NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ahmed I.

Ahmed I. (geboren 18. April 1590 in Manisa; gestorben 22. November 1617 in Istanbul) war von 1603 bis 1617 Sultan des Osmanischen Reiches. Leben Ahmed war ein Sohn von Mehmed III., dem er 1603 als 13-Jähriger auf dem Thron folgte. Damit war er der erste osmanische Sultan, der minderjährig die Herrschaft übernahm. Er folgte nicht dem Brauch, direkte Konkurrenten um den Thron, wie seinen Bruder Mustafa, ermorden zu lassen. Dieser folgte ihm schließlich als Sultan nach. Dafür ließ er seine Großmutter Safiye, welche bis zu seiner Thronbesteigung die Regierungsgeschäfte geführt hatte, im Leanderturm (Kız Kulesi) einsperren. Ahmed I. hatte zwei Frauen. Die erste war Mahfiruze Hatice Sultan, die Mutter Osmans II. Seine zweite Frau war Kösem Mahpeyker, mit der er offiziell verheiratet gewesen sein soll und neun Kinder hatte: die Söhne Mehmet, Murad IV., Ibrahim I., Kasim, Süleyman und die Töchter Ayşe Sultan, Fatma Sultan, Gevherhan Sultan sowie Hanzade Sultan. Am Anfang seiner Regierungszeit zeichnete er sich durch Entschlusskraft aus. Die Kriege in Ungarn (Dritter Österreichischer Türkenkrieg, genannt Langer Türkenkrieg) und in Persien (Osmanisch-Safawidischer Krieg (1603–1618)), die seine Thronbesteigung begleiteten, endeten für das Osmanische Reich jedoch ungünstig. Sein Prestige erlitt mit dem 1606 unterschriebenen Friedensvertrag von Zsitvatorok, der die jährlichen Tributzahlungen durch Österreich abschaffte, einen ersten Dämpfer. Während des Rests seiner Amtszeit gab sich Ahmed dem Vergnügen hin. Demoralisierung und Korruption in der öffentlichen Verwaltung wurden nun ebenso allgegenwärtig wie die Disziplinlosigkeit in den Rängen der Armee. Man sagt, dass der Genuss von Tabak bei den Türken unter Ahmed I. eingeführt wurde. Ahmed I. ist heute vor allem als Erbauer der Sultan-Ahmed-Moschee (Blaue Moschee) bekannt. In seiner Regierungszeit wurde auch der Aynalıkavak-Palast gebaut. Tod 1617 erkrankte er an Typhus und starb daran in der Nacht vom 21. auf den 22. November im Alter von 27 Jahren. Er wurde in einem angrenzenden Mausoleum der Blauen Moschee begraben. Literatur Nicolae Iorga: Geschichte des Osmanischen Reiches. Nach den Quellen dargestellt. 5 Bände, Verlag Perthes, Gotha 1908–1913, Nachdruck Frankfurt/Main 1990. Ferenc Majoros, Bernd Rill: Das Osmanische Reich 1300-1922. Die Geschichte einer Großmacht. Marix, Wiesbaden 2004, ISBN 3-937715-25-8. Hans Georg Majer: Ahmed I. In: Biographisches Lexikon zur Geschichte Südosteuropas. Band 1. München 1974, S. 16 f. Josef Matuz: Das osmanische Reich. Grundlinien seiner Geschichte. 4. Auflage. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2006, ISBN 3-534-20020-9. Gabriel Effendi Noradounghian: Recueil d’actes internationaux de l’Empire Ottoman 1300-1789. Tome I. Paris, Neufchâtel 1897. Reprint: Kraus, Nendeln 1978, ISBN 3-262-00527-4. Weblinks http://www.tuerkenbeute.de/kun/kun_bio/Ahmet1_de.php Badisches Landesmuseum, Karlsruhe: Ahmed I.
Ahmed I.

