NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Presa de Nurek

La presa de Nurek (en tayiko: Нерӯгоҳи обии Норак, Nerūgohi obii Norak, que significa 'central hidroeléctrica de Nurek') es una presa de materiales sueltos de Tayikistán construida en el río Vakhsh, en la frontera entre la provincia de Khatlon y la región bajo subordinación republicana. La construcción de la presa comenzó en 1961 y fue terminada en 1980, cuando Tayikistán era todavía una república de la Unión Soviética. Con 304 m de altura, actualmente es la segunda presa más alta del mundo. La presa de Rogun, también en el Vakhsh y en Tayikistán, podría superarla si finalmente se lleva a cabo. Construcción Se forma única construida, con un núcleo central de hormigón formando una barrera impermeable dentro de una construcción de 304 m de altura de roca y tierra de relleno. El volumen del montículo es de 54 millones de m³. La presa se encuentra en una garganta profunda excavada por el río Vakhsh en el oeste de Tayikistán, a unos 75 km al este de la capital del país, Dusambé. Hay una localidad cercana a la presa, también llamada Nurek, en la que se construyeron las casas de ingenieros y otros empleados de la central hidroeléctrica. Generación de electricidad En la presa de Nurek están instaladas un total de nueve turbinas Francis, encargada la primera en 1972 y la última en 1980. Originalmente tenían una capacidad de generación de 300 MW cada una (2,7 GW en total), aunque luego han sido rediseñadas y adaptadas de tal manera que ahora producen en conjunto 3,0 GW.​ Desde 1994, suponen la mayor parte de los 4,0 GW de generación hidroeléctrica del país, siendo suficiente para satisfacer el 98% de sus necesidades de electricidad.​ Embalse El embalse formado por la presa de Nurek, conocido simplemente como Nurek, es la mayor reserva de agua de Tayikistán, con una capacidad de 10,5 km³. El embalse tiene 70 km de largo y una superficie de 98 km². La energía de la central hidroeléctrica ubicada en la presa y el agua almacenada se utilizan también para la irrigación de tierras agrícolas. El agua de riego es transportada 14 kilómetros a través del túnel de riego Dangara e irriga unos de 700 km² de tierras cultivables. Se sospecha que el depósito puede estar causando una sismicidad inducida.[cita requerida] Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Presa de Nurek. "AQUASTAT - FAO's Information System on Water and Agriculture: Tajikistan" (1997). Food and Agriculture Organization of the United Nations, Land and Water Development Division. Retrieved August 16, 2005. "Exhibitions to the Beginning of Amudarya". International Conference on Regional Cooperation in Transboundary River Basins. Retrieved August 16, 2005. "Highest Dams (World and U.S.)". Stanford University Department of Civil & Environmental Engineering. Retrieved August 16, 2005. Nurek Dam Archivado el 24 de septiembre de 2015 en Wayback Machine.
Brana Norak

