NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Yeni Adana Stadyumu

Yeni Adana Stadyumu – stadion piłkarski w Adanie, w Turcji. Historia Budowa stadionu rozpoczęła się w 2014 roku. Z powodu opóźnień w budowie termin otwarcia był wielokrotnie przekładany, ostatecznie obiekt został ukończony pod koniec 2020 roku, a otwarcia dokonano 19 lutego 2021 roku. Stadion powstał na północnych przedmieściach Adany, około 10 km od centrum miasta. Budowa kosztowała 140 mln TRY i została sfinansowana ze środków publicznych. Arena powstała dla dwóch głównych klubów piłkarskich Adany, Adanasporu i Adana Demirsporu, które przed otwarciem nowego stadionu rozgrywały swoje spotkania na położonym w centrum miasta 5 Ocak Fatih Terim Stadyumu. Nowy obiekt może pomieścić 33 543 widzów. Trybuny znajdują się tuż za liniami końcowymi boiska i otaczają je ze wszystkich stron. Składają się one z dwóch kondygnacji, przedzielonych pasem lóż i miejsc biznesowych. Krzesełka dla widzów na trybunach tworzą kolorową mozaikę przedstawiającą płomienie, połowa krzesełek jest niebiesko-granatowa (nawiązanie do barw Adana Demirsporu), a połowa pomarańczowo-biała (nawiązanie do barw Adanasporu). Z zewnątrz stadion zwieńczony jest elewacją, a widownię przykrywa dach. Został otwarty 19 lutego 2021 roku. Może pomieścić 33 543 widzów. Przypisy
Новий Стадіон Адани

«Новий Стадіон Адани» (тур. Yeni Adana Stadyumu) — футбольний стадіон у місті Адана, Туреччина, домашня арена команд «Адана Демірспор» та «Аданаспор». Історія Стадіон побудований протягом 2014—2020 років та відкритий 19 лютого 2021 року. Стадіон побудований у північному передмісті Адани, приблизно за 10 км від центру міста. Будівництво коштувало 140 мільйонів турецьких лір та фінансувалося з державних коштів. Арену було збудовано для двох головних футбольних клубів Адани, «Аданаспор» та «Адана Демірспор», які до відкриття нового стадіону проводили свої матчі на стадіоні «Адана 5 Оджак Стадіум», розташованому в центрі міста. Глядацькі місця на трибунах утворюють барвисту мозаїку, що зображує полум'я; половина місць синього та темно-синього кольорів (кольори «Адана Демірспор»), а інша половина — помаранчевого та білого (кольори «Аданаспор»). Примітки Посилання Adana Stadyumu (тур.) Yeni Adana Stadyumu – Sarıçam/Adana (нім.)
Lake Nar

Lake Nar (Turkish: Nar or Narlı Gölü) is a brackish lake situated on the borderline between Aksaray Province and Niğde Province of central Turkey (38°20′24.43″N 34°27′23.69″E altitude:1,363 metres (4,472 ft) AMSL). It is around 21 metres deep and 0.7 square kilometres in area. The lake basin formed as a result of volcanic activity; specifically it is classed as a maar lake. There is still geothermal activity in the area, which has given rise to hot springs around the lake. In recent years, the geothermal waters have been pumped up to nearby hotels for use in their hot baths. Lake Nar is particularly known for its scientific importance. It is home to a newly-described species of microscopic diatom algae called Clipeoparvus anatolicus. Nar lake waters undergo a remarkable change between different seasons. In winter, the lake water is cold from top to bottom. As the temperature increases in the spring, the lake water divides into an upper half which is warm (epilimnion), while the lower half (hypolimnion) stays cold and lacking in oxygen. An abundance of planktonic algae (or plankton bloom) in early summer changes the water chemistry and leads to the precipitation of calcium carbonate. As a result, the mud at the bottom of the lake is made of alternating black and white layers (or varves) representing different seasons of the year. Like tree rings, they create a natural geological clock. The best known other example of a varve-forming lake in Turkey is Lake Van. Work has been carried out on its sediments and waters by a team of British, Turkish and French researchers. Since 1997, water samples have been taken from the lake to monitor how the lake level and chemistry has changed with climate. Over this period, central Turkey experience a shift to drier conditions (especially hotter summers with more evaporation), which was seen in Lake Nar as a lake level fall and a change in the chemistry of the lake. Sediment cores taken from Nar lake have been dated by counting individual layers back thousands of years. Laboratory analysis of these sediment cores has enabled the history of climate and human activities to be reconstructed in great detail. For example, pollen analysis has shown how the Arab invasions of central Anatolia during the 8th and 9th centuries destroyed Cappadocia’s late antique rural economy based on tree crops and cereal cultivation, the so-called Beyşehir Occupation phase. In 2010, new core samples were taken from the lake sediments, extending from the present lake bed at around 21 metres water depth to over 21 metres below the lake bed. This sediment record extends from the present day back to around 14,000 years ago, and by analysing the changes in the chemistry of the sediments it has been possible to reconstruct how the lake level, and hence how the climate of central Turkey, has changed over time. After a dry period at the time of the northern European Younger Dryas cold period, there was a rapid shift to wetter conditions ~11,700 years ago. It stayed wet for several thousand years, and then gradually got drier, reaching a peak around 4,000-2,000 years ago. References
Silicon Valley of Turkey

