NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Zaliztsi

Zaliztsi (ucraniano: Залі́зці; polaco: Załoźce) es un asentamiento de tipo urbano de Ucrania, perteneciente al raión de Ternópil en la óblast de Ternópil. Localización Se ubica unos 25 km al noroeste de la capital regional Ternópil, sobre la carretera P39 que lleva a Brody.​ Historia Se conoce la existencia del pueblo en documentos desde 1483, cuando se menciona como un feudo de los señores de Olesko. En 1520, Segismundo I Jagellón el Viejo le concedió el Derecho de Magdeburgo. En 1603-1604, Zaliztsi fue uno de lugares desde donde el impostor Dimitri I preparó su llegada al trono en el Zarato ruso, pues la localidad pertenecía entonces a su suegro Jerzy Mniszech, quien perdió Zaliztsi al hipotecarla para financiar la campaña de Dimitri. En la partición de 1772 se incorporó al Imperio Habsburgo, hasta que en 1920 se integró en la Segunda República Polaca. Tras la Segunda Guerra Mundial pasó a formar parte de la RSS de Ucrania, que le dio el estatus de asentamiento de tipo urbano en 1961. Hasta 2020 pertenecía al raión de Zbóriv.​​​ Demografía En 2019, el asentamiento tenía una población de 2649 habitantes.​ Desde 2016 sede de un municipio con una población total de diez mil habitantes, que incluye como pedanías 17 pueblos: Biloholovy, Bilokrynytsia, Blij, Hayí-za-Rudoyu, Hayí-Roztotski, Zahirya, Mylne, Petérpyntsi, Panásivka, Pidberiztsi, Pishchane, Rátyshchi, Réniv, Seretets, Trostianets, Chystopady y Chorni Lis.​ Referencias
Zalizți

Zalizți (în ucraineană Залізці) este o așezare de tip urban din raionul Zboriv, regiunea Ternopil, Ucraina. În afara localității principale, mai cuprinde și satul Futorî. Demografie Conform recensământului din 2001, majoritatea populației așezării de tip urban Zalizți era vorbitoare de ucraineană (99,63%), existând în minoritate și vorbitori de alte limbi. Personalități Eduard Reiss (1850–1907), primul primar evreu al orașului Cernăuți Note
Залозцы

Залозцы (до 1992 года — Заложцы; укр. Залізці) — посёлок в Тернопольском районе Тернопольськой области Украины. Основан в 1483 году. До 2020 года входил в Зборовский район. Административный центр Залозецкой поселковой общины. Географическое положение Посёлок Залозцы находится на берегу реки Серет, выше по течению на расстоянии в 1 км расположены сёла Гаи-Ростоцкие и Чистопады, ниже по течению на расстоянии в 1,5 км расположено село Ренев. На реке несколько запруд. Через посёлок проходят автомобильные дороги Р-39 и Т-2013. Население В январе 1989 года численность населения составляла 2730 человек. По состоянию на 1 января 2013 года численность населения составляла 2735 человек. Языковой состав Родной язык населения по данным переписи 2001 года: Экономика Залозецкий спиртовой завод Рыбхоз. Пищекомбинат. Кирпичный завод. Галантерейная фабрика. Объекты социальной сферы Школа. Детский сад. Музыкальная школа. Детско-юношеская спортивная школа. Дом культуры. Больница. Исторические достопримечательности Замок — в 1516 году Мартин Каменецкий, построил в городе замок. Построен из песчаника. В настоящее время представляет собой руины. Покровская церковь (греко-католическая). Бывший костёл Святого Лаврентия ордена августинцев. Костёл Святого Антония Костёл Непорочного Зачатия Пресвятой Девы Марии. Церковь Святой Троицы. Бункер времён Первой мировой войны. Построен властями Австро-Венгрии. Известные уроженцы Казецкая, Мария (1880—1938) — польская поэтесса, прозаик, культурный и общественный деятель. Петр Боярский, (28 мая 1973 г — 17 ноября 1993 г), иерей, православный священник Запорожской Епархии. Примечания Литература Корчак А., Зварич Т. Оборонна система міста Заложці: джерела, історіографія та польові дослідження (укр.) // «Археологія & Фортифікація Середнього Подністров’я» : збірник матеріалів ІІІ Всеукраїнської науково-практичної конференції. — Кам’янець-Подільський, 2013. — С. 111—118. Архивировано 11 апреля 2024 года. Марціяш Дир Н. Фортифікаційна споруда містечка Залізці Тернопільської області: історія та сучасний стан (укр.) // «Археологія & Фортифікація України» : збірник матеріалів ІV Всеукраїнської науковопрактичної конференції. — Кам’янець-Подільський, 2014. — С. 276—279. Архивировано 21 июля 2024 года.
Centrale nucléaire de Khmelnitski