Brana Norak je zemljana nasuta brana na rijeci Vahš u Tadžikistanu. S 300 m visine, to je trenutno najviša brana u svijetu. Brana Rogun, koja će biti isto na rijeci Vahš, možda će je preteći kad bude sagrađena (335 m). Brana se nalazi u visokom klancu, 75 km istočno od glavnog grada Dušanbe. Grad u blizini brane, koji se isto zove Norak, ima smještaj za inženjere i radnike s brane. Izgradnja Brana Norak je bila sagrađena još dok je Tadžikistan bio u sklopu Sovjetskog saveza. Gradnja je započela 1961., a završena 1980. godine. To je jedinstvena konstrukcija, jer je jezgra brane sagrađena s cementom, stvarajući nepropusnu pregradu, a zatim je nasuta s nabijenom zemljom. Obujam nasute brane je 54 000 000 m3. Elektrana U strojarnici ima devet Francisovih turbina, od kojih svaka ima instaliranu snagu 300 MW, tako da je ukupna instalirana snaga 2 700 MW, što tu hidroelektranu čini 23. u svijetu. To je dovoljno za 98% potreba za električnom energijom Tadžikistana. Umjetno jezero Umjetno jezero Norak je najveće umjetno jezero u Tadžikistanu, sa sadržajem vode od 10,5 km3. Dugo je preko 70 km, a površina zauzima 98 km2. Voda iz jezera služi i za navodnjavanje poljoprivrednog zemljišta (oko 700 km2). Sumnja se da je gradnja ovog umjetnog jezera povezana s povećanom seizmološkom aktivnosti u ovom području i sve češćoj pojavi potresa. Izvori Vanjske poveznice (engl.) AQUASTAT - FAO's Information System on Water and Agriculture: Tajikistan, 1997., Food and Agriculture Organization of the United Nations, Land and Water Development Division (engl.) Exhibitions to the Beginning of Amudarya Arhivirana inačica izvorne stranice od 6. listopada 2014. (Wayback Machine), International Conference on Regional Cooperation in Transboundary River Basins, 2005. (engl.) Highest Dams (World and U.S.) Arhivirana inačica izvorne stranice od 5. travnja 2008. (Wayback Machine), Stanford University, Department of Civil & Environmental Engineering, 2005. (engl.) Nurek Dam Arhivirana inačica izvorne stranice od 24. rujna 2015. (Wayback Machine) Wikimedijski zajednički poslužitelj:
Diga di Nurek

La diga di Nurek (in tagico Нерӯгоҳи обии Норак, Nerūgohi obii Norak, che significa 'centrale idroelettrica di Nurek') è una diga in materiali sciolti del Tagikistan costruita sul fiume Vahš, alla frontiera tra la provincia di Khatlon e i distretti di Subordinazione Repubblicana. Con i suoi 304 metri è la diga più alta del mondo. Note Voci correlate Diga Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su diga di Norak Collegamenti esterni (EN) Nurek Dam, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. (EN) Diga di Nurek, su Structurae.
Norakdam

De Norakdam (Tadzjieks: Нерӯгоҳи обии Норак, Nerögohi obii Norak, Tadzjieks voor waterkrachtcentrale van Norak), oude Russische naam Norekdam, is een aardenstuwdam op de Vachsj in Tadzjikistan. De dam ligt in een kloof nabij de plaats Norak in het westen van het land op ongeveer 75 kilometer ten oosten van de hoofdstad Doesjanbe. Met de bouw werd in 1961 begonnen en de bouw duurde bijna 20 jaar. De dam is 304 meter hoog en behoort daarmee tot de grootste van zijn soort ter wereld. De Norakdam werd gebouwd tussen 1961 en 1980. Tadzjikistan maakte toen nog deel uit van de Sovjet-Unie. De kern van de dam is van beton die niet waterdoorlatend is. Aan beide zijden van deze kern is rots en zand gestort met een totaal volume van 54 miljoen m³. Het stuwmeer is het grootste waterbekken in het land. Het heeft een oppervlak van 98 km² en een inhoud van 10,5 km³. Het water wordt gebruikt voor irrigatie en voor de opwekking van elektriciteit. In de dam zijn negen francisturbines geïnstalleerd die generatoren aandrijven elk met een vermogen van 300 MW. Het totaal opgesteld vermogen bij de oplevering was 2.745 MW. De eerste turbine kwam in 1972 in gebruik en de laatste in 1979. Door verbeteringen is het vermogen per turbine met zo'n 30 MW verhoogd tot 3.015 MW in totaal. De centrale levert voldoende elektriciteit om nagenoeg het hele land aan stroom te voorzien. Bij de bouw van de dam lag de bodem van het stuwmeer op zo’n 685 meter boven de zeespiegel. De dam is gebouwd om water tot een hoogte van 910 meter boven het zeeniveau te weerstaan, komt het water daarboven dan wordt het via overlaten afgevoerd. De inlaten voor de turbines liggen op 857 meter waarmee 4,5 km³ water voor de productie van elektriciteit kan worden gebruikt. De hoeveelheid water in het stuwmeer wat onder de inlaten zit, is circa 4,0 km³. Sinds de bouw van de dam is door de aanvoer van sediment de watercapaciteit van het meer gedaald tot zo’n 8,5 km³ in 2005, bij de aanleg was dit nog circa 10,5 km³. De wateraanvoer van de Vachsj kent een duidelijk seizoenspatroon. Het is een gletsjerrivier en in de lente en zomer, wanneer veel sneeuw smelt, neemt het debiet scherp toe. Vanaf mei/juni stijgt het waterniveau in het stuwmeer en bereikt in augustus/september het hoogste niveau van 910 meter. Daarna wordt de aanvoer minder en neemt het gebruik voor irrigatie en elektriciteitsproductie toe en daalt het niveau naar 865 meter in het vroege voorjaar.
Zapora Nurecka

