NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Palazzo del Porfirogenito

Il palazzo del Porfirogenito o di Costantino Porfirogenito (in turco Tekfur Sarayı, "palazzo dell'Imperatore") è un palazzo bizantino del XIII secolo annesso al complesso del Palazzo delle Blacherne. Esso è situato nella parte nordoccidentale del centro storico della città di Istanbul. Storia Il palazzo si trova a ridosso delle Mura teodosiane, tra la porta d'Adrianopoli e la porta Caligaria, laddove esse vengono a contatto con la cinta difensiva eretta in tempi successivi a protezione del sobborgo delle Blacherne. L'edificio venne costruito alla fine del XII secolo o agli inizi del XIII, come parte del complesso palaziale delle Blacherne. Il nome deriva dal figlio dell'imperatore Michele VIII Paleologo, Costantino Paleologo, detto Porfirogenito, cioè "nato nella porpora": questo era infatti il titolo dei figli dell'imperatore bizantino, che nascevano nella porphyra, la speciale stanza del Gran Palazzo destinata alle nascite imperiali, la quale era decorata in porfido o rivestita di drappi purpurei. Dopo la conquista ottomana, il palazzo servì come componente della ménagerie del sultano, successivamente come scuderia, quindi funzionò come officina per la produzione di ceramiche e ospizio per i poveri, prima di essere abbandonato nel XVII secolo. Dal 2006 il palazzo è stato oggetto di un attento restauro. Nel 2019 è stato aperto al pubblico come museo. Struttura Prima del restauro, del palazzo del Porfirogenito sopravvivevano soltanto il muro elaborato e la facciata esterna in pietra. Questo palazzo è tra i principali esempi dell'architettura residenziale bizantina. Il Palazzo era un grande edificio a tre piani situato tra le fortificazioni interne ed esterne dell'angolo nord delle Mura Teodosiane. Il piano terra è un porticato con quattro archi, che si apre in un cortile su cui si affacciano cinque grandi finestre al primo piano. L'ultimo piano della struttura sporge sopra le mura, e ha finestre su tutti e quattro i lati. A est c'è il resto di un balcone. Il tetto e tutti i piani della struttura erano scomparsi e sono stati ricostruiti. Le pareti rimanenti sono elaboratamente decorate con disegni geometrici utilizzando mattoni rossi e marmo bianco tipici del tardo periodo bizantino. Voci correlate Gran Palazzo Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Palazzo del Porfirogenito
Pałac Porfirogenetów

Pałac Porfirogenetów (gre: τὰ βασίλεια τοῦ Πορφυρογεννήτου, tur. Tekfur Sarayı – pałac suwerena) – ruiny XIII w. pałacu bizantyjskiego w Stambule w Turcji. Pałac ten jest pozostałością Pałacu Blacherny, zbudowanego między XI w. a XIV w. w pobliżu murów miejskich, w dzielnicy Blacherny, w pobliżu kościoła Chora, na jednym z siedmiu wzgórz miasta. Budynek stanowi połączenie różnych technik murarskich i materiałów. Początki budowli sięgają panowania cesarza Anastazjusza I. Znacznie rozbudowali go jednak cesarze Aleksy I i Manuel I z dynastii Komnenów. To właśnie za panowania tej dynastii przeniesiono tu siedzibę władców z położonego na przeciwległym krańcu Konstantynopola Wielkiego Pałacu. Zrujnowany za panowania łacinników ponownie stał się rezydencją cesarską za panowania Paleologów. Od tego czasu pełnił tę funkcję aż do zdobycia Konstantynopola przez Turków. W epoce Bizancjum był znany pod nazwą "Pałac Porfirogenetów", w czasach imperium osmańskiego jako "Pałac Tekfur", służył wówczas jako magazyn, stajnie, fabryka szkła, ceramiki. Pałac ma prostokątny kształt, ściany zewnętrzne, łuki i obramowania okien są zdobione kamieniem i cegłami. W latach 1955–1970 pozostałości pałacu zostały odrestaurowane. Przypisy Bibliografia Stambuł, Istanbul 2002. https://web.archive.org/web/20080923174003/http://www.greatistanbul.com/tekfur_palace.htm (ang.) Tekfur Sarayı. [dostęp 2010-04-29]. (tur. • ang. • niem. • fr. • ros. • hiszp. • arab.).
Малий Влахернський палац

