NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Трохимбрід

Трохимбрід — єврейське містечко, яке існувало в Західній Україні з кінця XIX століття до 1942 року. Було розташоване за 30 кілометрів на північний схід від Луцька, недалеко від іншого єврейського містечка Лозішт. Також відоме як Софіївка, (пол. Zofiówka), на честь російської царівни Софії, яка дозволила створити в цьому місці єврейське поселення. Координати 50°55′12″ пн. ш. 25°42′00″ сх. д.[1] Історія Трохимбрід був заснований в 1835 році як село, що виросло потім в невелике містечко. Населення зросло до 1200 осіб (235 сімей) в 1889 році і до 1 580 осіб в 1897 році. У ході Радянсько-Польської війни містечко відійшло до Польщі. У 1929 р. на Софіївку поширені правила міської забудови. До 1938 року єврейське населення зросло до 3 000 осіб. Більша частина населення займалася сільським господарством та дубленням шкір. У Трохимброді було сім синагог. У 1940 році разом зі всією Західною Україною містечко за пактом Молотова — Ріббентропа відійшло до Радянського Союзу. У той час рабином був Герш Вейсман. Комуністи заслали його до Сибіру після того, як звинуватили його в участі в підпільній торгівлі сіллю. Трохимбрідське гето Коли пізніше нацисти окупували Україну, вони створили в Трохимброді гето, куди звезли євреїв з сусідніх міст і сіл. Трохимбрідське гето ліквідовали самі нацисти в серпні та вересні 1943 року. Більшість євреїв Трохимброду, а також сусідніх містечок були вбиті німцями і поліцаями з місцевого неєврейського населення. Втекти з гетто вдалося не більше, ніж 200 євреям. Їм допомогли партизани із сусіднього села Клубочин. За допомогу цим партизанам і євреям німці та поліцаї розстріляли 137 жителів села Клубочин і близько 50 мешканців тоді польського села Обірки, включаючи дітей. Сам Трохимбрід був повністю спалений і зараз на цьому місці залишився тільки ліс та поле. Деяким місцевим жителям вдалося уникнути страти. Наприкінці війни в живих залишилося за різними даними від 33 до 40 місцевих жителів. Всі вони були знайдені в околицях Луцька. Трохимбрід у художній літературі Вперше в художній літературі Трохимбрід з'явився у 2002 році в романі Джонатана Сафрана Фоера «Все ясно» (англ. Everything Is Illuminated). 2005 року за романом Лев Шрайбер зняв однойменний фільм. Історія Фоера описує події в селі між 1791 роком, до якого належить перша згадка про Трохимбрід, до 1941 року, коли він був зруйнований під час війни. Герой роману приїхав в Україну, щоб знайти українську жінку, на ім'я Августина, яка врятувала життя його дідуся. Примітки Посилання Beit Tal — Trochenbrod and Lozisht Community. (англ.) TROCHINBROD — (Zofiowka) by Eleazar Barco (Bork) Translated from the Hebrew by Karen Engel (англ.) Джонатан Сафран Фоер «Все ясно». Текст роману, Бібліотека Альдебаран Everything Is Illuminated (2005) IMDB (англ.) Українська Православна Церква Київський Патріархат — Клубочин
Université d'État Gogol de Nijyne

L'université d'État Gogol de Nijyne (en ukrainien : Ні́жинський держа́вний університе́т і́мені Мико́ли Го́голя est la principale université de Nijyn, Oblast de Tchernihiv, Ukraine. Historique Fondée en 1805 par Ilya Bezborodko sur un décret impérial sur la base d'un gymnasium, elle porte aujourd'hui le nom de Nicolas Gogol, écrivain né en Ukraine. Appellations précédentes Personnalités liées à l'université Notes et références Voir aussi Articles connexes Liens externes Site officiel Portail des universités Portail de l’Ukraine
Archäologisches Museum von Odessa

