NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Temple of Augustus and Rome

The Temple of Augustus and Rome is an augusteum located in the Altındağ district of Ankara. It is thought to have been built around 25–20 BC. Besides being one of the most important Roman-period ruins in the city, it is also known for the Monumentum Ancyranum. This is an inscription about the works of Augustus, who was considered the first Roman emperor. It is the most complete copy of Res Gestae Divi Augusti that has survived to the present day, even as the original in Rome had disappeared. History An earlier, 2nd century BCE Phrygian temple on the site was destroyed. The Augusteum was built between 25–20 BC after the conquest of central Anatolia by the Roman Empire and the formation of the Galatia province, with Ancyra as its administrative capital. It was reintroduced to the western world by Antun Vrančić, ambassador of Ferdinand of Austria, to the Sultan Suleyman the Magnificent (1555–1562) at Amasia in Asia Minor. Vrančić first read the inscription and identified its origin from his reading of Suetonius. Only the side walls and the ornamented door frame remain; the positions of six columns can still be recognized. Monumentum Ancyranum After the death of Augustus in AD 14, a copy of the text of the Res Gestae Divi Augusti was inscribed on both walls inside the pronaos in Latin (beginning on the north wall and finishing on the south) with a Greek translation on an exterior wall of the cella. The inscriptions are the primary surviving source of the text, since the original inscription on bronze pillars in front of the Mausoleum of Augustus in Rome has long been lost, and two other surviving inscriptions of the text are incomplete. Squeezes of the Monumentum Ancyrum were obtained by the Cornell Expedition in 1907–1908, and have been the basis for epigraphic study including by the epigrapher Mariana McCaulley. Copies A life-size reproduction of the pronaos, including the text of the Deeds, was erected in the gardens of the Baths of Diocletian in Rome for the Archaeological Exhibition of the 1911 Rome World's Fair. After the fair, it was put in storage until it was displayed at the Mostra Augustea della Romanità in 1937. After WWII, it was moved to Room IX of the new Museo della Civiltà Romana. See also Temple of Roma and Augustus List of Ancient Roman temples References Further reading Botteri, P.; Fangi, G. (2003). "The Ancyra Project: the Temple of Augustus and Rome". Ankara, ISPRS Archives. Vol. XXXIV. pp. 84–88. part 5/W12 Commission V. Chisholm, Hugh, ed. (1911), "Ancyra" , Encyclopædia Britannica, vol. 1 (11th ed.), Cambridge University Press, p. 953 External links Introduction to the Monumentum Ancyranum, from LacusCurtius Manar al-Athar digital archive page for the subject
Monumento de Ancira

Se llama comúnmente Monumento de Ancira al templo de Augusto y de Roma en Ancira (actual Ankara, en Turquía). Se conoce sobre todo por la inscripción grabada en los muros, que es la copia más completa de las Res Gestae Divi Augusti. Construcción Ancira se convirtió en el año 25 a. C. en la capital de la nueva provincia romana de Galacia. En los años siguientes, se edificó el templo de Augusto y de Roma.​ Después de la conquista turca, el templo romano fue convertido en mezquita . Las Res gestae La inscripción fue descubierta en 1555 por Ogier Ghislain de Busbecq, embajador del emperador Fernando I de Habsburgo en Constantinopla, que se conoció en Occidente por sus Caretas turcas, obra en la cual publica una parte de sus lecturas de la inscripción. Posteriormente, numerosos viajeros se hicieron con copias. La primera publicación científica fue la obra de Georges Perrot y Edmond Guillaume, que habían completado en 1861 une misión de exploración arqueológica en Bitinia y Galacia.​ La inscripción es doble: texto latino y texto griego. El texto latino, copia del original que figuraba sobre pilares de bronce delante del mausoleo de Augusto en Roma, fue grabado en los muros interiores del pronaos y repartido en seis columnas. La traducción griega se halla en el muro exterior izquierdo de la cella, dividido en diecinueve columnas.​ Notas y referencias Bibliografía Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Monumento de Ancira.
Monument d'Ancyre

