Czernica (rejon złoczowski)

Czernica (ukr. Черниця, Czernycia) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie złoczowskim, w hromadzie Podkamień. Położona na granicy ziemi lwowskiej i Wołynia, nad rzeką Ikwą, w Górach Złoczowskich, stanowiących dział wód między Bałtykiem a Morzem Czarnym. Znajduje się 18 km na zachód od Podkamienia. Historia W czasach I Rzeczypospolitej znajdowała się w granicach województwa wołyńskiego. Od końca XVIII wieku do roku 1914 majątek czernicki wraz z pobliską Ponikwą należał do rodziny Kownackich. Została następnie odsprzedana Jędrzejowi Nazarewiczowi. W okresie międzywojennym była przyporządkowana administracyjnie do województwa tarnopolskiego (gmina Podkamień, powiat brodzki). Większość mieszkańców wsi należała do obrządku greckokatolickiego, ale zamieszkiwała w niej również duża liczba osób wyznania rzymskokatolickiego, przynależna do parafii w Podkamieniu (dekanat Brody). Na początku II wojny światowej wieś liczyła około 2500 mieszkańców, ze znaczną przewagą ludności ukraińskiej nad polską. W latach 1943–1944 w okolicach (między innymi w Hucisku Brodzkim i Hucie Pieniackiej) i w samej Czernicy dochodziło do pogromów ludności narodowości polskiej, przeprowadzonych przez UPA. W ich wyniku zamordowanych zostało kilkudziesięciu mieszkańców wsi. Wielu Ukraińców z Czernicy, z narażeniem własnego życia, udzielało schronienia Polakom. Starali się także zdobywać informacje o podejmowanych przez UPA planach akcji antypolskich i ostrzegali poszczególne osoby o grożącym im niebezpieczeństwie. Po wojnie polscy mieszkańcy wsi zostali wysiedleni, w ramach fali masowych przesiedleń z Kresów Wschodnich, głównie na tereny Dolnego Śląska. W Czernicy ostatnie siedemnaście lat swego życia spędził Myron Tarnawskyj – generał Ukraińskiej Armii Halickiej. Do 2020 w rejonie brodzkim. Zabytki nieistniejący klasycystyczny piętrowy pałac, z czterokolumnowym portykiem, wzniesiony około roku 1820 przez właściciela majątku Tadeusza Kownackiego. Z powodu zniszczeń, którym uległ w czasie I wojny światowej został rozebrany na budulec. Wokół niego znajdował się park krajobrazowy o powierzchni 9 ha neogotycka cerkiew pw. św. Męczennicy Paraskewii, zbudowana w latach 1816–1830. Ikonostas z tego samego okresu łączy elementy gotyckie i klasycystyczne. Zobacz też rzeź wołyńska zbrodnia w Podkamieniu zbrodnia w Hucie Pieniackiej zbrodnia w Palikrowach Kresowa księga sprawiedliwych Przypisy Bibliografia Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych. Tadeusz Bystrzycki (red.). Przemyśl, Warszawa: Wydawnictwo Książnicy Naukowej, 1933, s. 288. Grzegorz Rąkowski: Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Cz. III: Ziemia Lwowska. Pruszków: Rewasz, 2007, s. 340. ISBN 83-89188-66-X. HenrykH. Komański HenrykH., SzczepanS. Siekierka SzczepanS., Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939–1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 62, 609–611, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487 . Edward Gross: Zbrodnie Ukraińskiej Powstańczej Armii. Głogów: Nakł. autora, 1999, s. 169, 222–223. ISBN 83-87710-12-1. Linki zewnętrzne Czernica (1), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 820 . Rada Najwyższa Ukrainy – dane statystyczne Ludobójstwo ludności polskiej na Kresach – lista ofiar ludobójstwa w województwie tarnopolskim Panoramio. panoramio.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-19)]. – zdjęcia z okolic współczesnej Czernicy