Das Archäologische Museum von Odessa ist eines der ältesten archäologischen Museen der Ukraine. Das 1825 gegründete Museum hat seit 1883 seinen Sitz in einem Gebäude, das von dem polnischen Architekten Feliks Gąsiorowski geplant wurde. Seinen Sitz hat es in Вулиця Ланжеронівська 4 (Langeronovskaya-Straße 4) in Odessa. Administrativ ist das Museum der Nationalen Akademie der Wissenschaften der Ukraine unterstellt. Im Jahr 1959 wurde die Archäologische Gesellschaft Odessa als institutionelle Erweiterung des Museum gegründet. Seit 1997 ist das Museum nicht nur Ausstellungs-, sondern auch Forschungseinrichtung. Als solche führt es umfassende archäologische Ausgrabungen von Fundplätzen der Kupfersteinzeit und der Bronzezeit, der frühen Eisenzeit, der Antike – etwa in Nikonion – und des Mittelalters durch. Diese Untersuchungen finden unter Heranziehung von Spezialisten und Forschern aus zahlreichen europäischen Ländern statt. Bei diesen Aktivitäten wird das Museum von der Archäologischen Gesellschaft Odessa unterstützt, auch hinsichtlich der Koordination und des Bekanntmachens der Ergebnisse. Ausstellung Wichtigster Teil des Museumbestandes ist die größte Sammlung an archäologischen Funden zur antiken Geschichte der nördlichen Schwarzmeerküste. Sie umfasst mehr als 170 000 Funde von der Steinzeit bis zum Mittelalter, darunter rund 55 000 Münzen. Darüber hinaus umfasst das Museum die einzige Sammlung der Ukraine zur Geschichte des Alten Ägypten. Die bedeutsamsten Exponate werden im Foyer des Museumsgebäudes, das extra für die Bibliothek des Museums errichtet wurde, ausgestellt. In den ersten beiden Sälen werden Funde vom Beginn der Menschheit bis zur Bronzezeit des 2. Jahrtausends v. Chr. gezeigt. Besonders interessant sind Funde der Cucuteni-Tripolje-Kultur. Die wertvollsten Ausstellungsstücke sind Edelmetallfunde aus Gold und Silber, die aus dem beginnenden 2. Jahrtausend v. Chr. stammen. Auch gibt es derartige Funde aus skythischen und sarmatischen Nekropolen, mittelalterliche Funde aus Gräbern nomadischer Völker und slawischer Produktion. Von den 50 000 Münzen werden die seltensten Gold- und Silbermünzen der griechischen Antike, des Römischen Reichs, Byzanz’ und der Kiewer Rus ausgestellt. Besonders hervorzuheben ist eine Münze von Wladimir I., von der es weltweit nur elf Exemplare gibt. Die Sammlung ägyptischer Altertümer mit ihren Holz- und Steinsarkophagen, Grabbeigaben und Papyrusfragmenten ist die drittgrößte der ehemaligen Sowjetunion. Siehe auch Liste beschädigter und zerstörter Kulturstätten in der Ukraine infolge des russischen Angriffskrieges seit 2022 Weblinks Offizielle Website des Museums Geschichte des Museum auf der Website des Museums Odesa Archeological Museum auf der Website der Internet Encyclopedia of Ukraine
Musée archéologique d'Odessa

Le musée d'archéologie d'Odessa (en ukrainien : Одеський археологічний музей) d'Odessa se situe au 4 de la rue Lanzheronovskaya. Historique Fondé en 1825 par Ivan Blaramberg et le soutien de la Société impériale d'Histoire et d'antiquités en exécutant en même temps des fouilles au sud de l'Empire russe. Depuis 1997 il est aussi l'artisan de fouilles au nord de la Mer noire. Images Articles connexes Liste des musées d'art en Ukraine Notes et références Sources (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Odessa Archeological Museum » (voir la liste des auteurs). Liens externes (uk) Site officiel Portail de l’Ukraine Portail des musées Portail de l’archéologie
Museo archeologico di Odessa

