NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Виноградовка (Бессарабская поселковая община)

Виногра́довка (укр. Виноградівка) — село в Бессарабской поселковой общине Болградского района Одесской области Украины. День села 21 сентября, фестиваль проводится в конце августа. Население составляет 1629 человек, в основном болгарской национальности (98 %), а также украинцы, русские, гагаузы и т. д. История Село Виноградовка было основано в 1830 году болгарскими поселенцами. В связи с тяжелым положением Болгарии в начале XIX века, из села Чумлекиой (ныне Ботево Ямболской области), переехало и поселилось 90 болгарских семейств, которые основали здесь колонию. На 1848 год колония Чумлекиой относилась к Нижне-Буджакскому округу Бессарабской области. Вместо церкви деревянная часовня; 115 домов в том числе 111 болгарских семейств (696 человек). По данным 9-й ревизии податного населения 1850 года в колонии проживало 96 семей, число жителей 462 мужского и 408 женского пола. Село входило в состав Ивановско-Болгарской волости Аккерманского уезда Бессарабской губернии. В период румынского владения 1918—1940 гг. коммуна Чулень относилась к пласа Тарутино уезда (жудец) Четатя Албэ. В 1945 г. Указом ПВС УССР село Чумлекиой переименовано в Виноградовку. До 2020 года входило в Тарутинский район. Месторасположение Село Виноградовка расположено в 12 км от центра общины, в 20 км от железнодорожной станции Березино и в 224 км от г. Одесса. Дворов — 584, жителей — 1629 человек (по переписи 2001 года). Национальный состав Согласно переписи населения Румынии 1930 года, число жителей с. Чулень (рум. Ciuleni) — 2769. Распределение по национальности: болгары — 2734 (98,74 %), цыгане — 18 (0,65 %), румыны- 8 (0,29 %), русские — 5 (0,18 %), немцы- 4 (0,14 %). По данным на 1969 год население составляло 2330 человек. По данным переписи населения Украины 2001 года, национальный состав с. Виноградовка по принципу родного языка: болгарский (89,07 %), украинский (4,85 %), русский (2,52 %), молдавский (1,90 %), гагаузский (1,53 %) и цыганский (0,06 %). Достопримечательности Свято-Николаевская церковь 1864 года постройки Памятник-обелиск в честь 100-летия основания села и воинам-односельчанам, погибшим во время Первой мировой войны 1930 года постройки. Литература Історія міст і сіл Української РСР. Одеська область. — К.: Головна редакція УРЕ АН УРСР, 1969. История городов и сел Украинской ССР: В 26 т. Одесская область / АН УССР. Ин-т истории; Гл. редкол.: П. Т. Тронько (пред.) и др. — К.: Гл. ред. Укр. сов. энцикл. АН УССР, 1978. Примечания Ссылки Виноградовка на сайте Верховной рады Украины (укр.) Информационный портал болгар Украины (недоступная ссылка — история). История Городов и Сел. Том Одесская область, стр. 746
Виноградівка (Бессарабська селищна громада)

Виногра́дівка — село Бессарабської селищної громади в Болградському районі Одеської області в Україні. Населення становить 1629 осіб. Історія 12 червня 2020 року, відповідно до Розпорядження Кабінету Міністрів України від № 724-р «Про визначення адміністративних центрів та затвердження територій територіальних громад Одеської області», увійшло до складу Тарутинської селищної територіальної громади. 19 липня 2020 року, в результаті адміністративно-територіальної реформи і ліквідації Тарутинського району, село увійшло до складу новоутвореного Болградського району. Населення Згідно з переписом УРСР 1989 року чисельність наявного населення села становила 1919 осіб, з яких 926 чоловіків та 993 жінки. За переписом населення України 2001 року в селі мешкали 1623 особи. Мова Розподіл населення за рідною мовою за даними перепису 2001 року: Примітки
Кінопалац «Україна»

Кінопалац «Україна» — кінотеатр у Рівному на перетині вулиці Соборна та Міцкевича, найбільший та найстаріший кінотеатр у Рівному. Історія Кінотеатр було засновано у 1967 році під назвою «Жовтень». збудований архітектором Миколою Рибніковим, нараховувала в собі одну залу на 305 місць. У 1990 році кінотеатру змінили назву на «Україна». У 1998 році кінотеатр був придбаний мережою кінотеатрів «Кінопалац». В період з 2011—2012 рр. була проведена реконструкція кінотеатру З 2012 року в кінотеатрі почали працювати три зали, а саме: «Парадиз» — налічує 377 місць, «Кінг» — налічує 36 місць та зала «Альфа» — налічує 302 місця. Назви Протягом своєї історії кінотеатр змінював свою назву двічі: «Жовтень» (1967), Кінопалац «Україна» (з 1990). Примітки Посилання Сайт [Архівовано 13 лютого 2016 у Wayback Machine.]
Lanivci

