NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sobór Wniebowstąpienia Pańskiego w Białogrodzie nad Dniestrem

Sobór Wniebowstąpienia Pańskiego – prawosławny sobór parafialny w Białogrodzie nad Dniestrem, w dekanacie białogrodzkim eparchii odeskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego. Historia Sobór został wzniesiony pod kierunkiem ks. Fiodora Malawinskiego w latach 1815–1820 na miejscu starego cmentarza tureckiego, na wzniesieniu w centrum miasta, z darów miejscowej ludności. Według pierwotnego projektu miał swoim rozplanowaniem przypominać kształt okrętu, jednak w 1830 r. dobudowano do niego trzy czterokolumnowe portyki, zmieniając kształt obiektu na formę krzyża. W latach 1920–1940 freski w soborze (w kopule i pomieszczeniach ołtarzowych) wykonał malarz Pawieł Piskariow razem z głuchoniemymi córką i synem. W 1971 r. moskiewscy malarze wykonali w środkowej części soboru nowe freski. W soborze znajduje się cząstka relikwii św. Jana z Suczawy, który według żywotu został zamordowany w Białogrodzie na miejscu, gdzie wzniesiono następnie cerkiew jego imienia. Szczególnym kultem przez wiernych otaczana jest również w świątyni kopia Herbowieckiej Ikony Matki Bożej. Architektura Sobór po przebudowie w 1830 r. reprezentuje styl klasycystyczny w jego rosyjskiej wersji. Jest to jednokondygnacyjna budowla z pięciokondygnacyjną dzwonnicą oraz jedną kopułą, zwieńczoną małą cebulastą kopułką z krzyżem. Sobór posiada trzy ołtarze – główny Wniebowstąpienia Pańskiego i boczne św. Mikołaja oraz Kazańskiej Ikony Matki Bożej, wszystkie umiejscowione za jednym drewnianym i pozłacanym ikonostasem. Ikony w ikonostasie wykonał nieznany miejscowy artysta w stylu greckim, ale z widocznym wpływem lokalnej, południoworuskiej kultury ikonograficznej. Wyjątkami są wizerunki Zaśnięcia Matki Bożej i św. Jana Chrzciciela oraz ikony Wniebowstąpienia Pańskiego i archanioła usytuowane po prawej stronie od ołtarza. Znany jest również autor ikony św. Serafina z Sarowa w lewym ołtarzu, napisał ją miejscowy artysta Pawieł Jerłakow. W głównej kopule znajduje się wizerunek Chrystusa Pantokratora otoczonego przez cherubiny i inne anioły, a w dalszej kolejności – Apostołów i Czterech Ewangelistów, których postacie znalazły się na żagielkach kopuły. Na suficie nawy widoczne są postacie Boga Ojca oraz proroków starotestamentowych. W 2002 r. w niewielkiej odległości od soboru wzniesiono kaplicę ku czci jubileuszu 2000 lat od narodzenia Chrystusa. Przypisy
Свято-Вознесенський собор (Білгород-Дністровський)

Свято-Вознесенський собор — головний храм Української православної церкви (Московського патріархату) у Білгород-Дністровському. Збудований у 1810-х роках, згодом зазнавав перебудов. В храмі зберігаються мощі Івана Сучавського. При храмі — дзвіниця заввишки 40 метрів із вісьмома дзвонами, найбільший з яких важить 6 тонн 160 кг. Історія Собор будувався в 1815—1820 роках під керівництвом отця Федора Малявинського на місці старого турецького цвинтаря, на пагорбі в центрі міста, з пожертв місцевого населення. За початковим проектом його планування мало нагадувати форму корабля, але в 1830 році до нього прибудували три чотириколонних портика, змінивши форму будівлі на форму хреста. Фрески в купольному та вівтарному приміщеннях собору виконав у 1920—1940 роках художник Павло Піскарьов разом зі своїми глухими донькою та сином. У 1971 році московські художники розписали центральну частину собору новими фресками. У соборі зберігається частка мощей св. Йоана Сучавського, який, за його житієм, був убитий у Аккермані на місці, де пізніше була побудована православна церква в його ім'я. Копія Гербовецької ікони Божої Матері в храмі також користується особливим шануванням вірян. Опис Собор має три вівтарі — головний вівтар Вознесіння Господнього та бічний вівтар св. Миколая та Казанської ікони Божої Матері, розташовані за одним дерев'яним позолоченим іконостасом. Ікони в іконостасі виконані невідомим місцевим майстром у грецькому стилі, але з помітним впливом місцевої південноруської іконописної культури. Винятком є образи Успіння Божої Матері та Івана Хрестителя та ікони Вознесіння Господнього та архангела, розташовані праворуч від вівтаря. Відомий також автор ікони св. Серафима Саровського в лівому вівтарі, написане місцевим художником Павлом Єрлаковим. У головному куполі розміщено зображення Христа Вседержителя в оточенні херувимів та інших ангелів, а далі — апостолів і чотирьох євангелістів, фігури яких знаходяться на вітрилах купола. На стелі нави видно постаті Бога Отця та старозавітних пророків. У 2002 році неподалік від собору була побудована каплиця на честь 2000-річчя від Різдва Христового. Галерея Див. також Церква Іоанна Предтечі (грецька) Свято-Покровський собор (Ізмаїл) Посилання Джерела сторінка на igotoworld [Архівовано 4 березня 2016 у Wayback Machine.] сайт приходу Література Свято-Вознесенский собор // Храмы и монастыри Одессы и Одесской области / А. Яций (авторский проект). — 3 изд. — О. : "ТЭС", 2012. — С. 269–271. — ISBN 978-966-2389-43-2.(рос.)
Parus Business Center