IT Valley (Turkish: Bilişim Vadisi), formerly known as Silicon Valley of Turkey (Turkish: Türkiye'nin Silikon Vadisi) was a proposed project of Turkish architect Günay Erdem and Turkish landscape architect Sunay Erdem for the Turkish version of the Silicon Valley at San Francisco, United States. Concept and design Erdem used cosmos and technology concepts together with traditional Turkish values at design development process. Cosmos reflects as symbolic radial grid of the Solar System and planetary forms to the buildings. Technology reflects as digital grid in organization schema of design. Traditional Turkish value star and crescent emerges in the whole Silicon Valley City. Quick facts Total Plot Area: 1,800,000 m2 Total Buildings Area: 900,000 m2 Buildings: Administrative, Research & Development Centers (small, medium and large scaled), City Center (Mall, Restaurants, Cinemas etc.), Congress & Convention Center, Hotel, Housing, Sports Center, Schools (Elementary & High), Health Center, Mosque Marina Valley Park Circulations: Traffic, Cycle Lane, Light Rail Road Accesses: Ankara Istanbul Highway, Marmara Sea, North, South Project Cost: $400 million References External links Official web site Erdem Architects official Facebook page Gunay Erdem-Arkitera Turkish architects entrusted the future of New York Architects Of Future Turkish architects design peace islands to replace La Spezia war arsenal Erdem Architects Gets First Prize in La Spezia Arsenale 2062 Competition Identify a Public Space
Tekirdağ Museum of Archaeology and Ethnography

Tekirdağ Museum of Archaeology and Ethnography (Turkish: Tekirdağ Arkeoloji ve Etnografya Müzesi), shortly Tekirdağ Museum, is a national museum in Tekirdağ, Turkey, exhibiting archaeological artifacts found in and around the province, as well as ethnographical items related to the region's cultural history. Established in 1967, the museum was housed in a small building belonging to the Physical Education Administration. In 1976, the mansion of the Tekirdağ Province Governor (Turkish: Valikonağı) was assigned to the Ministry of Culture and Tourism for use as a museum. Tekirdağ Museum was opened to the public, in this building, on December 28, 1992. The museum building has two main stories, in addition to a basement, a loft and a garden. Exhibitions are on display in a hall on the ground floor, in the loft and in the garden with five-level terraces. Archaeological finds from the Early Bronze Age (3000-2500 BCE), Late Bronze Age (2000-1200 BCE) and Early Iron Age (1400-1000 BCE), as well as from the Hellenistic, Ancient Roman, Byzantine and Ottoman periods are on display. The ethnographical section exhibits items used by the residents of the region during the Ottoman times and later, to give an example of their historic lifestyle. References External links
Museo Arqueológico y Etnográfico de Tekirdağ

