NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sahamongkol Film International

Sahamongkol Film International Co. Ltd. (Thai: บริษัท สหมงคลฟิล์ม จำกัด, also Sahamongkolfilm, Mongkol Film or SM) is a Thai film production and distribution company. It is the leading movie company in Thailand, ahead of GMM Grammy's GDH 559, Five Star Production and RS Film. The company is privately owned and run by its founder and chief executive, Somsak Techaratanaprasert, who is also known as "Sia Jiang". The company's films include the international hit martial arts films Ong-Bak, Tom-Yum-Goong and Chai Lai, and the Nak animated movie, as well as recent romantic comedy hit drama film First Love. It distributes foreign films in Thailand through its Mongkol Major distribution company. In the 1980s, after the Thai government relaxed import tax policies on cultural imports, Sahamongkol became the primary Thai distributor of major American film studios at the time, which included output from United International Pictures, 20th Century Fox, Columbia Pictures, Buena Vista International, TriStar Pictures, New Line Cinema, De Laurentiis Entertainment Group & Orion Pictures, and Now, Sahamongkol Film Thai Films Worldwide Sales Across outside of Thailand, However, Acquisitions Films for Two Divisions - Mongkol Cinema (Asian Movies from Japan, South Korea, China, Hong Kong and Others) and Mongkol Major (Focus Hollywood Movie (Include Independent Partnership with Lionsgate Movies, and International Films) for Release in Thailand, Cambodia (Licensed with Westec Media), Laos (Licensed with Napha Media) immediately. External links Official website IMDb: Sahamongkol Film International
Sahamongkol Film International

Sahamongkolfilm International est une société thaïlandaise de production et de distribution de films créée en 1970 à Bangkok par le producteur Somsak Techaratanaprasert. Films produits ou distribués 2001 : The Legend of Suriyothai 2001 : Au dos du tableau (Behind the painting) (ข้างหลังภาพ / Khang lang phap) 2002 : 999-9999 2002 : Trois histoires de l'au-delà 2003 : Blissfully yours 2003 : Fake (โกหกทั้งเพ) 2003 : The Macabre Case of Prompiram 2003 : OK Baytong (โอเค เบตง) 2003 : Ong-Bak 2004 : Lizard Woman (ตุ๊กแกผี) 2004 : 102 Bangkok Robbery (102 ปิดกรุงเทพปล้น) 2004 : Born to fight 2004 : Rice Rhapsody 2004 : The Letter (เดอะ เลตเตอร์ จดหมายรัก) 2004 : Sars Wars 2005 : L'Honneur du dragon 2005 : Narok 2005 : The King Maker 2006 : Le Guerrier de Feu 2006 : Khan Kluay (dessin animé) 2006 : Colic 2006 : Constrictor 2006 : Dangerous Flowers (Chai-Lai : Espionnes de charme, Dangerous Flowers : Espionnes de choc) 2007 : King Naresuan 2 2007 : Opapatika - Les immortels 2008 : Ong-Bak 2 2008 : Nak (นาค) (dessin animé) 2008 : Chocolate 2008 : Pirate of the lost sea (สลัดตาเดียวกับเด็ก 200 ตา) 2008 : Pirates de Langkasuka 2009 : Force of Five 2009 : The Vanquisher (Final Target) (สวย...ซามูไร) 2010 : Who are you? (ใคร...ในห้อง /Krai... Nai Hong) 2010 : Tukky's Diary (ตุ๊กกี้ เจ้าหญิงขายกบ / Tukky jaoying khaai gop) 2010 : First Love 2010 : Ong-Bak 3 : L'Ultime Combat 2011 : The Outrage 2012 : Home (Home ความรัก ความสุข ความทรงจำ) 2012 : Yak (dessin animé) 2013 : L'honneur du dragon 2 2015 : Arbat (อาปัติ / Karma) 2016 : Khun Pan (ขุนพันธ์) 2017 : Siam Square (สยามสแควร์) 2018 : Samui Song (ไม่มีสมุยสำหรับเธอ) 2018 : Khun Pan 2 (ขุนพันธ์ 2) 2023 : Khun Pan 3 (ขุนพันธ์ 3) Liens externes Site officiel Portail de la Thaïlande Portail du cinéma Portail des entreprises
Sahamongkol Film International

