NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Patara (město)

Patara (lýkijsky: 𐊓𐊗𐊗𐊀𐊕𐊀, Pttara; řecky: Πάταρα) je zaniklé město v Turecku. Ve starověku bylo obchodním a námořním centrem Lýkie, po upozadění Xantha pak i jejím městem hlavním. Ruiny Patary leží poblíž dnešního městečka Gelemiş. Patara je známa jako rodiště významné postavy raného křesťanství, svatého Mikuláše. Narodil se zde v roce 270, většinu života prožil v nedaleké Myře (dnešní Demre). Archeologický výzkum proběhl zatím jen částečně, archeologové svádějí tvrdý boj s nelegálními developery, kteří tu staví navzdory zákonné ochraně místa. Ve starověku město leželo u moře a bylo přístavem, od moře je ale dnes odděleno navrstveným bahnem. Dějiny Severovýchodně od přístavu se nachází vrch Tepecik, na kterém v době bronzové vznikla akropole, duchovní centrum a zárodek města, které se později rozlilo pod kopec. Značnou proslulost získal Apollónův chrám, považovaný za nejvýznamnější věštírnu antického světa po té delfské. Uctívání Apollóna přinesly pravděpodobně dórští osadníci. Město se vzdalo Alexandru Velikému v roce 333 př. n. l. Později padlo do rukou Ptolemaiovců, kteří dali vystavět hradby. Vládce Seleukovské říše Antiochos III. dobyl Pataru v roce 196 př. n. l. Učinil z ní nové hlavní město Lýkie. Město v roce 167 př. n. l. obsadili Rhoďané a jako římští spojenci získali pro něj i Lýkii autonomii. V roce 88 př. n. l. město přečkalo pokus o dobytí králem Pontu Mithridatem VI., Římanům Brutovi a Cassiovi už ovšem neodolalo. Bylo však ušetřeno masakru, kterému se nevyhnul Xanthos. Patara byla formálně připojena k Římské říši v roce 43. Antoninus Pius nechal vystavět římské divadlo pro 6000 diváků, jež patří k nejzachovalejším památkám. Patara je zmíněna v Novém zákoně jako místo, kde si Pavel z Tarsu a apoštol Lukáš vyměnili lodě. Christianizace byla podle všeho velmi časná. V Pataře se narodil nejen Mikuláš, ale patrně i Metoděj z Olympu. Existovala i v byzantské éře, ovšem roku 1211 ji dobyl Seldžucký sultanát a od té doby město upadalo. Definitivně bylo opuštěno okolo roku 1340. Patarské titulární arcibiskupství v katolické církvi existuje dodnes. První vykopávky v místě vedl roku 1836 Francouz Charles Texier. Významnější průzkum však začal až roku 1988. V roce 1991 byl objeven poměrně zachovalý búleutérion, roku 1993 sloup nazvaný Stadiasmus Patarensis (dnes v zahradě muzea v Antalyi). Obě památky jsou římské. Nedaleko ruin se nachází známá pláž. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Patara (Lycia) na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Patara (město) na Wikimedia Commons
Patara

Patara (en licio: 𐊓𐊗𐊗𐊀𐊕𐊀, Pttara), luego denominada también como Arsínoe (Ἀρσινόη), fue una ciudad marítima y comercial próspera de la costa sudoeste de Licia, junto a la pequeña ciudad actual de Gelemiş, en la provincia de Antalya (Turquía). Aquí nació san Nicolás de Bari, que vivió la mayor parte de su vida en la cercana ciudad de Mira (actual Demre). Historia Poseía un puerto natural. Se dice que la fundó Pataro, un hijo de Apolo.​ Estaba situada a 60 estadios de la desembocadura del río Janto.​ Patara en la antigüedad era famosa por su oráculo de Apolo, segundo en importancia tras el de Delfos. A menudo se daba a este dios el sobrenombre de Patareo.​ Heródoto​ dice que el oráculo de Apolo sólo profetizaba en algún momento del año; y por Servio​ sabemos que este periodo eran los seis meses de invierno. Parece seguro que Patara recibió colonos dorios de Creta; el templo de Apolo era dórico. Los escritores antiguos mencionan Patara como una de las ciudades principales de Licia.​ Fue el puerto principal de Licia, y una de las ciudades líderes de la Liga Licia, ya que tenía el máximo de votos, tres. En época de Vespasiano, al crear este la provincia Licia y Panfilia, fue seleccionada como su capital. En el Nuevo Testamento se la cita como uno de los puertos en que hizo escala Pablo de Tarso en su regreso a Jerusalén luego de su tercer viaje.​ Turismo Aparte de por sus ruinas antiguas, Patara es famosa por la playa de Patara de 18 km de larga. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Patara. Web oficial
Patara