Il Museo archeologico di Odessa (in ucraino Археологічний музей Одеса?) è un museo archeologico sito nella città di Odessa, in Ucraina. Fondato nel 1825, è uno dei più antichi del Paese e oggi ha sede in un edificio costruito nel 1883 su progetto dell'architetto polacco Feliks Gąsiorowski. Storia Nel 1825 Ivan Blaramberg fondò il "Museo delle antichità della città di Odessa". Il suo sviluppo fu facilitato dalla Società Imperiale di Storia e Antichità di Odessa, che aveva i diritti per condurre scavi nell'area meridionale dell'Impero russo. Dal 1997 il museo, oltre alla funzione espositiva, ha assunto anche quella di istituto per la ricerca scientifica sull'archeologia delle società primitive della regione del Mar Nero settentrionale e sull'archeologia del Medioevo. L'11 maggio 2022, nel corso dei lavori per la costruzione di fortificazioni durante l'invasione russa dell'Ucraina, i militari della 126ª Brigata di difesa territoriale di Odessa hanno rinvenuto alcune antiche anfore risalenti al IV-V secolo a.C., le quali sono state consegnate al Museo archeologico. Collezioni Il fondo principale del museo è costituito dalla più grande collezione di fonti sulla storia antica della costa settentrionale del Mar Nero, con oltre 170 000 fonti archeologiche sulla storia antica dell'Ucraina meridionale dall'età della pietra al Medioevo, 55 000 monete, l'unica collezione in Ucraina di monumenti dell'Antico Egitto e la più grande collezione di rarità antiche del Paese. Nell'atrio principale dell'edificio, costruito nel 1883 per ospitare la biblioteca comunale, ospita i più pregevoli esempi di scultura antica. Nelle prime due sale sono esposti reperti che vanno dalle origini dell'uomo al secondo millennio a.C. Tra i reperti si trovano testimonianze di insediamenti e cimiteri delle culture di Humelnytsia, di Trypillia e di Coţofeni, tumuli funerari e tesori dell'età del bronzo, come il tesoro di Antonivsky. In un'altra sala sono ospitati reperti realizzati con metalli preziosi, i più antichi dei quali risalgono all'inizio del secondo millennio a.C., ma anche decorazioni di cimiteri sciiti e sarmati, sepolture medievali di popolazioni nomadi e prodotti degli antichi artigiani slavi. Della collezione di monete, che conta circa 55 000 pezzi, sono esposte al pubblico le più rare monete d'oro e d'argento coniate dagli antichi greci, romani, bizantini e dalla Rus' di Kiev. La collezione egizia è la terza più grande dell'area dell'ex Unione Sovietica. È composta da sarcofagi in legno e pietra, utensili funerari, steli in pietra e frammenti di papiro con geroglifici. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo archeologico di Odessa Collegamenti esterni (UK) Sito ufficiale, su archaeology.odessa.ua. (DE) Museo archeologico di Odessa, su Arachne.
Muzeum Archeologiczne w Odessie

Muzeum Archeologiczne w Odessie – muzeum w Odessie na Ukrainie mające w swojej kolekcji zabytki archeologiczne pochodzące z północnego wybrzeża Morza Czarnego od epoki kamienia do średniowiecza oraz starożytności z Egiptu, Grecji, Cypru i Rzymu. Posiada również dużą kolekcję numizmatów. Zarządzane jest przez Narodową Akademię Nauk Ukrainy. Historia Muzeum Archeologiczne w Odessie powstało w 1825 i jest jednym z najstarszych muzeów na Ukrainie. Obecna siedziba muzeum projektu polskiego architekta Feliksa Gąsiorowskiego powstała w 1883 i od początku istnienia stanowi siedzibę muzeum archeologicznego. Kolekcja W muzeum można zobaczyć eksponaty m.in. prehistorycznych kultur trypolskiej i usatowskiej, kolonii greckich zlokalizowanych na północnym wybrzeżu Morza Czarnego oraz związane z Scytami, Sarmatami i Słowianami. Muzeum posiada również starożytności z Egiptu (trzecia co do wartości kolekcja w byłym ZSRR), Grecji, Cypru oraz Rzymu. W muzeum przechowywanych jest ponad 50 000 monet z czasów starożytnych, średniowiecznych oraz Imperium Rosyjskiego. Muzeum Archeologiczne w Odessie posiada ponadto bibliotekę z ponad 33 000 książek i czasopism oraz dział konserwacji i renowacji. Przypisy Bibliografia Odessa Tourism Strona muzeum
Askanija-Nova (biosférická rezervace)

