NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ao Nang

Ao Nang (อ่าวนาง) is een plaats in Thailand gelegen in de provincie Krabi dicht bij de stad Krabi. Ao Nang ligt aan een baai (ao = baai in het Thai) en heeft een lang zandstrand dat sinds de jaren 90 van de 20e eeuw steeds populairder wordt bij toeristen. Er liggen dan ook vele hotels en restaurants. Vanaf Ao Nang gaan er ook boten naar andere stranden en resorts in de omgeving die niet over land bereikt kunnen worden of die op eilanden liggen. Ook de Phi Phi-eilanden zijn per boot bereikbaar vanaf Ao Nang. De plaats werd ook getroffen door de zeebeving bij Sumatra, maar door de golfbrekers voor het strand werden delen van de baai beschermd.
Ao Nang

Ao Nang (tajski: อ่าวนาง) – miejscowość leżąca w Tajlandii, w prowincji Krabi, nad morzem Andamańskim. Jest to jeden z najpopularniejszych kurortów turystycznych w kraju, który według danych z 2020 roku liczy 14 435 mieszkańców. Geografia Ao Nang leży w centralnej części prowincji Krabi na wybrzeżu morza Andamańskiego. Jej głównym punktem jest ulica ciągnąca się przez całą miejscowość, przy której znajduje się wiele restauracji, pubów, sklepów oraz innych placówek skierowanych do turystów. Tuż obok niej znajduje się plaża, która ciągnie się niemal przez dwa kilometry. Przypisy
Ao Nang

Ao Nang (em tailandês: อ่าวนาง) é uma pequena região turística e subdistrito de Mueang Krabi, província de Krabi, Tailândia. Geografia Ao Nang é uma região central da província costeira de Krabi, Tailândia. A cidade consiste principalmente numa rua principal, dominada por restaurantes, bares, lojas, todo um comércio destinado a turistas. A praia principal é usada por banhistas, contudo existe uma forte presença de barcos denominados Ruea Hang Yao, que oferecem acesso a outras praias no continente e nas ilhas próximas do país. Atrações Turísticas Existe avários centros de mergulho que oferecem cursos básicos deste tipo de prática. As ilhas fora de Ao Nang são de fácil acesso comparativamente a muitos locais de mergulho como as Ilhas Phi Phi. O local possuí vários sítios propícios à escalada, uma atividade amplamente disponível em centros de Ao Nang. Ligações externas Ao Nang and farewell, Krabi! Referências
Ао Нанг

Ао Нанг (тайск. อ่าวนาง) — курортный город и один из десяти подрайонов (тамбон) округа Муанг Краби провинции Краби, Таиланд. Располагается в 20 км от города Краби. Город состоит в основном из главной улицы, на которой расположены рестораны, пабы, магазины и другие заведения, ориентированные на туристов. Экономика Небольшая рыбацкая деревня была открыта туристами-бэкпэкерами в 1970—1980-х. Со временем популярность Ао Нанга среди бэкпэкеров спала, однако на смену им в конце 1990-х начали приезжать туристы. Сегодня экономика Ао Нанга полностью рассчитана на туристов. Экология В 2000 году на экраны вышел снятый в Ао Нанге фильм Дэнни Бойла «Пляж» с Леонардо Ди Каприо в главной роли, по одноимённому роману-бестселлеру Алекса Гарленда. В ходе съёмок фильма территория национального парка подверглась значительным изменениям: дюны были перемещены, растения пересажены. Продюсеры фильма возместили убытки пожертвовав деньги в пользу Департамента Лесного Хозяйства и заявив, что фильм послужит дополнительной рекламой туризма в Таиланде. Тем не менее, новые дюны разрушились в следующий муссон. В 2000 году, после окончания съёмок, но до выхода фильма на экраны, администрации Ао Нанга и провинции Краби обратились в суд с иском против компании 20th Century Fox, снявшей «Пляж», и тайских организаторов съемок. В 2006 году суд вынес решение в пользу администраций Ао Нанга и провинции Краби. В Ао Нанге находится сооружение по очистке сточных вод, перерабатывающее около 3000 м3 сточных вод в день. Однако этой мощности недостаточно, по мнению представителя администрации Ао Нанга. Достопримечательности В самом Ао Нанге есть два пляжа — Хат Наппарат Тара и Хат Ао Нанг. Главный пляж мало пригоден для купания, так как заполнен длиннохвостыми лодками, перевозящих туристов на острова. Острова, находящиеся рядом с Ао Нангом, популярны среди любителей дайвинга и сноркелинга. См. также Ко Паньи Примечания
Ao Nang

