NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parc Nacional de les illes Zembra i Zembretta

El Parc Nacional de les illes Zembra i Zembretta és una zona amb qualificació de parc nacional a Tunísia, a la governació de Nabeul, formada per dues illes: Zembra i Zembretta, al nord-oest del Cap Bon. Fou el primer parc creat a Tunísia. Es va constituir per decret d'1 d'abril de 1977. La UNESCO el té classificat com a reserva de la Biosfera des del mateix any. En total ocupa 170 hectàrees de terra més 400 de marines. Depèn del Ministeri de l'Agricultura, Direcció general dels boscs. S'hi arriba des del port d'Haouaria, prop del cap Bon, o de Sidi Daoud, uns 10 km més al sud. L'illa Zembra és la més gran amb una superfície de 5.095 hectàrees i una altura màxima de 435 metres. Zembretta té 400 metres de llarg i 50 d'ample i una altura màxima de 53 metres. L'illa més gran té algunes grutes submarines i algunes fonts naturals. Patrimoni arqueològic El patrimoni arqueològic, principalment a l'illa gran, conserva restes púniques, romanes, vàndals i romanes d'Orient; la més important és una fortalesa al golf d'Onk Jemel i un lloc d'observació a 271 metres; també a Zembretta hi ha una cisterna que podria datar del segle V i ser part del monestir en el qual fou exiliat Víctor de Tunnuna el 555. Flora i fauna La flora de les illes està formada per no menys de 266 espècies, amb molt pocs arbres i alguns arbusts; hi ha un lloc on es troben palmeres nanes. Olea europaea, Pistacia lentiscus, Arbutus unedo i Erica multiflora son les espècies dominants a Zembra. A Zembretta hi ha flora helofítica. La flora marina compta amb 149 espècies de les quals 147 són algues diverses. La fauna terrestre inclou el mufló (carner salvatge originari de Còrsega i Sardenya) que es va introduir als anys seixanta i conills salvatges d'un tipus únic, Oryctolagus, present a les dues illes. La fauna aquàtica inclou més de 200 espècies de les quals 42 són peixos diversos com la daurada, la rajada i el peix lloro; també es troba el musclo anomenat llepassa gegant (rar a la mar Mediterrània) i alguns coralls. Els dofins s'hi veuen sovint. Els invertebrats són nombrosos. L'avifauna compta més de 140 espècies destacant els pardals migratoris i una rara espècie de gavina. Un complex turístic privat que existia a l'illa construït el 1963 es va tancar el 1977 en establir-se el parc. El parc és un lloc classificat per la Convenció de Barcelona (àrees protegides d'àmbit mediterrani). Referències
Parc national des îles de Zembra et Zembretta

Le parc national des îles de Zembra et Zembretta est un site naturel situé au nord-est du golfe de Tunis. Il se compose de l'archipel des îles du même nom. Faune Si aucune espèce d'amphibien n'est signalée ou observée, Zembra abrite trois espèces de lézards (Hemidactylus turcicus, Chalcides ocellatus et Psammodromus algirus) et trois espèces de serpents (Hemorrhois hippocrepis, Malpolon insignitus et Macroprotodon mauritanicus). Au niveau de l'avifaune, l'archipel se situe sur la voie de migration à travers la Tunisie et le canal de Sicile. Mais Zembra est connue pour la présence de la plus grande colonie de puffins cendrés de toute la Méditerranée : plus de 25 000 couples y nichent dans les falaises rocheuses entre février et octobre. En outre, l'archipel est le seul site de Tunisie (avec l'île de La Galite) où se reproduit le goéland d'Audouin qui est une espèce menacée. Enfin, on signale également la présence d'espèces nicheuses, comme le cormoran huppé, et la plus grande concentration de faucons pèlerin composée de onze couples en plus du couple de faucons lanier. La faune marine se caractérise par un benthos de substratum dur. De plus, la patelle géante existe au niveau de plusieurs zones de Zembra et Zembretta. Quant à la faune ichtyque, elle est diversifiée et riche en mérou et sérioles. On trouve aussi de nombreux dauphins. Enfin, Zembra présente plusieurs grottes favorables à la vie du phoque moine qui a toutefois disparu depuis 1975. Flore La flore terrestre de Zembra est comparable à celle du cap Bon et abrite quatre espèces endémiques en Tunisie. Elle se distingue toutefois par la présence d'espèces très rares. Sa flore marine est caractérisée par l'absence d'espèces thermophiles et présente des affinités avec la flore du nord-ouest de la mer Méditerranée. Ceci place l'archipel dans un contexte biogéographique tout à fait original à l'échelle, non seulement de la Tunisie, mais, aussi, de l'Afrique du Nord. S'agissant de la biodiversité animale, et à l'instar des milieux insulaires, Zembra comporte trois caractéristiques fondamentales : la pauvreté spécifique, le déséquilibre dans la composition spécifique par rapport au continent proche et l'abondance des individus de chaque espèce. Protection Zembra et Zembretta sont inscrites sur la liste des réserves de biosphère en janvier 1977 par l'Unesco. Un décret datant du 1er avril de la même année transforme l'archipel en parc national. Enfin, il est classé « aire spécialement protégée d'importance méditerranéenne » au sens de la Convention de Barcelone. Notes et références Liens externes Ressources relatives à la géographie : Réserves de biosphère World Database on Protected Areas « Plan de gestion de la partie marine du parc national de Zembra et Zembretta » [PDF], sur medmpa.rac-spa.org (consulté le 13 décembre 2020). Portail de la Tunisie Portail de la conservation de la nature Portail des cétacés Portail de l'ornithologie
Parco nazionale delle isole Zembra e Zembretta