Askanija-Nova (ukrajinsky Біосферний заповідник «Асканія-Нова» ім. Ф. Е. Фальц-Фейна – Biosfernyj zapovidnyk „Askanija-Nova“ im. F. E. Falc-Fejna) je biosférická rezervace v Chersonské oblasti na jihu Ukrajiny o rozloze 333 km². Zdejší krajina je tvořena stepí, která jako jediná v Evropě nebyla nikdy zemědělsky využívána. Třetina areálu je oblastí původních travin, kam je vstup možný pouze na zvláštní povolení, zbytek tvoří městečko Askanija-Nova se zooparkem, šlechtitelskou stanicí a botanickou zahradou. Historie Území, do té doby neobydlené, získal od ruského cara v roce 1828 německý statkář Friedrich Ferdinand von Anhalt-Köthen a pojmenoval je podle rodů Askánců, z něhož pocházel. Další majitel, Friedrich von Falz-Fein, zde roku 1898 zřídil soukromou přírodní rezervaci, kam dovážel různá exotická zvířata. Rezervace byla zestátněna roku 1919, kdy oblast ovládli bolševici. Roku 1932 byl založen Výzkumný ústav stepních travin M. F. Ivanova. V roce 1984 byla Askania-Nova zapsána na seznam biosférických rezervací pod záštitou UNESCO. V roce 2008 byla rezervace vybrána mezi Sedm přírodních divů Ukrajiny. Roku 2024 byla rezervace vážně poničena ruskými vojsky během invaze na Ukrajinu a zápavami, způsobenými protržení Kachovské přehrady. Mnoho zdejších zvířat bylo okupanty buďto zastřeleno nebo ukradeno a odvezeno do Ruska. Přírodní podmínky Ve stepi se nacházejí četné mohyly a kamenné sochy starověkého původu. Typickými rostlinami stepi jsou kavyl a kostřava walliská, rostou zde také vzácné druhy jako řebčík kostkovaný nebo čimišník skytský. Žije zde 1155 druhů členovců, lokalita je také významným hnízdištěm tažných ptáků. Velká čaplynská propadlina, dlouhá 6 km a široká 4 km, je mokřadem chráněným Ramsarskou úmluvou, kde se vyskytují endemické druhy vlhkomilných rostlin jako Damasonium alisma. Podnebí je kontinentální, s více než 2200 hodinami slunečního svitu v roce, ročními srážkami 398 mm a průměrnou roční teplotou 9,9 °C, přičemž rozdíly mezi letními a zimními teplotami přesahují třicet stupňů. Askanija-Nova je známa chovem koně Převalského: slouží jako aklimatizační stanice, v níž se zvířata odchovaná v zoologických zahradách připravují na odvoz do Mongolska a vypuštění do volné přírody. V místním zooparku žijí v podmínkách podobných přirozenému prostředí sajga tatarská, bizon americký, antilopa losí, skot watusi a další druhy velkých savců, z ptáků je chován pštros dvouprstý, drop velký nebo bažant obecný. Galerie Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Askania-Nova na Wikimedia Commons http://askania-nova-zapovidnik.gov.ua/ http://www.mistopis.eu/evropa/ukrajina/podnepri/askania-nova.htm http://www.encyclopediaofukraine.com/display.asp?linkpath=pages%5CA%5CS%5CAskaniia6NovaBiosphereReserve.htm
NP Askanija Nova

