NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Catedral de la Santísima Trinidad (Novomoskovsk)

La catedral de la Santísima Trinidad (en ucraniano: Троїцький кафедральний собор) es un catedrales ortodoxas ucraniana situada en Novomoskovsk, Ucrania.​El templo es la iglesia de madera más grande de Ucrania. Geografía La catedral está ubicada en la plaza de la Catedral 1 de Novomoskovsk, en el óblast de Dnipropetrovsk. Historia El templo fue construido por los cosacos sin el uso de clavos metálicos por voluntad del cosaco Antín Jolovati y el consejo de ancianos del Sich de Zaporiyia. Para construir la iglesia, los cosacos invitaron a un maestro de Nueva Vodolaja, (gobernación de Járkov), Yakim Pogribniak. La construcción se inició el 2 de junio de 1775, la inauguración del altar mayor tuvo lugar el 13 de mayo de 1778 y su finalización el 10 de septiembre de 1780.​ La catedral de la Trinidad fue renovada en 1830. En 1887-1888, el maestro restaurador Oleksi Pajuchi lo reorganizó "según el modelo antiguo", pero con algunos cambios.​ El campanario adyacente se añadió más tarde.​ En la época soviética, la catedral se utilizaba como almacén. La actitud de las autoridades de entonces hacia este hito espiritual del pueblo ucraniano es la base de la novela La Catedral de Olés Jontchar. Después de 130 años sin reparaciones importantes, en 2012 el monumento se encontraba en condiciones que requerían una restauración inmediata, que comenzó en agosto de 2012.​ Arquitectura La catedral es un edificio excepcional de cruz inscrita dentro arquitectura en madera de Ucrania, un monumento del barroco ucraniano y el objeto más destacado de este tipo de construcción.​ El edificio es una composición simétrica de nueve torres con una superficie total de 512 m². La cúpula más alta está en el centro y tiene unos 65 metros de altura. El interior del edificio del templo es aún más hermoso y tiene un aspecto festivo. Tiene una gran sala, un techo común con 9 torres de cúpula, cuyas paredes tienen ventanas altas. Candelabros originales cuelgan en el centro y a los lados. Galería Referencias Bibliografía Українське козацтво. Мала енциклопедія // Самарський Троїцький собор. — Київ «Генеза», с. 440. Догаль С. (м. Дніпропетровськ). Собор без риштування. Оспіваний у знаменитому романі Олеся Гончара храм може розвалитися будь-якої миті // Україна Молода. — 2020. — № 164 (7 вересня). Зінченко А. Л. Троїцький собор у Новоселиці (Новомосковську) // Нариси історії архітектури Укр. РСР. — К., 1957. Харлан О. Неповторна пам'ятка архітектури запорозьких козаків П. Г. Запорожский храм в Новомосковске // Киевская старина. — 1888. — т. ХХ., январь, февраль, март. — С. 41-48.
Cathédrale de la Trinité de Novomoskovsk

La cathédrale de la Trinité de Novomoskovsk (ukrainien : Троїцький собор (Новомосковськ)) est classée comme monument national ukrainien et est la cathédrale de l'éparchie de Dniepropetrovsk , elle est située à Novomoskovsk en Ukraine. C'est une église en bois construite en 1778 par Yakim Prohebniak sur la volonté du cosaque Antin Holovaty. Entièrement en bois, elle est symétrique. Le cocher date de la rénovation de 1880. C'est cette cathédrale qui est cité par Oles Hontchar dans son œuvre la cathédrale. En images Annexes Articles connexes Liste des cathédrales d'Ukraine. Culture ukrainienne. Liens externes Notes et références Portail de l’architecture chrétienne Portail de l’Ukraine Portail du christianisme orthodoxe
Cattedrale della Trinità (Samar)

La Cattedrale della Trinità (in ucraino Троїцький собор?) è una chiesa che si trova a Samar, in Ucraina. Storia La chiesa fu costruita tra il 1772 e il 1781 dall'architetto Yakym Pohribnyak interamente in legno ed è l'unica chiesa in legno a nove cupole ancora esistente in Ucraina. L'edificio è una costruzione simmetrica a nove cupole, con la più alta al centro (circa 65 m), quattro cupole più basse disposte in corrispondenza dei punti cardinali e quattro cupole ancora più basse tra di esse. Presenta tre troni, dedicati alla Trinità, agli apostoli Pietro e Paolo e ai Tre Santi Gerarchi. Nel 1830 la cattedrale fu ristrutturata nel 1830 e nel 1887-88 fu ricostruita secondo il vecchio stile. Durante il periodo sovietico, la cattedrale fu utilizzata come magazzino e nel 2012 venne nuovamente restaurata. L'edificio è stato sottoposto ad un altro restauro nel 2021. Galleria Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Cattedrale della Trinità Note
Sobór Trójcy Świętej w Sumach