On appelle communément Monument d'Ancyre le temple d'Auguste et de Rome à Ancyre (aujourd'hui Ankara, en Turquie). Il est connu surtout par l'inscription gravée sur ses murs, qui est la copie la plus complète des Res gestae diui Augusti. Construction Ancyre est devenue en 25 av. J.-C. la capitale de la nouvelle province romaine de Galatie. Dans les années qui suivirent, on y édifia le temple d'Auguste et de Rome. Après la conquête turque, le temple fut converti en mosquée. Les Res gestae L'inscription a été découverte en 1555 par Ogier Ghislain de Busbecq, ambassadeur de l'empereur Ferdinand Ier de Habsbourg à Constantinople, qui la fit connaître en Occident par ses Lettres turques, ouvrage dans lequel il publie une partie de ses lectures de l'inscription. Par la suite, de nombreux voyageurs en rapportèrent des copies. La première publication scientifique fut l'œuvre de Georges Perrot et Edmond Guillaume, qui avaient accompli en 1861 une mission d'exploration en Bithynie et Galatie. L'inscription est double : texte latin et texte grec. Le texte latin, copie de l'original qui figurait sur deux piliers de bronze devant le mausolée d'Auguste à Rome, est gravé sur les deux murs intérieurs du pronaos et réparti sur six colonnes. La traduction grecque se trouve sur le mur extérieur gauche de la cella, divisée en dix-neuf colonnes. Notes et références Bibliographie Georges Perrot, Edmond Guillaume, Jules Delbet, Exploration archéologique de la Galatie et de la Bithynie, d'une partie de la Mysie, de la Phrygie, de la Cappadoce et du Pont, 2 vol., Paris, Didot, 1872. (tome I en ligne, tome 2 en ligne) Annexes Articles connexes Auguste Res gestae Roma (déesse) Portail de la Rome antique Portail de la Turquie Portail de l’archéologie
Monumentum Ancyranum

Il Monumentum Ancyranum, noto anche come Tempio di Augusto e Roma in Ancyra è un Augusteum situato ad Ankara (l'antica Ancyra), nel territorio dell'odierna Turchia. Il testo del Res gestae divi Augusti ("Le imprese del divino Augusto") è inciso sulle sue pareti. La versione del testo di Ancyra è quella più completa tra tutte quelle rinvenute. Il tempio è situato a poca distanza dalla moschea di Hacı Bayram nel quartiere Ulus di Ankara. Storia Un tempio frigio preesistente risalente al II secolo a.C. venne demolito per edificare la struttura. L'Augusteum venne edificato tra il 25 ed il 20 a.C. in seguito alla conquista dell'Anatolia centrale da parte dell'Impero romano e la creazione della provincia di Galatia, avente Ancyra quale sua capitale amministrativa. La struttura venne riscoperta dagli studiosi occidentali solo nel XVI secolo, venendo ispezionata da Ogier Ghiselin de Busbecq, ambasciatore di Ferdinando I d'Asburgo presso il sultano Solimano il Magnifico. Busbecq lesse le iscrizioni contenute nell'edificio e ne identificò la provenienza grazie alla sua conoscenza di Svetonio; in seguito pubblicò una copia di alcuni passi del testo nella sua opera "Turcicae epistolae". Della struttura originaria rimangono solamente le mura laterali e l'ornato telaio della porta di ingresso; le posizioni delle 6 colonne sono ancora distinguibili. Le Res Gestae Divi Augusti Dopo la morte di Augusto nel 14 d.C., una copia del testo Res Gestae Divi Augusti venne trascritta su entrambe le pareti all'interno del pronao in latino, con una traduzione in greco sul muro esterno della cella. Le iscrizioni di Ancyra sono la fonte primaria rimanente del testo, dal momento che l'iscrizione originale su pilastri di bronzo posti dinanzi al Mausoleo di Augusto a Roma è andata perduta, mentre due altri testi sopravvissuti sono incompleti. Copie del testo presente nel Monumentum Ancyrum vennero fatte mediante la tecnica del frottage dalla Cornell Expedition nel 1907-1908. Copie Una riproduzione a grandezza naturale del pronao, comprensiva del testo delle Res Gestae, venne edificata nei giardini delle Terme di Diocleziano a Roma in occasione dell'esposizione archeologica allestita nell'ambito dell'Esposizione internazionale d'arte del 1911. Tale copia venne in seguito esposta in occasione della Mostra Augustea della Romanità del 1937. Dopo la fine della Seconda guerra mondiale, venne spostata nella stanza IX del Museo della Civiltà Romana. Note Bibliografia (EN) P. Botteri e G. Fangi, The Ancyra Project: the Temple of Augustus and Rome, in Ankara, ISPRS Archives, volume XXXIV, 2003, pp. 84-88. (EN) Chisholm, Hugh, ed. (1911), "Ancyra" , Encyclopædia Britannica, 1 (11th ed.), Cambridge University Press, p. 953 Voci correlate Tempio di Augusto Tempio di Augusto e della dea Roma (Pola) Tempio di Augusto (Barcellona) Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Monumentum Ancyranum Collegamenti esterni (EN) Introduction to the Monumentum Ancyranum, da LacusCurtius
Monumento de Ancira