Askanija Nova (ukr. Асканія-Нова) je prirodni rezervat osnovan 1874. godine; nacionalni park od 1919. godine, i zaštićeno područje od posebnog državnog interesa u južnoj Ukrajini. Rezervat je osnovan njemački doseljenik Friedrich von Falz-Fein, a danas se nalazi u sklopu Hersonske oblasti. Obuhvaća površinu veću od 30 tisuća hektara. Povijest rezervata U drugoj polovici 18. stoljeća, u sklopu ekspanzije Ruskog Carstva, na prostore južne Ukrajine pristižu mnogobrojni njemački doseljenici. Za isti ravničarski prostor karakteristična je ukrajinska stepa te bogat životinjski svijet. Taj ukrajinski prostor prethodno poznat kao »Divlja polja« bio je stoljećima rijetko naseljen ljudima s obzirom na to da je predstavljao središte vojnih sukoba između kozačkih i tatarskih snaga. Jedan od njemačkih slaveniziranih doseljenika Frederik Eduardovyč Falc-Fein prepoznao je prostor kao jedinstven u Europi te ga je 1874. odlučio zaštiti pritom dovodeći i druge rijetke životinjske vrste iz Afrike i Azije. Stvoreni su posebni odjeljci za životinje i biljke odnosno zološki i botanički vrtovi. U konačnici do Prvog svjetskog rata u Askaniji Novoj našlo se brojnih životinjskih i biljnih vrsta. Nakon Drugog svjetskog rata broj vrsta se smanjio, ali je rezervat i dalje među atraktivnijima u Europi. Na njemu se provode različita ekološka i druga istraživanja, uzgajaju se rijetke ili rasne vrste životinja, između ostalog i konji. Mjesto je danas postalo jedna od glavnih turističkih atrakcija u Ukrajini. Povezani članci Turizam Ukrajine Ukrajinska kultura Vanjske poveznice Askaniya-Nova National Reserve and its wonders (eng.)
Askanija-Nova

Askanija-Nova (in ucraino Асканія-Нова?; in russo Аскания-Нова?, « Nuova Ascania ») è una riserva naturale protetta, riconosciuta come riserva della biosfera dall'UNESCO dal 1983, situata nell’oblast' di Cherson (Ucraina meridionale), a 60 km a sud-est della città di Kachovka. Si tratta di una delle poche regioni d'Europa dove ancora si trova una vegetazione steppica praticamente incontaminata per 110 km2. La riserva dispone di uno zoo d'acclimatazione e di un giardino botanico. Nel posto è possibile incontrare oltre 50 specie di animali rari, come il cavallo di Przewalski, del quale la riserva ospita il più numeroso gruppo in cattività del mondo. Storia La riserva fu creata nel 1874 per il proprietario terriero Friedrich Eduardovych Falz-Fein, all'interno della colonia tedesca di Neu-Askanien, fondata nel 1828 e che solo nel 1890 divenne un insediamento organizzato (chutor). Durante la prima e la seconda guerra mondiale, la riserva fu devastata. Ad Ascania-Nova si trova l'Istituto ucraino per la ricerca sull'agricoltura da steppa. Ogni anno, ospita circa 200 000 visitatori. Attualmente l'area è occupata dalle truppe russe, nell'ambito dell'invasione russa dell'Ucraina del 2022. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Askania-Nova Collegamenti esterni Sito ufficiale, su askania-nova-zapovidnik.gov.ua.
Rezerwat Biosfery „Askania Nowa”