Lanivci (ukrajinsky Ланівці, rusky Лановцы – Lanovcy, polsky Łanowice) jsou město v Ternopilské oblasti na Ukrajině. K roku 2011 měly přes osm tisíc obyvatel. Poloha Město leží na řece Žyraku, pravém přítoku Horyně. Dějiny První zmínka o obci je z roku 1444. Později patřily Lanivci do Volyňského vojvodství Republiky obou národů. Po třetím dělení Polska v roce 1795 připadla obec Ruskému impérium. V meziválečném období v letech 1919 až 1939 byla součástí druhé Polské republiky a po druhé světové válce připadla Ukrajinské sovětské socialistické republice. V roce 1956 se Lanivci staly sídlem městského typu a v roce 2001 je ukrajinský parlament povýšil na město. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Laniwzi na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Lanivci na Wikimedia Commons
Lanivtsi

Lanivtsi (ukrainsk: Ланівці) er en by i Kremenets rajon, Ternopil oblast, Ukraine. Indbyggertallet er 8.680 i 2001. Den er vært for administrationen af Lanivtsi urban hromada, en af Ukraines hromadaer. Byen har 8.401 (2020) indbyggere. Historie Lanivtsi fik byrettigheder i 1545 af den polske konge. Indtil Polens delinger var den en del af Volhynisk voivodskab i Den polsk-litauiske realunion. Ashkenazy-jøder begyndte senere at bosætte sig der. I 1795 - 1918 var Lanivtsi besat af Det Russiske Kejserrige. I 1897 talte den jødiske befolkning 1.174 ud af byens i alt 2.525 indbyggere. Talrige jøder blev dræbt i pogromer, og andre emigrerede til Vesteuropa eller USA. I 1921 var deres befolkning i byen 640. Der var en Tarbutskole og yeshiva, og mange af de yngre mennesker blev zionister. Efter den tredje polske deling faldt byen i 1795 til det Russiske Kejserrige, fra 1919 til 1939 var den en del af den anden polske republik og siden slutningen af anden verdenskrig til Ukrainske Sovjetrepublik. Siden Sovjetunionens opløsning har Laniwzi tilhørt det uafhængige Ukraine som en bymæssig bebyggelse og blev i 2001 af Verkhovna Rada ophøjet til en by med status af rayoncenter. Referencer Eksterne henvisninger Officiel hjemmeside
Laniwzi

Laniwzi (ukrainisch ; russisch Лановцы Lanowzy, polnisch Łanow[i]ce, deutsch Lanowitz) ist eine Kleinstadt in der westlichen Ukraine. Sie war bis Juli 2020 das Zentrum des gleichnamigen Rajons in der Oblast Ternopil und wird vom Fluss Schyrak (Жирак) durchflossen. Die Einwohnerzahl beträgt ca. 8300 (2006). Geschichte Erstmals schriftlich erwähnt wurde Laniwzi 1444 und lag zunächst als Teil der Adelsrepublik Polen-Litauen in der Woiwodschaft Wolhynien. Nach der dritten polnischen Teilung fiel es 1795 an Russland, 1919 bis 1939 gehörte es zu Polen und seit dem Ende des Zweiten Weltkriegs zur Ukrainischen Sowjetrepublik; 1956 erhielt es den Status einer Siedlung städtischen Typs. Seit dem Zerfall der Sowjetunion gehört Laniwzi als Siedlung städtischen Typs zur unabhängigen Ukraine und wurde von der Werchowna Rada 2001 zu einer Stadt mit dem Rang eines Rajonzentrums erhoben. Verwaltungsgliederung Am 9. Juni 2017 wurde die Stadt zum Zentrum der neugegründeten Stadtgemeinde Laniwzi (Лановецька міська громада Lanowezka miska hromada), zu dieser zählen auch noch die 9 Dörfer Jakymiwzi, Juskiwzi, Krasnoluka, Mali Kuskiwzi, Mychajliwka, Oryschkiwzi, Sahirzi, Tatarynzi und Wolyzja, bis dahin bildete sie zusammen mit den Dörfern Mali Kuskiwzi, Oryschkiwzi und Wolyzja die gleichnamige Stadtratsgemeinde Laniwzi (Лановецька міська рада/Lanowezka miska rada) im Osten des Rajons Laniwzi. Am 12. Juni 2020 kamen noch weitere 31 in der untenstehenden Tabelle aufgelistetenen Dörfer zum Gemeindegebiet. Seit dem 17. Juli 2020 ist sie ein Teil des Rajons Kremenez. Folgende Orte sind neben dem Hauptort Laniwzi Teil der Gemeinde: Partnerstädte Partnerstadt von Laniwzi ist seit dem 6. Juni 2022 die deutschen Stadt Lingen (Ems). Die Partnerschaft folgte auf eine bestehende Zusammenarbeit des „Freundeskreises der Ukrainefahrer Lingen“, die seit 1991 Hilfsprojekte mit Laniwzi durchführen. Siehe auch Jüdischer Friedhof (Laniwzi) Weblinks Łanowce. In: Filip Sulimierski, Władysław Walewski (Hrsg.): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Band 5: Kutowa Wola–Malczyce. Walewskiego, Warschau 1884, S. 585 (polnisch, edu.pl). Russische Karte der Stadt und der Umgebung Einzelnachweise
Lanivtsi