El Museo Arqueológico y Etnográfico de Tekirdağ (en turco Tekirdağ Arkeoloji ve Etnografya Müzesi) es uno de los museos de Turquía. Está ubicado en la ciudad de Tekirdağ, que está situada en la provincia de su mismo nombre. Edificio Un primer museo etnográfico se creó en 1967 y funcionó en un pequeño edificio hasta 1977​ pero sus fondos fueron transferidos a otro edificio que fue construido en 1927 por el arquitecto Kazım Tahsin. Hasta 1976 fue la casa del gobernador y desde 1992 empezó a funcionar como museo. Se trata de un edificio de dos plantas donde destaca el diseño de sus ventanas y los azulejos de Iznik que lo decoran.​​ Arqueología La parte arqueológica del museo alberga una serie de objetos arqueológicos de la región en torno a Tekirdağ. Los más antiguos son herramientas de piedra que pertenecen al Paleolítico inferior. Otras herramientas de piedra y hueso, puntas de lanza y flecha, estatuillas y vasijas pertenecen al Neolítico, al Calcolítico, a la Edad del Bronce y a la Edad del Hierro. Son muy destacables los hallazgos procedentes del montículo de Toptepe. Por otra parte figuran obras procedentes de las antiguas ciudades de Perinto, Hereontico, Bisante y Apri, como monedas, lámparas, joyas y jarrones de cerámica que pertenecen a distintas épocas. Pueden destacarse una serie de estatuillas votivas y objetos relacionados con un centro de culto y de sanación que había en Hereontico. También está expuesta la recreación de un túmulo funerario, con el esqueleto y el ajuar, de un príncipe odrisio que fue hallado en Harekattepe. En otra área del museo se expone ánforas procedentes de la ciudad medieval de Gano, que comercializaba su producción de vino. Es también destacable una cratera del pintor Sileo que representa el rescate del cuerpo de Héctor, un episodio de la Ilíada de Homero.​ En el jardín del museo se exponen sarcófagos, estelas funerarias, elementos arquitectónicos, y otros objetos de piedra monumentales de los periodos helenístico, romano, bizantino y otomano.​ Etnografía La sección etnográfica del museo expone piezas de uso cotidiano de los periodos otomano y posteriores. Entre ellas se encuentran armas, vasijas de vidrio y metal, joyas y diferentes tipos de tejidos. También se recrean salas con actividades tradicionales.​ Referencias
Consulate General of the United States, Istanbul

The Consulate General of the United States, Istanbul is one of the diplomatic missions in Turkey. It was targeted in terrorist attacks in July 2008 and August 2015. History In 1907, the United States relocated its embassy to the Ottoman Empire to Palazzo Corpi, originally built in 1882. In 1908, a chancery annex designed by George Oakley Totten Jr. was added on the property's rear side. Following the Empire's abolition in 1922 and subsequent relocation of the Swedish embassy to the new capital of Ankara, the building became the U.S. consulate-general, until closing in 2003 after having been vulnerable to car bombs. It was then replaced with the present building. See also Embassy of the United States, Ankara Pera House References See also Embassy of Turkey, Washington D.C. Ambassadors of Turkey to the United States Ambassadors of the United States to Turkey Diplomatic missions of the United States
Yalova Earthquake Monument

The Yalova Earthquake Monument (Turkish: Yalova Deprem Anıtı), a.k.a. 17 August 1999 Earthquake Monument (Turkish: 17 Ağustos 1999 Deprem Anıtı), is a monument to commemorate the victims of the 1999 İzmit earthquake in Yalova, Turkey. Situated in the 17 August Memorial Park in Yalova, it was opened at the first anniversary of the earthquake on August 17, 2000. Background In the early hours of August 17, 1999, a powerful earthquake of moment magnitude 7.4 hit the provinces Yalova, Kocaeli and Istanbul in northwestern Turkey, causing the death of around 18,000 people. The extent of the earthquake's damage in Yalova is given officially by 2,508 people dead, and 13,939 heavily damaged homes, which had to be demolished. According to unofficial estimates, the death toll is more. 15,237 buildings were damaged moderate and further 12, 878 in lesser degree. Monument Right after the earthquake, cleaning and rebuilding work began in Yalova, and the rubble of the collapsed buildings were dumped in the Sea of Marmara directly at its coast. With the completion of the cleanup efforts, the land reclaimed from the sea reached an area covering 65,000 m2 (700,000 sq ft). On June 5, 2000, a groundbreaking ceremony was held for the building of a monument to commemorate the earthquake victims in Yalova. The monument was designed by the sculptor Ümit Öztürk. Situated in the newly established public park on the reclaimed land, the monument's opening took place in the presence of Deputy Prime Minister Mesut Yılmaz and Minister of Labour and Social Security, Deputy of Yalova Yaşar Okuyan on August 17, 2000, the first anniversary of the disaster. The park, initially named "Yaşar Okuyan Park" by the city council of Yalova on June 1, 2000, was renamed to "17 August Park" upon the minister's personal request. The monument, which is in the middle of a small artificial hill, consists of piled marble blocks flanking a hallway and containing the names of around 3,000 earthquake victims. Next to each name, there is a tiny hole to hold a flower. The monument's hallway is paved with colorful mosaic figures, of which small stone pieces were made by the children in Yalova. There are also two halls on both sides of the monument's hallway exhibiting photographs taken after the earthquake. Gallery References External links
Marmaris