Patara (lükiai nyelven: Pttara), később Arsinoe (Ἀρσινόη), ókori város Törökország területén, a mai Gelemiş közelében, közigazgatásilag Antalya tartományhoz tartozik. Virágzó kikötő és kereskedőváros volt Lükia délnyugati részén. 380-ban egy nagy földrengés pusztította el. Nevezetességei Apollón-temploma, jósdája és kikötője az építészeti nevezetessége. Emellett arról híres, hogy itt született Szent Miklós, aki később a Mikulás-legenda alapjául szolgált, és aki a közeli Müra (Myra) városában szolgált püspökként. Források "Patara" (angol nyelven). Lycian Turkey. 2010. május 7. dátummal az eredeti címről archiválva. Hozzáférés: 2010. április 26.. Ókori lexikon I–II. Szerk. Pecz Vilmos. Budapest: Franklin Társulat. 1902–1904.
Patara

Pátara (em grego Πάταρα), posteriormente renomeada para Arsinoé (em grego Ἀρσινόη) foi uma grande cidade de comércio marítimo da Grécia Antiga, localizada na costa da Lícia, no sul da Ásia Menor, hoje Anatólia. O poeta Ovídio menciona a cidade de Pátara, nas Metamorfoses, no verso 516, livro I. Como adjetivo latino: pataraeus (e -icus), a, um, que significa "de Pátara". Patareus, ei (ou -eos). cujo significado é Pataro ou Patareu. Termo atribuído ao deus Apolo, devido ao famoso oráculo do deus na cidade de Pátara. O deus, sob o epíteto de Patareu, é mencionado em uma das odes romanas: Delius et Patareus Apollo. História Tornou-se famosa na Antiguidade por seu importante oráculo de Apolo. Foi conquistada por Alexandre Magno em 333 a.C. e depois de sua morte foi ocupada por Antígono I. Mais tarde passou para o domínio dos Ptolomeus do Egito, que a ampliaram e lhe deram o nome de Arsinoé, nome da esposa de Ptolomeu II Filadelfo. Em seguida foi conquistada sucessivamente por Rodes e Roma. Foi cristianizada logo no início do Cristianismo, e ali nasceram vários bispos da Igreja primitiva. Durante o Império Bizantino permaneceu um ponto de comércio e peregrinação, mas nas guerras contra os turcos foi abandonada, e hoje é um grande sítio arqueológico. Referências Odes Romanas. FARIA, Ernesto. Dicionário Latino-Português. Vol. 17. Belo Horizonte: Livraria Garnier, 2003. Este artigo foi inicialmente traduzido, total ou parcialmente, do artigo da Wikipédia em inglês cujo título é «Patara», especificamente desta versão.
Patara

Patara var under antiken en hamnstad i Lykien på Anatoliens södra medelhavskust. Ptolemaios II Filadelfos utökade staden och gav den namnet Arsinoe efter sin syster och gemål Arsinoe II men det äldre namnet fortlevde. Staden var en av de sex viktigaste medlemmarna i det lykiska förbundet som ägde bestånd mellan 167 f.Kr. och 43 e.Kr. Ptolemaios II FiladelfosDen helige Nikolaus föddes i Patara omkring 280 e.Kr. Patara hade ett berömt tempel helgat till Apollon. Betydande ruiner finns kvar på platsen, ungefär mitt emellan de moderna städerna Fethiye och Kaş. I närheten ligger en lång strand som är populär bland turister. Källor Akşit, İlhan (2010) (på engelska). Lycia: The Land of Light. Istanbul: Akşit Kültür ve Turizm Yayıncılık. sid. 9-13. ISBN 978-975-7039-11-2 Patara i Salmonsens Konversationsleksikon (andra utgåvan, 1924) Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Patara.﻿
Церковь Святой Феодосии

