NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Мехмед III

Мехмед III е 13-ият султан на Османската империя, управлява в периода 16 януари 1595 – 22 декември 1603 година. Погубва 19-те си братя. Загубва Молдова, Трансилвания и Влашко. Известен е с прякора „Казана“. Биография Възкачва се на престола през 1595 г. и веднага екзекутира 19 от братята си, страхувайки се от заговор от тяхна страна. Точно този страх е причината да въведе вредния обичай принцове да не участват в управлението, докато бащата е жив, както е правено до този момент, като нарежда да бъдат заключвани в харема, в помещения „kafes“ („клетка“). В началото на царуването на Мехмед III е арестуван в Цариград руският посланик Данило Ислениев, който след това изчезва без следа. Успехите на австрийците по река Дунав предизвикват в Константинопол въстания сред народа и еничарите. По настояване на Великия везир и шейх-ул-Ислам, Мехмед III през 1596 г. се отправя с армията си към Унгария, печели битката при Kерестец, но не се възползва от това и се връща в Константинопол към своя живот. В азиатските райони завладени от персите има въстания, в които се намесват и персите. Вътрешното управление се разстройва, а също така и управлението на войските. С управлението на Мехмед III започва упадъкът на Османската империя. Въпреки че Мехмед III е бил развратен, покварен и кръвожаден (особено в преследването си към християните), той е обичал литературата и поезията, с които се е занимавал сам. След неговата смърт го наследява синът му Ахмед I. Източници
Mehmet 3.

Mehmet 3. (født 26. maj 1566, død 1603) var Det Osmanniske Riges hersker og sultan fra 1595 til sin død. Han var søn af sultan Murad 3. og Safiye Sultan og efterfulgte faderen ved dennes død. Moderen kom til at udøve en stærk indflydelse over den svage Mehmet, der stort set blev styret af moderen og hendes foretrukne. I 1596 ledte han dog en krig mod Ungarn. Under Mehmets regering forekom 1603 et oprør blandt soldaterne, sipahi, der blev slået ned af janitsjarerne, hvilket medførte fremtidige stridigheder mellem disse to grupper. For at sikre sin magtposition lod han sine 19 brødre dræbe og syv af faderens koner, der var gravide. Den af Murad 3. påbegyndte krig mod Østrig blev hårdnakket fortsat, men endte ulykkeligt for osmannerne. I Asien måtte Mehmets vesirer kæmpe mod flere farlige oprør, af blandt andre kurderne og turkmenerne. Endog i Konstantinopel forekom flere oprør. Midt under disse uroligheder døde Mehmet og efterlod et rige i indbyrdes strid til sin fjortenårige søn, Ahmed 1. Noter Eksterne links
Mehmed III.