A Sahamongkol Film International (thai nyelven บริษัท สหมงคลฟิล์ม จำกัด) Thaiföld piacvezető filmstúdiója. Filmkészítés mellett külföldi filmek forgalmazásával is foglalkozik. Hazai filmjei közé tartozik az Ong-bak – A thai boksz harcosa, az Ong Bak 2. – A bosszú és A harc szelleme, melyeket külföldön is sikerrel értékesítettek. Jegyzetek További információk A Sahamongkol Film International által készített s forgalmazott filmek listája az IMDB-n
Sahamongkol Film International

Sahamongkol Film International Company Limited abbreviato in Sahamongkol Film International (in thailandese บริษัท สหมงคลฟิล์ม จำกัด), è uno studio cinematografico thailandese impegnato nel settore della produzione e distribuzione cinematografica. È la seconda società attiva in Thailandia per utile netto e occupazione del settore media, dopo la GMM Grammy, mentre la succedono case quali Five Star Production e RS Film. La Sahamongkol è stata fondata nel 1970 a Bangkok dove ha la sede centrale. La distribuzione cinematografica di film stranieri in Thailandia e di prodotti natii all'estero, è gestita dalla filiale "Mongkol Major". Tra i prodotti più celebri distribuiti anche in Occidente, Ong-Bak - Nato per combattere e The Protector - La legge del Muay Thai. Filmografia Produzione Plae Kao (1979) Sia dai 2 (1997) 7 pra-jan-barn (2002) Ong-Bak - Nato per combattere (Ong-Bak) (2003) Keunbab prompiram (2003) The bodyguard - La mia super guardia del corpo (The bodyguard) (2004) Born to Fight (Kerd ma lui) (2004) The Overture (Hom rong) (2004) The Protector - La legge del Muay Thai (Tom yum goong) (2005) Ong-bak 2 (2008) Siam Square (2017) Distribuzione Plae Kao (1979) Sia dai (1996) Sia dai 2 (1997) Pop Weed Sayong (2001) Khang lang phap (2001) Suriyothai (2001) 999-9999 (2002) Saam gaang (2002) Ong-Bak - Nato per combattere (Ong-Bak) (2003) Baytong (OK baytong) (2003) Jod mai rak (2004) The Commitment (2004) Rice Rhapsody (Hainan ji fan) (2004) Buppah Rahtree Phase 2: Rahtree Returns (2005) Narok (2005) The Protector - La legge del Muay Thai (Tom yum goong) (2005) Boa... Nguu yak! (2006) Colic: dek hen pee (2006) Just Follow Law (Just Follow Law: Wo zai zheng fu bu men de ri zi) (2007) Chocolate (2008) Queens of Langkasuka (Puen yai jom salad) (2008) Zombies! Zombies! Zombies! (2008) Khon fai luk (2008) Ong-Bak 2 - La nascita del dragone (2008) Siam Square (2017) Collegamenti esterni (TH) Sito ufficiale, su sahamongkolfilm.com. (EN) Sahamongkol Film International, su IMDb, IMDb.com.
Wat Phra Kaeo