Гюль-джами (Gül Camii) — бывший православный храм, обращённый в мечеть в стамбульском районе Фатих, у древних ворот Айакапи; одна из наиболее важных византийских крестово-купольных построек Стамбула. C XVI века отождествлялась с собором женского монастыря Святой Феодосии. В последнее время раздаются голоса за то, чтобы относить церковь к мужскому монастырю Христа Эвергета (греч. Μονή του Χριστού του Ευεργέτου), который тоже находился в этом районе. Относительно монастыря Эвергета известно, что он был возобновлён сыном Андроника Комнина и что крестоносцы облюбовали берег у его стен как пристань для военных кораблей. Неподалёку от него, в долине между четвёртым и пятым холмами Константинополя, стоял монастырь Святой Феодосии, в котором почивали мощи этой святой. Считается, что в 729 году она воспрепятствовала истреблению образа Христа над воротами императорского дворца, за что была предана иконоборцами мученической смерти. Монастырь Святой Феодосии был любим жителями Константинополя. Молва о творимых святой исцелениях разносилась далеко за пределы столицы и привлекала на время крестного хода множество паломников, и не в последнюю очередь из русских земель. Основатель Македонской династии — Василий I — настолько почитал святую Феодосию, что отдал в монастырь всех четырёх дочерей и обстроил его каменными зданиями. День падения Константинополя (29 мая 1453 года) пришёлся на день памяти святой Феодосии; накануне император Константин XI повелел украсить храм розами и вместе с патриархом провёл там весь вечер в молитве. Предание гласит, что перед ворвавшимися в Константинополь турками храм так и предстал — в убранстве из свежих роз. Завоеватели пленили молящихся, дали зданию нынешнее имя «мечети роз», а мощи православной святой предали на растерзание псам. На самом деле до 1490 года в стенах храма действовала не мечеть, а баня, подвал же турки приспособили под судоверфь. Минарет был воздвигнут в 1566—1574 годах, но обветшал вследствие частых землетрясений и был перестроен Мурадом IV, который велел также переложить часть сводов. Центральный купол на низком глухом барабане — османской постройки. Деревянная ложа султана была устроена в мечети при Махмуде II. Согласно легенде, возникшей в XIX веке, в Гюль-джами похоронен последний византийский император, а османская надпись XVI века над предполагаемой гробницей местного османского святого Гюль-бабы гласит: «Гробница апостола, Иисусова ученика. Мир его праху». Пятиглавое здание размерами 26 × 20 м развёрнуто с северо-запада на юго-восток. Кирпичная кладка исполнена в типичной для раннекомнинского периода технике со скрытым рядом. Центральная апсида выполнена более грубо, нежели боковые, что свидетельствует о её позднем происхождении. Интерьер храма забелён по меньшей мере с XVIII века. Галерея Примечания
Гюль (мечеть)

Мечеть Гюль (тур. Gül Camii — Мечеть троянд) — культова будівля у Стамбулі, Туреччина, в районі Фатіх. У минулому, ймовірно, православна церква св. Феодосії, що після османського завоювання була перетворена на мечеть. Пам'ятка візантійської та османської архітектури, з якою пов'язано багато місцевих легенд та переказів, зокрема з дня падіння Константинополя. Ідентифікація та історія Споруда розташована в історичному константинопольському кварталі Дексіократа, поблизу затоки Золотий Ріг. Первинний вигляд та найдавніше датування церкви важко визначити, оскільки вона зазнала суттєвих змін, як у візантійську, так і в османську епохи. Традиційно вважається, що храм належав монастирю Святої Феодосії, хоча висувались і інші версії, зокрема, належність церкви монастирю Христа Евергета. Версія про те, що у візантійську добу церква носила назву святої Феодосії частково підтверджується близькістю до воріт Аякапи (тур. Свята брама), яку, згідно з традицією, у візантійську добу називали брамою Святої Феодосії. З храмом та його назвою пов'язано багато легенд. Згідно з однією з них, в день 29 травня 1453 року, коли місто було взято османами, церква була наповнена трояндами на честь святої Феодосії. Також є мусульманська легенда, пов'язана з ісламським святим Гюль Бабою («Батьком троянд»), могила якого нібито знаходиться всередині церкви. До пізньої османської ери існувала навіть традиція розташовувати тут могилу Костянтина XI Палеолога. Певний час будівля використовувалась як склад для османського флоту. Немає точних даних про час, коли вона була перетворена на мечеть. Відповідно до одних відомостей це сталось наприкінці XV століття, відповідно до інших — у XVI ст. Новостворена мечеть була реконструйована в час правління Мурата IV (1622—1640) після пошкодження землетрусом. Знову відновлена під час правління Махмуда II (1808—1839). Архітектура Оскільки храм зазнавав багатьох змін впродовж своєї історії, його архітектура є неоднорідною. Навіть розмежування візантійських та османських елементів викликає дискусії. Приблизний час будівництва храму традиційно датується XI або XII століттям, частково завдяки характеристиці цегляної кладки та фундаменту. Церква лежить на високій терасі масивного склепінчастого підвалу, розташованого під землею. В об'ємно-просторовому сенсі храм являє собою приклад хрестово-купольної споруди із трьома апсидами. Після перебудов османського періоду, було демонтовано традиційні візантійські куполи на світлових барабанах та влаштовано куполи відразу на парусах без вікон. Найбільш ймовірно, що галерея була додана в пізньовізантійську добу, а деякі елементи з'явились вже в османські часи. Зараз вона розташована над нартексом і простягається над бічними проходами нави. На верхньому рівні між проходами — між основною і бічними апсидами — є невеликі зали. Північно-західна зала зараз недоступна, зала з південного сходу доступна через гвинтові сходи. Примітки Посилання Реконструкція зовнішнього виду храму візантійської доби на сайті Byzantium 1200 [Архівовано 27 липня 2020 у Wayback Machine.] Фото храму з колекції Ніколаса Артамонова [Архівовано 30 серпня 2019 у Wayback Machine.]
MetroCity AVM