Parus Business Center zkráceně Parus (ukrajinsky Бізнес Центр «Парус»), jinak též Elsburg Plaza (ukrajinsky «Ельсбург Плаза») nebo česky Plachta (ukrajinsky Парус, nebo angl. The Sail), je výšková budova v Kyjevě, hlavním městě Ukrajiny. Nachází se v samém centru města, v Pečerském rajónu, a po svém otevření v roce 2007 (dle některých zdrojů 2008) byla nejvyšší v zemi, přičemž výstavba byla zahájena v roce 2003. K roku 2022 je to čtvrtá nejvyšší budovu na Ukrajině. Jde o kancelářskou budovu třídy „A“, což je nejvyšší kvalita podle kritérií BOMA International, která ji byla udělena moskevským ověřovacím fórem Hyperestate Awards dne 6. prosince 2005, ještě před dokončením stavebních prací. Základní parametry a vybavení Mrakodrap dosahuje výšky 133,2 metry, v nejvyšším bodě až 149,6 metrů a má 33 nebo 34 podlaží (z toho 2 mechanické a 4 suterénní). Post nejvyšší budovy v zemi si udržel do roku 2010 (do hrubé stavby Carnegie Center Tower s výškou 168 metrů), nebo maximálně do roku 2013 než byl otevřen mrakodrap Gulliver s výškou 141 metrů. Kompletní zástavba zabírá plochu 300 676 m2 a celková užitná plocha podlaží je 75 000 m2. Nabízí kancelářskou plochu o rozloze 48 910 nebo 50 400 m2. Typické kancelářské podlaží má 1 168 m2, od podlahy k podlaze výšku 3,9 metrů a ke stropu 3,1 metrů. Zkonstruováno je pro max. zatížení 250 (nebo 450) kg/m2. Dále nabízí konferenční centrum pro až 400 hostů, přibližně 2 400 m2 pro maloobchodní prodej a plochu 2 700 m2 zabírají restaurace a kavárny (4. a 31. podlaží). K dispozici je i posilovna. V suterénních podlažích se nachází parkoviště s kapacitou 300 automobilů (75 míst/podlaží, celkem 10 987 m2). Využít lze ještě venkovní parkoviště pro 250 vozů, kde je též VIP zóna. Mechanické podlahy (strojovny) zabírají prostor o rozloze 9 136 m2. Pro vertikální přepravu je zde k dispozici 10 výtahů, z toho 8 rychlovýtahů (max. kapacita 20 osob) s pokročilým řídícím systémem od firmy Otis Worldwide Corporation. Jezdí rychlostí 8 m/s (tj. 28,8 km/h), do nejvyššího patra se člověk může dostat za 17 sekund. Dále je zde 1 požární a 1 nákladní výtah, které dodala společnost ThyssenKrupp Elevator. Budova je plně klimatizovaná (HVAC – heating, ventilation and air conditioning) a monitorována 24 hodin denně bezpečnostním kamerovým systémem. Proti požáru ji chrání požární hlásič a především instalované hasicí zařízení, sprinklery. Historie Do 11. prosince 2008 byla na střeše umístěna reklama s nápisem Concorde, což byl název jedné z investičních firem sídlící v budově. Nápis byl však demontován kvůli souvislostem s finanční krizí ve společnosti a neschopnosti reklamu splácet. Od listopadu 2010 je na reklamním roštu připevněn nápis City Commerce Bank. Dne 28. května 2008 tři adrenalinoví nadšenci vylezli až na střechu budovy, odkud z výšky ~130 metrů provedli tzv. BASE jump. Všichni tři sice úspěšně přistáli a přežili, ale hlídací služba byla kvůli tomuto incidentu propuštěna. Odkazy Poznámky Reference Externí odkazy SKYANDMETHOD.COM - Аэросъёмка БЦ "Парус". Нарезка видеопланов со съёмки - YouTube (krátké video se záběry mrakodrapu) Obrázky, zvuky či videa k tématu Parus Business Center na Wikimedia Commons
Parus Business Centre