Wat Phra Kaeo (chrám smaragdového Buddhy, thajsky วัดพระศรีรัตนศาสดาราม) je považován za nejposvátnější buddhistický chrám v Thajsku. Je to silný nábožensko-politický symbol thajské společnosti. Nachází se v historickém centru Bangkoku v areálu Královského paláce. Vznik Po usednutí krále Rámy I. bylo centrum říše přestěhováno na východní břeh řeky Chao Phraya. Nechal zde vybudovat opevnění, kláštery, úřady a své nové sídlo v komplexu budov známém pod názvem Velký palác. V roce 1784 byl zde dokončen a vysvěcen Wat Phra Kaeo čili Chrám smaragdového Buddhy. Tento chrám byl spojen přímo s královskou rezidencí. Je zde uložena nejuznávanější soška Buddhy, vytesaná z kusu jadeitu a posazena vysoko na zlatém oltáři reprezentujícím létající vůz hinduistických božstev. Stěny chrámu jsou pozlaceny a pod střechou má zavěšenu soustavu zvonů. Interiér je vyzdoben sochami a nástěnnými malbami s motivy Buddhova života. Na veřejích dveří jsou zobrazeny scény z indického eposu Rámajána. Od chrámu je oddělena soukromá vladařova kaple. Smaragdový Buddha Je 79 cm vysoká socha, jejíž stáří ani původ není znám. Přes své jméno je socha vyrobena z nefritu. První písemná zmínka o ní pochází z roku 1434. Král Tilok sochu získal a odvezl s sebou do hlavního města Chiang Mai království Lannathai. Zde byla uložena do svatyně. Následně byl Smaragdový Buddha převezen do nově vybudovaného hlavního města Viang Chan. Poté, co král Ráma I. převezl Smaragdového Buddhu do Wat Phra Kaeo, nechal odlít dvě stojící sochy Buddhů a postavil je před hlavní oltář. Další velmi uctívanou sochu před oltář postavil král Mongkut (Ráma IV.) Soše se třikrát ročně, za přítomnosti thajského panovníka nebo jeho zástupce, převlékají šaty určené pro jednotlivá roční období. Chrámové nástěnné malby Celá série nástěnných maleb s motivy výjevů z Buddhova života začíná v jihozápadním rohu chrámu po pravé straně vysokého oltáře výjevem Buddhova narození, dětství, mládí a jeho odmítnutí bohatství ve prospěch hledání Pravdy. Na západní stěně (naproti oltáři) se nacházejí malby s tematikou svádění Buddhy démony a jeho pozdější osvícení. Příběh pokračuje podél severní zdi. Znázorňuje výjevy z Buddhova zralého života i jeho smrti. V zadní části chrámu je znázorněn vesmír, či jedna z jeho podob. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Wat Phra Kaeo na Wikimedia Commons
Wat Phra Kaew

Wat Phra Kaew (Thai: วัดพระแก้ว; fulde navn Wat Phra Sri Rattana Satsadaram, Thai: วัดพระศรีรัตนศาสดาราม) er et buddhistisk tempel i Bangkok. Det ligger ved Grand Palace (Det Store Palads) i Phra Nakhon, den historiske bydel i Bangkok. Templet har over 100 spir som er gyldne eller dækket med mosaik og er betragtet som et af de mest betydningsfulde templer i Thailand. Templet kan dateres tilbage til 1782, da Bangkok blev grundlagt. Kilder Links Thailandsk guide
Templo del Buda de Esmeralda

El Templo del Buda de Esmeralda (วัดพระแก้ว, Wat Phra Kaew) es un templo budista (wat) en Bangkok, Tailandia. El nombre completo del templo es Wat Phra Sri Rattana Satsadaram, (วัดพระศรีรัตนศาสดาราม). Es el templo budista más importante de Tailandia, localizado en el centro histórico de Bangkok (distrito Phra Nakhon), dentro de los terrenos del Gran Palacio de Bangkok. La construcción del templo comenzó cuando el rey Buddha Yodfa Chulaloke (Rama I) trasladó la capital desde Thonburi a Bangkok en 1785. Al contrario que otros templos, no contiene ningún lugar para que los monjes lo habiten, sino que solo tiene edificios sagrados, estatuas y pagodas con una rica decoración. El edificio principal es el ubosoth central, en el que se encuentra el Buda de Esmeralda. A pesar de que es pequeño en tamaño es el principal icono religioso del pueblo tailandés. La leyenda cuenta que la estatua se creó en India, pero que tuvo un largo trayecto antes de llegar a Bangkok. Después de siglos de cambios de ubicación, el general Chakri (que se convertiría más tarde en el rey Rama I) lo capturó de Vientián y lo llevó a Thonburi para luego llevarlo a su localización actual. Muchos camboyanos creen que Wat Prah Keo, en Phnom Penh, sería el sitio legítimo en donde debería estar el Buda de Esmeralda, y muchos de los habitantes de Laos consideran que el lugar legítimo es Haw Phra Kaew, en Vientián. La muralla que se encuentra rodeando el templo está decorada hacia el interior con escenas de la versión tailandesa de la mitología de Ramayana, el Ramakian. Hacia el exterior las murallas están pintadas de blanco. Hay muchas figuras en el área del templo con imágenes de esta historia, de entre las cuales destacan los gigantes (yak) de cinco metros de altura. También surgen de la mitología hindú los reyes mono y los gigantes que rodean la pagoda dorada. El templo también contiene un modelo de Angkor Wat, añadido por el rey Nangklao (Rama III), dado que el Imperio jemer de Camboya y los tailandeses comparten las mismas raíces culturales y religiosas. Por motivos culturales, se requiere llevar pantalones largos para poder entrar al templo. Imágenes Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Wat Phra Kaew. Galería
Świątynia Szmaragdowego Buddy