Ao Nang (Thai: อ่าวนาง, Prinsessviken) är en ort i provinsen Krabi i södra Thailand. Orten är administrativt centrum i distriktet (tambon) med samma namn. Ao Nang är beläget 25 kilometer väst-sydväst om staden Krabi och utgörs av en stor vik med stränder såsom Östra Rai Leh, Västra Rai Leh och Tham Phra Nang samt 83 mindre öar. Orten har cirka 8 000 invånare och har snabbt utvecklats från en liten fiskeby till en populär turistdestination för svenskar. Tidningar såsom Aftonbladet och Expressen finns att tillgå och åtskilliga restauranger har menyer på svenska. Huvuddelen av bebyggelsen omger en strandgata som domineras av restauranger, barer och affärer som vänder sig till turister. I Ao Nang finns dykfirmor som anordnar dyklektioner och dykutflykter, samt båtar och kanoter till uthyrning. De närliggande öarna Poda, Thap och Mo har vita sandstränder, klart vatten och ett artrikt utbud av fiskar och korall. På ön Ko Tapu, även känd som "James Bond-ön", i Phang Nga-bukten spelades James Bondfilmen Mannen med den gyllene pistolen in år 1974. Källor Externa länkar En svensk guide till Ao Nang Wikimedia Commons har media som rör Ao Nang.
Ао Нанг

Ао Нанг (тай. อ่าวนาง) — невелике містечко, розташоване в провінції Крабі, Таїланд, на березі Андамандського моря в 20 кілометрах на південь від столиці провінції, міста Крабі. Географія Ао Нанг є центральним пунктом прибережної провінції Крабі, Таїланд. Місто складається в основному з головної вулиці, на якій переважають ресторани, паби, магазини та інші заклади, орієнтовані на туристів. Майже вся інфраструктура міста розрахована на обслуговування туристів. В Ао Нанзі є кілька відомих пляжів, таких як Східний Райлі, Західний Райлі, Тхам Пра Нанг та інші. Поруч з містом розташовані відомі туристичні острови, такі як Пхі Пхі, Ко Кай та Ко Тхап. Місто оточене вапняковими горами, які можна побачити майже з будь-якої точки. Найближчий аеропорт знаходиться у місті Крабі. Історія Цунамі, викликане сильним землетрусом 2004 року, також досягло берегів Ао Нангу. Але через наявність прибережних вапнякових скель, які слугували своєрідним хвилерізом, збитки були відносно невеликі, порівнюючи зі збитками інших провінцій в регіоні, таких, наприклад, як Пхукет. Економіка Середня заробітна плата для місцевого населення складає приблизно 500 USD. Середня вартість проживання (з арендою) — 661$, без аренди житла — приблизно 400$. Примітки
Uniwersytet Navamindradhiraj

Uniwersytet Navamindradhiraj (taj. มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช; RTGS Mahawitthayalai Nawaminthrathirat, NMU) – tajski uniwersytet w Bangkoku. Uniwersytet Navamindradhiraj wcześniej nosił nazwę Akademia Metropolii Bangkoku. Uniwersytet skupia się na naukach medycznych i usługach użyteczności publicznej, takich jak medycyna. Uniwersytet składa się z dwóch wydziałów: Wydział Medycyny Szpitala Vajira, Wydział Pielęgniarstwa Kuakarun. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona uczelni (taj. • ang.)
Ko Phra Thong