The Parus Business Centre (Ukrainian: Бізнес Центр «Парус») is a 34-story class-A office building in Kyiv, the capital of Ukraine. It is located at the centre of the city, between Mechnikova St. and Lesi Ukrainky Blvd. (municipal address: 2, Mechnikova St.). At its opening in 2007 the Parus Business Centre was the tallest building it the country, as of 2018 it remains the third tallest. Construction of the building began in 2004, and ended in February 2007. Apart from its main office use 50,400 m2 (543,000 sq ft), the property features some 2,400 m2 (26,000 sq ft) of retail space and around 2,700 m2 (29,000 sq ft) of cafes and restaurants and a 4-story underground parking garage with a capacity for 300 cars. During construction the project was also known as "Elsburg Plaza" (Ukrainian: «Ельсбург Плаза»), but was later renamed to "Parus" (literally translated as "sail") ostensibly because of building's oval-like shape, resembling sail of a ship. In July 2008, Kontrakty, Ukrainian business weekly, rated top 10 most expensive offices in Kyiv. Parus was top of the chart in terms of annual rental income, at $50 million. Major tenants at Parus include McKinsey & Company, Concorde Capital, an investment bank; TNK-BP, an oil company; Olimp, Ukrainian spirits company; Delin Development, a real estate development company; Interpipe, steel pipes producer and others. Parus was developed and is owned by "Mandaryn Plaza Ltd." (Ukrainian: ЗАТ «Мандарин Плаза»), a joint-stock company, prominent for its Mandarin Plaza shopping centre in Kyiv. From 2007 to 2016 the building was owned by Ukrainian businessman, Dmytro Firtash. Gallery See also List of tallest buildings in Europe Notes References External links Parus Business Center home page (in Russian)
Parus Business Centre

El Parus Business Centre (en ucraniano: Бізнес Центр «Парус») es un edificio de oficinas de clase A​ de 34 plantas situado en Kiev, capital de Ucrania. Está situado en el centro de la ciudad, entre Mechnikova St. y Lesi Ukrainky Blvd. (dirección: 2, Mechnikova St.)​ y es actualmente el segundo edificio más alto del país. La construcción comenzó en 2004 y acabó en febrero de 2007.​ Aparte de 50 400 m² de oficinas, su uso principal, el edificio contiene unos 2400 m² de comercios y unos 2700 m² de cafeterías y restaurantes.​ También dispone de un aparcamiento de coches subterráneo de cuatro plantas con capacidad para 300 coches.​ Mientras estaba todavía en construcción, el proyecto se denominaba "Elsburg Plaza" (en ucraniano: «Ельсбург Плаза»),​ pero fue renombrado posteriormente "Parus" (traducido literalmente como "vela") aparentemente por la forma ovalada del edificio, que recuerda la vela de un barco.[cita requerida] En julio de 2008, Kontrakty, el semanal de negocios de Ucrania,​ clasificó a las 10 oficinas más caras de Kiev.​ Parus estaba en el primer puesto en cuanto a ingresos anuales por alquiler, que ascendían a unos $50 millones.​ Los principales ocupantes de Parus son McKinsey & Company, el banco de inversión Concorde Capital,​ la petrolera TNK-BP,​ la empresa de licores Olimp,​ la promotora Delin Development,​ y el fabricante de tubos de acero Interpipe.​ Colliers International, una empresa de servicios inmobiliarios, fue el agente de alquiler exclusivo de Parus.​ Parus fue promovida y es propiedad de "Mandaryn Plaza Ltd." (en ucraniano: ЗАТ «Мандарин Плаза»), una sociedad anónima, destacada por su lujoso centro comercial homónimo en el centro de Kiev.[cita requerida] En septiembre de 2007, Dmytro Firtash, un empresario ucraniano, compró una participación del 50% en Mandaryn Plaza Ltd, a través de su empresa Heritage Properties International AB.​ Galería de imágenes Véase también Anexo:Rascacielos en Europa Anexo:Rascacielos más altos del mundo Notas Referencias Enlaces externos Página web del Parus Business Cente
Parus (gratte-ciel)