Il parco nazionale delle isole Zembra e Zembretta è un'area protetta situata nella parte nord-orientale del golfo di Tunisi, comprendente l'arcipelago delle isole omonime. Fauna Nonostante nel parco non siano mai state segnalate od osservate specie di anfibi, Zembra ospita tre specie di lucertole (Hemidactylus turcicus, Chalcides ocellatus e Psammodromus algirus) e tre specie di serpenti (Hemorrhois hippocrepis, Malpolon insignitus e Macroprotodon mauritanicus). Per quanto riguarda l'avifauna, l'arcipelago è situato lungo la rotta di migrazione che passa attraverso la Tunisia e il canale di Sicilia. Tuttavia Zembra è nota soprattutto per la presenza della più grande colonia di berta maggiore atlantica di tutto il Mediterraneo: sono più di 25.000 le coppie che nidificano sulle falesie rocciose tra febbraio e ottobre. Inoltre, l'arcipelago è l'unica località della Tunisia (assieme all'isola di La Galite) in cui si riproduce il gabbiano corso, una specie a rischio. Infine, è da segnalare anche la presenza di specie nidificanti, come il marangone dal ciuffo, e la più grande concentrazione di falchi pellegrini di tutta la Tunisia, costituita da undici coppie, oltre ad una coppia di lanari. La fauna marina è caratterizzata da un benthos di substrato duro. Inoltre, in numerose zone di Zembra e Zembretta è presente la patella gigante. Quanto alla fauna ittica, essa è piuttosto diversificata e ricca di cernie e ricciole. Sono presenti anche numerosi delfini. Infine, Zembra presenta numerose grotte potenzialmente idonee ad ospitare la foca monaca, che tuttavia è scomparsa qui dal 1975. Flora La flora terrestre di Zembra è paragonabile a quella del capo Bon e comprende quattro specie endemiche della Tunisia. Essa si distingue, tuttavia, per la presenza di specie molto rare. La flora marina è caratterizzata dall'assenza di specie termofile e presenta delle affinità con quella del mar Mediterraneo nord-occidentale. Questo fa di questo arcipelago una zona speciale dal punto di vista biogeografico, non solamente rispetto al resto della Tunisia, ma all'intero Nordafrica. Per quanto concerne la biodiversità animale, invece, la fauna di Zembra presenta tre caratteristiche fondamentali riscontrabili in molti altri ambienti insulari: povertà di specie, squilibrio nella composizione delle specie rispetto al continente limitrofo e abbondanza di esemplari di ogni specie. Protezione Zembra e Zembretta furono inserite sulla lista delle riserve della biosfera dell'UNESCO nel gennaio 1977. Un decreto risalente al 1º aprile dello stesso anno trasformò l'arcipelago in parco nazionale. Le due isole, infine, sono classificate come «area specialmente protetta di importanza mediterranea» ai sensi della Convenzione di Barcellona. Note Voci correlate Aree naturali protette della Tunisia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Parco nazionale delle isole Zembra e Zembretta Collegamenti esterni (PDF) Piano di gestione della parte marina del parco nazionale di Zembra e Zembretta (Progetto MedMPA) Archiviato il 23 dicembre 2018 in Internet Archive.. Carta dell'arcipelago del 1932.
Зембра и Зембретта