Rezerwat Biosfery „Askania Nowa” (ukr. Біосферний заповідник «Асканія-Нова») – rezerwat doświadczalny w obwodzie chersońskim na Ukrainie. Rezerwat zajmuje powierzchnię 33,3 tys. hektarów, w jego skład między innymi wchodzi zoo aklimatyzacyjne (2330 ha), arboretum (170 ha) oraz dziewiczy step (11 tys. ha) – ostatni tego typu obszar w Europie. Poza lokalnymi gatunkami hodowane są tam strusie, bizony, antylopy, dzikie konie, lamy, zebry oraz wiele gatunków ptaków, jak również kilkaset gatunków roślin z całego świata. W 1989 roku rezerwat został wpisany na ukraińską listę informacyjną UNESCO – listę obiektów, które Ukraina zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Historia W 1883 roku niemiecki osadnik Friedrich von Falz-Fein (1863–1920) utworzył rezerwat, w którym zgromadził przeszło 50 gatunków zwierząt. W 1887 roku założył jeszcze arboretum. W 1892 roku sprowadzono kolejne pokolenia elandów – antylop rodem z południowo-wschodniej Afryki. W 1889 roku podczas wystawy światowej w Paryżu park otrzymał złoty medal za walory krajobrazowe i system nawadniający. W roku 1899 z półpustynnych regionów Mongolii sprowadzono konie Przewalskiego. W 1919 roku rezerwat został znacjonalizowany i przekształcony w ośrodek hodowli i aklimatyzacji zwierząt. W 1960 roku z Europy Północnej dostarczono kuce szetlandzkie. W 1985 roku park został wpisany przez UNESCO na listę rezerwatów biosfery. Oficjalna nazwa parku to Біосферний заповідник «Асканія-Нова» ім. Ф. Е. Фальц-Фейна (Rezerwat Biosfery „Askania Nova” im. F.E. Pfalz-Feina). W 1989 roku rezerwat został wpisany na ukraińską listę informacyjną UNESCO – listę obiektów, które Ukraina zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zasoby naturalne Obszar rezerwatu wynosi 33,3 tys. ha, w tym 11 tys. ha to stepowy obszar całkowicie chroniony, 2330 ha – zoo aklimatyzacyjne, 170 ha – arboretum. Występuje tu ponad 500 gatunków roślin i ponad 3000 gatunków zwierząt, w tym 69 wpisanych do Ukraińskiej czerwonej księgi gatunków zagrożonych, 295 objętych ochroną na mocy konwencji berneńskiej, 195 – na mocy konwencji bońskiej i 12 umieszczonych w Europejskiej czerwonej księdze. Rezerwat porośnięty jest kostrzewą walezyjską i ostnicą. Występują tu, zapisane w Ukraińskiej Czerwonej Księdze, ostnica włosowata, tulipan pachnący, szachownica kostkowata, Caragana scythica, Stipa ucrainica, Stipa lessingiana, Tulipa scythica. Rezerwat zamieszkuje przynajmniej 1155 gatunków stawonogów, 7 gatunku płazów i gadów, 18 gatunków ssaków, w różnych porach roku ponad 250 gatunków ptaków. W parku żyją stada dzikich koni. Podział terytorialny Obszar rezerwatu dzieli się na trzy części, łagodnie przechodzące w siebie nawzajem: Północną „Wielki Czapelski pod” Południowa Sad botaniczny Ma powierzchnię 170 hektarów. Pierwszą część ogrodu założono w 1887 roku. Pod koniec XX wieku kolekcji roślin osiągnęła 1000 krzewów i drzew. Krajobrazy wzbogacają pawilony, stawy i groty. Kręcono tu film „Dzieci kapitana Granta”. Przypisy Linki zewnętrzne Strona w języku rosyjskim
Askania-Nova