Monumento de Ancira ou Monumento Ancirano (em latim: Monumentum Ancyranum) é um nome que refere-se ao Templo de Augusto e Roma em Ancira, hoje a cidade moderna de Ancara, na Turquia, ou à própria inscrição lá encontrada, a Res Gestae Divi Augusti, um texto relatando os feitos do primeiro imperador romano, Augusto. Alguns fragmentos do texto também foram encontrados em outros locais dentro do território do Império Romano, como em Apolônia e Antioquia, na Pisídia. A inscrição de Ancara, no entanto, que se localiza nas paredes do templo, é a mais bem preservada. Construção O templo foi construído entre 25 a.C. e 20 d.C., após a conquista da Anatólia central pelo Império Romano e da formação da província da Galácia, cuja capital administrativa era Ancara. As Res Gestae Divi Augusti Após a morte de Augusto, em 14 d.C., uma cópia do texto da Res Gestae Divi Augusti foi esculpida na parede interior do templo, dentro do pronau, em latim, com uma tradução em grego na parede externa da cela. As inscrições são a principal fonte do texto que sobreviveu até nós, já que a inscrição original em pilares de bronze em frente ao Mausoléu de Augusto em Roma se perdeu há muito tempo. As outras duas inscrições sobreviventes são apenas fragmentos. O Monumento de Ancira tornou-se conhecido em todo o mundo pela primeira vez por Ogier Ghiselin de Busbecq, embaixador de Fernando I de Habsburgo, ao sultão Solimão, o Magnífico (1555–1562) em Amásia, na Ásia Menor. Busbecq leu a inscrição e identificou sua origem a partir de uma citação de Suetônio; ele publicou uma cópia de alguns trechos nas suas Cartas turcas . Notas Bibliografia BOTTERI, Paula, et al. The survey of the Temple of Augustus and Goddess Roma in Ankara. Proceedings CIPA Symposium" New Perspectives to Save Cultural Heritage", Antalya (Turkey). 2003. WESTERMANN, W. L. The Monument of Ancyra. ' ' The American Historical Review, vol. 17, no. 1, ocr. 1911, p. 1-11. Ver também Res Gestae Divi Augusti Augusto Galácia (província romana) Ancara Culto imperial Ligações externas Introduction to the Monumentum Ancyranum, from LacusCurtius The Ancyra Project, projeto de estudo e preservação do templo de Augusto e Roma em Ancara, realizado pela Universidade de Trieste.
Templul lui Augustus și Roma