Зембра и Зембретта (фр. Îles Zembra et Zembretta), или острова Зембра и Зембретта — биосферный резерват и национальный парк в Тунисе. Физико-географическая характеристика Резерват расположен в Тунисском заливе Средиземного моря на островах Зембра и Зембрета недалеко от полуострова Кап-Бон (Cap-Bon). Зембра — высокогорный остров, высота над уровнем моря может достигать 435 метров. Остров Зембрета — крупное скальное образование 400 метров длиной и 50 метров шириной, расположенное между остров Зембра и полуостровом. В морской части резервата глубина достигает 120 метров. В базе данных всемирной сети биосферных резерватов указаны следующие координаты заповедника: . Согласно концепции зонирования резерватов общая площадь территории, которая составляет 7,91 км² (при площади национального парка 164,88 км²), разделена на две основные зоны: ядро — 5,5 км² (из них 4 км² — морские), буферная зона — 2,41 км². Зоны сотрудничества нет. Флора и фауна На острове Зембра произрастают характерные для средиземноморья виды олива европейская (Olea europea), мастиковое дерево (Pistacia lentiscus), земляничное дерево крупноплодное (Arbutus unedo) и Erica multiflora. Характерны также вечнозелёные кустарники эрика древовидная (Erica arborea) и Calycotome villosa. К редким видам относятся Iberis semperflorens, Dianthus hermaensis и Poterium spinosum. На острове Зембрета в основном произрастают галофиты. Морской растительный мир представлен красными водорослями порфира (Phyllophora nervosa и Chondrus crispus), коричневыми водорослями (Laminaria rodriguezii и Dictyota dichotoma, и зелёными водорослями (Udotea petiolata и Caulerpa prolifera). Животный мир в основном представлен в его морской части. У берегов остров водятся обыкновенные дельфины (Delphinus delphis). На самих островах водятся дикие кролики (Oryctolagus cuniculus), которых нет на континенте. Взаимодействие с человеком Люди проживали на острове Зембра несколько столетий и практически уничтожили местный ландшафт. В 1977 году острова были признаны биосферным резерватом и национальным парком, став при этом первым национальным парком Туниса. По данным 1999 года на острове Зембра проживает 10 человек. Примечания
Іль-Зембра-е-Зембретта (біосферний заповідник)

Іль-Зембра-е-Зембретта (фр. Îles Zembra et Zembretta), або острови Зембра і Зембретта — біосферний заповідник і національний парк в Тунісі. Фізико-географічна характеристика Заповідник розташований в Туніській затоці Середземного моря на островах Зембра і Зембретта неподалік від півострова Кап-Бон (Cap-Bon). Зембра — високогірний острів, висота над рівнем моря може досягати 435 метрів. Острів Зембрета — велике скельне утворення 400 метрів завдовжки і 50 метрів завширшки, розташоване між островом Зембра і півостровом. У морській частині заповідника глибина досягає 120 метрів . У базі даних світової мережі біосферних заповідників зазначені такі координати заповідника: 37°06′ пн. ш. 10°48′ сх. д.. Згідно з концепцією зонування заповідників загальна площа території, яка становить 7,91 км² (площа національного парку — 164,88 км²), розділена на дві основні зони: ядро — 5,5 км² (з них 4 км² — морські), буферна зона — 2,41 км². Зони співпраці немає. Флора і фауна На острові Зембра ростуть характерні для середземномор'я види: олива європейська (Olea europea), мастикове дерево (Pistacia lentiscus), суничник великоплідний (Arbutus unedo) і Erica multiflora. Характерні також вічнозелені чагарники: еріка деревоподібна (Erica arborea) і Calycotome villosa. До рідкісних видів відносяться Iberis semperflorens, Dianthus hermaensis і Poterium spinosum. На острові Зембретта в основному ростуть галофіти. Морський рослинний світ представлений червоними водоростями порфіра (Phyllophora nervosa і Chondrus crispus), коричневими водоростями (Laminaria rodriguezii і Dictyota dichotoma) і зеленими водоростями (Udotea petiolata і Caulerpa prolifera). Тваринний світ здебільшого представлений в морській частині заповідника. Біля берегів островів водяться звичайні дельфіни (Delphinus delphis). На самих островах водяться дикі кролики (Oryctolagus cuniculus), яких немає на континенті. Взаємодія з людиною Люди проживали на острові Зембра кілька століть і практично знищили місцевий ландшафт. У 1977 році острови були визнані біосферним заповідником і національним парком, ставши при цьому першим національним парком Тунісу . За даними 1999 року на острові Зембра проживає 10 осіб. Примітки
Teatre romà de Dougga