Sobór Trójcy Świętej – prawosławny sobór w Sumach, w eparchii sumskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego. O istnieniu cerkwi pod tym wezwaniem przed 1735 pisał w swoim opisie eparchii charkowskiej biskup Filaret (Gumilewski). Nową świątynię pod tym samym wezwaniem ufundowali w 1827 Michaił i Pawieł Lintwariewowie, przekazując na cel budowy 17 200 rubli srebrem. W obiekcie znajdowały się trzy ołtarze – główny Trójcy Świętej oraz św. Michała i św. Teodora Czernihowskich. W latach 1901–1914 z inicjatywy Pawła Charitonienki w sąsiedztwie dziewiętnastowiecznej cerkwi wzniesiony został nowy sobór pod tym samym wezwaniem. Fundator przekazał na budowę pół miliona rubli i pragnął, aby nowa świątynia przewyższyła rozmiarami i pięknem wszystkie istniejące dotąd w Sumach prawosławne obiekty sakralne, a inspiracją dla jej wyglądu był sobór św. Izaaka w Petersburgu. Charitonienko zaprosił do wykonania projektu Aleksieja Szczusiewa, jednak ten z powodu wielu zamówień nie przyjął propozycji, lecz przygotował dla soboru jedynie plan mozaicznej dekoracji na posadzce oraz ogrodzenia. Zasadnicze prace nad projektem świątyni wykonał inżynier G. Szolc, architekt pracujący w Sumach. Z powodu kryzysu ekonomicznego w Rosji na początku XX wieku P. Charitonienko znalazł się w poważnych kłopotach, przez co prace nad budową świątyni zostały wstrzymane. Ostatecznie do bankructwa fundatora nie doszło i sobór mógł zostać dokończony. Pragnąc, aby fundowana przez niego cerkiew dorównała pięknem soborowi św. Włodzimierza w Kijowie, Charitonienko zaprosił do napisania ikon do ikonostasu Michaiła Niestierowa, który wykonał wizerunki Chrystusa, Matki Bożej, Trójcy Świętej, archaniołów Gabriela i Michała oraz św. Mikołaja. Ikonostas soboru w Sumach nie przetrwał: jego marmurowa konstrukcja nigdy nie dotarła z Włoch, gdzie był wykonywany, do miejsca przeznaczenia, zaś ikony Niestierowa zniszczono po rewolucji październikowej. Dzwony dla soboru powstały w pracowni Samginów w Moskwie. Freski we wnętrzu cerkwi wykonał N. Niwinski, malarz z Moskwy, zaś witraż z wyobrażeniem Trójcy Świętej wykonał Kuźma Pietrow-Wodkin z Petersburga. W ZSRR sobór w Sumach został odebrany wiernym i zaadaptowany na salę koncertową z organami oraz na muzeum rzeźby. Po 1991 obiekt zwrócono Ukraińskiemu Kościołowi Prawosławnemu Patriarchatu Moskiewskiego. Przypisy
Троицкий собор (Сумы)

Троицкий собор (укр. Троїцький собор) — православный храм в городе Сумы, Украина. Памятник архитектуры неоклассицизма начала XX века. История Закладка собора по проекту местного архитектора Карла Шольца состоялась 6 мая 1901 года. Проект мозаичного пола и церковной ограды выполнен А. В. Щусевым. Строительство храма продолжалось с перерывами до 1915 года. Освящение церкви первоначально планировалось совершить 26 сентября 1914 года, однако из-за смерти П. И. Харитоненко, финансировавшего возведение храма, оно было отложено. Получилось так, что на целых 80 лет. Сначала помешала Первая мировая, потом Гражданская война; при Советской власти здание использовалось как музей и Дом органной музыки. Лишь в 1996 году часть собора была передана верующим. Описание Одноярусный, четырёхстолпный, квадратный в плане храм сооружён в стиле, сочетающем элементы классицизма и барокко, по образу известных памятников столичной архитектуры — Исакиевского и Троице-Измайловского соборов Санкт-Петербурга. Три фасада собора украшены портиками с колоннами коринфского ордера, к западному фасаду примыкает высокая четырёхъярусная колокольня. Стены храма декорированы растительным орнаментом. Мраморный иконостас собора, шесть образов которого были выполнены выдающимся русским художником Михаилом Нестеровым, не сохранился. Витраж «Троица» в интерьере собора выполнен при участии Кузьмы Петрова-Водкина. Двенадцать колоколов были отлиты на заводе братьев Самгиных в Москве. Собор расположен по адресу: Троицкая улица, дом 24-А. Литература Дейнека А. И. Памятники архитектуры Сумщины — Харьков: Прапор, 1989. Ссылки Официальный сайт пресс-службы Сумской епархии. Свято-Троицкий собор в г. Сумы. Троицкий собор в г. Сумы — памятник архитектуры. Алина Початко. Свято-Троицкий собор. Официальный сайт Свято-Троицкого собора в г. Сумы
Свято-Троїцький собор (Суми)