La centrale nucléaire de Khmelnitski se trouve à Netichyn, dans l'oblast de Khmelnitski, à 120 km au nord de Khmelnytskyï et à 275 kilomètres à l'ouest de la capitale Kiev en Ukraine. À proximité se trouve la rivière Horyn. Le 28 novembre 1979, le ministre de l'énergie et de l'électrification de l'URSS annonce sur le site un projet de centrale de 4 000 MW. Dans les années 1980 commence la construction d'un réservoir d'eau de refroidissement d'une superficie de 22 km2. Les réacteurs Khmelnitski comprend deux tranches en service équipées de réacteurs de conception russe, du type VVER. Les travaux du premier réacteur Khmelnitski 1 - un VVER de 950 MWe - débutent en 1981 pour une mise en service en 1988. Les travaux d'un second réacteur Khmelnitski 2, identique au premier, démarrent en 1985. La mise en service est initialement prévue en 1991. Mais en 1990, les travaux sont arrêtés en raison d'un moratoire sur les nouvelles centrales adopté par le parlement ukrainien Verkhovna Rada à la suite de la catastrophe de Tchernobyl. L'achèvement du second réacteur a fait l'objet en 1995 d'un mémorandum entre l'Union européenne, le G7 et l'Ukraine, avec l'octroi d'un crédit de la Banque européenne pour la reconstruction et le développement (BERD). Après la levée du moratoire, la construction a repris et la mise en service de Khmelnitski 2 s'est produite en août 2004. Deux autres réacteurs identiques ont été mis en construction : Khmelnitski 3 depuis le 1er mars 1986, et Khmelnitski 4 depuis le 1er février 1987. Ces deux réacteurs n'ont pas été achevés en raison de la catastrophe de Tchernobyl. Depuis le démarrage du premier réacteur, le combustible nucléaire de l'Ukraine est fourni par la Russie. En 2008, le groupe américain Westinghouse a signé un premier contrat d'approvisionnement en combustible de centrales nucléaires ukrainiennes. Compte tenu des tensions dans les relations entre la Russie et l'Ukraine à la suite de la crise ukrainienne en 2013, l’Ukraine a signé un nouvel accord de livraison de combustible avec la société américaine Westinghouse le 30 décembre 2014. En août 2015, les autorités ukrainiennes ont annoncé une fuite d’eau radioactive du réacteur Khmelnitski 1. Elles signalent que la fuite ne présente pas de danger pour la santé de la population. En novembre 2021, Energoatom signe avec Westinghouse deux accords sur la mise en œuvre de projets pour la construction de deux nouvelles unités de puissance à la centrale nucléaire de Khmelnitsky utilisant la technologie AP1000. Références Liens externes Page de Khmelnitski sur le site de l'INS Portail de l'industrie Portail de l’énergie Portail de l’Ukraine Portail du nucléaire
Hmelnickiji atomerőmű