Marmaris je přístavní město v turecké provincii Muğla. Žije zde přibližně 98 tisíc obyvatel. Typické je zejména jako významné turistické letovisko ležící na pobřeží středozemního moře, které je součástí Turecké Riviéry; panuje zde tedy teplé středomořské podnebí. Dominantním příjmem města jsou sice dnes zisky z cestovního ruchu, nicméně dříve bylo proslulé díky svému medu. Zajímavostí je, že až do 80. let 20. století šlo o malou vesnici, jejíž obyvatelé se zabývali zejména rybolovem. Dnes je město populární destinací pro plachtění nebo potápění a kromě toho z města pravidelně vyplouvají trajekty do Řecka, konkrétně na nedaleké ostrovy Symi a Rhodos. Asi hodinu cesty autem od města se nachází Letiště Dalaman. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Marmaris na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Marmaris na Wikimedia Commons
Marmaris

Marmaris es una ciudad y distrito costero ubicado en la provincia de Muğla, en la región del Egeo en el sudoeste de Turquía, cuya población en 2010 era de 30,957 personas. Debido a su ubicación en el lugar de encuentro del Mediterráneo con el mar Egeo es, además de un importante puerto natural, uno de los principales destino turísticos, siendo esta última actividad su principal fuente de ingresos. Está rodeado al norte por el golfo de Gökova, al sur el Mediterráneo, al oeste la península Datça y al este el lago Köyceğiz. A pesar de que, si se la compara con pueblos costeros similares como Bodrum o Alaçatı, pudo haber perdido algo de su identidad arquitectónica debido a la explosión de la construcción en 1980, su excepcional ubicación natural han permitido que conserve su encanto. Además es un gran centro de náutica muy popular en invierno, poseyendo dos grandes marinas y varias más pequeñas. También existe un servicio de ferris a la isla griega de Rodas, y es una parada de cruceros. Galería de imágenes Referencias Enlaces externos Historia de Marmaris (en inglés)
Marmaris

Marmaris népszerű turistacélpont a Török Riviérán, Törökország Muğla tartományában, az Égei-tenger partján. Marmaris körzet központja. A város egykor kikötőállomás volt a Rodosz és Egyiptom közötti vízi úton. A lakosság a 2000-es népszámlálás adatai szerint 28 660 fő volt, 2008-ban pedig 31 450, mely nyáron a turisták száma miatt többszörösére emelkedik. A körzetben 2008-ban 76 820 fő élt. Története Az i. e. 6. században a helyén volt Physkos (ógörög: Φύσκος), mely vélhetőleg Kária része volt. Hérodotosz szerint i. e. 3000 körül egy kastély állt itt, de i. e. 334-ben Nagy Sándor megszállta Káriát, valamint ostrom alá vette Physkost is. A város mintegy 600 lakója minden értéküket felégette a hódítók elől, és a környező dombok közé menekültek. A támadók felismerve a vár stratégiai értékét, a fősereg hazatérte előtt néhány száz katona kijavította az ostrom során elpusztult részeket. A Marmaris név a milétoszi vagy menteşei bégség idején vált ismertté. Neve a török mermer, illetve a görög màrmaron szóból származik, melynek jelentése márvány; s mivel a régió gazdag márványlelőhelyekből eredően a kereskedelemben is jelentős szerepet játszott. Miután II. Mehmed oszmán szultán a 15. század közepén elfoglalta Bizáncot, 1480-ban innen indult a Szent János Lovagrend által védett Rodosz ellen. 1522-ben Marmaris és környéke volt az oszmán flotta támaszpontja és I. Szulejmán oszmán szultán innen indította a sikeres támadást Rodosz ellen. 1798-ban Nelson admirális flottája Marmaris védett kikötőjében pihent meg útban Egyiptom felé Napóleon ellen. A török Kulturális Minisztérium (törökül: Kültür ve Turizm Bakanlığı) felügyelete alatt 1979-től zajlanak a felújítási munkálatok, így a várat múzeummá alakították át. A hét galéria közül a legnagyobbat kiállítási célokra használják, valamint a vár melletti bazár mellé Ajse Hafsza szultána egy kis karavánszerájt építtetett. Éghajlat, klíma Nevezetességek Itt található Törökország egyik legnagyobb jachtkikötője. Testvérvárosok Fürth, Németország Askelón, Izrael Dzerzsinszkij, Oroszország Galéria Jegyzetek További információk Marmaris képek Marmaris Travel Guide
Marmaris (stad)