Świątynia Szmaragdowego Buddy (język tajski: วัดพระแก้ว, Wat Phra Kaew) – potoczna nazwa najświętszej w Tajlandii świątyni buddyjskiej, nazwa oficjalna to วัดพระศรีรัตนศาสดาราม Wat Phra Sri Rattana Satsadaram. Znajduje się w historycznym centrum Bangkoku, w dzielnicy Phra Nakhon, na terenie Wielkiego Pałacu. Została wybudowana w 1782 r. Mieści wiele posągów Buddy ze złota, srebra i kamienia, nad wszystkim góruje szmaragdowy Budda na złotym cokole z baldachimem o pięciu parasolach oraz naturalnej wielkości Budda z lanego złota, ważący 75 kg, rzeźbiony i zdobiony drogimi kamieniami. Posadzka świątyni pokryta jest w całości płytkami ze srebra, ściany zaś interesującymi malowidłami, przedstawiającymi sceny z życia Buddy. Przypisy
Wat Phra Kaew

Wat Phra Kaew (วัดพระแก้ว), que significa "Capela Real" está situada ao lado do Grande Palácio, antiga residência da monarquia tailandesa. Wat Phra Kaew contém o Templo do Buda de Esmeralda, o templo mais sagrado da Tailândia. Este templo foi terminado em 1784 e ainda hoje é usado como capela particular do monarca, sendo a única capela tailandesa na qual não residem monges.[carece de fontes?] Apesar do conjunto de estruturas do templo ser aberto ao público, o Buda de Esmeralda só pode ser visto em determinados dias, e não são permitidas câmeras fotográficas. Também conhecido por Wat Phra Sri Rattana Satsadaram (วัดพระศรีรัตนศาสดาราม) é o templo dentro do grande palácio onde a imagem do Senhor Buda está consagrada. Assim que se sai da capela, há um modelo do Angkor Wat, o mais famoso conjunto de templo e palácios do Camboja. Estátuas ornadas e outras figuras mitológicas abundam em toda a extensão deste complexo de templos.
Ват Пхракэу

Ват Пхракэу, или храм «Изумрудного Будды» (тайск. วัดพระแก้ว, полное название тайск. วัดพระศรีรัตนศาสดาราม) — буддийский храм в историческом центре Бангкока, одно из самых священных мест Таиланда. Внутри храма хранится «Изумрудный Будда» — статуя высотой в 66 см, вырезанная из цельного жадеита в XV веке. По одной из легенд, она была покрыта золотыми пластинами, по другой — находилась внутри еще одной статуи, но слепленной из глины. Изображение было найдено в 1431 году в одном из храмов Чианграя, а позднее ей завладел король Рама I. Несколько раз в год служители храма под председательством монарха или принца меняют одеяния статуи. Снаружи храма у его входа находятся два льва из бронзы, которые были привезены из Камбоджи королём Рамой I. Основание постройки украшено позолоченными фигурами мистических полуптиц-полулюдей (гаруд), окна и двери оформлены узорами. Внутреннее убранство Ват Пхра Кео выделяется благодаря росписям стен, сделанным во времена правления короля Рамы III. Здесь же расположен королевский Пантеон, где воздвигнуты статуи в натуральную величину восьми предыдущих королей династии Чакри. Галерея Примечания
Ват Пхра Кео