Lanivtsi (Ukrainian: Ланівці, IPA: [ˈlɑn⁽ʲ⁾iu̯ts⁽ʲ⁾i] ; Russian: Лановцы, romanized: Lanovtsy; Polish: Łanowce; Yiddish: לאַנאָוויץ, romanized: Lanovits) is a city in Kremenets Raion, Ternopil Oblast, Ukraine. It hosts the administration of Lanivtsi urban hromada, one of the hromadas of Ukraine. Population: 8,215 (2022 estimate); 8,680 (2001). History Lanivtsi received a town charter in 1545 from the Polish king. Until the Partitions of Poland, it was part of Volhynian Voivodeship. Ashkenazi Jews began to settle there later. In 1795–1918, Lanivtsi was occupied by the Russian Empire. In 1897 the Jewish population numbered 1,174 of a total of 2,525 in the city. Numbers of Jews were killed in pogroms, and others immigrated to Western Europe or the United States. By 1921 the population in the city was 640. There was a Tarbut school and a yeshiva, and many of the younger people became Zionists. In the Second Polish Republic between the world wars, Lanivtsi, known then as Łanowce, belonged to Krzemieniec County, Volhynian Voivodeship. For centuries, Lanivtsi was the center of an area of large estates that belonged to several noble families, such as the Jelowicki, Wiśniowiecki, Mniszech and Rzewuski. In 1939 the town was invaded by the Soviet Union, and then invaded by Nazi Germany in 1941, with occupation starting July 3 of that year. The Germans created a Jewish ghetto in Łanowce, where Jews worked as forced laborers. Jews from neighboring villages were transported and confined there in 1942. From August 13–14, 1942, 1,833 Jews were murdered beside open pits, where they were buried in mass graves. Few survived the Holocaust. Until 18 July 2020, Lanivtsi was the administrative center of Lanivtsi Raion. The raion was abolished in July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions in Ternopil Oblast to three. The area of Lanivtsi Raion was merged into Kremenets Raion. References
Lánivtsi

Lánivtsi (ucraniano: Ла́нівці; polaco: Łanowce) es una ciudad de Ucrania, perteneciente al raión de Krémenets en la óblast de Ternópil. En 2017, la ciudad tenía una población de 11 700 habitantes.​ Desde 2017, es sede de un municipio que incluye 40 pueblos y tiene una población total de unos veintidós mil habitantes; el municipio se formó al incorporar al territorio de la ciudad los hasta entonces consejos rurales de Zahirtsi, Krasnoluká, Yúskivtsi y Yakýmivtsi.​ Se conoce la existencia del pueblo desde 1444, cuando se menciona en un documento de Casimiro IV Jagellón. Adoptó el Derecho de Magdeburgo en 1545. Tras las Particiones de Polonia de finales del siglo XVIII, la ciudad se incorporó al Imperio ruso, dentro del cual se convirtió en un importante shtetl en el contexto histórico de la Zona de Asentamiento: en el censo de 1897, la mitad de los habitantes locales eran judíos, pero en los primeros años del siglo XX sufrieron varios pogromos y muchos de los judíos locales emigraron a Europa Occidental y Estados Unidos, reduciéndose la población judía a la mitad en dos décadas. En 1918 se incorporó a la Segunda República Polaca, a la que perteneció hasta la Segunda Guerra Mundial, cuando los invasores alemanes crearon en la ciudad un gueto en el que asesinaron a dos mil judíos de toda la zona. En 1944 se incorporó a la RSS de Ucrania, donde pasó a ser la sede del raión de Lánivtsi, que existió hasta 2020.​​​ Se ubica unos 20 km al sureste de la capital distrital Krémenets y unos 40 km al noreste de la capital regional Ternópil.​ Referencias
Lanivtsi