El teatre de Dougga és un teatre romà situat a l'est del jaciment arqueològic de Dougga, a Tunísia, que va ser construït vers el 168 o 169 i és dels millors conservats de l'Àfrica romana. Podia acollir 3.500 espectadors quan la ciutat tenia uns 10.000 habitants, en el seu període de major esplendor. Fou construït a costa de Publi Marci Quadrat, flamini perpetu del culte imperial. Es compon d'una càvea (19 grades en tres plantes dividides per passos de circulació), una orquestra i una escena. Actualment, es fa servir encara com a teatre i s'hi representen algunes peces clàssiques durant el festival de Dougga. Un teatre més petit, conegut com a teatre del Culte, on es desenvolupaven les cerimònies lligades al culte de Liber Pater, es troba a la vora dels temples de Concòrdia, Frugifer i Liber Pater. Té accés per una porta al mur del complex dels Gabinii (vegeu temples menors de Dougga) i, per una escala (que ja no existeix), es baixava a una galeria a la part superior de la càvea. No tenia escena, però sí orquestra, que tenia forma d'un segment de cercle. A sota, s'han trobat restes d'edificacions númides. Referències
Roman theatre of Dougga

The Roman theatre of Dougga is an ancient theatre (still in use) located in Teboursouk in the north-west of Tunisia. History Like all the other Roman cities of North Africa from the reign of Augustus, Dougga had its own theatre. According to historians, the monument was built between 168 and 169. It is located in the eastern part of the archeological site Dougga, and can host over 3,500 spectators. The theatre was classified as a monument on 8 June 1891. Architecture A dedication engraved into the pediment of the stage and on the portico the dominates the city says the building was commissioned and paid for by P. Marcius Quadratus, and the dedication was celebrated with "scenic representations, distributions of life, a festival, and athletic games". Gallery See also List of Roman theatres References Herbermann, Charles, ed. (1913). "Thugga" . Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.
Teatro romano de Dougga

El teatro romano de Dougga se encuentra en el yacimiento arqueológico de Dougga en Túnez, fue construido entre el 168 y 168 y es de los mejores conservados en el África romana, podía acoger a 3.500 espectadores, cuando la ciudad contaba con unos 10 000 habitantes, en su periodo de mayor esplendor. Fue construido a costa de Publio Marcius Quadratus. Se compone de una cavea (19 gradas en tres plantas divididas por pasos de circulación), una orquesta y un escenario. Actualmente se hace servir aún como teatro y se representan algunas piezas clásicas, durante el festival de Dougga. Un teatro más pequeño conocido como «Teatro del culto», era donde se desarrollaban las ceremonias dedicadas al culto de Liber Pater, se encuentra cerca de los templos de Concordia, Frigifer y Liber Pater. Tiene acceso por una puerta en el muro al complejo de los Templos menores de Dougga y antiguamente, por una escalera que ya no existe, se bajada a una galería de la parte superior de la cavea. No tenía escenario pero si orquesta con una forma de un segmento de círculo. Debajo se han encontrado restos de edificaciones númidas. Bibliografía Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Teatro romano de Dougga. Pierre Gros, (1996) L’architecture romaine du début du -s-III à la fin du Haut-Empire, tome 1 « Monuments publics », París, ed. Picard ISBN 2-7084-0500-4 (en francés)
Théâtre romain de Dougga