Ват Пхра Кео (тай. วัดพระแก้ว), або Храм Смарагдового Будди (тай. วัดพระศรีรัตนศาสดาราม) — головна визначна пам'ятка Бангкока і одна з найбільших святинь буддизму в Таїланді. Опис Храм розташовується на північ від Палацового комплексу в Бангкоку і відділений від нього тільки воротами. Власне, Храм і призначений насамперед для релігійних потреб королівських династій. Одні з трьох дверей Храму — центральні — відкриті тільки для короля і королеви. Інші ж відвідувачі (а в їхьому числі і паломники, і туристи) можуть потрапити всередину храму через бічні ворота. Єдине правило, обов'язкове до виконання навіть в дуже спекотну погоду — в Храм можна увійти тільки в довгих штанах. Непідготовлені туристи, щоб не порушувати традиції, можуть взяти їх напрокат біля входу в храмовий комплекс. Біля входу в храм стоять статуї хуфів — грізних демонів — зберігачів храму. На території храму є всі традиційні храмові споруди, ступа, статуї, бібліотека. Немає там хіба що монастирських келій - монахи ніколи не селилися на території Ват Пхра Кео. Багатоступінчастий різьблений купол храму багато прикрашений інкрустаціями з золота, бронзи і китайської глазурі. Стіни його, білі зовні, всередині суцільно розписані картинами, що представляють сюжети життя Будди - його подорожі, спокуси, погляд в нірвану. Основа картин — тайський варіант Рамаяни, її персонажі прикрашають і територію двору навколо храму. Тут є п'ятиметрові статуї гігантів, такі як зображення царя мавп. Статуя Смарагдового Будди Але головна святиня, то, навколо чого і був зведений весь храмовий комплекс — фігура Смарагдового Будди. Висічений із цільного шматка синьо-зеленого жадеїта, Будда сидить на золотому престолі. У різні пори року статуя виглядає по-різному: священного Будду переодягають в залежності від сезону. У нього є три пишних вбрання, а переодягання статуї — ритуал, який виконує монарх власноручно. Статуя Смарагдового Будди, хоч і невелика за розміром (заввишки 75 см), надзвичайно важлива для кожного буддиста в Таїланді і для всієї тайської культури. Коли і ким була створена статуя, невідомо, але перша згадка про неї відноситься до 1434 року. Того року блискавка вразила буддійську ступу, і це, без сумнівів, було не випадково — в розколотій ступі була знайдена невелика статуя із зеленої породи. Коли згодом відкололися шматки штукатурки, що приховували статую, стало зрозуміло: це зображення Будди. Історія Смарагдового Будди цікава: він століттями подорожував по всій Азії, побував в Лаосі і в Камбоджі. І тільки в 1778 році священна статуя повернулася в Таїланд. А в 1784 році Смарагдовий Будда зайняв своє постійне місце в спеціально для нього збудованому Ват Пхра Кео. Примітки Література Naengnoi Suksri: The Grand Palace, Bangkok. Bangkok 1999, ISBN 974-8225-48-8.
Aeroport Internacional Don Mueang