Zapora Nurecka (tadżycki: Нерӯгоҳи обии Норак, Nerūgohi obii Norak) – druga co do wysokości zapora wodna na świecie, mierząca 304 m, zlokalizowana w głębokim wąwozie na rzece Wachsz w Tadżykistanie. Usytuowana jest ok. 75 km na wschód od stolicy Tadżykistanu, Duszanbe. W odległości ok. 3 km od zapory znajduje się miasto Nurek (Norak). Przy zaporze znajduje się elektrownia wodna o mocy ok. 3000 MW. Wody zbiornika są wykorzystywane do nawadniania ok. 650 tys. ha pól. Także na rzece Wachsz, od roku 1976 budowana jest zapora Rogun, planowana na 335 metrów wysokości. Konstrukcja zapory Zapora nurecka została wybudowana przez ZSRR w latach 1961–1980. Jest to nietypowa budowla ziemna z centralnym rdzeniem uformowanym z cementu. Suchy cement, pod wpływem działającego na niego ciśnienia i wilgoci, uzyskał odpowiednią wytrzymałość wiążąc wodę zawartą w gruncie (technologia podobna jak przy wykonywaniu bezpośrednio w gruncie ubijanych pali fundamentowych). Na tak uformowanym rdzeniu została usypana grobla ze skał, kamieni i ziemi o wysokości 304 m i długości 704 m. Objętość materiału skalnego, wykorzystanego do budowy zapory, wynosi ok. 54 mln m3. Elektroenergetyka Nurecka Elektrownia Wodna stanowi ważny element tadżyckiej infrastruktury elektroenergetycznej. W jej skład wchodzi 9 turbin, każda o mocy 335 MW. Pierwsza została oddana do użytku w 1972 roku, natomiast ostatnia w 1979 roku. Linki zewnętrzne Zdjęcia znad zbiornika i z okolic
Barragem de Nurek