Mehmed III. (geboren 26. Mai 1566; gestorben 22. Dezember 1603) war Sultan des Osmanischen Reiches von 1595 bis 1603. Thronbesteigung Mehmed III., der Sohn von Murad III., wurde auf sein Amt sehr sorgfältig vorbereitet. Als er an die Macht gekommen war, ließ er seine neunzehn jüngeren Brüder ermorden, die meisten noch im Kindesalter. Diese Maßnahme sollte künftige Thronstreitigkeiten unter den in der Regel zahlreichen männlichen Thronfolgern eines Sultans (siehe auch Harem) vermeiden, wurde jedoch von seinen Nachfolgern nicht mehr praktiziert. Statt sie zu ermorden, stellten die Sultane seit Ahmed I. ihre jüngeren Brüder in einem „Prinzenkäfig“ genannten Teil des Serails unter strengen Hausarrest. Später wurden sie auch auf Prinzeninseln (griechisch Demonsia, türkisch (Kızıl) Adalar) verbannt, eine Inselgruppe im Marmarameer. Herrschaft Mehmed III. gab sich dann als Sultan dem Müßiggang hin und überließ die Regierungsgeschäfte seiner Mutter Safiye. Ein wichtiges Ereignis seiner Zeit war der Lange Türkenkrieg von 1593 bis 1606, in dem Mehmed als erster Sultan seit Süleyman I. persönlich das Kommando übernahm. 1596 eroberte die osmanische Armee das nordungarische Erlau (Eger) und besiegte die Habsburger in der Schlacht bei Mezőkeresztes nahe Mezőkeresztes, wobei Mehmed während dieser Schlacht überredet werden musste, nicht einfach aufzugeben. Siehe auch Talikizâde Hasan Beyzâde Literatur Nicolae Iorga: Geschichte des Osmanischen Reiches. Nach den Quellen dargestellt. 5 Bände. Perthes, Gotha 1908–1913, Nachdruck: Eichborn, Frankfurt am Main 1990, ISBN 3-8218-5026-4. Ferenc Majoros, Bernd Rill: Das Osmanische Reich 1300–1922. Die Geschichte einer Großmacht. Marix, Wiesbaden 2004, ISBN 3-937715-25-8. Josef Matuz: Mehmed III. In: Felix von Schroeder, Gerda Bartl, Mathias Bernath: Biographisches Lexikon zur Geschichte Südosteuropas. Band 3: L–P (= Südosteuropäische Arbeiten. Band 75, Nr. 3). Oldenbourg, München 1979, ISBN 3-486-48991-7, S. 140 f. Josef Matuz: Das osmanische Reich. Grundlinien seiner Geschichte. 4. Auflage, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2006, ISBN 3-534-20020-9. Gabriel Effendi Noradounghian: Recueil d’actes internationaux de l’Empire Ottoman 1300-1789. Band I. Paris / Neufchâtel 1897, Reprint: Kraus, Nendeln 1978, ISBN 3-262-00527-4. Weblinks Mehmet III. − Sultan. (Memento vom 10. Mai 2016 im Internet Archive) In: tuerkenbeute.de Illustration von Mathias van Somer von 1665: Sultan Mahumet III. und XV. Osmaniers Geschlechts und Stammes tvrkischer Keyser (Digitalisat) Einzelnachweise
Mehmed III.

Mehmed III (26. svibnja 1566. – 22. prosinca 1603.) je postao osmanski sultan nakon smrti oca Murata III. 15. siječnja 1595. godine. On je posljednji sultan koji po starom turskom običaju pogubljuje svoju braću pri stupanju na prijestolje. Tijekom druge godine njegove vladavine počinje rat s Austrijom koji će biti prepušten sljedećem sultanu. Imao je 2 supruge i jednu konkubinu. Sultanija Handan (tur. Handan Valide Sultan): Princ (Sultan) Ahmed I-.(18. travnja 1590. - 22. studenog 1617. ), Princ Selim:-(1592-1594) Sultanija Ezru-(nepoznat datum) Sultanija Halime: Princ (sultan) Mustafa I. (osmanski: مصطفى الأول) (1591. - 20. siječnja 1639.), Sultanija Dilruba-(Manisa 1594-1623) Princ Mahmud-(Manisa 1584-1603 Istanbul) Sultanija Helena: Princ Yahya (1585. – 1649.) Mehmed III. je bio jedan od posljednjih sultana tijekom čije vladavine se Osmansko carstvo širilo. Nakon njega počinje teritorijalno propadanje Carstva koje više neće biti zaustavljeno. Naslijedio ga je sin Ahmed I.
Mehmet III