Parus (en ukrainien : Парус, en russe : Парус, Voile.) appelé aussi The Sail ou Elsburg Plaza est un gratte-ciel de 136 mètres de hauteur construit à Kiev en Ukraine de 2003 à 2008. La surface de plancher de l'immeuble est de 75 000 m2 desservi par 10 ascenseurs. En 2023 c'est le quatrième plus haut gratte-ciel de Kiev. Le bâtiment a été conçu par les agences, Architectural Studio of Sergey Babushkin (qui a également conçu Klovski Descent 7A et Gulliver) et Komorovsky Architectural Bureau. Articles connexes Liste de gratte-ciel européens Liste des plus hauts gratte-ciel de Kiev Liens externes Parus sur Emporis Parus sur Skyscraperpage Notes et références Portail des gratte-ciel Portail de l’Ukraine
Parus Business Centre

Il Parus Business Centre (Бізнес Центр «Парус») è un grattacielo situato a Kiev in Ucraina. L'edificio, che viene utilizzato per ospitare uffici, si trova proprio nel centro della città, tra Mechnikova St. e Lesi Ukrainky Blvd. La costruzione dell'edificio è iniziata nel 2004 e si è conclusa nel febbraio 2007. Dal termine della costruzione è stato l'edificio più alto di Kiev e dell'Ucraina, primato detenuto fino al 2012 quando è stato superato dal Gulliver. Note Voci correlate Grattacieli più alti dell'Ucraina Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Parus Business Centre Collegamenti esterni (EN) Parus Business Centre, su Structurae. (EN) Parus Business Centre, su Skyscraper Center.
Nationale Universität für Gesundheitswesen der Ukraine Platon Schupyk

Die Nationale Universität für Gesundheitswesen der Ukraine Platon Schupyk (ukrainisch Національний університет охорони здоров'я України імені Платона Шупика) ist eine Hochschule und Postgraduiertenausbildungsstätte. Die Universität ist ein Zentrum für die Ausbildung von wissenschaftlichem und wissenschaftlich-pädagogischem Personal und für die Fortbildung von Ärzten und Apothekern für den Bereich des Gesundheitswesens. Sie wurde 1918 in Kiew gegründet und umfasst vier Fakultäten, das Institut für Postgraduiertenausbildung sowie 70 Abteilungen. Spezialisten der Universität beteiligen sich an der Entwicklung von Gesundheitspolitik der Staat Ukraine, der Standards der medizinischen Ausbildung und bei klinischen Protokollen. Geschichte Die Nationale Universität für Gesundheitswesen der Ukraine Platon Schupyk ist die älteste höhere Bildungseinrichtung für die postgraduale Bildung von Ärzten in der Ukraine. 1918 als Klinisches Institut des Kiewer Ärzteverbandes gegründet, erhielt die Institution 2006 den Status einer Nationalen Akademie für Postgraduale Bildung. 2021 änderte die Akademie gemäß der Verordnung des Gesundheitsministeriums der Ukraine ihren Typ und wurde in Nationale Universität für Gesundheitswesen der Ukraine Platon Schupyk umbenannt. Im Jahr 1918 wurde die medizinisch-wissenschaftliche Zeitschrift „Likarska Sprava“ gegründet, die bis heute erscheint. An der Universität arbeiteten herausragende Wissenschaftler, Akademiker und Professoren wie zum Beispiel Nikolai Amossow, Oleksandr Schalimow und Mykola Straschesko. Bildung Die Nationale Universität für Gesundheitswesen der Ukraine Platon Schupyk führt Bildungsaktivitäten in den Bereichen durch: Hochschulbildung auf der zweiten (Master-), dritten (pädagogisch-wissenschaftlichen) und wissenschaftlichen Hochschulstufe; Postgraduale medizinische Fortbildung (Internatur, Spezialisierung für Ärzte und Apotheker); Kontinuierliche berufliche Weiterbildung (Qualifikationsfortschritt – thematische Verbesserungszyklen, Spezialisierung, Praktikum). An mehr als 200 Klinikstandorten werden pro Jahr 110.000 Patienten behandelt, davon mehr als 20.000 stationär. Es gibt an der Universität 25.000 Studenten, etwa 3.000 praktizierende Ärzte, Assistenzärzte, Doktoranden und Doktoranden, darunter 300 ausländische Staatsbürger aus fast 50 Ländern, 800 Fakultätsmitglieder inklusive 175 Professoren, 245 MD, Dr. Med. Sc. und 455 MD, PhDs. Belege
Харьковская областная филармония

