamen noch die 8 Dörfer Chitar, Holowezko, Kalne, Lawotschne, Oporez, Pschonez, Ternawka und Tuchlja hinzu, die bis dahin bestehende Zugehörigkeit zum Rajon Skole wurde aufgelöst und die Siedlungsgemeinde wurde ein Teil des Rajons Stryj. 2023 wurde die Gemeinde analog zum Hauptort auf Siedlungsgemeinde Slawsko umbenannt. Folgende Orte sind neben dem Hauptort Slawsko Teil der Gemeinde: Weblinks Eintrag zum Ort in der Enzyklopädie der Geschichte der Städte und Dörfer der Ukrainischen SSR (ukrainisch) Sławsko. In: Filip Sulimierski, Władysław Walewski (Hrsg.): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Band 10: Rukszenice–Sochaczew. Walewskiego, Warschau 1889, S. 793 (polnisch, edu.pl). Einzelnachweise
Sławsko (Ukraina)

Sławsko (ukr. Славсько, Sławśko) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie stryjskim, siedziba hromady. Leży w Bieszczadach Wschodnich, na wysokości 593 m n.p.m., 139 km na płd.-zach. od Lwowa, 26 km od Skolego, u ujścia Sławki do Oporu. W Sławsku znajduje się stacja kolejowa na trasie Lwów – Stryj – Skole – Mukaczewo, na której zatrzymują się wszystkie pociągi podmiejskie ze Stryja i Skolego oraz niektóre krajowe pośpieszne. Miejscowość stanowi bazę wyjściową dla wycieczek (szlaki nie oznakowane) na Trościan (1235 m n.p.m.), Zielony Wierch (1245 m n.p.m.) i Wysoki Wierch (1245 m n.p.m.). Historia Sławsko było wzmiankowane po raz pierwszy w 1483 roku. W okresie międzywojennym miejscowość leżała w granicach Polski, w województwie stanisławowskim, początkowo w powiecie skolskim, a od 1 kwietnia 1932 roku w powiecie stryjskim; mieściła się tu siedziba gminy wiejskiej Sławsko. W 1911 r. Karpackie Towarzystwo Narciarzy ze Lwowa zbudowało tu schronisko turystyczne i prowadziło je do czasów II wojny światowej. W styczniu 1936 został oddany do użytku Wojska Polskiego ośrodek narciarski. W latach 1940–1941 i 1944–1959 siedziba rejonu sławskiego. 6 marca 1938 otwarto nowoczesny Hotel Turystyczny w Sławsku. Sławsko przed wojną było nazywane Zakopanem Bieszczadów Wschodnich, piękne tereny, niedaleko od Lwowa przyciągały narciarzy. Konkurencję stanowiła tylko Worochta, dalej położona od Lwowa (około 250 km), z wyższymi stokami dla wytrawnych narciarzy. W 2023 roku Rada Najwyższa Ukrainy zmieniła nazwę osiedla z formy Славське (Sławśke) na Славсько (Sławśko). Przypisy Linki zewnętrzne Sławsko, wś, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 793 . Archiwalne widoki miejscowości w bibliotece Polona
Slavsko

Slavsko (în ucraineană Славсько) este o așezare de tip urban din raionul Skole, regiunea Liov, Ucraina. În afara localității principale, mai cuprinde și satul Hraboveț. Are 6,5 mii de locuitori și este o importantă stațiune montană în Carpații Ucrainei. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației așezării de tip urban Slavsko era vorbitoare de ucraineană (99,47%), existând în minoritate și vorbitori de alte limbi. Note
Славско