Новий або Малий Влахернський палац — зруйнований триповерховий палац, побудований у Влахернах на початку правління Палеологів. Імовірно, ототожнюється зі згадуваним у візантійських джерелах «палацом Багрянородного». Найповніше уявлення про його зовнішній вигляд дають замальовки Текс'є і Зальценберга, виконані в середині XIX століття. Опис Триповерховий корпус набагато ширшого палацового комплексу у Влахернах побудований на тому місці, де Феодосієві стіни змикаються зі стінами власне Влахерн. Нижній ярус з чотирма арками підтримував другий поверх з п'ятьма великими вікнами та довгим балконом зі східного боку. Весь верхній поверх, ймовірно, займав двосвітний тронний зал. Декоративний ефект заснований на улюбленому Палеологами поєднанні цегляної кладки з кахельними та біломармуровими вкрапленнями. У 1453 турки увірвалися в місто через ворота Цирку, які безпосередньо примикають до палацу. У XVI столітті в Текфур-сараї, як його прозвали турки (спотворене від вірменського тагавор — «цар», «імператор»), містився звіринець султана, потім — дім розпусти й єврейська богодільня. У XVIII столітті тут були майстерні з виробництва кахлів на зразок ізницьких. На початку XX століття на території палацу намагалися налагодити виробництво скляної тари. Незважаючи на відсутність міжповерхових перекриттів і даху, Малий палац зберігся краще за інші константинопольські палаци і тому дає найповніше уявлення про світську архітектуру пізньовізантійського періоду. На початку XXI століття через підвищеного зацікавленості до палацу туристів була зроблена спроба його реставрації з використанням сучасних матеріалів. Станом на березень 2015 палац має дах і засклені вікна. Галерея Примітки Джерело The Oxford Dictionary of Byzantium (під ред. А. П. Каждана). Oxford University Press, 1991. Стор. 293.
İnandıktepe

Der İnandıktepe ist ein archäologischer Fundort in der türkischen Provinz Çankırı, etwa 80 km nordöstlich von Ankara. 1965 kamen bei Bauarbeiten Scherben einer hethitischen Reliefvase zum Vorschein, woraufhin der Ort archäologisch untersucht wurde. Insgesamt wurden dabei fünf Bauphasen identifiziert, die überwiegend auf eine hethitische Besiedlung zurückzuführen sind. Dabei wurde ein Baukomplex von rund 2.000 m² freigelegt, der sich über den gesamten Rücken des Hügels erstreckte, jedoch nur zum Teil erhalten war. Zerstört wurde dieser Komplex durch einen großen Brand. Die Ausgräber vermuteten, dass dieser Komplex insbesondere wegen seines Inventars als Tempel zu identifizieren sei, was jedoch nicht unwidersprochen blieb. Als alternative Deutung wurde die eines Landsitzes vorgeschlagen. Neben 49 vollständigen Gefäßen wurden am İnandıktepe auch kleinere Gefäße, Kannen, ein so genannter Fruchtständer sowie Stierterrakotten, ein Tempelmodell und eine Wanne gefunden. Hinzu kommt eine akkadische Tontafel, welche die Datierung des Fundortes ermöglicht. Es handelt sich dabei um ein keilschriftrechtliches Dokument, das die Schenkung von Land des Beamten Tuttulla an seinen Neffen beurkundet. Sie ist mit dem so genannten anonymen Tabarna-Siegel versehen, welches ab Großkönig Alluwamna außer Gebrauch kam. Entsprechende Vergleichsfunde von Ḫattuša stammen aus der Zeit Telipinus, so dass auch hier eine Datierung nach mittlerer Chronologie in das ausgehende 16. Jahrhundert angenommen wird. Literatur Özgüç, İnandıktepe. Eski Hitit Caginda Önemli Bir Kult Merkezi, Ankara 1988 Balkan, Inandık'ta 1966 yılında bulunan eski hitit çağına ait bir bağış belgesi, Ankara 1973. Mielke, İnandıktepe und Sarissa, in: Mielke, Schoop, Seeher, Strukturierung und Datierung in der hethitischen Archäologie, Istanbul 2006, S. 251–276. Weblinks Einzelnachweise
İnandıktepe