Ха́рьковская филармо́ния (укр. Харківська обласна філармонія) — филармония в Харькове, основанная в 1929 году и являющаяся старейшей концертной организацией Украины. В разные годы здесь выступали с гастрольными концертами композиторы Антон Рубинштейн, Арам Хачатурян, Дмитрий Шостакович, Кшиштоф Пендерецкий, исполнители Генрих Нейгауз, Эмиль Гилельс, Мстислав Ростропович, Святослав Рихтер, Владимир Крайнев, Вахтанг Жордания, Михаил Плетнёв, Владимир Спиваков, Дмитрий Башкиров, Даниил Крамер, Сергей Стадлер, Джеймс Оливерио, Саяка Сёдзи, Эрнест Хётцль, Антон Сороков, Александр Гаврилюк и многие другие. История здания Старое здание Филармонии находилось на ул. Сумской, 10 и было взорвано в 1989 году, вследствие неудавшейся попытки его реконструкции. После этого Филармония была переведена в помещение бывшего оперного театра, который является памятником архитектуры. Здесь в 1896 году Альфред Федецкий провёл первый киносеанс на Украине, а в 1929 году в эфир вышла первая украинская радиостанция. В 1986 года в составе Филармонии открыт Дом органной и камерной музыки — в помещении Успенского собора. В 2009 году глава Харьковской областной государственной администрации А. Б. Аваков подписал решение о передаче Успенского Собора в ведение Харьковской епархии Украинской Православной Церкви, в котором размещён орган, принадлежащий филармонии. До 2010 года в Соборе параллельно по согласованному графику будут проходить концерты органной музыки и церковные службы. В начале 2009 года был подписан контракт на строительство нового органа «Alexander Schuke» (4 мануала, 72 регистра) в новом строящемся филармоническом комплексе, где с 2010 года должен будет разместиться Органный Зал Харьковской филармонии. После открытия нового филармонического комплекса Успенский Собор полностью перейдет в ведение Епархии. Художественные руководители филармонии Главные дирижёры Творческие коллективы Академический симфонический оркестр Академический хор имени В. С. Палкина Харьковской областной филармонии Ансамбль народных инструментов «3+2». Академический симфонический оркестр Концертмейстер коллектива — Народный артист Украины Игорь Шаповалов. С 2001 года художественный руководитель и главный дирижёр оркестра — Заслуженный деятель искусств Украины Юрий Янко. Цитаты Оркестр Харьковской филармонии считается одним из лучших оркестров СССР. Каждое выступление с оркестром приносит мне величайшее удовольствие Примечания Ссылки Официальный сайт Харьковской областной филармонии Информационная страница Виртуальный тур
Nationales Historisches Museum der Ukraine