Le théâtre romain de Dougga est un théâtre romain situé au sein du site archéologique de Dougga, dépendant de la délégation de Téboursouk, dans le Nord-Ouest de la Tunisie. Histoire Le théâtre est situé à l’extrémité orientale de la ville antique de Dougga. Édifié en 168 ou 169, il compte 3 500 places. L'édifice devient un monument classé le 8 juin 1891. De nos jours, le théâtre accueille le Festival international de Dougga et a fait le sujet de plusieurs restaurations. Références Voir aussi Bibliographie Gabriel Camps, « Dougga », dans Gabriel Camps (dir.), Encyclopédie berbère, vol. 16 : Djalut – Dougga, Aix-en-Provence, Édisud, 1995 (ISBN 2-85744-828-7, lire en ligne), p. 2930-2933. Louis Carton, « Le théâtre romain de Dougga », Mémoires présentés par divers savants étrangers à l’Académie, vol. 11, no 2,‎ 1904, p. 79-191 (lire en ligne, consulté le 14 avril 2020). Mustapha Khanoussi, Dougga, Tunis, Agence de mise en valeur du patrimoine et de promotion culturelle, 2008 (ISBN 978-9-973-95433-6). Articles connexes Dougga Liste de théâtres romains Liens externes Zaher Kammoun, « Le site archéologique de Dougga », sur zaherkammoun.com, 29 septembre 2015 (consulté le 14 avril 2020). Portail de la Tunisie Portail du théâtre Portail de l’archéologie Portail de la Rome antique
Romeins theater van Dougga

Het Romeinse theater van Dougga is een antiek theater bij de Tunesische stad Dougga, in de oudheid Thugga. Het theater van Dougga werd in 168 of 169 gebouwd in opdracht van Publius Marcius Quadratus, lid van een van de rijkste families van de stad. Een inscriptie in het theater maakt nog melding van het feit dat Marcius Quadratus ter gelegenheid van de inwijding van het theater een groot banket en gymnastische spelen organiseerde. Het theater is gebouwd volgens een typisch Romeins model, dat al sinds de bouw van het Theater van Pompeius in Rome gangbaar was. Het gebouw vertoont veel gelijkenissen met de theaters van Orange, Mérida en Pompeii. De cavea is tegen een heuvel opgebouwd en biedt op 19 rijen plaats aan 3500 toeschouwers. Hoewel het geen groot theater is, is dit aantal opvallend omdat Thugga in de oudheid maar 5000 inwoners telde. Het theater is nog in goede staat en is gerestaureerd. Het podium is gedeeltelijk gereconstrueerd met de nog overeind staande Korinthische zuilen. Oorspronkelijk hoorden deze zuilen bij een podiummuur (scaenae frons) van twee verdiepingen hoog. Samen met de andere Romeinse monumenten van Dougga staat het theater op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Iedere zomer wordt er het festival van Dougga gehouden.
Rimsko gledališče, Dougga

Rimsko gledališče Dougga je na arheološkem najdišču Dougga v Tuniziji. Zgrajeno med letoma 168 in 169 n. št. je eno najbolje ohranjenih gledališč v rimski Afriki. Je del na seznamu Unescove svetovne dediščine. Še danes se uporablja kot gledališče, med festivalom Dougga pa se tam uprizarjajo nekatere klasične igre. Zgodovina Kot vsa druga rimska mesta v Severni Afriki iz časa vladavine Avgusta je imela tudi Dougga svoje gledališče. Po mnenju zgodovinarjev je bil spomenik zgrajen med letoma 168 in 169. Je v vzhodnem delu arheološkega najdišča Dougga in lahko sprejme več kot 3500 gledalcev. Gledališče je bilo 8. junija 1891 razglašeno za spomenik. Arhitektura Posvetilo, vgravirano v pediment odra in na portiku, ki dominira nad mestom, pravi, da je stavbo naročil in plačal P. Marcius Quadratus, član ene najbogatejših družin v mestu, posvetitev pa so praznovali s »scenskimi upodobitvami, razdelitvijo življenja, festivalom in atletskimi igrami«. Sestavljeno je iz caveje (19 vrst sedežev na treh ravneh, ločenih s prehodi), orkestrske jame in odra. Gledališče je še vedno v dobrem stanju in je bilo obnovljeno. Oder je bil delno rekonstruiran z uporabo korintskih stebrov, ki še vedno stojijo. Prvotno so bili ti stebri del dvonadstropnega visokega odrskega zidu (scaenae frons). Gledališče je bilo zgrajeno po tipičnem rimskem modelu, ki je bil v Rimu pogost že od izgradnje Pompejevega gledališča. Stavba je v mnogih pogledih podobna gledališčem v Orangeu, Méridi in Pompejih. Galerija Sklici Zunanje povezave Pierre Gros, (1996) L’architecture romaine du début du -s-III à la fin du Haut-Empire, tome 1 « Monuments publics », París, ed. Picard ISBN 2-7084-0500-4 (en francés)
Kathedrale Hl. Vinzenz von Paul