Ahmed I. (18. travnja 1590. – 22. studenog 1617. ), osmanski sultan Ahmed I. postaje turski sultan nakon smrti oca Mehmeda III., 22. prosinca 1603. godine. On je bio prvi sultan koji ne poštuje Osmansko pravilo i odbija pogubiti braću što mu se kasnije osvećuje. Također stupajući na vlast u 13. godini života Ahmed I. postaje prvi maloljetni sultan. Rat naslijeđen od oca protiv Austrije i Perzije koji se prije kretao u povoljnom smjeru sada završava porazom potvrđenim mirovnim sporazumom 1606. godine. Ostatak njegove kratke vladavine prolazi u neodgovornom ponašanju koje dovodi pojavljivanje očitih državnih unutrašnjih slabosti. Nakon smrti njegov prije pomilovani brat Mustafa I. postaje sultan uzurpirajući pravo Ahmedovih sinova Osmana II., Murada IV. i Ibrahima I.
Ahmed I

Ahmed I (Manisa, 18 april 1590 – Constantinopel, 22 november 1617) was de veertiende sultan van het Ottomaanse Rijk. Naar hem is de Sultan Ahmetmoskee (Blauwe moskee) in Istanboel vernoemd. Ahmed's regering was de eerste die een einde maakte aan de Ottomaanse traditie van broedermoord in de koninklijke familie. Voortaan zouden de Ottomaanse sultans niet langer systematisch hun broers executeren bij hun troonsbestijging. Biografie In april 1590, werd Ahmed geboren in het paleis van Manisa, toen zijn vader Mehmet III, nog prins was. Zijn moeder was Handan Sultan. Na de dood van zijn grootvader Murat III in 1595, trok zijn vader naar Constantinopel en besteeg de troon. Zijn vader beval de executie van zijn 19 broers. Zijn oudere broer Şehzade Mahmud, werd door zijn eigen vader vermoord op 7 juni 1603, kort voordat hij zelf stierf op 22 december 1603. Ahmed kwam in een tijd van verval voor het Ottomaanse Rijk aan de macht. Zijn overgrootvader Selim II was erg decadent en lui geweest. Hij had het rijk laten verzwakken door niet ten strijde te trekken en corruptie toe te staan. Hij was ook verkwistend en deed niets om de economie te onderhouden. Zijn grootvader Murat III had corruptie in de hand gewerkt door ambten te verkopen en er waren grote paleisintriges, opstanden en inflatie ontstaan. De buitenlandse positie van het Ottomaanse Rijk verslechterde ook telkens. In het begin leek het erop dat Ahmed I een hardwerkende en slimme heerser was, maar ook hij bleek in zijn handelen inactief en ongeoefend te zijn en hij trok evenmin zelf ten strijde. Hij vertoonde een hoop van de gebreken van zijn voorgangers. Hij stelde ongeoefende militairen aan en deed niet genoeg om de economie of bureaucratie te herstellen, en het verval van het rijk zette door. Hij had ook veel problemen van zijn corrupte voorgangers overgenomen. Hij had te maken met meerdere opstanden, corruptie en zware oorlogen. Hij was echter wel de meest effectieve heerser sinds Süleyman I; hij was in staat de opstanden te onderdrukken en hij liet ook een aantal viziers executeren. Hij verbande ook een aantal hovelingen wegens omkoping en intriges en was als eerste sultan sinds Süleyman I betrokken bij de administratie van het rijk, waarvan hij de administratie liet verbeteren. Hij was echter ook heel spilzuchtig en gaf te veel geld uit aan allerlei bouwwerken zoals de Blauwe of Sultan Ahmetmoskee naast de Hagia Sophia. De buitenlandse politiek verliep nog slechter. De oorlog met Oostenrijk leidde tot een wapenstilstand voor 20 jaar (1602), maar Oostenrijk hoefde geen schatting meer te betalen. De strijd met Perzië werd afgesloten met een vrede, waarbij de sultan Georgië en Azerbeidzjan moest afstaan. Ook was hij gedwongen Nederland, Venetië en Frankrijk meer handelsconcessies binnen het rijk toe te staan. Hij breidde de handelsconcessies die aan Frankrijk waren toegekend uit, door te specificeren dat handelaars uit Spanje, Ragusa, Genua, Ancona en Florence onder Franse vlag handel konden drijven met het Ottomaanse rijk. In 1612 ontving de sultan de eerste gezant van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, Cornelis Haga. Ahmed I werd opgevolgd door zijn broer Mustafa I.
Ahmed I