Marmaris is een Turkse badplaats, gelegen in de provincie Muğla. Het heeft een inwoneraantal van 34.047 in 2012, echter in de zomer kan het aantal inwoners een piek bereiken van tussen de 300.000 en de 400.000 mensen. Geografie Marmaris is gelegen in een besloten baai, aan de Lycische Kust, vlak bij waar de Middellandse Zee en de Egeïsche Zee elkaar ontmoeten. Het Griekse eiland Rodos is vanaf de zeekant van de baai met helder weer te zien. De stad heeft een uitgebreide jachthaven. Klimaat Geschiedenis De historische naam van Marmaris is Physkos. De eerste bewoning vond plaats rond 3500 v.Chr. Daarna hebben onder andere de Egyptenaren, de Grieken, de Perzen, de Romeinen, de Byzantijnen en de Ottomanen hun sporen achtergelaten. Hier is echter weinig meer van te zien in Marmaris zelf. Bekende historische gebouwen zijn de 16e-eeuwse citadel, de moskee van Ibrahim Agha uit 1789 en de Ottomaanse woonkazerne uit 1545. In 1958 werd Marmaris bijna volledig verwoest door een aardbeving. Alleen de citadel en de historische gebouwen rond het citadel bleven onbeschadigd. Op 28 augustus 2006 vond een aantal bomaanslagen plaats in de badplaats waarbij gewonden vielen. Toerisme De toeristen die Marmaris bezoeken bestaan met name uit Engelsen, Nederlanders, Scandinaviërs, Russen en Belgen. Naast een grote bazaar heeft Marmaris twee uitgaanscentra: Barstreet en Long Beach. Op Long Beach komen voornamelijk Engelsen en Russen, terwijl de Barstreet grotendeels bevolkt is met Nederlanders, Turken en Scandinaviërs. In de Barstreet bevinden zich ook de grootste (openlucht-)discotheken. Het strand van Marmaris is klein en smal, die van het nabijgelegen Içmeler en het Cleopatra-strand zijn breder. Beide stranden zijn goed te bereiken met openbaar vervoer. Marmaris is een uitvalbasis naar Rodos. Daarnaast is het een vertrekpunt voor dagexcursies en bootvakanties. Bekende excursies zijn: Dalyan; modderbad, zwavelbad, koningsgraven, schildpaddenstrand en jeepsafari's. Duiktochten Kaunos (ruïnes) Pamukkale (kalkterrassen) Efeze (ruïnes uit de Griekse oudheid)
Marmaris

Marmaris – miasto portowe i kurort w Turcji położone w części Egejskiej Turcji nad Morzem Egejskim. Historia Miasto najprawdopodobniej zostało założone w VI w. p.n.e. pod nazwą Physkos jako część krainy Karia. Zabytki Głównym zabytkiem Marmaris jest zamek zbudowany przez Jonów w 1044 r. p.n.e., później odnowiony w czasach Aleksandra Macedońskiego i rozbudowany przez sułtana Sulejmana Wspaniałego w roku 1522 podczas walk o grecką wyspę Rodos, któremu zamek służył jako baza wojskowa. Podczas I wojny światowej zamek został zniszczony przez flotę francuską. Do lat 70. XX w. był zamieszkały. Na terenie zamku znajduje się 18 domów, fontanna i łuk. W latach 1980–1990 zamek został odrestaurowany i od 1991 służy jako muzeum. Obecnie we wnętrzach zamku znajdują się sala archeologiczna i etnograficzna oraz galerie sztuki. Turystyka Miejscowość, odwiedzana głównie przez Rosjan i Brytyjczyków (ostatnio również przez Polaków i Holendrów), słynie z najstarszej w miasteczku „ulicy barów”, na której w jednym miejscu znajduje się większość dyskotek w mieście. W okresie letnim brukowane uliczki starówki przepełnione są turystami. W ścisłym centrum miasteczka znajduje się dzielnica handlowa, a wzdłuż biegnącej obok plaży promenady położone są liczne bary i dyskoteki. Promenadą wzdłuż plaży można dojść do miejscowości İçmeler, sypialni Marmaris. W niewielkiej odległości od Marmaris znajduje się grecka wyspa Rodos, dokąd łatwo się dostać jednym z promów, które codziennie odpływają z portu. Miasta partnerskie Gujrat, Pakistan Monako Lezha, Albania Kloulklubed, Palau Liège, Belgia Sri Dźajawardanapura Kotte, Sri Lanka Dzierżyński, Rosja L’Aquila, Włochy Hasrun, Liban Włocławek, Polska Zobacz też Dalaman Fethiye Riwiera Turecka Park Narodowy Marmaris Przypisy
Marmaris

Marmaris este o stațiune la Marea Mediterană din provincia Muğla, Turcia Legături externe Vacanță în Ibiza… Turciei, 31 mai 2010, Magda Cristina Ursache, Jurnalul Național VIDEO Marmaris, iahting și castelul ridicat de Suleyman, 19 aprilie 2013, Ciprian Enea, Adevărul