A hmelnickiji atomerőmű (ukránul: Хмельницька атомна електростанція [Hmelnicka atomna elektrosztancija]) Ukrajna Hmelnickiji területén fekvő Netyisin város mellett, a Horiny folyó közelében működő atomerőmű, melyet az állami Enerhoatom vállalat működtet. Jelenleg két reaktorblokkja üzemel. A harmadik blokk építése a befejezéséhez közeledik, a negyedik blokk építését pedig elkezdték. Az erőmű építését 1975-ben határozták el, amikor a Szovjetunió Minisztertanácsa határozatot hozott egy nyugat-ukrajnai atomerőmű építéséről. Az erőmű neve kezdetben 2. sz. nyugat-ukrajnai erőmű volt. 1977 januárjában adott utasítást a szovjet Energetikai Minisztérium a munkálatok elindítására. Egy évvel később a Szovjetunió megállapodást kötött Csehszlovákiával, Lengyelországgal és Magyarországgal az erőműépítésben történő részvételről. A terület rendezése és az első építmények építése már az 1970-es évek végén elkezdődött, az erőmű 22 km²-es hűtőtavának kialakítását pedig 1980-ban kezdték el. Az erőmű az oroszországi volgográdi atomerőműnél és a félbehagyott krími atomerőműnél is alkalmazott, négy, egyenként 1000 MW beépített teljesítményű VVER–1000 típusú atomreaktorral felszerelt blokkot tartalmazó típusterven alapul. Az erőmű építését 1981-ben kezdték el, ezzel egyidőben a másik három tervezett blokk alapjait is elkezdték építeni. Az első reaktorblokkot 1987-ben helyezték üzembe, december 22-én kapcsolták az elektromos hálózatra. A második blokk építését 1983-ban kezdték el és 1991-re tervezték a beindítását. Az Ukrán Legfelsőbb Tanács 1990-ben moratóriumot hirdetett új atomerőművi blokkok építésére, ezért a második blokk üzembe helyezése több évet késett. Az építési munkálatokat 1993-ban kezdték újra, ezt követően azonban pénzügyi nehézségek hátráltatták az építkezést, azt csak 2002-ben sikerült jelentősen felgyorsítani. Ez elkészült második reaktorblokkot reaktorát 2004 júliusában aktiválták, majd augusztus 8-án kapcsolták Ukrajna elektromos hálózatára. A hmelnickiji atomerőmű két blokkjával évente kb. 6–7 milliárd kWh elektromos energiát termel, ezzel Ukrajna atomerőművi áramtermelésének 9%-át adja. Külső hivatkozások A hmelnickiji atomerőmű honlapja (ukránul, angolul, oroszul) Archiválva 2022. március 4-i dátummal a Wayback Machine-ben
Centrale nucleare di Chmel'nyc'kyj

La Centrale Nucleare di Chmel'nyc'kyj (in ucraino: Хмельни́цька АЕС) è una centrale nucleare ucraina. La centrale è situata nell'Ucraina occidentale, nei pressi della città di Netišyn nell'oblast' di Chmel'nyc'kyj. Conta 4 reattori di tipo VVER-1000, due in funzione per 1.900 MW, gli altri due reattori sono classificati come in costruzione e hanno una potenza complessiva di 1.900 MW. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su centrale nucleare di Chmel'nyc'kyj Collegamenti esterni Sito ufficiale, su xaec.org.ua. XAECTV (canale), su YouTube. (EN) IAEA - Nuclear Power Reactors in the World, 2018 (PDF), su www-pub.iaea.org. (EN) IAEA - PRIS database - Nuclear Power Reactor Details - Chmel'nyc'kyj 1, su iaea.org. (EN) IAEA - PRIS database - Nuclear Power Reactor Details - Chmel'nyc'kyj 2, su iaea.org. (EN) IAEA - PRIS database - Nuclear Power Reactor Details - Chmel'nyc'kyj 3, su iaea.org. (EN) IAEA - PRIS database - Nuclear Power Reactor Details - Chmel'nyc'kyj 4, su iaea.org.
Kerncentrale Chmelnytsky

Kerncentrale Chmelnytsky (Oekraïens: Хмельницька атомна електростанція, ХАЕС, Russisch: Хмельницкая атомная электростанция, ХАЭС) ligt bij de stad Netisjyn in de oblast Chmelnytsky aan de rivier de Horin. De centrale heeft twee actieve drukwaterreactoren (PWR) van het type VVER. De bouw begon in 1979 en de eerste reactor kwam gereed in 1987 en de tweede volgde in 2004. In 1985 begon de bouw van de derde reactor en een jaar later werd met de vierde begonnen. Na de kernramp van Tsjernobyl in april 1986 staakten de bouwwerkzaamheden. In april 2010 sloot de Oekraïense regering een financieringsovereenkomst met Rusland. Rusland zou een groot deel van het geld voor de bouw van de twee reactoren, een investering geraamd op 28 miljard Amerikaanse dollar, regelen. Deze overeenkomst werd in april 2017 geannuleerd. In november 2021 volgde een contract met Westinghouse Electric Company voor de levering van Westinghouse AP1000 reactoren voor de twee in aanbouw zijnde blokken. Eigenaar van de centrale is het staatsbedrijf Energoatom. Zie ook Lijst van kernreactoren Externe link (en) Kerncentrale Chmelnitsky
Chmielnicka Elektrownia Jądrowa