A barragem de Nurek (em tajique: Нерӯгоҳи обии Норак, Nerūgohi obii Norak, que significa 'central hidroelétrica de Nurek') é uma barragem de aterro no Tajiquistão construída no rio Vakhsh, na fronteira entre a província de Khatlon e a Região sob Subordinação da República. A construção da barragem começou em 1961 e foi terminada em 1980, quando o Tajiquistão era ainda uma república da União Soviética. Com 304 m de altura, atualmente é a mais alta barragem do mundo. A barragem de Rogun, também no rio Vakhsh em território tajiquistanês e presentemente em construção, irá suplantar a sua altura. Construção Tem um núcleo central de betão armado formando uma barreira impermeável dentro de uma construção de 304 m de altura de rocha e terra de preenchimento. O volume do montículo é de 54 milhões de metros cúbicos. Situa-se numa garganta profunda escavada pelo rio Vakhsh no oeste do Tajiquistão, a cerca de 75 km a leste da capital do país, Dushanbe. Há uma localidade perto da barragem, também chamada Nurek, na qual se construíram as casas de engenheiros e outros empregados da central hidroelétrica. Geração de eletricidade Na barragem de Nurek estão instaladas um total de nove turbinas Francis, a primeira instalada em 1972 e a última em 1979. Originalmente tinham uma capacidade de geração de 300 MW cada una (2,7 GW no total), embora tenham sido redesenhadas e adaptadas de tal maneira que hoje produzem em conjunto 3,0 GW. Desde 1994, fornecem a maior parte dos 4,0 GW de geração hidroelétrica do país, sendo suficiente para satisfazer 98% das suas necessidades de eletricidade. Albufeira A albufeira formada pela barragem de Nurek, conhecido simplesmente como Nurek, é a maior reserva de água do Tajiquistão, com capacidade de 10,5 km³. Tem 70 km de comprimento e área de 98 km². A energia da central hidroelétrica e a água armazenada são usadas também para a irrigação de terras agrícolas. A água de rega é transportada 14 km através do túnel de rega Dangara e irriga 700 km² de terras cultiváveis. Referências Ligações externas "AQUASTAT - FAO's Information System on Water and Agriculture: Tajikistan" (1997). Food and Agriculture Organization of the United Nations, Land and Water Development Division. Acesso em 16-8-2005. "Exhibitions to the Beginning of Amudarya". International Conference on Regional Cooperation in Transboundary River Basins. RAcesso em 16-8-2005. "Highest Dams (World and U.S.)". Stanford University Department of Civil & Environmental Engineering. Acesso em 16-8-2005. Nurek Dam
Barajul Nurek

Barajul Nurek (tadjică: Нерӯгоҳи обии Норак, Nerūgohi obii Norak) este un baraj pe râul Vakhsh în Tadjikistan. Cu 304 m înălțime este în prezent cel mai înalt baraj din lume. Barajul Rogun, în construcție de-a lungul Vakhsh, de asemenea, în Tadjikistan, poate să devină cel mai înalt baraj atunci când va fi terminat, în funcție de înălțimea sa finală. Construcția Barajul Nurek a fost construit de către Uniunea Sovietică între anii 1961 și 1980. Are un nucleu central de ciment care formează o barieră impermeabilă. Barajul mai are în componență roci mari și pământ de construcție. Barajul include nouă unități generatoare hidroelectrice, prima comandată în 1972 și ultima în 1979. Barajul este situat într-un defileu adânc de-a lungul râului Vakhsh în vestul Tadjikistanului, la aproximativ 75 km est de capitala Dușanbe. Producția de electricitate Un total de nouă turbine hidroelectrice, de tip Francis, sunt instalate în Barajul Nurek. Inițial au avut o capacitate de generare de 300 MW fiecare (2700 MW în total), însă acestea au fost reproiectate și modernizate, astfel încât ele au acum o capacitate de 3015 MW în total. Lacul de acumulare Lacul format de barajul Nurek, cunoscut simplu ca Nurek, este cel mai mare lac de acumulare din Tadjikistan, cu o capacitate de 10.5 km³. Lacul are peste 70 km în lungime, și are o suprafață de 98 km². Apa din lac este folosită de hidrocentrala situată în baraj. Apa stocată este, de asemenea, utilizată pentru irigarea terenurilor agricole locale. Vezi și Listă de superlative geografice Referințe Bibliografie "AQUASTAT - FAO's Information System on Water and Agriculture: Tajikistan" (1997). Food and Agriculture Organization of the United Nations, Land and Water Development Division. Retrieved 16 august 2005. "Exhibitions to the Beginning of Amudarya" Arhivat în 6 octombrie 2014, la Wayback Machine.. International Conference on Regional Cooperation in Transboundary River Basins. Retrieved 16 august 2005. "Highest Dams (World and U.S.)" Arhivat în 5 aprilie 2008, la Wayback Machine.. Stanford University Department of Civil & Environmental Engineering. Retrieved 16 august 2005. Legături externe Barajul Nurek Arhivat în 24 septembrie 2015, la Wayback Machine.
Jez Nurek