MetroCity AVM, opened on April 30, 2003, is a modern shopping mall on the Büyükdere Avenue in the finance and business quarter of 1. Levent in Istanbul, Turkey, with a direct connection to the Levent subway station. The complex comprises a shopping mall and three towers which rise above it: a 27-floor office tower on Büyükdere Avenue (31 floors when counted from the Zincirlikuyu level at the opposite side), and two residential towers, each having 31 floors (35 floors from Zincirlikuyu level). See also List of shopping malls in Istanbul References External links MetroCity Official Website Emporis Buildings Database: MetroCity
Metrocity

Metrocity is een modern winkelcentrum in het financiële district Levent van Istanboel in Turkije dat geopend is op 30 april 2002. Het winkelcentrum heeft een rechtstreekse aansluiting met een metrostation. Metrocity bevat 140 winkels die internationale en binnenlandse merken aanbieden met diverse restaurants en cafetaria's op 4 verdiepingen met een overdekte oppervlakte van 60.000 m². Het parkeerterrein van het complex heeft een capaciteit van 2.500 auto's. Externe link Officiële website
TaleWorlds Entertainment

TaleWorlds Entertainment ist ein türkisches Computerspielentwickler-Unternehmen mit Hauptsitz in Ankara, Türkei. TaleWorlds ist eine offizielle Marke der İkisoft Software Company. Das Studio befindet sich an der Technischen Universität des Nahen Ostens. Das Unternehmen wurde im Jahr 2005 von Armağan Yavuz gegründet und entwickelt seitdem die Computerspielreihe Mount & Blade. Die Teile Mount & Blade, Mount & Blade: Warband und Mount & Blade: With Fire and Sword und das Add-on Mount & Blade: Warband – Napoleonic Wars wurden noch vom Publisher Paradox Interactive veröffentlicht. Mount & Blade II: Bannerlord ist das erste eigens veröffentlichte Spiel. Geschichte TaleWorlds Entertainment wurde von Armağan Yavuz gegründet, der an der Bilkent-Universität Computertechnik studierte. Das Unternehmen entstand, nachdem Mitglieder der Gaming-Community sein Hobbyprojekt Mount & Blade unterstützt hatten, als es sich noch in der Betaphase befand. Das Unternehmen begann, E-Kopien der Betaversion des Spiels online zu verkaufen, wodurch die Entwicklung ihres ersten Spiels durch Einnahmen aus Online-Verkäufen finanziert wurde. TaleWorlds Entertainment veröffentlichte sein erstes Spiel im Jahr 2008 und konnte weltweit über eine Million Exemplare verkaufen. Der Umsatz belief sich auf über drei Millionen Dollar. Als Fortsetzung entwickelte das Unternehmen sein zweites Spiel Mount & Blade: Warband. Im Jahr 2012 wurde bekannt gegeben, dass TaleWorlds Entertainment an einem neuen Spiel für die Mount & Blade-Reihe mit dem Titel Mount & Blade II: Bannerlord arbeitete. Im Jahr 2019 wurde eine Early-Access-Version des Spiels angekündigt, die am 30. März 2020 veröffentlicht wurde. Das Spiel wurde offiziell am 25. Oktober 2022 veröffentlicht. Spiele Mount & Blade (2008) Mount & Blade: Warband (2010) Mount & Blade: Warband – Napoleonic Wars (2012) Mount & Blade: Warband – Viking Conquest (2014) Mount & Blade: With Fire and Sword (2011) Mount & Blade II: Bannerlord (2022) Mount & Blade II: Bannerlord – War Sails (2025) Weblinks TaleWorlds-Forum (englisch) TaleWorlds auf Steam Spy (englisch)
TaleWorlds Entertainment