Templul lui Augustus și al Romei este un sanctuar dedicat lui Augustus situat în districtul Altındağ⁠(d) din Ankara. Se crede că a fost construit în jurul anilor 25–20 d.Hr. Pe lângă faptul că este una dintre cele mai importante ruine din perioada romană din oraș, este cunoscut și pentru Monumentum Ancyranum. Aceasta este o inscripție despre lucrările lui Augustus, care era considerat primul împărat roman. Este cea mai completă copie a Res Gestae Divi Augusti care a supraviețuit până în prezent, chiar dacă originalul din Roma a dispărut. Istorie Un templu frigian din secolul al II-lea î.Hr. de pe amplasament a fost distrus. Augusteul a fost construit între 25–20 î.Hr. după cucerirea Anatoliei Centrale de către Imperiul Roman și formarea provinciei Galatia, cu Ancira drept capitală administrativă. A fost reintrodusă în lumea occidentală de Antun Vrančić (ambasadorul lui Ferdinand al Austriei) la sultanul Suleyman Magnificul (1555–1562) la Amasia, în Asia Mică. Vrančić a citit prima dată inscripția și a identificat originea ei din lectura lui Suetonius. Doar pereții laterali și cadrul ornamentat al ușii au rămas; pozițiile a șase coloane pot fi încă recunoscute. Monumentum Ancyranum După moartea lui Augustus în anul 14 d.Hr., o copie a textului Res Gestae Divi Augusti a fost inscripționată pe ambii pereți din interiorul pronaosului în limba latină, cu o traducere în greacă pe un perete exterior al naosului. Inscripțiile sunt sursa principală rămasă a textului, deoarece inscripția originală pe stâlpi de bronz din fața Mausoleului lui Augustus din Roma s-a pierdut de mult, iar alte două inscripții supraviețuitoare ale textului sunt incomplete. Impresiile Monumentum Ancyrum au fost obținute de Expediția Cornell în anii 1907–1908 și au stat la baza studiului epigrafic, inclusiv al cercetătoarei epigrafice Mariana McCaulley. Copii O reproducere la dimensiune naturală a pronaosului, inclusiv textul Deeds, a fost ridicată în grădinile Băilor lui Dioclețian din Roma pentru Expoziția Arheologică de la Expoziția Mondială din 1911 de la Roma. După expoziție, a fost pusă în depozit până când a fost expusă la Mostra Augustea della Romanità în 1937. După al Doilea Război Mondial, a fost mutată în Camera IX a noului Museo della Civiltà Romana Note
Анкирский монумент

Анки́рский монумент (лат. Monumentum Ancyranum) — памятник древнеримской архитектуры и литературы начала I века н. э.; надпись-билингва, вырезанная на стенах храма Августа и Ромы, находящегося в провинции Галатии (Галации) на территории города Анкира (современная Анкара, Турция). Храм в форме периптера коринфского ордера построен в конце I века до н. э. После смерти Октавиана Августа в 14 году н. э. на стенах храма была высечена копия «Деяний божественного Августа» (лат. Res gestae divi Augusti), завещания императора, на латинском (на внутренних стенах) и греческом (на внешних стенах) языках. Впоследствии храм Августа и Ромы был превращён в мечеть. В Европе надпись стала известна в 1555 году благодаря австрийскому дипломату Ожье де Бусбеку, отправленному послом императора Фердинанда I к султану Сулейману. Бусбек передал сделанные им или его спутниками копии надписи А. Шотту и И. Липсиусу; новая копия, более полная, чем все предыдущие, была сделана французским путешественником Г. Перро. По этой копии памятник был издан и объяснён Теодором Моммзеном и Теодором Бергком. Галерея Примечания Ссылки Анцира // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Бергк // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Бусбек или Бюсбек // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Перевод на английский
Monumentum Ancyranum

Monumentum Ancyranum latin för Ankyramonumentet är en inskrift på latin med grekisk översättning i Ankyra, påträffad av Ogier Ghislain de Busbecq på 1500-talet på ett tempel helgat åt Augustus och Roma. Inskriften är en kopia på res gestae divi Augusti, en hyllning och redogörelse för Augustus bedrifter, som fanns på två bronspelare framför hans mausoleum i Rom, men aldrig återfunnits. Redogörelsen har en formellt saklig kronologisk form, även om den tydligt är vinklad till kejsarens form. Texten finns översatt till svenska av Anders Ollfors och utgiven under titeln Kejsar Augustus självbiografi (1988). Noter
Анкірський монумент