Свято-Троїцький собор — православний храм Сумської єпархії УПЦ (МП) у місті Суми. Одна з найвідоміших споруд міста. Адреса: м. Суми, вул. Троїцька 34. Опис Храм — одноярусний, чотиристовповий, квадратовий в плані, має чотири каплиці, проте вони мають більше не релігійне, а світське значення. До західної частини храму примикає чотириярусна дзвіниця. Пілястри та портики дзвіниці коринфського ордеру, а в деяких елементах оформлення можна простежити стиль бароко. Та й узагалі, архітектура Троїцького собору поєднує елементи різних стилів. Цікавим фактом є те, що зразком для створення Троїцького храму стали такі відомі пам'ятки архітектури Санкт-Петербурга як Ісаакіївський та Троїцький собори. По периметру церкви міститься карниз, який зроблено в класичному стилі. Каплиці ж збудовані в стилі бароко. Майстерно виконані рослинні орнаменти, пілястри, карнизи та картуші. Іконостас собору виконав Михайло Нестеров. Проте його церковного живопису, який Михайло Васильович вважав одним зі своїх найкращих творінь, не залишилося. Також у розписі храму брав участь художник І. І. Нівінський, котрий виконав художнє оформлення чотирьох стінових розписів у основі купола. З історії собору Недалеко від сучасного Троїцького собору поміщики Линтварьови в 1827 році звели кам'яну двопрестолову церкву. На початку ХХ століття Павло Іванович Харитоненко вирішив розширити приміщення церкви. Проєкт нового храму Павло Іванович спочатку запрошує створити Олексія Вікторовича Щусева. Однак, урешті-решт, було затверджено інший проєкт, створений сумським архітектором Карлом Густавовичем Шольцом. 6 травня 1901 року відбулося закладання Троїцького собору. Узагалі будівництво храму тривало до 1915 року, але так і не було завершене, бо забирало досить багато грошей, тому Харитоненки будували церкву з перервами. 26 вересня 1914 року мало відбутися освячення собору, однак воно було перенесене через смерть мецената церкви Павла Івановича Харитоненка, а пізніше вже так і не відбулося, бо Російська імперія дуже зав'язла в Першій світовій війні і владі вже було не до духовних святинь. 1976 року почалося відновлення Троїцького храму, яке закінчилося 1988 року. Під час реставрації було встановлено орган, а сама церква являла з себе музей. 1996 року більшу частину собору передали парафіянам, але в храмі ще залишався орган, який у 2007–2008 роках перенесли до Сумської філармонії. Галерея Примітки Література Сумська єпархія Київського Патріархату судиться із місцевою облрадою [Архівовано 4 липня 2008 у Wayback Machine.] Дореволюційні фотографії міста Суми Свято-Троицкий собор в г. Сумы [Архівовано 28 березня 2012 у Wayback Machine.] Офіційний сайт Троїцького собору [Архівовано 20 травня 2014 у Wayback Machine.] Троїцький собор, 1901—1914 (архіт., мист.) // Звід пам'яток історії та культури України. Сумська область (Електронний ресурс) / НАН України. Інститут історії України; Центр досліджень історико-культурної спадщини України. — К., 2017. — 1855 с. — С. 177—178. [Архівовано 16 квітня 2021 у Wayback Machine.] Вечерський В. В. Троїцька церква у Сумах // Велика українська енциклопедія (дата звернення: 02.01.2021)
Trojický monastýr (Černihiv)