Ahmed I (ur. 18 kwietnia 1590, zm. 22 listopada 1617) – sułtan z dynastii Osmanów, panujący od 1603 do 1617 roku. Syn Mehmeda III, brat Mustafy I Szalonego, ojciec Osmana II, Murada IV i Ibrahima I. Kontynuował wojny z Habsburgami na Węgrzech, zakończone rozejmem w Zsitvatorok (1606) i potwierdzonym przez traktaty wiedeńskie (1615, 1616); na mocy tego rozejmu Osmanowie utrzymali zwierzchność nad węgierskimi twierdzami Eger, Gran i Kaniżą, ale byli zmuszeni wypłacić cesarzowi jednorazowe odszkodowanie wojenne. Toczył walki z Safawidami, zakończone niepomyślnie dla Imperium Osmanów, które zostało zmuszone do cesji Gruzji i Azerbejdżanu na rzecz przeciwnika. W okresie jego panowania wzrosła korupcja w administracji państwowej, nastąpiło rozprężenie dyscypliny w siłach zbrojnych, przybrały na sile bunty ludowe (tzw. celali, 1603–1606) i ruchy odśrodkowe (np. powstanie księcia Druzów, Fahreddina). Anulował wieloletnią tradycję, w której nowy sułtan kazał zabić swoich braci. Wprowadził typową w innych monarchiach zasadę senioratu (zgodnie z którą najstarszy mężczyzna rodu zostawał sułtanem). By umniejszyć prawdopodobieństwo utraty tronu, jego synów i braci skazywano na luksusowy areszt domowy (służyła do tego tzw. Złota Klatka; mieszcząca się na terenie haremu). Ochrona w Klatce kończyła się z chwilą narodzin męskiego potomka panującego sułtana. Efektem wspomnianej zasady była czasami niekompetencja lub choroby umysłowe bądź choroby psychiczne przyszłych władców, wynikające nierzadko z ogłupiającego, klatkowego trybu życia. Ahmed I opanował kilka języków obcych; był fundatorem Błękitnego Meczetu w Konstantynopolu. W okresie jego panowania w Imperium Osmańskim zaczęto używać tytoniu. Zmarł na tyfus. W kulturze Ahmed I jest jedną z głównych postaci w tureckim serialu Wspaniałe stulecie: Sułtanka Kösem. W jego rolę wciela się Ekin Koç. Przypisy Bibliografia Słownik Władców Świata. Małgorzata Hertmanowicz-Brzoza, Kamil Stepan. Wyd. Zielona Sowa – 2005 r.
Ahmed I.

Ahmed I. Bahti (osmanskoturško احمد اول, latinizirano: Aḥmed-i evvel, turško I.Ahmet), 14. sultan Osmanskega cesarstva in 93. kalif islama, * 18. aprila 1590, Istanbul, Osmansko cesarstvo, † 22. novembra 1617, Istanbul, Osmansko cesarstvo. Življenjepis Ahmed I. je bil sin sultana Mehmeda III. (1595–1603) in Handan Valide Sultan, ki je bila po poreklu Grkinja z imenom Helena. Svojega očeta je nasledil leta 1603, ko je imel komaj trinajst let. Ob prihodu na oblast je prekinil tradicionalni bratomor in poslal svojega brata Mustafo v staro palačo Bayezit, kjer je živel skupaj s staro materjo Safiye Valide Sultan. Bil je spreten mečevalec, jezdec in pesnik in je tekoče govoril več tujih jezikov. V prvih letih svojega vladanja se je pokazal kot odločen in živahen vladar, kasneje pa je zaradi neodgovornega obnašanja izgubil ves ugled. Žitvatoroška mirovna pogodba iz leta 1606, po kateri je morala Avstrija cesarstvu plačevati letne dajatve, je bila razveljavljena, Gruzijo in Azerbajdžan pa je zasedla Perzija. Ahmed je bil pesnik, ki je pod imenom Bahti napisal številna lirična in politična dela. Bil je goreče pobožen in je poskušal uveljaviti stare islamske zakone, ki so prepovedovali uživanje alkohola, obvezno prisotnost na petkovi molitvi v mošeji in dajanje primerne miloščine revnim. Družina Poročen je bil z Mahfiruze Hatice Valide Sultan, ki je bila po poreklu Grkinja z imenom Marija in je bila mati sultana Osmana II., in z Kadinefendi Kösem Valide Sultan, ki je bila tudi Grkinja z imenom Anastazija in je bila mati sultanov Murata IV. in Ibrahima I.. Poleg njih je imel še sinova Bajazida in Sulejmana. Smrt in zapuščina Umrl je leta 1617 v palači Topkapi zaradi tifusa. Pokopan je v grobnici ob Ahmedovi mošeji v Istanbulu. Danes je poznan predvsem po Ahmedovi oziroma Modri mošeji v Istanbulu, ki je ena od mojstrovin osmanske arhitekture. Mošejo so začeli graditi leta 1609 po načrtih in pod nadzorom arhitekta Sedefkar Mehmed Age. Gradnja je bila končana malo pred sultanovo smrtjo leta 1617, potem pa sta kompleks še tri leta dograjevala njegov brat Mustafa I. (1617–1618) in sin Osman II. (1618–1622). V kompleksu so bili poleg mošeje še kraljevi paviljon (hünkar kasri), Ahmedov mavzolej (türbe), verska šola (medresa), šola za recitatorje korana (dar'ül kurra), verska šola za dečke (mekteb), hospic (tabhane), bolnišnica (darüssifa), ljudska kuhinja (imaret), odkrita tržnica (arasta), prenočišča (kira odalari in konak), rezervoarji za vodo (mahzen) in javni vodnjak (sebil). Glej tudi Seznam sultanov Osmanskega cesarstva Sklici
Ahmed I