Jez Nurek (rusko Нурекская ГЭС; tadžiško Нерӯгоҳи обии Норак, latinizirano: Nerūgohi obii Norak, dob. 'hidroelektrarna Nurek') je nasipni jez iz zemljine na reki Vakhš v Tadžikistanu. Njegov primarni namen je proizvodnja hidroelektrične energije, njegova elektrarna pa ima instalirano moč 3015 MW. Gradnja jezu se je začela leta 1961, prvi generator elektrarne pa je bil zagnan leta 1972. Zadnji generator je bil zagnan leta 1979, celoten projekt pa je bil zaključen leta 1980, ko je bil Tadžikistan še republika Sovjetske zveze. Takrat je jez postal najvišji jez na svetu. S 304 m je trenutno drugi najvišji umetni jez na svetu, potem ko ga je leta 2013 presegel jez Džinping-I. Jez Rogun, prav tako vzdolž reke Vakhš v Tadžikistanu, ga bo ob dokončanju morda presegel po velikosti. Gradnja Jez Nurek je zgradila Sovjetska zveza med letoma 1961 in 1980. Je edinstveno zgrajen, z osrednjim jedrom iz betona, ki tvori neprepustno pregrado znotraj 300 m visoke konstrukcije iz skal in zemljine. Prostornina kope je 54 milijonov m3. Jez vključuje devet generatorjev, prvi je bila predan leta 1972 in zadnji leta 1979. S poplavnega območja jezera je bilo preseljenih približno 5000 ljudi. Jez stoji v globoki soteski reke Vakhš v zahodnem Tadžikistanu, približno 75 km vzhodno od glavnega mesta države Dušanbe. V mestu Nurek, ki je blizu jezu, živijo inženirji in drugi delavci, zaposleni v elektrarni. Proizvodnja električne energije V elektrarni jezu Nurek je nameščenih skupno devet Francisovih turbin. Prvotno so imeli proizvodno zmogljivost 300 MW vsak (skupaj 2700 MW), med letoma 1984 in 1988 pa so bili preoblikovani in naknadno opremljeni, tako da imajo zdaj zmogljivost 335 MW vsak (skupaj 3015 MW). Od leta 1994 je to tvorilo večino državne 4,0 gigavatne hidroelektrične proizvodne zmogljivosti, ki je zadostovala za izpolnitev 98 % državnih potreb po električni energiji. Od začetka leta 2024 dobavlja 70 % električne energije v Tadžikistanu. Rezervoar Rezervoar, ki ga tvori jez Nurek, je največji rezervoar v Tadžikistanu s prostornino 10,5 km3. Rezervoar je dolg več kot 70 km in ima površino 98 km2. Akumulacija poganja hidroelektrarno, ki je znotraj jezu. Akumulirana voda se uporablja tudi za namakanje kmetijskih zemljišč. Voda za namakanje se prenaša 14 kilometrov skozi namakalni tunel Dangara in se uporablja za namakanje približno 700 km2 kmetijskih zemljišč. Domneva se, da je rezervoar morda povzročil inducirano seizmičnost, ko je bil napolnjen. Sklici Zunanje povezave World's Highest Dams Die Nurek- und Rogun-Staudämme am Vachsch (PDF; 718 kB)
Nurek