Mehmet III (Osmaans: محمد ثالث , Meḥmed-i sālis) (Manisa, 26 mei 1566 - Constantinopel, 22 december 1603) was sultan van het Ottomaanse Rijk vanaf 1595 tot aan zijn dood in 1603. Mehmet III volgde in 1595 zijn vader op nadat deze was overleden. Hij erfde een rijk dat in verval was en een zware oorlog op de Balkan voerde en kampte met economische chaos. Mehmet III blijft zelfs in de Ottomaanse geschiedenis berucht vanwege het opknopen van zijn zestien broers bij zijn opvolging. Hij liet ook nog ruim twintig van zijn zussen wurgen. Mehmet III was een zwak heerser, hij liet de regering over aan zijn moeder Safiye Sultan. De belangrijkste gebeurtenis uit zijn regeerperiode was de Lange Oorlog in Hongarije (1593 - 1606) Tijdens zijn regering ging de toestand van het rijk er nog verder op achteruit. De corruptie groeide ongeremd, omdat Mehmet III er niets aan deed. Terwijl zijn moeder de politiek domineerde verslechterde het bestuur nog verder en zette de economische achteruitgang door. Ondertussen peuterden de Janitsaren ook telkens meer privileges en macht los. Nederlagen in de Oostenrijks-Ottomaanse Oorlog dwongen Mehmet ertoe persoonlijk leiding te nemen van het leger. Hij was de eerste sultan die dit deed sinds zijn overgrootvader Suleiman de Grote. Hij bleek echter een zwak militair te zijn. Mehmets legers namen Eger in 1596 in en versloegen de Habsburgse en Transsylvaanse legers tijdens de Slag van Mezőkeresztes waarbij de sultan moest afgeraden worden het strijdtoneel te ontvluchten halverwege het gevecht. De regeerperiode van Mehmet III zag geen grote tegenslagen voor het geleidelijk krimpende Ottomaanse Rijk. Mehmet III stierf in 1603. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Ahmed I.
Mehmed III

Mehmed III (ur. 26 maja 1566, zm. 22 grudnia 1603) – sułtan Imperium Osmańskiego z dynastii Osmanów panujący w latach 1595–1603. Syn sułtana Murada III i pochodzącej z Republiki Weneckiej sułtanki Safiye. Ojciec sułtanów Ahmeda I i Mustafy I Szalonego. Mehmed III urodził się w 1566, w ostatnich miesiącach panowania Sulejmana Wspaniałego. Obdarzono go przydomkami „Adli” i „Egri Fatihi”. Wojny i panowanie Był władcą zdolnym, błyskotliwym i skorym do energicznych działań. Został przez ojca przygotowany od objęcia władzy w imperium – od 1583 r. sprawował władzę w prowincji (tur. sandżak) Manisa. W 1595 r., zaraz po objęciu tronu postanowił zabić 19 braci (zgodne z tradycją zapoczątkowaną jeszcze przez Mehmeda II). W przeciwieństwie do ojca nie ulegał wpływom haremu, prowadził rządy osobiste, nie opierał się na zaufanych ministrach. Ogromny wpływ na sułtana wywierała natomiast jego matka. Zaraz po przejęciu władzy postanowił o bezpośredniej aneksji zbuntowanych lenn, Mołdawii i Wołoszczyzny do imperium. Planu nie zrealizowano wobec ingerencji Jana Zamoyskiego, hetmana wielkiego koronnego i wojsk Rzeczypospolitej. W tej sytuacji sułtan skoncentrował się na walce z Habsburgami, którą rozpoczął jego poprzednik, Murad III. W 1596 r. osobiście przybył z armią na Węgry, gdzie w październiku pokonał siły cesarskie pod wodzą arcyksięcia Maksymiliana Habsburga w bitwie pod Mezőkeresztes. Turcy nie potrafili jednak wykorzystać tego zwycięstwa. Walki trwały dalej, ograniczając się do oblegania i zdobywania bądź tracenia twierdz przez obie strony (zobacz: III wojna austriacko-turecka 1593–1605 r.). Jego armia podbiła Eger (1596), oblegała twierdzę Kosszeg, pokonała wojska habsburskie i siedmiogrodzkie w bitwie na równinie Keresztes, zdobywając twierdzę Kaniża. Prowadził walki z dążącym do niezależności księciem mołdawskim Michałem Walecznym, a po jego rozgromieniu podporządkował księstwa naddunajskie administracji tureckiej. Wspierał księcia siedmiogrodzkiego Stefana Bocskaya w walce z Habsburgami. W 1599 r. imperium wstrząsnęły bunty tzw. dżelalich (tur. kurd. Celali ayaklanmalari) mające podłoże religijne (alewickie). Te niepokoje wewnętrzne stworzyły dogodną okazję do ataków wroga zewnętrznego. W 1603 r. szach Persji Abbas I Wielki odebrał Turkom Azerbejdżan z Tebrizem, zdobytym wcześniej przez Murada III. Na domiar złego bunt podniósł pierworodny syn sułtana, Mahmud. Nie zdołał niczego osiągnąć i został zamordowany z rozkazu ojca (1603 r.). Mehmed III zmarł nagle 22 grudnia 1603 w wieku zaledwie 37 lat. Zagrożone z zewnątrz i od wewnątrz imperium pozostawił trzynastoletniemu synowi, Ahmedowi I, który kontynuował wojny z cesarzem Rudolfem II i Persją. Przypisy Bibliografia Małgorzata Hertmanowicz-Brzoza, Kamil Stepan, Słownik władców świata, Wyd. Zielona Sowa, 2005.
Maomé III, o Justo