Chmielnicka Elektrownia Jądrowa (ukr. Хмельницька АЕС) – elektrownia jądrowa na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, w mieście Niecieszyn. Pracują w niej dwa reaktory wodne ciśnieniowe. Planowane jest dokończenie i uruchomienie dwóch kolejnych, których budowa została przerwana po upadku ZSRR. W 2015 r. prace przerwano, a w 2016 ogłoszono zerwanie umowy z Rosją. Reaktory Budowę bloków energetycznych nr 1, 2, 3 i 4 rozpoczęto odpowiednio w roku 1979, 1983, 1985 i 1986. Blok nr 1 oddano do eksploatacji w roku 1987, natomiast budowę bloków energetycznych 2, 3 i 4 przerwano w roku 1990. W 1993 r. wznowiono pracę nad budową bloku nr 2, a oddano go do użytku w 2004 r. Parokrotnie podejmowano działania zmierzające do wznowienia budowy dwóch pozostałych reaktorów, w 2021 podjęta została decyzja, aby zbudować dwa reaktory od nowa wspólnie z Westinghouse Electric Company. Zobacz też linia elektroenergetyczna 750 kV Widełka – Chmielnicka Przypisy Bibliografia World Nucelar Association – Chmielnicki-1. [dostęp 2011-04-26]. (ang.). World Nucelar Association – Chmielnicki-2. [dostęp 2011-04-26]. (ang.). World Nucelar Association – Chmielnicki-3. [dostęp 2011-04-26]. (ang.). World Nucelar Association – Chmielnicki-4. [dostęp 2011-04-26]. (ang.).
Chmelnytskyjs kärnkraftverk

Chmelnytskyjs kärnkraftverk (ukrainska: Хмельницька атомна електростанція АЕС) är ett kärnkraftverk i närheten av staden Netisjyn i Chmelnytskyj oblast i nordvästra Ukraina. Det har två tryckvattenreaktorer av typen VVER-1000 och ytterligare två under byggnad. Den totala elektriska effekten är 1 900 MW. Den första kärnreaktorn började byggas den 1 november 1981 och reaktor 2 den 1 februari 1985. De anslöts till elnätet år 1988 respektive 2005. Den tredje och fjärde reaktorn började byggas år 1986 respektive 1987 men projektet avbröts 1990 efter Ukrainas moratorium mot nya kärnreaktorer efter Tjernobylolyckan och återupptogs först år 2020. Reaktorerna skulle ursprungligen ha varit av typ VVER-1000, men Ukrainas regering sade upp avtalet med Rosatom år 2015. Kraftverket kommer nu att färdigställas med utrustning från två reaktorer av typen AP-1000 från Westinghouse som ursprungligen var avsedda för ett kärnkraftverk i USA. Reaktorer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Chmelnytskyj kärnkraftverk.﻿
Dovžanský rajón

Dovžanský rajón (ukrajinsky Довжанський район), do roku 2016 Sverdlovský rajón (ukrajinsky Свердловський район), je rajón v Luhanské oblasti na Ukrajině. Hlavním městem je Dovžansk a rajón má přibližně 208 tisíc obyvatel. Města v rajónu Dovžansk (Sverdlovsk) Sorokyne (Krasnodon) Suchodilsk Voznesenivka (Červonopartyzansk) Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Довжанський район na ukrajinské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Dovžanský rajón na Wikimedia Commons
Rajon Dowschansk