Nurek, eller Norak, är en ort (38°23′20″N 69°19′10″Ö) med 18 950 invånare (uppskattning från 2008) vid floden Vachsj i Tadzjikistan. Nurek är även namnet på en damm i floden vid orten. Med sina 304 fallmeter var den världens högsta damm år 2013. Nurekdammen stod färdig 1980. Vattenkraftverkets nio turbiner har en total effekt på 3 015 MW. Vattenkraft Dämningen i Nurek, som är en av världens högsta, dämmer upp floden Vachsj. Det finns fem kraftverk i floden och ytterligare fyra planeras, varav det vid Rogun blir större än Nurek. Kraftverksdammen är 70 kilometer lång och har en yta på 98 km². Fyllningsdammen, som har en kärna av betong, började byggas år 1961. Den första turbinen startades år 1972, och den sista 7 år senare. Uppskattningsvis 5 000 personer tvingades flytta från den nu översvämmade dalen. Kraftverket drivs av statliga Barqi Tojik. År 2019 började en renovering och utbyggnad av kraftverket. Tre av turbinerna skall bytas ut och därmed kan effekten ökas till 3 300 MW. Projektet beräknas vara klart år 2023. Dammen används också för bevattning av omkring 650 000 hektar jordbruksmark. Källor
Нурецька ГЕС

Нурецька ГЕС — гідроелектростанція поблизу міста Нурек в Таджикистані на річці Вахш. Входить до складу ВАХК «Барки Точик». Вважається, що потужність станції становить 3,0 ГВт, проте при номінальному режимі роботи її встановлена потужність нібито не перевищує 2,75 ГВт.. ГЕС забезпечує близько 3/4 всього вироблення електроенергії в республіці, проте не покриває її потреб, унаслідок чого Таджикистан змушений імпортувати електроенергію з Узбекистану та Киргизстану. У середині 1980-х років носила ім'я Л. І. Брежнєва. Загальні відомості Проектування ГЕС почалося в 1950-х, будівництво було розпочато в 1961. Будівництво станції було оголошено Всесоюзним ударним комсомольським будівництвом. В експлуатацію станція прийнята в 1972, останній агрегат введений в дію в 1979-му. Потужність станції становить 3015 МВт (9 х 335 МВт). Вода до агрегатів подається за трьома напрямними напірними тунелями завдовжки від 395 до 450 м і діаметром 10 м. Ці тунелі закінчуються колекторами, від яких відходять по 3 напірних водогони діаметром 6 м кожен і довжиною від 610 до 666 м. Висота греблі станції становить 304 метра, що робить її другою по висоті греблею в світі, площа дзеркала водосховища 98 км², об'єм — 10,5 км³. Вода з водосховища використовується не тільки для вироблення електроенергії, але і прямує за спеціальним тунелем на зрошення сільськогосподарських земель. Це обмежує можливості з вироблення електроенергії в маловодні роки. Гребля знаходиться в глибокій ущелині річки Вахш в західному Таджикистані, близько 75 км на схід від столиці країни Душанбе. Місто побудоване для обслуговування ГЕС — Нурек. Варто також відзначити, що з розрахунку на споживання продукції Нурецької ГЕС спорудили Яванський електрохімічний комбінат, що потребував великих обсягів електроенергії для процесу електролізу. Дивись також Нурецьке водосховище Вахшський каскад ГЕС Ресурси Інтернету "AQUASTAT - FAO's Information System on Water and Agriculture: Tajikistan" (1997). Food and Agriculture Organization of the United Nations, Land and Water Development Division. Retrieved August 16, 2005. "Exhibitions to the Beginning of Amudarya". International Conference on Regional Cooperation in Transboundary River Basins. Retrieved August 16, 2005. "Highest Dams (World and U.S.)". Stanford University Department of Civil & Environmental Engineering. Retrieved August 16, 2005. Nurek Dam Примітки
Хуррамдиёр

Хуррамдиёр (до 2024 года — 20-летия Независимости Республики Таджикистан, тадж. 20-солагии Истиқлолияти Ҷумҳурии Тоҷикистон) — посёлок городского типа в Хатлонской области Таджикистана, входит в район Дусти. Первоначально носил название Гаравути (тадж. Ғаравутӣ). Статус посёлка городского типа с 1967 года. В 2012 году переименован в посёлок 20-летия Независимости Республики Таджикистан. Население Примечания