İnandıktepe is an archaeological site located in Cankiri Province, Turkey, about 50 miles northeast of Ankara and 115 kilometers northwest of Hattusa. History Overall five levels could be identified. Levels V, IV and III date to the 2nd millennium BC. Middle Bronze At the end of the Middle Bronze, the Hittite Old Kingdom became the regional power. The Assyrian Trade Network ceasted to operate following the death of Shamshi-Adad and his sons. Late Bronze Most of them dating to the Hittite Age. A complex of about 2000 sq. m. was unearthed extending over the entire ridge of the mound. It was preserved only in parts since it was destroyed in a great fire. The excavators supposed this building to be a temple. Nevertheless, this is controversial - it has also been suggested to be an estate. Most of the archaeological finds were ceramics. Among them there were small vessels, jugs, a figurine of a bull, a temple-model as well as a tub. In addition there was found a clay tablet with an Akkadian inscription. It documents a land-gift of the official Tutulla. It is sealed by the Tabarna seal. The 'Tabarna seal' was a type of an archaic royal seal of the Hittites. Such seals do not mention the name of a specific ruler. They were in use till the reigns of the Great Kings Telipinu and Alluwamna, his successor. Hence it can be assumed that this tablet and the layer it was found in date to the late 16th century BC. Excavations In 1965 workers found there potsherds of the famous İnandık-vase. Thereafter excavations took place. The site was excavated in 1966 and 1967 by Tahsin Özgüz. See also Cities of the Ancient Near East Hittites Notes Bibliography Özgüz (1988). İnandıktepe. Eski Hitit Caginda Önemli Bir Kult Merkezi. Ankara.: CS1 maint: location missing publisher (link) Balkan (1973). İnandık'ta 1966 yılında bulunan eski hitit cagina ait bagis belgesi. Ankara.: CS1 maint: location missing publisher (link) Özgüz T., "İnandiktepe. An Important Cult Center in the Old Hittite Period.", Ankara, 1988 Mielke (2006). İnandıktepe un Sarissa. In: Mielke, Schoop, Seher (ed): Strukturierung und Datierung in der hethitischen Archäologie. Istanbul, pp. 251–276.
Kırklareli Fen Lisesi

Das Kırklareli Fen Lisesi (deutsch Naturwissenschaftliches Gymnasium Kırklareli) in der türkischen Stadt Kırklareli wurde am 31. Juli 2002 gegründet und ist ein vierjähriges allgemeinbildendes mathematisch-naturwissenschaftliches Gymnasium. Lerninhalte Neben der verbindlichen Fremdsprache Englisch erlernten bis vor Kurzem auch zwei Klassen Deutsch. Diese Klassen haben die Schule im Jahr 2008 bereits absolviert und derzeit gibt es keine Deutsch-Klassen an der Schule. Ansonsten werden die Unterrichtsfächer Mathematik, Physik, Geometrie, Biologie, Sport, Chemie, türkische Literatur, türkische Grammatik, Geschichte, Erdkunde, Philosophie, Religion und Demokratie-Erziehung unterrichtet. Im Vergleich zu anderen weiterführenden Schulen ist die Stundenanzahl am Kırklareli Fen Lisesi in den mathematischen und naturwissenschaftlichen Fächern höher.
Бешикташ Парк

Бешикташ Парк е многофункционален стадион в район Бешикташ в Истанбул, Турция. Това е домашният терен на Бешикташ. Стадионът е построен на мястото на бившия дом на Бешикташ, стадион Иньоню. Той има капацитет от приблизително 42 590 зрители, след като първоначално е планиран за 41 903 души. Стадионът е домакин на Суперкупата на УЕФА през 2019 г. Стадионът е с капацитет от 42 590 зрители. Включен е в състава на спортните съоръжения за кандидатурата на Турция за Евро 2016. Източници
Estadi Beşiktaş