TaleWorlds Entertainment is an independent Turkish video game developer and publisher located in Ankara, Turkey, founded in 2005. TaleWorlds is an official brand of İkisoft Software Company and have been developing PC games under the brand "TaleWorlds Entertainment" since 2005. The company's first game, Mount & Blade, was completed in September 2008, its second game Mount & Blade: Warband was released on March 29, 2010, and its third game, Mount & Blade: With Fire & Sword, was released on May 3, 2011, and most recently the studio has released a prequel to Warband, Mount & Blade II: Bannerlord, on March 30, 2020 as an early access title. Their studio is located in Hacettepe University Technopolis. History TaleWorlds Entertainment was founded by Armağan Yavuz, who studied Computer Engineering at Bilkent University. The company formed after members of the gaming community provided support to his hobby project called Mount & Blade, while it was still in its beta stage. The company started to sell e-copies of the beta version of the game online, which funded the development of their first game via online-sales income. Publishing its first game in 2008, TaleWorlds Entertainment managed to sell over one million copies of the game throughout the world, and reported over three million dollars in revenue. The company developed its second game Mount & Blade: Warband as a sequel. In 2012, it was announced that TaleWorlds Entertainment was working on a new game for the Mount & Blade series, titled Mount & Blade II: Bannerlord. In 2019, an early access version of the game was announced, which was released on 30 March 2020. The game was officially released on October 25, 2022. Games Mount & Blade (2008) Mount & Blade: Warband (2010) Mount & Blade: Warband - Napoleonic Wars developed by Flying Squirrel Entertainment (2012) Mount & Blade: Warband - Viking Conquest developed by Brytenwalda Studios (2014) Mount & Blade: With Fire & Sword (2011) Mount & Blade II: Bannerlord (2022) Mount & Blade II: Bannerlord - War Sails (2025) References External links TaleWorlds official website TaleWorlds official forums TaleWorlds
TaleWorlds Entertainment