Анкірський монумент, Monumentum Ancyranum — пам'ятник давньоримської архітектури і літератури початку I століття н. е .; напис-білінгва, вирізана на стінах храму Августа і Роми, що знаходиться в провінції Галатії (Галац) на території міста Анкіра (сучасна Анкара, Туреччина). Храм у формі периптера коринфського ордера побудований в кінці I століття до н. е. Після смерті Октавіана Августа в 14 році н. е. на стінах храму була висічена копія «Діянь божественного Августа» (Res gestae divi Augusti), заповіту імператора, латинською (на внутрішніх стінах) і грецькою (на зовнішніх стінах) мовами. Посилання Monumentum Ancyranum // Енциклопедичний словник класичних мов / Л. Л. Звонська, Н. В. Корольова, О. В. Лазер-Паньків та ін. ; за ред. Л. Л. Звонської. — 2-ге вид. випр. і допов. — К. : ВПЦ «Київський університет», 2017. — С. 334. — ISBN 978-966-439-921-7.
Mine de Kisladag

La mine de Kisladag (en turc : Kışladağ Altın Madeni) est une mine à ciel ouvert d'or, située en Turquie, dans la province d'Uşak. Sa production a débuté en 2006. C'est la plus grande mine d'or de Turquie. Références Portail de la mine Portail de l'or Portail de la Turquie
Ilısu-gát

Az Ilısu-gát (törökül: Ilısu barajı; ejtése: [ɯɫ'ɯsu bɑɾ'ɑʒɯ]) duzzasztógát Törökországban, a Tigris folyón, Mardin és Şırnak tartományok határán. Egyike a Délkelet-Anatólia projekt keretében létesült 22 gátnak. Víz tárolása, vízenergia termelése illetve árvízvédelem céljából épült. A gát mögötti tározó (melynek feltöltése 2020 februárjában még tartott) 10,4 milliárd m³ vizet fog tárolni, vízerőműve pedig (maximális vízszint mellett) 1200 MW villamosenergiát lesz képes előállítani. A gát építése 2006-tól 2016-ig tartott, beüzemelése, és egyben a tározó feltöltése 2019 júliusában vette kezdetét. Építése nemzetközi vitákat váltott ki a Tigris völgyének elárasztása miatt, mellyel többek közt az ősi Hasankeyf városa is víz alá kerül. Az Ilısu tározója 2020. február 19-én elérte a 479,30 m vízszintet, mely folyamatosan emelkedik. A gát legnagyobb vízszintje t.sz.f 525 m. Területe 313 km². Jegyzetek Források Felavatták az Ilisu duzzasztógátat Törökországban euronews.com, 2021. november 7. (magyarul) Elbúcsúztak a lakók ősi városuktól, ami egy erőmű miatt került víz alá Népszava, 2020. február 27. Ilısu Projesi'nde Hedef 2014 Haberler, 2012. október 17. (törökül) Ilısu Projesi Ekindusu. Archivált az eredetiből (PDF): 2014-03-09. Letöltve: 2013. május 10. (törökül)
Diga di Ilısu