L'Estadi Beşiktaş (en turk Beşiktaş Stadyumu), també anomenat Beşiktaş Park, és un estadi situat en el districte de Beşiktaş de la ciutat de Istanbul, Turquia, i és propietat del club esportiu Beşiktaş JK de la Süper Lig. L'estadi s'alça on s'erigia l'antic Estadi BJK İnönü, construït en 1939 i demolit a mitjan 2013. La seua capacitat arriba als 41.903 espectadors. S'anomena per patrocini Tüpraş Stadyumu. En el passat va rebre el nom de Vodafone Arena per motius de patrocini, després que la companyia de telecomunicacions Vodafone adquirira els drets l'ús del nom de l'estadi per un lapse de quinze anys per un total de 145 milions de dòlars. L'estadi està situat en la ribera europea del Bòsfor, prop a edificis històrics d'arquitectura otomana com el Palau de Dolmabahçe, la Torre del Rellotge Dolmabahçe i la Mesquita de Dolmabahçe. L'estadi va ser inaugurat l'11 d'abril de 2016 en una cerimònia a la qual va assistir entre altres el president de la república Recep Tayyip Erdogan i el primer ministre Ahmet Davutoğlu. Posteriorment es va disputar el primer partit oficial en l'estadi entre el quadre local Besiktas JK i el Bursaspor, amb triomf del primer per 3-2. El primer gol va ser anotat pel davanter alemany del Besiktas Mario Gómez. Referències
Vodafone Park

Vodafone Park je stadion tureckého fotbalového týmu Beşiktaş JK. První zápas byl odehrán 11. června 2016 mezi Beşiktaş a Bursaspor. Stadion vznikl na místě dřívějšího stadionu BJK İnönü Stadium, který byl kvůli výstavbě stržen. Kapacita stadionu je přibližně 43 500 návštěvníků, nicméně původně bylo plánováno, že bude pouze pro 41 903. Náklady na výstavbu dosáhly 110 miliónů eur. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Vodafone Arena na Wikimedia Commons
Vodafone Park

El Tüpraş Stadyumu, actualmente Vodafone Park por motivos de patrocinio, es un estadio multipropósito ubicado en la ciudad de Estambul, Turquía, el recinto es propiedad del club deportivo Beşiktaş JK equipo de la Süper Lig. El estadio se levanta donde se erigía el antiguo Estadio BJK İnönü construido en 1939 y demolido a mediados de 2013. Su capacidad llega a los 42.000 espectadores.​ Recibe el nombre de Vodafone Park, debido a que la compañía de telecomunicaciones Vodafone pagara la suma de 145 millones de dólares por el uso del nombre del estadio por un lapso de quince años.​ El estadio está situado en la orilla europea del Bósforo cercano a edificios históricos de arquitectura otomana, como el Palacio de Dolmabahçe, la Torre del Reloj de Dolmabahçe y la Mezquita de Dolmabahçe. El estadio fue inaugurado el 11 de abril de 2016 en una ceremonia a la que asistió entre otros el presidente de la república Recep Tayyip Erdoğan y su primer ministro Ahmet Davutoğlu. Posteriormente se disputó el primer partido oficial en el estadio entre el cuadro local Besiktas JK y Bursaspor, con triunfo del primero por 3-2. El primer gol fue anotado por el delantero alemán del Besiktas Mario Gómez.​ El 14 de agosto de 2019 acogió la final de la Supercopa de Europa de la UEFA entre el Liverpool y el Chelsea. El 20 de mayo de 2026, fue celebrada la fina de la Liga Europa de la UEFA, en la que el Aston Villa Football Club se consagró campeón de este certamen frente al SC Friburgo. Eventos La cantante Shakira se presenta el 11 de julio de 2018, para dar un concierto de su gira El Dorado World Tour Véase también Estadios de fútbol de Turquía Anexo:Estadios de categoría 4 de la UEFA Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Vodafone Park. Youtube - BJKVodafoneArena
Stade Beşiktaş