Ahmed I, född 18 april 1590, död 23 november 1617, var sultan av Osmanska riket från 1603 till sin död. Han var son till Mehmet III och Handan Sultan. Under hans styre fortsatte kriget mot Österrike som påbörjades under Murad III. Ahmed I blev dock angripen av Persien och tvingades till vapenstillestånd med Österrike i freden i Zsitvatörök år 1606. Därefter tvingade han Persien till fred 1612 och kuvade upproren. Ahmed I är känd som den sultan som lät uppföra Blå moskén i Konstantinopel, numera Istanbul. Källor Achmed i Nordisk familjebok (andra upplagan, 1904)
Mešita Zeynep Sultan

Mešita Zeynep Sultan byla vybudována v roce 1769 architektem Mehmet Tahir Agou pro dceru sultána Ahmeda III., princeznu Zeynep Sultan. Na první pohled připomíná byzantské kostely, jelikož byl při stavbě použit stejný materiál a architektonický styl. Historie Mešita se nachází na ulici Alemdar Caddesi v Istanbulu podél parku Gülhane, nedaleko Hagia Sofie a je viditelná z tramvaje, která projíždí v těsné blízkosti. Ze zadní strany mešity se nachází budova, která je dnes využívána jako základní škola. Osmanský vojenský hrdina Alemdar Mustafa Paša je pohřben právě v této mešitě, mimo jiné jsou zde hroby Melek Mehmeta Paši (velkovezíra a druhého manžela Zeynep). Po dokončení stavby byly její ostatky přeneseny do prostor mešity. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Zeynep Sultan Mosque na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mešita Zeynep Sultan na Wikimedia Commons
Zeynep Sultan Mosque

The Zeynep Sultan Mosque (Turkish: Zeynep Sultan Camii) is a mosque in Istanbul, Turkey. It was built in 1769 by Ayazma Mosque's architect Mehmet Tahir Ağa for Ahmed III's daughter Zeynep Sultan. It evokes Byzantine churches because of its architectural style and materials that were used in its construction. History The mosque is on Alemdar Caddesi (Street) in Istanbul, across the street from Gülhane Park, not far from the Hagia Sophia, and visible from the tram that circulates the city. In the back side of the mosque, there is a building, which was once used as mektep and now being used as primary school. The part once used as the sebil, also known as Hamidiye Fountain (Turkish: Hamidiye Çeşmesi) is now closed. In front of the mosque, there is a fountain, which was actually part of Abdul-Hamid I's külliye. The fountain was carried here in 1920s when 4. Vakıf Han's construction in Eminönü. The "Osmanlı Araştırmaları Vakfı" (English: Foundation for Research on the Ottoman Empire is above the mosque. Ottoman military hero Alemdar Mustafa Pasha's grave is in hazîre of the mosque and due to road construction Zeynep Sultan's corpse in the cellar is waiting for the time of her new tomb's construction. The grave of Melek Mehmet Pasha (in office 1792-1794), who was Selim III's Grand Vizier and Zeynep Sultan's second husband, is also in the hazîre of the mosque. From her first Marriage she got the son Mahmud Dramali Pasha. See also Ottoman architecture Notes External links Travel web site listing mosques in Istanbul Picture gallery of the mosque
Mosquée Zeynep Sultan

La mosquée Zeynep Sultan est une mosquée d'Istanbul, en Turquie, construite sous le règne du sultan Mustafa III en l'honneur de la princesse ottomane Zeynep (Zeynep Sultan), fille d'Ahmed III. Elle se situe sur l'artère Alemdar Caddesi, face au parc Gülhane, dans le quartier d'Eminönü. Liens externes Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l'islam Portail d'Istanbul
Moschea di Zeynep Sultan