Mehmed III (Turco-otomano: محمد ثالث Meḥmed-i sālis, Turco:III.Mehmet) (Manisa, 26 de maio de 1566 – Istambul, 22 de dezembro de 1603) foi o filho de Murade III, que o sucedeu como sultão do Império Otomano de 1595 até sua morte. Biografia Mehmed III permanece notório na história do Império Otomano por ter condenado à morte vinte e sete irmãos e meio-irmãos e vinte irmãs para permanecer no poder. Todos foram estrangulados. Mehmed III deixou o governo para sua mãe Safiye Sultan, dando-lhe o título de valide sultan. O maior evento durante seu governo foi a guerra com o Império Austríaco na Hungria, entre 1596 e 1605. A derrota Otomana na guerra levou Mehmed III a comandar pessoalmente o exército, sendo o primeiro sultão a fazer isso desde Suleyman. Os exércitos de Mehmed III conquistaram Eger em 1596 e derrotaram Habsburg, bem como as forças Transilvânias na Batalha de Keresztes durante a qual o sultão teve de ser dissuadido de fugir do campo de batalha, antes de os combates serem finalizados. No ano seguinte, os médicos proibiram-no de ir à guerra em função de sua má saúde, causada por "excesso de comida e bebida". O período em que Mehmed III esteve no poder ganhou má reputação. Ele teria dado exagerada atenção à seu harém, organizando festas suntuosas e deixando de lado os negócios de Estado. Ligações externas «Mehmed III» (em inglês) na Britannica Online «Mehmed III» (em inglês) no Orientalia.org
Mehmed al III-lea

Mehmed al III-lea Adli (turcă otomană: محمد ثالث Meḥmed-i sālis, turcă: III. Mehmet), (n. 26 mai 1566, Manisa, Turcia – d. 22 decembrie 1603, Constantinopol, Imperiul Otoman) a fost un sultan al Imperiului Otoman din 1595 până la moartea sa. Biografie Mehmed al III-lea a rămas notoriu chiar și în istoria otomană pentru că a avut nouăsprezece frați și pe jumătate dintre ei i-a executat pentru a-și asigura domnia. A murit în Palatul Topkapi din Constantinopol. Note
Mehmed III.