Le Stade Beşiktaş (actuellement Tüpraş Stadyumu) est le stade de football du Beşiktaş JK situé à Istanbul en Turquie. D'une capacité de 41 903, il a été construit pour remplacer le Stade BJK İnönü et accueille les rencontres à domicile du Beşiktaş JK. Son nom est Vodafone Park afin de faire référence au sponsoring de l’opérateur britannique Vodafone qui est l’un des principaux opérateurs téléphoniques en Turquie. Il est situé à proximité de la mer et possède ainsi un emplacement de choix dans la métropole d'Istanbul. Le Vodafone Park a été choisi stade de l'année 2016 par le vote du public selon le site StadiumDB. Plusieurs aménagements ont été mis en place à l'intérieur du Vodafone Park, dont le plus grand musée du Beşiktaş, des restaurants, des lieux interactifs pour les enfants tels des jeux ou bien même des salles de karaoké pour chanter les chansons du club, l'administration du club s'est même installée dans le stade. Historique Le premier match dans le Vodafone Park a lieu le 11 avril 2016 face à Bursaspor. Le joueur à avoir marqué le premier but dans le stade est Mario Gomez, l'ancien joueur du Bayern Munich. Il marque ensuite un second but à la 58e minute. Le premier joueur à avoir eu un carton rouge dans le Vodafone Park est Ricardo Quaresma. Le 19 mai 2016, ils fêtent leur 14e titre et le premier dans le stade Le Beşiktaş subit sa première défaite dans le Vodafone Park face au grand rival, le Fenerbahçe, le 5 février 2017, l'unique buteur de la rencontre étant le néerlandais Robin van Persie. Le 10 décembre 2016, deux bombes ont explosé aux alentours du Vodafone Park faisant 46 victimes (Attentat d'Istanbul du 10 décembre 2016). Événements Supercoupe de l'UEFA 2019 Finale de la Ligue Europa 2026 Finale de la Ligue Conférence 2027 Détails Capacité : 41 903 Nombre de loges : 147 Places assises des loges : 1847 Places VIP : 2150 Nombre de places pour public en situation de handicap : 81 + 81 places pour les compagnons. Nombre de places pour la presse : 186 Distance entre les tribunes et les cages : 795 cm Distance entre les tribunes et les lignes de touches : 615 cm Restaurant VIP et espace salon : 1 600 m2 Espace total de la plus grande boutique "Kartal Yuvası" de Turquie et le musée de Beşiktaş : 1 800 m2 Places de parking : 350 Galerie Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail d'Istanbul
Vodafone Arena

La Vodafone Arena, anche nota come Tüpraş Stadyumu, Beşiktaş Park (Competizioni UEFA) e Kartal Yuvası (lett. "Nido dell'aquila"), è uno stadio di Istanbul, in Turchia, che sorge nel quartiere di Beşiktaş, di proprietà del Beşiktaş J.K., di cui ospita le gare casalinghe a partire dalla stagione 2015-2016, in seguito alla demolizione del vecchio stadio BJK İnönü, sul cui stesso sito sorge il nuovo impianto. Descrizione Dotato di 42 590 posti, è stato edificato dal 2013 e ha aperto al pubblico nel 2016. Nel 2019 ha ospitato la Supercoppa UEFA. Lo stadio, progettato dall'architetto Bünyamin Derman, è costato circa 80 milioni di euro. Del vecchio impianto è stata conservata la tribuna Eski Açık, considerata monumento storico dal governo turco. Il Vodafone Park è dotato, tra l'altro, di 144 suite esclusive e di un lounge, il "1903 Lounge", che può ospitare 1 903 spettatori. Soddisfa i criteri richiesti per rientrare nella categoria 4, il livello più alto della classificazione degli stadi UEFA. Storia Lo stadio, progettato dall'architetto Bünyamin Derman dello studio DB Architects, è stato edificato dal 2013 sul sito in cui sorgeva il vecchio stadio BJK İnönü, edificato nel 1939 e demolito nel giugno 2013. Ha aperto al pubblico l'11 aprile 2016, con la partita di campionato turco Beşiktaş-Bursaspor (3-2), di fronte a 38 420 spettatori. Il primo gol nello stadio è stato realizzato da Mario Gómez al 58º minuto di gioco. Lo stadio è stato sede della finale della Supercoppa UEFA 2019 tra il Liverpool e il Chelsea, e della finale della UEFA Europa League 2025-2026 tra Friburgo ed Aston Villa. Altri utilizzi Lo stadio ha ospitato concerti musicali di artisti quali Shakira e Edis. Voci correlate Stadio BJK İnönü Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Vodafone Arena Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su vodafonearena.com.tr. Vodafone Park (canale), su YouTube. (EN) Vodafone Arena, su The Stadium Guide. (EN) Tüpraş Stadyumu, su StadiumDB.com.
Beşiktaş Park