Das Nationale Historische Museum der Ukraine (ukrainisch Націона́льний музе́й істо́рії Украї́ни; Nazionalnyj musej istoriji Ukrajiny/ russisch Национальный музей истории Украины) ist das führende historische Museum der Ukraine in Kiew. Lage Das Museum liegt in der Oberstadt (oder Alt-Kiew/Altstadt), dem ältesten Teil Kiews in der Wolodymyrska-Straße Nummer 2 im Rajon Schewtschenko. Nahe dem Museum liegen die Andreas-Kirche und der Andreassteig nach Podil. Geschichte Das denkmalgeschützte Museumsgebäude wurde zwischen 1937 und 1939 vom sowjetischen Architekten Iossif Karakis errichtet und sollte ursprünglich die Kunstschule beherbergen. In den 1940er Jahren zog das seit August 1899 bestehende Museum für Kunst und Altertümer hier ein und konnte ab Mai 1944 den Betrieb aufnehmen. Im Jahr 1950 wurde das Museum in Kiew Staatliches Historisches Museum und im Jahr 1965 in Staatliches Historisches Museum der Ukrainischen SSR umbenannt. 1991 erhielt das Museum seinen heutigen Namen. Sammlung Die Sammlung des Museums umfasst mehr als 800.000 Exponate von der Antike bis zur Gegenwart unter anderem aus den Bereichen Ethnographie, Archäologie, Gemälde und Skulpturen, Münzsammlungen und historische Buchdrucke. Weblinks Offizielle Website des Nationalen Historischen Museums der Ukraine (ukrainisch) Virtueller Rundgang durch das Nationale Historische Museum der Ukraine (ukrainisch) Nationale Historische Museum der Ukraine auf YouTube (ukrainisch) Nationale Historische Museum der Ukraine bei Google Arts & Culture (ukrainisch, englisch) Nationales Historisches Museum der Ukraine in der Encyclopedia of Ukraine (englisch) Einzelnachweise
Museo storico nazionale dell'Ucraina

Il Museo storico nazionale dell'Ucraina (in ucraino Національний музей історії України?, Nacional'nyj muzej istoriï Ukraïny) è il più importante museo storico dell'Ucraina, situato nella parte più antica di Kiev. Storia Il museo è stato fondato a Kiev nel 1899. L'edificio sede recente del museo è stato costruito tra il 1937 e il 1939 da Josip Karakis ed era stato pensato per diventare una scuola d'arte. Tra il 1941 e il 1943 molti pezzi in esposizione e non precedentemente evacuati furono trasferiti in Germania in particolare nell'ambito della confisca di proprietà appartenenti agli ebrei e massoni nei territori occupati dalla Wehrmacht. Solo dopo la fine della seconda guerra mondiale fu possibile riaprire le sale ai visitatori e fu necessario sostituire le opere sottratte con altre provenienti di diversi musei ucraini. La dissoluzione dell'Unione Sovietica, nel 1991, ha portato alla sostituzione della precedente denominazione (Museo Storico di Stato della Repubblica Socialista Sovietica Ucraina) con quella recente. Nel 1963 è stata istituita una sezione autonoma del museo dedicata alle collezioni di monili, attualmente nota col nome di Tesoro del museo storico nazionale dell'Ucraina. Descrizione L'edificio si trova in posizione dominate, sull'altura nella parte vecchia della città, accanto alla chiesa di Sant'Andrea. Il palazzo ha un aspetto neoclassico con parte centrale caratterizztata dal grande frontone triangolare sostenuto da colonne poliedriche doriche e da due ali simmetriche di minore ampiezza entrambe con un piccolo frontone. Collezioni Le collezioni sono tra le più complete dell'Ucraina con circa 800000 reperti dei quali circa 22000 esposti in modo permanente che interessano: etnografia archeologia numismatica stampe antiche e manoscritti dipinti sculture armi cimeli del movimento di liberazione nazionale ucraino del XX secolo e altri reperti storici Note Voci correlate Museo della storia dell'Ucraina nella seconda guerra mondiale Museo nazionale ucraino "Černobyl'" Monumento a San Vladimiro Museo dell'occupazione sovietica (Kiev) Tesoro del Museo storico nazionale dell'Ucraina Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul Museo storico nazionale dell'Ucraina Collegamenti esterni (UK) Sito ufficiale, su nmiu.org. Національний музей історії України (canale), su YouTube. (UK) Virtual Tour, su virtual.nmiu.org. URL consultato il 23 febbraio 2022.
Nationaal Museum voor Oekraïense Geschiedenis

Het Nationaal Museum voor Oekraïense Geschiedenis of MIST (Oekraïens: Національний музей історії України, Natsionalnyi muzei istorii Ukrainy) is een museum aan de Volodymyrska-straat in Kiev. De collectie omvat 800 000 voorwerpen en is gewijd aan de geschiedenis van Oekraïne. Het museum ontstond in 1899 als Museum voor Kunst en Oudheden. De collectoe omvat wapens, munten, archeologische voorwerpen, tekeningen, schilderijen, decoratieve kunst,... Sinds 1944 is het museum gevestigd in een gebouw naar ontwerp van Joseph Karakis, dat gebouwd werd tussen 1937 en 1939. Het museum heeft een dependance: de Schatkamer van het Nationaal Museum voor Oekraïense Geschiedenis in het Holenklooster van Kiev. Externe link Officiële website