Der Rajon Dowschansk (ukrainisch Довжанський район/Dowschanskyj rajon, russisch Должанский район/Dolschanski rajon) ist eine 2020 gegründete Verwaltungseinheit innerhalb der Oblast Luhansk im Osten der Ukraine. Der Rajon hat eine Fläche von 2139 km² und eine Bevölkerung von etwa 200.000 Einwohnern, der Verwaltungssitz befindet sich in der namensgebenden Stadt Dowschansk, diese hat jedoch de facto noch ihren Namen Swerdlowsk. Er ist derzeit durch die Volksrepublik Lugansk besetzt und steht somit nicht unter ukrainischer Kontrolle, aus diesem Grund besteht der Rajon nur de jure und nicht de facto. Am 17. Juli 2020 kam es im Zuge einer großen Rajonsreform zu einer Neugründung unter Verwendung des Rajonsgebietes der Rajone Swerdlowsk und Krasnodon sowie die Städte Swerdlowsk und Krasnodon. Geographie Der Rajon liegt im Südosten der Oblast Luhansk im Osten des Donezbeckens, er grenzt im Norden an den Rajon Schtschastja, im Osten und Süden an Russland (Oblast Rostow, Rajon Kamensk, Rajon Tarassowski, Rajon Krasny Sulin, Rajon Rodionowo-Neswetaiskaja), sowie im Westen an den Rajon Rowenky. Durch den Rajon fließt die Flüsse Kundrjutscha (Кундрюча), Naholna (Нагольна), Welyka Kamjanka (Велика Кам'янка), Luhantschyk (Луганчик) sowie der Dowschyk (Довжик), er wird Osten großteils durch den Fluss Siwerskyj Donez begrenzt, dabei ergeben sich Höhenlagen zwischen 50 und 330 Höhenmetern. Administrative Gliederung Auf kommunaler Ebene ist der Rajon in 2 Hromadas (2 Stadtgemeinden) unterteilt, denen jeweils einzelne Ortschaften untergeordnet sind. Zum Verwaltungsgebiet gehören: 2 Städte 17 Siedlungen städtischen Typs 61 Dörfer 16 Ansiedlungen Die Hromadas sind im Einzelnen: Stadtgemeinde Dowschansk Stadtgemeinde Sorokyne Weblinks Siehe auch Einzelnachweise
Dovzhansk Raion

Dovzhansk Raion (Ukrainian: Довжанський район; Russian: Должанский район) or Sverdlovsk Raion (Ukrainian: Свердловський район) is a raion (district) in Luhansk Oblast in eastern Ukraine. The administrative center of the raion is the city of Sverdlovsk, Population: 205,465 (2022 estimate). which is incorporated separately as a city of oblast significance and does not belong to the raion. The last estimates of the population of the raion, reported by the Ukrainian government, were 11,644 (2020 est.); 12,039 (2013 est.). The area of the raion is controlled by Russia, which continues to use the pre-2020 administrative divisions of Ukraine. History Sverdlovsk Raion was created in 1938, soon after the founding of Sverdlovsk itself by the amalgamation of several local mining villages. In 1962, Sverdlovsk was designated as a city of oblast significance; while it still served as the administrative center of Sverdlovsk Raion, it was no longer part of it, and was instead subordinated directly to Luhansk Oblast. Portions of the raion were also split off and transferred to Krasnodon Raion and Antratsyt Raion. Territories of Luhansk Oblast have been the subject of fighting by Russian and Russian-controlled militias since 2014. In 2015 a more-or-less stable line of contact was established after the Minsk II ceasefire agreement and conclusion of the battle of Debaltseve, placing the raion on the Russian side (as part of the Luhansk People's Republic), and then directly after the 2022 annexation of four partially occupied Ukrainian oblasts. In 2016, the Verkhovna Rada renamed Sverdlovsk to Dovzhansk and Sverdlovsk Raion to Dovzhansk Raion, in accordance with the decommunization law, prohibiting the names of Communist origin. On 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Luhansk Oblast to eight, the raion was abolished and reformed as a new Dovzhansk Raion, with its territory significantly extended. Russia continues to use the old name and the old area of the raion. Population Demographics As of the 2001 Ukrainian census: Ethnicity Ukrainians: 69.9% Russians: 25.9% Belarusians: 0.6% Subdivisions The raion contains two hromadas: Dovzhansk urban hromada, with its center in the city Sverdlovsk (Dovzhansk) Sorokyne urban hromada, with its center in the city Krasnodon (Sorokyne) References
Raión de Dovzhansk

Raión de Dovzhansk (en ucraniano: Довжанський район) es un raión o distrito de Ucrania en el óblast de Lugansk. Anteriormente era denominado Raión de Sverdlovsk. La capital es la ciudad de Dovzhansk.​​ Comprende una superficie de 2139 km².​ Los límites del distrito se cambiaron oficialmente en julio de 2020 como parte de la reforma administrativa-territorial de Ucrania. Demografía Según estimación 2010 contaba con una población total de 14 227 habitantes. Otros datos El código KATOTTG es UA44040000000032820, el código KOATUU fue 4424200000. El código postal 94820 y el prefijo telefónico +380 6434. Referencias Enlaces externos Oficina de estadísticas de Ucrania. (en ucraniano)
Raïon de Dovjansk