La diga d'Ilısu è una diga in calcestruzzo con riempimento di roccia sul Tigri, vicino al villaggio di Ilısu e lungo il confine delle province di Mardin e Şırnak, in Turchia. Descrizione La diga di Ilısu è una delle 22 dighe del Progetto Anatolia sud-orientale e il suo scopo è la produzione di energia idroelettrica, il controllo delle inondazioni e lo stoccaggio dell'acqua. Una volta in funzione, la diga sosterrà una centrale da 1.200 MW e formerà un bacino di 10,4 miliardi di m3. La costruzione della diga è iniziata nel 2006 e il suo completamento era inizialmente previsto per il 2016. Nell'ambito del progetto è prevista la costruzione a valle della diga di Cizre, molto più piccola, per l'irrigazione e l'energia elettrica. La diga ha suscitato polemiche a livello internazionale perché inonderà porzioni dell'antica Hasankeyf e renderà necessario il trasferimento delle persone che vivono nella regione. Per questo motivo, la diga ha perso i finanziamenti internazionali nel 2008. La maggior parte delle strutture storiche di Hasankeyf è stata trasferita nella nuova Hasankeyf prima del riempimento della diga. La diga ha iniziato a riempire il suo bacino alla fine di luglio 2019. Grazie alle precipitazioni, la diga ha raggiunto livelli d'acqua fino a 100 metri sopra il letto del fiume e ha immagazzinato 5 miliardi di metri cubi d'acqua. Il 1º aprile 2020 il livello dell'acqua ha raggiunto un'altezza di 498,2 m. DSI ha iniziato a testare 2 turbine per la produzione di energia dopo aver completato il collaudo dello sfioratore. Il serbatoio della diga ha raggiunto un volume d'acqua di 7,6 miliardi di metri cubi. Il livello di cresta dell'invaso era di 513 m il 19 aprile 2020. Per raggiungere il livello massimo di stoccaggio occorrono 12 metri di altezza. Il primo dei sei generatori è stato messo in funzione il 19 maggio 2020, mentre la centrale elettrica dovrebbe raggiungere la piena capacità entro la fine del 2020. Tre idroturbine sono state messe in funzione dal 19 giugno 2020 e le altre tre sono in fase di collaudo. Finora la diga ha contribuito all'economia con 51 milioni di dollari di energia. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su diga di Ilısu Collegamenti esterni (EN) Sito dell'agenzia turca delle opere idrauliche, su www2.dsi.gov.tr. URL consultato l'8 agosto 2011 (archiviato dall'url originale il 20 agosto 2008).
Ilisudam

Ilisudam is een stuwdam die zich bevindt in het zuidoosten van Turkije in de provincie Batman, nabij de stad Hasankeyf. De dam is gebouwd op de Tigris en heeft een grote betekenis voor de regio, zowel op het gebied van energieproductie als irrigatie. De bouw van de dam begon in 2006, en de dam werd voltooid in 2020. De Ilisudam is een van de belangrijkste projecten van Turkije op het gebied van waterkrachtcentrales, en speelt een cruciale rol in de energievoorziening van het land. De bouw van de dam De dam heeft een hoogte van 135 meter en een lengte van 1.820 meter. Het reservoir dat de dam creëert heeft een oppervlakte van 313 vierkante kilometer en kan maximaal 11,4 miljard kubieke meter water bevatten. De dam heeft een vermogen van 1.200 megawatt, wat gelijkstaat aan het elektriciteitsverbruik van miljoenen huishoudens. De bouw van de Ilisudam heeft geleid tot de verdrinking van de historische stad Hasankeyf, die duizenden jaren oud is en beroemd was om haar unieke architectuur en cultureel erfgoed. Vanwege de komst van het stuwmeer werden veel van de historische gebouwen van Hasankeyf verplaatst naar een nieuwe stad, "Nieuw Hasankeyf", die speciaal werd gebouwd voor de verplaatsing van de bewoners. De verhuizing van de oude stad heeft wereldwijd aandacht getrokken vanwege het verlies van cultureel erfgoed, maar de Turkse regering heeft verklaard dat het project noodzakelijk was voor de energieproductie en de economische ontwikkeling van de regio. De Ilisudam dient niet alleen voor het opwekken van elektriciteit, maar heeft ook voordelen voor de landbouw door het mogelijk maken van irrigatie in een uitgestrekt gebied rondom de Tigris. De dam draagt bij aan het reguleren van de waterstand van de rivier, wat belangrijk is voor zowel de energievoorziening als de landbouwproductie. Controverses De bouw van de Ilisudam is niet zonder controverse. Het project heeft geleid tot protesten van milieuactivisten en culturele erfgoedorganisaties, die bezwaar maken tegen de gevolgen voor de regio, met name de impact op het erfgoed van Hasankeyf. Daarnaast is er kritiek op de verplaatsing van de lokale bevolking en de mogelijke negatieve effecten op de ecologie van de rivier en de omliggende gebieden. Zie ook Hasankeyf