TaleWorlds Entertainment es una compañía desarrolladora de videojuegos independientes localizado en Ankara, Turquía, fundado en 2005. TaleWorlds es una marca oficial de la compañía de software İkisoft y ha estado desarrollando juegos de PC bajo la marca "TaleWorlds Entertainment" desde el 2005.​ El primer juego de la compañía, Mount & Blade, fue terminado en septiembre del 2008, su secuela, Mount & Blade: Warband fue lanzado el 29 de marzo de 2010, y su tercer juego fue Mount & Blade: With Fire & Sword fue lanzado el 3 de mayo de 2011. Su estudio está localizado en la Universidad Técnica de Medio Oriente(METU)-Technopolis. El estudio actualmente está trabajando en el juego Mount and Blade II: Bannerlord cuando se confirmó en una entrevista de PC Gamer por el diseñador y productor Mikail Yazbeck. Historia Taleworlds Entertainment fue fundada por Armağan Yavuz, quién estudió Informática en la Universidad de Bilkent. La idea de ser una compañía se hizo realidad después de que los videojugadores brindaran un fuerte apoyo a su proyecto de pasatiempo Mount & Blade, mientras que todavía estaba en su etapa beta. La compañía había empezado a vender copias de la versión beta del juego en línea, el cual financió el desarrollo de su primer juego, gracias a los ingresos de las ventas en línea. Publicando su primer juego en 2008, Taleworlds Entertainment logró vender más de un millón de copias del juego, en todo el mundo, el cual trajo más de tres millones de dólares en ingresos. Esto ha superado todas las expectativas y motivó a la compañía para desarrollar su segundo Mount & Blade: Warband como la secuela al primer juego. En 2014 Taleworlds estrena Mount & Blade: Warband en Nvidia Shield, y por primera vez, Taleworlds Entertainment publicó un juego en otra plataforma que el PC. En 2014, un estudio de juego ruso nombró a Snowbird Games a publicar un RPG llamado "Caribe!", un juego de piratas RPG enfocado en el siglo XVII,El cual tiene lugar en el Caribe, desarrollado en el mismo motor de juego como Mount & Blade. Estos fueron los mismos desarrolladores que crearon la expansión Mount & Blade: Fire y & Sword. Ya en 2012 Taleworlds Entertainment anunciaba que empezaban a trabajar en un nuevo título de la saga Mount & Blade ,"Mount & Blade II: Bannerlord",Tras una larga expectación, llegaría el 30 de marzo de 2020 un acceso anticipado en Steam y finalmente el 25 de octubre de 2022 llegaría el juego completo, Lanzandose en Xbox One, Xbox Series X, PS5,PS4,Xbox Series S y PC. Juegos Desarrollados Mount & Blade (2008) Mount & Blade: Warband (2010) Mount & Blade: Warband - Napoleonic Wars (2012) Mount & Blade: Warband - Viking Conquest (2014) Mount & Blade: With Fire & Sword (2011) Mount & Blade II: Bannerlord (2022) Referencias Enlaces externos TaleWorlds Sitio web oficial TaleWorlds Foros oficiales
TaleWorlds

TaleWorlds est le nom commercial de İkisoft Yazılım, entreprise turque de développement de jeux vidéo. La société développe des jeux pour PC sous la marque "TaleWorlds Entertainment" depuis 2005 et a sorti son premier jeu, Mount and Blade, en septembre 2008. Le studio de développement est hébergé dans les locaux de l'Université technique du Moyen-Orient à Ankara. TaleWorlds Entertainment a été fondée par Armağan Yavuz, diplômé en génie informatique à l'Université de Bilkent . La société a été créée grâce au soutien de la communauté des joueurs pour son projet de loisir Mount & Blade , alors qu'il était encore en phase bêta. L'entreprise a commencé à vendre des copies numériques de la version bêta du jeu en ligne, finançant ainsi le développement de son premier jeu grâce aux revenus des ventes en ligne. Liste des jeux Mount and Blade (2008) Mount and Blade: Warband (2010) Mount and Blade: With Fire and Sword (2011) Mount and Blade: Napoleonic Wars (2012) Mount and Blade:Viking conquest reforged edition (2014) Mount and Blade II: Bannerlord (30 mars 2020) Mount and Blade II : Bannerlord War Sails (26 novembre 2025) Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « TaleWorlds » (voir la liste des auteurs). Lien externe Site officiel Portail des entreprises Portail du jeu vidéo Portail de la Turquie
TaleWorlds

TaleWorlds Entertainment – tureckie niezależne studio produkujące gry komputerowe, założone w 2005 roku w Ankarze przez małżeństwo Yavuzów. Pierwsza gra studia pod nazwą Mount & Blade ukazała się w 2008 roku i była opartą na otwartym świecie przygodową grą akcji, w której gracz wcielał się w rolę wojownika walczącego dla jednego z kilku fikcyjnych królestw. Sukces Mount & Blade spowodował wydanie dodatków: Mount & Blade: Ogniem i Mieczem (2009), osadzonego w realiach Rzeczypospolitej szlacheckiej, oraz Mount & Blade: Warband (2010) rozbudowującego świat gry. W 2012 roku studio ogłosiło prace nad kontynuacjami Mount & Blade oraz Ogniem i Mieczem. W 2020 roku ukazała się kolejna gra studia pod tytułem Mount & Blade II: Bannerlord. Gry autorstwa studia Na podstawie Gry-Online: Mount & Blade (2008) Mount & Blade: Ogniem i Mieczem (2009) Mount & Blade Warband (2010) Mount & Blade: Ogniem i Mieczem: Dzikie Pola (2010) Mount & Blade: Ogniem i Mieczem 2: Ku Karaibom (2015) Mount & Blade II: Bannerlord (2020) Przypisy Linki zewnętrzne Strona TaleWorlds Forum TaleWorlds