Beşiktaş Park (sponsornaam: Tüpraş Stadion) is het voetbalstadion van de Turkse club Beşiktaş. Het stadion werd geopend op 10 april 2016. Geschiedenis Aan de bouw van het stadion werd in 2013 begonnen, en werd drie jaar later afgerond. Het stadion staat op de plek van het vorige stadion van Beşiktaş JK, het BJK Inönüstadion. Het biedt plaats aan 41.903 toeschouwers. Recep Tayyip Erdoğan was van mening dat het woord 'arena' niet hoorde bij een voetbalstadion. Om deze reden liet hij de namen van de stadions van zowel Galatasaray en Beşiktaş wijzigen van "Arena" naar "Stadyumu".
Vodafone Arena (Stambuł)

Vodafone Arena, a właściwie Vodafone Park – turecki stadion położony w Stambule. Charakterystyka Swoje mecze rozgrywa tutaj klub Beşiktaş JK. Pojemność stadionu to 41 188 miejsc siedzących. Obiekt powstał w miejscu starego stadionu Beşiktaşu.
Stadionul Beşiktaş

Titlul corect al acestei carte este Stadionul Beşiktaş Acesta apare incorect aici din cauza restricțiilor tehnice. Beşiktaş Stadyumu (actualmente cunoscut ca Tüpraş Stadyumu din motive de sponsorizare) este un stadion multifuncțional cu locuri, situat în districtul Beşiktaş din Istanbul, Turcia. Este terenul de joc al echipei Beşiktaş. Stadionul a fost construit pe locul fostei case a echipei Beşiktaş, stadionul BJK İnönü. Are o capacitate de aproximativ 42.684 de spectatori, după ce inițial fusese planificat pentru 41.903. Stadionul a găzduit Supercupa Europei din 2019 și va găzdui finala UEFA Europa League din 2026 și finala UEFA Conference League din 2027. Stadionul Beşiktaş găzduiește 144 de suite executive și un „Salon 1903” care poate găzdui până la 1.903 spectatori în total. „Tribuna 1903” are o capacitate de 636 de spectatori. Locurile VIP din stadion sunt echipate cu soluția FUNTORO Stadium & Arena – monitoare interactive de înaltă definiție care oferă o transmisie TV în direct, sisteme de publicitate, informații despre jucători etc. Noul stadion are, de asemenea, 2.123 de metri pătrați de restaurante, 2.520 de metri pătrați de restaurante cu terase și o capacitate de parcare VIP de 600 de vehicule. Terenul este un „stadion inteligent”, unde fanii se bucură de StadiumVision și tehnologie Wi-Fi de mare viteză, planificată în colaborare cu Cisco. Lucrările de demolare a stadionului BJK İnönü au început pe 2 iunie 2013, după încheierea play-off-urilor de promovare pentru Prima Ligă TFF. Costul estimat al proiectului la acea vreme era de aproximativ 80 de milioane de dolari. Noul stadion a fost proiectat de Bünyamin Derman de la DB architects. Vechiul stadion a fost demolat, cu excepția tribunei Eski Açık, deoarece această tribună și turnurile sale sunt considerate monumente istorice de către guvern. Tribuna Eski Açık a fost reamenajată pentru a semăna cu aspectul unui amfiteatru antic. Noul stadion a fost proiectat să fie „în armonie cu peisajul natural și istoric al Bosforului” atunci când este văzut dinspre mare. Referințe