Mehmed III. Adli (osmansko turško: محمد ثالث Meḥmed-i sālis, turško: III. Mehmet), 13. sultan Osmanskega cesarstva in 92. kalif islama, * 26. maja 1566, † 21./22. decembra 1603. Življenjepis Mehmed III. je bil sin sultana Murata III. in Safiye Valide Sultan, beneške plemkinje, rojene kot Sofia Baffo. Bil je zadnji sultan, ki je po prihodu na oblast po starem osmanskem običaju dal ubiti devetnajst bratov in polbratov in več kot dvajset sester. Bil je ničeven vladar in je vodenje države prepustil svoji materi Safiye Valide Sultan. Glavni dogodek med njegovim vladanjem je bila avstrijsko-turška vojna na Ogrskem od leta 1593 do 1605. Zaradi porazov osmanske armade je sam prevzel poveljstvo, kar se ni zgodilo od Sulejmana I. dalje. Osmanska vojska je leta 1596 zavzela Eger in v bitki pri Mezőkeresztesu porazila habsburško in transilvanso vojsko. Mehmed se je sredi bitke hotel umakniti z bojišča, vendar so mu to na srečo preprečili. Naslednje leto so zdravniki ugotovili, da "sultan zaradi preobilne jedače in pijače ne more oditi na vojno". Družina Poročen je bil s Handan Sultan, valide sultan, ki je bila po poreklu Grkinja s prvotnim imenom Helena in mati bodočih sultanov Ahmeda I. in Mustafe I.. Ahmedov tretji najstarejši sin Jahdža je prestopil v pravoslavno vero in se dolgo časa boril za osmanski prestol, katerega je leta 1603 zasedel njegov mlajši brat Ahmed I.. Počutil se je ogoljufanega, zato je dolga leta koval zarote, da bi dosegel svoj cilj. Potoval je večinoma po zahodni Evropi in številnim privržencem in celo štirim papežem obljubljal, da bo v Osmanskem cesarstvu kot državno vero vpeljal krščanstvo, če mu pomagajo priti na prestol. Smrt in zapuščina Umrl je leta 1603 v palači Topkapi v Istanbulu. Bil je eden zadnjih osmanskih sultanov, ki je širil Osmansko cesarstvo. Po njegovi smrti je začelo cesarstvo propadati in se ni nikoli več opomoglo. Glej tudi Seznam sultanov Osmanskega cesarstva Sklici
Mehmet III

Mehmet III, född 1566, död 1603, var Osmanska rikets härskare och sultan från 1595 till sin död. Biografi Mehmet III var son till sultan Murad III och Safiye Sultan och efterträdde fadern vid dennes död. Modern kom att utöva ett starkt inflytande över den svage och viljelöse Mehmet III, som i stort sett styrdes av henne och hennes gunstlingar. 1596 ledde Mehmet III ett krig mot Ungern. Under hans regering inträffade 1603 ett uppror bland soldaterna, sipahi, vilket undertrycktes med hjälp av janitsjarerna och kom att för framtiden orsaka stridigheter mellan dessa båda grupper. För att säkra sin maktställning lät han dräpa sina 19 bröder och sju av faderns fruar som var gravida. Det av Murad III påbörjade kriget mot Österrike fortsatte under hans styre, men var olyckligt för turkarna. I Asien måste Mehmet III:s vesirer kämpa mot flera farliga uppror, bland annat bland kurder och turkmener. Även i Konstantinopel förekom flera uppror. Mitt under dessa oroligheter dog Mehmet III och lämnade riket i ett högst brydsamt läge åt sin fjortonårige son, Ahmed I. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Mehmet III.
Boğsak Islet

Boğsak (Turkish: Boğsak Adası) is a Mediterranean islet in Mersin Province, Turkey. Geography The 7 hectares (17 acres) islet is located 200 metres (660 ft) off shore from the main land facing a small settlement with the same name. Administratively it is a part of İmamuşağı village of Silifke district of Mersin Province. It is at 36°16′02″N 33°49′36″E. The distance from the main land to Silifke is 17 kilometres (11 mi) and to Mersin is 100 kilometres (62 mi). History Although there is no settlement on the islet, it was inhabited in the late antiquity. Stadiasmus Maris Magni of the second half of the 3rd century mentions the λιμὴν Νησούλιον (harbor, of the small island) According to an inscription of the 6th century the name of the settlement on the islet was as Άστερήα and it was probably a wealthy village, ruins of which are partially preserved . Boğsak Bay Boğsak bay is a bay on Mediterranean coast facing east (i.e., Baoğsak islet) There are some summer houses and hotels on the bay. In the bay and around the island the popular sports activity is diving References External links Boğsak Bay
Alanya (stad)