Die römisch-katholische Kathedrale Heiliger Vinzenz von Paul (arabisch كاتدرائية القديس فنسون دو بول بتونس) ist die dem heiligen Vinzenz von Paul gewidmete Kathedralkirche in der tunesischen Hauptstadt Tunis. Die aus dem 19. Jahrhundert stammende Kathedrale ist Sitz des Erzbistums Tunis und befindet sich am Unabhängigkeitsplatz in der Neustadt zwischen der Avenue Habib Bourguiba und der Avenue de France, gegenüber der Statue von Ibn Chaldūn und der französischen Botschaft. Geschichte Die Vinzenzkirche musste errichtet werden, weil sich der Zustand der erst 1881 errichteten Hl.-Ludwigs-Kathedrale wegen unzureichender Fundamente verschlechterte. Der Bau begann 1893, und die Kathedrale wurde zu Weihnachten 1897 geweiht. Die neuromanische Architektur des Gebäudes vereinigt im Inneren orientalisierende, neugotische und neobyzantinische Elemente. Anfangs hatte der Bau aufgrund von Geldknappheit noch hölzerne Glockentürme. Die Kirche ist die künftige Kathedrale des ernannten Erzbischofs von Tunis Nicolas Lhernould (Stand 4/2024). Ausstattung Die Orgel wurde 1921 von den Orgelbauern Mutin-Cavaillé-Coll erbaut und 1923 in der Kathedrale aufgestellt. Das Instrument hat 40 Register (1853 Pfeifen) auf drei Manualwerken und Pedal, darunter einige Transmissionen. Weblinks Die Kathedrale Hl. Vinzenz von Paul bei tunesieninformationen.de Einzelnachweise
Cathedral of Saint Vincent de Paul

The Cathedral of St. Vincent de Paul (Arabic: كاتدرائية القديس فنسون دو بول بتونس, romanized: Kātidrāʾiyyat al-Qiddīs Finsūn dū Būl bi-Tūnis; French: Cathédrale Saint-Vincent-de-Paul de Tunis) is a Roman Catholic church located in Tunis, Tunisia. The cathedral is dedicated to Saint Vincent de Paul, patron saint of charity. It is the episcopal see of the Archdiocese of Tunis and is situated at Place de l'Indépendance in Ville Nouvelle, a crossroads between Avenue Habib Bourguiba and Avenue de France, opposite the French embassy. The church, designed by L. Bonnet-Labranche, was built in a mixture of styles, including Moorish revival, Gothic revival, and Neo-Byzantine architectural traditions. The cornerstone was laid in 1890, and construction began in 1893. The church was opened on Christmas in 1897, albeit without its belltowers owing to a shortage of funds. The reinforced concrete towers were completed in 1910 using the Hennebique technique. Cardinal Charles Lavigerie laid the first stone for a church on 7 November 1881, a little further down Avenue de la Marine (now Avenue Habib Bourguiba). This was a pro-cathedral; the cathedral of the archdiocese (then called Carthage) being the Saint Louis Cathedral. The pro-cathedral was built quickly, but its condition soon deteriorated due to the adverse ground conditions, necessitating the construction of the current cathedral. The number of Roman Catholics in Tunisia fell rapidly following Tunisian independence from France. A modus vivendi reached between the Republic of Tunisia and the Vatican in 1964 resulted in the transfer of selected buildings to the Tunisian state for public use, including the Acropolium of Carthage in Carthage. However, the Cathedral of St. Vincent de Paul remains under the ownership and operation of the Roman Catholic Church in Tunisia. See also Chapelle Saint-Louis de Carthage References External links Archdiocese of Tunis page Cathedral of St. Vincent de Paul on structurae