Askania-Nova (în ucraineană: Асканія-Нова;rusă:Аскания-Нова) este o rezervație a biosferei din oblastia Kherson, Ucraina, aflată în stepa uscată Tavriya. Coordonate geografice: 46°27′N 33°52′E﻿ ()46.450; 33.867 Rezervația este renumită pentru faptul că găzduiește cel mai mare grup de cai Przewalski în captivitate din lume, care trăiesc într-o zonă de 30 km2. Rezervația naturală a fost înființată în 1874 de către Friedrich Eduardovych Falz-Fein în jurul așezării germane Askania-Nova (înființată în 1828). Rezervația constă într-o grădină zoologică de aclimatizare, o grădină botanică (2.1 km2), și o rezervație de stepă virgină (110 km2), ultima de acest fel din Europa. Are o suprafață totală de 825 km2. În timpul primului și celui de-al doilea Război Mondial, rezervația a fost devastată. Pe lângă specii locale, aceasta găzduiește struți, bizoni, antilope, cai sălbatici, lame, zebre și multe specii de păsări. Mai mult de 200 de specii de foioase și conifere au fost aduse din diferite părți ale lumii și plantate în grădina botanică între anii 1885-1902. Aproximativ 600 de specii de plante (anuale sau perene), dintre care 16 notate în Cartea roșie de date a Ucrainei, au fost păstrate în forma lor naturală.
Askanija-Nova

Askanija-Nova (ukrainska: Асканія-Нова) är ett naturskyddsområde på stäppen i Cherson oblast i södra Ukraina. Naturskyddsområdet tog sin början 1898, då Friedrich von Falz-Fein avsatte en del av marken på sitt gods som skyddad från ekonomisk exploatering. Området gjordes år 1921 av Sovjetunionen till nationalpark, men fortfarande betar halvtama Elandantiloper på stäppen, vilka sköts om av beridna herdar. Det tidigare godset Området ägdes kring förra sekelskiftet av den tyska godsägaren Friedrich von Falz-Fein. Han arbetade bland annat med försök att acklimatisera strutsar, zebror, antiloper, känguruer, leoparder, mufflon, flamingos med mera. Detta kompletterades 1887 med en botanisk trädgård. Då rinnande vatten saknades, fick vattenbehovet tillgodoses med vattenpumpar. När området år 1914 besöktes av ryske tsaren, höll godset höll mer än en halv miljon får. Efter oktoberrevolutionen och ryska inbördeskriget var området i statlig ägo. Källor Carlquist, Gunnar, red (1929). Svensk uppslagsbok. Bd 2. Malmö: Baltiska förlaget AB. sid. 536-37
Opačyči

Opačyči (ukrajinsky Опачичі) byla obec na severní Ukrajině v Kyjevské oblasti v Vyšhorodském rajóně, nedaleko řeky Pripjať a 11 km od soutoku s Dněprem v těsné blízkosti s obcí Pljutovyšče. Do roku 1986 náležela Černobylskému rajónu a do roku 2020 náležela Ivankivskému rajónu. Obec byla opuštěna po Černobylské havárii v roce 1986. Leží nedaleko Černobylu (8 km), 24 km od Černobylské jaderné elektrárny, 27 km od Pripjati. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Opačyči na Wikimedia Commons
Opachychi

Opachychi (Ukrainian: Опачичі) was a village in Vyshhorod Raion, Kyiv Oblast, Ukraine. It is located south-east of Chernobyl. It belongs to Ivankiv settlement hromada, one of the hromadas of Ukraine. History The village is infamous for being an outlying area within the Chernobyl Exclusion Zone. The permanent population was evacuated following the 1986 accident, and officially the village was liquidated (i.e. excluded from the list of settlements of Kyiv Oblast) in 1999. However, despite radioactive contamination a few residents (samosely) have returned to live there, and as of 28 March 2006 the population was 19. Until 18 July 2020, Opachychi belonged to Ivankiv Raion. The raion was abolished that day as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Kyiv Oblast to seven. The area of Ivankiv Raion was merged into Vyshhorod Raion. From February to April 2022, Opachychi was occupied by Russian forces as a result of the Russian invasion of Ukraine. References