Lanivtsi (en ukrainien : Ланівці) ou Lanovtsy (en russe : Лановцы ; en polonais : Łanowce) est une ville de l'oblast de Ternopil, en Ukraine. Sa population s'élevait à 8 700 habitants en 2017. Géographie Lanivtsi est située à 51 km au nord-est de Ternopil. Histoire La première mention de Lanivtsi remonte à 1444. Depuis cette même année le domaine appartient à la famille de magnats Ruthènes les Jełowicki, qui après avoir résisté à l'invasion tatare, reçoivent en récompense le domaine de la part du roi Casimir IV Jagellon. Ils se convertissent de l'orthodoxie au catholicisme et prêtent serment à la couronne de Pologne. En 1545 Lanivitsi obtient ses droits urbains. En 1568 Sawa Jełowicki y construit un château fort en bois pour défendre la région contre les incursions turques, or celui-ci est démoli par l'insurrection cosaque de 1642. Une reconstruction prend place en forme de trapèze entourée de fossés en 1668, mais le bâtiment s'écroule déjà en 1672 après le passage des Turques. L'héraldique de Lanivitsi provient des armoiries de la famille ducale des Jełowicki. La ville ne tombe sous l'hégémonie russe qu'après la troisième partition de la Pologne, en 1795. En 1838 l'église paroissiale disparait dans un incendie. En 1860 Teodor Jełowicki y fait reconstruire l'église. La famille perd son domaine à la suite de l'Insurrection de Janvier, lorsque le propriétaire, Teodor, soupçonné de complicité avec le soulèvement en 1863, est obligé de vendre ses terres par ordre du Tsar en 1865. À la fin du XIXe siècle les nouveaux propriétaires sont les Wiśniowiecki, les Mniszech, et enfin les Rzewuski. De 1919 à 1939, Lanivitsi est de nouveau polonaise. Après la signature du pacte germano-soviétique, elle est occupée par l'Armée rouge, le 17 septembre 1939 puis annexée à l'Union soviétique. En janvier 1940, Lanivtsi devient un centre administratif de raïon. Pendant la Seconde Guerre mondiale, elle est occupée par l'Allemagne nazie du 2 juillet 1941 au 6 mars 1944. En août 1942, les troupes allemandes assassinent plus de 3 500 Juifs locaux. Redevenue soviétique, Lanivtsi obtient en 1956 le statut de commune urbaine. Depuis 1991, elle fait partie de l'Ukraine indépendante. Elle reçoit le statut de ville en 2001. Population Recensements (*) ou estimations de la population : Notes et références Voir aussi Bilozirka - village dans le raïon de Lanivtsi. Liens externes Sites officiels : lanivtsi.at.ua et lanmisto.gov.ua Portail de l’Ukraine
Lanivci

Lanivci (in ucraino Ланівці?; in russo Лановцы?, Lanovcy; in polacco Łanowce; in tedesco Lanowitz) è una città dell'Ucraina (8215 abitanti) situata nel distretto di Kremenec', nell'oblast' di Ternopil'. Ospita l'amministrazione della comunità territoriale di Lanivci, una delle comunità territoriali dell'Ucraina. Fino al 18 luglio 2020 Lanivci era il centro amministrativo del distretto di Lanivci, abolito come parte della riforma amministrativa dell'Ucraina, che ha ridotto a tre il numero dei distretti dell'oblast' di Ternopil'. L'area del distretto di Lanivci è stata trasferita al distretto di Kremenec'. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Lanivci Collegamenti esterni Sito ufficiale, su lanivtsi.at.ua. Sito ufficiale, su lanmisto.gov.ua.
Łanowce (rejon krzemieniecki)