Tambon Ko Phra Thong (Thai: เกาะพระทอง, andere Schreibweise: Koh Pra Thong) ist eine Gemeinde (Tambon – Verwaltungseinheit) im Landkreis Amphoe Khura Buri der Provinz Phang Na in Südthailand. Ko Phra Thong ist ebenfalls der Name einer Insel („Insel“ auf Thai: Ko) in der Andamanensee vor der Küste der südthailändischen Provinz Phang Na. Die 88 km² große Insel gilt wegen ihrer Mangrovenwälder und ihrer Artenvielfalt (Schildkröten, Vögel, vom Aussterben bedrohte Orchideenarten) als Naturparadies. Sie ist Teil des Nationalparks Mu Ko Ra – Ko Phra Thong, der offiziell am 19. Juli 2001 eröffnet wurde. Tsunami-Katastrophe 2004 Ko Phra Thong wurde durch das Seebeben im Indischen Ozean 2004 stark verwüstet. Es kam zu Unstimmigkeiten in der Verwendung der Katastrophenhilfe, da die von der Schweizer Direktion für Entwicklung und Zusammenarbeit errichtete Infrastruktur heute teilweise touristisch genutzt wird. Einzelnachweise Weblinks Weitere Informationen zum Tambon Ko Phra Thong von thaitambon.com (Thai) Offizielle Seite des Nationalparks Mu Ko Ra – Ko Phra Thong (englisch)
Ko Phra Thong

Ko Phra Thong (Thai: เกาะพระทอง, pronounced [kɔ̀ʔ pʰráʔ tʰɔːŋ]) is an island in Khura Buri District, Phang Nga Province, southern Thailand on the Andaman Sea. It has an area of 88 square kilometres (34 sq mi) and is separated from the mainland by a seven-metre-deep (23 ft) canal. The nearest town is Khura Buri, on the mainland about 10 km (6.2 mi) east. Ko Phra Thong is the middle link in a chain of three islands. It is largely flat with expanses of inland savanna. It has long uninhabited beaches, fringed by coconut palms. There have always been a number of special natural features of Ko Phra Thong Island. It fronts onto over eight kilometres of beach on the Andaman Sea and, in addition, over 6 km (3.7 mi) of beach on a bay containing small islands. It is 60 km (37 mi) from the Surin Islands, Richelieu Rock, and only slightly further to the Similan Islands. All are renowned diving locations. On the east side is a small fisher village, Thapayoi, and on the southeast end is another small village, Thung Dap. These villages total fewer than 300 inhabitants consisting of Moken, a tribe of sea gypsies, and Thais. The larger village, Thapayoi, has a school and a community health centre. To the north is Ko Ra. It is long, mountainous, and covered in rain forest. The island is home to a number of animal species. To the south is Ko Kho Khao which is similar to Ko Phra Tong. The island is part of the Mu Ko Ra–Ko Phra Thong National Park, established in 2001. References External links Ko Phra Thong travel guide from Wikivoyage
Ko Phra Thong

Ko Phra Thong​ (en tailandés: เกาะ พระทอง) es una isla en el distrito de Khura Buri, provincia de Phang Nga,​ al sur de Tailandia​ en el Mar de Andaman. Tiene una superficie de 88 km²​ y está separada del continente por un canal de 7 metros de profundidad. Se encuentra ubicada en la costa occidental de Tailandia y la localidad más cercana es la ciudad portuaria de Khura Burui, situada en la parte continental a unos 10 km al este. Koh Phra Thong es el eslabón intermedio en una cadena de tres islas. Es en gran parte plana, con grandes extensiones de sabana interior. Desde hace mucho tiempo sus deshabitadas playas, están bordeadas de cocoteros. La isla es parte del parque nacional Mu Koh Ra - Koh Phra Thong, creado en 2001. Véase también Geografía de Tailandia Geografía de Asia Referencias Enlaces externos Mapa de la Isla
Ko Phra Thong