Alanya is een van de drukst bezochte badplaatsen aan de Turkse Rivièra, gelegen in het gelijknamige district Alanya. Het ligt ten oosten van Antalya en Side. De stad telt 103.673 inwoners. De stad is gelegen aan een rots met aan weerszijden een zandstrand (het Ooststrand en het Cleopatrastrand). Het Cleopatrastrand dankt zijn naam aan de farao Cleopatra VII. Zij kreeg het strand (en de hele provincia Cilicië) van haar Romeinse minnaar Marcus Antonius. Op de rots staat een ommuurde burcht uit de 13e eeuw. Deze is gebouwd onder het bewind van de Seltsjoeken. Op zes kilometer van Alanya stroomt de Dimcayi, deze ontspringt in het Taurusgebergte en mondt na 60 kilometer uit in de Middellandse Zee. Vlak bij deze rivier ligt een grot met druipstenen. Ook bekend onder toeristen is de zogenaamde Piratengrot. Deze grot was vroeger een schuilplaats voor piraten. In de winter wordt de grot verwarmd en in de zomer blijft het er koel. De grot is onbereikbaar voor grote schepen omwille van zijn nauwe doorgangen. In de grot hangen druipstenen (stalactieten en stalagmieten). Ook een bekende grot in Alanya is de Liefdesgrot. De ingang van de grot ligt op een hoogte van 6 meter en is circa 400 meter lang. De enige uitweg van de grot ligt op een hoogte van 10 meter, waardoor veel toeristen worden afgeschrikt. De populaire badplaatsen Incekum en Avsallar liggen op ongeveer 20 kilometer van het stadscentrum van Alanya. Klimaat Sport Alanyaspor is de betaaldvoetbalclub van Alanya en speelt in het Bahçeşehir Okullarıstadion. Tevens is Alanya de geboorteplaats van de succesvolle motorcoureur Toprak Razgatlıoğlu die momenteel uitkomt in het wereldkampioenschap Superbike. Sinds 2023 start de eendagswielerwedstrijd Grand Prix Syedra Ancient City in de stad. De finish ligt gebruikelijk nabij de ruïne van Syedra. Geboren Tahir Yiğit (2001), wielrenner
Alanya

Alanya este un oraș în sudul Turciei, pe litoralul Mării Mediterane, situat la 140 km est de Antalya. Populația orașului (împreună cu suburbiile) e de cca 400 mii de locuitori. Alanya este centru administrativ al districtului omonim din provincia Antalya. Începând cu anii 1980 Alanya devine un important centru turistic (vizitată în special de turiștii cu venituri medii din Europa Centrală, Europa de Nord și fosta URSS). De la Alanya spre est, se întindea altădată Cicilia, cuib de pirați negustori de sclavi. La căsătoria sa cu Cleopatra, Marc Antoniu i-a dat în dar Cicilia, bogată în ogoare și păduri. Situată pe o peninsulă, Alanya este înconjurată de plaje cu nisip fin, care atrag turistii tot atat de mult ca și peisajul urban pitoresc, specific otoman. Foarte frecventate, plajele au pe margini hoteluri și restaurante construite în ultimii ani. Coastele stâncoase, împădurite, măresc farmecul peisajului. Grote numeroase se deschid printre stânci, unele împodobite cu stalactite (Damlatas). Spre est de Alanya, plajele sunt mai putin aglomerate și țarmul este franjurat de golfulețe minuscule, cu petece de nisip. Orașul, construit în trepte pe coasta muntelui, este presărat cu monumente turcești: lângă port, turnul Kizil Kule (Turnul rosu), datând din 1226, adaposteste un muzeu etnografic. Citadela era aparată de ziduri masive. În satul adiacent Ehmediye se păstrează un mausoleu din epoca seleucida. Pe vârful dealului, castelul din Alanya oferă priveliștea grandioasă a orașului și a țărmului stâncos. Vezi și Listă de orașe din Turcia Legături externe Alanya – cetatea piraților, dar de nuntă pentru regina Cleopatra, 31 mai 2010, Tudor Cires, Simona Lazar, Jurnalul Național
Alanya