Łanowce (ukr. Ланівці) – miasto na Ukrainie nad rzeką Żyrak (ukr. Жирак) dopływ rzeki Horyń, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim. Znajduje tu się stacja kolejowa Łanowce, położona na linii Szepetówka – Tarnopol. Historia Miasto lokowane było w roku 1444, kiedy to protoplasta rodziny Jełowickich, Paszko Bożeniec Jełowicki, otrzymał nadanie miejscowości Łanowce od Kazimierza Jagiellończyka. Historyk Teodor Żychliński, określa dom Jełowickich jako: jeden z najdawniejszych na Wołyniu, spokrewniony z najstarszymi rodami z tego regionu. Miejscowość Łanowce w roku 1545 uzyskało prawa miejskie. Przechodząc z pokolenia na pokolenie Jełowickich, znalazła się w połowie XVI wieku w posiadaniu potomka Paszka – Hniewosza, syna Iwana. O wydarzeniu tym świadczy zachowany dokument przyznania miejscowości przez króla Zygmunta II Augusta w 1565 roku. Od tego momentu miejscowość Łanowce należała do rodu Jełowickich aż do 1868 roku. Do roku 1795 znajdowało się w granicach I Rzeczypospolitej w województwie wołyńskim. Dobra łanowieckie z przyległymi wsiami należały do rodziny Jełowickich do licytacji w 1868, następnie do Wiśniowieckich, Mniszchów, a pod koniec XIX wieku do Rzewuskich. W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała kompania graniczna KOP „Łanowce”. Od 1921 do 1924 Łanowce leżały w gminie Białozórka, w latach 1924–1939 w gminie Łanowce, w powiecie krzemienieckim, w województwie wołyńskim, w Polsce. II wojna światowa Po wkroczeniu Niemców w 1941 r. w Łanowcach miał miejsce antysemicki pogrom dokonany przez ludność ukraińską. Zginęło 60 Żydów. W lutym 1942 r. utworzono tam getto, w którym przetrzymywano około 2000 osób, „zlikwidowane” w sierpniu 1942 r. przez Niemców i policję ukraińską. W lipcu 1943 r. w miasteczku doszło do pogromu ludności polskiej, liczby ofiar nie udało się ustalić. 4 lutego 1944 w miejscowym kościele zostało zamordowanych przez upowców 11 Polaków, w tym Ryszard Andrzej Wadas, chrześniak marszałka Rydza-Śmigłego. Wcześniej, podczas próby ewakuacji do Wiśniowca zginęło 129 osób. W czasie okupacji niemieckiej mieszkająca w Łanowcach ukraińska rodzina Szewczuków ukrywała dwóch Żydów. W 1997 roku Instytut Jad Waszem pośmiertnie uhonorował Wasyla Szewczuka (zabitego przez ukraińskich nacjonalistów), a także jego rodziców, Ławrentija i Jewdokiję, tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Ukraina W 1989 liczyło 9318 mieszkańców. Do 2013 liczba mieszkańców spadła do 8752. W 1997 roku ZSZ № 31 została zlikwidowana. Do 2020 siedziba władz rejonowych rejonu łanowieckiego. Zabytki zamek Pobliskie miejscowości Borsuki Borszcziwka Kuskiwci Napadiwka Syniwci Wieliki Przypisy Linki zewnętrzne Łanowce, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 585 . Zamek w Łanowcach
Lanivtsi

Lanivtsi (em ucraniano: Ланівці; em russo: Лановцы, transl. Lanovtsy; em polonês/polaco: Łanowce; em iídiche: לאַנאָוויץ) é uma cidade da Ucrânia, situada no Oblast de Ternopil. Tem 14,7 km² de área e sua população em 2020 foi estimada em 8.401 habitantes. Referências
Lanivți

Lanivți (în ucraineană Ланівці) este localitatea de reședință a comunei Lanivți din raionul Borșciv, regiunea Ternopil, Ucraina. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației localității Lanivți era vorbitoare de ucraineană (99,91%), existând în minoritate și vorbitori de alte limbi. Vezi și Lista orașelor din Ucraina Note
Lanivtsi

Lanivtsi (ukrainska: Ланівці ), är en stad i Ternopil oblast i västra Ukraina. Lanivtsi är beläget i den historiska regionen Volhynien. Under andra världskriget inrättades ett judiskt getto i Lanivtsi. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Lanivtsi, 12 januari 2020. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Lanivtsi.
Бобринец

Бобринец е град в Кировоградска област, Украйна. Населението му е 10 758 жители (2019). Намира се в часова зона UTC+2. Основан е през 1767 г., получава статут на град през 1828 г. Галерия Бележки Източници Бобринец // Енциклопедия на историята на Украйна, Т.1
Bobrynec