Ko Phra Thong, thailändska เกาะพระทอง, är en 88 kvadratkilometer stor ö som ligger i Andamansjön i Södra Thailand av Thailand. Geografi Ön ligger i distriktet Khura Buri, i provinsen Phang Nga och åtskiljs från fastlandet av en sju meter djup kanal. Den ligger på västra sidan av fastlandet, där hamnstaden Khura Buri är närmaste stad, 10 kilometer bort. Ko Phra Thong är den mellersta ön i en kedja av tre öar. I omgivningarna finns Ko Ra, Ko Kho Khao, Ko Pling, Ko Pho Ta, Ko Luk Tum, Ko Tung Na Dam – och en grupp med 37 små öar som bildar ett mangroveträsk Ko Phra Thong är en platt ö, med en högsta höjd av 6 meter över havet och med långa sandstränder. På den östra sidan finns mangroveskog och på den västra växer savann med bestånd av melaleuca-träd. Ön är 60 km från Surinöarna och Richelieu Rock och ytterligare några kilometer från Similanöarna. På östra sidan av ön finns det två byar Thapayoi och Thung Dap som tillsammans bildar ett litet fiskarsamhälle. Thapayoi kan ses som öns huvudort. De båda byarna har sammanlagt mindre än 300 invånare (2012), bestående av thai och moken. Det är ett semi-nomadiskt folk som är jägare-samlare och vars språk tillhör den austronesiska språkgruppen. I Thapayoi finns det en skola och hälsovårdscentral. Norr om Ko Phra Thong ligger Ko Ra. Det är en långsträckt, bergig ö med välbevarad regnskog. Söder om ön ligger Ko Kho Khao som är snarlik Ko Phra Tong, det vill säga platt och med savann. Naturskydd Ko Phra Thong ingår i våtmarksskyddet enligt Ramsarkonventionen (Konvention om våtmarker av internationell betydelse, i synnerhet såsom livsmiljö för våtmarksfåglar) sedan den 12 augusti 2013, med det officiella namnet Ko Ra-Ko Phra Thong Archipelago och referensnummer 2153. Ko Phra Thong ingår också i Mu Ko Ra–Ko Phra Thongs nationalpark som inrättades 2001. Nationalparken påverkas i hög grad av tidvattnet och innefattar flera öar som är bergiga, t.ex. Ra, med en topp på 235 m ö.h., Kho Khao 310 m ö.h. och många små öar som Pling, Tachai och Bosai, med högsta berget 450 m ö.h.. Klimat Det tropiska klimatet i Thailand är ett sommarmonsunklimat, med kraftiga monsunregn från maj till oktober och torrtid från oktober till maj. Det är svalast i slutet av regntiden och början på torrtiden. I slutet av torrtiden kan det vara 34–37 grader varmt. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Ko Phra Thong, 20 april 2019. Noter Externa länkar Turistsajt om Ko Phra Thong (engelska)
Thonburi Palace

Thonburi Palace, also known in Thai as Phra Racha Wang Derm (Thai: พระราชวังเดิม, RTGS: Phraratchawang Doem, literally former palace), is the former royal palace of King Taksin, who ruled the Siamese (Thai) kingdom of Thonburi following the fall of Ayutthaya in 1767 and up until the establishment of Rattanakosin in 1782. It later served as the residence of several high-ranking members of the Chakri dynasty until 1900 when the palace became the site of the Royal Thai Naval Academy. The palace is now within the grounds of the Royal Thai Navy headquarters in Bangkok, and is open for group visits pending advance appointment. History Following the fall of Ayutthaya in 1767 and subsequent Burmese withdrawal, the military leader Phraya Tak succeeded in reclaiming the cities of Ayutthaya and Thonburi (also known as Bangkok). He then established himself as king (later known as Taksin) and made Thonburi his new capital. He had a royal palace built within the old city walls, near the Wichayen Fort (which was renamed Wichai Prasit) on the western bank of the Chao Phraya River. The palace lay to the south of Wat Chaeng (now Wat Arun) and northeast of Wat Thai Talat (Wat Molilokkayaram), both Buddhist temples which were included within the palace grounds. Taksin's reign ended in 1782 when he was overthrown by the general Chao Phraya Chakri, who became king (later known as Phutthayotfa Chulalok). Phutthayotfa Chulalok relocated the capital city proper to the eastern bank of the Chao Phraya (Rattanakosin) and had a new royal palace, the Grand Palace, built there. Taksin's palace then became known as Phra Racha Wang Derm, or former palace, and the two royal temples were excluded from the palace grounds. As Thonburi was still strategically important, guarding Rattanakosin against invasions from the west, the king would place important royal family members, mostly their sons or brothers, at the palace. This tradition continued until the death of Prince Chaturonrasmi in 1900. King Chulalongkorn subsequently granted ownership of the palace to the Royal Thai Navy, and the palace became the site of the Royal Thai Naval Academy until its relocation in 1944. The palace is now within the grounds of the Royal Thai Navy headquarters and is jointly managed by the Phra Racha Wang Derm Restoration Foundation. In contrast with the Grand Palace, Phra Racha Wang Derm is much smaller and simpler in its construction. Apart from the older Wichai Prasit Fort, the only original building from the Thonburi period is the Throne Hall, a Thai-style building consisting of two segments forming a T shape. Later additions include two Chinese-style residences, King Pinklao's residence, King Taksin's shrine, the Whale Head Shrine, and the (literal) Green House. Gallery See also History of Bangkok References
Saraburi Stadium

