Narodowy Uniwersytet Techniczny Ukrainy Politechnika Kijowska

Narodowy Uniwersytet Techniczny Ukrainy Politechnika Kijowska (ukr. Національний технічний університет України «Київський політехнічний інститут імені Ігоря Сікорського», КПІ) – największa ukraińska uczelnia techniczna, założona w 1898 roku w Kijowie. Historia 1898 – zatwierdzenie utworzenia Kijowskiego Instytutu Politechnicznego przez ostatniego cara Rosji Mikołaja II. Początek prac ziemnych na terenie poligonu Szuliawka. Pierwszy rok akademicki w wynajętych pomieszczeniach rozpoczyna 360 studentów. 1899 – oddany do użytkowania wydział chemiczny, warsztaty mechaniczne i domy dla wykładowców. 1902 – oddano do eksploatacji główny gmach Politechniki. Na uczelni uczy się 1200 studentów. 1903 – pierwsi absolwenci KPI. Są wśród nich Polacy. 1918 – I wojna światowa i częste zmiany władzy w Kijowie powodują wstrzymanie działalności uczelni. Liczni polscy studenci i absolwenci wyjeżdżają do odrodzonej Polski. 1920–1940 – w miarę rozwoju Kijowski Instytut Politechniczny (od 1934 Kijowski Instytut Industrialny) stał się bazą powstania ośmiu nowych uczelni technicznych w Kijowie. Między innymi na bazie wydziałów budownictwa przemysłowego i budownictwa komunalnego w 1930 roku powstaje Kijowski Narodowy Uniwersytet Budownictwa i Architektury (KNUCA), zaś w 1933 roku na bazie wydziału lotnictwa – Kijowski Instytut Inżynierów Lotnictwa Cywilnego (KIIGA), obecnie – Akademia Lotnicza. 1941 – uczelnia zostaje ewakuowana do Taszkentu. 1943 – odbudowa zrujnowanych budynków KPI. 1944 – wznowienie działalności uczelni. 1975–1985 – szybki rozwój i rozbudowa KPI. Łączna powierzchnia uczelni rośnie z 41 ha do 104 ha, zaś powierzchnia pomieszczeń dydaktycznych rośnie ze 20 tys. m kw. do 320 tys. m kw. Politechnika daje początek 4 nowym uczelniom. 1995 – prezydent Ukrainy nadaje KPI status autonomicznej uczelni i nazwę: Narodowy Uniwersytet Techniczny Ukrainy – „Kijowski Instytut Politechniczny”. 1998 – Politechnika obchodzi stulecie istnienia. Politechnika Kijowska w liczbach 40 tys. studentów 2700 pracowników naukowych, w tym ponad 270 profesorów, w tym 44 członków Akademii Nauk Ukrainy 96 specjalności 154 katedr 20 wydziałów 9 instytutów dydaktyczno-naukowych 13 instytutów naukowo-badawczych 30 budynków dydaktycznych 22 domy studenckie Słynne nazwiska związane z Politechniką Kijowską Michał Butkiewicz – polski inżynier, kolejarz, działacz państwowy II Rzeczypospolitej (minister) Iwan Feszczenko-Czopiwski – ukraiński inżynier metaloznawca i metalurg działający w Polsce, profesor Akademii Górniczej w Krakowie Dmitrij Grigorowicz – konstruktor łodzi latających Konstanty Hrynakowski – polski chemik, farmaceuta i krystalograf Siergiej Korolow – konstruktor, ojciec radzieckiej kosmonautyki Jurij Kosin – ukraiński fotograf, artysta medialny, wykładowca, kurator wystaw fotograficznych Kazimierz Kunicki – polski dowódca wojskowy, podporucznik pilot Wojska Polskiego II RP Juliusz Lubicz-Lisowski – polski aktor, teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser Maksym Łewin – ukraiński fotoreporter, dokumentalista Dmitrij Mendelejew – twórca układu okresowego Borys Paton – twórca metod spawania elektrycznego i podstaw projektowania konstrukcji spawanych Antoni Pawluć – polski inżynier i major Wojska Polskiego Mikołaj Prus-Więckowski – polski inżynier i generał Wojska Polskiego Igor Sikorski – konstruktor samolotów i śmigłowców, ojciec awiacji helikopterowej Franciszek Szymczyk – polski kolarz, olimpijczyk, działacz sportowy Wojciech Świętosławski – polski chemik i biofizyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Politechniki Warszawskiej (której w latach 1928–1929 był rektorem), senator RP Kazymyr Iwanowycz Patrylak – chemik polskiego pochodzenia Lucjan Kaznowski – polski biolog, botanik, i hodowca roślin, dyrektor Państwowego Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego (PINGW) w Puławach Polonica W okresie powojennym Politechnika Kijowska wykształciła prawie 300 polskich inżynierów. Od 1922 roku przy Naczelnej Organizacji Technicznej działa Sekcja Wychowanków Politechniki Kijowskiej. W 2017 prof. Jan Szmidt otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Kijowskiej. Przypisy Linki zewnętrzne Narodowy Techniczny Uniwersytet Ukrainy „Politechnika Kijowska” Blog o „Politechnika Kijowska” Sekcja Wychowanków Politechniki Kijowskiej przy FSNT NOT Wydział spawania. weld.kpi.ua. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-03-08)].