L'Aeroport Internacional Don Mueang (en tailandès ท่าอากาศยานดอนเมือง, RTGS: Tha-akatsayan Donmuang) (codi IATA: DMK, codi OACI: VTBD) és un dels dos aeroports internacionals que donen servei a la regió metropolitana de Bangkok, sent l'altre l'aeroport Suvarnabhumi (BKK). Abans que Suvarnabhumi obrís les seves portes en 2006, Don Mueang era conegut anteriorment com a Aeroport Internacional de Bangkok (en tailandès ท่าอากาศยานกรุงเทพ, RTGS: Tha-akatsayan Krungthep). L'aeroport és considerat com un dels aeroports internacionals més antics del món i el més antic d'Àsia en funcionament. Es va inaugurar oficialment com a base de la Reial Força Aèria Tailandesa el 27 de març de 1914, encara que ja havia estat en ús abans. Els vols comercials van començar en 1924, la qual cosa ho converteix en un dels aeroports comercials més antics del món. L'aeroport consta de la Terminal 1 per a vols internacionals i la Terminal 2 per a vols nacionals, que estan connectades per una passarel·la exterior elevada de cristall única. L'aeroport també compta amb una passarel·la exterior connectada a l'hotel Amari. El primer vol comercial va ser una arribada de Koninklijke Luchtvaart Maatschappij. El setembre de 2006, l'aeroport de Don Mueang es va tancar i es va substituir pel recentment inaugurat aeroport de Suvarnabhumi, abans de reobrir-se el 24 de març de 2007 després de les reformes. Des de l'obertura del nou aeroport, s'ha convertit en un centre regional de vols de rodalia i en el centre de facto de les aerolínies de baix cost. En 2015, es va convertir en l'aeroport més gran d'aerolínies de baix cost del món. Don Mueang utilitzava anteriorment el codi IATA BKK, que posteriorment va començar a emprar-lo Suvarnabhumi, i era un important centre d'Àsia i el centre d'operacions de Thai Airways International abans del seu tancament. En el seu moment àlgid, atenia la major part del trànsit aeri de tot el país, amb 80 aerolínies que operaven 160.000 vols i manejaven més de 38 milions de passatgers i 700.000 tones de càrrega en 2004. Era llavors el catorzè aeroport més actiu del món i el segon d'Àsia per volum de passatgers. Actualment, Don Mueang és la principal base d'operacions de Nok Air, Thai AirAsia i Thai Lion Air. Estadístiques See source Wikidata query and sources. Galeria Referències
Letiště Bangkok-Don Muang

Mezinárodní letiště Bangkok-Don Muang (thajsky ท่าอากาศยานดอนเมือง, IATA: DMK, ICAO: VTBD) je spolu s letištěm Bangkok-Suvarnabhumi jedním ze dvou mezinárodních letišť obsluhující metropolitní oblast města Bangkok. Před otevřením letiště Suvarnabhumi v roce 2006 bylo Don Mueang známé jako Mezinárodní letiště Bangkok. Letiště je považováno za jedno z nejstarších mezinárodních letišť na světě a nejstarší provozní letiště v Asii. Oficiálně bylo otevřeno jako základna thajského královského letectva 27. března 1914, ačkoli bylo používáno už dříve. Komerční lety začaly v roce 1924, čímž se stalo jedním z nejstarších komerčních letišť na světě. Prvním komerčním letem byl přílet společnosti KLM Royal Dutch Airlines. V září 2006 bylo letiště Don Mueang uzavřeno a nahrazeno nově otevřeným letištěm Suvarnabhumi. Poté bylo opětovně otevřeno 24. března 2007 po rekonstrukcích. Po otevření nového letiště se stalo regionálním leteckým uzlem a de facto nízkonákladovým leteckým uzlem. V roce 2015 bylo největším nízkonákladovým letištěm na světě. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Letiště Bangkok-Don Muang na Wikimedia Commons
Don Müang nemzetközi repülőtér

A Don Müang nemzetközi repülőtér (IATA: DMK, ICAO: VTBD) Thaiföldön található, Bangkokban. Ez a légikikötő egyike a város két nemzetközi repülőterének. Ide érkeznek a diszkont légitársaságok járatai. Forgalma alapján a legnagyobb és legforgalmasabb repülőtér a diszkont légtársaságok által használt repülőterek között. Éves utasforgalma 30 490 635 (2024) fő. Nevét Bangkok egyik kerületéről, Don Müangról kapta. Futópályák A repülőtér futópályái: 03L/21R (12 139 ft, 3700 m, 197 ft, aszfaltbeton) 03R/21L (11 483 ft, 3500 m, 148 ft, aszfaltbeton) Forgalom Az utasforgalom az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (2019. augusztus 2. – , angol, thai) Baleset- és repülőesemény-történet az Aviation Safety Network adatbázisában A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től
Aeroporto Internazionale di Bangkok-Don Mueang