Bobrynec (ukrajinsky Бобринець, rusky Бобринец – Bobriněc) je město v Kirovohradské oblasti na Ukrajině. Leží v jižní části oblasti zhruba 53 kilometrů na jih od Kropyvnyckého, hlavního města oblasti, a v roce 2013 v něm žilo 10 998 obyvatel. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Bobrynec na Wikimedia Commons
Bobrynets

Bobrynets (ukrainsk: Бо́бри́нец, russisk: Бо́бри́нец, jiddisch: בוברניץ) er en by i Kropyvnytskyj rajon, Kirovohrad oblast (provins) i Ukraine. Den er hjemsted for administrationen af Bobrynets urban hromada, en af Ukraines hromadaer. Byen har 10.396 (2020) indbyggere. Historie Bobrynets var en bosættelse i Yelisavetgradsky Uyezd i Kherson guvernement i Det Russiske Kejserrige. I begyndelsen af det 20. århundrede var byens jødiske befolkning på 3.500 indbyggere. Under den russiske borgerkrig (1918-1920) blev 160 jøder dræbt under pogromer. Mange forlod byen, inden tyskerne besatte området. I 1941 blev jøderne holdt fanget i en ghetto. I begyndelsen af 1942 blev 358 jøder myrdet ved massehenrettelser begået i den nærliggende skov. Galleri Referencer Eksterne henvisninger Officiel hjemmeside
Bobrynez

Bobrynez (ukrainisch ; russisch Бобринец Bobrinez) ist eine Stadt im Zentrum der Ukraine mit 10.800 Einwohnern (2018). Sie liegt im Süden der Oblast Kirowohrad und war bis Juli 2020 das administrative Zentrum des gleichnamigen Rajons Bobrynez 53 km südlich von der Oblasthauptstadt Kropywnyzkyj. Geschichte Die erste Erwähnung der Ortschaft stammt aus dem Jahr 1767 (als Mali Bobrinez). Im Jahr 1816 hatte die Stadt bereits 1910 Einwohner und erhielt 1828 den Status einer Stadt. Um 1900 hatte die Stadt 18.470 Einwohner, von denen 3.481 Juden waren. Die Stadt war vom 6. August 1941 bis zum 16. März 1944 von Truppen der Wehrmacht besetzt. Während der deutschen Besatzung war die Stadt Hauptort des Kreisgebietes Bobrinez im Generalbezirk Nikolajew innerhalb des Reichskommissariats Ukraine. Verwaltungsgliederung Am 14. August 2015 wurde die Stadt zum Zentrum der neugegründeten Stadtgemeinde Bobrynez (Бобринецька міська громада/Bobrynezka miska hromada). Zu dieser zählen 8 in der untenstehenden Tabelle aufgelisteten Dörfer, bis dahin bildete sie zusammen mit den Dörfern Dibriwka, Oblanka und Schljachowe die gleichnamige Stadtratsgemeinde Bobrynez (Бобринецька міська рада/Bobrynezka miska rada) im Norden des Rajons Bobrynez. Am 17. Juli 2020 kam es im Zuge einer großen Rajonsreform zum Anschluss des Rajonsgebietes an den Rajon Kropywnyzkyj. Folgende Orte sind neben dem Hauptort Bobrynez Teil der Gemeinde: Wappen Das ursprüngliche Wappen der Stadt von 1847 war zweigeteilt. Im oberen Bereich war das Emblem Cherson-Provinz, zu der die Stadt damals gehörte. Der untere Teil stellte Trappen, umgeben von Korngarben dar. Die Trappen waren zu jener Zeit, im Gegensatz zu heute, häufige Vögel rund um die Stadt. Die Garben symbolisieren die Landwirtschaft, das wichtigste Geschäftsfeld der Bewohner. Das heutige Wappen knüpft an das Historische an, jedoch ohne die Unterordnung unter eine Provinz zu zeigen, sondern von einer Mauerkrone gekrönt. Bevölkerung Quellen: 1816–1900, 1989–2013. Persönlichkeiten Pjotr Pawlowitsch Schumilow (1901–1942), sowjetischer Erdölingenieur und Hochschullehrer David Grigorjewitsch Gerschfeld (1911–2005), ukrainisch-moldawischer Komponist und Hochschullehrer Pjotr Jefimowitsch Todorowski (1925–2013), ukrainisch-russischer Regisseur, Drehbuchautor und Komponist Weblinks Einzelnachweise