La moschea di Zeynep Sultan è una moschea imperiale ottomana situata a Istanbul, in Turchia. Bibliografia Suraiyah Faroqhi, Subjects of the Sultan: Culture and Daily Life in the Ottoman Empire, I B Tauris, 2005, ISBN 1-85043-760-2. John Freely, Blue Guide Istanbul, W. W. Norton & Company, 2000, ISBN 0-393-32014-6. Voci correlate Moschee di Istanbul Moschee commissionate dalla Dinastia ottomana Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su moschea di Zeynep Sultan
Мечеть Зейнеп-султан

Мече́ть Зейне́п Султа́н (тур. Zeynep Sultan Camii — Зейнеп Султан Джами) — мечеть в Стамбуле, построенная в 1769 году архитектором Мехметом Тахиром-агой для дочери Ахмеда III Зейнеп Асыме Султан. По своему архитектурному стилю и использованным при строительстве материалам, напоминает византийскую церковь. История Мечеть находится на улице Алемдар Каддеси возле парка Гюльхане и собора Святой Софии. При мечети находится мектебе (начальная школа) и захоронения двух Великих визирей Османской империи Алемдар Мустафа-паши и мужа Зейнеп Асыме Султан — Мелек Мехмед-паши. Мечеть украшает фонтан с павильоном (себиль) султана Абдул-Хамида I. Примечания Литература Suraiyah Faroqhi, Subjects of the Sultan: Culture and Daily Life in the Ottoman Empire, I B Tauris, 2005. ISBN 1-85043-760-2 John Freely, Blue Guide Istanbul, W. W. Norton & Company, 2000. ISBN 0-393-32014-6 Ссылки Мечеть Зейнеп Султан на сайте stambul4you.ru
Мечеть Зейнеп-султан

Мечеть Зейнеп Султан (тур. Zeynep Sultan Camii) — мечеть в Стамбулі, побудована в 1769 архітектором Мехмет Тахіром-агою для дочки Ахмеда III Зейнеп Асіме Султан. За своїм архітектурним стилем та використаними при будівництві матеріалами нагадує візантійську церкву. Історія Мечеть знаходиться на вулиці Алемдар Каддесі біля парку Гюльхане та собору Святої Софії. При мечеті знаходиться мектебе (початкова школа) та поховання двох Великих візирів імперії Османа Алемдар Мустафа-паші та чоловіка Зейнеп Асіме Султан — Мелек Мехмед-паші. Мечеть прикрашає фонтан із павільйоном (себіль) султана Абдул-Хаміда I. Література Suraiyah Faroqhi, Subjects of the Sultan: Culture and Daily Life in the Ottoman Empire, I B Tauris, 2005. ISBN 1-85043-760-2 John Freely, Blue Guide Istanbul, W. W. Norton & Company, 2000. ISBN 0-393-32014-6 Посилання Мечеть Зейнеп Султан на сайті stambul4you.ru
2021 Altındağ attack

The Altındağ Incidents were a protest that took place on 10 August 2021 in the Battalgazi neighbourhood of Altındağ district of Ankara, as a result of a quarrel between a Syrian group and two men, Emirhan Yalçın and Ali Yasin Güler. Yalçın and Güler, who were wounded in the fight, were taken to Dışkapı Yıldırım Beyazıt Training and Research Hospital. Yalçın, who was reportedly wounded near his heart, was pronounced dead on 11 August. 26-year-old Yahya Abdo and Muhammed Abdo were arrested after the incident for allegedly injuring Yalçın. In his statement, Abdo said, "I suddenly started arguing with Emirhan, whom I had not seen before, in the park. Then we had a fight and I hit Emirhan with the knife I found in the park. Then I panicked and ran away. I am very regretful for committing this crime." After this incident, crowded activist groups organized marches. These groups attacked the houses and shops of Syrians. Riot police were deployed to the tense areas. Other neighborhood residents reportedly tried to protect their shops with tarpaulins with the moon and star drawn on them and the words "T.C. Turkish Shop". A Syrian child was reportedly injured in the head as a result of the attacks. 76 people were detained as a result of the attacks Evrensel and Birgün described these attacks as racist, while Yeşil Gazete described them as a pogrom Because of this, it was announced that all shops in the neighborhood were closed as a precautionary measure. Nevşin Mengü reported that Syrians were evacuated from the neighborhood. Of the apprehended persons, 64 had records for crimes such as extortion, intentional injury, damage to property, manufacture of narcotics, theft, etc. Administrative action was taken against 29 of them, while judicial proceedings were initiated against 43 of them. Police started to control the entrances and exits of Battalgazi neighborhood. Some activists drew parallels between the incident and the Afrikaanderwijk riots in Rotterdam to create an empathy with Syrians in Turkey. Following the incident, Altındağ District Governorate made the following statements:"Some of the demonstrations and incidents that took place in our Altındağ district this evening and as a result of the intensive work of our security forces, it has ended as of the moment. Our people are kindly requested not to rely on provocative news and posts." References
Комунистическа партия на Турция