Das Saraburi Stadium, oder auch Saraburi Provincial Administrative Organization Stadium (Thai สนามกีฬากลางจังหวัดสระบุรี หรือ สนาม อบจ.สระบุรี) genannt, ist ein Fußballstadion mit Leichtathletikanlage in der thailändischen Stadt Saraburi in der gleichnamigen Provinz. Es wird hauptsächlich für Fußballspiele genutzt. Es war die Heimspielstätte der Fußballclubs Osotspa Saraburi FC und des Saraburi FC. Die Anlage hat eine Kapazität von 6.000 Zuschauern. Der Eigentümer und Betreiber des Stadions ist die Saraburi Municipality (Provinz Saraburi). Nutzer des Stadions Galerie Weblinks Saraburi Stadium in der Datenbank von europlan-online.de
Stadion Saraburi

Stadion Saraburi (taj. สนามกีฬากลางจังหวัดสระบุรี) – stadion piłkarski w Saraburi o pojemności 5000, 6000 lub 7000 widzów. Swoje mecze rozgrywają na nim Osotspa Saraburi F.C. i Saraburi F.C. Przypisy
Ban Ho Mosque

The Hedaytul Islam (Ban Ho) Mosque (Thai: มัสยิดเฮดายาตูลอิสลามบ้านฮ่อ; Chinese: 王和清真寺; pinyin: wánghéqīngzhēnsì), near the Chiang Mai Night Bazaar, is one of the biggest mosques in the province, and also one of the seven mosques in Chiang Mai, Thailand, founded by Chinese migrants. History The mosque was built in nineteenth century by a group of Chinese people, called Chin Haw (Chin Ho) or Hui, mostly from Yunnan Province. The present-day buildings were built later, in Arabic, rather than Chinese-style, except in front of the prayer hall, where there is the Chinese phrase, "清真寺" or qingzhensi, which means a mosque (literally 'temple of purity and truth'). Education Every Saturday and Sunday, there is a class for young Muslims, from 08:00 to the noon prayer (dhuhr). Every year the mosque enrolls, gratis, 20 students who cannot afford government school. Imams Gallery See also Islam in Thailand List of mosques in Thailand References External links Media related to Ban Ho Mosque at Wikimedia Commons
Ban Ho-moskee

De Ban Ho-moskee is een moskee in de stad Chiang Mai in het noorden van Thailand. Het is een van de zeven Chinese moskeeën van de stad. De moskee werd voor het eerst gebouwd in de 19e eeuw door een groep Chinese moslims, de Hui, voornamelijk uit de Chinese provincie Yunnan. Oorspronkelijk werd de moskee gebouwd in Chinese stijl, later meer in Arabische stijl. Iedere weekend is er in de voormiddag islamitisch onderwijs voor kinderen. Elk jaar schrijft de moskee gratis 20 studenten in die de overheidsschool niet kunnen betalen.
Chiang Mai Night Safari