Alanya är en stad i provinsen Antalya i sydvästra Turkiet. Den är belägen på en liten halvö vid foten av Taurusbergen, cirka 140 kilometer sydöst om staden Antalya på Anatoliens sydkust mot Medelhavet. Invånarantalet uppgick till 103 673 i slutet av 2011. Varje sommar besöks staden av mängder av turister, främst skandinaviska, tyska, ryska, polska, nederländska, slovakiska och tjeckiska turister. Alanya har kommit att bli ett av svenskarnas mest populära semestermål. Närmaste flygplats är Gazipaşa, 42 kilometer från staden. Staden har även en större hamn, där kryssningsfartyg angör (t.ex. från och till Cypern, den turkcypriotiska delen) särskilt under sommarmånaderna. Tack vare turismen och expansionen har handeln ökat markant. Infrastrukturen moderniseras och förbättras för varje år, vilket inte minst märks längs strandpromenaderna, där utomhusgym, cykel- och gångvägar anlagts. Staden grundades som Alaiye ("Alis stad") på 1200-talet av seldjukerna runt en borg uppe på en 250 meter hög klippa vid kusten. Försvarsverket Kizil kule uppfördes 1226. Numera återstår endast borgen på klippan och den moderna staden breder ut sig nedanför denna. År 1933 döptes staden om till Alanya. Sedan 1960-talet har den vuxit rejält, främst tack vare turismen som blomstrat stort sedan 1980-talet. I lokalvalen 2014 bestämdes att grannområden till Alanya, bland annat Mahmutlar och Kestel, skulle upptas i storkommunen. I Kestel-området ligger även Dimcay, en av Turkiets - och världens - största droppstensgrottor. Alanyas svenska vänort är Borås. Ett allt större antal utländska personer har köpt semesterbostad i Alanya- och Antalyaområdet. Väder, mat, kultur och låga priser lockar både västeuropéer, iranier och ryssar. Klimat Alanya har ett subtropiskt medelhavsklimat med heta, soliga somrar och svala, nederbördsrika vintrar. Högsta medeltemperaturen under den varmaste månaden augusti är 31°C med omkring 21°C på natten. Årsnederbörden är cirka 1 180 mm; somrarna är dock regnfria. Normala temperaturer och nederbörd i Alanya: Den årliga genomsnittliga havstemperaturen är runt 21 °C, med 28 °C som höjdpunkt i augusti, och 16 °C som lågpunkt under vintern. Världsarvsstatus Den 24 februari 2000 sattes Alanya upp på Turkiets tentativa världsarvslista. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Alanya. Stadens officiella webbplats
Sakarya Üniversitesi

Die Universität Sakarya (SAU; türkisch Sakarya Üniversitesi) ist eine staatliche Universität in der türkischen Provinzhauptstadt Adapazarı. Geschichte Die SAU wurde 1970 als Hochschule für Ingenieurswesen und Architektur (Sakarya Mühendislik ve Mimarlık Yüksekokulu) gegründet. Im Jahr 1971 erfolgte die Umbenennung zur „Staatsakademie für Ingenieurswesen und Architektur in Sakarya“ (Sakarya Devlet Mimarlık ve Mühendislik Akademisi). Von 1982 bis 1992 war sie der Technischen Universität Istanbul angegliedert. Ihre heutige Form erhielt die Universität 1992 mit dem Gesetz Nr. 3837. Sie ist mit rund 35.000 Studenten eine der großen Hochschulen der Türkei. Im Dezember 2013 fand eine Internationale Tagung zum Stand der Hochschulpädagogik in der Universität statt. Diese Konferenz knüpfte auch an die Pädagogik-Tagung der Trakya-Universität von 2010 an. Die Universitätsbibliothek hat eine Fläche von 12.000 m², über 40.000 Bücher und bietet 500 Besuchern Platz. Bilder Weblinks Website der Sakarya-Universität Einzelnachweise
Université de Sakarya

L'université de Sakarya (en turc: Sakarya Üniversitesi) est une université publique fondée en 1970 et située à Serdivan, dans la province de Sakarya, en Turquie. Sur le campus s'y trouve le Sakarya University Middle East Institute. Galerie Lien externe (mul) (tr) Site officiel Portail des universités Portail de la Turquie