Комунистическа партия на Турция (на турски: Türkiye Komünist Partisi) е комунистическа политическа партия в Турция. Тя е основана на 11 ноември 2001 г. По данни към 16 декември 2014 г. в партията членуват 2571 души. Председатели Айдемир Гюлер (2001 – 2009) Еркан Баш (2009 – 2010) Колективно ръководство на Централния комитет (2010 – ?) Еркан Баш Айдемир Гюлер Резултати от избори Избори за Велико Народно събрание Местни избори На местните избори през 2014 г. за кмет на град Оваджик (вилает Тунджели) е избран Фатих Мехмет Мачоглу. На местните избори през 2019 г. кандидатът за кмет – Фатих Мехмет Мачоглу печели в град Тунджели, който е административен център на вилает Тунджели. Вижте също Списък на политическите партии в Турция Източници Външни препратки В Общомедия има медийни файлове относно Комунистическата партия на Турция ((tr)) Официален сайт Официална страница във Facebook Официална страница в Екс (Twitter)
Partido Comunista de Turquía

El Partido Comunista de Turquía (Türkiye Komünist Partisi, TKP) es un partido político comunista de Turquía, fundado en 1920. En 2014 se autodisolvió y se dividió en dos partidos: el Partido Comunista Popular de Turquía, de tendencia maoísta y el Partido Comunista. En enero de 2017 se reconstituyó el TKP. Historia El TKP fue fundado el 10 de septiembre de 1920 en Bakú, la capital de Azerbaiyán, durante la disolución del imperio Otomano poco después de la Primera Guerra Mundial. Inspirado en la cercana Revolución de Octubre de 1917, sus fundadores fueron Mustafa Suphi (1881-1921) y 14 militantes más, que fueron asesinados en enero de 1921 por orden del presidente Atatürk, quien gradualmente eliminó a todos sus opositores políticos y se hizo el liderazgo del movimiento nacionalista turco. Durante la década de 1920 y la década de 1930 el TKP siguió funcionando en la clandestinidad. Esto no impidió que numerosos intelectuales, incluyendo al famoso poeta Nazım Hikmet, se unieran al Partido y realizaran importantes contribuciones al renacimiento del movimiento comunista turco en las décadas siguientes. Al igual mantuvo relaciones con la Unión Soviética, como también dio su total apoyo a los Bolcheviques durante la guerra civil rusa Durante el periodo de la Guerra Fría el TKP continuó siendo perseguido por los distintos regímenes militares que hubo en el país. Su trabajo se centró en el acercamiento y la colaboración con otros partidos comunistas de Europa también clandestinos (como los de España y Portugal, por ejemplo), con el fin de crear un movimiento de masas de carácter revolucionario. El golpe de Estado de 1980 y la caída de la Unión Soviética en 1991, supusieron un duro golpe para el TKP y sus organizaciones afines, que entraron en la década de 1990 muy debilitadas. La nueva etapa Merced a la apertura política que tuvo lugar en 1992, el 7 de noviembre de ese mismo año fue fundado el Partido para la Turquía Socialista (Sosyalist Türkiye Partisi, STP), que un año después pasó a llamarse el Partido para el Poder Socialista (Sosyalist İktidar Partisi, SIP) y finalmente en 2001 se pasó a denominar Partido Comunista de Turquía, pese a existir la prohibición, todavía vigente, de no poder usar el término "comunista" como nombre para un partido político en Turquía. Su primera participación electoral tuvo lugar en los comicios legislativos de 2002, consiguiendo alrededor de 60.000 votos. En las municipales de marzo de 2004 su apoyo aumentó hasta los 85.000 electores. Disolución Después de un período de disputa interna, dos facciones rivales del TKP alcanzaron un acuerdo el 15 de julio de 2014 para congelar las actividades del Partido y que ninguna facción usaría el nombre y emblema del TKP.​ La facción liderada por Erkan Baş y Metin Çulhaoğlu adoptó el nombre​ Partido Comunista Popular de Turquía y la facción liderada por Kemal Okuyan y Aydemir Güler fundó el Partido Comunista.​ Referencias