Le raïon de Dovjansk (en ukrainien : Довжанський район et en russe : Должанский район) est un raïon (district) dans l'oblast de Louhansk en Ukraine orientale. Il est officiellement modifié en juillet 2020 dans le cadre de la réforme territoriale administrative de l'Ukraine. En réalité, le raïon est contrôlé par la République populaire de Louhansk qui continue à utiliser les anciennes frontières administratives de l'Ukraine d'avant la réforme. Géographie Le raïon de Dovjansk se trouve dans le centre-est de l'oblast de Louhansk, limité à l'est par la Russie. Il se trouve au sud de la rivière Donets, principal affluent du fleuve Don, qui se jette plus à l'est dans la mer d'Azov. Les rivières Velyka Kamianka et Koundrioutchia font également partie de son système hydrologique. Ces deux dernières rivières sont des affluents du Donets. Ce raïon est assis sur le plateau du Donets, aux riches ressources en charbon. Ce contexte géologique particulier a présidé au développement industriel et urbain de ce raïon, dont Dovjansk est le centre. Ce raïon est limité à l'est par la frontière russe, et bordé au nord par le raïon de Chtchastia, à l'est par les raïons de Louhansk et de Rovenky et au sud à nouveau par la Russie. Subdivisions territoriales La réforme administrative de 2020 a également créé un nouvel échelon de subdivisions territoriales, les communautés territoriales, au nombre de deux, dont les chef-lieux sont : Dovjansk et Sorokyne. Ancienne organisation administrative Avant la réforme administrative de 2020, et ce depuis la période soviétique et les années 1930, les raïons étaient plus nombreux dans cet oblast. Ce raïon issu de la réforme de 2020 a ainsi absorbé les anciens raïons de Sverdlovsk (depuis devenue Dovjansk) et de Sorokyne, ainsi que des villes à importance régionale, et organisées en dehors des raïons, de Sverdlovsk et de Sorokyne. Notes et références Voir aussi Articles connexes Oblast de Louhansk Gare de Voznessenivka Liens externes Portail de l’Ukraine
Distretto di Dovžans'k

Il distretto di Dovžans'k (in ucraino Довжанський район?, Dovžans'kij rajon; in russo Должанский район?, Dolžanskij rajon) è uno dei tre distretti amministrativi in cui è divisa la città di Dovžans'k. L'area del rajon è controllata dalla Repubblica Popolare di Lugansk, che continua a utilizzare le vecchie divisioni amministrative dell'Ucraina precedenti al 2020. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Distretto di Dovžans'k
Rejon dołżański

Rejon dołżański (ukr. Довжанський район) – rejon na Ukrainie, w obwodzie ługańskim, z siedzibą w Dołżańsku. Jego powierzchnia wynosi 2139 km². Według szacunków z 2022 roku zamieszkiwany przez 205,5 tys. osób. Do 2022 roku teren rejonu znajdował się pod kontrolą Ługańskiej Republiki Ludowej. 30 września 2022 roku jednostronnie anektowane przez Rosję wraz z obwodem ługańskim. Rejon dzieli się na 2 hromady, wszystkie miejskie: Dołżańsk Sorokyne Rejon został utworzony 19 lipca 2020 roku decyzją Rady Najwyższej z 17 lipca 2020 roku o przeprowadzeniu reformy administracyjno-terytorialnej. W jego skład weszły dotychczasowe rejony: Dołżańsk (dotychczas miasto wydzielone) dołżański Sorokyne (dotychczas miasto wydzielone) sorokyński (częściowo) Przypisy
Должанский район (Луганская область)

Должанский район (укр. Довжанський район), разг. Должанщина (укр. Довжанщина — административная единица в Луганской области Украины, образованная в 2020 году. Административный центр — город Должанск. Территория района оккупирована Россией в 2014 году. География Район находится в юго-восточной части области. История Район был образован Постановлением Верховной рады от 17 июля 2020 года в результате административно-территориальной реформы, в его состав были включены территории: Должанского района, Сорокинского района (кроме его западной части, включённой в Луганский район), а также городов областного значения Должанск и Сорокино. Население Численность населения района в укрупнённых границах — около 207,7 тыс. человек. Административное устройство Район в укрупнённых границах с 17 июля 2020 года номинально делится на 2 городские территориальные общины (громады): Должанская городская община (город Должанск, бывший на Украине как Свердловск), Сорокинская городская община (город Сорокино, бывший на Украине как Краснодон). Выборы в общины и в район в целом не проводятся Украиной из-за их неподконтрольности украинским властям до восстановления конституционного строя и восстановления полного контроля Украины по государственной границе. Примечания