L'Aeroporto Internazionale di Bangkok-Don Mueang (in thailandese ท่าอากาศยานดอนเมือง?; [tʰâː.ʔāː.kàːt̚.sā.jāːn.dɔ̄ːn.mɯ̄a̯ŋ]), noto semplicemente con il nome di Don Mueang (IATA: DMK, ICAO: VTBD), è un aeroporto thailandese che serve la capitale Bangkok. È il secondo scalo della città dopo l'aeroporto internazionale di Bangkok-Suvarnabhumi. Terminal L'aeroporto dispone di tre terminal. Prima della costruzione dell'aeroporto di Suvarnabhumi si usavano tutti e tre, di cui il T1 e T2 per uso internazionale e il T3 per i voli domestici. Con l'inaugurazione dell'aeroporto di Suvarnabhumi, il terzo terminal è stato adibito a funzioni cargo. Dopo il 2013 si cominciò a usare i due terminal per funzioni low-cost: il T1 è ora usato per scopo internazionale e il T2 per voli domestici. Statistiche PasseggeriAnno010.000.00020.000.00030.000.00040.000.00050.000.0001970198019902000201020202030PasseggeriTraffico annuale.mw-chart-8d4c6e08bc51ab041a0ff433853a1f34f8c9ce077771c886fd203908408b6457076abf289e74d0b995021b68c438d35970492f9e73ba9bc64ef1a56ec239549f__zr494732-cls-2502794:hover{pointer-events:none}.mw-chart-8d4c6e08bc51ab041a0ff433853a1f34f8c9ce077771c886fd203908408b6457076abf289e74d0b995021b68c438d35970492f9e73ba9bc64ef1a56ec239549f__zr494732-cls-2502795:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,1)}.mw-chart-8d4c6e08bc51ab041a0ff433853a1f34f8c9ce077771c886fd203908408b6457076abf289e74d0b995021b68c438d35970492f9e73ba9bc64ef1a56ec239549f__zr494732-cls-2502796:hover{cursor:pointer}.mw-chart-8d4c6e08bc51ab041a0ff433853a1f34f8c9ce077771c886fd203908408b6457076abf289e74d0b995021b68c438d35970492f9e73ba9bc64ef1a56ec239549f__zr494732-cls-2502797:hover{cursor:pointer;fill:rgba(82,130,235,1)}.mw-chart-8d4c6e08bc51ab041a0ff433853a1f34f8c9ce077771c886fd203908408b6457076abf289e74d0b995021b68c438d35970492f9e73ba9bc64ef1a56ec239549f__zr494732-cls-2502798:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,0)} Note Voci correlate Stazione di Don Mueang Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Aeroporto di Bangkok-Don Muang Collegamenti esterni (EN, TH) Sito ufficiale, su donmueang.airportthai.co.th. (EN) Don Muang International Airport, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Port lotniczy Bangkok-Don Muang

Port lotniczy Bangkok-Don Muang (ang. Don Mueang International Airport lub Don Muang International Airport lub (Old) Bangkok International Airport, kod IATA: DMK, kod ICAO: VTBD) – do niedawna największy port lotniczy Tajlandii, położony około 24 km na północ od Bangkoku. Obecnie obsługuje ruch krajowy i czartery. Port lotniczy został oficjalnie otwarty 27 marca 1914. W 2004 obsłużył 30 mln pasażerów i był 14. najbardziej obleganym portem lotniczym świata. 28 września 2006 rolę międzynarodowego portu lotniczego Bangkoku oraz desygnację BKK przejął od portu Don Muang nowo wybudowany port lotniczy Bangkok-Suvarnabhumi. Jednak usterki nawierzchni pola wzlotów, wady konstrukcyjne i ich naprawy oraz przeciążenie ruchem pasażerskim nowego portu lotniczego Suvarnabhumi spowodowały ponowne otwarcie portu Don Muang dla ruchu krajowego i czarterowego (pod desygnacją DMK). Linie lotnicze i połączenia Przypisy