Trojický monastýr (ukrajinsky Троїцько-Іллінський монастир) je bývalý pravoslavný monastýr ve městě Černihiv na severovýchodní Ukrajině. Popis Původní monastýr svatého proroka Eliáše na Boldyně Hoře byl zřejmě založen svatým Antonínem Pečerským v 11. století, ale po mongolské invazi v roce 1239 byl opuštěn. Ve 14. století chátral, byl částečně zničen, část chodeb a chrám s kostelem byly zasypány. Z tohoto období se dochoval jeden malý kostelík. Nový Trojický monastýr byl založen biskupem Lazarem Baranovičem v roce 1649, na náklady Stepana Pobodajla. V 17. století byl monastýr sídlem černihivských arcibiskupů. Přilehlá tiskárna kláštera byla proslulá produkcí rytin a její knihovna byla známá tím, že obsahovala více než 11 000 knih. Hlavní chrám, neboli katholikon, byl postaven v letech 1679 až 1695 na náklady Vasyla Dunina-Borkovského, podle návrhu Johanna Baptista Sauera, stavitele z Vilniusu. Chrám má sedm hruškovitých kupolí. Je považován za vrchol ukrajinské barokní architektury. V roce 1786 byl monastýr uzavřen a přeměněn na biskupský dům. Během sovětské éry zde působil svatý Lavrentij Černihivský. Usadil se v domě poblíž kostela sv. Eliáše, kde sloužil až do roku 1930. Na hoře Boldina poblíž Antonínských jeskyní vykopal několik jeskyní (později nazývaných Lavrentijské jeskyně) a postavil v nich chrám. Kolem Lavrentije Černihivského se vytvořila klášterní komunita a v roce 1941, po okupaci Černigova německými vojsky, zde byl otevřen ženský monastýr. Monastýr byl uzavřen v září 1962. V letech 1974 až 1985 byla katedrála Nejsvětější Trojice restaurována, klášterní zvonice byla restaurována v letech 1981 a 1982. Pravoslavná diecézní duchovní správa sídlí v budově opata a dalších budovách; aktivní je také škola pro sbormistry a žalmisty a Muzeum Antonínských jeskyní. Jeskynní komplex (Antonínské jeskyně) zahrnuje několik úrovní podzemních galerií, kapli, cely a tři podzemní chrámy. Reference V tomto článku byly použity překlady textů z článků Trinity Monastery, Chernihiv na anglické Wikipedii, Троїцько-Іллінський монастир (Чернігів) na ukrajinské Wikipedii a Троицко-Ильинский монастырь (Чернигов) na ruské Wikipedii.
Trinity Monastery, Chernihiv

The Trinity Monastery (Ukrainian: Троїцько-Іллінський монастир) is a former Orthodox monastery in the city of Chernihiv in northeastern Ukraine. Description The original monastery of St. Elijah the Prophet on Boldyna Hora seems to have been founded by Saint Anthony of Pechersk in the 11th century, but was abandoned after the Mongol invasion of 1239. It fell into disrepair in the 14th century, was partially destroyed, part of the passages and the temple with the church were filled up. One tiny church survives from that period. The new Trinity monastery was founded nearby by Bishop Lazar Baranovych in 1649 as it was rebuilt in 1649 at the expense of Chernihiv Colonel Stepan Pobodail; from the second floor. The 17th century was the department of Chernihiv archbishops. In the neighbouring city of Novhorod-Siverskyi, Baranovych founded a printing press, which was rare at the time. He later transferred the printing press to the Trinity Monastery. The monastery's adjacent printing press was famed for their production of engravings, while its library was famed for containing more than 11,000 books. The main church, or the katholikon, was constructed between 1679 and 1695 to designs by Johann Baptist Sauer, a master builder from Wilno. This church has seven pear-shaped cupolas. It is considered a high point of Ukrainian Baroque architecture (as practiced under the auspices of Hetman Ivan Mazepa). After the monastery was closed in 1786, the Trinity Cathedral was considerably rebuilt, losing four domes and most Baroque details. In 1942, a nunnery was established. The monastery operated as a maiden vow until 1962. Its current appearance is the result of a 1980s reconstruction campaign. It has been the seat of a local bishopric since 1991. In 1679, the Novgorod-Siversky printing house was transferred to the monastery. At the initiative of Archbishop Lazar Baranovich, at the expense of Chernihiv Colonel Vasyl Dunin-Borkovsky, with the help of Hetman Ivan Mazepa, built in 1679-1689 (1695 finally) by the Great Cathedral of the Holy Trinity, and since then called the monastery Trinity-Ilyinsky. In 1786, the monastery was closed and turned into a bishop's house. Under Soviet rule, the monastery, as a church center, was liquidated. From construction have remained and operate for the purpose: Church of St. Elijah (second half of the 12th century); Holy Trinity Cathedral (work of architect Ivan Baptista); Vvedenska Refectory Church (1677–1679); The bell tower (1775). On the territory of the monastery, near the Holy Trinity Cathedral, is the grave of Leonid Ivanovich Glibov. Not far away, on Boldyni Hory, is the tomb of Mykhailo Kotsiubynskyi. Transport Trolleybus № 8. bus / march. taxi routes № 27. Gallery See also List of churches and monasteries in Chernihiv References External links Vlasenko, Petro. "Troitsko-Ilinskiy Monastyr, 11th-18th centuries". Monuments of architecture of the Ukrainian SSR (in Russian). p. 274. Retrieved 2007-05-14. Klymenko, Serhiy. "Troitsko-Illinskyi monastyr". Photo tour: Chernihiv; 2002, 2004, and 2006. Retrieved 2007-05-14.
Monasterio de la Trinidad (Chernígov)