Славско (укр. Славсько; до 2023 года — Славское) — посёлок в Стрыйском районе Львовской области Украины. Административный центр Славской поселковой общины. География Посёлок расположен в Карпатах при слиянии рек Опир и Славской (бассейн Днестра). Железнодорожная станция Славско на линии Стрый — Батево. История 2 сентября 1961 года село получило статус посёлка городского типа. 29 июня 2023 года Славское было переименовано в Славско. Население Языковой состав Родной язык населения по данным переписи 2001 года: Экономика Основные отрасли — лесозаготовки и туризм. Славское является крупным горнолыжным курортом. На вершину горы Тростян проложена канатная дорога, действующая круглый год. Основные лыжные трассы: «Тростян» — известный на Украине комплекс среди опытных любителей лыжного спорта. «Погар» — трасса, расположенная недалеко от самого городка. «Политех» и «ФМИ» — пологие трассы. «Грабовец» — трасса возле с. Грабовец недалеко от Славско. В начале трассы есть довольно пологий участок. «Варшава» — трасса с современным быстрым подъёмником, расположена далеко от поселений. «Захар Беркут» — длинная трасса с кресельным подъёмником, расположена в 7 км от вокзала. Примечания Ссылки Славское. 3D Панорамы Описание лыжной базы на горе Тростян Славское. Гора Тростян. Фотопутешествие Славское. Водопад Камянка. Пещерный монастырь в Розгирче. Фотопутешествие Славское — тематические статьи Карта горнолыжных трасс Тростян Клуб Почитателей Горы Тростян г. Писана/Захар Беркут/Високий Верх Карта Славского и историческая справка про село
Luhynský rajón

Luhynský rajón (ukrajinsky Лугинський район) byl rajón v Žytomyrské oblasti na Ukrajině. Hlavním městem byly Luhyny a rajón měl přibližně 16 tisíc obyvatel. Sídla v rajónu Myroljubiv Luhyny Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Лугинський район na ukrajinské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Luhynský rajón na Wikimedia Commons
Luhyny Raion

Luhyny Raion (Ukrainian: Лугинський район) was a raion (district) of Zhytomyr Oblast in northern Ukraine. Its administrative centre was located at Luhyny. The raion covered an area of 994 square kilometres (384 mi2). The raion was abolished on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Zhytomyr Oblast to four. The area of Luhyny Raion was merged into Korosten Raion. The last estimate of the raion population was 15,691 (2020 est.). See also Chernobyl disaster Chernobyl Exclusion Zone References External links Media related to Luhyny Raion at Wikimedia Commons
Raión de Luhyny

Luhyny (en ucraniano: Лугинський район) fue un raión o distrito de Ucrania en el óblast de Zhytomyr. En la reforma territorial de 2020, su territorio fue incluido en el raión de Korosten.​ Comprendía una superficie de 994 km². La capital era el asentamiento de tipo urbano de Luhyny. Demografía Según estimación 2010 contaba con una población total de 19159 habitantes. Otros datos El código KOATUU es 1822800000. El código postal 11300 y el prefijo telefónico +380 4161. Referencias Oficina de estadísticas de Ucrania. (en ucraniano) Enlaces externos Sitio web oficial.
Distretto di Luhyny

Il distretto di Luhyny (in ucraino Лугинський район?, Luhyns'kyj rajon) era un distretto dell'Ucraina, situato nell'oblast' di Žytomyr. Il suo capoluogo era Luhyny. È stato soppresso in seguito alla riforma amministrativa del 2020. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Distretto di Luhyny Collegamenti esterni Sito ufficiale, su lugini.zhitomir-region.gov.ua.
Rejon łuhyński

Rejon łuhyński – była jednostka administracyjna wchodząca w skład obwodu żytomierskiego Ukrainy. Rejon został utworzony w 1923 roku. Jego powierzchnia wynosiła 994 km², a ludność liczyła około 17 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonowych były Łuhyny. Na terenie rejonu znajdowały się: jedna osiedlowa rada i 16 silskich rad, obejmujących 47 wsi. Miejscowości rejonu Przypisy
Raionul Luhînî, Jîtomîr

Luhînî (în ucraineană Лугинський район, transliterat: Luhînskîi raion) este un raion în regiunea Jîtomîr, Ucraina. Reședința sa este așezarea de tipo urban Luhînî. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației raionului Luhînî era vorbitoare de ucraineană (98,3%), existând în minoritate și vorbitori de rusă (1,41%). Note