Chiang Mai Night Safari (тайск. เชียงใหม่ไนท์ซาฟารี) — зоологический природный парк национального масштаба в Чиангмае, втором крупнейшем городе Таиланда. Сафари управляется компанией Pinkanakorn Development Agency, которая подчиняется премьер-министру страны. Сафари было открыто в 2006 году во время проведения Royal Flora Expo 2006 с целью популяризации туризма в Чиангмай. Это второй по величине ночной природный парк после Night Safari в Сингапуре. На сегодняшний день основным техническим сооружением парка является композиция, которая состоит более чем из тысячи разнообразных фонтанов, сотен прожекторов подсветки, водного экрана, акустического музыкального сопровождения, и занимает площадь в 217 квадратных метров. Ссылки Chiang Mai Night Safari на английском и тайском языках Chiang Mai Night Safari на русском языке Примечания
Government House (Thailand)

Government House (Thai: ทำเนียบรัฐบาล; RTGS: thamniap ratthaban) refers to the offices of the Prime Minister of Thailand and appointed cabinet ministers. It contains conference rooms and is used for state functions and receptions of foreign guests. It consists of several palace-like structures extending over 11 acres (45,000 m2). History King Vajiravudh (Rama VI) commissioned the Italian architect Annibale Rigotti to design the main building in 1923, although construction remained incomplete as Rigotti returned to Italy after the king's death in 1925. The house was originally called Baan Norasingha (Thai: บ้านนรสิงห์). Initially intended as a family residence for one of the king's favorite generals, General Chao Phraya Ram Rakop, the building became the prime minister's office in 1941. Prime Minister Plaek Phibunsongkhram then assigned Italian sculptor and artist Corrado Feroci to complete construction (Ercole Manfredi was also working on the building at this point as the architect). The main building is crowned with a golden dome housing a statue of Phra Phrom, and its façade resembles that of the Ca' d'Oro Palazzo in Venice. During the 2008 Thai political crisis, the People's Alliance for Democracy (PAD) protesters besieged the Government House. After a court order, they had to move, but then attempted to block the government house once more and succeeded. The cabinet temporarily moved to Don Mueang International Airport. The protesters then besieged Don Mueang International Airport shortly after, leaving the cabinet with nowhere to work. On 1 December 2008, after three months of protesting, the protesters left Government House due to ongoing attacks. Government House was again besieged in December 2013 during the 2013–2014 Thai political crisis. Thai-Khu-Fah Building The Thai-Khu-Fah Building (Thai: ตึกไทยคู่ฟ้า) is an important building on the Government House grounds. The building is home to the Cabinet of Thailand and the Office of the Prime Minister. The prime minister does not live in this building. The Phitsanulok Mansion nearby is the official residence of the prime minister. The building has two floors, with neo-Venetian Gothic architecture combined with Byzantine art, and one staircase. On the roof, there is a small shrine to Phra Phrom. Downstairs are three lounges. The first is the Golden Dome Room (Thai: ห้องโดมทอง) on the south side of the building for the prime minister's guests. The second is the Ivory Room (Thai: ห้องสีงาช้าง), which is in front of the Golden Dome Room and to the right, a lounge for the prime minister's official visitors. The third is the Purple Room (Thai: ห้องสีม่วง), which is on the ground floor, to the right-hand side of the building. This is a lounge for the visitors of the deputy prime minister and other cabinet ministers. The building has a small conference room called the Green Room (Thai: ห้องสีเขียว) for the Board of Committees, chaired by the prime minister. The upper floor of the building houses the prime minister's office, the offices of political officers, and the old cabinet conference room. Gallery References
Pak-Mun-Staudamm

Der Pak-Mun-Staudamm ist ein 1994 bzw. 1993 errichtetes Bauwerk im Amphoe von Ubon Ratchathani, Thailand. Er staut den Mae Nam Mun und ist 17 Meter breit und 300 Meter lang. 5,5 Kilometer östlich befindet sich der Mekong. Bauherr und Betreiber ist die Electricity Generating Authority of Thailand (EGAT). Der Staudamm wird zur Gewinnung von elektrischer Energie genutzt. Das Wasserkraftwerk produziert jährlich 290 GWh mit vier Generatoren, insgesamt bis zu 136 Megawatt gleichzeitig. Die Kosten betrugen 24 Mio. US-Dollar. Die Finanzierung erfolgte durch die Weltbank. Fußnoten