El Monasterio de la Trinidad (en ucraniano: Троїцько-Іллінський монастир, romanización Troits’ko-Illins’kyi monastyr) es un monasterio ortodoxo histórico ubicado en la ciudad de Chernígov, al noreste de Ucrania.​ Fue fundada inicialmente por San Antonio de Pechersk en el siglo XI, pero fue destruida en 1239 durante la invasión mongola.​ El monasterio fue reconstruido por el famoso arquitecto ucraniano Lázar Baranóvych en 1649. En la vecina ciudad de Nóvgorod-Síverski, Baránovych fundó una imprenta, que eran raras por aquel entonces. Posteriormente trasladó la imprenta al Monasterio de la Trinidad. La prensa adyacente del monasterio era famosa por su producción de grabados, y su biblioteca, que albergaba más de 11.000 libros. La atracción principal del monasterio es la Catedral de la Trinidad, que fue construida en 1679 en el proyecto del arquitecto Ioann Baptist. La catedral es coronada con siete cúpulas. Referencias
Monastero della Trinità-Illins'kyj

Il Monastero della Trinità-Illins'kyj (in ucraino Троїцько-Іллінський монастир?, Troїc'ko-Illins'kyj monastyr) è un monastero di Černihiv, in Ucraina. Esso si trova sulle Alture Boldina e si sviluppa su una parte inferiore, ovvero il pendio che si affaccia sulla Desna, e su una superiore, costituita dall'altopiano. Storia Il monastero fu fondato nel 1069 da Antonio di Pečers'k con l'aiuto di Svjatoslav II di Kiev e fu dedicato alla Vergine Maria. Nella parte inferiore delle Alture Boldina, dove durante la Rus' di Kiev erano soliti rifugiarsi i monaci eremiti, fu costruita una chiesa dedicata a Sant'Elia nel XII secolo, e successivamente furono costruiti dei forni dediti alla combustione dei mattoni usati per la costruzione della città di Černihiv. Il complesso monastico restò in funzione fino al XVII secolo, ma nel 1649 la chiesa fu restaurata e le grotte sotto di essa furono ampliate ulteriormente. In seguito al pianto dell'icona della Madre di Dio del 1662, riconosciuto come un miracolo dalla Chiesa ortodossa, fu avviata la costruzione della parte superiore del monastero. Nel 1677 fu costruita la chiesa del refettorio Vvedenc'kyj e due anni più tardi la Cattedrale della Trinità, consacrata nel 1695, anno in cui il monastero fu ribattezzato Monastero della Trinità-Illins'kyj. Nella struttura operò la tipografia della città fino al 1820, e nel corso del XVIII secolo furono costruite le celle del lato orientale, una panetteria, una casa a due piani degli archimandriti, una recinzione in pietra dotata di torri e il campanile. Dopo la chiusura del monastero nel 1786, la chiesa di Sant'Elia fu trasformata in parrocchia, e all'alba della seconda guerra mondiale l'edificio fu occupato dalle truppe dell'Armata Rossa fino al 1942, quando si insediò una comunità di suore che vi rimase fino al 1962. In seguito l'edificio fu convertito in un dormitorio, e nel 1988 fu ceduto alla chiesa ortodossa russa. Descrizione Il monastero comprende la cattedrale della Trinità, costituita da tre navate e dotata di cupola a croce, il complesso delle grotte di Sant'Antonio, l'amministrazione diocesana della chiesa ortodossa ucraina e la scuola dei reggenti-salmisti. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Monastero della Trinità-Illins'kyj Collegamenti esterni Sito ufficiale, su oldchernihiv.com. (EN) Monastero della Trinità-Illins'kyj, su Structurae.
Trojicke

Trojicke (ukrajinsky Троїцьке; rusky Троицкое – Troickoje) je městys v Luhanské oblasti na Ukrajině. Leží na říčce Urazova (přítok Oskolu) ve vzdálenosti 220 kilometrů severozápadně od Luhansku, správního střediska celé oblasti, bezmála sto kilometrů severovýchodně od Kupjansku, a 53 kilometrů jihovýchodně od města Valujki v Bělgorodské oblasti v Rusku. V roce 2013 mělo Trojicke 7 500 obyvatel. Dějiny Sídlo bylo založeno v roce 1740 a nejdříve se jmenovalo Kalnivka (ukrajinsky Кальнівка), od roku 1815 Novotrojicke (ukrajinsky Новотроїцьке) a současné jméno má od roku 1897. Od roku 1957 je Trojicke sídlem městského typu. Začátkem března 2022, během ruské invaze na Ukrajinu, bylo Trojicke obsazeno ruskou armádou. Rodáci Pavel Kuzmič Ajedonickij (1922–2003), ruský hudební skladatel Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Trojizke na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Trojicke na Wikimedia Commons
Trojizke

Trojizke (ukrainisch Троїцьке; russisch Троицкое Troizkoje) ist eine Siedlung städtischen Typs in der Oblast Luhansk im Osten der Ukraine mit 7700 Einwohnern (2016). Trojizke war bis 2020 der Verwaltungssitz des gleichnamigen Rajons Trojizke und gehört seitdem zum Rajon Swatowe. Geographie Trojizke liegt am Ufer der Urasowa (ukrainisch Уразова), ein 45 km langer Nebenfluss des Oskol in der Sloboda-Ukraine nahe der Grenze zu Russland. Die Siedlung städtischen Typs befindet sich im Nordwesten der Oblast Luhansk 220 km nordwestlich vom Oblastzentrum Luhansk und 98 km auf der Straße nordöstlich von Kupjansk. Die Stadt Waluiki in der benachbarten russischen Oblast Belgorod liegt 53 km im Nordwesten von Trojizke. Der nächstgelegene Bahnhof befindet sich in Lantratiwka (ukrainisch Лантратівка) in 2 km Entfernung. Geschichte Die Ortschaft wurde 1740 gegründet und hieß bis 1815 Kalniwka (ukrainisch Кальнівка) und bis 1897 Nowotroiizke (ukrainisch Новотроїцьке). Danach erhielt der Ort seinen heutigen Namen, wurde im Jahr 1926 Rajonzentrum und erhielt 1957 den Status einer Siedlung städtischen Typs. Er kam erst am 16. Oktober 1925 offiziell zur Ukrainischen SSR, vorher war er ein Teil der Russischen Sozialistischen Föderativen Sowjetrepublik. Nach dem russischen Überfall auf die Ukraine am 24. Februar 2022 wurde der Ort am 6. März 2022 von russischen Truppen besetzt und steht seitdem nicht mehr unter ukrainischer Kontrolle. Verwaltungsgliederung Am 30. Januar 2017 wurde die Siedlung zum Zentrum der neugegründeten Siedlungsgemeinde Trojizke (Троїцька селищна громада/Trojizka selyschtschna hromada). Zu dieser zählten auch die 38 in der untenstehenden Tabelle aufgelistetenen Dörfer, bis dahin bildete sie die gleichnamige Siedlungsratsgemeinde Trojizke (Троїцька селищна рада/Trojizka selyschtschna rada) im Nordwesten des Rajons Trojizke. Am 12. Juni 2020 kamen noch die 7 Dörfer Bohorodyzke, Dawydiwka, Pokrowske, Krasnohryhoriwka, Malooleksandriwka, Mychajliwka und Mychajliwka zum Gemeindegebiet. Seit dem 17. Juli 2020 ist sie ein Teil des Rajons Swatowe. Folgende Orte sind neben dem Hauptort Trojizke Teil der Gemeinde: Bevölkerung Quelle: Weblinks Eintrag zum Ort in der Enzyklopädie der Geschichte der Städte und Dörfer der Ukrainischen SSR (ukrainisch) Einzelnachweise